Η κυκλοφορία του τρέιλερ για τις Ματωμένες Παρτιτούρες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το συλλογικό τραύμα των Τεμπών, τρία χρόνια μετά τη νύχτα που ο χρόνος σταμάτησε στις ράγες. Η ταινία μικρού μήκους του 17χρονου Ραφαήλ Νικόλαου Λουκατάρη ενώνει καταξιωμένους καλλιτέχνες σε μια κινηματογραφική κραυγή μνήμης και δικαιοσύνης.
Η ταινία που αρνείται να ξεχάσει
Τον Μάρτιο στους κινηματογράφους και με επίσημη πρεμιέρα στις 23 Μαρτίου, οι Ματωμένες Παρτιτούρες έρχονται ως μια καλλιτεχνική κατάθεση ψυχής που συνομιλεί με το συλλογικό πένθος. Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από την τραγωδία των Τεμπών, η ταινία επιχειρεί να φωτίσει το «γιατί» που παραμένει αναπάντητο και να δώσει φωνή σε μια κοινωνία που αρνείται να ξεχάσει.
Ο δημιουργός της, μόλις 17 ετών, καταφέρνει να κινητοποιήσει σημαντικά ονόματα της ελληνικής τέχνης: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Απόλλων Σαρρής, Μίλτος Πασχαλίδης, Κωνσταντίνα Αναγνώστη και Αθηναγόρας Χατζηγεωργίου συμμετέχουν σε μια ταινία που ήδη χαρακτηρίζεται «γροθιά στο στομάχι».
Το τρέιλερ που προκαλεί ανατριχίλα
Στο τρέιλερ, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ώρες, διαφαίνεται η ιστορία ενός νέου που συγκρούεται με την οικογένειά του για να κυνηγήσει το όνειρό του στη μουσική, πριν βρεθεί στο μοιραίο τρένο. Οι πρώτες αντιδράσεις στα social media μιλούν για «ανατριχίλα», «συγκίνηση» και «μια ταινία που θα πονέσει αλλά πρέπει να υπάρξει».
Η συμμετοχή καλλιτεχνών όπως ο Δαδακαρίδης και ο Πασχαλίδης προσδίδει στο εγχείρημα ηθικό βάρος, μετατρέποντας την ταινία από προσωπική πρωτοβουλία ενός εφήβου σε συλλογική πράξη μνήμης και αλληλεγγύης.
Η νέα γενιά αναλαμβάνει τη μνήμη
Το γεγονός ότι ένας δημιουργός που δεν έχει κλείσει τα 18 επιλέγει να ασχοληθεί με την τραγωδία των Τεμπών δείχνει πως η νέα γενιά δεν ξεχνά. Είναι η γενιά που θα μπορούσε να βρίσκεται σε εκείνα τα βαγόνια. Οι Ματωμένες Παρτιτούρες γίνονται το δικό της μέσο για να κρατήσει ζωντανή τη φλόγα της μνήμης και να απαιτήσει δικαιοσύνη.
Η ταινία θα προβληθεί μετά την πρεμιέρα της στη Ρόδο και αναμένεται να ταξιδέψει και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Μια χώρα που δεν ξεχνά
Πέρυσι, στη δεύτερη «μαύρη» επέτειο, χιλιάδες πολίτες πλημμύρισαν το Σύνταγμα και τις μεγάλες πόλεις, αποδεικνύοντας ότι το τραύμα των Τεμπών δεν είναι ιδιωτικό. Είναι μια ανοιχτή πληγή στο σώμα της χώρας. Η ταινία του Λουκατάρη δεν έρχεται να καλύψει κάποιο κενό· έρχεται να προστεθεί σε αυτή τη μεγάλη, συλλογική υπόσχεση: να μη σβήσει η μνήμη, όσο το “γιατί” παραμένει αναπάντητο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου