Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Ποιόν ξακουστό ναό φιλοξενούσε η άγνωστη πόλη των αρχαίων Λοκρών στην Κάτω Ιταλία;

  
Οι Λοκροί, πανάρχαιο ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην κεντρική Ελλάδα, άφησαν την σφραγίδα τους και στη νότια Ιταλία (αρχαία Μεγάλη Ελλάδα) ιδρύοντας την αποικία Επιζεφύριοι Λοκροί στην χερσόνησο της Καλαβρίας. Ακόμα και σήμερα, η σύγχρονη ιταλική κωμόπολη στην ίδια περιοχή ονομάζεται Λόκρι προς τιμήν των ιδρυτών της αρχαίας πόλης.
Αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται σήμερα τρία χιλιόμετρα μακριά. Για την ανάδειξη των πολιτιστικών κοιτασμάτων έχει δημιουργηθεί μουσείο αλλά το σημαντικότερο αξιοθέατο που μπορεί να δει ο επισκέπτης είναι το ιερό της Περσεφόνης, από τα πιο ξακουστα της αρχαιότητας. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Mannella, στους Επιζεφύριους Λοκρούς. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στην επιφάνεια 200 τερακότες - αφιερώματα (τάματα), με σκηνές από την αρπαγή της Περσεφόνης.

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου

Οι Λοκροί κατοικούσαν στην κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Λοκρίδα, η οποία, στην αρχαιότητα, χωριζόταν σε δύο περιοχές. Σύμφωνα με τον γεωγράφο Στράβωνα, στα δυτικά κατοικούσαν οι Εσπέριοι ή Οζόλες Λοκροί, σε μια περιοχή η οποία βρισκόταν στους σημερινούς νομούς Φωκίδας και Αιτωλοακαρνανίας.

Στα ανατολικά (“Εώα Λοκρίς”) οι Λοκροί κατοικούσαν στην περιοχή του σημερινού νομού Φθιώτιδας. Αυτοί με την σειρά τους χωρίζονταν σε Λοκρούς Οπούντιους (σ’ αυτούς δηλαδή που είχαν μητρόπολη τον Οπούντα) και Λοκρούς Επικνημίδιους (που ονομάζονταν έτσι από το βουνό δίπλα στο οποίο ζούσαν, την Κνημίδα, με κυριότερη πόλη το Θρόνιο. Επιφανής ήρωας των Λοκρών υπήρξε ο Αίας ο Λοκρός, που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.

Σχετικά με την καταγωγή των Λοκρών υπάρχουν δύο εκδοχές. Οι Λοκροί ίσως να ήταν από τα πρώτα δωρικά φύλα που έφτασαν στη νότια Ελλάδα. Κατά μία δεύτερη εκδοχή, οι Λοκροί προέρχονταν από τους Λέλεγες και πήραν το όνομά τους από τον βασιλιά Λοκρό.


Η πόλη Επιζεφύριοι Λοκροί

Η εν λόγω αποικία ιδρύθηκε γύρω στο 680 με 670 π.Χ., στην περιοχή της νότια Καλαβρίας από Λοκρούς προερχόμενους και από την Οπούντια και από την Οζολία Λοκρίδα. Ο προσδιορισμός «Επιζεφύριοι» προέρχεται από τον δυτικό άνεμο Ζέφυρο, όνομα το οποίο έδωσαν και στο γειτονικό ακρωτήριο. Η κοινωνία των αποίκων αυτών ήταν μητριαρχική.
Όντας από τις πιο σημαντικές και εύπορες της Μεγάλης Ελλάδας, η πόλη δεν διέθετε φυσικό λιμάνι αλλά αποτελούσε υποχρεωτικό σταθμό για όσους ταξίδευαν προς τη Σικελία ή τον πορθμό της Μεσσήνης


Έναν αιώνα μετά από την ίδρυσή της, χτίστηκε μεγάλο τείχος γύρω από την πόλη, ενώ έξω από αυτή υπήρχαν αρκετά νεκροταφεία, μερικά από τα οποία ήταν πολύ μεγάλα. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, ο ιδρυτής της ονομαζόταν Ευάνθης.
Εξάλλου, η αποικία Επιζεφύριοι Λοκροί ήταν διάσημη στην αρχαιότητα ως η πατρίδα του Ζάλευκου, του πρώτου νομοθέτη σε όλον τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, φημισμένου για τους πολύ σκληρούς νόμους που είχε θεσπίσει.


Κατά τον Δεύτερο Καρχηδονιακό Πόλεμο, το 205 π.Χ., η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Η αποικία ήταν επίσης πολύ γνωστή για τα εργαστήρια κεραμικής και τους ανάγλυφους "πίνακες" που απεικόνιζαν τον κύκλο της Περσεφόνης, της θεϊκής προστάτιδας της περιοχής. Πολλές από αυτές τις ανάγλυφες εικόνες έχουν βρεθεί στον τοπικό ναό της Περσεφόνης και χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ.



Ο αρχαιολογικός χώρος

Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την τωρινή πόλη Λόκρι και περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μια ελληνική νεκρόπολη και δύο ναούς (έναν ιωνικού ρυθμού και έναν δωρικό ναό).
  
Ο αρχαιολογικός χώρος των Επιζεφύριων Λοκρών ανασκάφηκε αρχικά από τον Δούκα του Λούινς γύρω στο 1830, ο οποίος πραγματοποίησε την ανασκαφή στη περιοχή της οικίας Μαραφιότι, ανακαλύπτοντας τον ναό του Δία, του 6ου αιώνα π.Χ..
Περισσότερες έρευνες πραγματοποιήθηκαν από τον Ιταλό αρχαιολόγο Πάολο Όρσι στις αρχές του 20ού αιώνα (1907 - 1915), ο οποίος εκείνη την εποχή είχε αναλάβει έφορος αρχαιοτήτων στην Καλαβρία και πολλές ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή σχετίζονται με την δουλειά του.

Φτάνοντας στον αρχαιολογικό χώρο, το πρώτο μέρος που βλέπει ο επισκέπτης είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο με ορισμένα εξαιρετικά εκθέματα. Σε αυτά περιλαμβάνεται ένας ερυθρόμορφος κρατήρας, που αποδίδεται στον "Ζωγράφο του Λόκρι" (4ος αιώνας π.Χ.), μια όμορφη κεφαλή γυναίκας (επίσης 4ος αιώνας π.Χ.) και ένα χάλκινο κράνος (3ος αιώνας π.Χ.) 
Πίσω από το μουσείο, υπάρχουν τα ερείπια του ιωνικού ναού, που κτίστηκε σε δύο διαφορετικές περιόδους: η πρώτη χρονολογείται τον 7ο αιώνα π.Χ. και η δεύτερη τον 5ο αιώνα π.Χ. 
Στις ανασκαφές ανακαλύφθηκαν ακόμη ένα υπέροχο άγαλμα αλόγου των Διοσκούρων (Κάστορα και Πολυδεύκη, υιών του Διός) καθώς και το άγαλμα μιας Νιηρίδος.
Δίπλα στους ναό Μαραρά βρίσκονται τα ερείπια των ισχυρών τειχών του αρχαίου φρουρίου και ενός επιβλητικού πύργου. Συνεχίζονταν νότια μέσα στην αρχαία ελληνική πόλη, ο επισκέπτης μπορεί να δει το αρχαίο θέατρο
Επιστρέφοντας προς το αρχαιολογικό μουσείο, οι περιηγητές μπορούν να δουν αρχαίες ρωμαικές θέρμες (λουτρά), ενώ πιο πέρα στέκει το ιερό της Περσεφόνης ( κτισμένου κατά το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.), στο οποίο ανακαλύφθηκαν περίπου 200 τερακότες - αφιερώματα (τάματα), με σκηνές από τον μύθο της απαγωγής της Περσεφόνης από τον Άδη.   

Ένα άγαλμα της Περσεφόνης που ανακαλύφθηκε τυχαία στην περιοχή εκλάπη στις αρχές του 20ου αιώνα και μεταφέρθηκε στη Γερμανία, όπου εκτίθεται στο Βερολίνο. Πολλά αρχαία νομίσματα επίσης εκλάπησαν.



Πηγές


Valerio M. Manfredi, Οι Έλληνες της Δύσης, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, 1997, σελ. 241

Smith W. - "Dictionary of Greek and Roman Geography", 1854

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Περίπατος μυθοπλασίας στην πραγματικότητα του Κολωνού με τον συγγραφέα Κώστα Κατσουλάρη


Απομεινάρια μιας μικροαστικής συνοικίας με αρχαία ίχνη, ψήγματα μιας άλλης εποχής, παραμένουν στον Κολωνό! Πραγματικά μικρά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα λειτουργούν ως φάροι υπόμνησης μιας άλλης ζωής... Σε μια γειτονία που ακόμη μυρίζει η μπουγάδα στο μπαλκόνι και ο περαστικός χαζεύει τις ανθισμένες βουκαμβίλιες μας προσκάλεσε ο συγγραφέας Κώστας Β. Κατσουλάρης ακολουθώντας τα χνάρια των ηρώων του βιβλίου του, χάρη στις Αθηναϊκές Διαδρομές Βιβλίου σε συνεργασία με το δήμο Αθηναίων και το Δίκτυο Πολιτισμού δήμου Αθηναίων Athens Culture Net.

Της Μαρίας Αλιμπέρτη

Σάββατο πρωί, λοιπόν πλήθος κόσμου συγκεντρωθήκαμε στην οδό Καπανέως, σχεδόν δίπλα από τον Λόφο του Ίππιου Κολωνού, όχι για να ξεναγηθούμε στον ιστορικό αυτό το τόπο, όπως τον γνωρίζουμε στη τραγωδία «Οιδίππους επι Κολωνώ» του Σοφοκλή, αλλά για να αφουγκραστούμε τις σημερινές δονήσεις αυτής της γειτονιάς και την πιο πρόσφατη ιστορία της.

Με αφορμή το μυθιστόρημά του κ. Κατσουλάρη «Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά» (εκδόσεις Μεταίχμιο) βρεθήκαμε να κινούμαστε «χέρι-χέρι» με τους πρωταγωνιστές του μέσα στα στενάκια  του Κολωνού και της Ακαδημίας Πλάτωνος. Αυτούς τους δρόμους είχε επιλέξει για το μυθιστόρημά του, που διαδραματίζεται το 2013-2014, με πρωταγωνιστές τον φιλόλογο Αργύρη Σταυρινό και τον βορειοηπειρωτικής καταγωγής 15χρονο μαθητή Νάσο Γκέτσο και με φόντο μια δολοφονική επίθεση, συμμορίες νεοναζί, αντιφασιστικές εκδηλώσεις κ.ά..

Συζητώντας με κατοίκους  που συμμετείχαν στον περίπατο μου εξήγησαν ότι όντως η περιοχή έδινε εντυπωσιακά μεγάλα ποσοστά στη Χρυσή Αυγη εκείνη την περίοδο, όπως και η Ακαδημία Πλάτωνος καθώς και τα Σεπόλια. Ωστόσο, οι γειτονιές αυτές ευτυχώς δεν «χρωματίστηκαν» πολιτικά, ενώ εξακολουθούν να διαμένουν εκεί μετανάστες και Ρομά.

Ο συγγραφέας όπως μας αφηγήθηκε δεν είναι κάτοικος της περιοχής αλλά την διέσχισε, την ερεύνησε ,έκανε ένα είδος ρεπορτάζ στο χρονικό διάστημα των σχεδόν τριών χρόνων που κράτησε η συγγραφή. Μέσα από την αναζήτησή του, ως άλλος φροντιστής ταινίας, εντόπισε όμορφες μονοκατοικίες της Αθήνας, στις οποίες θα μπορούσαν να ζουν οι ήρωες του. Χαμηλά σπίτια που κάποτε δεν έμοιαζαν με κλουβιά εξαιτίας των κιγκλιδωμάτων που επιβάλει η σημερινή ανασφάλεια. Αυτές αποτέλεσαν το ιδανικό σκηνικό για τις κατοικίες των ηρώων που έπεσαν θύματα παρακολούθησης.

«Οι ήρωες ήρθαν από την επαρχία, βρήκαν αυτό το σπίτι που τους ταιριάζει» μας περιέγραψε τον συλλογισμό του επεξηγώντας ότι αυτή επιλογή ταίριαζε με την πλοκή του έργου και εξυπηρετούσε την δράση ώστε η παρακολούθηση να είναι πειστική. Με το σκεπτικό αυτό στο μυθιστόρημα υπάρχουν ρεαλιστικές συνθήκες, ενώ η καταδίωξη  στα σοκάκια του Κολωνού φέρνει μέσα στην πόλη τον αναγνώστη χάρη στην σκηνοθετική  ματιά του συγγραφέα.




Για να καταλάβουμε το πνεύμα του περιδιαβήκαμε τις συνοικίες του Κολωνού, από την οδό Μύλων αφού προσπεράσαμε ένα γραφικό παλιό καφενεδάκι,  χαζεύαμε ένα ψηφιδωτό πολυκατοικιών και μονοκατοικιών, διαφορετικών αρχιτεκτονικών  στυλ και περιόδων.


Το κλείστρο της φωτογραφικής μου μηχανής άνοιξε για να καταγράψει την νοσταλγία μου σε φως. Μόλις είχα εντοπίσει ένα μπακάλικο παλαιού τύπου και  ένα παιχνίδι που μου θύμισε εκείνα της δεκαετίας του 80’. Το μόνο που μου χάλασε την αναπόληση ήταν η ταμπέλα 1 ευρώ και όχι δραχμές...

Κάναμε μια στάση στην πλατεία  Σωτήρη Πέτρουλα ή Αγίου Κωνσταντίνου όπου μια παρέα συνταξιούχων έπαιζε ντόμινο. Εκεί ο συγγραφέας μας εξομολογήθηκε ότι χρειάστηκε να περπατήσει μέρα και νύχτα στην περιοχή για να «δέσει την πλοκή» του έργου. 

Στην πλατεία που σταθήκαμε διαδραματίζεται μια σημαντική σκηνή του έργου μια αντιφασιστική πορεία αλλά και  εμπόριο... κατά την διάρκεια της νύχτας. Όμως, δεν υπάρχει εγκληματικότητα  στην εν λόγω γειτονιά.Η περιοχή δεν θεωρείται επικίνδυνη, μας αποσαφήνισε ο συγγραφέας, σχολιάζοντας ότι δεν νιώθεις την ανασφάλεια όπως όταν διασχίζεις την Πατησίων.


Σκοπός των δικών του περιηγήσεων του ήταν να φανταστεί την πλοκή και να αποδώσει με φυσικό τρόπο κρούσματα βίας όπως την απόπειρα σε βάρος του ήρωα στην οδό Αλεξανδρείας, σκιαγραφώντας και τα παράλογα του εξτρεμισμού.

Χαρακτηριστικό είναι ότι αυτή η μικροαστική συνοικία δεν είναι απολιτίκ όπως παρατήρησε ο κ. Κατσουάλρης από τις ονομασίες των οδών «Μαραθωνομάχων, Αλαμάνας κ.ά.», όπως συμβαίνει για παράδειγμα σε γειτονιές του Ζωγράφου που έχουν ονόματα λουλουδιών.

Οι συμμετέχοντες τον ρωτούν γιατί οι γυναίκες δεν έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στη δράση του έργου για να απαντήσει χιουμοριστικά «δεν τοποθετώ τις γυναίκες να είναι αιτίες κακών για λόγους πολιτικής ορθότητας».

Ο ήρωας λοιπόν τοποθετείται να κινείται μέσα στα σοκάκια του Κολωνού. Κρύβεται στην εσοχή ενός φροντιστηρίου όταν οι ακραίοι τον πλησιάζουν με σκυλιά στην οδό Αλαμάνας. Τελικά θα βρει αργότερα καταφύγιο σε φτωχικό σπιτάκια της οδού Αγγελόπουλων που σχεδόν πνίγεται από πολυόροφες πολυκατοικίες. 

Πολλά είναι τα σπιτάκια που αποπνέουν μυστήριο λόγω της εγκατάλειψης ή της εσωτερικής αυλής που διαμορφώνονται από τους ψηλούς μαντρότοιχους.

Η πορεία μας θα καταλήξει στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος που ευτυχώς γλίτωσε την τσιμεντοποίηση. Περπατώντας στον πνεύμονα πρασίνου συναντήσαμε φίλαθλους μα παίζουν «πετάν»αλλά και εκεί είχαμε την ευκαιρία να οραματιστούμε την σχολή του Πλάτωνα, το πέρασμα του Αριστοτέλη από αυτήν καθώς και να μπούμε σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για άλλα μονοπάτια, την  επανέκδοση παλαιότερων βιβλιίων του κ. Κατσουλάρη και τα τεκταινόμενα στον χώρο του βιβλίου.

Πού ζει ο Άγιος Βασίλης; Παιδική παράσταση και δωρεάν εργαστήρια από τις Μορφές Έκφρασης




Ένα παιδί χάνει το ταχυδρομείο και προσπαθεί να βρει τρόπο να πάει το γράμμα του στον Άγιο Βασίλη. Ένα τρένο, η χώρα των ξωτικών, οι κατασκεύαστές παιχνιδιών και μια σοκολατόσουπα θα τον οδηγήσουν στο σπίτι του πιο αγαπημένου όλων των παιδιών, στο σπίτι του Άγιου Βασίλη!

Η παράσταση- παιχνίδι με ζωντανή μουσική μεταφέρει τα παιδιά από 2,5 έως 7 ετών με τρόπο θεατρικό και μουσικό στον μαγικό κόσμο των Χριστουγέννων, όπου θα συμμετέχουν και αυτά ενεργά στην περιπέτεια!
Η δημιουργός των «Κού-Κου! Μια βόλτα στο δάσος», «Η χύτρα με το χρυσάφι»,  «Ο δράκος των χρωμάτων» Άννα Σεβαστή Τζίμα, δημιουργεί και αυτή τη φορά μια απολαυστική και πολύ προτώτυπη παράσταση, που θα κάνει τα Χριστούγεννα αυτά ξεχωριστά!
Κείμενα-σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα
Μουσική:   Άννα Σεβαστή Τζίμα, Δημήτρης Σκούρτης, Γαρβήλος Χατζηβασιλείου
Παίζουν:     Άννα Τζίμα, Δημήτρης Σκούρτης, Γαβρήλος Χατζηβασιλείου, Δανάη Στεργίου
Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 17:30
Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 12:30
Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 17:30
Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 12:00
Πέμπτη
  26 Δεκεμβρίου 11:30 & 18:00
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 18:00
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 17:30
Κυριακή 29 Δεκεμβρίου στις 12:00
Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου στις 11:30 & 18:00
Πέμπτη 2 Ιανουαρίου στις 11:30
Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 18:00
Σάββατο 4 Ιανουαρίου 17:30

Τηλέφωνα επικοινωνίας:
210 3464903, 210 3464002

Εργαστήρια

Δωρεάν Χριστουγεννιάτικα  εργαστήρια για τα παιδιά προσφέρουν οι Μορφές Έκφρασης στο Χριστουγεννιάτικο πάρκο στο Πεδίο του Άρεως σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής
Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία από τις 14 Δεκεμβρίου έως τις 6 Γενάρη να συμμετέχουν δωρεάν σε ένα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο εργαστήριο που θα γίνει μέσα στο Χριστουγεννιάτικο πάρκο που δημιούργησε για τα παιδιά η Περιφέρεια  Αττικής στο Πεδίο του Άρεως.

" Η μαγική Χριστουγεννιάτικη σοφίτα"

   Είναι η μαγική νύχτα των Χριστουγέννων και σε μια παλιά σοφίτα το φως, το Αστέρι των Χριστουγέννων θα ζωντανέψει τα παλιά παιχνίδια!
   Μα η μαγεία δεν θα κρατήσει για πολύ αφού οι μικροί καλικάτζαροι, θέλουν να μπούνε στη σοφίτα και να τα κάνουν άνω κάτω!
   Ευτυχώς όμως για όλα υπάρχουν λύσεις και έτσι θα τους κρατήσουμε μακριά με φοβερές καλικατζαροπαγίδες!
   Ένα μαγικό και χαρούμενο παιχνίδι με το θέατρο, την μουσική, τα εικαστικά και το τραγούδι για παιδιά όλων των ηλικιών !!!
*Τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν ντυμένα, αν το επιθυμούν, στρατιωτάκια, κούκλες, μπαλαρίνες, αρκουδάκια, ξωτικά, κλόουν ή το αγαπημένο τους παιχνίδι! 

Πρόγραμμα:
(Τα εργαστήρια διαρκούν 1 ώρα και είναι καλό τα παιδιά να έρχονται στην ώρα τους καθώς δεν θα υπάρχει δυνατότητα καθυστέρησης)
14 Δεκεμβρίου  στις 12:30 μ.μ.
15 Δεκεμβρίου στις 12:30 μ.μ.
23 Δεκεμβρίου στις 12:30 μ.μ.
29 Δεκεμβρίου στις 12:30 μ.μ.
31 Δεκεμβρίου στις 12:30 μ.μ.
2 Γενάρη στις 12:30 μ.μ.
5 Γενάρη στις 11:00 π.μ.
6 Γενάρη στις 11:00 π.μ.

Οι ενδιαφερόμενοι έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν συμμετοχή ή να μεταβούν κατευθείανστο κεντρικό stage!
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 3464903, 210 3464002



Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019

There is more than one story… Εικαστική πολυφωνία στην Evripides Art Gallery

Στη τροχιά της σύγχρονης εικαστικής δημιουργίας μας εισαγάγει η Evripides Art Gallery με την ομαδική έκθεση  «There is more than one story…», που παρουσίάζει διαφορετικές πτυχές του σύγχρονου πολιτιστικού γίγνεσθαι.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα τελεστούν  την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου στις 20:00.
H έκθεση αποτελεί φιλόξενη "κυψέλη" διαφορετικών τάσεων και εικαστικών γλωσσών των συμμετεχόντων καλλιτεχνών. Στο πνεύμα της πολυφωνίας δίνοντας ο κάθε καλλιτέχνης έχει την ευκαιρία να ξετυλίξει τη δική του ζωγραφική ιστορία. Σε ένα γόνιμο διάλογο ήδη διακεκριμένοι καλλιτέχνες αλλά και πολλά υποσχόμενοι νεότεροι εικαστικοί παρουσιάζουν ο καθένας την προσωπική του αλήθεια για τη ζωγραφική πράξη, αποδεικνύοντας, ότι, όπως στη ζωή, έτσι και στην Τέχνη υπάρχουν περισσότερες από μια ιστορίες…
Ιστορίες, που μας προσφέρουν διέξοδο από την πραγματικότητα ή μας καθηλώνουν σε αυτήν.Ιστορίες, που απευθύνονται στη συλλογική μνήμη ή μας καλούν σε εσωτερική αναζήτηση. 
Η κάθε μια ξεχωριστή, όπως και ο δημιουργός της, η κάθε μια ιδιαίτερη, όπως και οι μνήμες, που εσωκλείει…
Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες:
Αμάραντος Μιχάλης, Ανδρεαδάκης Δημήτρης, Αρμακόλλας Γιώργος, Βέργη Χρύσα, Γεωργιάδης Σάββας, Γιάννακα Κατερίνα, Γκόνου Ειρήνη, Δασκαλάκης Στέφανος, Ευθυμίου Γιάννης, Θεοχαράκη Ντένη, Ιωάννου Σταύρος, Καπεζάνου Στέλλα, Κουβάκις Γιώργος, Κυρκιλή Έλενα, Κωστοπούλου Δάφνη, Κωτσαλάς Σπύρος, Μαδένης Μιχάλης, Μιχαηλίδης Γιάννης, Μπιτσάκου Ντίμη, Νικολάου Ανδρέας, Νούτσος Θεόδωρος, Παλλαντζάς Χρήστος, Παντελιάς Μίλτος, Παπούλα Λίλα, Πριοβόλου Βούλα, Ρήνας Βαγγέλης, Φιλιππακοπούλου Μαρία, Χουλιαράς Νίκος.
 Έως 11 Ιανουαρίου 2020
 Πληροφορίες: τηλ: 210 36 15 249, 210 36 15 909 | ίnfo@evripides-art.gr

 Ημέρες & Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη - Πέμπτη- Παρασκευή: 11:00 - 20:30

Τετάρτη: 11:00 -17:00 & Σάββατο: 11:00 -16:00, 
Κυριακή και Δευτέρα: κλειστά
Ο χώρος πληροί τις προϋποθέσεις για την πρόσβαση ΑμεΑ.

* Artwork εξωφύλλου: λεπτομέρεια από έργο του Μίλτου Παντελιά.

Παρουσίαση του βιβλίου του Διονύση Τεμπονέρα «Ο Αίγαγρος»


Τέλος της άνοιξης του 1967. Η ένταση κλιμακώνεται στη χερσόνησο του Σινά και τα τανκς των Συνταγματαρχών έχουν ήδη κατέβει στους δρόμους της Αθήνας. Ο Λίαμ ανοίγει για πρώτη φορά τα μάτια του και αντικρίζει το νησί, έναν τόπο ξένο για εκείνον. Είναι ένα παιδί διαφορετικό από τα άλλα, μαυριδερό, με ιδιαίτερη προφορά. Απόμακρο και μοναχικό, σαν τον Αίγαγρο που ζει στην ανατολική πλευρά του νησιού.
 Με έναν σάλτο βρίσκεται στην εποχή της Μεταπολίτευσης και στην Αθήνα. Η εφηβεία του σημαδεύεται από ροκάδες, συναυλίες και πειρατικά ραδιόφωνα. Το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ σοκάρει την ανθρωπότητα, η Ελλάδα σηκώνει το κύπελλο στο Ευρωμπάσκετ και εκείνος διψάει για ένα συναίσθημα που δεν έχει νιώσει ακόμη. Μια πατρίδα, ίσως, στη Μεγάλη Βρετανία. Η κυβέρνηση της Θάτσερ διανύει την τελευταία θητεία της, το κίνημα κατά του Απαρτχάιντ δυναμώνει και πάνω σε τοίχους με γκραφίτι και μέσα σε στίχους τραγουδιών, ψάχνει απαντήσεις για την ανισότητα και την αδικία, εξηγήσεις για μια πραγματικότητα που αδυνατεί να αποδεχτεί. Ακόμη έναν σάλτο, αυτή τη φορά στο μεγάλο βράχο της Αμερικής. Οι Δίδυμοι Πύργοι καταρρέουν δίπλα του, μα εκείνος είναι αποφασισμένος να σκαρφαλώσει πιο ψηλά απ’ όλους. Τρώει ψίχα από αστακό καθώς η Λίμαν Μπράδερς χρεωκοπεί και η οικονομική κρίση επεκτείνεται σε όλη τη γη. Τα πάντα μεταλλάσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και το μόνο που δεν αλλάζει ποτέ στη ζωή του Λίαμ, είναι η ανάγκη του να ανακαλύψει τη θέση του στον κόσμο.


Την προσεχή Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου παρουσιάζεται «Ο Αίγαγρος» του Διονύση Τεμπονέρα στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη με ομιλητές την Κυριακή Μπεϊόγλου (συγγραφέας, δημοσιογράφος) και τον Χρήστο Ξανθάκη (συγγραφέας, δημοσιογράφος)