Ανακαλύφθηκε μαρμάρινη ομάδα Ασκληπιού και Τελεσφόρου στην αρχαία Άσπενδο

Μια εντυπωσιακή μαρμάρινη γλυπτική ομάδα ύψους 2,20 μέτρων, που απεικονίζει τον Ασκληπιό και τον Τελεσφόρο, ήρθε στο φως στην αρχαία Άσπενδο της νότιας Τουρκίας. Η ανακάλυψη, στο πλαίσιο του προγράμματος «Legacy to the Future», προσφέρει νέα τεκμήρια για τις θεραπευτικές λατρείες και τις αντιλήψεις περί υγείας στη ρωμαϊκή πόλη.

Μια εντυπωσιακή γλυπτική ομάδα 2,20 μέτρων

Μια σπάνια μαρμάρινη γλυπτική ομάδα, που απεικονίζει τον θεό της ιατρικής Ασκληπιό μαζί με τον γιο και συνοδό του, Τελεσφόρο, ανακαλύφθηκε στην αρχαία Άσπενδο της νότιας Τουρκίας. Το εύρημα, ύψους 2,20 μέτρων, εντοπίστηκε κατά τις ανασκαφές που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του προγράμματος «Türkiye’s Legacy to the Future», όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Ευρήματα από το μνημειακό πύλο της Ανατολικής Πλατείας

Η γλυπτική ομάδα βρέθηκε ανάμεσα σε καταρρεύσαντες αρχιτεκτονικούς λίθους της βόρειας πτέρυγας ενός μνημειακού πύλου στη δυτική πλευρά της Ανατολικής Πλατείας. Ο πύλος βρισκόταν κατά μήκος της Theatre Street, ενός από τους κύριους δημόσιους άξονες της αρχαίας πόλης, γεγονός που υποδηλώνει ότι το γλυπτό είχε εξέχουσα δημόσια θέση και πιθανό τελετουργικό χαρακτήρα.

Ο Ασκληπιός ως κεντρική μορφή της θεραπείας

Ο Ασκληπιός απεικονίζεται ως ώριμος, γενειοφόρος άνδρας με μακριά, πυκνά μαλλιά. Στέκεται με το βάρος στο αριστερό πόδι, ενώ το δεξί προβάλλει ελαφρά προς τα εμπρός. Το άνω μέρος του σώματος είναι γυμνό, ενώ ο ιμάτιος πέφτει από τον αριστερό ώμο και αγκαλιάζει τη μέση και τα πόδια με βαθιές, έντονες πτυχώσεις. Σύμφωνα με το υπουργείο, η τεχνοτροπία της κόμμωσης, των χαρακτηριστικών του προσώπου και της πτυχολογίας παραπέμπει στο ύφος του τελευταίου τετάρτου του 2ου αιώνα μ.Χ.

Ο Τελεσφόρος και ο συμβολισμός της ανάρρωσης

Δίπλα στο αριστερό πόδι του Ασκληπιού στέκεται ο Τελεσφόρος, σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Η μορφή του είναι σχεδόν πλήρως καλυμμένη από έναν μακρύ, κουκούλατο χιτώνα, που του προσδίδει μια στενή, κιονόμορφη όψη. Η ιδιαίτερη αυτή ενδυμασία αποτελεί το βασικό εικονογραφικό γνώρισμα του Τελεσφόρου, ο οποίος στην αρχαιότητα συμβόλιζε την ολοκλήρωση της θεραπείας, την ανάρρωση και την επιστροφή του ασθενούς στην υγεία.

Η παρουσία των δύο μορφών στην ίδια σύνθεση αποτυπώνει το πλήρες φάσμα της θεραπευτικής διαδικασίας: ο Ασκληπιός αντιπροσωπεύει την ιατρική φροντίδα, ενώ ο Τελεσφόρος την αποκατάσταση και την επάνοδο στην καθημερινή ζωή. Η γλυπτική ομάδα λειτουργούσε έτσι ως οπτική αναπαράσταση της πορείας από την ασθένεια προς την ίαση.

Νέα δεδομένα για τις λατρείες υγείας στηn Άσπενδο

Η Άσπενδος είναι γνωστή για το εξαιρετικά διατηρημένο ρωμαϊκό θέατρό της, το μνημειακό υδραγωγείο και τα μεγάλα δημόσια κτίρια. Η νέα ανακάλυψη προσθέτει κρίσιμα στοιχεία για τις θρησκευτικές πρακτικές και τις αντιλήψεις περί υγείας που εντάσσονταν στην καθημερινότητα των κατοίκων. Το γεγονός ότι η γλυπτική ομάδα βρέθηκε σε δημόσιο χώρο, κοντά σε μνημειακή πύλη, ενισχύει την άποψη ότι η λατρεία του Ασκληπιού είχε σημαντική παρουσία στην αστική ζωή της ρωμαϊκής Άσπενδου.

Η ανακάλυψη τεκμηριώνει την ύπαρξη του θεραπευτικού κύκλου του Ασκληπιού στην πόλη και προσφέρει νέα δεδομένα για τον τρόπο με τον οποίο οι Ρωμαίοι της Άσπενδου αντιλαμβάνονταν την υγεία, την ασθένεια και την ανάρρωση.

Η δεξαμενή του Bahçeli: Από υδραυλικό έργο σε θεραπευτικό ιερό στην καρδιά της Καππαδοκίας

Κοντά στην αρχαία πόλη Τυανή, μια φαινομενικά απλή δεξαμενή νερού αποκάλυψε την αληθινή της φύση: ένα ιερό θεραπευτήριο αφιερωμένο στον Ασκληπιό, θεό της ιατρικής και της ίασης . Η δεξαμενή του Bahçeli, που για δεκαετίες θεωρούνταν μέρος του υδρευτικού συστήματος της Τυανής, αναδεικνύεται πλέον ως ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.

 Από την Υποψία στην Ανακάλυψη

Η πισίνα βρίσκεται στο χωριό Bahçeli, κοντά στην πόλη Bor της επαρχίας Νίγδης. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν πριν από περίπου 80 χρόνια, χωρίς να αποκαλυφθεί η πλήρης σημασία του μνημείου. Ωστόσο, η ανασκαφική περίοδος του 2025, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Δρ. Οσμάν Ντογανάι (Πανεπιστήμιο Ακσαράι) άλλαξε δραματικά την αντίληψη για το μνημείο.

Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν αφιερωματικά αντικείμενα, λατρευτικά θραύσματα και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που συνδέουν άμεσα την πισίνα με τον Ασκληπιό. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ένας βωμός με ανάγλυφες παραστάσεις φιδιών — το κύριο σύμβολο του θεού της ίασης. Επιπλέον, βρέθηκαν θραύσματα αγαλμάτων με το ίδιο μοτίβο, προσφέροντας αδιάσειστα στοιχεία ότι ο χώρος λειτουργούσε ως θεραπευτικό ιερό και όχι απλώς ως τεχνικό έργο.

Ιερό Νερό και Τελετουργίες

Η ανατολική πλευρά της πισίνας αποκάλυψε τα θεμέλια ενός ναού ή λατρευτικού συγκροτήματος, ενισχύοντας την υπόθεση ότι στον χώρο τελούνταν τελετουργίες ίασης με χρήση ιερών υδάτων. Μια επιγραφή που βρέθηκε πρόσφατα επιβεβαιώνει ότι το συγκρότημα χρονολογείται στην εποχή των αυτοκρατόρων Μάρκου Αυρηλίου και Κομμόδου (177–180 μ.Χ.), γεγονός που υποδεικνύει ότι η κατασκευή ή η αφιέρωση του χώρου έγινε μέσα σε ένα στενό χρονικό πλαίσιο τριών ετών.

 Ιστορικό πλαίσιο: Η Τυανή και η Καππαδοκία

Η Τυανή ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Καππαδοκίας, περιοχή με έντονη ελληνιστική και ρωμαϊκή παρουσία. Η Καππαδοκία, αν και σήμερα βρίσκεται στην Τουρκία, υπήρξε μέρος του αρχαίου ελληνιστικού κόσμου, ιδιαίτερα μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η λατρεία του Ασκληπιού ήταν ευρέως διαδεδομένη στον ελληνορωμαϊκό κόσμο, με γνωστά ιερά στην Επίδαυρο και την Πέργαμο. Η ανακάλυψη στο Bahçeli δείχνει ότι τέτοια θεραπευτικά κέντρα υπήρχαν και στην ενδοχώρα της Ανατολίας, επεκτείνοντας τη γεωγραφία της ιατρικής λατρείας πέρα από τα γνωστά αστικά κέντρα.

 Ο Ασκληπιός και η Ιατρική στην Αρχαιότητα

Ο Ασκληπιός ήταν θεός της ιατρικής, γιος του Απόλλωνα, και λατρευόταν ως προστάτης της ίασης. Τα ιερά του λειτουργούσαν ως πρώιμα θεραπευτήρια, όπου οι ασθενείς υποβάλλονταν σε τελετουργίες, ύπνωση (εγκοίμηση), και χρήση ιερών υδάτων. Τα φίδια, σύμβολα αναγέννησης και θεραπείας, αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της λατρείας του. Η παρουσία τους στον βωμό του Bahçeli επιβεβαιώνει την ταυτότητα του χώρου ως θεραπευτικό ιερό.

 Ένα μνημείο που επανερμηνεύεται

Η δεξαμενή του Bahçeli δεν είναι πλέον απλώς ένα τεχνικό έργο της αρχαιότητας. Είναι ένα μνημείο με πνευματική και θεραπευτική διάσταση. Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί σημείο καμπής για την αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή και προσφέρει νέα δεδομένα για τη μελέτη της αρχαίας ιατρικής, της λατρείας και της αρχιτεκτονικής.

πηγή:https://www.anatolianarchaeology.net/,ancientist.com

Ο αρχαιολογικός χώρος της Κνίδου και η Αφροδίτη που σφράγισε την Ιστορία της Τέχνης

 

Η αρχαία Κνίδος, χτισμένη στο νοτιοδυτικό άκρο της Μικράς Ασίας, αποτελεί έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αρχαιολογικούς χώρους του ελληνιστικού κόσμου. Η πόλη υπήρξε κέντρο εμπορίου, επιστήμης και τέχνης, ενώ τα ερείπια των ναών της και το θρυλικό άγαλμα της Αφροδίτης του Πραξιτέλη μαρτυρούν την ακμή και την πολιτισμική της επιρροή. 

Η Κνίδος δεν ήταν απλώς μια πόλη, ήταν ένα σημείο συνάντησης του πνεύματος, της αισθητικής και της λατρείας, που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της τέχνης.

Τα αρχαία ερείπια της Κνίδου και η ιστορική σημασία της περιοχής

Ο αρχαιολογικός χώρος της Κνίδου αποκαλύπτει μια πόλη με εξαιρετική πολεοδομική οργάνωση, δύο λιμάνια και πλήθος ναών αφιερωμένων σε θεότητες όπως η Αφροδίτη ο Απόλλων και ο Ασκληπιός. Τα ερείπια των ναών, τα μωσαϊκά, οι επιγραφές και το αρχαίο θέατρο συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό που αναδεικνύει την πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της πόλης. 

Η Κνίδος υπήρξε μέλος της Δωρικής Εξάπολης και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού στη Μικρά Ασία. Η γεωγραφική της θέση, με θέα στο Αιγαίο, την καθιστούσε στρατηγικό και εμπορικό κόμβο, ενώ η παρουσία επιστημόνων όπως ο Εύδοξος και καλλιτεχνών όπως ο Πραξιτέλης ενίσχυσε τη φήμη της ως κέντρο γνώσης και δημιουργίας.

Ο Πραξιτέλης και η Αφροδίτη της Κνίδου: Η γέννηση του γυναικείου γυμνού στην Τέχνη

Το άγαλμα της Αφροδίτης της Κνίδου, έργο του Πραξιτέλη, θεωρείται το πρώτο γυναικείο γυμνό άγαλμα σε φυσικό μέγεθος στην ιστορία της τέχνης. Ο Πραξιτέλης, κορυφαίος γλύπτης του 4ου αιώνα π.Χ., κατάφερε να αποδώσει με μοναδική ευαισθησία τη θεά της ομορφιάς σε μια στιγμή προσωπικής καθαρότητας, μετά το λουτρό της. Η στάση του σώματος, η λεπτότητα των γραμμών και η έκφραση του προσώπου συνθέτουν ένα έργο που συνδυάζει αισθησιασμό και θεϊκή γαλήνη.

 Το άγαλμα τοποθετήθηκε σε κυκλικό ναό στην Κνίδο, όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να το θαυμάσουν από όλες τις πλευρές, γεγονός που ενίσχυσε τη φήμη του και την επιρροή του στην καλλιτεχνική δημιουργία των επόμενων αιώνων.

Η πολιτισμική σημασία της Αφροδίτης της Κνίδου και τα ρωμαϊκά αντίγραφα

Η Αφροδίτη της Κνίδου δεν ήταν απλώς ένα αριστούργημα, έγινε σύμβολο της γυναικείας μορφής, της θεϊκής ομορφιάς και της καλλιτεχνικής τόλμης. Η αποδοχή του γυμνού σώματος ως φορέα αισθητικής και πνευματικής έκφρασης αποτέλεσε επανάσταση για την εποχή. Το άγαλμα ενέπνευσε πλήθος ρωμαϊκών αντιγράφων, όπως είναι η Αφροδίτη του Καπιτωλίου και η Αφροδίτη της Λουντοβίζι, που διατηρούν την ουσία του πρωτοτύπου και μαρτυρούν τη διαχρονική του αξία.

 Η φήμη του ήταν τέτοια, ώστε βασιλείς προσέφεραν πλούτη για να το αποκτήσουν, χωρίς επιτυχία. Η Αφροδίτη της Κνίδου παραμένει έως σήμερα σημείο αναφοράς για την ιστορία της τέχνης και την εξέλιξη της γλυπτικής, αποδεικνύοντας πως η ομορφιά μπορεί να γίνει αιώνια όταν συναντά την έμπνευση.

πηγές: https://asiaminor.ehw.gr/, /www.youmagazine.gr

Ασκληπιεία, τα πρώτα θεραπευτήρια! Η Κως και τα άγνωστα μνημεία σήμερα. Που βρίσκεται το αθηναϊκό;

Τα Ασκληπιεία, αφιερωμένα στον θεό της ίασης, έφθαναν τα 300 κατά την αρχαιότητα στον ελληνικό χώρο, καθώς αφορμή για την ίδρυσή τους προκαλούσε κάποια επιδημία και οι έκτακτες ανάγκες απομάκρυνσης, κάτι ανάλογο με αυτό που βιώνουμε σήμερα. Δεν πρόκειται όμως για μια απλή θεραπεία όπως την αντιλαμβανόμαστε με τα υπάρχοντα δεδομένα, καθώς η διαδικασία ενείχε την παρέμβαση του θεού Ασκληπιού, του πρώτου ιατρού της αρχαιότητας, που έδινε χρησμό γι’ αυτή μέσα από την ονειρομαντεία.

Της Μαρίας Αλιμπέρτη

Μύθος
Συνεπώς, τα πρώτα θεραπευτήριά έμελλε να συνδεθούν με την ιστορία ή καλύτερα με την μυθολογία ενός εισαγόμενου θεού από την Αίγυπτο, ο οποίος συμβολίζει το πέρασμα από την βαρβαρότητα στον πολιτισμό. Κατά τους μύθους ήταν γιος του Απόλλωνα και της Κορωνίδας, κόρη του βασιλιά των Λαπιθών της Μαγνησίας, η οποία έπεσε από το βέλος της θεάς Αρτέμιδας καθώς υπήρξε άπιστη στον θεό. Ο θεός Απόλλων άρπαξε το ακόμα αγέννητο, αλλά το ζωντανό παιδί του από τα σπλάχνα της Κορωνίδας. Το  μωρό μεταφέρθηκε στον Κένταυρο Χείρωνα και κοντά σε αυτόν έμαθε τη τέχνη της Ιατρικής.

Σύμβολο του Ασκληπιού ήταν το φίδι όπως καταγράφεται και από τη τέχνη, το σημερινό έμβλημα της ιατρικής, που αποτελεί έναν κρίκο στη σύνδεση με την σημερινή επιστήμη. Τα Ασκληπιεία όμως διαπιστώνεται από τα μνημεία τόσο στην Κω, την Επίδαυρο και την Αθήνα υπήρξαν σημαντικοί πυρήνες για τις κοινωνίες της αρχαιότητας.

Η θεραπεία

Τα Ασκληπιεία χτίζονταν σε υγιεινό περιβάλλον γιατί πίστευαν ότι συμβάλλει στην καλή υγεία. Για την θεραπεία γινόταν επίκληση του θεού με στόχο την παρέμβαση του υπέρ του ασθενούς. Ο δε γιατρός είχε και το ρόλο του ιερέα. Πιο ορθός μάλλον είναι ο όρος θεραπευτής που είχε ιατρικές «γνώσεις» μέσω της παρατήρησης και της εμπειρίας. Η δε διαδικασία της θεραπείας μετατρεπόταν σε θεατρική παράσταση με την αξιοποίηση παραισθησιογόνων και βοτάνων καθώς και με την αυθυποβολή  έκαναν πιστευτή την θεϊκή παρέμβαση. Σημειώνεται ότι ο ασθενής υποβαλλόταν σε δίαιτα ή ακόμη και σε νηστεία ή ακόμη και σε εγχείρηση.

Υποχρεωτική ήταν και μια προκαταρκτική προσφορά, συνήθως κόκορα ή γλυκισμάτων για τις θεϊκές υπηρεσίες. Οι  προσερχόμενοι στο θεραπευτήριο-ναό αφιέρωναν απεικονίσεις του ίδιου και της οικογένειάς του, τελετουργικά σκεύη, κοσμήματα και νομίσματα, αλλά και μιμήσεις ανθρώπινων μελών, σαν τα δικά μας  τάματα.

Ασκληπιεία

Ίσως οι περισσότεροι γνωρίζουν το Ασκληπιείο στην Κω, εκεί που έζησε και άρχισε την πορεία του ο  πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης. Εκεί λειτούργησε και ιατρική σχολή. Πράγματι, σήμερα όλοι οι γιατροί στον κόσμο δίνουν τον «όρκο του Ιπποκράτη» και ορκίζονται στον θεό Απόλλωνα και στον θεό Ασκληπιό, στην Υγεία και στην Πανάκεια, επικαλούμενοι την μαρτυρία όλων των θεών.

Όμως, πρώτο Ασκληπιείο υπήρξε αυτό της Τρίκκης (Τρίκαλα Θεσσαλίας) καθώς εκεί έζησε, άσκησε το επάγγελμά του, παντρεύτηκε κι απέκτησε παιδιά, τα πιο γνωστά και σήμερα είναι η Υγεία (θεά με πανελλήνια ακτινοβολία, προσωποποίηση της σωματικής και ψυχικής ευεξίας), η Ιασώ και η Ακεσώ και η Πανάκεια (θεά των ιαματικών βοτανιών και των θαυματουργών φαρμάκων).

Την  δόξα του έκλεψε από αυτό στη συνέχεια το Ασκληπιείο της Επιδαύρου στην περίπτωση του οποίου ο θερεπευόμενος έπρεπε κατά την ιεροτελεστία εκτός από βότανα να διαβεί έναν στριφογυριστό υπόγειο διάδρομο κάτω από το θόλο. 

Οι ασθενείς-πιστοί έμπαιναν στο «άβατο» και υποχρεώνονταν να κοιμηθούν πάνω στο θυσιασμένο ζώο. Τα ιερά του ζώα του θεού, φίδια και σκυλιά, ενίοτε έγλυφαν τους ασθενείς για να τους θεραπεύσουν. Κατά την εγκοίμηση λάμβαναν ουσίες μάλλον παραισθησιογόνες και οι ασθενείς έβλεπαν περίεργα όνειρα, τα οποία διηγούνταν στους ιερείς και αυτοί αποφαίονταν για την θεραπευτική αγωγή.  Η ίαση μάλλον οφειλόταν στην  αυθυποβολή και η πίστη  ή καλύτερα σε αυτό που σήμερα ονομάζεται «placebo».

Ασκληπιείο στην Ακρόπολη

Το Ιερό του Ασκληπιού ιδρύθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. στη νότια Κλιτύ της Ακροπόλεως από τον Τηλέμαχο εκ Αχαρνών, ο οποίος εισήγαγε τη λατρεία του θεού-ιατρού στην Αθήνα από την Επίδαυρο. Η θέση του ήταν κοντά σε ένα μεγάλο ωδείο, ανατολικά του θεάτρου, στον χώρο που καταλαμβάνει ανάμεσα στον αρχαίο Περίπατο και τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.

Στην Αττική, η λατρεία του Ασκληπιού ήρθε πρώτα στον Πειραιά κι έπειτα στην Αθήνα, μέσω της Ελευσίνας και διαδόθηκε ότι ο θεός μυήθηκε στα Ελευσίνια Μυστήρια, ενώ έμενε στον ναό της Δήμητρας, ώσπου να κτιστεί το δικό του ιερό.

Η συγκεκριμένη τοποθεσία επιλέχτηκε λόγω μίας μικρής πηγής που υπήρχε στον βράχο, αφού απαραίτητο στοιχείο για τους καθαρμούς των ασθενών.

Το ιερό αποτελείτο από τον μικρό ναό του Ασκληπιού και δύο στοές. Η μία ήταν δωρική και διώροφη. Αυτή χρησίμευε ως θεραπευτήριο, δηλαδή το εγκοιμητήριο  στο οποίο κοιμούνταν οι ασθενείς με σκοπό να δουν στον ύπνο τους τον θεό.

Ο χώρος συμπεριλάμβανε στο ανατολικό άκρο την Ιερά Κρήνη και στο δυτικό της άκρο τον Ιερό Βόθρο. Η Ιερά Κρήνη είναι μια μικρή σπηλιά μέσα στον βράχο, στην οποία υπάρχει πηγή, προϋπόθεση για την ίδρυση του Ασκληπιείου, εφόσον το νερό, με την εξαγνιστική και θεραπευτική του δύναμη αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο της λατρείας του θεού. Ο Ιερός Βόθρος, ένα βαθύ όρυγμα με πολυγωνική τοιχοδομία βρίσκεται στον δεύτερο όροφο της Δωρικής Στοάς και χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 5ου αι. Σε αυτόν τελούνταν πιθανώς τα Ηρώα, οι θυσίες προς τους χθόνιους θεούς και τους ήρωες, οι οποίες μαρτυρούνται επιγραφικά.

 Μία δεύτερη μικρότερη ιωνική στοά (5 ου αι. π.Χ.) βρισκόταν λίγο πιο δυτικά. Πρόκειται για ένα ισόγειο κτίριο με τέσσερα δωμάτια και ιωνική κιονοστοιχία στην πρόσοψή του.  Διέθετε τέσσερα δωμάτια στα οποία διέμεναν οι διάφοροι επισκέπτες. Η Ιωνική Στοά που χρησίμευε  και ως καταγώγιον δηλαδή εστιατόριο και κατάλυμα των ιερέων του Ασκληπιείου αλλά και των επισκεπτών του.Στα ρωμαϊκά χρόνια, για να καλυφθούν οι ανάγκες της ολοένα και μεγαλύτερης προσέλευσης των πιστών στο Ασκληπιείο, προστέθηκε μια ακόμα βοηθητική στοά στα νότια του τεμένους, η ονομαζόμενη Ρωμαϊκή Στοά.

Δυτικά υπήρχε περίβολος με πρόπυλο, για την πρόσβαση των επισκεπτών από την αρχαία οδό του Περιπάτου στο χώρο του Ασκληπιείου. Σύμφωνα με τις επιγραφικές μαρτυρίες το πρόπυλο ανακαινίστηκε στα Ρωμαϊκά χρόνια.

Το συγκρότημα καταστράφηκε το 267 μ.Χ. από τους Ερούλους, αλλά φαίνεται πως ανοικοδομήθηκε  καθώς λειτουργούσε μέχρι τα τέλη του 5^ου αι. μ.Χ., οπότε στη θέση του χτίστηκε μία χριστιανική βασιλική αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους, καθώς αυτοί είναι προστάτες της υγείας.

Στο Ασκληπιείο πραγματοποιήθηκαν από το 2002 οι τμηματικές αναστηλώσεις του δυτικού άκρου της πρόσοψης του ισογείου της Δωρικής Στοάς, του δωματίου του Ιερού Βόθρου στον πρώτο όροφο της Δωρικής Στοάς και του ναού του Ασκληπιού

Αξίζει να σημειωθεί ότι ταυτίστηκε ο χώρος με τον θεό σχετικά πρόσφατα τη δεκαετία του 90’ χάρη στην έρευνα της αρχαιολόγου αρχιτέκτονα Ροζαλίας Χριστοδουλοπούλου που εντόπισε τα στοιχεία του ανάμεσα σε σωρούς. Η έρευνα συνεχίστηκε και το 2011 είχε εκτιμηθεί ότι εντοπίστηκαν 450 αρχιτεκτονικά μέλη και θραύσματα. Οι αρχαιολόγοι αναστηλώνουν την δεύτερη φάση του κτιρίου, μια επισκευή που είχε γίνει μετά την επιδρομή των Ερούλων.

Πηγές: https://www.culture.gr/el/service/SitePages/view.aspx?iID=1332
http://www.ancientathens3d.com/el/notia-klitys/,

www. city-of-athens.com

Ελεύθερος Τύπος, 1-10.12.2013 http://asclepieion.mpl.uoa.gr/Parko/Asklipieio_papathanasopoulos.htm

http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=6624

http://www.vima-asklipiou.gr/volumes/2009/VOLUME%2004_09/VA_ED_08_04_09.pdf

www.iefimerida.gr