Το Metropolitan Museum of Art στη Νέα Υόρκη παρουσιάζει τη μεγάλη αναδρομική έκθεση «Seeing Silence: The Paintings of Helene Schjerfbeck», η οποία επιχειρεί να συστήσει στο διεθνές κοινό τη Φινλανδή μοντερνίστρια ζωγράφο, ήδη κορυφαία μορφή της σκανδιναβικής τέχνης.
Η Σέρφμπεκ (1862–1946), γνωστή για την εσωστρεφή, λιτή και βαθιά ψυχογραφική ζωγραφική της, υπήρξε παιδί-θαύμα. Μετά από σοβαρό τραυματισμό σε μικρή ηλικία, άρχισε να ζωγραφίζει κατά την ανάρρωσή της. Στα 18 της έλαβε υποτροφίες που της επέτρεψαν να σπουδάσει στο Παρίσι και να ταξιδέψει στην Ευρώπη.
Στο Παρίσι της δεκαετίας του 1880 ακολούθησε αρχικά τον νατουραλισμό και τη ζωγραφική είδους, όμως σταδιακά ανέπτυξε μια προσωπική, πιο αφαιρετική και εσωτερική γλώσσα. Ακόμη και σε έργα όπου οι μορφές δεν κοιτούν τον θεατή, η σύνθεση και οι χρωματικές στρώσεις αποπνέουν ένταση και συναίσθημα.
Η Σέρφμπεκ ζούσε απομονωμένα: επέστρεψε στη Φινλανδία τη δεκαετία του 1890, έζησε στο Χιβινκάα και αργότερα στο παραθαλάσσιο Τάμισααρι. Παρά την απομόνωση, παρέμεινε σε διάλογο με την ευρωπαϊκή τέχνη. Μελέτησε τον Ελ Γκρέκο και δημιούργησε έργα εμπνευσμένα από αυτόν, όπως το Fragment (1904), ένα από τα πιο εύθραυστα και σημαντικά έργα της έκθεσης, το οποίο προσπάθησε αργότερα να επαναγοράσει.
Η γυναικεία εικόνα
Το 1944 μετακόμισε στη Στοκχόλμη, που δημιούργησε τα τελευταία, συγκλονιστικά αυτοπορτρέτα της, με ένταση που θυμίζει Γκόγια. Πέθανε το 1946 και δέκα χρόνια αργότερα εκπροσώπησε μεταθανάτια τη Φινλανδία στην πρώτη της συμμετοχή στη Μπιενάλε της Βενετίας, σε περίπτερο σχεδιασμένο από τον Άλβαρ Άαλτο.
Η Σέρφμπεκ παραμένει σχετικά άγνωστη εκτός Βόρειας Ευρώπης, όμως η έκθεση στο Met επιχειρεί να αναδείξει τη μοντερνιστική της ματιά, η οποία εστιάζει όχι στην «ψυχή» του μοντέλου αλλά στη φόρμα, το φως, τον χώρο και τον όγκο — αφήνοντας, όπως έλεγε η ίδια, «κάτι ιερό» να παραμένει άρρητο.
Η έκθεση διαρκεί έως τις 5 Απριλίου 2026.
ΠΗΓΗ: https://www.vogue.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου