Η αναστήλωση των τειχών αναδεικνύει ξανά τον στρατηγικό χαρακτήρα της αρχαίας πόλης που για αιώνες παρέμενε απροσπέλαστη.Για αιώνες, το Σίλλυον υπήρξε μια πόλη σχεδόν αδύνατο να προσεγγίσει κανείς — πόσο μάλλον να κατακτήσει. Σήμερα, με την αποκατάσταση των ελληνιστικών του τειχών, η φήμη του ως φυσικού και τεχνητού οχυρού επανέρχεται στο προσκήνιο, φωτίζοντας μια από τις πιο εντυπωσιακές αμυντικές δομές της αρχαιότητας.
Σύμφωνα με τις ιστορικές και αρχαιολογικές αναφορές, το Σίλλυον (Σύλλιον) ήτανελληνική πόλη της Παμφυλίας, στη νότια Μικρά Ασία. Αναφέρεται με ελληνικά ονόματα ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. και συμμετείχε στη Δηλιακή Συμμαχία, δηλαδή στο αθηναϊκό συμμαχικό δίκτυο. Υπάρχουν μάλιστα παραδόσεις που λένε ότι ιδρύθηκε είτε ως αποικία από το Άργος, είτε από τους μάντεις Μόψο, Κάλχα και Αμφίλοχο μετά τον Τρωικό Πόλεμο.
Το όνομα σώζεται σε ελληνική μορφή (Σύλλιον, Σύλειον, Συλλαῖον), ενώ η πόλη είχε συνεχή νομισματοκοπία με ελληνικές επιγραφές και θεότητες όπως ο Απόλλων. Παράλληλα, η περιοχή είχε και παμφυλιακό-ανατολικό υπόστρωμα, κάτι που φαίνεται στο παλαιότερο τοπικό όνομα Selywiys, αλλά η πόλη εντάσσεται ξεκάθαρα στον ελληνικό κόσμο της Μικράς Ασίας.
Μια πόλη χτισμένη πάνω στην άμυνα
Χτισμένο σε απότομο οροπέδιο στην περιοχή Σερίκ της Αττάλειας, το Σίλλυον δεν ήταν ποτέ μια συνηθισμένη εγκατάσταση. Η γεωμορφολογία του — απόκρημνες πλαγιές και ελάχιστες προσβάσεις — δημιούργησε ένα φυσικό φρούριο πολύ πριν προστεθούν οι πρώτες οχυρώσεις.
Ο διευθυντής ανασκαφών, αναπλ. καθηγητής Μουράτ Τασκιράν από το Πανεπιστήμιο Παμούκαλε, επισημαίνει ότι το Σίλλυον αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πόλης όπου η στρατηγική άμυνα καθορίστηκε πρωτίστως από το έδαφος και όχι μόνο από την αρχιτεκτονική.
Το μοναδικό αδύναμο σημείο που έγινε απόρθητο
Η δυτική πλευρά της πόλης ήταν το μόνο σημείο με σχετική πρόσβαση. Αυτό το στενό πέρασμα, που θα μπορούσε να αποτελέσει αδυναμία, ενισχύθηκε με ένα εκτεταμένο σύστημα τειχών και πύργων σε τακτά διαστήματα.
Οι αρχαιολογικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι το πολυεπίπεδο αυτό σύστημα καθιστούσε την πόλη πρακτικά απόρθητη — και πράγματι, δεν υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες για επιτυχημένη μεγάλη επίθεση εναντίον της.
Τείχη που άντεξαν αυτοκρατορίες
Οι οχυρώσεις του Σιλλύου συνέχισαν να χρησιμοποιούνται από τη Βυζαντινή, τη Σελτζουκική και την Οθωμανική περίοδο, προσαρμοζόμενες στις νέες πολιτικές συνθήκες χωρίς να χάνουν τον αρχικό τους χαρακτήρα. Με την εδραίωση της τουρκικής κυριαρχίας, η στρατηγική τους σημασία μειώθηκε και σταδιακά εγκαταλείφθηκαν.
Αποκατάσταση με τα αυθεντικά υλικά
Το πρόσφατο έργο αποκατάστασης επικεντρώθηκε σε έναν μερικώς κατεστραμμένο ελληνιστικό πύργο και το γειτονικό τμήμα του τείχους. Οι συντηρητές χρησιμοποίησαν αποκλειστικά τα αυθεντικά υλικά, αποφεύγοντας την υπερ-ανακατασκευή και επιδιώκοντας τη σταθεροποίηση και ανάδειξη της ιστορικής δομής.
Η ταυτότητα του Σιλλύου ξαναβρίσκει τη μορφή της
Με την ολοκλήρωση των εργασιών, το Σίλλυον ανακτά το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα: την αμυντική του ισχύ. Η αποκατάσταση δεν αποτελεί απλώς τεχνική παρέμβαση, αλλά επαναφέρει στο φως τον πυρήνα της ταυτότητας μιας πόλης που δεν χτίστηκε απλώς για να κατοικηθεί — αλλά για να αντέξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου