Σε μια εποχή όπου η πραγματικότητα συχνά μοιάζει να απαιτεί συμβιβασμούς, ο Γιώργος Κουτλής επιστρέφει με μια παράσταση που υπενθυμίζει πως η ανυπακοή δεν είναι απλώς πράξη αντίδρασης, αλλά πράξη βαθιάς πίστης. Με αφετηρία την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ —ένα από τα πιο πολιτικά και υπαρξιακά έργα του 20ού αιώνα— και με υλικά από τον σοφόκλειο μύθο και τη ζωντανή διαδικασία των προβών, ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια παράσταση που συνομιλεί με το σήμερα: με τη νεότητα που αρνείται να σιωπήσει και με την εξουσία που επιμένει να ορίζει το «σωστό».
Ο μύθος που γίνεται πολιτική αλληγορία
Μετά τον αλληλοσκοτωμό Ετεοκλή και Πολυνίκη, ο Κρέοντας αναλαμβάνει την εξουσία στη Θήβα και διατάζει να ταφεί μόνο ο πρώτος, ενώ ο δεύτερος να μείνει άταφος ως προδότης. Η Αντιγόνη, αδελφή τους, αποφασίζει να παραβεί τον νόμο και να τιμήσει τον νεκρό αδελφό της, γνωρίζοντας πως η πράξη της ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη.
Ο Ανούιγ, γράφοντας το έργο το 1944 μέσα στη γαλλική Κατοχή, μετατρέπει τον αρχαίο μύθο σε σύγχρονη πολιτική αλληγορία: όχι μια μάχη καλού και κακού, αλλά μια σύγκρουση δύο κόσμων — της νεότητας που αρνείται να συμβιβαστεί και της εξουσίας που επιβάλλει το «κοινό καλό».
Ο Γιώργος Κουτλής συνεχίζει την ενασχόλησή του με το πολιτικό θέατρο, δημιουργώντας μια παράσταση συνόλου όπου 20 νέοι ηθοποιοί —μαθητές και συνεργάτες του— λειτουργούν ως χορός, ως ομάδα, ως γενιά.
Ο μύθος ζωντανεύει στο παρόν και γίνεται εργαλείο κατανόησης μιας εποχής όπου ο κυνισμός παρουσιάζεται ως ωριμότητα και η πίστη σε ιδανικά ως αφέλεια. Η παράσταση επιχειρεί να αναδείξει την ανάγκη αντίστασης απέναντι σε κάθε τι που τσακίζει την ανθρωπιά, τα όνειρα και την ελπίδα.
Το σκηνοθετικό σημείωμα
Ο Κουτλής σημειώνει πως οι μύθοι επιβιώνουν επειδή δεν δίνουν απαντήσεις, αλλά θέτουν ερωτήματα. Είναι ιστορίες που μας αναγκάζουν να κοιτάξουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας.
Οι 20 νέοι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης «φυτεύουν» στη σκηνή τα υλικά της νεότητας: επαναστατικότητα, ρομαντισμό, αγάπη για τη ζωή, αλλά και βαθιά απογοήτευση για την εξουσία που καθορίζει τις ζωές μας. Μέσα από την «Αντιγόνη» και τον «Κρέοντα», επιχειρούν να κατανοήσουν τη δική τους θέση στον κόσμο.
Η δημιουργία της παράστασης
Η «Αντιγόνη» γεννήθηκε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με θίασο αποτελούμενο αποκλειστικά από απόφοιτους του 2025, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε συμπαραγωγή με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου