Νέα ευρήματα στη 2.000 ετών πόλη Τράλλεις!

Δύο σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα ήρθαν στο φως στην αρχαία πόλη Τράλλεις, στην επαρχία Αϊδινίου της νοτιοδυτικής Τουρκίας. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν μια εντυπωσιακή 2.000 ετών πισίνα και μια αίθουσα με καλοδιατηρημένο μωσαϊκό , φωτίζοντας νέες πτυχές της καθημερινής ζωής και της εκπαίδευσης στην πόλη.

Η ανακάλυψη της  πισίνας

Πρόσφατα εντοπίστηκε μια μεγάλη πισίνα στο frigidarium του συγκροτήματος Hamam‑Gymnasium, τον ψυχρό χώρο των ρωμαϊκών λουτρών. Τα frigidarium βρίσκονταν συνήθως στο βόρειο άκρο των λουτρών και αποτελούσαν το προτελευταίο στάδιο της διαδικασίας καθαρισμού, πριν οι λουόμενοι αλειφθούν με λάδι. Η πισίνα, μήκους 37 μέτρων και πλάτους 12 μέτρων, μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 300 άτομα και θεωρείται ότι χρησιμοποιούνταν από νέους που εκπαιδεύονταν στο γυμνάσιο.

Το μωσαϊκό του ιππόκαμπου: Μια αίθουσα που κρύβει μυστικά

Στα τέλη Ιουλίου, ξεχωριστή ανασκαφή αποκάλυψε μια αίθουσα σχεδόν 2.000 ετών με μωσαϊκό με μυθικό θαλάσσιο πλάσμα. Το εύρημα ήταν απρόσμενο, καθώς η περιοχή είχε αρχικά θεωρηθεί ότι φιλοξενούσε βυζαντινό εργαστήριο. Καθώς η ανασκαφή προχωρούσε, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν το μωσαϊκό κάτω από τη μεταγενέστερη κατασκευή. Ο καθηγητής Çekilmez δήλωσε ότι πρόκειται για «εξαιρετικά καλά διατηρημένο μωσαϊκό» που αποκαλύπτει στοιχεία για τη μυθολογία και την καθημερινότητα.

Το γυμνάσιο ως κέντρο εκπαίδευσης και επιστήμης

Το συγκρότημα  θεωρείται ότι λειτουργούσε ως σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της αρχαιότητας. Σύμφωνα με τον Çekilmez, το γυμνάσιο περιλάμβανε χώρους διδασκαλίας και φυσικής αγωγής, εκπαιδεύοντας παιδιά από μικρή ηλικία και παράγοντας λόγιους, γιατρούς και μηχανικούς. 

Η αρχαία πόλη Τράλλεις ήταν γνωστή στην αρχαιότητα για τους συγγραφείς και επιστήμονες που ανέδειξε. Ο πιο διάσημος κάτοικός της ήταν ο Ανθέμιος ο Τραλλιανός, αρχιτέκτονας της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Ιστορική διαδρομή της πόλης

Η Τράλλεις ιδρύθηκε από Αργείους και Τραλλιανούς, πέρασε στην Περσική Αυτοκρατορία και το 334 π.Χ. παραδόθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο. Στη συνέχεια πέρασε στον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, στο βασίλειο της Περγάμου και στους Ρωμαίους.Η πόλη εκχριστιανίστηκε και τον 11ο αιώνα επανήλθε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

πηγη .jpost.com

Αίγυπτος: Τρεις νέοι τάφοι και δεκάδες ευρήματα αποκαλύπτονται στη Όαση Μπαχαρίγια

   

Μια νέα ανασκαφική περίοδος στην Όαση Μπαχαρίγια της Αιγύπτου έφερε στο φως τρεις τάφους διαφορετικών εποχών και μια εντυπωσιακή συλλογή αρχαιολογικών ευρημάτων. Η ανακάλυψη, που πραγματοποιήθηκε στο σημείο Sheikh Subi, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την κατανόηση της ιστορίας της περιοχής και των ταφικών πρακτικών που αναπτύχθηκαν εκεί κατά την Ύστερη Περίοδο και τη Ρωμαϊκή εποχή.

Σημαντικές ανακαλύψεις στο Sheikh Subi 

Η ανασκαφή διεξάγεται υπό τον Sabri Farag, Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων της Όασης Μπαχαρίγια, και έχει ήδη λάβει θερμή υποδοχή από τον Υπουργό Τουρισμού και Αρχαιοτήτων Sherif Fathy, ο οποίος τόνισε τη συμβολή των αιγυπτιακών και διεθνών αποστολών στην αποκάλυψη νέων στοιχείων για την περιοχή.Ο Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Hisham El‑Leithy, ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκαν τρεις τάφοι, με διαφορετική αρχιτεκτονική και χρονολόγηση:

Ο πρώτος τάφος – Οικογενειακός, λαξευμένος σε ψαμμίτη

Ο Mohamed Abdel‑Badi, επικεφαλής του Τομέα Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, περιέγραψε λεπτομερώς τη δομή του:

Τετράγωνος κάθετος άξονας βάθους περίπου 3 μέτρων.

Δύο ταφικοί θάλαμοι στη βάση.

Στον δυτικό θάλαμο βρέθηκε ασβεστολιθική σαρκοφάγος με μούμια τυλιγμένη σε λινές ταινίες, τοποθετημένη σε ειδική κόγχη στο δάπεδο.

Στον βόρειο θάλαμο εντοπίστηκαν τέσσερις σαρκοφάγοι, επίσης με μούμιες.

Η συνολική παρουσία πέντε ταφών ενισχύει την άποψη ότι πρόκειται για οικογενειακό τάφο της Ύστερης Περιόδου.

 Ο δεύτερος τάφος – Ρωμαϊκός, αχρησιμοποίητος

Αποτελείται από: Μικρό κάθετο άξονα, σκάλα τριών σκαλοπατιών, ταφικό θάλαμο χωρίς διακόσμηση.Τα αρχιτεκτονικά στοιχεία και η απουσία ταφών δείχνουν ότι ο τάφος δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ.

Ο τρίτος τάφος – Σύνθετη ρωμαϊκή κατασκευή

Περιλαμβάνει: Ορθογώνιο άξονα, μικρό ανοιχτό θάλαμο για τελετουργική προετοιμασία της μούμιας,σύο πλευρικούς θαλάμους:

• Στον νότιο βρέθηκαν θραύσματα πήλινης σαρκοφάγου.
• Στον ανατολικό εντοπίστηκε ασβεστολιθική σαρκοφάγος με ελλείποντα τμήματα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τέσσερις μικρές είσοδοι γύρω από τον άξονα. Στην ανατολική είσοδο βρέθηκε πλευρική ταφή με κυλινδρική πήλινη σαρκοφάγο, της οποίας το καπάκι φέρει ανάγλυφο ανθρώπινο πρόσωπο — ένα σπάνιο εύρημα που φωτίζει τις ταφικές παραδόσεις της εποχής.

Πλούσια συλλογή ευρημάτων

Ο Qutb Fawzi, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης Αρχαιοτήτων Καΐρου και Γκίζας, ανακοίνωσε την ανεύρεση:

• Κεραμικών αγγείων, φιαλών και πιάτων
• Λιθίνων και ψαμμιτικών αναθηματικών πλακιδίων
• Πήλινων ειδωλίων, μεταξύ των οποίων μητρικές μορφές και ζωόμορφα ειδώλια

Τα ευρήματα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τις τελετουργικές και ταφικές πρακτικές της περιοχής.

Ιστορικό πλαίσιο

Το Sheikh Subi περιλαμβάνει τη νεκρόπολη των ηγεμόνων και ιερέων της Όασης Μπαχαρίγια κατά την Ύστερη Περίοδο. Στην περιοχή βρίσκεται και ο Ναός του Bawiti, που χτίστηκε στη 26η Δυναστεία από τον τοπικό κυβερνήτη Djed Khonsu‑Iuf‑Ankh προς τιμήν του βασιλιά Άμασι Β΄.

Οι νέες ανακαλύψεις ενισχύουν την κατανόηση της ιστορίας της όασης και των κοινοτήτων που την κατοίκησαν, προσφέροντας νέα στοιχεία για την εξέλιξη των ταφικών πρακτικών και της κοινωνικής δομής της περιοχής.

Ανασκαφές στο Αιγαίο: Θερινό πρόγραμμα πεδίου στο Δεσποτικό για φοιτητές αρχαιολογίας

Ένα από τα σημαντικότερα κυκλαδικά ιερά, το Δεσποτικό, ανοίγει ξανά τις πύλες του σε φοιτητές από όλο τον κόσμο μέσα από το θερινό πρόγραμμα ανασκαφών Excavating in the Aegean: The Despotiko Field School. Το πρόγραμμα προσφέρει πρακτική εκπαίδευση σε πραγματικές ανασκαφικές συνθήκες, σε έναν χώρο αφιερωμένο στον Απόλλωνα, που θεωρείται από τους πλουσιότερους της Αρχαϊκής και Κλασικής περιόδου στο Αιγαίο.

Ένα μοναδικό κυκλαδικό ιερό στο επίκεντρο της έρευνας

Το Δεσποτικό, το ακατοίκητο νησί δυτικά της Αντιπάρου, ανασκάπτεται συστηματικά από το 2001 και έχει αποκαλύψει ένα ιερό σχεδόν ισάξιο με εκείνο της Δήλου ως προς την αρχιτεκτονική του ανάπτυξη και τα αφιερώματα.

Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχουν την ευκαιρία να εργαστούν σε κτήρια εντός και εκτός του ιερού περιβόλου, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρουσιάζει ένα οβάλ/αψιδωτό κτήριο του 8ου αιώνα π.Χ., το αρχαιότερο που έχει εντοπιστεί στο νησί.

Εκπαίδευση σε ανασκαφικές μεθόδους και θεωρία

Κατά τις τρεις πρώτες εβδομάδες, οι φοιτητές διαμένουν στον Άγιο Γεώργιο Αντιπάρου και μεταφέρονται καθημερινά με σκάφος στο Δεσποτικό. Εκεί εκπαιδεύονται:

• στη στρωματογραφική ανασκαφή,
• στην τεκμηρίωση επί τόπου,
• στην καταγραφή και επεξεργασία ευρημάτων,
• στη σύνταξη ημερολογίου ανασκαφής και αρχιτεκτονικών σχεδίων.

Τα απογεύματα παρακολουθούν διαλέξεις για την αρχαιολογική θεωρία, τις θρησκευτικές πρακτικές, την εξέλιξη των ελληνικών ιερών και τα ευρήματα του Δεσποτικού.

Εργασία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου

Την τελευταία εβδομάδα, το πρόγραμμα μεταφέρεται στην Παροικιά της Πάρου. Εκεί οι φοιτητές εργάζονται στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Πάρου, επεξεργαζόμενοι: κεραμική,ειδώλια,μικροαντικείμενα από το ιερό. Εκπαιδεύονται επίσης στη σχεδιαστική και φωτογραφική τεκμηρίωση, απαραίτητες δεξιότητες για τη μελέτη και δημοσίευση αρχαιολογικού υλικού.

Πρακτικές πληροφορίες και συνθήκες συμμετοχής

Το πρόγραμμα απαιτεί φυσική αντοχή, καθώς η εργασία στο πεδίο πραγματοποιείται από τις 7:00 έως τις 14:00 υπό υψηλές θερμοκρασίες.

Οι συμμετέχοντες διαμένουν:3 εβδομάδες στα Zombos Rooms to Let στον Άγιο Γεώργιο Αντιπάρου,1 εβδομάδα στα Aegean Village Studios στην Παροικιά Πάρου.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει γεύματα, καθώς και δείπνο καλωσορίσματος και αποχαιρετισμού.

Φοιτητές του ΕΚΠΑ στο Θερινό Πανεπιστήμιο Ανασκαφικής ArchLABS στη Σικελία για πέμπτη συνεχή χρονιά

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών συμμετείχε στο Θερινό Πανεπιστήμιο Ανασκαφικής ArchLABS, ένα διεθνές πρόγραμμα που πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι στη Villa del Casale, την περίφημη υστερορωμαϊκή έπαυλη της Piazza Armerina στη Σικελία. Με τη συμμετοχή καθηγητών και φοιτητών από επτά χώρες, το ArchLABS έχει καθιερωθεί ως ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης στις σύγχρονες και παραδοσιακές τεχνικές ανασκαφής.

Διεθνής συμμετοχή και ακαδημαϊκή συνεργασία

Στο φετινό ArchLABS συμμετείχαν πενήντα καθηγητές και φοιτητές από Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρο, Σουηδία, Σλοβακία και Ηνωμένες Πολιτείες, εκπροσωπώντας δέκα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα.

Το πρόγραμμα έχει αναδειχθεί σε σημαντικό κόμβο συνεργασίας για την αρχαιολογία της Ύστερης Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, προσφέροντας πρακτική εκπαίδευση σε ανασκαφικές τεχνικές, αποτύπωση αρχαιολογικών χώρων και μελέτη ευρημάτων.

Η Villa del Casale ως ζωντανό εργαστήριο

Η Villa del Casale, γνωστή για τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδά της, αποτελεί ιδανικό πεδίο για την εκπαίδευση νέων αρχαιολόγων.

Οι συμμετέχοντες εργάστηκαν σε ανασκαφικές τομές, παρακολούθησαν διαλέξεις και συμμετείχαν σε εργαστήρια τεκμηρίωσης, συνδυάζοντας θεωρία και πρακτική σε έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Σικελίας.

Πολιτιστικές δράσεις και το “Between Festival”

Το πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με πολιτιστικές δράσεις στην Piazza Armerina και την ευρύτερη περιοχή, στο πλαίσιο του “Between Festival”.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν κοντινούς αρχαιολογικούς χώρους και να παραστούν στα εγκαίνια της έκθεσης “Abiti di Roma, Trame di Sicilia”, η οποία αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ ρωμαϊκής ενδυμασίας και σικελικής υφαντικής παράδοσης.

Η παρουσία του ΕΚΠΑ

Το ΕΚΠΑ εκπροσωπήθηκε από τον καθηγητή Πλάτωνα Πετρίδη και έξι μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες του ΠΜΣ «Βυζαντινός Κόσμος», κατεύθυνσης Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης.

Η συμμετοχή τους ενισχύει τη διεθνή παρουσία του Πανεπιστημίου και προσφέρει πολύτιμη πρακτική εμπειρία σε ένα απαιτητικό και υψηλού επιπέδου αρχαιολογικό περιβάλλον.

ΠΗΓΗ: https://hub.uoa.gr/to-ekpa-gia-5i-chronia-sto-therino-panepistimio-anaskafikis-archlabs-5/

Η χαμένη βυζαντινή πόλη στο Δαχλά της Αιγύπτου: Μια μοναδική ανακάλυψη για την αστική ζωή του 4ου αιώνα

 

Στην καρδιά της Δαχλά Oasis, στις αρχαίες διαδρομές του χριστιανικού κόσμου, μια ολόκληρη βυζαντινή πόλη αναδύεται ξανά στο φως. Η πρόσφατη ανασκαφή στο Ain Al‑Sabil από την αποστολή του Supreme Council of Antiquities φέρνει στο προσκήνιο ένα άριστα διατηρημένο αστικό σύνολο του 4ου και 5ου αιώνα μ.Χ., προσφέροντας σπάνιες ματιές στην καθημερινότητα, την οικονομία και την πνευματική ζωή της ύστερης αρχαιότητας στην Αίγυπτο.

Η ανακάλυψη μιας χαμένης πόλης

Η Δαχλά παρουσιάζει έναν εντυπωσιακά οργανωμένο πολεοδομικό ιστό. Πλατιοί δρόμοι που εκτείνονται από βορρά προς νότο τέμνονται από ανατολικούς και δυτικούς άξονες, δημιουργώντας δημόσιους χώρους και διαδρομές που μαρτυρούν μια κοινωνία με σαφή αστική δομή. Στο κέντρο δεσπόζει μια χριστιανική βασιλική του 4ου αιώνα, η οποία λειτουργούσε ως θρησκευτικός και κοινοτικός πυρήνας.

Οικίες, πύργοι και καθηνερινή ζωή

Η ανασκαφή αποκάλυψε σπίτια από πλίνθους, φούρνους για ψωμί, κουζίνες και εγκαταστάσεις άλεσης σιτηρών, στοιχεία που συνθέτουν μια ζωντανή εικόνα της καθημερινότητας. Ξεχωρίζουν η οικία του ιερέα Tisos και εκείνη του Tabibos, την οποία οι αρχαιολόγοι θεωρούν πιθανό πρώιμο χώρο λατρείας πριν από την ανέγερση της βασιλικής. Δύο πύργοι παρακολούθησης και ένα οχυρωμένο κτίσμα συμπληρώνουν το αμυντικό προφίλ της πόλης.

Όστρακα, σύμβολα και οικονομία

Από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι περίπου 200 όστρακα με επιγραφές σε κοπτικά και ελληνικά. Εμπορικά συμβόλαια, οικονομικές συναλλαγές και προσωπική αλληλογραφία αποκαλύπτουν μια κοινωνία με οργανωμένη οικονομική δραστηριότητα και διοικητική λειτουργία. Η πόλη δεν ήταν απλώς ένας οικισμός της ερήμου, αλλά ένας ζωντανός κόμβος εμπορίου και επικοινωνίας.

Νομίσματα και χρονολόγηση

Η ανακάλυψη χάλκινων και χρυσών νομισμάτων με πορτρέτα βυζαντινών αυτοκρατόρων, συμπεριλαμβανομένων νομισμάτων της εποχής του Κωνστάντιου Β΄, επιτρέπει την ακριβή χρονολόγηση της κατοίκησης. Τα νομίσματα επιβεβαιώνουν ότι η πόλη άκμασε σε μια περίοδο κρίσιμη για τη διαμόρφωση της χριστιανικής Αιγύπτου.

Το Supreme Council of Antiquities χαρακτηρίζει την ανακάλυψη ως μία από τις σημαντικότερες βυζαντινές πόλεις που έχουν εντοπιστεί στη Δυτική Έρημο της Αιγύπτου. Η πόλη του Ain Al‑Sabil προσφέρει ένα σπάνιο παράθυρο σε μια εποχή μετασχηματισμών, όπου η χριστιανική κοινότητα, η οικονομία και η καθημερινή ζωή συνυπήρχαν σε ένα περιβάλλον απομακρυσμένο αλλά ζωτικό για την ιστορία της χώρας.

πηγη:https://www.heritagedaily.com/

Νέα φάση ανασκαφών στο αρχαίο Ελληνικό Γυμνάσιο του Ακράγαντα

 

Μια από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις της Μεγάλης Ελλάδας εισέρχεται σε νέα φάση έρευνας, καθώς οι ανασκαφές στο αρχαίο Γυμνάσιο του Ακράγαντα επανεκκινούν με διεθνή συνεργασία. Το μνημείο, ένα από τα πιο επιβλητικά εκπαιδευτικά συγκροτήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου, αποκαλύπτει σταδιακά τον ρόλο του στην καθημερινή και πνευματική ζωή της πόλης.

Νέα ανασκαφική περίοδος στο ιστορικό Γυμνάσιο του Ακράγαντα

Η έβδομη ανασκαφική περίοδος βρίσκεται σε εξέλιξη στο Γυμνάσιο της αρχαίας πόλης Ακράγας, στη σημερινή πόλη του Αγκριτζέντο της Σικελίας. Το έργο υλοποιείται από το Αρχαιολογικό Πάρκο της Κοιλάδας των Ναών σε συνεργασία με το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και το Πολυτεχνείο του Μπάρι. Η διεθνής ομάδα επικεντρώνεται στην ελληνική προέλευση του συγκροτήματος και στη μεταμόρφωσή του κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.

Το Γυμνάσιο: Κέντρο εκπαίδευσης και κοινωνικής ζωής

Το Γυμνάσιο του Ακράγαντα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα εκπαιδευτικών δομών της αρχαιότητας. Στον ελληνικό κόσμο, τα γυμνάσια δεν ήταν απλώς χώροι άθλησης, αλλά πυρήνες πνευματικής καλλιέργειας και πολιτικής διαπαιδαγώγησης. Εκεί οι νέοι εκπαιδεύονταν στη ρητορική, ασκούνταν σε αθλήματα και συμμετείχαν στην κοινωνική ζωή της πόλης. Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι το συγκεκριμένο συγκρότημα είναι από τα πιο επιβλητικά που έχουν εντοπιστεί στη Μεσόγειο.

Προηγούμενα ευρήματα που άλλαξαν την εικόνα του μνημείου

Οι προηγούμενες ανασκαφικές περίοδοι αποκάλυψαν ευρήματα που αναδιαμόρφωσαν την κατανόηση του χώρου. Μεταξύ αυτών:

• Καλυμμένο αμφιθέατρο 160 θέσεων, αφιερωμένο στη διδασκαλία της ρητορικής

• Μνημειακό αποδυτήριο, διακοσμημένο με επιγραφές προς τιμήν του Ερμή και του Ηρακλή, θεότητες συνδεδεμένες με τη νεότητα, τη δύναμη και την άθληση

Τα στοιχεία αυτά επιβεβαίωσαν τον διττό χαρακτήρα του Γυμνασίου ως χώρου πνευματικής και σωματικής καλλιέργειας, καθιστώντας το ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ελληνικά εκπαιδευτικά συγκροτήματα.

Στο επίκεντρο της νέας έρευνας: Η Παλαίστρα

Η φετινή ανασκαφική περίοδος επικεντρώνεται στην Παλαίστρα, τον χώρο όπου πραγματοποιούνταν η πάλη και άλλες αθλητικές ασκήσεις. Στόχος των ερευνητών είναι να αποσαφηνίσουν την αρχιτεκτονική της διάταξη και τη σύνδεσή της με το υπόλοιπο συγκρότημα.

Οι εργασίες θα συνεχιστούν έως τις 28 Μαρτίου, με βασικό αντικείμενο τη χαρτογράφηση των υδραυλικών συστημάτων που σχετίζονται με τη μεγάλη πισίνα. Οι ειδικοί εξετάζουν τον τρόπο συλλογής, διανομής και απορροής του νερού, αναζητώντας τεχνικές λύσεις της ελληνιστικής και πρώιμης ρωμαϊκής περιόδου. Παράλληλα, μελετώνται οι δυτικοί χώροι του συγκροτήματος, με στόχο την ανασύσταση των οικοδομικών φάσεων από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως την εποχή του Αυγούστου.

Έρευνα πέρα από τους ναούς: Η καθημερινή ζωή στον Ακράγαντα

Όπως επισημαίνει ο διευθυντής του Πάρκου, Ρομπέρτο Σιαραττά, η έρευνα επιτρέπει στους επιστήμονες να στραφούν πέρα από τα μνημειακά ιερά της πόλης και να εξετάσουν τους χώρους που εξελισσόταν η κοινωνική ζωή. Το Γυμνάσιο αποτυπώνει τον ρυθμό της καθημερινότητας και όχι μόνο τις τελετουργικές εκφάνσεις της αρχαίας πόλης. Η ανασκαφή συνδυάζει ψηφιακές τεχνικές αποτύπωσης με κλασικές μεθόδους στρωματογραφικής έρευνας, προσφέροντας λεπτομερή τεκμηρίωση και σαφή χρονολόγηση των ευρημάτων.

Ένα κλειδί για την κατανόηση της ελληνικής αστικής ζωής στη Σικελία

Οι αρμόδιοι τονίζουν ότι το έργο ενισχύει τον ρόλο του Ακράγαντα ως κομβικού σημείου για τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής αστικής οργάνωσης στην Ιταλία. Η τρέχουσα ανασκαφική περίοδος αναμένεται να φωτίσει περαιτέρω την εξέλιξη ενός από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά κέντρα της αρχαιότητας.

Πηγές: https://www.facebook.com/parcodeitempli, https://greekreporter.com/

Έκθεση για το Γκιομπεκλί Τεπέ και τα Taş Tepeler εγκαινιάστηκε στο Βερολίνο

Μια από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές εκθέσεις της χρονιάς άνοιξε στις 6 Φεβρουαρίου 2026 στο Βερολίνο, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στη Γερμανία σχεδόν 100 αυθεντικά ευρήματα από το Γκιομπεκλί Τεπέ και την ευρύτερη περιοχή Taş Tepeler.

Μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στο Γκιομπεκλί Τεπέ —τον χώρο που συχνά περιγράφεται ως το αρχαιότερο μνημειακό ιερό του κόσμου— εγκαινιάστηκε στο Vorderasiatisches Museum, στο Νησί των Μουσείων του Βερολίνου. Η έκθεση, με τίτλο «The Discovery of Society: Göbeklitepe, Taş Tepeler and Life 12,000 Years Ago», θα διαρκέσει έως τις 19 Ιουλίου 2026.

Περίπου 100 πρωτότυπα αντικείμενα από την Τουρκία εκτίθενται για πρώτη φορά στη Γερμανία, ενώ η παρουσίασή τους συνοδεύεται από αναπαραστάσεις, φωτογραφικό υλικό και αρχιτεκτονικές ανασυνθέσεις.

Πέρα από το Γκιομπεκλί Τεπέ: μια ολόκληρη νεολιθική τοπογραφία

Η έκθεση δεν αντιμετωπίζει το Γκιομπεκλί Τεπέ ως μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου νεολιθικού συμπλέγματος που περιλαμβάνει περίπου δέκα ανασκαφικούς χώρους στην περιοχή της Σανλιούρφα.

Ο καθηγητής Necmi Karul, συντονιστής του ερευνητικού προγράμματος Taş Tepeler, τόνισε ότι η έκθεση βασίζεται σε δύο πυλώνες: τη μακρόχρονη αρχαιολογική συνεργασία Τουρκίας–Γερμανίας, το πρόγραμμα Taş Tepeler που άρχισε το 2021 και έχει αλλάξει ριζικά τις αντιλήψεις για τις απαρχές της μόνιμης εγκατάστασης και της πρώιμης παραγωγής τροφής. «Συνειδητοποιήσαμε ότι το Γκιομπεκλί Τεπέ δεν είναι μόνο του. Αυτό που γνωρίζουμε είναι μόνο ένα μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας», δήλωσε ο Karul.

Οκτώ θεματικές ενότητες – μια μεταμορφωτική εποχή

Η έκθεση οργανώνεται σε οκτώ θεματικές ενότητες, οι οποίες εξερευνούν:

• την καλλιτεχνική έκφραση,

• την καθημερινή ζωή,

• τις τελετουργίες,

• τις αντιλήψεις για τον θάνατο.

Τα πρωτότυπα ευρήματα παρουσιάζονται δίπλα σε αντικείμενα που βρίσκονταν ήδη σε γερμανικές συλλογές ως αντίγραφα, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη αφήγηση για μια από τις πιο καθοριστικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας.

Η διευθύντρια του μουσείου, Barbara Helwing, η οποία συμμετείχε ως φοιτήτρια στις ανασκαφές του Nevali Çori τη δεκαετία του 1980, υπογράμμισε ότι η έκθεση «μεταφέρει άμεσα και δυνατά τον κόσμο αυτών των κοινοτήτων», συγκρίνοντας την επίδρασή της με την τέχνη των παλαιολιθικών σπηλαίων της Ευρώπης και της Ινδονησίας.

Η Helwing σημείωσε επίσης ότι έχουν εντοπιστεί σχεδόν 30 παρόμοιοι χώροι στην περιοχή, γεγονός που ενισχύει —και δεν μειώνει— τη σημασία του Γκιομπεκλί Τεπέ.

Η έκθεση συνεχίζει την παγκόσμια πορεία του Γκιομπεκλί Τεπέ, το οποίο είχε προσελκύσει πάνω από έξι εκατομμύρια επισκέπτες στην πρόσφατη παρουσίασή του στο Κολοσσαίο της Ρώμης.

Επιπλέον πληροφορίες από τις γερμανικές πηγές

Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου των Κρατικών Μουσείων του Βερολίνου, η έκθεση περιλαμβάνει:

• γλυπτά και λίθινα αντικείμενα από Karahantepe, Çakmaktepe και Gürcütepe,

• ανακατασκευές αρχιτεκτονικών δομών,

• φωτογραφίες της Ισπανίδας καλλιτέχνιδας Isabel Muñoz,

• ευρήματα που χρονολογούνται από το 9600 έως το 7000 π.Χ.

Τα αντικείμενα παρουσιάζονται για πρώτη φορά εκτός Τουρκίας, ενώ η έκθεση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μετάβαση από τις νομαδικές ομάδες στις πρώτες μόνιμες κοινότητες.

πηγή: https://www.anatolianarchaeology.net/

φωτο : Halil Sağırkaya/AA

Διεθνής ερευνητική χρηματοδότηση φέρνει το Αρχαίο Θέατρο της Σύεδρας στο παγκόσμιο αρχαιολογικό προσκήνιο

 

Μια μεγάλη διεθνής ακαδημαϊκή σύμπραξη φέρνει την αρχαία πόλη της Σύεδρας στο επίκεντρο της παγκόσμιας αρχαιολογικής κοινότητας, καθώς το κοινό τουρκο–γαλλικό ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Alanya Alaaddin Keykubat εξασφάλισε ανταγωνιστική διμερή χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος Bosphorus. Πρόκειται για την πρώτη διεθνή διμερή ερευνητική πρωτοβουλία , γεγονός που αποτελεί ορόσημο τόσο για τον θεσμό όσο και για την αρχαιολογική μελέτη της νότιας Ανατολίας.

Εστίαση στο αρχαίο θέατρο της Σύεδρας

Το εγκεκριμένο έργο, με τίτλο «Syedra in Cilicia: An Ancient City and Its Theater», συντονίζεται από τον Αναπλ. Καθηγητή Hasan Ertuğ Ergürer (ALKÜ) και τη Dr. Jeanne Capelle (École Normale Supérieure PSL). Επιλέχθηκε ανάμεσα σε μόλις οκτώ προγράμματα σε όλη την Τουρκία και χρηματοδοτείται από την TÜBİTAK σε συνεργασία με το Γαλλικό Υπουργείο Ευρώπης και Εξωτερικών Υποθέσεων.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αναλυτική μελέτη του αρχαίου θεάτρου της Σύεδρας, ενός σημαντικού αρχιτεκτονικού και κοινωνικού μνημείου της πόλης. Η έρευνα συνδυάζει ανασκαφικά δεδομένα, αρχιτεκτονική τεκμηρίωση και ιστορική ανάλυση, με στόχο να εντάξει το θέατρο στη γενικότερη εξέλιξη της αστικής ζωής στη ρωμαϊκή Κιλικία.

Διεπιστημονική αρχαιολογία με μακροπρόθεσμο όραμα

Ένα διεπιστημονικό μοντέλο έρευνας, αναπτύσσεται: Πέρα από την αρχιτεκτονική μελέτη, το πρόγραμμα επεκτείνεται σε περιβαλλοντικές και επιγραφικές έρευνες. Προβλέπονται αναλύσεις αρχαιοβοτανικών καταλοίπων (γύρη, σπόροι) για την ανασύσταση του αρχαίου τοπίου, καθώς και νέες μελέτες ελληνικών επιγραφών που σχετίζονται με την πολιτική και πολιτιστική ζωή της πόλης. Όλα τα αποτελέσματα θα συγκεντρωθούν σε έναν εκτενή ακαδημαϊκό τόμο αφιερωμένο στο θέατρο της Σύεδρας και στις ιστορικές φάσεις χρήσης του.

Ακαδημαϊκή προβολή και πολιτιστικός αντίκτυπος

Εκτιμάταιότι η συστηματική ανασκαφική δραστηριότητα θα ενισχύσει περαιτέρω την παρουσία της πόλης στον παγκόσμιο αρχαιολογικό χάρτη. Το πρόγραμμα Bosphorus στηρίζει επίσης συνεργασίες κορυφαίων τουρκικών πανεπιστημίων, όπως το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης, το Middle East Technical University, το İzmir Institute of Technology και το Sabancı University, εντάσσοντας τη Σύεδρα σε ένα εξαιρετικά επιλεκτικό ακαδημαϊκό δίκτυο.

 Το αρχαιολογικό υλικό της Σύεδρας —και ιδιαίτερα το θέατρό της— θα εξεταστεί μέσα από ένα ευρύτερο συγκριτικό και μεθοδολογικό πλαίσιο. Καθώς τα αποτελέσματα θα δημοσιεύονται σε διεθνή συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά, η αρχαία πόλη αναμένεται να αποκτήσει νέα δυναμική, όχι μόνο ως περιφερειακό μνημείο, αλλά και ως κομβικό παράδειγμα μεσογειακής αστικής και θεατρικής παράδοσης.

Η Σύεδρα και η ελληνική ιστορία: Ίδρυση και πολιτισμική ακτινοβολία

Η αρχαία Σύεδρα, χτισμένη σε στρατηγική θέση ανάμεσα στην Κιλικία και την Παμφυλία, συνδέεται στενά με τον ελληνιστικό κόσμο. Η ίδρυσή της ανάγεται στην ελληνιστική περίοδο, όταν οι ελληνικές πόλεις της Ανατολικής Μεσογείου αναπτύχθηκαν ως εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα. Η πόλη διατήρησε έντονα ελληνικά χαρακτηριστικά στη διοίκηση, στη γλώσσα και στη δημόσια ζωή, όπως αποδεικνύουν οι πολυάριθμες ελληνικές επιγραφές που έχουν βρεθεί στην περιοχή.

Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η Σύεδρα εξελίχθηκε σε σημαντικό αστικό κέντρο με πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα. Το θέατρο, οι λουτρικές εγκαταστάσεις, οι στοές και τα μνημειακά κτίρια μαρτυρούν μια πόλη που συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση της μεσογειακής πολιτιστικής ταυτότητας. Η ελληνική γλώσσα και παιδεία συνέχισαν να κυριαρχούν, ενώ η πόλη αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την ελληνιστική και ρωμαϊκή αρχιτεκτονική παράδοση.

Πηγή : anatolianarcheology.net

Αρχαιολογική σκαπάνη για την αρχαία Έλυρο

 

Οι αρχαιολόγοι βάζουν πλώρη για  την Αρχαία Έλυρο, μία από τις σημαντικότερες πόλεις της νοτιοδυτικής Κρήτης. Η Έλυρος υπήρξε μεγάλο αστικό κέντρο της αρχαιότητας, με πληθυσμό που έφτασε έως και τις 16.000–30.000 κατοίκους, δικό της νόμισμα και δύο επίνειες, τη Λισσό και τη Συία .

Υπογραφή προγραμματικής σύμβασης για την ανασκαφική έρευνα στην Αρχαία Έλυρο

Την Πέμπτη υπεγράφη η προγραμματική σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «Ανασκαφική Έρευνα στον Αρχαιολογικό Χώρο της Ελύρου, Δήμου Καντάνου-Σελίνου» από τον περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη και τον δήμαρχο Καντάνου-Σελίνου Αντώνη Περράκη, με τη σύμπραξη του Υπουργείου Πολιτισμού, σύφωνα με σχετική ανακοίνωση της Περιφέρεριας.

Σύμφωνα με την Περιφέρεια Κρήτης, η σύμβαση «επισφραγίζει τη συνεργασία των φορέων για την προστασία και την προβολή μιας από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Κρήτης», ενώ υλοποιείται μετά την αγορά ακινήτου από τον Δήμο Καντάνου-Σελίνου, αξίας 25.000 ευρώ, κατόπιν υπόδειξης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων.

Η ιστορική σημασία της Αρχαίας Ελύρου

Η Έλυρος, χτισμένη στον λόφο Κεφάλα κοντά στο σημερινό Ροδοβάνι, υπήρξε μία από τις ισχυρότερες πόλεις της νοτιοδυτικής Κρήτης από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. Κύρια χαρακτηριστικά της πόλης, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές ήταν ο μεγάλος πληθυσμός -16.000–30.000 κάτοικοι- κατά την περίοδο ακμής, αλλά και την ισχυρή οικονομία με την ανάπτυξη βιοτεχνίας και εμπορίου, ιδιαίτερα στην παραγωγή όπλων

Άξια αναφοράς είναι οι δύο επίνειες, Λισσός και Συία, σημαντικά λιμάνια της εποχής. Η πόλη διέθετε ακόμη και το δικό της νόμισμα, με την επιγραφή «ΕΛΥΡΙΟΝ», ένδειξη πολιτικής και οικονομικής ισχύος.

Ως προς τη Θρησκευτική παράδοση έντονη ήταν η  Λατρεία του Απόλλωνα, των γιων του Φυλακίδη και Φίλανδρου, και της νύμφης Ακακαλλίδας. Κατά την Ρωμαϊκή και τη Πρωτοβυζαντινή ακμή, η πόλη διατήρησε σημασία έως και τον 6ο αιώνα μ.Χ., όταν αποτέλεσε έδρα επισκοπής.

Παρά τη σημασία της, η Έλυρος παραμένει ελάχιστα ανασκαμμένη λόγω περιορισμένων απαλλοτριώσεων, με τα περισσότερα ευρήματα να αφορούν δημόσια κτίρια, υδραγωγείο και τμήματα τειχών .

Περιεχόμενο και στόχοι της νέας σύμβασης της ανασκαφής

Η προγραμματική σύμβαση περιλαμβάνει:

1. Συστηματική Ανασκαφική Έρευνα

Ανασκαφές σε καίρια σημεία για την αποκάλυψη οικοδομικών καταλοίπων και κινητών ευρημάτων που θα φωτίσουν την ιστορική εξέλιξη της πόλης.

2. Τεκμηρίωση και Καταγραφή

Σχεδιαστική και φωτογραφική αποτύπωση, καθώς και ψηφιακή καταγραφή των δεδομένων.

3. Συντήρηση και Προστασία

Άμεσα μέτρα για τη διατήρηση των μνημείων και των ευρημάτων από εξειδικευμένο προσωπικό της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χανίων.

4. Διαμόρφωση και Προσβασιμότητα

Μελέτη για τη μελλοντική ανάδειξη του χώρου, ώστε να καταστεί επισκέψιμος και ασφαλής, ενισχύοντας τον πολιτιστικό τουρισμό στην ενδοχώρα του Σελίνου.

Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 35.000 ευρώ, τα οποία καλύπτει ο Δήμος Καντάνου-Σελίνου.

ΠΗΓΗ  Crete.gov.gr, cretanbeaches.com

Νέα ευρήματα στο Δεσποτικό και το Τσιμηντήρι: Ολοκληρώθηκε η φετινή ανασκαφική περίοδος στις Κυκλάδες

Η φετινή ανασκαφική περίοδος στο Δεσποτικό και το Τσιμηντήρι ολοκληρώθηκε με σημαντικά νέα δεδομένα για την αρχαϊκή και κλασική τοπογραφία του ιερού. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων συνέχισε τη συστηματική έρευνα, αποκαλύπτοντας κρίσιμα στοιχεία για την οργάνωση και την εξέλιξη του τεμένους.

Εργασίες στο Δεσποτικό: Νέα στοιχεία για την αρχιτεκτονική εξέλιξη

Στο Δεσποτικό, οι ανασκαφές επικεντρώθηκαν στην Κατασκευή Ω και στο Κτίριο ΜΝ, ένα τετράπλευρο οικοδόμημα με τουλάχιστον οκτώ χώρους και περισσότερες από δύο αρχιτεκτονικές φάσεις. Η πρώτη φάση χρονολογείται ήδη στον 6ο αιώνα π.Χ., επιβεβαιώνοντας την πρώιμη ανάπτυξη του ιερού.

 Στον κεντρικό πυρήνα του κτηρίου εντοπίστηκε ακέραιο μαγειρικό σκεύος, πιθανότατα θεμελιακό «εγκαίνιο», εύρημα που ενισχύει την άποψη ότι ο χώρος είχε τελετουργική χρήση.

Παράλληλα, στο Νότιο Συγκρότημα αποκαλύφθηκαν νέα δωμάτια μεταγενέστερης περιόδου, τα οποία προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την επέκταση και την αναδιοργάνωση του τεμένους κατά τους επόμενους αιώνες. Η μελέτη του υλικού συνεχίστηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου, όπου καταγράφηκαν και αναλύθηκαν τα κινητά ευρήματα.

Το Τσιμηντήρι αποκαλύπτει ενιαίο συγκρότημα 900 τ.μ.

Στο γειτονικό Τσιμηντήρι, η έρευνα επικεντρώθηκε στο βόρειο τμήμα των Κτιρίων Βτ και Ετ. Τα δύο αυτά κτήρια, σε συνδυασμό με το Γτ, σχηματίζουν ένα ενιαίο συγκρότημα συνολικής έκτασης 900 τ.μ. 

Η αρχιτεκτονική του περιλαμβάνει λίθινες κτιστές κατασκευές και θρανία, στοιχεία που υποδηλώνουν οργανωμένη χρήση του χώρου, πιθανότατα συνδεδεμένη με τελετουργικές ή διοικητικές λειτουργίες του ιερού.

Η αποκάλυψη της συνοχής του συγκροτήματος επιτρέπει στους αρχαιολόγους να ανασυνθέσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τη λειτουργική διάρθρωση της περιοχής και να κατανοήσουν καλύτερα τον ρόλο του Τσιμηντηριού στο ευρύτερο τελετουργικό τοπίο του Δεσποτικού.

Αναστήλωση του Κτιρίου Δ: Ένα αρχαϊκό μνημείο ανακτά την αίγλη του

Τον Ιούνιο ολοκληρώθηκε η τελική φάση της αναστήλωσης του αρχαϊκού Κτιρίου Δ, ενός από τα σημαντικότερα κτήρια του τεμένους. Το μνημείο πλέον δεσπόζει μαζί με τον ναό και το εστιατόριο, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική και θρησκευτική ακτινοβολία του ιερού κατά την αρχαϊκή περίοδο. 

Η ολοκλήρωση της αναστήλωσης συμβάλλει καθοριστικά στη δημιουργία ενός οργανωμένου, επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου, ενισχύοντας την κατανόηση και την προβολή του μοναδικού αυτού κυκλαδικού τοπίου.

Τύμβος 2.100 ετών στην Κασταμονή αποκαλύπτει την κληρονομιά της αρχαίας Παφλαγονίας

 

Ένας ταφικός τύμβος ηλικίας περίπου 2.100 ετών, στην καρδιά της αρχαίας Παφλαγονίας στη βόρεια Τουρκία, άνοιξε πρόσφατα για το κοινό μετά την ολοκλήρωση εκτεταμένων σωστικών ανασκαφών. Το μνημείο βρίσκεται στο χωριό Kayi, στην επαρχία Kastamonu, και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ταφικά οικοδομήματα της περιοχής. Αν και είχε χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος πρώτου βαθμού ήδη από το 1998, για πολλά χρόνια υπέστη συστηματικές παράνομες ανασκαφές που απείλησαν την ακεραιότητά του και αλλοίωσαν την αρχική του μορφή.

Η αποκατάσταση ενός αρχαίου ταφικού μνημείου

Μεταξύ 2015 και 2017, το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας πραγματοποίησε σωστικές εργασίες μεγάλης κλίμακας. Οι τεράστιοι λίθοι που περιέβαλλαν τον ταφικό θάλαμο επανατοποθετήθηκαν προσεκτικά, αποκαθιστώντας τη δομή του μνημείου και επιτρέποντας την ασφαλή πρόσβαση των επισκεπτών. Το έργο αυτό έδωσε νέα ζωή σε έναν χώρο που για δεκαετίες παρέμενε αφημένος στην τύχη του, παρά τη σημασία του για την ιστορία της Παφλαγονίας.

Η φωνή της τοπικής κοινωνίας

Οι τοπικές αρχές και οι κάτοικοι της περιοχής υπογραμμίζουν τη σημασία του τύμβου για την πολιτιστική κληρονομιά της βόρειας Μικράς Ασίας και ζητούν μεγαλύτερη διεθνή προβολή. Ο κοινοτάρχης του χωριού, Ιμπραήμ Τερζί, επισημαίνει ότι το μνημείο αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας της περιοχής και εκφράζει την επιθυμία να αναδειχθεί ως οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος που θα προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Ο φωτογράφος φύσης Τζεμπραΐλ Κελές τονίζει ότι τα ευρήματα μαρτυρούν την ύπαρξη μιας ιδιαίτερα ανεπτυγμένης κοινωνίας που άνθισε πριν από περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια, αφήνοντας πίσω της μνημεία που αποκαλύπτουν την τεχνογνωσία, την αισθητική και την ταφική παράδοση της εποχής.

Η Παφλαγονία και ο ελληνικός κόσμος

Η περιοχή της Κασταμονή, που βρίσκεται ο τύμβος, έχει μια μακραίωνη ιστορία με ρίζες από την αρχαιότητα. Η Παφλαγονία, στην οποία ανήκει γεωγραφικά, ήταν μια περιοχή της βόρειας Μικράς Ασίας που κατοικήθηκε από ελληνικούς πληθυσμούς ήδη από την αρχαϊκή περίοδο. Αν και η ίδια η Kastamonu δεν υπήρξε ελληνική αποικία με την αυστηρή έννοια, η ευρύτερη περιοχή εξελληνίστηκε σταδιακά μετά τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και εντάχθηκε πλήρως στον ελληνιστικό και αργότερα στον ρωμαϊκό κόσμο. Πόλεις όπως ήταν  η Σινώπη και η Αμάσεια αποτέλεσαν σημαντικά κέντρα ελληνικής παρουσίας και άσκησαν έντονη πολιτισμική επιρροή σε ολόκληρη την Παφλαγονία. Η περιοχή διατήρησε τον ελληνικό χαρακτήρα της για αιώνες, κάτι που αποτυπώνεται στα αρχαιολογικά ευρήματα, στις επιγραφές και στις ταφικές πρακτικές.

Η βυζαντινή Κασταμονή και η κληρονομιά των Κομνηνών

Κατά τη βυζαντινή περίοδο, η Κασταμονή απέκτησε ακόμη στενότερη σχέση με τον ελληνικό κόσμο. Το όνομα «Κασταμονή» προέρχεται από το «Κάστρο των Κομνηνών», καθώς η περιοχή αποτέλεσε κτήση της ισχυρής βυζαντινής δυναστείας των Κομνηνών. Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε μέρος της  Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με σημαντική στρατηγική και διοικητική σημασία. Η μακραίωνη αυτή ιστορική διαδρομή εξηγεί γιατί τα μνημεία της Παφλαγονίας παρουσιάζουν τόσο έντονα στοιχεία ελληνιστικού και ρωμαϊκού πολιτισμού, αλλά και γιατί η περιοχή εξακολουθεί να αποτελεί πηγή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Ένα μνημείο που ενώνει εποχές

Ο τύμβος του Kayi, με την επιβλητική του παρουσία και την ιστορική του βαρύτητα, λειτουργεί σήμερα ως ζωντανή υπενθύμιση της πολιτισμικής πολυμορφίας της Παφλαγονίας. Η ανάδειξή του δεν αφορά μόνο την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και τη διατήρηση μιας ιστορίας που εκτείνεται από την αρχαιότητα μέχρι τη βυζαντινή περίοδο και φτάνει έως τις μέρες μας. Οι τοπικές αρχές ελπίζουν ότι η διεθνής προβολή του μνημείου θα συμβάλει στην προστασία του και θα ενισχύσει το ενδιαφέρον για την αρχαιολογική έρευνα στη βόρεια Μικρά Ασία.

Πηγές :https://www.aa.com.tr/, britannica.com, https://whc.unesco.org/,https://www.ehw.gr/