Η νέα έκθεση του Koen Vanmechelen στο Palazzo Rota Ivancich στη Βενετία μεταμορφώνει τον ιστορικό χώρο σε ένα «γλυπτικό τοπίο» που άνθρωπος, ζώο, μνήμη και ύλη συνυπάρχουν σε μια αδιάκοπη μεταμόρφωση. Το «We Thought We Were Alone» είναι μια ολιστική εμπειρία που καταργεί τα όρια ανάμεσα στο ανθρώπινο και το μη ανθρώπινο, προτείνοντας μια νέα θέαση του κόσμου μέσα από την οπτική του μεταανθρωπισμού.
Ένα «γλυπτικό τοπίο» που ανατρέπει βεβαιότητες
Η έκθεση, όπως σημειώνεται στο κείμενο, μοιάζει με «ένα φορτίο γλυπτών που προσγειώθηκε σαν διαστημόπλοιο» στους χώρους του Palazzo Rota Ivancich. Ο επισκέπτης δεν περιηγείται απλώς σε μια σειρά έργων, εισέρχεται σε ένα οικοσύστημα σε διαρκή μετάλλαξη, όπου «όλα είναι αναμεμειγμένα, εύθραυστα, αβέβαια, νέα» .
Ο Vanmechelen εξερευνά την ιδέα ότι ο άνθρωπος δεν αποτελεί το κέντρο του κόσμου, αλλά ένα μέρος ενός ευρύτερου, αλληλοεξαρτώμενου συστήματος. Η έκθεση λειτουργεί ως μια μεταφορά της παγκόσμιας διασύνδεσης, όπου τα όρια ανάμεσα σε είδη, υλικά και έννοιες καταρρέουν.
Το κοσμοπολίτικο κοτόπουλο: σύμβολο μεταανθρωπισμού
Κεντρικό μοτίβο του Vanmechelen παραμένει το Cosmopolitan Chicken Project, το υβριδικό κοτόπουλο που αμφισβητεί την ανθρώπινη μοναδικότητα. Το κείμενο περιγράφει το κοτόπουλο ως «ένα υβριδικό οργανισμό που ραγίζει τις καθαρές βιολογικές διακρίσεις» και «γίνεται ο κριτής του μέλλοντος των ειδών» .
Τα πορτρέτα των κοτόπουλων, ζωγραφισμένα με αισθητική 17ου αιώνα,λειτουργούν ως σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη αλαζονεία και την ανάγκη για πολυειδική συνύπαρξη. Η έννοια της «response‑ability» της Donna Haraway διατρέχει όλη την έκθεση: την ευθύνη δηλαδή να διαμορφώνουμε συνθήκες ευημερίας για όλα τα είδη.
Το αυγό ως σύμβολο αρχής, αβεβαιότητας και δυνατότητας
Το αυγό εμφανίζεται επανειλημμένα ως κεντρικό σύμβολο: προστατευμένο μέσα σε γυάλινα νύχια, αλυσοδεμένο, φωτισμένο σαν πολυέλαιος ή τοποθετημένο σε ερείπια. Το κείμενο το περιγράφει ως «αρχή, δυνατότητα, τελειότητα αλλά και αβεβαιότητα» . Η επανάληψη του μοτίβου υπογραμμίζει ότι τίποτα δεν είναι σταθερό ή προδιαγεγραμμένο· όλα βρίσκονται σε μια διαρκή διαδικασία γέννησης και μετασχηματισμού.
Υβριδικές μορφές και η κατάρρευση των κατηγοριών
Στο έργο We Are the Other, μια σειρά από μπρούντζινες φιγούρες με ανθρώπινα σώματα και ζωικά χαρακτηριστικά παρελαύνουν σαν σε ντεφιλέ. Ο επιμελητής James Putnam σημειώνει ότι πρόκειται για «μορφές διαμορφωμένες από παραμόρφωση, διασταύρωση και αλλαγή» που αμφισβητούν τη σταθερότητα των ταυτοτήτων.
Ηχητικά, η εγκατάσταση συνοδεύεται από το «Feral» των Radiohead, εντείνοντας την αίσθηση αποσταθεροποίησης.
Άλλα έργα, όπως το Under Pressure, όπου ένα τσιτάχ προσπαθεί να διαφύγει αλλά σταματά μπροστά σε γυαλί με ίχνος σφαίρας, ή το Cosmopolitan Fossil, που μια αναφορά στον Cecioni μετατρέπεται σε σύγκρουση ανθρώπου–ερπετού, αναδεικνύουν τη συνεχή ένταση ανάμεσα στο ανθρώπινο και το μη ανθρώπινο.
Μια έκθεση‑σύμπαν για έναν κόσμο σε μετάβαση
Το «We Thought We Were Alone» είναι ένα ενιαίο περιβάλλον νοήματος, στο οποίο όλα τα έργα λειτουργούν ως μέρη ενός ενιαίου, αλληλοεξαρτώμενου συστήματος. Ο επισκέπτης δεν παρατηρεί απ’ έξ, γίνεται μέρος ενός κόσμου που «οι παραδοσιακές κατηγορίες παύουν να υπάρχουν» .
Ο Vanmechelen προτείνει μια νέα οπτική: όχι αν ο άνθρωπος βρίσκεται στο κέντρο, αλλά πώς όλα συνδέονται και πώς αυτή η σύνδεση μεταβάλλεται συνεχώς.
πηγή :https://www.finestresullarte.info/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου