Ο «Παρεισάκτος»: Μια παράσταση με καρδιά του Κωνσταντίνου Αβράμη

Δεν πρόκειται για απλή παράσταση, ένα συνηθισμένο έργο, αλλά για ένα μήνυμα που χτυπά σαν δεύτερος παλμός μέσα στο σώμα του θεατή. Ο «Παρεισάκτος» του Κωνσταντίνου Αβράμη μετατρέπει την ιατρική πράξη σε τελετουργία και την ανθρώπινη καρδιά σε δραματουργικό σύμπαν.

Μια πρωτότυπη δραματουργία για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς

Η παράσταση, που συνεχίζεται στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά έως τις 31 Μαΐου, κινείται ανάμεσα στο ντοκουμέντο και τη μυθοπλασία, εξερευνώντας τον κόσμο των μεταμοσχεύσεων καρδιάς με τρόπο που συνδυάζει επιστημονική ακρίβεια και ποιητική ένταση. Ο Κωνσταντίνος Αβράμης υπογράφει τη δραματουργία και τη σκηνοθεσία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η ανθρώπινη ευαλωτότητα συναντά την τεχνολογία, και η ζωή συνομιλεί με το όριο του θανάτου.

Στην παράσταση συμμετέχουν οι Γιώργος Γκιόκας, Κώστας Γκόζιας, Ναταλία Λουιζάκη, Ελένη Νιωτάκη και ο μουσικός Θοδωρής Οικονόμου, οι οποίοι συνθέτουν ένα σύνολο που λειτουργεί σαν ζωντανός οργανισμός.

Συζήτηση με ακαδημαϊκούς για τις μεταμοσχεύσεις

Το Σάββατο 9 Μαΐου, μετά την παράσταση, ακολούθησε συζήτηση με το κοινό από ακαδημαϊκούς που ερευνούν το πεδίο των μεταμοσχεύσεων. Μίλησαν ο Μανόλης Τζανάκης, καθηγητής του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, και η Κατερίνα Παπαδημητρίου, φοιτήτρια ψυχολογίας του ίδιου τμήματος, φωτίζοντας τις ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις της μεταμόσχευσης καρδιάς.

Επόμενη συζήτηση με τον Θανάση Τριαρίδη

Την Παρασκευή 15 Μαΐου, μετά την παράσταση, θα πραγματοποιηθεί νέα συζήτηση με τον συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη. Η θεματική θα κινηθεί γύρω από δύο άξονες: «Η έλευση του ξένου» και «Ο έλεγχος της φύσης», ανοίγοντας έναν διάλογο που συνδέει τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ιατρική ηθική.

Μια παράσταση με θεσμική και καλλιτεχνική στήριξη

Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική στήριξη του Ωνάσειου Νοσοκομείου και τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, υπογραμμίζοντας τη σημασία της για τον δημόσιο διάλογο γύρω από τη δωρεά οργάνων και τη μεταμοσχευτική ιατρική.

Η φράση που συνοδεύει την παράσταση, «η καρδιά μου είναι δική σου», λειτουργεί ως ποιητικό μότο αλλά και ως υπενθύμιση της βαθιάς ανθρώπινης πράξης που βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου.