Η 5η ομάδα γυναικών του προγράμματος Μετα-βαίνω σημαίνει συναντιέται ξανά για ένα βιωματικό εργαστήριο αφιερωμένο στις μεταβάσεις, την απώλεια και τα ίχνη που αφήνουν οι προσωπικές μας διαδρομές. Με αφορμή το έργο «Μετανάστης», το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» γίνεται τόπος συνάντησης, μνήμης και ποιητικού διαλόγου.
Ένα εργαστήριο για τις διαδρομές που μας διαμορφώνουν
Το εργαστήριο θέτει ερωτήματα γύρω από τη μετακίνηση, την αναμονή, την κόπωση και την επιμονή:
– Μπορεί μια βαλίτσα να χωρέσει μια ολόκληρη ζωή;
– Πώς βιώνεται η στιγμή πριν το επόμενο μεγάλο βήμα;
– Τι αφηγούνται τα παπούτσια που έχουν λιώσει από τον δρόμο;
– Ποιες εσωτερικές «φωνές» μας κρατούν πίσω και ποιες μας ωθούν να συνεχίσουμε;
Συμμετοχή με προσωπικά αντικείμενα
Οι συμμετέχουσες καλούνται να φέρουν ένα ζευγάρι παλιά, φθαρμένα παπούτσια – σύμβολο των δικών τους διαδρομών. Το αντικείμενο γίνεται αφετηρία για αφήγηση, μοίρασμα και αναστοχασμό.
Με τη Χρυσάνθη Μιχλίζογλου
Η ποιήτρια, καθηγήτρια και performer Χρυσάνθη Μιχλίζογλου συνοδεύει το εργαστήριο, δημιουργώντας έναν χώρο όπου ο ποιητικός λόγος συναντά τις προσωπικές ιστορίες των συμμετεχουσών. «Με λιωμένα παπούτσια… μετα-βαίνω συνεχώς», σημειώνει, προσκαλώντας τις γυναίκες να αφεθούν στη διαδικασία.
Ένα χωριό, ένας διάλογος, μια κοινή μετάβαση
Το εργαστήριο πραγματοποιείται στο χωριό, σε έναν χώρο που η τέχνη συναντά την κοινότητα. Η συνάντηση γίνεται μια συλλογική εμπειρία που φωτίζει τις μικρές και μεγάλες μεταβάσεις της ζωής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου