Το 26ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου: Ένα πολυδιάστατο ταξίδι τέχνης και σινεμά σε όλη την Ελλάδα

Το 26ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος (FFF26) επιστρέφει από τις 26 Μαρτίου έως τις 2 Απριλίου 2026, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή του θέση στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας. Η φετινή διοργάνωση απλώνεται σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα και Χανιά, μετατρέποντας τις κινηματογραφικές αίθουσες σε ζωντανούς χώρους συνάντησης με τη γαλλόφωνη δημιουργία.

Προβολές και εκδηλώσεις θα φιλοξενηθούν σε Δαναό, Άστορ, Auditorium Theo Angelopoulos του Γαλλικού Ινστιτούτου, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ίδρυμα Β. & Ε. Γουλανδρή, καθώς και σε επιλεγμένες αίθουσες της περιφέρειας.

Θεματική: «Το αποτύπωμα της Τέχνης μέσα μας»

Με έμπνευση από τη Μεσόγειο, το FFF26 προτείνει έναν δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στον κινηματογράφο και τις υπόλοιπες τέχνες.

Περισσότερες από 40 ταινίες και ένα πλούσιο πρόγραμμα παράλληλων δράσεων συνθέτουν μια εμπειρία που αναδεικνύει τη δυναμική της σύγχρονης γαλλόφωνης παραγωγής.

Λαμπερή έναρξη και συγκινητικό φινάλε

Η αυλαία ανοίγει στις 24 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με την ταινία «Ο Ξένος» του Φρανσουά Οζόν, μια σύγχρονη κινηματογραφική ανάγνωση ενός κλασικού υπαρξιακού έργου.

Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται την 1η Απριλίου στον Δαναό με την ταινία «Θα φύγω μια μέρα» της Αμελί Μπονέν, μια τρυφερή ιστορία επιστροφής και συμφιλίωσης με το παρελθόν.

Ενότητα για τη σχέση κινηματογράφου και τεχνών – Carte Blanche στο Cinemed

Ξεχωριστή θέση έχει η ενότητα που εξερευνά τη σχέση του σινεμά με τις άλλες τέχνες. Η φετινή Λευκή Κάρτα (Carte Blanche) δίνεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου Cinemed του Μονπελιέ, ενισχύοντας τον μεσογειακό χαρακτήρα και τις διεθνείς συνεργασίες.

Παράλληλα, συζητήσεις και panels φωτίζουν ζητήματα όπως η γεωπολιτική του σινεμά και οι διεθνείς συμπαραγωγές, φέρνοντας κοντά δημιουργούς και επαγγελματίες.

Διαγωνιστικό τμήμα και βραβεία

Τις ταινίες του διαγωνιστικού αξιολογεί πενταμελής επιτροπή:

Μαρία Αποστολακέα, Αλέξης Γρίβας, Άκης Καπράνος, Δέσποινα Μουζάκη και Στέφανος Ρόκος.

Θα απονεμηθούν:

• Βραβείο Κριτικής Επιτροπής

• Βραβείο Κοινού

Οι Τέχνες στην Οθόνη – Προβολές, performance και ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή

Η ενότητα «Οι Τέχνες στην Οθόνη», σε συνεργασία με το Ίδρυμα Β. & Ε. Γουλανδρή και το Flux Laboratory, περιλαμβάνει:

• προβολές πέντε ταινιών

• performance σύγχρονου χορού

• θεματική ξενάγηση στο Μουσείο

• ζωντανή ηχογράφηση της εκπομπής «Η Φωνή της Ελλάδος» της ΕΡΤ

Στο Γαλλικό Ινστιτούτο, η καθηγήτρια Κλοέ Ντελαπόρτ θα μιλήσει για τη γεωπολιτική του σινεμά, ενώ η Ζεραλντίν Λαπόρτ του Cinemed θα συντονίσει συζήτηση για τις μεσογειακές συμπαραγωγές.

Νεανικές προβολές, πάρτι και ζωντανές εμπειρίες

Το φεστιβάλ προσφέρει δράσεις για όλες τις ηλικίες, ενώ το μουσικό πάρτι στο Romantso με τους DJ Retro Casetta & Giulia Giu συνδυάζει βορειοαφρικανικούς ήχους με σύγχρονα ηλεκτρονικά στοιχεία.

26 χρόνια FFF – Έκθεση αφισών και νέο τρέιλερ

Το φεστιβάλ γιορτάζει την επέτειό του με την έκθεση «2000–2026: Το FFF μέσα από τις αφίσες του» στο Maya le Bistro του Γαλλικού Ινστιτούτου, τιμώντας την ελληνική δημιουργική σκηνή. Το νέο τρέιλερ, σε σκηνοθεσία της Ελληνογαλλίδας Ινές Περό, αντλεί έμπνευση από τη Μεσόγειο και την έννοια της συντροφικότητας.

Οπτική ταυτότητα: Το αποτύπωμα της συλλογικής εμπειρίας

Η φετινή ταυτότητα, σχεδιασμένη από την ομάδα The Birthdays Design, βασίζεται στην ιδέα του αποτυπώματος, προβάλλοντας τον κινηματογράφο ως συλλογική εμπειρία που φέρει τα ίχνη όλων όσοι συμμετέχουν.

Το FFF26 καλεί το κοινό να συμμετάσχει ενεργά και να αφήσει το δικό του αποτύπωμα σε μια διοργάνωση που ενώνει σινεμά, μουσική, εικαστικά και ζωντανό διάλογο.

Το Φεστιβάλ Νάξου με σύμμαχο το Γαλλικό Ινστιτούτο

Μπορεί η κρίση να απειλεί την πολιτιστική παραγωγή του τόπου μας αλλά φαίνεται πως στην Νάξο βρήκαν τους κατάλληλους συμμάχους για να την υπερνικήσουν. Το Φεστιβάλ του νησιού, σε στενή συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο, εφ’ όσον οι μισές εκδηλώσεις είναι γαλλόφωνες, δεν καταφέρνει απλά να επιβιώνει αλλά και να αναβαθμίζεται. 

Με αφετηρία την έκθεση-σύνοψη της παρουσίασης του Κωστή Αντωνιάδη στο Μουσείο Μπενάκη, ακολουθούν κινηματογραφημένες παραστάσεις όπερας από το Φεστιβάλ της Aix-en-Provence, πρόσφατες γαλλικές ταινίες, συναυλίες και παραστάσεις ξεχωριστών δημιουργών,

Ο Πύργος Μπαζαίου θα φιλοξενεί σχεδόν όλο το καλοκαίρι την έκθεση του αναγνωρισμένου φωτογράφου και θεωρητικού της φωτογραφίας Κώστα Αντωνιάδη. Στην έκθεση "Syn-opsis" παρουσιάζει σε συνοπτική μορφή, η ατμόσφαιρα του χώρου δίνει νέα δυναμική στις όψεις, ανθρώπινες ή ανεικονικές, όπως τις αποκαλύπτει το  ευρηματικό βλέμμα του φωτογράφου.

Πρόσωπα και πεποιημένα περιβάλλοντα, αλλά και μια αναπάντεχη οπτική σε τοπία της Νάξου επεξεργασμένα με τη τεχνική day for night, εικόνες  δηλαδή σε φως ημέρας με μπλε φίλτρο. 
Μια επινόηση  που αξιοποιήθηκε στο σινεμά με σκοπό να επηρεάσει την αισθητική αντίληψη του θεατή, θα κινητοποιήσει την επιθυμία του επισκέπτη για περιπετειώδη περιήγηση στο νησί με διάθεση κινηματογραφική, όπως σε ένα road movie.

Επιμέλεια: Κωστής Αντωνιάδης / Οργάνωση: Μάριος Βαζαίος.
Έως 9 Σεπτεμβρίου 2014.Καθημερινά: 10:00-17:00

"Μια Ελληνική Στιγμή στη Γαλλία"...στο Γαλλικό Ινστιτούτο

 Κωνσταντινούπολη,  Βαλπαραΐσο, Τόκιο και Αθήνα... το project "Μια Ελληνική Στιγμή στη Γαλλία" παρουσιάζεται αύριο 14 Μαΐου, στο Γαλλικό Ινστιτούτο .

Εδώ και ένα χρόνο ο γλύπτης Emmanuel Saulnier, σε συνεργασία με το εργαστήριό του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, ερεύνησε τις καταβολές της γλυπτικής στον κόσμο σήμερα. Τα συμπεράσματά του, ήταν αναμενόμενα καθώς είναι γνωστές οι ρίζες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Όπως εξηγεί «Υπάρχει σήμερα κάτι πιο μνημειακό στην Ευρώπη απ’ αυτή την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ; Ο καθένας μας βρίσκει τον εαυτό του σ’ αυτή την αρχέγονη και σύγχρονη ιστορία. Ο καθένας μας καταλαβαίνει πόσο σημαντικό είναι το οικοδόμημα, και άλλο τόσο εύθραυστο…»
Μάλιστα το  project θα εξελίσσεται μέχρι το τέλος του χρόνου με πολλές συναντήσεις Γάλλων καλλιτεχνών με Έλληνες καλλιτέχνες, σκηνοθέτες και συγγραφείς. Απότοκος των πολιτιστικών συναντήσεων θα είναι μια ειδική έκδοση.

Διάλεξη του καθηγητή οικονομίας André Cartapanis για την κρίση: "Η Ευρωζώνη φτιάχθηκε για κρουαζιέρα με καλοκαιρία και δεν προετοιμάστηκε για καταιγίδα"

Η οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρωζώνη, πριν και μετά την κρίση

Προδιαγεγραμμένο μέλλον...κρατική ανικανότητα...θύμα των συνθηκών, τελικά τι από όλα αυτά ισχύει για την περίπτωση  της Ευρωζώνης; 
Σε αυτό το ερώτημα που απασχολεί κάθε Ευρωπαίο πολίτη επιχείρησε να απαντήσει
στην διάλεξη με τίτλο “Η οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρωζώνη, πριν και μετά την κρίση”, ο καθηγητής Οικονομίας, Sciences Po Aix-en Provence, André Cartapanis, προσκεκλημένος του Γαλλικού Ινστιτούτου.
Προσδιορίζοντας χρονικά το φαινόμενο ο καθηγητής έκανε λόγο για δυο κρίσεις, την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση της Ευρωζώνης. Η πρώτη έχει τεθεί υπό έλεγχο, ενώ η δεύτερη παραμένει καθώς σχετίζεται με ρήγματα στις δομές της Ε.Ε. “Η Ευρωζώνη φτιάχθηκε για κρουαζιέρα με καλοκαιρία και δεν προετοιμάστηκε για καταιγίδα.”

Πως όμως φθάσαμε ως εδώ;

