Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαρμαρογλυπτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαρμαρογλυπτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 30 Αυγούστου 2026

Γλυπτά υπό το φως της πανσελήνου στην Πάρο – Παρουσιάστηκαν τα έργα του Θερινού Σεμιναρίου Γλυπτικής στο Εργαστήριο Νίκου Περαντινού

 







Σε μια ατμοσφαιρική βραδιά κάτω από το λαμπρό φως της πανσελήνου, παρουσιάστηκαν στις 28 Αυγούστου τα γλυπτά που δημιούργησαν οι συμμετέχοντες του Θερινού Σεμιναρίου Γλυπτικής στο «Εργαστήριο Νίκου Περαντινού» στην Παροικιά. Το σεμινάριο, που πραγματοποιήθηκε από 19 έως 28 Αυγούστου, διοργανώθηκε από το Σωματείο «Φίλοι του Μουσείου Γλυπτικής Νίκος Περαντινός» με την υποστήριξη του Δήμου Πάρου και της Δημοτικής Επιτροπής Πολιτισμού.

 

Παρουσία φορέων και δημιουργών

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Πάρου Κωνσταντίνος Μπιζάς, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιφιγένεια Χατζηγεωργίου, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Άννα Κάγκανη, καθώς και ο καταξιωμένος γλύπτης Στέλιος Γκίκας.

Η βραδιά αποτέλεσε έναν φόρο τιμής στη μακραίωνη παράδοση της παριανής γλυπτικής και στο έργο του Νίκου Περαντινού, που σημάδεψε την ιστορία της μαρμαροτεχνίας στο νησί.


Ο δάσκαλος και η συνέχεια του έργου

Θερμές ευχαριστίες εκφράστηκαν προς τον δάσκαλο του σεμιναρίου και Πρόεδρο του Σωματείου, Σταύρο Μαυρομιχάλη, ο οποίος συνεχίζει επάξια το έργο του εκλιπόντος Χρήστου Ρηγανά.

Η καθοδήγησή του αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο για τη δημιουργία των έργων που παρουσιάστηκαν, αναδεικνύοντας τη σημασία της διδασκαλίας και της συνέχειας στην τέχνη της γλυπτικής.


Τα έργα των συμμετεχόντων

Οι συμμετέχοντες του σεμιναρίου δημιούργησαν μέσα σε 10 ημέρες γλυπτά που τιμούν το όραμα του Νίκου Περαντινού και την παράδοση του παριανού μαρμάρου.

Συμμετείχαν οι:

Παναγιώτης Γιαταγαντζίδης, Βάσω Γκιώνη‑Ζησιμοπούλου, Μαρία Μουσούρη, Ίλια Μπαρμπαρή, Χρήστος Ρέμπελος, Μαρία Σαραλέκου, Ματούλα Σούρα, Ελένη Φωκιανού, Γιώργος Χριστόφιλος.


Κάλεσμα για συμμετοχή και συνέχεια

Το Σωματείο «Φίλοι του Μουσείου Γλυπτικής Νίκος Περαντινός» καλεί το κοινό να γίνει μέλος και να συμμετάσχει στις δράσεις και τα σεμινάρια που πραγματοποιούνται τόσο στην Πάρο όσο και στο Παγκράτι.

Η εκδήλωση έκλεισε με ευχές για ένα καλό αποκαλόκαιρο, γεμάτο υγεία και τέχνη.





Τρίτη 14 Απριλίου 2026

Ένας Κυκλαδίτης λιθοξόος αποκαλύπτεται μέσα από ένα μικροσκοπικό ειδώλιο 5.000 ετών



Ένα μοναδικό εύρημα από την Πάρο φωτίζει την απαρχή της κυκλαδικής μαρμαρογλυπτικής...Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο παρουσιάζεται ένα εξαιρετικά λεπτοδουλεμένο σχηματικό ειδώλιο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού Ι, προερχόμενο από τον Τάφο 103 στο νεκροταφείο Πύργου Πάρου. Με ύψος μόλις 2,9 εκατοστά, το εύρημα αποκαλύπτει την τεχνική δεξιοτεχνία ενός Κυκλαδίτη λιθοξόου που, πριν από 5.000 χρόνια, κατάφερε να αποδώσει μικρογραφικές λεπτομέρειες με ελάχιστα εργαλεία. Είναι το Έκθεμα του μήνα για τον Απρίλιο!


Λεπτομέρειες που συνδέουν δύο εποχές

Η πίσω όψη του ειδωλίου παρουσιάζει με εντυπωσιακή ακρίβεια την άρθρωση των ώμων, τη σπονδυλική στήλη, τη μέση πιθανώς με ζώνη, τους γλουτούς και τον διαχωρισμό των ποδιών. Τα χαρακτηριστικά αυτά παραπέμπουν άμεσα στη νεολιθική παράδοση των γυναικείων ειδωλίων, που η τρίτη διάσταση αποδίδεται με πληρότητα. Αντίθετα, στο συγκεκριμένο εύρημα ο τεχνίτης επιλέγει τη δισδιάστατη απόδοση, συμπυκνώνοντας τους όγκους σε ένα λεπτό μαρμάρινο επίπεδο. Η μικροσκοπική κλίμακα απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η χρήση χάλκινων εργαλείων θα μπορούσε να προκαλέσει θραύση. Έτσι, λεπτά εργαλεία από σκληρό λίθο και τριβή θεωρούνται τα πιθανότερα μέσα κατασκευής.


Προοίμιο των κανονικών κυκλαδικών ειδωλίων

Η μπροστινή όψη θυμίζει προσχέδιο των κανονικών ειδωλίων της Πρωτοκυκλαδικής ΙΙ περιόδου: όρθιες γυμνές γυναικείες μορφές με διπλωμένα χέρια. Στο μικρό ειδώλιο αποδίδονται τα χέρια κάτω από το στέρνο, η μέση, ο διαχωρισμός των ποδιών και πιθανώς μια ελαφρώς διογκωμένη κοιλιά, ένδειξη εγκυμοσύνης. Παρότι χαρακτηρίζεται «σχηματικό», διαφέρει σαφώς από τα συνηθισμένα παραδείγματα της κατηγορίας.


Ένα σύνολο με ιδιαίτερο συμβολισμό

Το ειδώλιο ξεχωρίζει ανάμεσα σε δεκατρία ακόμη μικρά μαρμάρινα σχηματικά ειδώλια που βρέθηκαν μαζί ως κτερίσματα στην ίδια ταφή. Τα υπόλοιπα δεν φέρουν ενδείξεις φύλου, γεγονός που ενισχύει την ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου τεχνουργήματος. Η συγκέντρωση δεκατεσσάρων ειδωλίων στον ίδιο τάφο ίσως υποδηλώνει μια συμβολική αναπαράσταση οικογένειας ή προγονικής διαδοχής, προσδίδοντας στο εύρημα μια επιπλέον κοινωνική και τελετουργική διάσταση.


Το ειδώλιο εκτίθεται στην Αίθουσα 6, Προθήκη 5 του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, προσφέροντας στους επισκέπτες μια σπάνια ματιά στην απαρχή της κυκλαδικής μαρμαροτεχνίας και στη λεπτότητα ενός άγνωστου αλλά εξαιρετικά ικανού τεχνίτη της 3ης χιλιετίας π.Χ.