Συναυλία Ερυθρού Σταυρού στο Καλλιμάρμαρο «Κρατάμε τη Φλόγα της Ειρήνης, της Ελπίδας και του Ανθρωπισμού Αναμμένη»

Μια μεγάλη μουσική γιορτή με έντονο ανθρωπιστικό χαρακτήρα διοργανώνει ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, σε συνεργασία με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Η συναυλία «Κρατάμε τη Φλόγα της Ειρήνης, της Ελπίδας και του Ανθρωπισμού Αναμμένη» θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026, στις 21:00, στο ιστορικό Καλλιμάρμαρο – Παναθηναϊκό Στάδιο, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και δωρεάν δελτία εισόδου μέσω της πλατφόρμας more.com. Την παρουσίαση αναλαμβάνει η δημοσιογράφος Ελένη Χρονά.

Μια εκδήλωση αφιερωμένη στις αξίες του ανθρωπισμού

Η συναυλία τιμά τις αξίες που υπηρετεί ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός εδώ και σχεδόν 150 χρόνια: την αλληλεγγύη, την ειρήνη, την εθελοντική προσφορά, την ελπίδα και τον σεβασμό προς τον άνθρωπο. Η καλλιτεχνική διεύθυνση και επιμέλεια ανήκει στον Πασχάλη Τόνιο.

Καταξιωμένοι συνθέτες και ερμηνευτές στη σκηνή

Στη μεγάλη βραδιά συμμετέχουν οι συνθέτες:

Γιώργος Χατζηνάσιος, Πασχάλης Τόνιος, Νίκος Πλατύραχος.

Μαζί τους εμφανίζονται οι καταξιωμένοι καλλιτέχνες:

Γεράσιμος Ανδρεάτος, Ελένη Δήμου, Δώρος Δημοσθένους, Βίκυ Καρατζόγλου, Πένυ Μπαλτατζή, Μαριάνα Παπαμακαρίου, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Μέμος Μπεγνής, Σοφία Παπάζογλου, Βασίλης Σκουλάς, Μπάμπης Τσέρτος, Γιώργης Χριστοδούλου.

Μουσικοί και χορωδίες από όλη την Ελλάδα

Τη συναυλία συνοδεύουν οι μουσικοί:

Θανάσης Βασιλάς, Γιώργος Καραγιάννης, Κυριάκος Γκουβέντας, Θανάσης Σοφράς, Δημήτρης Χριστοδουλάκης, Δήμητρα Χανιαλάκη, Βαγγέλης Κονταράτος, Γιάννος Γιοβάνος, Παναγιώτης Βέργος, Ανδρέας Βουδούρης, Χρήστος Ζούμπος, Ντάσο Κούρτης.

Συμμετέχουν επίσης 46 χορωδίες με συνολικά 1.000 χορωδούς, προσδίδοντας στη βραδιά έναν ιδιαίτερα συμβολικό και συγκινησιακό χαρακτήρα.

Πόλεμος και Ειρήνη; Μουσική και θεατρική εγκατάσταση στην Αρχαία Έδεσσα

Στον Αρχαιολογικό Χώρο Λόγγου της Αρχαίας Έδεσσας παρουσιάζεται στις 5 και 6 Αυγούστου η παράσταση «Πόλεμος και Ειρήνη;», μια μουσικοθεατρική σύνθεση που τοποθετεί τον έρωτα, την ανθρώπινη συνείδηση και την αγωνία της επιβίωσης μέσα στο σκοτεινό περιβάλλον ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης. Οι «1914» και «1939» τολμούν να ερωτευτούν εν μέσω παγκόσμιων συγκρούσεων, ενώ ο Πόλεμος εμφανίζεται ως πρόσωπο, δεδομένος αλλά μη αγαθός, αντιπαραβάλλοντας τη βία με την εύθραυστη δυνατότητα της ειρήνης.

Ηχητικά τοπία, σκιές και ανθρώπινες φωνές

Ο ήχος λειτουργεί ως κακός σύμβουλος, φιλτραρισμένος μέσα από χαλάσματα και φόβο, αλλοιώνοντας σιωπές και ερωτόλογα. Η παράσταση εξερευνά πώς η τόλμη για τον έρωτα διαφέρει από την τόλμη στη μάχη, πώς η ειρήνη και ο πόλεμος καθορίζουν την ανθρώπινη υπόσταση και πώς η αγάπη, όπως γράφει ο Τολστόι, «εμποδίζει τον θάνατο» ακόμη και όταν η απειλή είναι πανταχού παρούσα.

Καλλιτεχνική ομάδα και μουσική εγκατάσταση

Η μουσική σύνθεση και η σύλληψη της ιδέας ανήκουν στην Ευαγγελία Βελλή-Κοσμά, ενώ ο Θάνος Νικολόπουλος υπογράφει τη σύνθεση και τον σχεδιασμό του ηχοτοπίου. Στη σκηνή εμφανίζονται οι Αγγελική Παντελεάκου και Παύλος Μελικίδης, πλαισιωμένοι από μουσικούς επί σκηνής και τη συμμετοχή της Παιδικής Χορωδίας «Musicart» του Νέου Ωδείου Κοζάνης. Η εικαστική επιμέλεια είναι του Πάρη Χατζηγιάννη. Την παραγωγή υποστηρίζει η ΑΜΚΕ «Μουσείο Γεσίου – Ο Μακεδονικός Αγώνας και η Έδεσσα».

Ποιο μάθημα μας δίνει ένα μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας

 Μάχες, στολές, εντυπωσιακά όπλα, παράσημα αλλά και τραυματίες, αναπηρικές καρέκλες, ομαδικοί τάφοι… δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Η φρίκη του πολέμου μπορεί να είναι ο καλύτερος διαφημιστής της Ειρήνης. Πολλά μηνύματα για την ειρηνική επίλυση των διαφορών μεταξύ των χωρών στέλνει το Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας - Ινστιτούτο Στρατιωτικής Ιστορίας στη Βιέννη που θεωρείται ένα από τα κορυφαία στρατιωτικά μουσεία στον κόσμο. Μάλιστα καθώς η μισή έκθεση είναι αφιερωμένη στον ‘Α Παγκόσμιο Πόλεμο  η αφήγηση της καθίσταται επίκαιρη λόγω της σύρραξης στην ευρύτερη ευρωπαϊκή γειτονιά μας.

Παρά τον εντυπωσιακό εξοπλισμό, τις καλαίσθητες στολές και σχεδόν άρτια παρουσιασμένο περιεχόμενο του μουσείου το μυαλό του επισκέπτη σήμερα ανατρέχει όχι στις δοξαστικές σελίδες της Ιστορίας, αλλά στις αιματοβαμμένες από την απώλεια χιλιάδων ανδρών στα πεδία της μάχης.

Το κουβάρι της ιστορίας ξετυλίγεται με την ιστορία του αυστριακού στρατού  από την εποχή της μοναρχίας των Αψβούργων από τα τέλη του 16ου αιώνα έως το τέλος της μοναρχίας το 1918, την δολοφονία του διαδόχου στο Σεράγεβο που στάθηκε η αφορμή για την έναρξη του Α’ Π.Π.- στο μουσείο εκτίθεται το όχημα που μετέφερε τον ίδιο και την δούκισσα την στιγμή της δολοφονίας- τις απώλειες αλλά και την ζωή και την ατμόσφαιρα από το μέτωπο μέχρι και το τέλος του Β’ Π.Π.. 

Με σεβασμό στην ελεύθερη κίνηση του επισκέπτη μέσα στον χώρο που είναι προσβάσιμος στα περισσότερα σημεία ακόμη και με αναπηρικό καροτσάκι έχουν ενταχθεί εντός της έκθεσης ακόμη και άρματα και αεροπλάνα. Η τεκμηρίωση φυσικά έρχεται και με άλλα αντικείμενα όπως είναι όπλα, πανοπλίες, στολές, σημαίες, πίνακες ζωγραφικής, μετάλλια και σήματα τιμής, φωτογραφίες, μοντέλα πολεμικών πλοίων και έγγραφα. Άξιο λόγου είναι ότι 2.000 αντικείμενα που εκτίθενται, σχετίζονται με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μια ακόμη  αίθουσα είναι αφιερωμένη στην αρκετά ταραχώδη ιστορία της Πρώτης Δημοκρατίας και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.  Σε αυτή την ενότητα εκτός από εντυπωσιακό πολεμικό εξοπλισμό περιλαμβάνονται τεκμήρια από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και αντικείμενα που μαρτυρούν την αποδοχή του Χίτλερ  από μέρους του λαού, προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα στον επισκέπτη. Ακολουθεί ένας εκθεσιακός χώρος αφιερωμένος στην ιστορία του αυστριακού ναυτικού. Η έκθεση καλύπτει ολόκληρη την περίοδο από τη δημιουργία του πρώτου στολίσκου του Δούναβη έως το τέλος του πολεμικού ναυτικού το 1918.

 

Η συλλογή κανονιών του Heeresgeschichtliches Museum περιλαμβάνει συνολικά 550 κανόνια και κάννες, αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες συλλογές του είδους της στον κόσμο. Η πλειονότητα των εκθεμάτων της συλλογής προέρχεται ακόμη από το παλιό αυτοκρατορικό οπλοστάσιο.

Μια ροκ προσέγγιση της Ειρήνης του Αριστοφάνη

Δυο περιέργα πλάσματα ντυμένα στα λευκά, "διακοσμημένα" με ρολό χαρτιά υγείας  στο διαμορφωμένο κοίλο του Ηρωδείου, με φόντο την Καμεράτα- Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής υπό την μπαγκέτα του Γιώργου Πέτρου να παίζει υπέροχες μελωδίες. Σχεδόν μια ροκ όπερα ξεδιπλώνεται μπροστά μου όταν ο γενιοφόρος Τρυγαίος, ντυμένος σουρεαλιστικά, αφού αφοδεύσει, αποπειράται να ανέβει με το σκαθάρι του στον Όλυμπο. Οι ήρωες παίζουν απλά θέατρο, αλλά ερμηνεύουν και λυρικά, με τον μαέστρο να μπαίνει πολλές φορές στο κοίλο και με την μπαγκέτα του να τους κατευθύνει!

της Μαρίας Αλιμπέρη

Λυρικοί τόνοι, νέα τεχνολογία, μια μεγάλη δόση χιούμορ και η σοφία του κλασικού κειμένου συνιστούν μια ξεχωριστή παράσταση μια άλλη "Ειρήνη", βασισμένη σε αυτή του Αριστοφάνη, υπό τη σκέπη του Εθνικού Θεάτρου. Μάλιστα όταν έχεις τη τύχη να την απολαύσεις στο μοναδικό μνημείο του Ηρωδείου σίγουρα συζητάς γι αυτήν θετικά διακείμενος. Σαφώς το 3D Mapping του Στάθη Μήτσιου έχει καταστήσει την παράσταση μια διαφορετική αισθητική εμπειρία προσδίδουν μια άλλη διάσταση στο εγχείρημα.

 Μάλιστα, αυτή η διάσταση σατιρίζεται μέσα στη παράσταση, μια σάτιρα μέσα στη σάτιρα καθώς ο Τρυγαίος δια στόματος Τζίμη Πανούση σχολιάζει "τι ψυχεδελικά είναι αυτά; Eurovision το έκανες" ενώ ακολουθούν σχόλια για την άδεια παρέμβασης στο μνημείο από το ΚΑΣ. 

Πολύ έξυπνο εύρημα, οφείλω να παραδεχθώ, το λυρικό μέρος που προστέθηκε σε αυτή

την απόδοση του κλασικού κειμένου,με το  λιμπρέτο του Δημοσθένη Παπαμάρκου  και τη σύνθεση του Νίκου Κυπουργού. Η έκπληξη μου ήταν ακόμη μεγαλύτερη καθώς το κείμενο αναδείχθηκε με μελωδικές φωνές ερμηνευτών, ταλαντούχων ηθοποιών με έξοχο μουσικό σύνολο. Ο Αριστοφάνης λοιπόν έφθασε στο σήμερα με στοιχεία επιθεώρησης  για την επικαιρότητα  ενδεδειγμένος και με σύγχρονες μελωδίες, μια ομολογουμένως πρωτοποριακή σκηνοθεσία από τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη.

Η πλοκή παραμένει ίδια με την κωμωδία του Αριστοφάνη, αλώβητα κάποια μέρη, αλλά με πολλά ένθετα στοιχεία διαμορφώνουν μεταμοντέρνο χαρακτήρα. Πρόκειται για μια άλλη προσέγγιση αριστοφανικού κειμένου αποδεικνύοντας ότι δεν είναι καθόλου παλιό το κείμενο. Βέβαια, τα ένθετα μουσικά στοιχεία με προβληματίζουν, σε κάποια σημεία διαπιστώνεται ανισορροπία από την επανεκτέλεση γνωστών τραγουδιών.
Και επιμένω σε όλα αυτά τα στοιχεία της παράστασης γιατί επιλέγοντας να δω αυτή την παράσταση είχα την εντύπωση ότι όλα θα τα συμπαρασύσει η σαρωτική περσόνα του Τζίμη Πανούση, που σαφώς του ταιριάζει γάντι ο ρόλος του Τρυγαίου. Τα καυστικά σχόλια με σπαρταριστές ατάκες  αποδίδονται με άλλη χάρη και  εδώ η κωμωδία απαιτεί την βωμολοχία.

Μπορεί ο ρόλος του Τρυγαίου να είναι δεσποτικός, αλλά το ταλέντο δεν κρύβεται έτσι κι ο Ερμής που υποδύεται ο Τάσης Χειστογιανόπουλος, η Ειρήνη Καραγιάννη που γοητεύει ως Ειρήνη αλλά και η τροφός που αναδεικνύνεται από την μοναδική Ευαγγελία Καρακατσάνη και ο δούλος που χαρίζει άφθονο γέλιο με την ερηνεία του Νίκου Καρδώνη,όλοι οι ερμηνευτές  κέρδισαν το θερμό χειροκρότημα του κοινού!