Η αισιοδοξία υπερίσχυσε του σκεπτικισμού για τη δυνατότητα επίτευξης της σύγκλισης των κρατών-μελών πριν το Μάαστριχ, καθώς τα κράτη-μέλη προσέβλεπαν στα οφέλη των χαμηλών επιτοκίων, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας κ.α. Παρά την ανισορροπία, οι αγορές δάνειζαν με το ίδιο τόκο τον Ευρωπαϊκό Νότο προβαίνοντας σε ένα κερδοφόρο λάθος, ενώ η ευθύνη καταμερίζεται και στα κράτη όπως σχολίασε, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ναπολέων Μαραβέγιας.
Παρουσιάζοντας γραφήματα, με την πορεία κρατών-μελών σε επιμέρους τομείς πριν την κρίση ο κ. Cartapanis κατέδειξε σύγκλιση Βορρά και Νότου μόνο στην μείωση της ανεργίας και αποκλίσεις σε άλλους τομείς (βιομηχανική ανάπτυξη, προστιθέμενη αξία, καταναλωτική δύναμη των νοικοκυριών, πιστώσεις ιδιωτικού τομέα και πορεία κτηματαγορών). Με την εμφάνιση της κρίσης αυξήθηκε περαιτέρω η ετερογένεια, σημείωσε ο καθηγητής, ενώ η ανισότητα διαιωνίζεται ακόμη και σήμερα σε θέματα ανάπτυξης καθώς οι τράπεζες δανείζουν πιο ακριβά τις επιχειρήσεις του Νότου, συμπλήρωσε ο κ. Μαραβέγιας.
Αναζητώντας τις ευθύνες διαπιστώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έπρεπε να επεκτείνει την δράση της πέρα από τον έλεγχο του πληθωρισμού στην μείωση των επιτοκίων, στο οποίο προέβη η Αμερικάνικη Κεντρική Τράπεζα σε ανάλογη περίσταση. Η κατάσταση ίσως να είχε αποφευχθεί εάν δεν είχε απαιτηθεί από την Γαλλία και την Γερμανία να μην εφαρμοστεί το Σύμφωνο Σταθερότητας (κανόνας του 3% για την δημοσιονομική διόρθωση).
Γιατί όμως ενώ η παγκόσμια ύφεση από τον Οκτώβριο του 2008 έως το καλοκαίρι του 2009 σίγησε, ενώ το Σεπτέμβριο του 2009 εντάθηκε η κρίση στην Ευρωζώνη;
Η αιτία ήταν η αμέλεια πρόβλεψης της κατάστασης και τα καθυστερημένα αντανακλαστικά ( Η Ευρωζώνη προέβη σε διόρθωση το 2013, ενώ οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία με το ίδιο επίπεδο δημοσιονομικού ελλείμματος προ του 2009 έλαβαν τα μέτρα τους πολύ νωρίτερα). Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεσμευόταν από τους κανόνες και δεν μπορούσε να επέμβει για να σώσει τα κράτη. Με το βάρος της διάσωσης κρατών και τραπεζών επιφορτίστηκε η Σύνοδος Κορυφής. Μέτρα έστω εκ των υστέρων ελήφθησαν όπως η επίβλεψη της τραπεζικής ένωσης από τη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Σταθερότητα αλλά και η σκλήρυνση των δημοσιονομικών πολιτικών. Ωστόσο, η Ευρωζώνη αποτελματώθηκε λόγω της ανεπάρκειας ανάπτυξης και της ανεργίας, γνωρίζοντας ύφεση 2%, ποσοστό που δεν είχε σημειωθεί ξανά μετά τον Β' Π.Π. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε κρατικό επίπεδο καθώς υφίσταται ανάγκη για πλεονασματικό προϋπολογισμό, αλλά ο αποπληθωρισμός δυσκολεύει αυτή την κατεύθυνση.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η έξοδος από την κρίση θα έρθει με την απομείωση των χρεών που όμως δεν θα επιτευχθεί σε συνθήκες έλλειψης ανάπτυξης. Ακόμη και η αλλαγή των κανόνων που επιχειρήθηκε το 2011 ήταν άστοχη με τις δεδομένες καταστάσεις, σύμφωνα με τον κ.Cartapanis παρατηρώντας ότι η ύφεση παραμένει στην Ευρωζώνη, ενώ έχει αρχίσει προ πολλού η οικονομική επανεκκίνηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Ευρωζώνη δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως οι άλλες οικονομίες λόγω της έλλειψης συναλλαγματικής πολιτικής, αλλά μπορεί να πετύχει μέσω δημοσιονομικού φεντεραλισμού δηλαδή επανατοποθέτηση της αποταμίευσης και ανατροφοδότηση της ανάπτυξης από τον Βορά με κατεύθυνση εξάλειψης της ανομοιογένειας του Νότου.
Εξετάζοντας ιδιαίτερα την περίπτωση της Ελλάδας, δεν υπάρχει άλλο “βιώσιμο σενάριο” παρά της παραμονής στο ευρώ, απάντησε σε σχετική ερώτηση ο κ. Cartapanis, εξηγώντας ότι η παρατεταμένη διάσωση της Ελλάδας οφείλεται περισσότερο στο γεγονός ότι η Γερμανία δεν θέλησε να προστατεύσει τον κακό μαθητή στην αρχή της κρίσης, αποσκοπώντας να επιβληθούν νέοι κανόνες. Συμφωνώντας στον τιμωρητικό τρόπο δράσης της Γερμανίας ο κ.Μαραβέγιας σημείωσε ότι πλέον σκοπός της Ευρωζώνης είναι να μην υπάρξει άλλη παρέκκλιση.

                                                                                        ΜΑΡΙΑ ΑΛΙΜΠΕΡΤΗ