Η πεδιάδα της Ερέτριας στην Εύβοια αποδεικνύεται ένα από τα πιο δυναμικά αρχαιολογικά τοπία της χώρας, καθώς νέα συστηματική επιφανειακή έρευνα φέρνει στο φως στοιχεία που ανασυνθέτουν την ιστορική εξέλιξη της περιοχής. Η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Εύβοιας, ολοκληρώνει ένα πολυετές πρόγραμμα που φωτίζει τη σχέση της αρχαίας πόλης με το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.
Έρευνα σε έκταση 30 τ.χλμ. και περισσότερες από 200 καταγεγραμμένες κατασκευές
Το πρόγραμμα, που υλοποιήθηκε την περίοδο 2021–2025, κάλυψε την πεδιάδα ανάμεσα στην αρχαία Ερέτρια και το ιερό της Αρτέμιδος στην Αμάρυνθο. Σε μια έκταση 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων καταγράφηκαν πάνω από 200 κατασκευές και συλλέχθηκαν εκατοντάδες ευρήματα, τα οποία μαρτυρούν συνεχή ανθρώπινη παρουσία από την Προϊστορική έως και τη Μεσαιωνική εποχή. Τα δεδομένα αυτά προσφέρουν μια νέα εικόνα για την εξέλιξη του τοπίου και τον τρόπο με τον οποίο οι τοπικές κοινότητες αξιοποίησαν τους φυσικούς πόρους, οργάνωσαν την αγροτική παραγωγή και διαμόρφωσαν τις οδικές συνδέσεις της περιοχής.
Η έρευνα συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση της ανάπτυξης της αρχαίας πόλης της Ερέτριας και της ένταξης του μεγάλου ιερού της Αμαρυσίας Αρτέμιδος στο ευρύτερο τοπίο, αναδεικνύοντας τη σημασία της πεδιάδας ως ενδιάμεσου χώρου οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας.
Σύγχρονες μέθοδοι τεκμηρίωσης και χαρτογράφησης
Η μεθοδολογία της επιφανειακής έρευνας βασίστηκε στη συστηματική καταγραφή και γεωαναφορά των ευρημάτων, όπως θραύσματα κεραμικής, κεράμων και λίθινων εργαλείων, τα οποία εντάχθηκαν σε Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS). Παράλληλα, αξιοποιήθηκαν προηγμένες τεχνολογίες τηλεπισκόπησης, όπως το LiDAR, που επιτρέπει την ανίχνευση αρχαιολογικών καταλοίπων κάτω από τη βλάστηση. Με αυτόν τον τρόπο εντοπίστηκαν τοίχοι, αναβαθμίδες, αρχαίες οδοί και άλλες δομές που δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι.
Η συνδυαστική χρήση επιτόπιων παρατηρήσεων και τεχνολογικών εργαλείων προσέφερε μια ολοκληρωμένη εικόνα του αρχαιολογικού τοπίου, επιτρέποντας την ανασύσταση της ιστορικής γεωγραφίας της περιοχής.
Ένα σύνθετο δίκτυο οικισμών, αγροτικών εγκαταστάσεων και οδικών αξόνων
Τα νέα δεδομένα αποκαλύπτουν ένα πολύπλοκο δίκτυο ανθρώπινης δραστηριότητας: περίπου δέκα οικισμοί που ερμηνεύονται ως αρχαίοι δήμοι, αγροικίες, νεκροταφεία, λατομεία, λαξευτά ελαιοτριβεία, μεσαιωνικά παρεκκλήσια και τμήματα αρχαίων οδικών αξόνων. Η εικόνα αυτή επιτρέπει μια νέα ανάγνωση της οικονομίας, της γεωργίας, των μεταφορών και των εμπορικών ανταλλαγών της περιοχής, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως εργαλείο προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς απέναντι στη σύγχρονη αστικοποίηση.
Σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των ανασκαφών στην Ερέτρια και στο ιερό της Αμαρυσίας Αρτέμιδος, οι αρχαιολόγοι διαθέτουν πλέον ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων που καλύπτει την εξέλιξη της περιοχής από το τέλος της Νεολιθικής εποχής έως τον 19ο αιώνα.
Συμμετοχή νέων επιστημόνων και διεθνής συνεργασία
Στο πρόγραμμα συμμετείχαν αρχαιολόγοι, γεωμορφολόγοι και φοιτητές από την Ελλάδα, την Ελβετία και άλλα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Υπό την καθοδήγηση έμπειρων ερευνητών, οι νέοι επιστήμονες έλαβαν μέρος σε όλα τα στάδια της έρευνας, από τη συλλογή έως την ανάλυση των δεδομένων, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία πεδίου.
Τη διεύθυνση του προγράμματος είχαν η Α. Γ. Σίμωσι και ο S. Fachard, ενώ υπεύθυνοι στο πεδίο ήταν οι O. Κυριαζή και Ch. Chezeaux.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου