Tο ήσυχο βλέμμα της Joan Leigh Fermor στην Ύδρα

Μια έκθεση που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει — αλλά να σε κρατήσει μέσα της

Υπάρχουν εκθέσεις που απαιτούν την προσοχή σου από την πρώτη στιγμή. Βασίζονται στην ένταση, στο μέγεθος, στο θέαμα. Και υπάρχουν κι εκείνες που λειτουργούν διαφορετικά — σχεδόν αθόρυβα — αποκαλύπτοντας σταδιακά τη δύναμή τους. Η έκθεση Βλέμμα στον κόσμο. Οι φωτογραφίες της Joan Leigh Fermor στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

 της Ρέας Κατσανεβάκη 

Βασισμένη στο λεύκωμα The Outward Gaze. The Photographs of Joan Leigh Fermor, η έκθεση αποτελεί μια συνολική αναφορά στο φωτογραφικό έργο της Joan Leigh Fermor — μιας δημιουργού που παρέμεινε για χρόνια περισσότερο γνωστή ως σύντροφος του Patrick Leigh Fermor, παρότι η δική της ματιά διέθετε μια ξεχωριστή, βαθιά προσωπική ποιότητα.

Ένα βλέμμα απέναντι στη βιασύνη της εικόνας

Οι φωτογραφίες της αντιστέκονται στην αμεσότητα. Δεν αναζητούν τη δραματική κορύφωση ή τη «μεγάλη στιγμή» με τη συμβατική έννοια. Αντίθετα, κινούνται με υπομονή και παρατηρητικότητα, αφήνοντας χώρο στη σιωπή, στις μικρές χειρονομίες, στις υφές και στο φως.

Σήμερα οι εικόνες καλούνται να λειτουργήσουν άμεσα.

Καταναλώνονται αποσπασματικά — μέσα από ατελείωτο scrolling, stories λίγων δευτερολέπτων και διαρκώς συρρικνωμένη προσοχή. Η ορατότητα συχνά βασίζεται στην υπερβολή: πιο έντονα χρώματα, πιο γρήγορες εντυπώσεις, πιο άμεσες αντιδράσεις.

Η ματιά της Joan Leigh Fermor κινείται σχεδόν αντίθετα σε αυτή τη συνθήκη. Οι εικόνες της δεν ζητούν να καταναλωθούν γρήγορα· ζητούν να κατοικηθούν.

Η Ελλάδα, όχι ως εξωτικό σκηνικό αλλά ως ανθρώπινη εμπειρία

Στην έκθεση παρουσιάζονται φωτογραφίες από την Ελλάδα των δεκαετιών του ’40 και του ’50, αλλά και εικόνες από ταξίδια στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Καραϊβική και την Ευρώπη. Ωστόσο, η Ελλάδα φαίνεται να αποτελεί τον πυρήνα της ματιάς της.

Η Ύδρα της δεκαετίας του ’50 — τόπος συνάντησης καλλιτεχνών και στενών φίλων όπως ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας και ο John Craxton — εμφανίζεται όχι ως καρτ ποστάλ, αλλά ως ένας ζωντανός τόπος καθημερινότητας.

Δεν υπάρχει εξωτισμός στις εικόνες της. Δεν φωτογραφίζει την Ελλάδα ως «γραφικό» προορισμό προς κατανάλωση. Οι άνθρωποι στις φωτογραφίες της δεν μετατρέπονται ποτέ σε σύμβολα ή τουριστικά στιγμιότυπα. Παραμένουν άνθρωποι — με αξιοπρέπεια, εγγύτητα και μια σπάνια αίσθηση διακριτικότητας.

Ίσως αυτή ακριβώς η ήσυχη ηθική του βλέμματος να είναι που κάνει το έργο της να μοιάζει τόσο σύγχρονο σήμερα.

Η ποίηση της παρατήρησης

Το φωτογραφικό αρχείο της Joan Leigh Fermor, που φυλάσσεται σήμερα στην National Library of Scotland, περιλαμβάνει περίπου 5.000 φωτογραφίες, slides και contact prints. Την επιμέλεια της έκθεσης ανέλαβε ο ιστορικός τέχνης Xavier Francesco Salomon, διευθυντής του Calouste Gulbenkian Museum στη Λισαβόνα.

Όπως σημειώνει ο ίδιος, η Joan φωτογράφιζε «με μεγάλη διακριτικότητα» — άλλοτε για περιοδικά όπως το Architectural Review και το Horizon, άλλοτε για τα εμβληματικά βιβλία Μάνη και Ρούμελη του Patrick Leigh Fermor, αλλά τις περισσότερες φορές απλώς για προσωπική ευχαρίστηση.

Και ίσως εκεί ακριβώς να βρίσκεται η δύναμη αυτών των εικόνων: στο ότι δεν μοιάζουν ποτέ να προσπαθούν υπερβολικά.

Κάθε κάδρο είναι προσεκτικά δομημένο, με έμφαση στις μορφές, στις υφές και στις σιωπηλές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και το τοπίο. Σαν μια συγγραφέας ή μουσικός που συνθέτει μέσα από παρατήρηση, η Joan Leigh Fermor μετατρέπει το καθημερινό σε κάτι βαθιά ποιητικό.

Μια έκθεση που αλλάζει τον ρυθμό με τον οποίο κοιτάζεις

Μέσα στις αίθουσες του μουσείου στην Ύδρα, η επίδραση αυτών των εικόνων γίνεται ιδιαίτερα αισθητή. Το βλέμμα επιβραδύνει σχεδόν ασυναίσθητα. Οι επισκέπτες στέκονται περισσότερο μπροστά στις φωτογραφίες, επιστρέφουν σε κάδρα που αρχικά είχαν προσπεράσει, μιλούν πιο χαμηλόφωνα.

Σαν η ίδια η έκθεση να επιβάλλει έναν διαφορετικό ρυθμό παρατήρησης. Και ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμή της: ότι αρνείται την αμεσότητα.

 Σε μια εποχή υπερπαραγωγής εικόνων, η Joan Leigh Fermor υπενθυμίζει κάτι σχεδόν ξεχασμένο — ότι μια φωτογραφία δεν χρειάζεται να φωνάζει για να παραμείνει μαζί σου.

Πληροφορίες έκθεσης

«Βλέμμα στον κόσμο. Οι φωτογραφίες της Joan Leigh Fermor»

Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας

Διάρκεια: 9 Μαΐου – 26 Ιουλίου 2026

Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 09:00 – 16:00

Από 1η Ιουνίου: 19:30 – 21:30

Εισιτήρια: €8, €5 (μειωμένο), €3 (παιδιά)

Διήμερη συνάντηση για τη μνήμη της δεκαετίας του 1940

Διήμερη ανοιχτή συνάντηση των ΑΣΚΙ  θα πραγματοποιηθεί στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 γίνονται αφετηρία για μια συνάντηση που η μνήμη συναντά την ιστορία και η φωτογραφία μετατρέπεται σε πεδίο δημόσιου στοχασμού.

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) διοργανώνουν μια διήμερη ανοιχτή συνάντηση με τίτλο «Η διαρκής επιστροφή της δεκαετίας του 1940: φωτογραφία, μνήμη, ιστορία», στις 28 και 29 Απριλίου, από 18:00 έως 21:00, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42, Αθήνα).

Η φωτογραφία ως τεκμήριο και ως πεδίο σύγκρουσης

Με αφορμή τις ιστορικές φωτογραφίες της εκτέλεσης στην Καισαριανή, η συνάντηση ανοίγει τη συζήτηση γύρω από:

• το αρχείο και τις πολλαπλές αναγνώσεις του
• την ερμηνεία των εικόνων και τη λειτουργία τους στη δημόσια μνήμη
• τις σιωπές, τις αντιπαραθέσεις και τις διεκδικήσεις που συνοδεύουν το παρελθόν
• τον τρόπο με τον οποίο η δεκαετία του 1940 επιστρέφει διαρκώς στον δημόσιο λόγο

Πρόγραμμα

Το αναλυτικό πρόγραμμα του διημέρου θα ανακοινωθεί αμέσως μετά το Πάσχα.

Χώρος διεξαγωγής

Δημοτική Αγορά Κυψέλης  

Φωκίωνος Νέγρη 42, Αθήνα

Προβολή του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «ΛΟ» στο Ιστορικό Αρχείο του ΠΙΟΠ

Στο πλαίσιο του μηνιαίου κύκλου προβολών «Απογεύματα με ελληνικά ντοκιμαντέρ», το Ιστορικό Αρχείο του ΠΙΟΠ παρουσιάζει τη βραβευμένη ταινία-ντοκιμαντέρ «ΛΟ» (2025, 70’), σε σκηνοθεσία του Θανάση Βασιλείου, τη Δευτέρα 20 Απριλίου, στις 18:30, στο κτήριο του Ιστορικού Αρχείου στον Ταύρο. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τον δημιουργό, προσφέροντας στο κοινό μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τη διαδικασία και τις προθέσεις πίσω από το έργο.

Ένα προσωπικό ταξίδι στη μνήμη και την Ιστορία

Έναν χρόνο μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο σκηνοθέτης επιστρέφει στο άδειο διαμέρισμα της παιδικής του ηλικίας στην Αθήνα. Εκεί, καλείται να διαχειριστεί μια προβληματική κληρονομιά, αλλά και να αναμετρηθεί με όσα άφησε πίσω του ο χρόνος.

Από τις γυμνές επιφάνειες του σπιτιού αναδύονται θραύσματα μνήμης, οικογενειακές ιστορίες και συναισθηματικά ίχνη. Η προσωπική αφήγηση του δημιουργού μπλέκεται με το συλλογικό τραύμα της δικτατορίας, δημιουργώντας ένα ντοκιμαντέρ που κινείται ανάμεσα στο βιωματικό και το ιστορικό, στο οικείο και το πολιτικό.

Η σημασία της προβολής

Η ταινία «ΛΟ» έχει ήδη ξεχωρίσει για την ευαισθησία, την κινηματογραφική της γλώσσα και τον τρόπο με τον οποίο συνδέει την ατομική μνήμη με την ιστορική εμπειρία. Η προβολή της στο Ιστορικό Αρχείο εντάσσεται σε μια σειρά δράσεων που αναδεικνύουν το ελληνικό ντοκιμαντέρ ως εργαλείο κατανόησης της κοινωνίας και της σύγχρονης ιστορίας.

Πληροφορίες & Κρατήσεις

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων, το κοινό μπορεί να επικοινωνεί με το Ιστορικό Αρχείο στο τηλέφωνο 210 3418060 (Δευτέρα–Παρασκευή, 10:00–17:00).

Ιστορικό Αρχείο  

Δωρίδος 2 & Λ. Ειρήνης 14, Ταύρος

Τ: 210 3418051 | www.piop.gr

Ψηφιακή ξενάγηση στην έκθεση «Η Μεγάλη Πρόκληση: 90 Χρόνια Φράγμα Μαραθώνα»

Με αφορμή την σημερινή Διεθνή Ημέρα Μουσείων, που φέτος έχει ως θεματική «Μουσεία για την Ισότητα: Ποικιλομορφία και Κοινωνική Συνοχή, το Ιστορικό Αρχείο της #ΕΥΔΑΠ με το Μουσείο της Λίμνης Μαραθώνα και το Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος, γιορτάζουν την ημέρα αυτή με ψηφιακή ξενάγηση της Έκθεσης «Η Μεγάλη Πρόκληση: 90 Χρόνια Φράγμα Μαραθώνα».

http://fragma.hellenic-cosmos.gr/tour.html

Με αφορμή τα 90 χρόνια (‪1929-2019) από τα εγκαίνια των σπουδαίων έργων κατασκευής του Φράγματος, καθώς και της τεχνητής Λίμνης του Μαραθώνα, η ΕΥΔΑΠ εξέθεσε για πρώτη φορά τεκμήρια από το Ιστορικό της Αρχείο.

 Μάλιστα, παρουσιάστηκε στο κοινό αδημοσίευτο υλικό στην έκθεση  που φιλοξενήθηκε στο Κέντρο Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος". Το εγχείρημα αποκάλυψε τις πολλές προκλήσεις που έκρυβε αυτό το μεγάλο έργο, στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου, μέσα από φωτογραφικό υλικό (σε έντυπη και ψηφιακή παρουσίαση), αρχιτεκτονικά Σχέδια και Χάρτες (σε έντυπη και ψηφιακή παρουσίαση),

εγγραφα τεκμήρια (Συμβάσεις, επιστολές και άλλα επίσημα έγγραφα, βιβλία), αντικείμενα, όπως εργαλεία χρήσης της κατασκευής και της καθημερινής ζωής του Φράγματος του Μαραθώνα στα τέλη της δεκαετίας 1920, τρισδιάστατη αναπαράσταση της κατασκευής του Φράγματος του Μαραθώνα και κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους της εποχής με πλάνα από τις φάσεις του εργοταξίου του Φράγματος του Μαραθώνα. Τα πλάνα είχαν γυριστεί με την τεχνική του βωβού κινηματογράφου, έχουν μονταριστεί για το σκοπό της έκθεσης και έχουν επενδυθεί ηχητικά.

Τέχνη στο χαρτί – χαρτί στην τέχνη...στο ΠΙΟΠ

Χάρτινες ελπίδες...χάρτινο το φεγγαράκι...χάρτινο καιρό λέει το τραγούδι! Το χαρτί, στοιχείο γραφικής ύλης αλλά και συστατικό για τη λειτουργία των αρχείων, εμπνέει εικαστικούς καλλιτέχνες ως μέσο έκφρασης και ως βασικό υλικό των έργων τους. Η ομαδική εικαστική έκθεση «Τέχνη στο χαρτί – χαρτί στην τέχνη» εγκαινιάζεται στο Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα.



Οι καλλιτέχνες δίνουν πνοή στη χάρτινη ύλη και ώθηση στη φαντασία, διπλώνοντάς την, πλάθοντας σχήματα, δημιουργώντας όγκους, ενώνοντας διαφορετικές ποιότητες χαρτιού και συνδυάζοντας υφές, καταδεικνύοντας έτσι την πολλαπλότητα της φύσης και των χρήσεων του χαρτιού.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί καλλιτέχνες Γεωργία Γκρεμούτη, Μαρία Γρηγορίου, Μαρία Μάστορη, Ζωή Κεραμέα, Εύη Καζάκου, Μαριγώ Κάσση, Γιάννης Παπαδόπουλος και ηκαλλιτεχνική ομάδα της Αριάδνης Περράκη.

Επιμέλεια έκθεσης: Λουΐζα Καραπιδάκη, ιστορικός τέχνης.

Έως 21 Φεβρουαρίου 2018.

Ώρες λειτουργίας: Δευτ.-Παρ. 9:00-17:00.

Είσοδος ελεύθερη.
Δωρίδος 2 & Λεωφόρος Ειρήνης 14, 17778, Ταύρος

Ντοκιμαντέρ για τους Έλληνες ανθρακωρύχους που ενατιώθηκαν στους Ροκφέλερ- μια θαμένη ιστορία

Ο πατέρας μου είχε έρθει στην Αμερική...πέρασαν δύσκολα οι Έλληνες ανθρακωρύχοι... Κάπως έτσι αρχίζει η αφήγηση."Με το φως στο κεφάλι τους και τα μουτζουρωμένα πρόσωπά τους έμοιαζαν με πλάσματα της αβύσσου" θα ειπωθεί... Η εκμετάλευση, ο κόπος, οι δυσκολίες ξύπνησαν και τις δικές μου μνήμες, από τις αφηγήσεις του παππού μου που ήταν από μικρό παιδί σμυριγδενεργάτης στην ορεινή Νάξο.
Το ιστορικό αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Πειραιώς παρουσίασε έναν πραγματικό θησαυρό, το ντοκιμαντέρ "Ludlow, οι Έλληνες στους πολέμους του άνθρακα" του Λεωνίδα Βαρδαρού:  μια ιστορία δύσκολη, που ίσως δικαιολογημένα κάποιοι προσπάθησαν να απωθήσουν από τη μνήμη τους. Οι συνθήκες εργασίας, οι απεργίες και οι αγώνες τους που αποσιωπήθηκαν για 50 χρόνια,σκιαγραφούνται, σχεδόν βιώνονται από τον θεατή. Η εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η φρικαλεότητα, οι αρρώστιες όπως η πνευμονοκοκίωση περιγράφουν την βιομηχανική σκλαβιά, όπως την περιγράφει ένας από τους αφηγητές. Οι  έλληνες ανθρακωρύχοι μόνο το αμερικάνικο όνειρο δεν γνώρισαν! Αντίθετα δεινοπάθησαν στα ανθρακωρυχεία και μάλιστα αποτέλεσαν μέρος από το σκληρό πυρήνα εργατών που εξεγέρθηκε κατά των Ροκφέλερ. Παρά το γεγονός ότι η ταινία κινείται στη σφαίρα του ρεαλισμού, τελικά συγκινεί και αυτός προφανώς είναι ένας ακόμη παράγοντας που συνέβαλε  το εν λόγω  ντοκιμαντέρ να βραβευθεί ως καλύτερη ταινία καταγραφής μνήμης στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. 

