Λαμπρινή Μποβιάτσου: «Το Μάτι του Δημιουργού» στη Sianti Gallery

Η Sianti Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής της Λαμπρινής Μποβιάτσου με τίτλο «Το Μάτι του Δημιουργού», σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ήρας Παπαποστόλου. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, από τις 19:00 έως τις 22:00, ενώ στις 20:00 η καλλιτέχνιδα θα παρουσιάσει μια ξεχωριστή εικαστική performance, εμπνευσμένη από τη θεματική της έκθεσης.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Νοεμβρίου 2026, προσκαλώντας το κοινό σε μια εικαστική διαδρομή γύρω από τη δύναμη του βλέμματος, την αντανάκλαση, την αυτογνωσία και τη σχέση του ανθρώπου με την πραγματικότητα.

Το ανθρώπινο μάτι ως σύμβολο αυτογνωσίας και πνευματικής αναζήτησης

Αφετηρία της έκθεσης αποτελεί το ανθρώπινο μάτι, όχι μόνο ως όργανο όρασης, αλλά και ως σύμβολο συνείδησης, εσωτερικής αναζήτησης και πνευματικής διερεύνησης. Μέσα από μια σειρά έργων που εστιάζουν στη δύναμη του βλέμματος, η Λαμπρινή Μποβιάτσου εξετάζει τη σχέση ανάμεσα σε εκείνον που παρατηρεί και σε εκείνο που γίνεται αντικείμενο παρατήρησης, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου τα όρια μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου γίνονται δυσδιάκριτα.

Με αναφορές στο έργο του Ρενέ Μαγκρίτ «Ο Ψεύτικος Καθρέφτης», η καλλιτέχνιδα διερευνά τη διαφορά ανάμεσα σε αυτό που βλέπουμε και σε αυτό που πραγματικά αντιλαμβανόμαστε. Τα υπερμεγέθη, εκφραστικά μάτια που κυριαρχούν στις συνθέσεις της, συχνά με την αντανάκλαση της ίδιας της μορφής της, λειτουργούν ως καθρέφτες μιας εσωτερικής πραγματικότητας που άλλοτε αποκαλύπτεται και άλλοτε παραμένει αινιγματική.

Όπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης, Ήρα Παπαποστόλου, «Το μάτι του καλλιτέχνη μετατρέπεται στο μάτι του Δημιουργού που παρατηρεί το μυστήριο του σύμπαντος σε μια προσπάθεια εύρεσης του εαυτού και του Μεγάλου Όντος που βλέπει τα πάντα».

Αντανακλάσεις, παραμορφώσεις και προσωπικά βιώματα

Στα έργα της Λαμπρινής Μποβιάτσου, το βλέμμα υπερβαίνει τη λειτουργία της απλής παρατήρησης και μετατρέπεται σε μέσο επικοινωνίας, φορέα συναισθημάτων και προσωπικών βιωμάτων. Παράλληλα, γίνεται αφετηρία για έναν ευρύτερο στοχασμό γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη και την αναζήτηση της ταυτότητας.

Οι παραμορφώσεις, οι αντανακλάσεις σε καθρέφτες, τζάμια και καθημερινά αντικείμενα, καθώς και οι μικροσκοπικές σκηνές που αναπτύσσονται μέσα σε αυτές, συνθέτουν ένα εικαστικό σύμπαν στο οποίο η πραγματικότητα συναντά το φαντασιακό. Η αυτοπροσωπογραφία αποκτά συμβολικές και πνευματικές διαστάσεις, ενώ ο θεατής καλείται να αναζητήσει τα όρια ανάμεσα στην εξωτερική εικόνα και την εσωτερική εμπειρία.

Η θέαση δεν αποτελεί, επομένως, μια παθητική διαδικασία. Αντίθετα, ενεργοποιεί έναν διάλογο ανάμεσα στο έργο, τον δημιουργό και τον θεατή, θέτοντας ερωτήματα για το ποιος βλέπει, ποιος παρατηρεί και τι τελικά αποκαλύπτεται μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Η ζωγραφική ως ανθρώπινη δημιουργία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Ιδιαίτερη θέση στην έκθεση κατέχει η ελαιογραφία, μέσα από την οποία αναδεικνύονται η χειρονομία, η υλικότητα και η ανθρώπινη παρουσία στη ζωγραφική πράξη. Σε μια περίοδο κατά την οποία η τεχνητή νοημοσύνη διευρύνει τις δυνατότητες παραγωγής ψηφιακών εικόνων, η ζωγραφική της Λαμπρινής Μποβιάτσου αναδεικνύει τη σημασία του χειροποίητου έργου και της δημιουργικής ατέλειας. Η προσωπική ματιά, η βιωματική εμπειρία και η μοναδικότητα της ανθρώπινης έκφρασης βρίσκονται στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής της προσέγγισης.

Όπως υποστηρίζει η ίδια, όσο περισσότερο εξελίσσεται η τεχνητή νοημοσύνη, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η ανάγκη για την ανθρώπινη δημιουργία, η οποία διατηρεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της μέσα από την προσωπική εμπειρία και τη χειρονομία του καλλιτέχνη.

Εικαστική performance από τη Λαμπρινή Μποβιάτσου στα εγκαίνια

Στο πλαίσιο των εγκαινίων, την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου στις 20:00, η Λαμπρινή Μποβιάτσου θα παρουσιάσει εικαστική performance εμπνευσμένη από τη θεματική του «Ματιού του Δημιουργού».

Μέσα από τη ζωντανή καλλιτεχνική δράση, η δημιουργός θα προσεγγίσει τις έννοιες του βλέμματος, της παρατήρησης και της αυτογνωσίας, προσφέροντας στο κοινό μια διαφορετική εμπειρία σύνδεσης με το έργο και τις ιδέες της έκθεσης.

Το «Μάτι του Δημιουργού» λειτουργεί ως πρόσκληση για μια θέαση πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Ο θεατής καλείται να συμμετάσχει ενεργά σε έναν διάλογο με τον εαυτό του, τον κόσμο και το αθέατο που τους περιβάλλει.

Λίγα λόγια για τη Λαμπρινή Μποβιάτσου

Η Λαμπρινή Μποβιάτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975 και σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti di Roma. Έχει πραγματοποιήσει 23 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ άλλων στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αίγυπτο.

Στις πρόσφατες ατομικές της εκθέσεις περιλαμβάνονται το «Το Μάτι του Δημιουργού» (2026, Sianti Gallery), οι εκθέσεις «Προσωπική Αρχαιολογία» και «Come Back!» (2026, Πνευματικό Κέντρο Χανίων και Καφέ Αρχαιολογικού Μουσείου Χανίων), καθώς και η έκθεση «Ισόβιος έρωτας» (2025, γκαλερί Αγκάθι-Καρτάλος). Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία.

Πληροφορίες έκθεσης

Sianti Gallery

Διεύθυνση: Βασιλέως Αλεξάνδρου 2 & Νηρηίδων 18, 11634 Αθήνα, πίσω από την Εθνική Πινακοθήκη

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 7245432, 210 3648335

Email: info@siantigallery.com

Ιστοσελίδα: www.siantigallery.com

Χορηγός επικοινωνίας: MAGENTA TV

Ώρες λειτουργίας Sianti Gallery

Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 10:00–20:00

Τετάρτη: 10:00–15:00

Σάββατο: 10:00–16:00

Κυριακή και Δευτέρα: Κλειστά

Σέρχιο Μπλάνκο : Αυτομυθοπλασία: Μια μηχανική του εγώ

1. 

   
   

   
   

   Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, στις 19:00, οι Εκδόσεις Πατάκη διοργανώνουν την παρουσίαση του βιβλίου του δραματουργού Σέρχιο Μπλάνκο, με τίτλο «Αυτομυθοπλασία: Μία μηχανική του εγώ», στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη, στην Αθήνα.

   Στην εκδήλωση θα συμμετάσχουν άνθρωποι του θεάτρου και της λογοτεχνίας, οι οποίοι θα προσεγγίσουν το έργο και τις βασικές ιδέες του συγγραφέα γύρω από τη σχέση της προσωπικής εμπειρίας με τη μυθοπλασία.

   Οι ομιλητές και οι αναγνώσεις αποσπασμάτων

   Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, η θεατρολόγος και μεταφράστρια Μαρία Χατζηεμμανουήλ, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, Σέρχιο Μπλάνκο.

   Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Αντώνης Γκρίτσης και Δέσποινα Σαραφείδου, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει χαρακτηριστικά σημεία της γραφής και της σκέψης του δημιουργού.

   Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη, στην οδό Ακαδημίας 65, στην Αθήνα. Για πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν στο τηλέφωνο 210 3811850.

   Η αυτομυθοπλασία ανάμεσα στην αλήθεια και τη μυθοπλασία

   Στο βιβλίο, ο Σέρχιο Μπλάνκο διερευνά την αυτομυθοπλασία ως λογοτεχνικό είδος που συνδυάζει πραγματικά βιώματα και μυθοπλαστικά στοιχεία, δημιουργώντας μια σύνθετη σχέση ανάμεσα στον συγγραφέα, την προσωπική του ιστορία και τον αναγνώστη.

   Αφετηρία αποτελεί ο ορισμός του Σερζ Ντουμπροφσκύ, στον οποίο αποδίδεται η εισαγωγή του όρου «autofiction». Η αυτομυθοπλασία διαφοροποιείται από την παραδοσιακή αυτοβιογραφία, καθώς δεν δεσμεύεται αποκλειστικά από την καταγραφή της πραγματικότητας, αλλά αξιοποιεί τη δημιουργική ανασύνθεση της προσωπικής εμπειρίας.

   Μέσα από αυτή την προσέγγιση, τα όρια μεταξύ αλήθειας και επινόησης παραμένουν ανοιχτά, θέτοντας ερωτήματα για το πώς διαμορφώνεται η ταυτότητα μέσα από τη γραφή.

   Από τον Σωκράτη στη σύγχρονη αυτομυθοπλασία

   Το έργο αναπτύσσεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο, ο συγγραφέας παρουσιάζει μια ιστορική επισκόπηση των λεγόμενων «γραφών του εγώ», ακολουθώντας μια διαδρομή που ξεκινά από τον Σωκράτη και τον Άγιο Αυγουστίνο και φτάνει έως τη μεταμοντέρνα μυθοπλασία του 21ου αιώνα.

   Στο δεύτερο μέρος, ο Μπλάνκο διατυπώνει τη δική του θεωρία για την αυτομυθοπλασία, παρουσιάζοντας έναν «Δεκάλογο αυτομυθοπλαστικής απόπειρας», με αφετηρία και σημείο αναφοράς τα θεατρικά του έργα.

   Παράλληλα, εξετάζει με ειλικρίνεια τη διαδικασία της συγγραφής και τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους το συγγραφικό «εγώ» αμφισβητεί, αναδιαμορφώνει και τελικά επανεφευρίσκει τον εαυτό του.

   Η γραφή ως πράξη αυτογνωσίας και επιβίωσης

   Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η σχέση του δημιουργού με τη γραφή και η δυνατότητα της λογοτεχνίας να μετατρέψει την προσωπική εμπειρία σε αφήγηση. Ο συγγραφέας προσεγγίζει τη γραφή όχι μόνο ως μέσο έκφρασης, αλλά και ως διαδικασία μέσα από την οποία το υποκείμενο ανακαλύπτει εκ νέου την ταυτότητά του.

   Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Σέρχιο Μπλάνκο: «Τελικά, δεν είμαι εγώ εκείνος που γράφει· είναι η γραφή μου που με γράφει».

   Η φράση αυτή συμπυκνώνει τη βασική ιδέα του έργου: η συγγραφή δεν αποτελεί απλώς την αποτύπωση μιας ήδη διαμορφωμένης ταυτότητας, αλλά μια δυναμική διαδικασία μέσα από την οποία το ίδιο το «εγώ» μετασχηματίζεται και αποκτά νέες αφηγηματικές μορφές.

   
   

Συνομιλία με το ChatGPT

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Δωρεάν προσβάσιμα εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες με αναπηρία

 

Δωρεάν εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά ηλικίας 5 ετών και άνω, καθώς και για ενήλικες με αισθητηριακές, αναπτυξιακές ή/και κινητικές αναπηρίες, προσφέρει κάθε εβδομάδα το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ενισχύοντας την πρόσβαση στον πολιτισμό και τη συμμετοχή στην καλλιτεχνική δημιουργία.Με επίκεντρο την ισότιμη συμμετοχή και τη δημιουργική έκφραση, το πρόγραμμα υλοποιείται σε εβδομαδιαία βάση με την υποστήριξη του Ιδρύματος Αντώνιου και Ιωάννη Αγγελικούση.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε ειδικά σχολεία και φορείς που υποστηρίζουν άτομα με αναπηρία και περιλαμβάνει περιηγήσεις στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου, καθώς και εικαστικά και αισθητηριακά εργαστήρια σε ειδικά διαμορφωμένο και προσβάσιμο χώρο. Παράλληλα, προβλέπεται η υλοποίηση των δράσεων εκτός Μουσείου, όταν η μετακίνηση των συμμετεχόντων είναι δύσκολη.

Με τη συμβολή εξειδικευμένων συνεργατών, η τέχνη αξιοποιείται ως μέσο έκφρασης, επικοινωνίας και δημιουργίας. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν, να συνεργαστούν και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, σε ένα περιβάλλον που προάγει την ελευθερία, την αποδοχή και τη χαρά της συμμετοχής.

Το πρόγραμμα υλοποιείται από το 2022 με την υποστήριξη του Ιδρύματος Αντώνιου και Ιωάννη Αγγελικούση, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της προσβασιμότητας και στη διαμόρφωση ενός πολιτιστικού περιβάλλοντος ανοιχτού σε όλους.

Έκθεση φωτογραφίας «Οδός Ιάσονος»

 

Τι σημαίνει ένας δρόμος για εσάς; Στην περίπτωση της οδού Ιάσονος, πρόκειται για έναν μικρό πεζόδρομο στο Μεταξουργείο με παλιά σπίτια, μικρά μαγαζιά, τη γκαλερί Breeder, καθώς και οίκους ανοχής που μετακόμισαν εκεί όταν έκλεισαν στην Τρούμπα το 1967. Για τους οίκους ανοχής στο δρόμο αυτό, μιλά μέσα από τη δουλειά της η φωτογράφος Μαργαρίτα Μυρογιάννη στην έκθεση που τιτλοφορείται Οδός Ιάσονος. Και το ενδιαφέρον είναι πως φιλοξενείται στη γκαλερί TheBreederπου βρίσκεται στον ίδιο δρόμο.

Της Χαράς Μπουργάνη 

Η αφήγηση ξεδιπλώνεται μέσα από17 έγχρωμες και 72 ασπρόμαυρες φωτογραφίες καθώς και 13 μπρούτζινα γλυπτά, όλα αποτέλεσμα της 25ετούς έρευνας, επιτόπιας και μη, καθώς και της συνομιλίας της φωτογράφου με τις γυναίκες που εργάζονται στους οίκους ανοχής. Λεπτομέρειες σε φωτογραφίες και γλυπτά υπονοούν το χώρο και τη συνθήκη και λειτουργούν άλλοτε μεμονωμένα άλλοτε συλλογικά, ώστε ο επισκέπτης να μεταφερθεί σε μια άλλη πραγματικότητα βλέποντας σε φωτογραφίες και γλυπτά, εσώρουχα, κρεβάτι, κόκκινο φωτισμό και χρώματα που παραπέμπουν σε πολυτελή υλικά (βελούδινες κουρτίνες, χρυσαφί γλυπτά).

Στην έκθεση  έχει ενδιαφέρονη γυναικεία ματιά της ίδιας της Μυρογιάνη και ο τρόπος που προσεγγίζει το θέμα. Η ματιά της δεν είναι αδιάκριτη. Ο φακός της δεν εισβάλει απότομα στις ζωές των γυναικών. Δεν τις ακολουθεί ηδονοβλεπτικά σε ιδιωτικές στιγμές. Μπορεί, όμως, να τις υπονοεί. Οιασπρόμαυρεςφωτογραφίεςαποτελούναποσπασματικέςστιγμέςαπότιςεπισκέψειςτηςκαιφέρουνέναστοιχείοφωτορεπορτάζ, καθώς ο φακός εστιάζει σε λεπτομέρειες και στιγμιότυπα της καθημερινότητας στους χώρους αυτούς. Αποτελούν, επομένως, ντοκουμέντα. 

Από την άλλη, τα γλυπτά αποτελούν μια μετα-αφήγηση: είναι οι καλλιτεχνικές δημιουργίες που εμπνεύστηκε από τις επισκέψεις στους χώρους αυτούς και την έρευνά της δημιουργώντας διάλογο ανάμεσα στο φανταστικό και την αναπαράσταση.

Η Μαργαρίτα Μυρογιάννη είναι εικαστική καλλιτέχνης και αυτή είναι η δεύτερη ατομική της έκθεση. Σπούδασε στην Σχολή καλών Τεχνών στην Αθήνα, στη σχολή Βακαλό και στο Slade School of Fine Art, University College London.

TheBreeder, Ιάσονος 45. Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή, 11.00 - 19.00 | Σάββατο, 11:00 - 17:00

Όταν τα ζώα μας επιστρέφουν το βλέμμα: Οι αρχέγονες μορφές του Θωμά Μπερτόλη

 Σάββατο μεσημέρι στoν φιλόξενο χώρο της Artshot Gallery: Από τον πηλό γεννιούνται μορφές ζώων, άλλες αφαιρετικές, άλλες σαν καρικατούρες, σαν να έχουν ξεπηδήσει από  παιδικά παραμυθια. Με την ήρεμη καθοδήγηση του καλλιτέχνη Θωμά Μπερτόλη, γινόμαστε ξανά παιδιά που πλάθουμε με τα χέρια. Ένα όμορφο συναίσθημα μας κατακλύζει καθώς η αίσθηση του πηλού μοιάζει με χάδι... 

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Στο πλαίσιο της έκθεσης «Γιατί μας κοιτάζουν τα ζώα του Θωμά Μπερτόλη», που επιμελείται και υπογράφει το κείμενο η Σοφία Βερύκιου  ο καλλιτέχνης μας  φιλοξένησε στην έκθεση του και μας χάρισε την ευκαιρία να γίνουμε  ξανά παιδιά. Με την αφορμή του workshop είχαμε  τη δυνατότητα να θαυμάσουμε την έκθεσή του που  ανατρέπει το εμβληματικό ερώτημα του Βρετανού ιστορικού τέχνης John Berger από το δοκίμιο «Γιατί κοιτάζουμε τα ζώα;». Ο κ. Μπερτόλης με τις  ιδιαίτερες μορφές  που  δημιουργεί , δίνει πνοή σε πλάσματα που ισορροπούν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.   Σαν να ξεπήδησαν από όνειρο και ερχονται εδώ στο σήμερα να μας  δώσουν ένα μήνυμα. 

O Θωμάς Μπερτόλης με την ζωγράφο και γραφίστρια
Σοφία Γαϊτάνη, ιδιοκτήτρια της Artshot Gallery/.

Τα ζώα που επιστρέφουν το βλέμμα

Τα κεραμικά ζώα του Μπερτόλη στέλνουν τα δικά τους νοήματα κοιτάζοντάς μας στα μάτια. Επιστρέφοντας το βλέμμα, επιβεβαιώνουν ότι για εμάς δεν είναι απλώς ζώα της φύσης. Είναι όντα με συμβολισμούς, έμψυχοι και άψυχοι σύντροφοι, αλλά και επισκέπτες του ύπνου μας. Όπως σημειώνει ο καλλιτέχνης, τα ζώα καταφέρνουν να προκαλέσουν στον άνθρωπο ένα «ανεπανάληπτο συναίσθημα που λειτουργεί σαν τη χαμένη παιδικότητα».  Δεν σε κάνει να τα φοβάσαι, αλλά να τα αγαπάες, να τα νιώθεις δικά σου πλάσματα. 

Ο κ.Μπερτόλης πειραματίζεται με την αναπαράσταση και την αφαίρεση. Κααθώς κοίταζα τα έργα του ένιωθα ότι  τα κεραμικά του συνομιλούν με τις μορφές του Πικάσο .. Στην κεραμική του, η γλυπτή μορφή ανακαλεί μια πρωταρχική σχέση με τον κόσμο,  εκεί που άνθρωπος, ζώο και αντικείμενο διατηρούν μια σχέση θαυμαστής ισοτιμίας.

 Σκεφτόμουν ότι τα έργα του, αλλοτε θυμίζουν τοτέμ, άλλοτε απλά θυμίζουν μορφές αγαπημένων κατοικίδιων της παιδιής μας ηλικίας.  Αναμνήσεις, όνειρα, αδυναμίες μπλέκουν μέσα μας. Από την πλευρά του ο καλλιτέχνης  έχει δηλώσει ότι αντλεί έμπνευση από αρχαίους μύθους. Δίνοντας έμφαση στη μορφή περισσότερο, ο λόγος του μύθου μετατρέπει το γλυπτό σε ομιλούν αντικείμενο, σε έναν οικουμενικό εκφραστή της ανθρώπινης φωνής.

Το βλέμμα των ζώων στη σύγχρονη εποχή

Παρατηρώντας τα έργα του, νιώθω πεπεισμένη ότι ο κ.Μπερτόλης μάς φέρνει αντιμέτωπους με τα ζώα ως όντα μέσα από μια ενστυκτώδη αποτύπωση. Με έμφαση στη χειρονομία όχι στη τεχνική τελειότητα,  τα ζώα του μοιάζουν να ξυπνουν από μια παλαιολιθική εποχή και να μεταμορφώνονται σε σύγχρονα καλλιτεχνικά αντικείμενα. Το βλέμμα τους ανακαλεί τη μακρά ιστορία τους και μια συμπόρευση με την Ανθρωπότητα. Μέσα από την απλότητα η κεραμική φόρμα, αφηγείται πολλές διαδρομές των ιστοριών τους, μικραίνει  όμως την απόσταση ανάμεσα στην Τέχνη και την Ιστορία, στη φόρμα και το νόημα, ανάμεσα στο αντικείμενο, το ζώο και τον άνθρωπο.