Τρεις νέες εκθέσεις εγκαινιάζει το ΕΜΣΤ στις 2 Απριλίου

Το ΕΜΣΤ ανοίγει τις πόρτες του σε μια βραδιά αφιερωμένη στη δημιουργικότητα του 20ού αιώνα, παρουσιάζοντας τρεις νέες εκθέσεις που φωτίζουν διαφορετικές όψεις της ελληνικής καλλιτεχνικής πρωτοπορίας. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 2 Απριλίου στις 19:00.

Η αναδρομική έκθεση της Νίκης Καναγκίνη

Η έκθεση Νίκη Καναγκίνη Ωδή στα πράγματα παρουσιάζει μια εκτενή αναδρομή στο έργο της καλλιτέχνιδας, αναδεικνύοντας τη γλώσσα του μοντερνισμού και τον τρόπο με τον οποίο συνέδεε τις εφαρμοσμένες τέχνες με τις καλές τέχνες. Η χρήση της γραφής ως εικαστικού μέσου αποτελεί κεντρικό στοιχείο της έκθεσης, την οποία επιμελείται η Τίνα Πανδή.

Το αφιέρωμα στον Γιάννη Χρήστου

Σε συνεργασία με το Ωδείον Αθηνών, το ΕΜΣΤ παρουσιάζει την έκθεση Γιάννης Χρήστου Εναντιοδρομία, ένα αφιέρωμα στον κορυφαίο συνθέτη της μουσικής πρωτοπορίας. Για πρώτη φορά εκτίθενται δημόσια τεκμήρια από το Αρχείο Γιάννη Χρήστου, σε επιμέλεια του Costis Zouliatis και της ομάδας Anaparastasis Life and Work of Jani Christou.

Ο Στάθης Λογοθέτης και η σχέση τέχνης και φύσης

Η έκθεση Στη γη του Στάθη Λογοθέτη παρουσιάζει περίπου εβδομήντα έργα που καλύπτουν όλη την πορεία του καλλιτέχνη. Η επιλογή των έργων αναδεικνύει μια πρακτική που συνδέει τη ζωγραφική με το σώμα, την ύλη και τα στοιχεία της φύσης, φωτίζοντας μια ιδιαίτερη προσέγγιση στη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.

Εναρξη με την παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού

Τα εγκαίνια των τριών εκθέσεων θα τελέσει η Υπουργός Πολιτισμού, σηματοδοτώντας μια σημαντική στιγμή για το ΕΜΣΤ και για το κοινό που παρακολουθεί τη σύγχρονη ελληνική καλλιτεχνική παραγωγή.

 Με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Η μικρή νησίδα Χρυσή αποκαλύπτει τις αρχαίες εγκαταστάσεις στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης

Πόσο ζωντανό μπορεί να είναι ένα μικρό νησί νότια της Κρήτης; Η Χρυσή, ένας τόπος που σήμερα μοιάζει ακατοίκητος, αποδεικνύεται εξαιρετικά δραστήριος στο πέρασμα των αιώνων. Οι αρχαιολογικές έρευνες φέρνουν στο φως ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από την Εποχή του Χαλκού έως και τους νεότερους χρόνους, αποκαλύπτοντας έναν μινωικό οικισμό, εγκαταστάσεις των ιστορικών περιόδων και στοιχεία για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του νησιού.

Διάλεξη  θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 18 Μαρτίου στις 19:00, στην αίθουσα Μανόλης Ανδρόνικος του ΑΜΘ. 

Η διάλεξη  στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο των Φίλων του ΑΜΘ, συνεχίζει τον επιτυχημένο κύκλο επιστημονικών διαλέξεων Τετάρτες στο Μουσείο. Τον Μάρτιο, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη διάλεξη της αρχαιολόγου και επίτιμης διευθύντριας του ΥΠΠΟ Χρύσας Σοφιανού με θέμα Χρυσή. Αρχαίες εγκαταστάσεις στο νοτιότερο όριο της Ευρώπης.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Η ιστορία και οι θησαυροί της

Η νησίδα Χρυσή, νότια της Ιεράπετρας, αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή συνέχεια ανθρώπινης παρουσίας από τη Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού έως και τους ιστορικούς χρόνους. Οι συστηματικές ανασκαφές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λασιθίου έφεραν στο φως έναν οργανωμένο μινωικό οικισμό με κεντρικό κτήριο, το Β2, το οποίο κατοικήθηκε αδιάλειπτα για αιώνες και διέθετε χώρους εργασίας, αποθήκευσης και καθημερινής χρήσης. Η κεραμική, τα λίθινα εργαλεία και οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες μαρτυρούν μια κοινωνία με σταθερή δομή και ανεπτυγμένη τεχνογνωσία, ενώ η θέση του οικισμού υποδηλώνει στρατηγικό ρόλο στις θαλάσσιες διαδρομές του νότιου Αιγαίου.

Παράλληλα, η Χρυσή υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής πορφύρας στη μινωική Κρήτη, με τεράστιες ποσότητες επεξεργασμένων οστρέων να επιβεβαιώνουν την εξειδίκευση των κατοίκων στην πολύτιμη βαφή. Οι δύο θησαυροί που εντοπίστηκαν στο κτήριο Β2, με χρυσά κοσμήματα, χάντρες από αιγυπτιακό μπλε, αχάτη και λάπι, καθώς και μεγάλα χάλκινα αντικείμενα, αποκαλύπτουν πλούτο, εμπορικές επαφές και πρόσβαση σε υλικά από την Ανατολική Μεσόγειο. Η Χρυσή αναδεικνύεται έτσι σε ένα μικρό αλλά εξαιρετικά δυναμικό νησιωτικό κέντρο, στο οποίο η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και οι υπερτοπικές ανταλλαγές διαμόρφωσαν μια ακμαία κοινότητα στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης.

ΠΗΓΕΣ: http://culturegov.gr/, https://www.amth.gr/, https://www.uoc.gr/

Θρυλικές συλλογές Νιούχαουζ και Μνούτσιν στις ανοιξιάτικες δημοπρασίες της Νέας Υόρκης

Μετά τις εντυπωσιακές επιδόσεις των δημοπρασιών του Λονδίνου, που ξεπέρασαν τις 364 εκατ. λίρες, οι οίκοι Christie’s και Sotheby’s στρέφουν τώρα το ενδιαφέρον στη Νέα Υόρκη, στην οποία ο Μάιος προμηνύεται εκρηκτικός. Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές της αμερικανικής αγοράς τέχνης: εκείνες του εκδότη S. I. Newhouse και του θρυλικού εμπόρου και συλλέκτη Robert E. Mnuchin. Τα έργα που θα βγουν στο σφυρί περιλαμβάνουν αριστουργήματα μουσείου και αναμένεται να διαμορφώσουν το κλίμα της φετινής σεζόν.

Η συλλογή Newhouse επιστρέφει δυναμικά στη δημοπρατική σκηνή

Η Christie’s εξασφάλισε μια νέα, εξαιρετικά πολύτιμη ομάδα έργων από τη συλλογή του S. I. Newhouse, του ισχυρού εκδότη πίσω από την αυτοκρατορία Advance Publications. Στη δημοπρασία του Μαΐου θα παρουσιαστούν έργα-ορόσημα από τον Τζάκσον Πόλοκ, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Τζάσπερ Τζονς και ένα γλυπτό μουσείου του Κονσταντίν Μπρανκούζι.

Οι εκτιμήσεις  από τα 450 εκατ. δολάρια, μόνο για την πρώτη ομάδα έργων!

Μετά τον θάνατο του Newhouse το 2017, η συλλογή του έχει εμφανιστεί σταδιακά σε δημοπρασίες, με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το 2019, το Rabbit του Τζεφ Κουνς πωλήθηκε για 91 εκατ. δολάρια, καταγράφοντας ρεκόρ για εν ζωή καλλιτέχνη. Το 2023, 16 έργα της συλλογής απέφεραν 178 εκατ. δολάρια.

Πόλοκ και Μπρανκούζι στο επίκεντρο των υψηλών εκτιμήσεων

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη δημοπρασία θα περιλαμβάνονται το Number 7 (1948) του Πόλοκ, με εκτίμηση 100 εκατ. δολάρια, και το χάλκινο Danaïde (1913) του Μπρανκούζι, επίσης γύρω στα 100 εκατ. δολάρια. Αν επιβεβαιωθούν, οι τιμές αυτές θα ξεπεράσουν κατά πολύ τα σημερινά ρεκόρ των δύο καλλιτεχνών.

Ο Newhouse, γνωστός για τη διακριτική αλλά αποφασιστική συλλεκτική του στρατηγική, δημιούργησε μία από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές μεταπολεμικής τέχνης στις ΗΠΑ.

Η συλλογή Mnuchin ενισχύει τη δυναμική του Sotheby’s

Ο Sotheby’s, μετά από μια χρονιά-ρεκόρ, ανακοίνωσε ότι εξασφάλισε την προσωπική συλλογή του Robert E. Mnuchin, πρώην τραπεζίτη της Goldman Sachs και κορυφαίου εμπόρου τέχνης. Η πρώτη ομάδα 24 έργων, με συνολική εκτίμηση άνω των 130 εκατ. δολαρίων, θα παρουσιαστεί τον Μάιο.

Κορυφαίο έργο της δημοπρασίας είναι το Brown and Blacks in Reds (1957) του Μαρκ Ρόθκο, με υψηλή εκτίμηση 100 εκατ. δολαρίων. Το έργο έχει εκτεθεί σε κορυφαία μουσεία, όπως το Guggenheim και η Tate, και αποτελεί ένα από τα μόλις 15 μνημειακά έργα του Ρόθκο από το 1957.

Ντε Κούνινγκ, Κλάιν και Κουνς ανάμεσα στα highlights

Η δημοπρασία θα περιλαμβάνει επίσης έργα καλλιτεχνών που ο Mnuchin υποστήριξε ενεργά, όπως ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ, με το Untitled XLII (1983), και ο Φραντς Κλάιν, με μια μνημειακή ασπρόμαυρη σύνθεση.

Σημαντική είναι και η παρουσία του Louis XIV (1986) του Τζεφ Κουνς, ενός καλλιτέχνη που ο Mnuchin προώθησε από πολύ νωρίς.

Η κληρονομιά δύο θρυλικών συλλεκτών

Ο Newhouse και ο Mnuchin υπήρξαν δύο από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της αμερικανικής αγοράς τέχνης. Οι συλλογές τους, χτισμένες με συνέπεια και διορατικότητα, αντικατοπτρίζουν την εξέλιξη της μεταπολεμικής και σύγχρονης τέχνης.

Οι δημοπρασίες του Μαΐου αναμένεται να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για τη διεθνή αγορά, τόσο λόγω των έργων όσο και λόγω της ιστορικής σημασίας των συλλεκτών που τα απέκτησαν.

πηγη observer.com 

«Η Δίκη» του Όρσον Γουέλς επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη: ένα καφκικό σύμπαν στο Τριανόν

Όταν ο κινηματογράφος γίνεται εφιάλτης και η πραγματικότητα μοιάζει με λαβύρινθο... Η «Δίκη» του Όρσον Γουέλς, βασισμένη στο εμβληματικό έργο του Φραντς Κάφκα, είναι μια από αυτές παρουσιάζεται Στο πλαίσιο του 18ου κινηματογραφικού αφιερώματος του κλάδου Τέχνης της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Η ταινία προβάλλεται ξανά, φωτίζοντας την έννοια του «Ξένου» μέσα από μια σκοτεινή, υπαρξιακή διαδρομή που παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρη.

Ο Γιόζεφ Κ. και η αόρατη μηχανή της εξουσίας

Ο Γιόζεφ Κ., ένας συνηθισμένος τραπεζικός υπάλληλος, βρίσκεται ξαφνικά κατηγορούμενος από μια απροσδιόριστη «Ανώτερη Αρχή». Δεν γνωρίζει το έγκλημά του, ούτε τον κατήγορο, ούτε τον δρόμο προς τη δικαίωση.

Ο κόσμος γύρω του μετατρέπεται σε έναν αχανή, ασφυκτικό λαβύρινθο όπου ο χρόνος είναι ρευστός και ο χώρος μοιάζει να μην υπάρχει.

Η καφκική ατμόσφαιρα, με την ασπρόμαυρη φωτογραφία και τους τεράστιους οπτικούς όγκους, αποτυπώνει το βάρος ενός συστήματος που συνθλίβει τον άνθρωπο χωρίς εξήγηση και χωρίς έλεος.

Όρσον Γουέλς: μια κινηματογραφική γλώσσα που αγγίζει το αδύνατο

Ο Γουέλς δεν μεταφέρει απλώς το βιβλίο στη μεγάλη οθόνη, δημιουργεί ένα νέο σύμπαν. Με μια γραφή που συνδυάζει όνειρο και εφιάλτη, ο σκηνοθέτης αποδίδει το πνεύμα του Κάφκα με τρόπο που παραμένει μοναδικός στην ιστορία του κινηματογράφου. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Άντονι Πέρκινς, πλαισιωμένος από τη Ζαν Μορό, τη Ρόμι Σνάιντερ, τον Ακίμ Ταμίροφ και τον ίδιο τον Γουέλς.

Συζήτηση με το κοινό: ψυχανάλυση, κοινωνία και καφκική συνθήκη

Μετά την προβολή, θα ακολουθήσει συζήτηση με ειδικούς που θα φωτίσουν τις κοινωνικοπολιτικές και ψυχαναλυτικές διαστάσεις της ταινίας:

• Dr. med Μαρία Διαλλινά, Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεύτρια

• Αργυρώ Κυριαζή, Ψυχίατρος – Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεύτρια

• Μάνια Παπαδημητρίου, Ηθοποιός

Μια σπάνια ευκαιρία να ιδωθεί η ταινία όχι μόνο ως κινηματογραφικό έργο, αλλά ως ψυχικό και κοινωνικό φαινόμενο.

Πληροφορίες Προβολής

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

Ώρα έναρξης: 17:00

Χώρος: Κινηματογράφος Τριανόν, Κοδριγκτώνος 21, Αθήνα

Γενική είσοδος: 8€

Σκηνοθεσία: Orson Welles

Διάρκεια: 119’

Γλώσσα: Αγγλικά

Επίσημη ιστοσελίδα: psych.gr

Νικόλαος Πεξομάτης: «Κάτω από την Αρχή» – Νέα εικαστική έκθεση στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Μια εσωτερική διαδρομή που μετατρέπει την τέχνη σε τόπο πνευματικής αναμέτρησης...Στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου εγκαινιάζεται σήμερα  Σάββατο 14 Μαρτίου, η νέα εικαστική έκθεση του Νικόλαου Πεξομάτη με τίτλο «Κάτω από την Αρχή», η οποία θα διαρκέσει έως τις 2 Απριλίου. Η έκθεση επιχειρεί να φωτίσει τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης αναμετριέται με την έννοια της «Αρχής» — ως πνευματική αφετηρία, ως μνήμη, ως υπαρξιακό βάρος.

Για το έργο και την προσωπικότητα του Πεξομάτη μιλούν ο ζωγράφος και στενός του φίλος Τάσος Μπαμπατζιάς, καθώς και η σύζυγός του Μαργαρίτα‑Αθηνά Ροζάκη, προσφέροντας δύο συμπληρωματικές ματιές στη δημιουργική του πορεία.

«Ήρωας της πλαστικής και της πνευματικής ύλης»

Ο Τάσος Μπαμπατζιάς περιγράφει τον Πεξομάτη ως έναν καλλιτέχνη που λειτουργεί έξω από τις επιταγές της εποχής, ακολουθώντας αποκλειστικά τις εσωτερικές του ανάγκες. Όπως σημειώνει: «Υπάρχουν καλλιτέχνες που αδιαφορούν για τις μόδες. Που βυθίζονται στις εμμονές και τις ενοράσεις τους, παλεύοντας να μετατρέψουν ένα κομμάτι χαρτί σε ποίηση. Δεν το κάνουν για να εντυπωσιάσουν, αλλά γιατί δεν μπορούν αλλιώς. Είναι ήρωες της πλαστικής και της πνευματικής ύλης. Ο Νικόλαος Πεξομάτης είναι ένας από αυτούς». Η περιγραφή του Μπαμπατζιά σκιαγραφεί έναν δημιουργό που δεν αναζητά την επιβεβαίωση, αλλά την αποκάλυψη ενός «μεταφυσικού φωτός» μέσα από την επίπονη διαδικασία της τέχνης.

Η μνήμη ως αφετηρία και η «Αρχή» ως υπαρξιακό ζητούμενο

Η Μαργαρίτα‑Αθηνά Ροζάκη, μιλώντας για τη δημιουργική διαδικασία του καλλιτέχνη, αναφέρεται στη συνεχή του προσπάθεια να σταθεί «κάτω από την Αρχή», να βρει δηλαδή το σημείο από όπου ξεκινά η πράξη της δημιουργίας. Όπως εξηγεί, πολλές φορές η αφετηρία αυτή βρίσκεται σε εικόνες της παιδικής του ηλικίας — όπως η μορφή ενός τυφλού ψάλτη που άγγιζε τις σελίδες ενός βιβλίου με τα δάχτυλα, ψάλλοντας με το κεφάλι στραμμένο προς τον τρούλο. Η εικόνα αυτή, φορτισμένη με πνευματικότητα και αντίσταση, μετατράπηκε σε πυρήνα καλλιτεχνικής αναζήτησης.

Η Ροζάκη σημειώνει ότι ο Πεξομάτης δεν «συγκρούεται» με το χαρτί, αλλά το μετατρέπει σε τόπο συνομιλίας. Εκεί αναζητά την αλήθεια που θα τον οδηγήσει σε μια πορεία λύτρωσης, σε μια σχέση εμπιστοσύνης με την Αρχή — ως Θεό, ως μνήμη, ως πηγή νοήματος.

Η έκθεση ως ανοιχτή πρόσκληση στον θεατή

Η έκθεση «Κάτω από την Αρχή» δεν παρουσιάζει απλώς έργα. Προσκαλεί τον θεατή να συμμετάσχει σε μια συλλογική πορεία αυτογνωσίας, να «κρυφοκοιτάξει» μέσα από τις ρωγμές που δημιουργεί ο καλλιτέχνης και να αναμετρηθεί με τα δικά του πάθη και φόβους.