Της Μαρίας Αλιμπέρτη



"Ο φασισμός είναι καπιταλισμός με δολοφονίες" αναφέρει τα λόγια ενός συγγραφέα, ο Στέφανος Πλακιάς εκ της ομάδας των παραγωγών που προλόγισε την προβολή. Σε μια προσπάθεια παρουσίασης των βασάνων των μεταναστών που βρέθηκαν στα ανθρακωρυχεία, σαφώς μέσα από μια  ιδεολογική ματιά η ταινία προβάλλει τα δύσκολα χρόνια στις αρχές του 20ου αιώνα  μέσα απο τα περιστατικά όπως αυτό  της μεγάλης απεργίας στο Κολοράντο το 1913. Εκεί οι έλληνες μετανάστες γνώρισαν από κοντά τον καπιταλισμό και τον εξαπονδρισμό και χωρίς να το συνειδητοποιούν βίωσαν την ταξική πάλη, μια αναμέτρηση μεταξύ των φτωχών ανθρακωρύχων σχεδόν χωρίς πολιτική υπόσταση και των ευκατάστατων Ροκφέλερ. Οι Έλληνες που εγκατέλειπαν τα χωριά τους για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη  στην Αμερική δεν είχαν αριστερό ιδεολογικό υπόβαθρο όπως οι ριζοσπαστικοποιημένοι Ιταλοί .

Στην αρχή του νοκιμαντέρ, το κοινωνικό πλαίσιο ερμηνεύεται, δηλαδή το πως οι αναρχικές ιδέες αναπτύχθηκαν στην Αμερική λόγω των άθλιων συνηθηκών εργασίας και διαβίωσης των εργατών εν γένει και τη διεκδίκηση του δικαίωματος να συνδικαλίζεσαι κάτι που θωρείται αυτονόητο σήμερα.
Η ταινία όπως τόνισε ο κ.Πλακιάς αποφεύγει την νοσταλγία, τη παρελθοντολογία, την λυρικότητα καθώς και την εσωτερικότητα των ντοκιμαντέρ. Η πραγματικότητα παρουσιάζεται με σκληρες, σχεδόν ωμές τις διαστάσεις κυρίως για τα ανθρακωρυχεία του Κολοράντο και της Γιούτα, οπού εκεί φθάνουν μετανάστες από διαφορετικά έθνη, με το σκεπτικό των εγοδοτών να μην μπορούν να συσπειρωθούν οι εξαθλιωμένοι,δηλαδή  φθηνά εργατικά χέρια, που θεωρούνται αναλώσιμα.
 Όπως διασαφηνίζεται στο φιλμ οι Έλληνες δεν ήταν ευπρόσδεκτοι, θεωρούνταν κατώτεροι των Ευρωπαίων γι' αυτο και διέμεναν κοντά τους( οι οικισμοί ήταν οργανωμένοι σε εθνικότητες). Στην

αρχή αντιμετωπίζονταν ως μη λευκοί. Αυτή την περίοδο φθάνουν τους 10 χιλιάδες εργάτες στα ανθρακορυχεία και διαμένουν σχεδόν δίπλα σε αυτά, στην πραγματικότητα σε χώρους αιχμαλωσίας. Συγκεκριμένα δεν πληρώνονται σε χρήμα αλλά με κουπόνι, το οποίο εξαργυρώνουν στα καταστηματα της εταιρείας. Μάλιστα φρόντιζαν οι αρμόδιοι ώστε οι ανθρακωρύχοι πάντα να είναι χρεωμένοι σ'αυτά τα καταστήματα, διαβιώνοντας τοιουτοτρόπως σε  εξαναγκαστική εργασία και συνθήκες δουλείας. Επιπλέον οι επιστάτες τους αντιμετώπιζαν ως εγκληματίες και οι δικαστικές αρχές σε περίπτωση καταγγελίας μεροληπτούσαν .

Τα γεγονότα


 Οι προσπάθεις για διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής  έχουν αρχίσει απο το 1910 στο Βόρειο Κολοράντο, αλλά η σημαντική κινητοποιηση θα λάβει χώρα με την απεργία του 1913 στο Νότο. Σε αυτό συνέβαλαν οι Έλληνες καθώς η πείρα τους από το αντάρτικο, κυρίως των Κρητικών εναντίον των Οθωμανών συνέβαλε στην επικράτησή τους. 

 Όταν αποφασίζουν να βγουν σε απεργία εγκαταλείπουν με τις οικογένειες τους τα σπίτια

που ανηκαν  στην  εταιρεία, στα οποία έκαναν επιδρομές ομάδες, οπότε αναγκάστηκαν να  διαμένουν σε  οκτώ χιλιάδες σκηνές, έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό .
Οι πολιτοφύλακες παραμόνευαν και η σφαγή δεν άργησε. Η εθνοφρουρά θα εγκαταστησει σε πλαγια ένα πολυβόλο και θα βάλλει κατά του καταυλισμού. Γυναικόπεδα θα κρυφτούν σε υπόγεια. Όταν οι εθνοφύλακες θα κάψουν τον καταυλισμό θα πεθάνουν απο ασφυξία ! Και δεν θα σταματήσουν εκεί. Η σφαγή του Λάντλοου θα στηγματιστεί με την εν ψυχρώ δολοφονία τριών συνδικαλιστών, μεταξύ αυτών και του Έλληνα  Λούις Τίκα. Οι εργάτες στην κηδεία του θα κάνουν μια σιωπηρή  πομπή και θα ορκιστούν εκδίκηση: σε  επτά ημέρες κατέλαβαν την πόλη του Τρίνιντατ και τρία με τέσσερα ορυχεία με πρώτο αυτο του φορντ, καταλαμβάνοντας την περιοχή από το Ντέβερ εως το Κολοράντο.Μπορεί να μη κέρδισαν τα δικαιώματα που διεκδικούσαν, αλλά αποτέλεσε αφετηρία για την νομοθετική αλλαγή, ενώ η κοινή γνώμη καυτηρίασε τη στάση των Ροκφέλερ (διαδηλώσεις, δημόσιο δικαστήριο, μέχρι τη προετοιμασία βομβιστικής επίθεσης στην οικεία τους).

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί πολύτιμη κιβωτό της μνήμης των αγώνων και της ιστορίας του απόδημου ελληνισμού στην Αμερική, γι αυτό και πολλοί ομογενείς βοήθησαν στην ολοκήρωσή του,
 Σ' ένα εγχείρημα που κράτησε τρία χρόνια έρευνας και λήψεων το ντοκιμαντέρ κατάφερε να ανακαλύψει μάρτυρες- απογόνους αυτών των ανθρώπων και να συναρπάσει την ακαδημαική κοινότητα των ΗΠΑ.

Η ταινία προβάλλεται σε διάφορους χώρους χωρίς εισιτήριο.

Σενάριο / Σκηνοθεσία: Λεωνίδας Βαρδαρός
Δ/νση Φωτογραφίας: Προκόπης Δάφνος
Μοντάζ: Ξενοφώντας Βαρδαρός
Ήχος / Μιξάζ: Ανδρέας Γκόβας
Παραγωγή: Αποστόλης Μπερδεμπές μη κερδοσκοπική εταιρεία
Έρευνα: Φρόσω Τσούκα
Δ/νση Παραγωγής: Στέφανος Πλάκας/Φρόσω Τσούκα/Λίνα Γουσίου
Αφήγηση: Ρήγας Αξελός

 Πηγή φωτο: http://ludlow.gr/

Παζάρι βιβλίου και αντικειμένων εποχής από το Ελληνικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό Αρχείο

Βιβλιοφιλικό παζάρι  με μοναδικό υλικό διοργανώνει το Ελληνικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό Αρχείο. Ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία και περιοδικά του 19ου και του 20ού αιώνα, παλιές εφημερίδες, καρτ ποστάλ, θεατρικά προγράμματα και κινηματογραφικές αφίσες,  παρτιτούρες και μετοχές, παλαιά ραδιόφωνα και άλλα αντικείμενα εποχής θα πωλούνται σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές από τις 21 έως τις 23 Νοεμβρίου.
Οι βιβλιοφάγοι αλλά και οι ερευνητές θα βρουν μεγάλη ποικιλία εντύπων, τεκμηρίων και αντικειμένων που δεν βρίσκονται πια στην αγορά και στην καθημερινή ζωή μας μεταδίδουν την αισθητική και την ατμόσφαιρα, τις επιστημονικές ζητήσεις, τις λογοτεχνικές προτιμήσεις, τα καλλιτεχνικά ρεύματα, την επικαιρότητα και την ψυχαγωγία της εποχής τους.

Τα είδη θα διατίθενται σε τιμές που θα αρχίζουν από 2 ευρώ.
Παρασκευή 21/11 από 14:00 έως 18:00
Σάββατο 22/11 από 12:00 έως 17:00
Κυριακή 23/11 από 12:00 έως 17:00