Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2025

Εγκρίθηκε η προκήρυξη για τη μελέτη του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Λευκάδας



Με επίσημη απόφαση εγκρίθηκε η προκήρυξη του ηλεκτρονικού διαγωνισμού για τη δημοπράτηση, μέσω ανοιχτής διαδικασίας, της «Μελέτης για την κατασκευή του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Λευκάδας». Πρόκειται για ένα καθοριστικό βήμα προς την υλοποίηση ενός έργου που αναμένεται να αναβαθμίσει ουσιαστικά την πολιτιστική υποδομή του νησιού.

Το αντικείμενο της μελέτης

Η μελέτη περιλαμβάνει όλες τις απαιτούμενες εργασίες και προδιαγραφές για την ανέγερση του νέου μουσείου. Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 1.984.027,08 ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει και τον ΦΠΑ 24% ύψους 384.005,24 ευρώ, σύμφωνα με τα Τεχνικά Δεδομένα που έχουν ήδη εγκριθεί από την αρμόδια Διεύθυνση.

Η διαδικασία ανάθεσης

Η δημοπράτηση θα πραγματοποιηθεί μέσω του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΣΗΔΗΣ). Κριτήριο ανάθεσης θα είναι η πλέον συμφέρουσα προσφορά βάσει βέλτιστης σχέσης ποιότητας – τιμής, όπως προβλέπει ο Νόμος 4412/2016. Τη διαδικασία θα διενεργήσει η Διεύθυνση Μελετών και Εκτέλεσης Έργων Μουσείων και Πολιτιστικών Κτιρίων (Δ.Μ.Ε.Ε.Μ.Π.Κ.) του Υπουργείου Πολιτισμού.

Σημασία του έργου

Η προώθηση της μελέτης αποτελεί το πρώτο και καθοριστικό βήμα για την κατασκευή του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Λευκάδας. Το έργο αναμένεται να ενισχύσει την ανάδειξη της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού, προσφέροντας μια σύγχρονη υποδομή που θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού.

ΠΗΓΗ :ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΑ ΝΕΑ https://www.kolivas.de/

Οι Δελφίνοι διεκδικούν τον θρόνο – Η νέα πρόταση του Θ. Μοσχόπουλου στο ΚΘΒΕ



Η παράσταση «Οι Δελφίνοι ή Καζιμίρ και Φιλιντόρ», που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία τον Μάιο στο ΚΘΒΕ, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Η πρεμιέρα θα δοθεί την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025 στις 21.00, με τον Θωμά Μοσχόπουλο να υπογράφει και να σκηνοθετεί ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στην παρωδία και τον σαρκασμό, συνομιλώντας ανοιχτά με τον Σάμιουελ Μπέκετ.

Η αναμονή για τον θρόνο

Δύο Δελφίνοι, ο Καζιμίρ και ο Φιλιντόρ, περιμένουν την απόφαση για το ποιος θα στεφθεί βασιλιάς. Ο πρώτος ανυπόμονος και αυταρχικός, ο δεύτερος πράος και ευγενικός – ή μήπως όχι; Ανάμεσά τους ένας υπηρέτης, υπεύθυνος για την ασφάλειά τους, παρακολουθεί την αγωνία της αναμονής, ενώ το μεγάλο ρολόι δείχνει λάθος μηνύματα για τον χρόνο, δημιουργώντας ένα κλίμα απειλής και αβεβαιότητας.

Εξουσία και υπαρξιακή αγωνία

Η παράσταση εξερευνά με χιούμορ και φιλοσοφική διάθεση τα θέματα της εξουσίας και του ανταγωνισμού. Οι χαρακτήρες πασχίζουν να επικοινωνήσουν, αλλά η επικοινωνία σαμποτάρεται από λεκτικά παιχνίδια και κωμικές στιχομυθίες. Η πάλη για τον θρόνο μετατρέπεται σταδιακά σε υπαρξιακή αγωνία, καθώς οι δύο Δελφίνοι βιώνουν μια πορεία πτώσης και έκπτωσης.

Η σκηνική ατμόσφαιρα

Με σκηνικά και κοστούμια του Βασίλη Παπατσαρούχα, φωτισμούς της Σοφίας Αλεξιάδου και κίνηση της Σοφίας Παπανικάνδρου, η παράσταση δημιουργεί ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον που εντείνει την αίσθηση της αναμονής και της απειλής.

Οι πρωταγωνιστές

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται ο Δημήτρης Ναζίρης ως Φιλιντόρ, η Έφη Σταμούλη ως Καζιμίρ και ο Στέλιος Χρυσαφίδης ως Υπηρέτης, πλαισιωμένοι από μια ομάδα νέων ηθοποιών που ενισχύουν τη δυναμική της σκηνικής δράσης.

Ένα έργο που προκαλεί

Η νέα δουλειά του Θωμά Μοσχόπουλου δεν είναι απλώς μια θεατρική εμπειρία, αλλά μια αλληγορία για την εξουσία, την αναμονή και την ανθρώπινη αγωνία. Ένα έργο που προκαλεί, συγκινεί και προσκαλεί το κοινό να αναμετρηθεί με τα όρια της επικοινωνίας και της επιβίωσης.

Πρόγραμμα Healing Museum: Η τέχνη συναντά την ενσυνειδητότητα στο Μουσείο Bode






-


Η ιστορία του Βερολίνου, γεμάτη ρήξεις, ανασυγκροτήσεις και ανησυχία, έχει χαρίσει στην πόλη ένα ένστικτο μεταμόρφωσης. Σήμερα, το Βερολίνο ηγείται μιας νέας, σιωπηλής επανάστασης: της σύνδεσης της τέχνης με την ενσυνειδητή παρατήρηση. Στην καρδιά αυτής της αλλαγής, στο Νησί των Μουσείων (Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, γνωστό για την αρχιτεκτονική και τις συλλογές του), δεσπόζει το Μουσείο Bode. Μακροχρόνιο καταφύγιο δύναμης και μονιμότητας, με γλυπτά αριστουργήματα των Ντονατέλο, Tilman Riemenschneider και Αντόνιο Κανόβα, μαζί με βυζαντινές εικόνες και αρχαία νομίσματα, το μουσείο αποκαλύπτει πλέον μια πιο ήπια πλευρά.

Το πρόγραμμα Healing Museum, συνεργασία της Συλλογής Γλυπτικής του μουσείου με το Experimental and Clinical Research Centre (Charité Universitätsmedizin Berlin) και το Max Delbrück Centre for Molecular Medicine, επιβεβαιώνει όσα δείχνει η σύγχρονη ιατρική έρευνα: η αργή και προσεκτική επαφή με την ομορφιά μπορεί να μειώσει το άγχος, να βελτιώσει τη διάθεση και να μας επανασυνδέσει με το βάθος της παρούσας στιγμής

Στο επίκεντρο βρίσκεται μια ειδικά επιμελημένη αίθουσα αφιερωμένη αποκλειστικά στην ενσυνειδητότητα. Ένα λιτό μήνυμα αναγράφει: «Αυτή η αίθουσα είναι αφιερωμένη στην ψυχική σας ευεξία. Σας ευχαριστούμε που σέβεστε τους επισκέπτες που ασκούνται στη σιωπηλή διαλογιστική πρακτική». Μαξιλάρια προσφέρονται ελεύθερα για καθιστή ηρεμία, ενώ καθοδηγούμενοι διαλογισμοί μέσω της εφαρμογής ή της ιστοσελίδας του μουσείου εμπλουτίζουν την εμπειρία.

QR codes δίπλα σε κάθε έργο οδηγούν σε διαλογισμούς για τη συμπόνια, την ανθεκτικότητα και την παρουσία, αντλώντας από παραδόσεις όπως ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός και ο Στωικισμός. Μπροστά σε έναν γαλήνιο Γκαουτάμα Βούδα, ο επισκέπτης συλλογίζεται την έννοια της παράδοσης. Λίγο πιο πέρα, η αυτοκράτειρα Φαυστίνα κοιτάζει με καλοσύνη από το μαρμάρινο πορτρέτο της. Η αυστηρή αλλά ευφυής μητέρα ενέπνευσε τον Μάρκο Αυρήλιο, του οποίου οι στωικές ιδέες εστιάζουν στο κοινό καλό και στην αρμονία νου και σώματος. Ο επισκέπτης κάθεται σε ένα μαξιλάρι, συλλογιζόμενος τον στωικισμό — φιλοσοφία που κάποτε ανήκε στους αυτοκράτορες και σήμερα βρίσκει νέα ζωή στη σύγχρονη γνωσιακή θεραπεία, ως οδηγός ισορροπίας και αποδοχής. Ο χρόνος με την τέχνη καταπραΰνει αβίαστα τις αισθήσεις.


Δημιουργικές προοπτικές στο Humboldt Forum

Απέναντι, στο Νησί των Μουσείων, το Humboldt Forum ενώνει τις παγκόσμιες συλλογές τέχνης και εθνολογίας του Βερολίνου, παρουσιάζοντας μη ευρωπαϊκούς πολιτισμούς δίπλα στην ιστορία της πόλης, με στόχο τη διαπολιτισμική κατανόηση και τον διάλογο. Το Forum επανεφευρίσκει τον ρόλο του μουσείου: όχι μόνο ως φύλακα πολιτισμού, αλλά ως καταλύτη προβληματισμού και αποκατάστασης. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αντιπαράθεση με την αποικιοκρατία, τα συστήματα εξουσίας και σκέψης που δικαιολογούσαν την κατάκτηση και εξακολουθούν να επηρεάζουν τις ανισότητες. Αντί να παρουσιάζει αντικείμενα ως ουδέτερα έργα τέχνης, το Forum θέτει ερωτήματα: Πώς έφτασαν εδώ; Ποιες φωνές σίγησαν; Πώς μπορούν να ειπωθούν ξανά αυτές οι ιστορίες;

Συνεργασίες με επιστήμονες και κοινότητες από χώρες προέλευσης, όπως Τανζανία, Νιγηρία, Ναμίμπια, Βραζιλία, Κολομβία και Βενεζουέλα, αποτελούν κεντρικό άξονα. Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα Μπρούντζινα του Μπενίν, που λεηλατήθηκαν το 1897 από βρετανικά στρατεύματα και κατέληξαν σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά μουσεία. Από το 2010, το Εθνολογικό Μουσείο Βερολίνου συμμετέχει στην Ομάδα Διαλόγου του Μπενίν, συζητώντας την επιστροφή τους. Σήμερα, λίγα ιστορικά κομμάτια εκτίθενται στο Βερολίνο ως δάνεια, πλαισιωμένα από σύγχρονες γερμανικές και νιγηριανές φωνές που αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα του ζητήματος.

Παράλληλα, συνεργασίες με ιδρύματα της Ναμίμπια στοχεύουν στην επιστροφή αντικειμένων που αφαιρέθηκαν κατά τη γενοκτονία των Herero και Nama. Ένα κούκλα με περίτεχνη φούστα δείχνει πώς οι ιεραπόστολοι επηρέασαν την ένδυση των γυναικών Herero. Το Forum δίνει χώρο σε καταπιεσμένες ιστορίες, μοιράζεται την αφήγηση και δημιουργεί χώρο για περιθωριοποιημένες φωνές, υπερβαίνοντας τα δίπολα κατακτητή–κατακτημένου, παρελθόντος–παρόντος.




πηγη:https://www.indiatoday.in/

Όταν η Ιστορία δοκιμάζεται από τη Φύση: Οι αρχαιολογικοί χώροι και οι φυσικές καταστροφές


Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, με μνημεία που στέκουν αιώνες ολόκληρους, δεν είναι άτρωτη. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι φυσικές καταστροφές υπενθύμισαν με δραματικό τρόπο ότι οι αρχαιολογικοί χώροι παραμένουν ευάλωτοι σε σεισμούς, πλημμύρες και πυρκαγιές. Η χώρα μας, με το πλούσιο μνημειακό της απόθεμα, βρέθηκε αρκετές φορές αντιμέτωπη με την απειλή της φύσης, ενώ διεθνώς η UNESCO καταγράφει αντίστοιχες περιπτώσεις που δείχνουν πως το φαινόμενο είναι παγκόσμιο.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Σεισμοί που τραντάζουν την κληρονομιά

Το 2021 ο ισχυρός σεισμός στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης προκάλεσε ανησυχία για την ασφάλεια του αρχαιολογικού χώρου της Κνωσού και ζημιές σε μνημεία και εκκλησίες. Η εικόνα αυτή ανέδειξε την ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση και ενίσχυση των μνημείων σε σεισμογενείς περιοχές. Αντίστοιχα, διεθνώς, ο καταστροφικός σεισμός στην Τουρκία το 2023 έπληξε μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, αποδεικνύοντας ότι η γη μπορεί να απειλήσει την ίδια την ιστορική μνήμη.

Πλημμύρες που σβήνουν τα ίχνη του παρελθόντος

Οι πλημμύρες στην Εύβοια από το 2020 έως το 2023 έπληξαν παραδοσιακούς οικισμούς και μνημεία, με το Υπουργείο Πολιτισμού να επεμβαίνει για αποκατάσταση. Το νερό, άλλοτε πηγή ζωής, μετατρέπεται σε δύναμη καταστροφής που αλλοιώνει και διαβρώνει τα ίχνη του παρελθόντος. Στην Ιταλία, η Βενετία βίωσε αντίστοιχες πλημμύρες που απείλησαν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, δείχνοντας ότι η κλιματική κρίση δεν γνωρίζει σύνορα.

Πυρκαγιές που απειλούν την μνήμη

Οι μεγάλες πυρκαγιές στην Αττική, την Εύβοια και άλλες περιοχές το 2021–2022 έθεσαν σε κίνδυνο το Μουσείο της Ολυμπίας, προκαλώντας διεθνή ανησυχία. Η εικόνα των φλόγων να πλησιάζουν μνημεία που συνδέονται με την ίδια την έννοια του πολιτισμού, όπως η Ολυμπία, έγινε σύμβολο της ευθραυστότητας της κληρονομιάς μας. Η φωτιά έφτασε τέλη του Αυγούστου του 2020 στον Αρχαιολογικό Χώρο των Μυκηνών.  Το καλοκαίρρι του 2023 οι φλόγες έφθσαν γύρω από την Μονή του Όσιου Λουκά και ευτυχώς έκαψαν μόνο ένα κελί και οι τουαλέτες επισκεπτών. Παράλληλα, η UNESCO έχει καταγράψει αντίστοιχες απειλές σε μνημεία της Αυστραλίας και άλλων χωρών, όπου οι πυρκαγιές απείλησαν ιστορικά τοπία.

Προστασία με σχέδιο και πρόληψη

Η εμπειρία της τελευταίας πενταετίας δείχνει ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη. Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης και προστασίας που θα συνδυάζει την επιστημονική γνώση με την τεχνολογία. Η συστηματική καταγραφή κινδύνων, η ενίσχυση των μνημείων με αντισεισμικές και αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις, η δημιουργία ζωνών πυροπροστασίας και η συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς όπως η UNESCO αποτελούν κρίσιμα βήματα. Παράλληλα, η εκπαίδευση των τοπικών κοινωνιών και η ευαισθητοποίηση του κοινού είναι απαραίτητες, ώστε η προστασία των μνημείων να γίνει συλλογική υπόθεση. Μόνο έτσι η ιστορία μας θα συνεχίσει να στέκει ζωντανή απέναντι στις απειλές της φύσης, διαφυλάσσοντας τη μνήμη και την ταυτότητα των επόμενων γενεών.

Πέπλο προστασίας

Το Υπουργείο Πολιτισμού και οι Εφορείες Αρχαιοτήτων έχουν ήδη λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία των αρχαιολογικών χώρων από φυσικές καταστροφές, με έμφαση στις πυρκαγιές και την κλιματική κρίση.


Σε συνεργασία Υπουργείου Πολιτισμού και Πολιτικής Προστασίας

Από το 2021, το Υπουργείο Πολιτισμού συνεργάζεται στενά με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Σε Μνημόνο Συνεργασίας, προβλέπονται Κοινές ομάδες εργασίας που πραγματοποιούν αυτοψίες σε αρχαιολογικούς χώρους και καταγράφουν την υφιστάμενη κατάσταση. Είσης, πρέπει να αναπτύσσονται σχέδια θωράκισης απέναντι σε φυσικούς κινδύνους, με έμφαση στις πυρκαγιές που εντείνονται λόγω της κλιματικής αλλαγής. Στον σχεδιασμό είχε ενταχθεί και η ενίσχυση μέτρων πυροπροστασίας, όπως καθαρισμοί ζωνών γύρω από μνημεία, δημιουργία αντιπυρικών λωρίδων και εγκατάσταση συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης. Ακόμη, προσβλέπεται συνεχής επικαιροποίηση των σχεδίων πολιτικής προστασίας, ώστε να ανταποκρίνονται σε ακραία φαινόμενα που εμφανίζονται ολοένα συχνότερα.


Ρόλος των Εφορειών Αρχαιοτήτων

Οι κατά τόπους Εφορείες Αρχαιοτήτων έχουν αναλάβει την εφαρμογή των μέτρων σε τοπικό επίπεδο: Αυτοψίες και καταγραφή κινδύνων σε χώρους υψηλής επισκεψιμότητας ή ευάλωτους σε πυρκαγιές και πλημμύρες. Ακόμη έχουν αναλάβει τον συντονισμό με την Πυροσβεστική και την Πολιτική Προστασία για άμεση επέμβαση σε περίπτωση κινδύνου. Στο πνεύμα αυτο προβλέπεται η  Εκπαίδευση προσωπικού σε σχέδια εκκένωσης και προστασίας μνημείων. Ακόμη,  αναπτύσσεται η Συνεργασία με τοπικές κοινωνίες, ώστε να υπάρχει ετοιμότητα και συμμετοχή στην προστασία των χώρων.


Τι προτείνει η UNESCO – Στρατηγική Μείωσης Κινδύνων

Η UNESCO έχει αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη μείωση κινδύνων σε μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς. Περιλαμβάνει: Σχέδια πρόληψης και διαχείρισης κινδύνων, εκπαίδευση τοπικών κοινωνιών και προσωπικού και Διεθνή συνεργασία για ανταλλαγή τεχνογνωσίας.

Ιταλία – Metaponto Model

Στην Ιταλία εφαρμόζεται το Metaponto model, που βασίζεται στη χρήση τηλεπισκόπησης και δορυφορικών δεδομένων για την παρακολούθηση αρχαιολογικών χώρων. Έτσι εντοπίζονται έγκαιρα κίνδυνοι από πλημμύρες, διάβρωση ή σεισμούς, και λαμβάνονται μέτρα πριν προκληθούν ζημιές.

Πορτογαλία – Πλαίσιο Ευαλωτότητας

Στην Πορτογαλία αναπτύχθηκε ένα δείκτης ευαλωτότητας για αρχαιολογικούς χώρους, που αξιολογεί την έκθεση σε πολλαπλές απειλές (σεισμοί, πλημμύρες, κλιματική αλλαγή). Το μοντέλο αυτό βοηθά στη στοχευμένη κατανομή πόρων και στην προτεραιοποίηση έργων προστασίας.


Τι μπορεί να υιοθετήσει η Ελλάδα

Η Ελλάδα μπορεί να ακολουθήσει την καλή πρακτική των Ιταλών για Συστηματική τηλεπισκόπηση και αισθητήρες σε ευάλωτους χώρους (π.χ. Δελφοί, Ολυμπία, Κνωσός). Μια καλή πρακτική, που ήδη εφαμρόζεται και σε κάποια μνημεία και στην χώρα μας είναι οι Δείκτες ευαλωτότητας για κάθε μνημείο, ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα κινδύνων.

Θα βοηθούσαν πολύ οι Διεθνείς συνεργασίες με Ιταλία, Πορτογαλία και UNESCO για ανταλλαγή τεχνογνωσίας. Στην κατέυθυνση αυτη θα ήταν χρήσιμη και η νομική θωράκιση, δηαλδή η ενσωμάτωση της προστασίας μνημείων σε εθνικά και διεθνή σχέδια για την κλιματική κρίση.


Η Ελλάδα έχει ήδη κάνει βήματα με το Υπουργείο Πολιτισμού και τις Εφορείες Αρχαιοτήτων, αλλά μπορεί να ενισχύσει τη στρατηγική της υιοθετώντας διεθνή μοντέλα όπως το Metaponto της Ιταλίας και το πλαίσιο ευαλωτότητας της Πορτογαλίας, σε συνδυασμό με τις οδηγίες της UNESCO. Έτσι θα δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα πρόληψης και προστασίας, που θα διασφαλίσει ότι οι αρχαιολογικοί χώροι θα αντέξουν τις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης και των φυσικών καταστροφών.

ΠΗΓΕΣ:/www.culture.gov.gr

whc.unesco.org/en/disaster-risk-reduction

Διαχείριση φυσικών καταστροφών σε χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς(Management of natural disasters regarding cultural heritage sites) ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΜΜΗΣ 

https://www.zarpanews.gr/wp-content/uploads/2020/08/mikines-arthro.jpg

www.iefimerida.gr/politismos/mnimonio-synergasias-thorakisi-arhaiologikon-horon

www.uc.pt/en/heritage/vulnerability-framework

/www.ispc.cnr.it/en/project/metaponto

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025

Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο προβάλλει την ταινία «Συνοικία το Όνειρο» στο πλαίσιο της έκθεσης για τους πρόσφυγες



Με αφορμή την περιοδική έκθεση «Από τη Μεγάλη… στη Σύγχρονη Ελλάδα (Μέρος Β): Οι Πρόσφυγες», που ολοκληρώνεται στο τέλος του 2025, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο οργανώνει την τελευταία παράλληλη εκδήλωσή του την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, στις 19:30. Στην αίθουσα του Μουσείου θα προβληθεί η εμβληματική ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη «Συνοικία το Όνειρο» (1961).


Η ταινία και η ιστορική της διάσταση

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην προσφυγική συνοικία του Ασυρμάτου, κοντά στα Άνω Πετράλωνα, περιοχή που φιλοξένησε οικογένειες από τη Μικρά Ασία μετά το 1922, κυρίως από την Αττάλεια. Η συνοικία έμεινε γνωστή και ως «Ατταλιώτικα». Η ταινία, με σκηνοθεσία του Αλεξανδράκη, σενάριο των Τάσου Λειβαδίτη και Κώστα Κοτζιά, μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του ελληνικού κινηματογράφου που αποτυπώνει την κοινωνική πραγματικότητα της εποχής.


Συντελεστές

- Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης

- Σενάριο: Τάσος Λειβαδίτης, Κώστας Κοτζιάς

- Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

- Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

- Φωτογραφία: Δήμος Σακελλαρίου

- Ηθοποιοί: Αλέκος Αλεξανδράκης, Μάνος Κατράκης, Αλίκη Γεωργούλη

- Διανομή: Παπανδρέου Εκμετάλλευση ταινιών ΕΕ


Πληροφορίες για το κοινό

Η είσοδος στην προβολή είναι 8 ευρώ. Με το ίδιο εισιτήριο, οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν πριν την προβολή στην περιοδική έκθεση «Από τη Μεγάλη… στη Σύγχρονη Ελλάδα (Μέρος Β): Οι Πρόσφυγες», η οποία θα παραμείνει ανοιχτή από τις 18:00 έως τις 19:30.

Προπώληση εισιτηρίων:

- Online: ticketservices.gr

- Στην υποδοχή του Μουσείου: Τρίτη–Παρασκευή 9:00–16:00, Σαββατοκύριακο 10:00–16:00