Οι Ολυμπιακοί Αγώνες με γυναικεία ματιά: Το Ολυμπιακό Μουσείο τίμησε τη γιορτή της μητέρα

Τιμή στις μητέρες, στις  γυναίκες και στις αθλήτριες απέδωσε το Ολυμπιακό Μουσείο  στο Μαρούσι με μια ξενάγηση αφιερωμένη σ’ αυτές. Με μια άλλη ματιά άκουσα την αφήγηση των Ολυμπιακών αγώνων. Με έμφαση στον ρόλο των γυναικών και τη μητρική ταυτότητα,  η ξενάγηση μας προκάλεσε  έντονα τρυφερά και συναισθήματα χάρη και στα βιώματα που μοιράστηκαν  εξέχουσες αθλήτριες που συμμετείχαν σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το καλοσχεδιασμένο σύγχρονο μουσείο έδωσε στους συμμετέχοντες την ευκαιρία για μια κατάδυση στην ιστορία, αποδεικνύοντας ότι τα μουσεία μπορούν να προσαρμόσουν την εξιστόρησή τους με ευαισθησία και ανθρωπιά. 

 της Μαρίας Αλιμπέρτη

Ραντεβού δώσαμε στην είσοδο με τον κ. Ιωάννη Σταθοπουλο  εκπρόσωπο και υπεύθυνο επικοινωνίας της  Ένωση Συμμετεχόντων σε Ολυμπιακούς Αγώνες (ΕΣΟΑ), μας σύστησε τις αθλήτριες αλλά και τις μητέρες τους.  Στη συνέχεια, η κ. Παλαιοπάνου  μας μύησε στην ολυμπιακή ιστορία με άξονα τη γυναικεία συμμετοχή. 

Με αφετηρία έναν αμφορέαπου απεικονίζει τον μύθο του Πέλοππα και της Ιπποδάμειας μάθαμε για το πώς άρχισαν οι Ο.Α. προς εξαγνισμό του νέου βασιλιά και τιμή στους Ολύμπιους Θεούς. Αντίστοιχα, η Ιπποδάμεια καθιέρωσε τα Ηραία, αθλητικούς αγώνες γυναικών ισάξιους των Ολυμπιακών Αγώνων στους οποίους  συμμετείχαν μόνο άνδρες με εξαιρέσεις. Στον θόλο είδαμε το κουβάρι να ξετυλίγεται από την αρχαία ιστορία, τον κόντινο,  στεφάνι-βραβείο έως τις σύγχρονες αθλήτριες την Βούλα Πατουλίδου, Νάντια Κομανέτσι κ.α.. Στην αίθουσα των Ολυμπιακών Αγώνων ακούσαμε την ιστορία της Καλλιπάτειρας  που αψήφησε τους κανόνες  αφού  θέλησε  ως προπονήτρια του γιου της  να τον καμαρώσει και κατάφερε να μπει μεταμφιεσμένη στο στάδιο. Αναγνωρίζοντας την συμβολή της οικογένειας της-είχε πατέρα και αδερφό ολυμπιονίκες- εν τέλει γλίτωσε τη θανατική ποινή.

 

Ηραία και γυναίκες

 

Στα Ηραία τα οποία ήταν γιορτή με αθλητικούς αγώνες προς τιμήν της Ήρας, λάμβαναν μέρος κορίτσια και νεαρές γυναίκες φορώντας  κοντούς χιτώνες και με γυμνό το ,δεξί ώμο και μαστό… Εξαίρεση στη συμμετοχή γυναικών στους Ολυμπιακούς αγώνες αποτελούσαν  εκείνες που είχαν στην κατοχή τους άλογα. Οπότε και μπορούσαν να πάρουν μέρος  σε αθλήματα ιπποδρομίες και αρματοδρομίες  όπως η κόρη του. Τέτοια εξαίρεση ήταν Κυνίσκα,  πριγκίπισσα και κόρη του βασιλιά της Σπάρτης Αρχιδάμου Β’. Έγινε  η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που συμμετείχε και νίκησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 396 π.Χ., και ξανά το 392 π.Χ.,  και συγκεκριμένα στον αγώνα τεθρίππου (αρματοδρομία). Παρότι οι γυναίκες απαγορευόταν αυστηρά να πατήσουν στο ιερό άλσος της Ολυμπίας .

 

 Στους νεότερους χρόνους

 Μετά την απαγόρευση των Ο. Α.  από τον Θεοδόσιο το 393 μ.Χ. κατά  τη βυζαντινή  περίοδο, το νοερό ταξίδι μας έφθασε στις «όχθες» της Ελλάδας του νεοελληνικού κράτους.  Ως γνωστόν η  αναβίωση το 1896 επετεύχθη  χάρη στον Πιερ Ντε Κουμπερτέν και στον Έλληνα Διανοούμενο Δημήτριο Βικέλα. Ωστόσο και τους πρώτους Ο.Α. δεν συμμετείχαν οι γυναίκες θεωρώντας ότι θα επηρεάσει την αναπαραγωγική τους ικανότητα και ότι δεν έχουν αντίστοιχη με την ανδρική ρώμη.

Προχωρώντας στην αίθουσα που αναβιώνει το Καλλιμάρμαρο είχαμε την τύχη να ακούσουμε από το στόμα της ίδιας της αθλήτριας Ζωζως Χριστοδούλου, της πρώτης Ελληνίδας που συμμετείχε σε μαραθώνιο και μοιράστηκε την εμπειρία της.  Η κ. Χριστοδούλου μας περιέγραψε  πως  σχεδόν απροετοίμαστη επιχείρησε το 1974 να τρέξει καθώς ο στόχος της ήταν για την επόμενη χρονιά, αλλά πήρε δύναμη από τη συμμετοχή γυναικών της γερμανικής αποστολής.

Η πρώτη γυναικεία συμμετοχή  ανεπίσημα ήταν της Σταματίας Ρεβύθη το 1896 καθώς η συμμετοχή της αρχικά δεν έγινε δεκτή και χρειάστηκε η υπογραφή του δημάρχου Μαραθώνα! Ολοκλήρωσε την διαδρομή σε 5,5 ώρες . Στοιχεία δεν υπάρχουν από την Ολυμπιακή Επιτροπή αλλά έχει καταγραφεί το γεγονός από εφημερίδες της εποχής.

 

Επόμενος σταθμός της ξενάγησης μας ήταν οι αγώνες του 1900 στο Παρίσι, στους οποίους γυναίκες πήραν πρώτη φορά μέρος γυναίκες αλλά σε συγκεκριμένα αθλήματα. Στο Παρίσι   καταγράφεται η πρώτη ολυμπιονίκης γυναίκα στη σύγχρονη ιστορία των Ο.Α. Η πρώτη γυναίκα Ολυμπιονίκης ήταν η Βρετανίδα Charlotte Cooper και μάλιστα στο τένις, ‘ένα από τα νέα αθλήματα που εισήχθησαν στους Ο.Α.

Νέο έκθεμα από τα παραλειπόμενα των αγώνων 

 

 Στα παρασκήνια της διοργάνωσης των Ο.Α. του Πεκίνο βρεθήκαμε χάρη στην αθλήτρια Μαρούσσα Πάππου την πρώτη Ελληνίδα  στο άθλημα του snowboard. Η κ. Πάππου μας αφηγήθηκε τη περιπέτεια της καθώς δεν διέθετε το ενδεδειγμένο καρτελάκι που πιστοποιούσε ότι είχε κάνει το τεστ και αποδείκνυε ότι ήταν γυναίκα  . Φαίνεται πως το αποτέλεσμα του τεστδεν έφθασε ποτέ στην Ιαπωνία και παραλίγο να της στοιχίσει τη συμμετοχή της. Το καρτελάκι θα εκτίθεται σε λίγο καιρό στο Μουσείο.

 

Εξίσου χαρακτηριστική ήταν η αφήγηση της Ντενίζ Δημάκη που  μας μίλησε για τις δυσκολίες της προετοιμασίας στο τρίαθλο καθώς και εκείνη είναι η πρώτη Ελληνίδα που ασχολήθηκε με το άθλημα. Παιδικό της όνειρο ήταν να λάβει μέρος σε Ο.Α. και έγινε πραγματικότητα. Μέσα σε όλη αυτή την εμπειρία της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο αξίζει  να αναφερθεί  η παρουσία του τρίχρονου  παιδιού της τότε στους αγωνιστικούς χώρους.  

 

Οι ελληνικοί αγώνες του 2004

Αξιοσημείωτη ήταν η γυναικεία συμβολή στο σχεδιασμό μεταλλείων από την Έλενα Βότση. Κεντρικό ρόλο στην αφήγηση της τελετή έναρξης από τις γυναίκες του Μινωικό πολιτισμού ως τη γυναίκα που κυοφορεί το φως . Άξιο λόγου είναι ότι σε αυτούς τους αγώνες είχαμε ισάριθμες επιτυχίες: 8 μετάλλια από γυναίκες και 8 από άνδρες.

Με τη ξεναγό μας περάσαμε στην αίθουσα με τις Ολυμπιακός δυάδες θαυμάσαμε το ένδυμα των ιερέων της Ολυμπίας αλλά και στις αθλήτικές στολές.  Άκρως συγκινητική είναι η τελευταία αίθουσα με αντικείμενα των αθλητών που έκαναν δωρεά: Ρούχα, εξαρτήματα, γούρια συνιστούν ένα πολύχρωμο κόσμο σωματικής και ψυχικής δύναμης…Αξιοσημείωτο της φόρτισης και της προσπάθειας που καταβάλλουν οι αθλητές  ήταν η κρυμμένη εικόνα του Χρήστου στην κάσκα της παραολυμπιονίκη στο Ρίο το 2016 Άννας Ντέντα. 

 

Το μουσείο στέλνει ένα μηνυμα ότι  κάθε μέσα όπως οι αθλητές μπορούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας!

 

 

Από το Μουσείο πέρα από την ξεχωριστή ξενάγηση που μας πρόσφεραν μας χάρισαν και ένα κοσμη.α της κ. ΓΛΥΝΙΥ ΜΙΑ υπέροχη καρδιά Γιάννα τιμήσουν τη γιορτή της μητέρας. 

 

Οι «Λησμονημένες Γυναίκες» της Φλαμανδικής Χρυσής Εποχής στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης

Μια νέα μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης (MSK Ghent) επιχειρεί να ανατρέψει την ιστορία της τέχνης όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, φέρνοντας στο προσκήνιο δεκάδες γυναίκες δημιουργούς του 17ου αιώνα που για αιώνες έμειναν στη σκιά των ανδρών ομολόγων τους. Η έκθεση «Unforgettable» αποκαλύπτει έναν ξεχασμένο καλλιτεχνικό κόσμο, όπου οι γυναίκες δεν ήταν η εξαίρεση αλλά ενεργά και αναγνωρισμένα μέλη της δημιουργικής οικονομίας της Φλαμανδικής Χρυσής Εποχής.

Αναθεωρώντας το αφήγημα της τέχνης

Όπως εξηγεί η επιμελήτρια Frederica Van Dam, η έκθεση παρουσιάζει περισσότερες από 40 γυναίκες καλλιτέχνιδες που εργάστηκαν στο Βέλγιο και την Ολλανδία μεταξύ 1600 και 1750. Πολλές από αυτές ήταν γνωστές και σεβαστές στην εποχή τους, όπως αποδεικνύουν τα βιογραφικά κείμενα της περιόδου, όμως η ιστορική μνήμη τις περιθωριοποίησε. Η έκθεση επιχειρεί να αποκαταστήσει αυτή την αδικία, παρουσιάζοντας έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, κοπτικής χαρτιού και εφαρμοσμένων τεχνών.

Διαφορετικές διαδρομές προς την καλλιτεχνική καταξίωση

Η ποικιλία των ιστοριών που παρουσιάζονται είναι εντυπωσιακή. Η Louise Hollandine, πριγκίπισσα της Χάγης, εγκατέλειψε κρυφά την αυλή για να μπορέσει να ζωγραφίσει ελεύθερα. Η Maria Schalcken είδε έργα της να υπογράφονται από τον αδελφό της για να αυξηθεί η εμπορική τους αξία, μια χαρακτηριστική μορφή «σιωπηλής διαγραφής» των γυναικών δημιουργών. Στον αντίποδα, γυναίκες της εργατικής τάξης εργάζονταν σε απαιτητικές και κακοπληρωμένες δημιουργικές εργασίες, όπως η δαντελοποιία, που αποτελούσε βασικό πυλώνα της πολυτελούς οικονομίας της εποχής.

Γάμος, μητρότητα και κοινωνικές προσδοκίες

Η έκθεση φωτίζει και τις κοινωνικές πιέσεις που συχνά περιόριζαν τις καλλιτεχνικές φιλοδοξίες των γυναικών. Η Judith Leyster, μία από τις ελάχιστες γυναίκες που έγιναν μέλη συντεχνίας, είδε το έργο της να αποδίδεται λανθασμένα στον σύζυγό της και στον Frans Hals για δεκαετίες. Η Anna Francisca de Bruyns, μητέρα 12 παιδιών, άφησε πίσω της ένα συγκινητικό σημειωματάριο με σκίτσα που αποτυπώνουν την προσπάθειά της να συνδυάσει τέχνη και οικογένεια. Αντίθετα, η Rachel Ruysch, μητέρα δέκα παιδιών, κατάφερε να διατηρήσει μια εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα, κερδίζοντας περισσότερα από τον σύζυγό της χάρη στη ζήτηση για τα άνθη της.

Γυναίκες με επιχειρηματικό πνεύμα

Η έκθεση αναδεικνύει και τις γυναίκες που διέπρεψαν χάρη στην επιχειρηματική τους διορατικότητα. Η Johanna Vergouwen παρήγαγε αντίγραφα έργων του Ρούμπενς και του Βαν Ντάικ πάνω σε χαλκό, τα οποία εξάγονταν στις ισπανικές αποικίες. Η Maria Sibylla Merian και η Alida Withoos συνέβαλαν στην ανάπτυξη της φυσιογραφικής τέχνης, συνεργαζόμενες με την συλλέκτρια Agnes Block. Η Johanna Koerten, διάσημη για τις περίτεχνες κοπτικές συνθέσεις της, απέκτησε πελάτες όπως ο Πέτρος ο Μέγας και ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας, αν και ελάχιστα έργα της σώζονται λόγω της ευθραυστότητάς τους.

Μια έκθεση που ξαναγράφει την ιστορία

Η έκθεση  «Unforgettable» δεν αποτελεί απλώς μια αναδρομή σε ξεχασμένες δημιουργούς. Είναι μια προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία της τέχνης, αναδεικνύοντας τον πλούτο, την ποικιλία και την ανθεκτικότητα των γυναικών που συνέβαλαν στη Φλαμανδική Χρυσή Εποχή, αλλά έμειναν για αιώνες στη σκιά. Η έκθεση επιχειρεί να αποδώσει στις γυναίκες αυτές τη θέση που τους αξίζει στο καλλιτεχνικό παρελθόν της Ευρώπης.

πηγη: https://news.artnet.com/

Raphael: Sublime Poetry – Η μεγάλη αναδρομική του Met που επανασυστήνει τον ποιητή της Αναγέννησης

Η Νέα Υόρκη υποδέχεται μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις της δεκαετίας, καθώς το Metropolitan Museum of Art παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση  Raphael: Sublime Poetry, μια έκθεση που χρειάστηκε περισσότερα από επτά χρόνια προετοιμασίας και συγκεντρώνει πάνω από διακόσια έργα του Ραφαήλ. Από τις 29 Μαρτίου έως τις 28 Ιουνίου, το κοινό έχει την ευκαιρία να γνωρίσει εκ νέου τον καλλιτέχνη που στάθηκε ισάξιος του Λεονάρντο και του Μιχαήλ Αγγέλου και καθόρισε την αισθητική της Υψηλής Αναγέννησης.

 Σχέδια, πίνακες, ταπισερί και σπάνια δάνεια από κορυφαία μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής συνθέτουν ένα εντυπωσιακό πανοραμικό πορτρέτο της καλλιτεχνικής του πορείας. Η επιμέλεια της Carmen Bambach, γνωστής για την ιστορική έκθεση Michelangelo του 2017, προσδίδει επιστημονικό βάθος και νέα ερμηνευτικά εργαλεία στην προσέγγιση του έργου του.

Από το Ουρμπίνο στη Ρώμη: η διαδρομή μιας ιδιοφυΐας

Η αφήγηση της έκθεσης ακολουθεί τον Ραφαήλ από τα πρώτα του χρόνια στο Ουρμπίνο, όπου διαμορφώθηκε σε ένα περιβάλλον λογιοσύνης και ποίησης, μέχρι τη Φλωρεντία, που ήρθε σε δημιουργικό διάλογο με τον Λεονάρντο και τον Μιχαήλ Άγγελο. Η κορύφωση έρχεται στη Ρώμη, στην παπική αυλή, που ο Ραφαήλ δημιούργησε τα έργα που καθόρισαν την ευρωπαϊκή τέχνη για αιώνες.

Τα αριστουργήματα που συναντά ο επισκέπτης

Περισσότερα από 200 έργα παρουσιάζονται μαζί, πολλά από τα οποία ταξιδεύουν για πρώτη φορά. Σχέδια που αποκαλύπτουν τη διαδικασία σκέψης του καλλιτέχνη, πίνακες που σπάνια δανείζονται από εθνικές συλλογές και οι περίφημες ταπισερί του Βατικανού συνθέτουν μια μοναδική εμπειρία. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ενότητα που εξετάζει την απεικόνιση των γυναικών, από τις τρυφερές Μαντόνες έως τις τολμηρές γυμνές μορφές που εισήγαγαν νέα αισθητική στη δυτική τέχνη.

Η τεχνολογία φωτίζει τον Ραφαήλ

Η έκθεση αξιοποιεί σύγχρονες τεχνολογίες υψηλής ανάλυσης για να αποκαλύψει υποζωγραφικές γραμμές, αλλαγές στη σύνθεση και λεπτομέρειες που δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι. Αυτή η επιστημονική προσέγγιση επιτρέπει στο κοινό να δει τον Ραφαήλ όχι μόνο ως ιδιοφυΐα, αλλά και ως καλλιτέχνη που πειραματιζόταν αδιάκοπα, αναζητώντας την τέλεια ισορροπία μορφής και συναισθήματος.

Μια έκθεση που δεν θα επαναληφθεί

Το Met έχει ήδη ανακοινώσει ότι η έκθεση δεν θα ταξιδέψει σε άλλο μουσείο, γεγονός που την καθιστά μοναδική ευκαιρία για το αμερικανικό και διεθνές κοινό. Η συγκέντρωση τόσων σπάνιων έργων σε έναν χώρο αποτελεί επίτευγμα που δύσκολα θα επαναληφθεί στο άμεσο μέλλον.

Πληροφορίες για το κοινό

Η έκθεση Raphael: Sublime Poetry φιλοξενείται στο Metropolitan Museum of Art από τις 29 Μαρτίου έως τις 28 Ιουνίου. Πρόκειται για μια σπάνια συνάντηση με έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της δυτικής τέχνης, μια εμπειρία που συνδυάζει ιστορικό βάθος, αισθητική απόλαυση και επιστημονική ανακάλυψη.

«Κάποιες Γυναίκες δε Σωπαίνουν» – Νέα θεατρική παράσταση στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα

 

Μια νέα θεατρική πρόταση αφιερωμένη στη γυναικεία φωνή και ενδυνάμωση παρουσιάζεται τον Μάρτιο του 2026 στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα. Η παράσταση «Κάποιες Γυναίκες δε Σωπαίνουν» θα ανέβει για τέσσερις Κυριακές, στις 8, 15, 22 και 29 Μαρτίου, στις 21.30, στο θέατρο της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου 125.

Πρόκειται για μια σειρά θεατρικών μονολόγων γραμμένων από τον Δημήτρη Κουμπή, οι οποίοι αντλούν έμπνευση από τη ζωή, τη δημόσια εικόνα και την εσωτερική φωνή εμβληματικών γυναικών του 20ού και 21ου αιώνα. Ανάμεσά τους η Νανά Μούσχουρη, η Βιρτζίνια Γουλφ, η Amy Winehouse, η Κική Δημουλά, η Μαλβίνα Κάραλη, η Μέριλιν Μονρόε, η Μόνα Λίζα και η Μελίνα Μερκούρη. Οι μονόλογοι επιχειρούν να φωτίσουν όχι μόνο τις δημόσιες διαδρομές τους, αλλά και τις σιωπές, τις αντιφάσεις και τις προσωπικές τους μάχες.

Η παράσταση λειτουργεί ως φόρος τιμής στη γυναικεία ταυτότητα και στη δύναμη της προσωπικής αφήγησης, αναδεικνύοντας ζητήματα αυτοδιάθεσης, δημιουργικότητας και κοινωνικής ορατότητας. Μέσα από τις φωνές των ηρωίδων, το έργο επιχειρεί να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες διεκδικούν τον χώρο και τον λόγο τους, σε μια εποχή όπου η ανάγκη για ισότητα και εκπροσώπηση παραμένει επίκαιρη.

Τη φωτογραφία και την αφίσα της παράστασης υπογράφει ο Δημήτρης Τζώρτζης. Οι υπόλοιποι συντελεστές, καθώς και οι πληροφορίες για τα εισιτήρια, θα ανακοινωθούν σύντομα από την παραγωγή.