The grand illusion από τον Τζουλιάνο Καγκλή

Πραγματικότητα, ψευδαίσθηση, ζωή ...Η αίθουσα τέχνης «Έκ φ ρ α σ η – Γιάννα Γραμματοπούλου» εγκαινιάζει την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου την ατομική έκθεση με τίτλο "the grand illusion" του ζωγράφου Τζουλιάνο Καγκλή, ο οποίος διακρίθηκε με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2013.

Σε μία εναλλαγή μεγάλων και μικρών έργων, συνεχίζει να προκαλεί τη ζωγραφική ύλη, παίζοντας με τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το εικονικό,

τη ζωή και την τέχνη.

 Η παλέτα του βουτά σε παλ αποχρώσεις, ανακαλύπτοντας ή σκηνοθετώντας εικόνες που ακροβατούν ανάμεσα στην καθημερινότητα, το αίνιγμα και τη μαγεία. Με τραχιά πινελιά σχηματίζει εντυπώσεις που κεντρίζουν την προσοχή του θεατή και του γεννούν έντονα αισθήματα.

Ο Μάνος Στεφανίδης σχολιάζοντας το έργο του καλλιτέχνη αναφέρει μεταξύ άλλων: “Ο Καγκλής ισορροπεί γοητευτικά, καθώς ωριμάζει, στο όριο της αναπαράστασης και της αφαίρεσης,

της σαφήνειας και του αυτοσχεδιασμού, εκείνου που είναι αναγνωρίσιμο – από ποιον, άραγε και πως; -κι εκείνου που παραμένει ασαφές,

που βυθίζεται σε μια λίμνη από διάφανα όνειρα, νεφτιλίδικα χρώματα και μεταξωτό σκοτάδι...”

Εγκαίνια: Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015, ώρα 19.30

Έως14 Φεβρουαρίου 2015

O ζωγράφος Τζουλιάνο Καγκλής τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών

O ζωγράφος Τζουλιάνο  (Ιουλιανός) Καγκλής τιμήθηκε για το έτος 2013  με το Βραβείο Ζωγραφικής της Ακαδημίας Αθηνών για " την τόλμη, τη δυναμικότητα και την πλαστική αντίληψη της σύγχρονης ζωγραφικής". 

 O Τζουλιάνο Καγκλής γεννήθηκε στην πρωτεύουσα πριν 40 χρόνια. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1996-2002). Δάσκαλοί του ήταν οι Τ. Πατρασκίδη και Μ. Γαβαθά και στην χαρακτική ο Γιώργος Μήλιος. Υπήρξε υπότροφος του ΙΚΥ (2003-2005) για Εκτέλεση Καλλιτεχνικού Έργου.

 Έχει πραγματοποιήσει επτά ατομικές εκθέσεις, υπήρξε συνεργάτης της αίθουσας τέχνης Έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου.  Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Επίκουρος καθηγητής του τμήματος θεατρολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών,  Μάνος Στεφανίδης σχολιάζοντας το έργο σε πρόσφατη έκθεση του Καγκλή σημείωσε  μεταξύ άλλων:…η ζωγραφική του Καγκλή έχει πλέον το κύρος να μην εκφράζει μόνο το υποκείμενο που την παρήγαγε αλλά και πολύ περισσότερους ανθρώπους. Ανθρώπους οι οποίοι ζουν ανάμεσά μας και έχουν την αξιοπρέπεια να μην φοβούνται τους φόβους ή τις επιθυμίες τους, να θέλουν να ζήσουν αλλιώς. Εφόσον το βλέμμα ποτέ δεν σιωπά, εφόσον ποτέ η ματιά δεν είναι αθώα. Οι συνθέσεις του Τζουλιάνο ξεκόβουν πλέον από την ασφάλεια ενός διαλόγου ανάμεσα στην, συνήθως γυναικεία, φιγούρα που χτίζεται με έντονα φωτιστικά κοντράστα και στο υδαρές φόντο που την αγκαλιάζει σαν αμνιακό υγρό και εκτίθενται σε φόρμες πιο επιθετικές, ημιτελείς, σε τοπία που διεκδικούνται από ανθρώπους και αγρίμια, σε φασματικές μορφές που ζουν την έκρηξη της ζωής σαν να ήταν η έκρηξη του θανάτου τους...Αισθησιασμός, σκοτεινιά, αίμα που λάμπει, αίμα ...σώματα που σπαρταρούν στην κορύφωση της ύπαρξής τους, νεότητα που ανεπαισθήτως βουλιάζει όχι στο γήρας αλλά στην παρακμή ή στο θάνατο. Φιγούρες που έρχονται από ένα παρελθόν της μνήμης και κατευθύνονται στο μέλλον μιας ζωής...'.