Μια πυρκαγιά που ξέσπασε πριν από περίπου 3.500 χρόνια σε έναν οικισμό της Εποχής του Χαλκού στη νοτιοανατολική Ισπανία δεν κατέστρεψε μόνο σπίτια· διατήρησε άθελά της ένα εύρημα που οι αρχαιολόγοι σπάνια έχουν την ευκαιρία να δουν: έναν άθικτο κάθετο αργαλειό με βαρίδια, με ξύλινα δοκάρια, πήλινα βάρη και ίχνη φυτικών ινών. Το εύρημα προέρχεται από τον οικισμό Cabezo Redondo, κοντά στη Villena, και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Antiquity.
Ένας αργαλειός «παγωμένος στον χρόνο»
Συνήθως, σε αρχαιολογικούς χώρους διασώζονται μόνο τα πήλινα βάρη των αργαλειών. Στο Cabezo Redondo όμως, η φωτιά και η κατάρρευση της οροφής δημιούργησαν ένα σφραγισμένο περιβάλλον, όπου το ξύλο απανθρακώθηκε και οι οργανικές ύλες διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτες.
Οι ερευνητές εντόπισαν ξύλινα δοκάρια, 44–49 πήλινα βάρη και πλεγμένες ίνες από σπαρτό, επιτρέποντας την ανασύσταση ενός πλήρως λειτουργικού αργαλειού — κάτι εξαιρετικά σπάνιο στην αρχαιολογία. «Παραδόξως, η φωτιά τόσο κατέστρεψε όσο και διατήρησε τον χώρο», δήλωσε η αρχαιοβοτανικός Yolanda Carrión, η οποία ανέλυσε τα ξύλινα τμήματα.
Πώς η φωτιά διατήρησε το εύρημα
Καθώς το κτήριο καιγόταν, η οροφή κατέρρευσε και σκέπασε τον αργαλειό. Η υψηλή θερμοκρασία απανθράκωσε το ξύλο, επιβραδύνοντας τη φθορά του, ενώ το βάρος των καταλοίπων τον προστάτευσε από την αποσύνθεση. Οι ερευνητές προσδιορίζουν ότι ο αργαλειός ήταν σε χρήση τη στιγμή της πυρκαγιάς, προσφέροντας μια αυθεντική εικόνα της υφαντικής τεχνολογίας της εποχής.
Τι αποκαλύπτει για την υφαντική της Εποχής του Χαλκού
Η ανάλυση έδειξε ότι ο αργαλειός ήταν κάθετος με βαρίδια (warp-weighted loom), μια τεχνολογία που κυριαρχούσε στη δυτική Ευρώπη επί χιλιετίες. Τα βάρη, περίπου 200 γραμμάρια το καθένα, κρατούσαν τεντωμένα τα νήματα, ενώ η διάταξή τους υποδηλώνει ότι ο αργαλειός μπορούσε να παράγει τόσο απλή ύφανση (tabby) όσο και πιο πυκνή ύφανση τύπου twill. Η ξυλεία προερχόταν από χαλέπιο πεύκη, με ώριμους κορμούς, γεγονός που δείχνει προσεκτική επιλογή υλικών.
Ένα παράθυρο στην «υφαντική επανάσταση» της Ευρώπης
Το Cabezo Redondo ήταν ένας σημαντικός οικισμός με εκτεταμένο εμπορικό δίκτυο, που συνδεόταν με την Ιβηρική, τη Μεσόγειο και την Κεντρική Ευρώπη. Η περίοδος αυτή θεωρείται κομβική για την «υφαντική επανάσταση», κατά την οποία η παραγωγή υφασμάτων έγινε πιο εξειδικευμένη, οργανωμένη και τεχνολογικά προηγμένη. Οι γυναίκες φαίνεται να είχαν κεντρικό ρόλο στην υφαντική, όπως δείχνουν και ανθρωπολογικά ευρήματα από τον χώρο.
Πηγή : https://www.discovermagazine.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου