Σόλωμος : «Ένας ποιητής αρματωμένος λέξεις – Ένας παιάνας για την Επανάσταση και την Ελευθερία»

Αύριο  Κυριακή, στην Ηλιούπολη, πραγματοποιείται μια όμορφα οργανωμένη εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο και το πνεύμα του Διονυσίου Σολωμού. Η εκδήλωση φέρει τον συμβολικό τίτλο  «Ένας ποιητής αρματωμένος λέξεις – Ένας παιάνας για την Επανάσταση και την Ελευθερία».

Στόχος της είναι να αναδείξει τη διαχρονική αξία του σολωμικού λόγου και τη σύνδεσή του με την ελληνική ταυτότητα, την ελευθερία και την πνευματική καλλιέργεια.

Τα παιδιά της ενορίας μελοποιούν τον «Πόρφυρα»

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης θα αποτελέσει η παρουσία των παιδιών της ενορίας, τα οποία έχουν ετοιμάσει  δική τους πρωτότυπη μελοποίηση του «Πόρφυρα», τραγούδια και απαγγελίες εμπνευσμένες από το έργο του Σολωμού,  συμμετοχή σε ένα συλλογικό καλλιτεχνικό δρώμενο που ενώνει τη νέα γενιά με την ποιητική παράδοση.Η φράση «Νιός κόσμος όμορφος παντού χαράς και καλοσύνης» γίνεται το σύνθημα της βραδιάς, αγκαλιάζοντας κοντινούς και φίλους, μακρινούς και άγνωστους,  πιστούς και «ερασμίους», άπιστους και «πάνυ αγαπητούς».

Η ομιλία αναμένεται να φωτίσει πτυχές του έργου του Σολωμού που συχνά μένουν στη σκιά της σχολικής διδασκαλίας.

Μια εκδήλωση που ενώνει την κοινότητα

Η σύναξη στην Ηλιούπολη δεν είναι απλώς μια τιμητική εκδήλωση· είναι μια κοινή εμπειρία, όπου:

• η ποίηση γίνεται μουσική

• η μουσική γίνεται προσευχή

• η προσευχή γίνεται μνήμη

• και η μνήμη γίνεται γιορτή

Η εκδήλωση απευθύνεται σε όλους όσοι αγαπούν τον Σολωμό, την ελληνική ποίηση και την πολιτιστική παράδοση.

«Μουσείο Ευτυχίας» στα Ιωάννινα: Μια έκθεση‑εμπειρία για το τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος

Τι είναι τελικά η ευτυχία; Ένα αντικείμενο, μια ανάμνηση, μια στιγμή, μια σχέση;

 Οι μαθητές του Μαρούλειου ΓΕΛ Κατσικά επιχειρούν να απαντήσουν σε αυτό το διαχρονικό ερώτημα με τον πιο δημιουργικό τρόπο: δημιουργώντας το πρώτο «Μουσείο Ευτυχίας», μια πρωτότυπη έκθεση που μετατρέπει προσωπικά σύμβολα και ιστορίες σε αφορμή για σκέψη, συγκίνηση και διάλογο.

Ένα πρωτότυπο Μουσείο από μαθητές – Μια διαγενεακή αφήγηση

Από την Κυριακή 22 Μαρτίου έως την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026, στον εκθεσιακό χώρο Δ. Χατζή (Σφαγεία) στα Ιωάννινα, θα λειτουργήσει το Μουσείο Ευτυχίας, μια έκθεση που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του σχολικού προγράμματος:

«Με Πυξίδα την Ευτυχία»

Οι μαθητές και μαθήτριες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα συγκέντρωσαν αντικείμενα‑σύμβολα ευτυχίας από διαφορετικές γενιές — οικογένειες, παππούδες, φίλους, συμμαθητές — δημιουργώντας μια ζωντανή, πολυφωνική αφήγηση για το τι κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο.

Τι θα δει ο επισκέπτης

Η έκθεση περιλαμβάνει:

• αντικείμενα με συναισθηματική αξία, από παιχνίδια και φωτογραφίες μέχρι καθημερινά αντικείμενα που κουβαλούν ιστορίες,

• προσωπικές αφηγήσεις που συνοδεύουν τα εκθέματα,

• διαγενεακές μαρτυρίες, που δείχνουν πώς η έννοια της ευτυχίας αλλάζει ή παραμένει ίδια μέσα στον χρόνο

• χώρους προβληματισμού, που ο επισκέπτης καλείται να σκεφτεί τι σημαίνει ευτυχία για τον ίδιο

Το Μουσείο Ευτυχίας λειτουργεί ως μια βιωματική εμπειρία, όπου η προσωπική μνήμη γίνεται πολιτιστικό υλικό.

Ένα σχολικό πρόγραμμα με κοινωνικό αποτύπωμα

Το πρόγραμμα «Με Πυξίδα την Ευτυχία» έχει στόχο:

• να ενισχύσει τη συναισθηματική νοημοσύνη των μαθητών,

• να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση,

• να αναδείξει τη σημασία της προσωπικής και συλλογικής ευημερίας,

• να φέρει κοντά διαφορετικές γενιές μέσα από τον διάλογο.

Το Μουσείο Ευτυχίας αποτελεί το αποτέλεσμα μηνών εργασίας, έρευνας και συνεργασίας μαθητών, εκπαιδευτικών και οικογενειών.

Ημέρες λειτουργίας

 22 – 29 Μαρτίου 2026

 Εκθεσιακός χώρος Δ. Χατζή (Σφαγεία), Ιωάννινα

Νίκος Εγγονόπουλος: Διήμερο αφιέρωμα για τα 40 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου υπερρεαλιστή

Ο Νίκος Εγγονόπουλος είναι από τους δημιουργούς που δεν ανήκουεν μόνο στην εποχή τους, αλλά σε κάθε εποχή που αναζητά φως, χρώμα και ελευθερία. Ο Νίκος Εγγονόπουλος, ποιητής και ζωγράφος του ελληνικού υπερρεαλισμού, παραμένει μια τέτοια διαχρονική φωνή. Σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Δήμος Βριλησσίων αφιερώνει δύο ημέρες στη ζωή και το έργο του, καλώντας το κοινό να ξανασυναντήσει έναν από τους πιο τολμηρούς και πρωτοποριακούς δημιουργούς της νεοελληνικής τέχνης.

Διήμερο εκδηλώσεων σε Πάρκο «Μίκης Θεοδωράκης» και Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων

Ο Δήμος Βριλησσίων διοργανώνει ένα διήμερο αφιέρωμα στον Νίκο Εγγονόπουλο:

• Σάββατο 21 Μαρτίου, 19:30

Πάρκο «Μίκης Θεοδωράκης» (ΤΥΠΕΤ)

• Πέμπτη 2 Απριλίου, 11:30

Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων – Αίθουσα «Μούσων»

Οι εκδηλώσεις τιμούν τη μνήμη του καλλιτέχνη, αναδεικνύοντας την επίδρασή του στην ποίηση, τη ζωγραφική και τον ελληνικό υπερρεαλισμό.

Σάββατο 21 Μαρτίου – Πάρκο «Μίκης Θεοδωράκης»

Η πρώτη ημέρα περιλαμβάνει:

Καλωσόρισμα & Χαιρετισμούς

Επίσημοι προσκεκλημένοι ανοίγουν την εκδήλωση, ενώ παρουσιάζεται συνοπτικό χρονολόγιο της ζωής και του έργου του Εγγονόπουλου.

Ομιλίες για το ποιητικό και εικαστικό έργο

Ειδικοί αναλύουν:

• τη συμβολή του στον ελληνικό υπερρεαλισμό,

• τη διπλή του ταυτότητα ως ποιητή και ζωγράφου,

• τη θέση του στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή,

Απαγγελίες από μαθητές

Μαθητές της ΣΤ’ τάξης του 6ου Δημοτικού Βριλησσίων απαγγέλλουν ποιήματα, δίνοντας νέα πνοή στον λόγο του δημιουργού.

Εικαστική έκθεση μαθητών

Παρουσιάζονται έργα από:

• τα εργαστήρια ζωγραφικής του Δήμου

• το 4ο & 5ο Δημοτικό Βριλησσίων

• το ΚΔΑΠ ΑμεΑ «Κρίκος»

Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Πέμπτη 2 Απριλίου – Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων

Η δεύτερη ημέρα εστιάζει στη δημιουργική συνομιλία ποίησης και ζωγραφικής.

Ομιλία & Προβολή

Θέμα:

Η μετατροπή του ποιητικού λόγου σε εικαστική έκφραση

Παρουσίαση 30 έργων εμπνευσμένων από τον «Ύμνο δοξαστικό για τις γυναίκες που αγαπούμε»

Μια εικαστική προσέγγιση στο εμβληματικό ποίημα του Εγγονόπουλου.

Απαγγελίες & Εικαστική Έκθεση

Μαθητές απαγγέλλουν ποιήματα, ενώ παράλληλα λειτουργεί έκθεση έργων από σχολεία και δημοτικά εργαστήρια ζωγραφικής.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης το πρώτο Αισθητηριακό Δωμάτιο σε εθνικό μουσείο

Τα μουσεία και στην Ελλάδα αρχίζουν να ανοίγουν τον χώρο τους σε όλους! Σε μια εποχή που η προσβασιμότητα δεν αποτελεί απλώς στόχο αλλά αναγκαιότητα, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης κάνει ένα τολμηρό και ουσιαστικό βήμα: δημιουργεί το πρώτο Αισθητηριακό Δωμάτιο σε εθνικό μουσείο, αποδεικνύοντας ότι ο Πολιτισμός μπορεί –και πρέπει– να είναι χώρος ασφάλειας, ηρεμίας και αποδοχής για όλους.

Ένας νέος χώρος χαλάρωσης και αυτορύθμισης

Το Αισθητηριακό Δωμάτιο λειτουργεί πλέον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, προσφέροντας υποστήριξη σε άτομα με:

• αυτισμό

• ΔΕΠΥ

• νευροαναπτυξιακές διαταραχές

• άνοια

• μετατραυματικό στρες

Ο χώρος, που παλαιότερα φιλοξενούσε περιοδικές εκθέσεις, έχει μετατραπεί σε περιβάλλον χαμηλών ερεθισμάτων, κατάλληλο για χαλάρωση και αισθητηριακή αποφόρτιση. Η παρουσίασή του έγινε στο συνέδριο «Συμπερίληψη στο Μουσείο και στην Τέχνη» στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Γιατί δημιουργήθηκε ;

Ο προϊστάμενος του Τμήματος Επικοινωνίας, Εκπαίδευσης, Ανάπτυξης και Χορηγιών, Χαράλαμπος Τσούγγαρης, εξήγησε ότι η ανάγκη για τον χώρο προέκυψε από περιστατικά αισθητηριακής υπερφόρτωσης κατά τη διάρκεια επισκέψεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

Έρευνες δείχνουν ότι τέτοιοι χώροι μειώνουν το άγχος, βοηθούν στην αυτορύθμιση και ενισχύουν την αίσθηση ασφάλειας! Παρόμοιες δομές υπάρχουν σε μουσεία και δημόσιους χώρους του εξωτερικού, όμως για την Ελλάδα αποτελεί πρωτοποριακή πρωτοβουλία.

Προγράμματα συμπερίληψης και συνεργασίες

Το μουσείο έχει αναπτύξει σειρά δράσεων για άτομα με αναπηρία:

Για άτομα στο φάσμα του αυτισμού

• ειδικός οδηγός σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο

• δύο σκάμματα προσωμείωσης ανασκαφής στην αυλή

• ανασκαφές για παιδιά με αναπηρία όρασης σε συνεργασία με το ΚΕΑΤ Θεσσαλονίκης

Συνεργασίες με το MOMus

Η διευθύντρια του MOMus, Φανή Τσατσάια, παρουσίασε το πρόγραμμα Hop(e) Art, που υλοποιήθηκε στη Μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας «Νίκος Κούρκουλος». Ασθενείς και φροντιστές ήρθαν σε επαφή με την τέχνη, δημιουργώντας έργα που λειτούργησαν ως προσωπικά ενθύμια και πηγή ψυχολογικής ανακούφισης.

Δράσεις για άτομα 65+ και άτομα με απώλεια όρασης

Μέσα από σεμινάρια και εργαστήρια, οι συμμετέχοντες δημιούργησαν εικαστική έκθεση βασισμένη στις συλλογές του MOMus.

Προσβασιμότητα στα μουσεία – Ένα ευρύτερο όραμα

Η Σταυρούλα Μαυρογένη, διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης, παρουσίασε δράσεις του ΙΜΜΑ:

• «Μια πολύγλωσση ιστορία στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα» για κωφά και ακούοντα παιδιά,

• συμμετοχή στο πρότζεκτ «Σημεία Συνάντησης» της Off Stream,

• βιωματική ξενάγηση με την ομάδα Ταυτισμός, αποτελούμενη κυρίως από άτομα στο φάσμα του αυτισμού.

Εκπαιδευτικές δράσεις για ευάλωτες ομάδες

Η Εύα Φουρλίγκα από το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού παρουσίασε προγράμματα για:

• μαθητές Ρομά και παιδιά μεταναστών,

• άστεγους σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης,

• άτομα τρίτης ηλικίας μέσω εργαστηρίων βιβλιοδεσίας,

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε υπό την επιστημονική καθοδήγηση της Χριστίνας Συριοπούλου‑Δελλή.

Πηγή: https://www.businessdaily.gr/

Το Πράδο ξαναγράφει την ιστορία της γλυπτικής – Νέα αφήγηση στο ανανεωμένο Κλίτος των Ιερωνυμιτών

Στο Museo del Prado, το ιστορικό Κλίτος των Ιερωνυμιτών μεταμορφώνεται σε μια σκηνή που το φυσικό φως, το μάρμαρο και η ανθρώπινη μορφή συνθέτουν μια νέα, ποιητική αφήγηση. Εκεί που άλλοτε στεκόταν η σιωπή, τώρα αναδύεται μια ιστορία για το σώμα, την ομορφιά και την εξέλιξη της γλυπτικής του 19ου αιώνα.

Ένας εμβληματικός χώρος, μια νέα οπτική

Το Πράδο επανασχεδιάζει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους χώρους του, παρουσιάζοντας μια νέα θεματική εγκατάσταση αφιερωμένη στην πορεία της γλυπτικής του 19ου αιώνα και στο κεντρικό της μοτίβο: την ανθρώπινη φιγούρα.

Η νέα παρουσίαση δεν περιορίζεται σε μια απλή αναδιάταξη έργων, αναδομεί τον τρόπο με τον οποίο αφηγείται η ιστορία της γλυπτικής. Τα έργα τοποθετούνται με τρόπο που αναδεικνύει την εξέλιξη του γυμνού σώματος από τον αυστηρό νεοκλασικισμό έως πιο εκφραστικές και εξωτικοποιημένες προσεγγίσεις.

Φως, αρχιτεκτονική και μάρμαρο σε διάλογο

Το κλίτος, με την ιστορική του αρχιτεκτονική και το απαλό φυσικό φως, γίνεται ενεργό μέρος της αφήγησης. Οι γλυπτικές μορφές δεν εκτίθενται απλώς· σκηνοθετούνται.

Η χρονολογική και αισθητική οργάνωση των έργων επιτρέπει στον επισκέπτη να παρακολουθήσει την πορεία της τέχνης:

• Από τη Venus and Cupid του José Ginés

• Στο Youth with a Swan του José Álvarez Cubero

• Και στη διακριτική αλλά έντονη επιρροή του Antonio Canova, μέσω έργων του κύκλου του.

Αναδυόμενα ταλέντα και χαμένες υποσχέσεις

Ξεχωρίζει το Cupid του José Álvarez Bouquel, ένα μικρής κλίμακας αλλά εξαιρετικά εκλεπτυσμένο έργο. Ο Bouquel πέθανε στα 25 του, αφήνοντας πίσω του μια υπόσχεση που δεν πρόλαβε να εκπληρωθεί. Το έργο του λειτουργεί ως υπενθύμιση των ατελών ιστοριών που κρύβει η τέχνη.

Όταν η ατέλεια γίνεται μέρος της αφήγησης

Ένας Hermes/Mercury από το εργαστήριο του Bertel Thorvaldsen φέρει εμφανή σημάδια θραύσης στο μάρμαρο—ένα ατύχημα που οδήγησε τον δάσκαλο να εγκαταλείψει το έργο, το οποίο ολοκληρώθηκε από βοηθούς. Το Πράδο δεν κρύβει αυτή την ιστορία· την αναδεικνύει ως παράθυρο στην πραγματικότητα των εργαστηρίων του 19ου αιώνα.

Συγκίνηση, εγκράτεια και ηθικό βάρος

Το έργο Roman Charity του Antonio Solá παρουσιάζει μια δύσκολη, βαθιά ανθρώπινη σκηνή: Μια κόρη που θηλάζει τον φυλακισμένο πατέρα της για να τον κρατήσει στη ζωή. Με νεοκλασική εγκράτεια, ο Solá μετατρέπει το δράμα σε στοχασμό.

Από τα κλασικά ιδεώδη στις εξωτικές φαντασιώσεις

Το Slave του Scipione Tadolini αποτυπώνει τη γοητεία του 19ου αιώνα με τον «εξωτικό» Ανατολικό κόσμο. Η γυμνή μορφή γίνεται πλέον φορέας φαντασίας και επιθυμίας, όχι μόνο ιδεώδους ομορφιάς.

Ρεαλισμός και ανθρώπινη παρουσία

Το πορτρέτο του Charles Bennet Lawes από τον John Henry Foley κλείνει την έκθεση με μια νέα προσέγγιση: Tο σώμα ως πραγματικότητα, όχι ως ιδανικό. Η μορφή είναι ώριμη, δυνατή, ανθρώπινη.

Ένας χώρος ξαναγεννιέται

Με αυτή την επανεγκατάσταση, το Πράδο δεν αναδιοργανεί απλώς μια αίθουσα· αναδιαμορφώνει την εμπειρία του επισκέπτη. Το κλίτος γίνεται ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική και το φως—μια νέα αφήγηση για έναν αιώνα που επαναπροσδιόρισε την ανθρώπινη μορφή στην τέχνη.