Οβίδιος σήμερα: Γιατί οι «Μεταμορφώσεις» παραμένουν πιο επίκαιρες από ποτέ

Μπορεί κανείς να πιστεύει ότι οι Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, η μεγάλη ποιητική συλλογή των ελληνικών μύθων γραμμένη γύρω στο 8 μ.Χ., ανήκουν σε έναν κόσμο μακρινό και ξεχασμένο. Κι όμως, οι ιστορίες του για επιθυμία, εξαπάτηση, μεταμόρφωση και βία μοιάζουν να συνομιλούν άμεσα με τις σύγχρονες αγωνίες: την κλιματική κρίση, την προσφυγιά, την έμφυλη βία, την αναζήτηση ταυτότητας.

Ένα έργο που καθόρισε τον δυτικό μύθο

Οι Μεταμορφώσεις δεν είναι απλώς μια συλλογή μύθων – είναι η συλλογή μύθων. Από τον Περσέα και τη Μέδουσα μέχρι τον Νάρκισσο που ερωτεύεται την αντανάκλασή του, ο Οβίδιος κατέγραψε τις πιο γνωστές εκδοχές των ιστοριών που διαμόρφωσαν τη δυτική φαντασία. Οι αφηγήσεις του για ζήλια, πάθος, εκδίκηση και μεταμόρφωση ενέπνευσαν αμέτρητους καλλιτέχνες και συγγραφείς – και εξακολουθούν να το κάνουν.

Γιατί ο Οβίδιος μοιάζει τόσο σύγχρονος

Η καθηγήτρια Fiona Cox εξηγεί ότι ο Οβίδιος είναι «εκπληκτικά σύγχρονος».

Η εμμονή του με τη ρευστότητα και την αλλαγή τον οδήγησε να εξερευνήσει:

• τα όρια του σώματος

• τις μετατοπίσεις φύλου και ταυτότητας

• τη σχέση ανθρώπου – φύσης

• τη θέση μας μέσα στο ζωικό βασίλειο

Σε μια εποχή όπου η συζήτηση για το φύλο, την οικολογία και την ανθρώπινη ευθραυστότητα βρίσκεται στο προσκήνιο, ο Οβίδιος μοιάζει να μιλά απευθείας στο σήμερα.

Μύθοι που αγγίζουν την ανθρώπινη κατάσταση

Όπως σημειώνει ο ιστορικός τέχνης Frits Scholten, οι ιστορίες του Οβίδιου είναι ιστορίες για «καθολικές αξίες και την ανθρώπινη κατάσταση». Οι μεταμορφώσεις των ηρώων του – από άνθρωπο σε δέντρο, από κορίτσι σε πουλί, από θεό σε ζώο – λειτουργούν ως αλληγορίες για:

• την απώλεια και την επιβίωση

• την καταπίεση και την αντίσταση

• την ανάγκη για αλλαγή

• την αναζήτηση ταυτότητας

Γι’ αυτό και οι Μεταμορφώσεις παραμένουν ένα από τα πιο ζωντανά κείμενα της αρχαιότητας.

Μουσείο Αλέκος Φασιανός: Τον Ιανουάριο εβδομαδιαίες ξεναγήσεις για το έργο και τον μύθο του καλλιτέχνη

 

Κάθε Σάββατο, το Μουσείο Αλέκος Φασιανός ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό και παρουσιάζει την ιστορία, τη διαδρομή και το πολυδιάστατο έργο του σπουδαίου δημιουργού μέσα από μια αναλυτική ξενάγηση. Η επιμέλεια της έκθεσης έχει στόχο να αναδείξει το εύρος της καλλιτεχνικής του παραγωγής, φωτίζοντας άγνωστες και γνωστές πτυχές μιας πορείας που εκτείνεται από το 1956 έως τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Στους χώρους του μουσείου παρουσιάζονται πρώιμα έργα της δεκαετίας του ’60, δημιουργίες των πρώτων χρόνων στο Παρίσι, πίνακες επηρεασμένοι από τη βυζαντινή τέχνη, κολλάζ και μεικτές τεχνικές, καθώς και χαρακτηριστικά έργα με τη γνώριμη γραφή του Φασιανού. Ο μύθος της γειτονιάς του Αγίου Παύλου, που μεγάλωσε, αναδύεται μέσα από εικόνες και βιώματα που μεταπλάστηκαν σε εικαστικές αφηγήσεις. Ήρωες της παιδικής του ηλικίας συναντούν μορφές της ελληνικής μυθολογίας, συνθέτοντας τον διαχρονικό ήρωα που για τον Φασιανό ήταν πάντοτε ο άνθρωπος.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στη ζωγραφική:

 Χειροποίητα αντικείμενα, έπιπλα, φωτιστικά, κείμενα, βιβλία που εικονογράφησε και αρχειακό υλικό από τη σκηνογραφική του δραστηριότητα για έργα του Αριστοφάνη και του Eugène Ionesco αποκαλύπτουν την πολυεπίπεδη προσωπικότητά του. Το σύνολο παρουσιάζεται μέσα σε ένα χειροποίητο αρχιτεκτόνημα, σχεδιασμένο και επιμελημένο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, από τα πόμολα και τα χερούλια μέχρι τις νωπογραφίες και τα μωσαϊκά δάπεδα.

Το Μουσείο Αλέκος Φασιανός αποτελεί ένα από τα ελάχιστα παραδείγματα διεθνώς όπου η συνεργασία καλλιτέχνη και αρχιτέκτονα δημιουργεί έναν ενιαίο διάλογο ανάμεσα στο έργο και τον χώρο που το φιλοξενεί, καθιστώντας το σημαντικό σημείο αναφοράς στον σύγχρονο εικαστικό και αρχιτεκτονικό χάρτη της Αθήνας.

Η παρέμβαση της Ευγενίας Βερελή 

Στη μόνιμη έκθεση του Μουσείου εντάσσεται η εικαστική παρέμβαση της Ευγενίας Βερελή, Στις εξιστορήσεις της ζωής σου, συχνά ανταποκρίνομαι με ρίγη. Διάλογος με τον Αλέκο Φασιανό, η οποία παρουσιάζεται από τις 27 Νοεμβρίου 2025 έως τις 18 Ιανουαρίου 2026. Η καλλιτέχνις συνομιλεί με το έργο και το σύμπαν του Φασιανού, δημιουργώντας μια νέα αφήγηση που ενισχύει τον διαγενεακό διάλογο και προσφέρει στο κοινό μια σύγχρονη οπτική ανάγνωσης.

Το Σάββατο 31 Ιανουαρίου, στις 11.30, το Μουσείο διοργανώνει μια ειδική διαδραστική ξενάγηση με την Ευγενία Βερελή και την Ιωάννα Πιπερίγκου, Διευθύντρια του Μουσείου και υπεύθυνη του Contemporary Intervention Program. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν το έργο της καλλιτέχνιδας και τη φιλοσοφία του προγράμματος μέσα από έναν ανοιχτό δημιουργικό διάλογο.

Το Contemporary Intervention Program αποτελεί το σύγχρονο εικαστικό πρόγραμμα του Μουσείου, το οποίο προσκαλεί κάθε χρόνο έναν ή μία σύγχρονο καλλιτέχνη να δημιουργήσει μια εικαστική παρέμβαση στους χώρους του. Στόχος του είναι η ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, η ενίσχυση της συνομιλίας με το έργο του Φασιανού και η προσφορά νέων τρόπων θέασης και κατανόησης της τέχνης στο κοινό. Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν installations, γλυπτά και άλλες μορφές τέχνης που συνομιλούν με το κτίριο, τα ζωγραφικά έργα, τα κεραμικά και το design του Φασιανού, ανοίγοντας νέες συζητήσεις σε ακαδημαϊκό, φιλοσοφικό και κοινωνικό επίπεδο.

Πληροφορίες για τις ξεναγήσεις

Ημερομηνίες: Σάββατο 3, 10, 17 και 24 Ιανουαρίου

Ώρα: 11.30

Διάρκεια: 60 λεπτά

Κρατήσεις: More.com

Ξενάγηση της έκθεσης Ευγενίας Βερελή

Ημερομηνία: Σάββατο 31 Ιανουαρίου

Ώρα: 11.30

Διάρκεια: 60 λεπτά

Κρατήσεις: More.com

Μύθοι και πραγματικότητες της αρχαίας Ρώμης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης διοργανώνει την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου στις 14:00 μία ανοιχτή συζήτηση αφιερωμένη στη γέννηση και τη συγκρότηση της αρχαίας Ρώμης. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Μανόλης Ανδρόνικος και θα μεταδοθεί ζωντανά, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Τέσσερις πανεπιστημιακοί από διαφορετικά πεδία θα παρουσιάσουν πτυχές της ρωμαϊκής ιστορίας στους ρεπουμπλικανικούς χρόνους, εστιάζοντας σε ιδρυτικούς μύθους, χωρικές αντιλήψεις, σχέσεις εξουσίας και λογοτεχνικές εκφράσεις της μνήμης. Ο Κώστας Βλάχος από τη Νομική Σχολή ΑΠΘ θα μιλήσει για τον Ρωμύλο και το imperium romanum, ο Παναγιώτης Δουκέλλης από το Πάντειο Πανεπιστήμιο θα αναλύσει τους μύθους ίδρυσης της Ρώμης, ο Ηλίας Σβέρκος από το Τμήμα Ιστορίας–Αρχαιολογίας ΑΠΘ θα παρουσιάσει τον Ρωμύλο ως ήρωα με πολλαπλές όψεις, ενώ η Χρυσάνθη Χελιδόνη από το Τμήμα Φιλολογίας ΑΠΘ θα εξετάσει τη μετάβαση από την Τροία στη Ρώμη μέσα από τη γραφή των ποιητών.

«Οιδίπους – Εικόνες μετά την τύφλωση»: Η νέα έκθεση του Γιάννη Τζερμιά στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη

Ο ζωγράφος Γιάννης Τζερμιάς επιστρέφει με δύο εκθέσεις που συνθέτουν μια ενιαία εικαστική αφήγηση για τη μοίρα, τον μύθο και την ανθρώπινη ύπαρξη. Η πρώτη, με τίτλο «Οιδίπους – Εικόνες μετά την τύφλωση», παρουσιάζεται από απόψε στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη και εστιάζει στον Οιδίποδα ως αρχέτυπο της τραγικής συνείδησης, εκεί όπου η γνώση πληρώνεται με το φως των ματιών.

Ο μύθος του Οιδίποδα μέσα από το βλέμμα της απώλειας

Στην έκθεση, ο Τζερμιάς επανερμηνεύει τον μύθο του Οιδίποδα με μια εσωτερική και πανανθρώπινη οπτική, απογυμνωμένη από θεατρικότητα και εστιασμένη στη μεταφυσική διάσταση της τύφλωσης. Το φως, το αίμα, η στάχτη και το χρυσό λειτουργούν ως σύμβολα γνώσης, ύβρεως και λύτρωσης. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από δωρική ένταση, συναισθηματική φόρτιση και μια αδιάκοπη αναζήτηση της εσωτερικής αλήθειας. Η αφήγηση ενσωματώνει αυτοβιογραφικά στοιχεία και διακειμενικές αναφορές σε άλλες τραγωδίες, όπως ο Αγαμέμνων, η Μήδεια, ο Αίας, ο Φιλοκτήτης και οι Βάκχες.

Ο βοσκός, τα κατσίκια και η ειρωνεία της μοίρας

Κεντρική θέση στην έκθεση έχουν οι μορφές του βοσκού και τα πορτρέτα των κατσικιών, που λειτουργούν ως μεταφορές της αθωότητας και της ειρωνείας της μοίρας. Ο Τζερμιάς δεν αναπαριστά απλώς τον μύθο, αλλά τον ανασκάπτει, τον αποδομεί και τον μετατρέπει σε εικαστικό στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη ευθύνη και την τραγική γνώση.

Η δεύτερη πράξη: Από τον μύθο στο παραμύθι

Παράλληλα, στο Κέντρο Τεχνών Μετς παρουσιάζεται η δεύτερη έκθεση του καλλιτέχνη με τίτλο «Το δαχτυλίδι στον βάλτο με τα νούφαρα». Εδώ, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τον μύθο στο παραμύθι, με αναφορές στην παιδική μνήμη και το ασυνείδητο. Η εικαστική γλώσσα γίνεται πιο ονειρική, με στοιχεία που παραπέμπουν σε εσωτερικά τοπία και ψυχικές διαδρομές.

Εγκαίνια και επιμέλεια

Η έκθεση «Οιδίπους – Εικόνες μετά την τύφλωση» εγκαινιάζεται την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025, από τις 18.30 έως τις 22.00, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη. Την επιμέλεια υπογράφει η Νιόβη Κρητικού, ενώ η συνολική παρουσίαση των δύο εκθέσεων προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία εμβάθυνσης στον μύθο και την ψυχογραφία του ανθρώπου μέσα από τη ζωγραφική.

Η Πύλη του Πλούτωνα στην Ιεράπολη: Μυσταγωγία και αρχαιολογικά ευρήματα στην ελληνιστική πόλη

Στην Ιεράπολη του 2ου αιώνα μ.Χ., πίσω από τον Ναό του Απόλλωνα, μια τελετή που συμβαίνει κάθε 79 χρόνια συγκεντρώνει πιστούς,  επισκέπτες και μύστες της Κυβέλης. Η Πύλη του Πλούτωνα, ένα φυσικό άνοιγμα στη γη που θεωρείται είσοδος στον Κάτω Κόσμο, ανοίγει για μια στιγμή, αποκαλύπτοντας φωνές θεών, μυστικά και το τίμημα της γνώσης. Η ιστορία του Αρίστωνα,  του  αρχιερέα και φύλακα της Πύλης, αναβιώνει μέσα από μύθους, θυσίες και την επιστροφή της Ευρυνόμης, μιας αρχαίας μάγισσας που αψήφησε τον θάνατο.

Η Ιεράπολης ήταν ελληνιστική πόλη που ιδρύθηκε στη Μικρά Ασία, στη σημερινή Τουρκία, κοντά στο φυσικό φαινόμενο των θερμών πηγών του Παμούκκαλε. Συγκεκριμένα, ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά Ευμένη Β΄ της Περγάμου και πήρε το όνομά της από την ελληνική λέξη «ιερά» λόγω των πολλών ναών και ιερών της. Ήταν σημαντικό θρησκευτικό και θεραπευτικό κέντρο κατά την ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο.

Σήμερα, η Ιεράπολη αποτελεί αρχαιολογικό χώρο και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, μαζί με το Παμούκκαλε. 

Η Πύλη του Πλούτωνα

 Γνωστή και ως Πλουτώνειο, περιγράφεται από τον Στράβωνα ως ένα άνοιγμα σε λόφο, γεμάτο με θανατηφόρο αέριο που σκοτώνει κάθε ζωντανό οργανισμό εκτός από τους ευνούχους της Κυβέλης. Το αέριο εξακολουθεί να αναδύεται σήμερα, αποδεικνύοντας την αρχαία περιγραφή. Ο Αρίστων, φύλακας της Πύλης, προετοιμάζει μια τελετή που δεν έχει ξαναγίνει: Την προσφορά της Ευρυνόμης, μιας γυναίκας που είχε υποσχεθεί να επιστρέψει από τον θάνατο.

Η παράδοση λέει ότι καθώς τα αστέρια ευθυγραμμίζονται, η γη τρέμει και η ομίχλη διαλύεται. Η φωνή της Ευρυνόμης ακούγεται, το σώμα της κινείται και η ψυχή της προσφέρεται στον θεό. Οι ιερείς παρακολουθούν άφωνοι καθώς η Πύλη ανοίγει, αποκαλύπτοντας μια μορφή με μάτια γεμάτα φως. Η τελετή κορυφώνεται με την προσφορά αίματος, φωτιάς και αναπνοής, όπως ορίζουν τα αρχαία κείμενα για να σφραγιστεί η Πύλη.

Η φωνή του Πλούτωνα απαιτεί το κλείσιμο της Πύλης. Ο Αρίστων κατανοεί ότι η γνώση του Κάτω Κόσμου δεν είναι για τους ανθρώπους. Με θυσίες και ύμνους, η Πύλη σφραγίζεται. Η Ευρυνόμη επιστρέφει στην αιώνια σιγή, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο. Ο Αρίστων  δεν μιλά ξανά για όσα είδε. Η επιγραφή στον τάφο του γράφει: «Το να ανοίγεις μια πύλη δεν είναι να μιλάς με θεούς· είναι να σιωπάς».

Ανασκαφές και αποκαλύψεις στον σύγχρονο κόσμο

Από το 1965, η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή, σε συνεργασία με Πανεπιστήμια όπως του Λέτσε και του Σαλέρνο, πραγματοποιεί συστηματικές ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Ιεράπολης. Οι εργασίες αυτές έχουν φέρει στο φως σημαντικά μνημεία, όπως το αρχαίο θέατρο, τον τάφο του Αγίου Φιλίππου και το Πλουτώνειο — το ιερό σπήλαιο που θεωρείται πύλη προς τον Κάτω Κόσμο.

Τα τελευταία χρόνια, οι αρχαιολόγοι έχουν επικεντρωθεί και σε σωστικές εργασίες, καθώς παρατηρούνται φθορές σε αναστηλωμένα κτήρια λόγω σεισμών και κλιματικών αλλαγών. Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν περιφράξει ορισμένα σημεία για λόγους συντήρησης και ασφάλειας, ώστε να καταστούν ξανά προσβάσιμα στους επισκέπτες. Το 2013, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν επιγραφή κοντά στην Πύλη: «Η δίοδος σφραγίστηκε από τον Αρίστωνα. Όποιος την ανοίξει, θα μιλήσει με το τίμημα». Η Πύλη του Πλούτωνα παραμένει ένα από τα πιο μυστηριώδη και επικίνδυνα αρχαιολογικά σημεία της Φρυγίας, με ιστορικές αναφορές από τον Δίωνα Κάσσιο και τον Δαμάσκιο, που περιγράφουν το αέριο, το ρεύμα θερμού νερού και την τοποθεσία κάτω από τον Ναό του Απόλλωνα.

Σημαντικές εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης έχουν γίνει στον Ναό του Απόλλωνα και στο ρωμαϊκό θέατρο της Ιεράπολης. Οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει νέα αρχιτεκτονικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη χρήση του χώρου για τελετουργίες και θεατρικές παραστάσεις κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο. Επίσης , Η εκτεταμένη νεκρόπολη της Ιεράπολης συνεχίζει να αποδίδει ευρήματα. Πρόσφατες ανασκαφές έχουν φέρει στο φως μαρμάρινες σαρκοφάγους, επιτύμβιες στήλες και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, προσφέροντας νέα δεδομένα για τις ταφικές πρακτικές και την κοινωνική δομή της πόλης. Οι επιστήμονες έχουν εστιάσει και στη γεωλογική ανάλυση των θερμών πηγών του Παμούκκαλε, επιβεβαιώνοντας τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και τη σημασία τους για την ανάπτυξη της Ιεράπολης ως λουτρόπολης ήδη από τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Πηγές:popular-archaeology.com , emprosnet.gr, guias-viajar.com,   hikersbay.com

Μυθολογικά Ίχνη στον Καμβά — η 'Gaia' της Katja Nagel μάς καλεί σε έναν κόσμο διαχρονικό

Σαν να ανέβαινες ένα πεζοδρόμιο γεμάτο μυστικά σύμβολα και ίχνη θεών, στην καρδιά της πόλης — εκεί, στην Ιπποκράτους 121 — μια πόρτα ανοίγει όχι απλώς σ’ έναν εκθεσιακό χώρο, αλλά σ’ έναν άλλο ρυθμό του χρόνου. Η genesis gallery υποδέχεται την Katja Nagel και την έκθεσή της με τίτλο "Gaia", προσκαλώντας μας να περιηγηθούμε σε εικόνες που μοιάζουν να αναδύθηκαν όχι από μνήμη, αλλά από ενστικτώδη αναγνώριση.

Όταν η Μυθολογία Ξαναζωντανεύει

Εδώ, η τέχνη δεν αναπλάθει τον μύθο — τον αφουγκράζεται, τον μεταφράζει, τον ονειρεύεται ξανά. Μέσα από μορφές που πάλλονται, υφές που ψιθυρίζουν και χρώματα που ανασαίνουν, η Νάγκελ συνθέτει έναν κόσμο ποιητικό, όπου ο αετός και η κουκουβάγια δεν είναι απλώς φτερωτά όντα, αλλά οδηγοί σε ένα σύμπαν διαχρονικό. Ό,τι υπήρξε, ό,τι υπάρχει, κι ό,τι μέλλει να υπάρξει, βρίσκει εδώ τη σιγαλινή του φωνή.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν   σήμερα Πέμπτη 3 Ιουλίου 2025, στις 20:00. Με την επιμέλεια του ιστορικού τέχνης Γιώργου Μυλωνά και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιώργου Τζάνερη, η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 19 Ιουλίου και επιχειρεί κάτι περισσότερο από μια απλή παρουσίαση έργων: μια συνομιλία με τον μύθο ως ζωντανή γλώσσα.

Η "Gaia" δεν αναπαριστά, ερμηνεύει.

Ζώα ιερά, όπως ο αετός του Δία, η κουκουβάγια της Αθηνάς, ή το λιοντάρι του Ηρακλή, αποκτούν νέα πνοή μέσα από τις τολμηρές γραμμές και τις παλλόμενες υφές της Νάγκελ. Η φύση συναντά το θεϊκό, και το αρχέτυπο αναδύεται όχι ως λείψανο, αλλά ως ενεργή παρουσία.

 Τα Στοιχεία της Ζωής

Συνεχίζοντας τη θεματολογία που ξεκίνησε με το νερό, η καλλιτέχνις αγκαλιάζει τώρα τη γη και τον αέρα, υφαίνοντας ένα σπειροειδές σύμπαν όπου το ορατό συμπλέκεται με το πνευματικό. Η ύλη εδώ δεν είναι στατική, αλλά φορέας νοήματος, όπως η αρχαία τέχνη που αποκαλύπτει την ουσία πίσω από τη μορφή.

 Ποίηση στο Χρώμα και τη Χειρονομία

Τα πλακάτα χρώματα, οι δυναμικές αντιθέσεις, οι υφές που ζωντανεύουν, δεν υπηρετούν τη διακόσμηση. Στο έργο της Nagel, κάθε σχήμα είναι μια ποιητική χειρονομία — σαν ιδεογράφημα σχεδιασμένο αυθόρμητα στο περιθώριο της συνείδησης. Μια κουκουβάγια δεν είναι απλώς ένα πτηνό· είναι μνήμη, σοφία, παρόν.

 Ζωντανή Μυθολογία για Σήμερα

Σε μια εποχή όπου η ταυτότητα επαναπροσδιορίζεται, η ζωγραφική της Nagel μάς προτρέπει να ονειρευτούμε ξανά έναν κόσμο μυθικό — όχι ως παρελθόν, αλλά ως μέλλον σε εξέλιξη. Η μυθολογία εδώ δεν εκτίθεται ως θέμα, αλλά αναδύεται ως γλώσσα που μεταμορφώνεται μαζί με την εποχή.

 Λίγα Λόγια για την Katja Nagel

Ελληνο-Γερμανίδα, γεννημένη στο Μόναχο το 1963 και μεγαλωμένη στην Αθήνα, η Katja Nagel ζωγραφίζει με το δικό της εικαστικό DNA από το 2022. Με έντονα χρώματα και εκφραστική δύναμη, τα έργα της αποτελούν ωδή στην αισιοδοξία, την ελαφρότητα και τη χαρά της ζωής.