Οι βάσεις ενός μνημειακού κτίσματος ήρθαν στο φως στην κορυφή λόφου που δεσπόζει πάνω από την αρχαία ιλλυρική πόλη Βασσανία, στη βορειοδυτική Αλβανία, σύμφωνα με δημοσίευμα της La Brújula Verde. Η ανακάλυψη, που πραγματοποιήθηκε από αρχαιολόγους του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας και του Πανεπιστημίου Τιράνων, αποκαλύπτει το πρώτο ιλλυρικό λατρευτικό οικοδόμημα που έχει εντοπιστεί στη βόρεια περιοχή της χώρας.
Μνημειακό κτίσμα με διαστάσεις ελληνικού ναού
Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τις πλήρεις λίθινες θεμελιώσεις ενός ορθογώνιου κτιρίου μήκους 13,6 μ. και πλάτους 9,6 μ., διαστάσεις που αντιστοιχούν σε κλασικό ελληνικό ναό. Το κτίσμα ήταν προσανατολισμένο προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, στοιχείο που ενισχύει την ερμηνεία του ως ιερού.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Piotr Dyczek, διευθυντή του Κέντρου Έρευνας για την Αρχαιότητα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Πανεπιστήμιο Βαρσοβίας), το κτίσμα βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του λόφου και πιθανότατα αποτελούσε τον ναό που στεφάνωνε την ακρόπολη της πόλης μεταξύ 4ου και 2ου αιώνα π.Χ.
Τείχος–τέμενος: οριοθέτηση του ιερού χώρου
Κατά την ανασκαφική περίοδο τεκμηριώθηκε επίσης τμήμα του αμυντικού τείχους που περιέβαλλε τον λόφο. Το τείχος φαίνεται ότι λειτουργούσε ταυτόχρονα ως τέμενος, δηλαδή ως ιερή περίφραξη που οριοθετούσε τον χώρο λατρείας γύρω από τον ναό — χαρακτηριστικό γνώρισμα των ελληνικών και ελληνιστικών ιερών, το οποίο οι Ιλλυριοί υιοθέτησαν και προσαρμόσαν.
Μια “χαμένη πόλη” της Ευρώπης
Το σημείο Bushat, όπου εντοπίστηκε το ιερό, αναγνωρίστηκε το 2018 ως πιθανή θέση της αρχαίας Βασσανίας, μιας ιλλυρικής πόλης που αναφέρεται σε αρχαίες πηγές αλλά είχε χαθεί από τη μνήμη και τους χάρτες επί αιώνες. Η πόλη εγκαταλείφθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο.
Τον 3ο αιώνα μ.Χ., οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν δίπλα στα ερείπια του ναού ένα μικρότερο κτίσμα, το οποίο λειτούργησε για περίπου έναν αιώνα ως στρατηγικό παρατηρητήριο, επιτρέποντας οπτικό έλεγχο μιας μεγάλης περιοχής από τη Σκόδρα έως την αρχαία Λισσό και τις ακτές της Αδριατικής.
Ελληνιστική επιρροή στην ιλλυρική αρχιτεκτονική
Οι διαστάσεις, ο προσανατολισμός και η αρχιτεκτονική του κτιρίου δείχνουν έντονη ελληνική επιρροή στην τοπική ιλλυρική κουλτούρα κατά την ελληνιστική περίοδο. Ο ναός, ορατός από μεγάλη απόσταση, θα λειτουργούσε ως σύμβολο ισχύος και ταυτότητας της κοινότητας.
Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μέχρι σήμερα οι Ιλλυριοί ήταν γνωστοί κυρίως για τις οχυρώσεις και τους οικισμούς τους, ενώ οι μαρτυρίες για τα ιερά τους —ιδίως στη βόρεια Αλβανία— ήταν ελάχιστες.
Ένα μοναδικό παράθυρο στην πολεοδομία μιας ελληνισμένης ιλλυρικής πόλης
Το σύνολο του χώρου —ναός, τέμενος, οχυρωματικό τείχος— προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να μελετηθεί: η πολεοδομία μιας εξελληνισμένης ιλλυρικής πόλης, οι πολιτισμικές σχέσεις Ιλλυριών και Ελλήνων, η μεταμόρφωση των ιερών κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.Οι αρχαιολόγοι αναμένεται να συνεχίσουν τις έρευνες για να αποκαλύψουν το πλήρες εύρος του συγκροτήματος και να τεκμηριώσουν τα διαφορετικά οικοδομικά στάδια.
πηγές: archaeology.org, .labrujulaverde.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου