Τι σχέση έχουν το μωσαϊκό του Κέτον, ο Αισχύλος και μια «χαμένη» εκδοχή του Τρωικού Πολέμου;

Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Λέστερ, πίσω από αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως «ένα από τα σημαντικότερα μωσαϊκά που έχουν ανακαλυφθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο», αποκάλυψε ότι το έργο απεικονίζει μια εναλλακτική, «χαμένη» εκδοχή της ιστορίας του Τρωικού Πολέμου.

Νέα μελέτη απέδειξε ότι το περίφημο μωσαϊκό του Κέτον στο Ράτλαντ – μία από τις πιο εντυπωσιακές ρωμαϊκές ανακαλύψεις στη Βρετανία τον τελευταίο αιώνα – δεν απεικονίζει σκηνές από την Ιλιάδα του Ομήρου, όπως αρχικά πιστευόταν. Αντίθετα, αντλεί από μια διαφορετική εκδοχή του μύθου, που είχε πρωτοπαρουσιάσει ο Αισχύλος στο έργο Φρύγες, το οποίο δεν σώζεται σήμερα.

Η ανακάλυψη και η σημασία της

Το μωσαϊκό εντοπίστηκε το 2020, εν μέσω της πανδημίας, από τον κάτοικο της περιοχής Τζιμ Ίρβαϊν, οδηγώντας σε μεγάλη ανασκαφή από την Αρχαιολογική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου του Λέστερ (ULAS), με χρηματοδότηση από το Historic England. Το μωσαϊκό και η γύρω ρωμαϊκή έπαυλη έχουν πλέον χαρακτηριστεί Προστατευόμενο Μνημείο λόγω της εξαιρετικής εθνικής τους σημασίας.

Το έργο απεικονίζει τον Έλληνα ήρωα Αχιλλέα και τον Τρώα πρίγκιπα Έκτορα σε τρεις δραματικές σκηνές: τη μονομαχία τους, τη σύρση του σώματος του Έκτορα και την τελική λύτρωσή του από τον βασιλιά Πρίαμο, όπου το σώμα του ζυγίζεται κυριολεκτικά με χρυσάφι.

Η εναλλακτική αφήγηση

Η νέα ανάλυση δείχνει ότι το μωσαϊκό δεν βασίζεται στην Ιλιάδα, αλλά σε μια λιγότερο γνωστή τραγωδία του Αισχύλου. Οι Ρωμαίοι γνώριζαν πολλές εκδοχές του Τρωικού Πολέμου, και ο ιδιοκτήτης της έπαυλης του Κέτον φαίνεται πως επέλεξε να προβάλει μια πιο σπάνια εκδοχή, προσδίδοντας κύρος και μοναδικότητα στο μνημείο.

Καλλιτεχνικές επιρροές

Η έρευνα αποκάλυψε ότι το μωσαϊκό συνδυάζει μοτίβα και σχέδια που κυκλοφορούσαν επί αιώνες στη Μεσόγειο. Η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Τζέιν Μασέγλια, σημείωσε ότι το επάνω πάνελ βασίζεται σε σχέδιο ελληνικού αγγείου της εποχής του Αισχύλου, 800 χρόνια πριν από την κατασκευή του μωσαϊκού! Άλλα τμήματα αντλούν από παλαιότερα έργα αργυροχοΐας, νομισμάτων και κεραμικής από την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Γαλατία.

«Οι Ρωμανοβρετανοί τεχνίτες δεν ήταν απομονωμένοι από τον υπόλοιπο αρχαίο κόσμο», τόνισε, «αλλά μέρος ενός ευρύτερου δικτύου εμπορίου και καλλιτεχνικής παράδοσης».

Αντιδράσεις και προοπτικές

Ο ανακαλυπτής του μωσαϊκού, Τζιμ Ίρβαϊν, δήλωσε ότι η έρευνα αποκαλύπτει επίπεδο πολιτισμικής ενσωμάτωσης στη Ρωμαϊκή Βρετανία που μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε. Η Ρέιτσελ Κιούμπιτ από το Historic England υπογράμμισε ότι η συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Λέστερ προσφέρει μια πιο σύνθετη εικόνα για τα ενδιαφέροντα και τις επιρροές των κατοίκων της εποχής.

Η καθηγήτρια Ρωμαϊκής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, Χέλα Έκχαρντ, χαρακτήρισε την έρευνα «συναρπαστική», καθώς φωτίζει πώς οι ιστορίες των ηρώων Αχιλλέα και Έκτορα μεταδίδονταν όχι μόνο μέσω κειμένων αλλά και μέσω ενός πλούσιου εικονογραφικού ρεπερτορίου σε κεραμική, αργυροχοΐα, ζωγραφική και μωσαϊκά.

πηγή:https://popular-archaeology.com/

V&A East Museum ανοίγει τον Απρίλιο 2026: Ένα νέο μουσείο για τη δημιουργικότητακαι την κοινότητα

Το V&A East Museum, το νέο πολιτιστικό στολίδι του Λονδίνου, ανοίγει τις πύλες του το Σάββατο 18 Απριλίου 2026 στο East Bank του Queen Elizabeth Olympic Park. Σχεδιασμένο από το αρχιτεκτονικό γραφείο O’Donnell + Tuomey και συνδιαμορφωμένο με νέους, δημιουργούς και κατοίκους της ανατολικής πλευράς της πόλης, το μουσείο φιλοδοξεί να γίνει ένας ζωντανός κόμβος τέχνης, σχεδίου, μόδας, μουσικής και παραστατικών τεχνών, με παγκόσμια προοπτική και τοπική ψυχή.

Ένα μουσείο για όλους, με επίκεντρο την κοινότητα και τη δημιουργία

Το V&A East Museum αποτελεί αδελφό χώρο του V&A East Storehouse, που εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 2025, και βρίσκεται δίπλα σε σημαντικούς πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς όπως το London College of Fashion, το BBC, το Sadler’s Wells East και το UCL East. Η φιλοσοφία του μουσείου βασίζεται στην έννοια της ανοιχτότητας και της συμμετοχής, όπως τονίζει η Jen McLachlan, διευθύντρια του έργου, περιγράφοντάς το ως «έναν πολιτικό χώρο διαλόγου, ανακάλυψης και κοινής εμπειρίας».

Η έκθεση έναρξης: The Music is Black – A British Story

Η πρώτη μεγάλη έκθεση του μουσείου, με τίτλο The Music is Black: A British Story, εστιάζει στη συμβολή της μαύρης βρετανικής μουσικής στον πολιτισμό του Ηνωμένου Βασιλείου και παγκοσμίως. Από το 1900 έως σήμερα, η έκθεση αφηγείται ιστορίες αγώνα, ανθεκτικότητας και δημιουργικής υπεροχής, με αντικείμενα όπως η παιδική κιθάρα της Joan Armatrading, ρούχα της Little Simz και φωτογραφίες από καλλιτέχνες όπως οι Jennie Baptiste, Beezer και Dennis Morris. Η έκθεση συνοδεύεται από ηχητική εμπειρία σε συνεργασία με τη Sennheiser και εγκαινιάζει μια νέα συνεργασία με το BBC Music, καθώς και ένα ετήσιο φεστιβάλ με τίτλο The Music is Black Festival.

Why We Make: Μια νέα ματιά στη συλλογή του V&A

Στους δύο ορόφους των νέων γκαλερί Why We Make, παρουσιάζονται πάνω από 500 αντικείμενα από τις συλλογές του V&A, οργανωμένα σε 10 θεματικές ενότητες που εξερευνούν τη σχέση της δημιουργίας με την ταυτότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ψυχική υγεία και την περιβαλλοντική δράση. Η επιμέλεια έγινε σε συνεργασία με τη V&A East Youth Collective και το αρχιτεκτονικό γραφείο JA Projects, με έμπνευση από την πολυπολιτισμική ταυτότητα της ανατολικής πλευράς του Λονδίνου.

Νέες αναθέσεις και έργα σύγχρονων δημιουργών

Με την έναρξη του μουσείου, εγκαινιάζεται και ένα νέο πρόγραμμα εξάμηνων αναθέσεων, με έργα από οκτώ διεθνείς καλλιτέχνες, όπως οι Tania Bruguera, Es Devlin, Rene Matić και Carrie Mae Weems. Τα έργα θα εκτίθενται τόσο στο V&A East Museum όσο και στο Storehouse, με θεματική που αντλεί από το παρελθόν και το μέλλον της δημιουργικότητας στην ανατολική πλευρά του Λονδίνου. Στην είσοδο του μουσείου, οι επισκέπτες θα υποδέχονται το μνημειακό έργο A Place Beyond του Thomas J Price.

Τοπικές φωνές και παγκόσμια προοπτική

Οι γκαλερί Why We Make περιλαμβάνουν έργα και αντικείμενα από δημιουργούς όπως η Yasmeen Lari, το αρχιτεκτονικό συλλογικό Assemble, ο φωτογράφος Jamie Hawkesworth και ο σχεδιαστής Yinka Ilori. Παράλληλα, παρουσιάζονται έργα από τοπικές πρωτοβουλίες όπως το Rabbits Road Press και το Wood Street Walls, καθώς και συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Sahra Hersi και ο φωτογράφος Tom Hunter, σε διασύνδεση με τη συλλογή του V&A.

Ένα μουσείο για το σήμερα και το αύριο

Όπως δήλωσε ο Gus Casely-Hayford, διευθυντής του V&A East, «σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει κρίσεις και διχασμούς, τα μουσεία και οι δημιουργικές βιομηχανίες έχουν καθοριστικό ρόλο στο να φέρνουν τους ανθρώπους κοντά, να γιορτάζουν τις κοινότητες και να αναδεικνύουν τη δύναμη της δημιουργίας ως μοχλό αλλαγής». Το V&A East Museum φιλοδοξεί να γίνει ένας τέτοιος χώρος: ανοιχτός, συμπεριληπτικός και βαθιά συνδεδεμένος με την κοινωνία που τον περιβάλλει.

\

Δύο μνημειακές ρωμαϊκές κεφαλές ανακαλύφθηκαν κοντά στο τείχος του Αδριανού στη Βρετανία

 

Ένα ζευγάρι  γλυπτών κεφαλών που χρονολογούνται στα τέλη του 2ου αιώνα, βρέθηκαν σε ένα γήπεδο κρίκετ στο Carlisle στην βορειοδυτική Αγγλία. Τα ευρήματα εκτιμάται ότι κοσμούσαν λουτρό που βρισκόταν κοντά σε ένα τείχος που έκτισε ο Αδριανός. Τα ευρήματα  της ρωμαϊκής περιόδου βρέθηκαν στην ύπαιθρο του Κάμπερλαντ, στην πόλη Carlisle, η οποία είχε το αρχαίο της όνομα Luguvaliu. Τον δεύτερο αιώνα, το Carlisle-Luguvalium ήταν ένα από τα σημαντικότερα ρωμαϊκά οχυρά στο τείχος του Αδριανού.

 

Με διαστάσεις περίπου 60 εκατοστών, τα δύο  κεφάλια από ψαμμίτη θα μπορούσαν να ανήκουν σε αγάλματα ύψους 3,5 έως 4,5 μέτρων που  ήταν τοποθετημένα σε αρχαίο θερμικό κτίριο, το οποίο βρίσκεται υπό ανασκαφή. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Frank Giecco, υπεύθυνο για την επιχείρηση, το μέγεθος των δύο κεφαλών μας επιτρέπει  στους αρχαιολόγους να επανεκτιμήσουν τη σημασία αυτών των δημόσιων λουτρών. «Πρόκειται για μια ανεκτίμητη και μοναδική ανακάλυψη», όπως δήλωσε ο αρχαιολόγος στο BBC.

 

Τα γλυπτά, βέβαια, δύσκολα συγκρίνονται με τα ελληνικά αριστουργήματα του Πολύκλειτου ή του Φειδία ή με τα καλύτερα έργα των ρωμαϊκών επιγόνων τους. Τα δύο φαινομενικά ακατέργαστα κεφάλια ήταν σκαλισμένα από τριγωνικούς όγκους. Φορούν περίτεχνα καλύμματα κεφαλής και οι λεπτομέρειες των προσώπων τους έχουν επεξεργαστεί προσεκτικά. Παρά την ακατέργαστη ποιότητά τους, τα λείψανα αυτά αποπνέουν μια εντύπωση μεγαλείου. Τα κεφάλια πιστεύεται ότι χρονολογούνται από τα τέλη του 2ου ή τις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ., χρονολογία που συνδέεται με το στυλ και το αρχαιολογικό πλαίσιο των λουτρών του Carlisle, τα οποία χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου (193-211).

 Η αξία τους

Πρόκειται για έργα επαρχιακού τύπου  όπως εξήγησε ο Frank Giecco στην Daily Mail. «Δεν έχει καμία σχέση με τα ωραία μαρμάρινα αγάλματα που βρίσκονται σήμερα στο Βατικανό ή αλλού, αλλά εξακολουθεί να είναι αξιοσημείωτο για το Καρλάιλ και για τα βόρεια σύνορα της αυτοκρατορία» σχολίασε ο ίδιος. Από την πλευρά του ο ιστορικός της ρωμαϊκής τέχνης Martin Henig, από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δήλωσε ενθουσιασμένος με την ανακάλυψη αυτών των δύο κομματιών, τα οποία είναι «από τα πιο αξιοσημείωτα που έχουν βρεθεί ποτέ στο βόρειο τμήμα της Μεγάλης Βρετανίας».

Κατά τη ταυτοποίηση των κεφαλών  οι ειδικοί θεωρούν ότι ένα κεφάλι θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει τη Fortuna, τη ρωμαϊκή θεά της τύχης. Οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν ένα γλυπτό με παρόμοιο χτένισμα που ανακαλύφθηκε στον τοίχο του Αντωνίνου, βορειότερα. Μια άλλη απόδοση προτείνει το αυτοκρατορικό ζεύγος Σεπτίμιου Σεβήρου και της συζύγου του Ιουλίας Δόμνας.

 

Επίσης,  αρχαιολόγοι του ιδιωτικού φορέα Wardell Armstrong ανακάλυψαν τη  σε προηγούμενη επιχείρηση τον Ιανουάριο περισσότερα από τριάντα ενεπίγραφα πετράδια, διακοσμημένα με εικόνες της Αφροδίτης και σατύρων. Από το 2021, ο αρχαιολογικός χώρος ανασκάπτεται καθώς τα ρωμαϊκά λουτρά ανακαλύφθηκαν τον Μάιο του 2017 στους χώρους του Carlisle Cricket Club. Το τεράστιο συγκρότημα βρίσκεται στην άκρη ενός ρωμαϊκού δρόμου που εξυπηρετούσε τα οχυρωμένα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η αρχαιολογική έρευνα πρόκειται να συνεχιστει.

Πηγή : Le Figaro

 

Πού ανακαλύφθηκε αρχαίο άρμα μαζί με τα άλογα που το έσερναν;

Σπάνιο εύρημα ήρθε στο φως στη Βρετανία, καθώς ένα άρμα από την τοπική Εποχή του Χαλκού βρέθηκε μαζί με τα δύο άλογα που το έσερναν στην επαρχία του Γιορκσάιρ. Η Εποχή του Χαλκού στις βρετανικές νήσους διήρκεσε από το 800 π.Χ. έως το 43 μ.Χ., όταν οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στην περιοχή. 

Η ανακάλυψη έλαβε χώρα απρόσμενα στην κωμόπολη Πόκλινγκτον του Γιορκσάιρ, κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών. Οι εργασίες αυτές έχουν σταματήσει ενώ διεξάγεται πλήρης ανασκαφή από τις αρχές του μήνα. Το εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι βρέθηκαν οι σκελετοί των αλόγων που έσερναν το άρμα, καθώς επίσης τα λείψανα του οδηγού και μια ρόδα του άρματος!

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου 

Οι αρχαιολόγοι θα προσπαθήσουν να χρονολογήσουν ακριβώς το εύρημα, μέσω των στοιχείων DNA, και να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτό. Κατά την Εποχή του Χαλκού στη Βρετανία, ήταν κοινή πρακτική να θάβονται τα άρματα. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι δεν περίμεναν να βρουν λείψανα του οδηγού και των δύο αλόγων που έσερναν το άρμα. 

"Είναι μια από τις πιο σημαντικές ταφές της Εποχής του Χαλκού που έχουν ανακαλυφθεί στην Βρετανία τα τελευταία 50 χρόνια", δήλωσε για το σπουδαίο εύρημα ο Δρ. Πίτερ Χάλκον, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χαλ.    

Οι Βρετανοί αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει άλλο ένα τέτοιο άρμα πριν από δύο χρόνια. Το εύρημα εκείνο χρονολογείται στο 500 π.Χ. και ήταν το μοναδικό στο είδος του που είχε βρεθεί τους τελευταίους δύο αιώνες! Από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα μόνο 26 άρματα της τοπικής Εποχής του Χαλκού έχουν εντοπιστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Στην βρετανική Εποχή του Χαλκού, το άρμα είχε μεγάλη κοινωνική σημασία, ήταν κάτι σαν σύμβολο κύρους και οι ιδιοκτήτες των αρμάτων ήταν οικονομικά ευκατάστατοι. 

Η ταφή των αλόγων μαζί με το άρμα και τον οδηγό ήταν έως τώρα μια άγνωστη πρακτική στους αρχαιολόγους. Τώρα, οι ειδικοί θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα στοιχεία για την σχέση αγάπης των αρχαίων Βρετανών με τα ιππήλατα άρματά τους.       

Η ανασκαφή στο Γιορκσάιρ αποκάλυψε επίσης πολλά αρχαία αντικείμενα, όπως αγγεία, ασπίδες, ξίφη, δόρατα, ακόμα και καρφίτσες. Όλα αυτά τα ευρήματα δίνουν στους ερευνητές μια καλή εικόνα στις ζωές των ανθρώπων που κατοικούσαν την Βρετανία πριν από 2.500 χρόνια! 

Η επαρχία Γιορκσάιρ είναι ένα πολύ καλό σημείο για την ανεύρεση ανθρώπινων λειψάνων της βρετανικής Εποχής του Χαλκού. Περίπου 150 ανθρώπινοι σκελετοί έχουν εντοπιστεί στην περιοχή από το 2016 και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι οι σκελετοί αυτοί ανήκουν σε ανθρώπους που έζησαν κατά την Εποχή του Χαλκού. Οι σκελετοί αυτοί βρέθηκαν μαζί με αρχαία αντικείμενα στην περιοχή Γιορκσάιρ Γούολντς. 

Πηγές 

https://www.disclose.tv

https://www.independent.co.uk/

Η Πιο Σκοτεινή Ώρα...Όταν δεν έχουμε ηγέτες με σθένος

Ηγέτες που καταφέρνουν να ορθώσουν το ανάστημά τους δεν υπάρχουν πολλοί. Γι' αυτό είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος που παρακολούθησα την κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας του Ουίνστον Τσόρτσιλ, του εμπνευσμένου Βρετανού πολιτικού που κατάφερε να σώσει τη χώρα του από την υποδούλωση στους ναζί και να την οδηγήσει στον θρίαμβο.

"Ανάμεσα στον πόλεμο και την ταπείνωση, διαλέξατε την ταπείνωση και θα έχετε τον πόλεμο" είχε διακηρύξει ο Τσόρτσιλ μετά από την επαίσχυντη Συμφωνία του Μονάχου, το 1938, όταν Βρετανία και Γαλλία προσπάθησαν να κατευνάσουν τον ολοένα και πιο επεκτατικό δικτάτορα της Γερμανίας, Αδόλφο Χίτλερ, παραδίδοντας του αμαχητί την τότε Τσεχοσλοβακία. 

Πολύ σύντομα, η άποψη του γηραιού πανέξυπνου πολιτικού αποδείχθηκε σωστή και όταν οι φλόγες της παγκόσμιας σύρραξης που προκάλεσε η ναζιστική Γερμανία, με την επίθεση της στην Πολωνία, έζωσαν την ηπειρωτική Ευρώπη και έφτασαν στις παρυφές της Βρετανίας, ο Τσόρτσιλ κλήθηκε να "βγάλει τα κάστανα απ την φωτιά". 

του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου

Την περίοδο αυτή παρακολουθούμε μέσα από την ταινία "Η Πιο Σκοτεινή Ώρα" και ειλικρινά θαύμασα το ψυχικό σθένος ενός ανθρώπου και ηγέτη, που κόντρα σε όλους τους αντιπάλους του, εσωκομματικούς και μη, δεν υπέκυψε στις πιέσεις για σύναψη ανακωχής με τον Χίτλερ. 

Μόνο ένας άνδρας όπως ο Τσόρτσιλ θα μπορούσε να βρει τα ψυχικά αποθέματα και να αντισταθεί, όταν οι στρατιές του αδηφάγου δικτάτορα της ναζιστικής Γερμανίας "κατάπιναν" ολόκληρες χώρες, μεταξύ των οποίων και την πάλαι ποτέ κραταιά Γαλλία, τη μεγάλη νικήτρια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το "μαύρο", για τον πολιτισμένο κόσμο, καλοκαίρι του 1940, ο Βρετανός πολιτικός αποτέλεσε έναν φάρο αντίστασης στον φασισμό - ναζισμό και μια κορυφαία έκφραση δημοκρατίας, όπως εξάλλου φαίνεται και από την πολύ αξιόλογη ταινία. 

Αναρωτιέμαι γιατί στις μέρες μας, δεν υπάρχουν πλέον τέτοιοι πολιτικοί ηγέτες ή ηγέτιδες που να μπορούν να εμπνεύσουν τους λαούς τους. Η ταινία είναι πράγματι πολύ επίκαιρη, καθώς η πολιτική συμπεριφορά του Τσόρτσιλ αναπόφευκτα οδηγεί τον Έλληνα θεατή σε συγκρίσεις με το ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι, που υποχωρεί διαρκώς στις απαιτήσεις των μεγάλων δυνάμεων. 

Αποτέλεσμα αυτής της υποχωρητικότητας είναι η ολοφάνερη πλέον αδυναμία της χώρας μας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της, κυριαρχικά, οικονομικά και ούτω καθ εξής. Ειλικρινά, ένιωσα λύπη αντιπαραβάλλοντας την σθεναρή στάση του Βρετανού ηγέτη με την έλλειψη πολιτικού και προσωπικού θάρρους και δύναμης από τις δικές μας ηγεσίες, τουλάχιστον  από το 1945 και μετά. 

Σε ό,τι αφορά το καστ, έμεινα κατάπληκτος από την συγκλονιστική ερμηνεία, ως Ουίνστον Τσόρτσιλ, του αγνώριστου Γκάρι Όλντμαν. Πιστεύω πως θα πάρει το Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου και πραγματικά θέλω να είναι ο νικητής αυτής της μαγικής βραδιάς του Χόλιγουντ. 

Άξια συμπρωταγωνίστρια του η επίσης διάσημη ηθοποιός Κριστίν Σκοτ Τόμας, που ενσαρκώνει με περισσή υποκριτική ικανότητα την λαίδη Τσώρτσιλ, σύζυγο του "Πατέρα της Νίκης" -  όπως αποκλήθηκε ο Τσόρτσιλ από τους συγχρόνους του.

Βρήκα πολύ καλό το γεγονός ότι η ταινία φανερώνει και πιο προσωπικά στοιχεία του Βρετανού ηγέτη - ελαττώματά του και ανθρώπινες αδυναμίες του -  δείχνοντάς μας τις σχέσεις με τους συναδέλφους του, τον βασιλιά της Βρετανίας, την γυναίκα του, ακόμα και με την προσωπική του γραμματέα.  

Επίσης, μου άρεσε ο συμβολισμός που υπήρχε σε πολλές σκηνές της ταινίας, όπως,

για παράδειγμα, η έξοδος του Τσόρτσιλ από το σκοτεινό τούνελ. 

Συμπερασματικά, τονίζω ότι το φιλμ που είχα την τύχη να παρακολουθήσω είναι άκρως διδακτικό για μας τους Έλληνες, πολίτες και πολιτικούς, αλλά και για όλους τους λαούς και τις ηγεσίες τους, όσον αφορά το παρόν και το μέλλον.