Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων, το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος παρουσιάζει ένα ιστορικό αφιέρωμα στον Φάρο Αυλίδας, έναν από τους παλαιότερους και σημαντικότερους φάρους της Εύβοιας. Η πορεία του, από το 1880 έως τον πλήρη εκσυγχρονισμό του στα τέλη του 20ού αιώνα, αποτυπώνει την εξέλιξη του ελληνικού φαρικού δικτύου και τη διαρκή σημασία των φάρων για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.
Ένας φάρος με ιστορία από το 1880
Ο Φάρος Αυλίδας τέθηκε σε λειτουργία το 1880, με πηγή φωτισμού το πετρέλαιο, αποτελώντας κρίσιμο σημείο αναφοράς για τα πλοία που κινούνταν στον Νότιο Ευβοϊκό. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παρέμεινε σβηστός, όπως και πολλοί άλλοι φάροι της χώρας, και επαναλειτούργησε το 1945 στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης του Ελληνικού Φαρικού Δικτύου.
Από την ασετιλίνη στον ηλεκτρισμό
Το 1969 εγκαταστάθηκε αυτόματος πυρσός ασετιλίνης, σε απόσταση οκτώ μέτρων από το φαρικό κτίριο, εξασφαλίζοντας τη συνέχιση της λειτουργίας του φάρου έως την ολοκλήρωση των εργασιών ηλεκτροδότησης το 1973. Το 1981 ο φάρος εκσυγχρονίστηκε πλήρως και μετατράπηκε σε αυτόματο ηλεκτρικό φάρο, εντασσόμενος στο σύγχρονο δίκτυο φωτιστικών βοηθημάτων της χώρας.
Το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος τιμά τους φάρους
Με το αφιέρωμα αυτό, το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος αναδεικνύει τον ρόλο των φάρων ως μνημεία τεχνολογίας, ιστορίας και ναυτικής παράδοσης. Η Παγκόσμια Ημέρα Φάρων αποτελεί ευκαιρία να θυμηθούμε την προσφορά τους στη ναυσιπλοΐα και να αναγνωρίσουμε τους ανθρώπους που υπηρέτησαν σε αυτά τα απομονωμένα αλλά ζωτικά σημεία της ελληνικής ακτογραμμής.
