Αρχαιολόγοι στο Εθνικό Πάρκο Ιππός, στο βόρειο Ισραήλ, έφεραν στο φως ένα μοναδικό εύρημα που ενδέχεται να αποτελεί το αρχαιότερο γνωστό ίδρυμα φροντίδας ηλικιωμένων. Στο κέντρο της ανακάλυψης βρίσκεται ένα περίτεχνο μωσαϊκό με την ελληνική επιγραφή «Εἰρήνη τοῖς πρεσβυτέροις», χρονολογημένο στον ύστερο 4ο ή πρώιμο 5ο αιώνα μ.Χ. Η θέση του μωσαϊκού, στην είσοδο ενός μεγάλου κτηρίου, υποδηλώνει ότι ο χώρος λειτουργούσε ως οργανωμένο καταφύγιο για ηλικιωμένους κατοίκους της πόλης.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι πρόκειται για την πρώτη υλική απόδειξη ύπαρξης θεσμοθετημένης φροντίδας ηλικιωμένων στην ύστερη αρχαιότητα. Μέχρι σήμερα υπήρχαν μόνο γραπτές αναφορές, χωρίς αρχαιολογικά τεκμήρια. Η ανακάλυψη θεωρείται κομβική για την κατανόηση της κοινωνικής οργάνωσης της εποχής και της μετάβασης από την οικογενειακή φροντίδα σε κοινοτικές δομές πρόνοιας.
Ο Ιππός ως ελληνιστική πόλη της Δεκάπολης
Η πόλη Ιππός (ή Σουσσίτα) είχε βαθιές ρίζες στον ελληνικό κόσμο. Ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, πιθανότατα από τους Σελευκίδες, και αποτέλεσε μέλος της Δεκάπολης, ενός δικτύου πόλεων με έντονη ελληνική ταυτότητα. Η ελληνική γλώσσα, η πολεοδομία, τα θέατρα, οι στοές και οι ναοί της πόλης μαρτυρούν τη συνεχή ελληνική παρουσία από τον 3ο αιώνα π.Χ. έως και τη βυζαντινή εποχή.
Η επιγραφή στο μωσαϊκό, γραμμένη σε άψογη ελληνική, επιβεβαιώνει τη γλωσσική και πολιτισμική συνέχεια της περιοχής. Η χρήση του όρου «πρεσβύτεροι» παραπέμπει τόσο σε κοινωνική ομάδα όσο και σε χριστιανική κοινότητα, δείχνοντας τη συνύπαρξη ελληνικής παράδοσης και νέων θρησκευτικών δομών.
Η ελληνική παράδοση της κοινωνικής φροντίδας
Η ανακάλυψη συνδέεται άμεσα με την ελληνική παράδοση της κοινωνικής μέριμνας. Από την κλασική εποχή, πόλεις όπως η Αθήνα και η Ρόδος διέθεταν θεσμούς για τη στήριξη ευάλωτων πολιτών, ενώ κατά την ελληνιστική περίοδο αναπτύχθηκαν φιλανθρωπικά ιδρύματα, γηροκομεία και νοσοκομεία που χρηματοδοτούνταν από εύπορους πολίτες ή από τις πόλεις.
Στο Βυζάντιο, η ελληνική αυτή παράδοση ενισχύθηκε από τη χριστιανική διδασκαλία περί φιλανθρωπίας. Ιδρύματα όπως τα ξενοδοχεία, τα γηροκομεία και τα πτωχοτροφεία αποτέλεσαν βασικούς πυλώνες κοινωνικής πρόνοιας. Το εύρημα στον Ιππό εντάσσεται σε αυτή τη μακρά ιστορική συνέχεια, αποδεικνύοντας ότι η οργανωμένη φροντίδα ηλικιωμένων είχε ήδη θεμελιωθεί ως κοινωνική αξία.
πηγές:https://arkeonews.net/, www.haifa.ac.il, www.timesofisrael.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου