Στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, ο Φασουλής μάς χαρίζει την πιο τρυφερή του παράσταση

Με ζεστασιά, χιούμορ και μια γαργαλιστική αφήγηση που σε παρασύρει από την πρώτη στιγμή, ο Σταμάτης Φασουλής ανεβαίνει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και μας ταξιδεύει σε έναν ολόκληρο αιώνα ελληνικού θεάτρου. Η παράσταση «Το θέατρο ή τη ζωή σου» μοιάζει με προσωπικό απολογισμό ζωής: Ένιωσα ότι ο Σταμάτης Φασουλής μάς υποδέχθηκε σαν οικοδεσπότης στο σαλόνι του, μάς τράταρε γλυκό του κουταλιού και ανοίγει την ψυχή του με ειλικρίνεια, τρυφερότητα και γενναιοδωρία.

της Μαρίας Αλιμπέρτ

Με αφετηρία την πρώτη παράσταση που είδε ως παιδί με τη Βέμπο, ο Φασουλής ξεδιπλώνει ιστορίες γεμάτες χιούμορ, συγκίνηση και θεατρική μαγεία. Μοιράζεται επί σκηνής περιστατικά πίσω από την κουίντα, αφηγήσεις για τους μεγάλους πρωταγωνιστές που γνώρισε και αγάπησε: Χορν, Λαμπέτη, Μελίνα, Κοτοπούλη, Κυβέλη.

Ανέκδοτα με τη Βουγιουκλάκη, σπαρταριστές στιγμές με τους Μελίνα και Κουν, ιστορίες με Παπαμιχαήλ, η παιδική αφέλεια της Νόνικας Γαληνέα, αστεία σαρδάμ — όλα ζωντανεύουν με τρόπο που σε κάνει να νιώθεις πως βρίσκεσαι εκεί, δίπλα του.

Στιγμές συγκίνησης και προσωπικές εξομολογήσεις

Ξεχωριστή στιγμή αποτελεί το τραγούδι με την Άννα Παναγιωτοπούλου, που φορτίζει τη σκηνή με τρυφερότητα. Ο Φασουλής θυμάται το ντεμπούτο του στην Επίδαυρο, τα κοστούμια του Φωκά, τις τρέλες του Ελεύθερου Θεάτρου, τις συλλήψεις από τη Χούντα.

Προσωπικές αποκαλύψεις 

Και έπειτα, οι πιο προσωπικές αλήθειες: ο αδελφός που πάντα αναζητά, τα παιδικά ρουχαλάκια που αγκαλιάζει τρυφερά, τα βίντεο με τη μητέρα του, η δύσκολη σχέση με τον πατέρα.

Ευγνωμωσύνη του χρωστά το κοινό καθώς μιλά για το πώς επιβίωσε στις σκοτεινές στιγμές, παραδεχόμενος αυτό που είπε ο Προυστ — ότι πολλά στη ζωή μας συμβαίνουν επειδή τα χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε.Έψαχνε μια κόγχη στο βράχο της ζωής για να σωθεί, και σωσίβιο στάθηκαν ο έρωτας και το πάθος, αντίδοτο στον θάνατο.

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία – Ερμηνεία Σταμάτης Φασουλής

Μουσική Σταμάτης Κραουνάκης

Δραματουργία κειμένου – Βοηθός σκηνοθέτη Αιμιλία Καραντζούλη

Ενορχηστρώσεις Παναγιώτης Τσεβάς

Σκηνογράφος Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη

Ενδυματολόγος Κλαιρ Μπρέισγουελ

Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης

Μουσικοί επί σκηνής Παναγιώτης Τσεβάς (ακορντεόν), Δημήτρης Κίκλης (πιάνο), Μυρσίνη Αχαλινωτοπούλου (τσέλο)

«Μετά τη γιορτή»: Η Γωγώ Ιερομονάχου μεταγράφει μύθους, έρωτες και φόβους σε σύγχρονη ζωγραφική

Σαν σύννεφο αθωότητας που κινείται με τις γραμμές του αέρα, τα έργα της Γωγώς Ιερομονάχου αποπνέουν μια λεπτή, σχεδόν παιδική ελαφρότητα. Οι μορφές, αφηρημένες, αλλά χρωματικά ζεστές, σε ελκύουν με την τρυφερότητα ενός μωρού που θες να τσιμπήσεις στο μάγουλο. Στη Sianti Gallery παρουσιάζεται μια σειρά έργων της ζωγράφου, με τίτλο «Μετά τη γιορτή», μια σύγχρονη αναμέτρηση με την ευρωπαϊκή ζωγραφική παράδοση, όπως σημειώνει και  ο επιμελητής Γιώργος Μυλωνάς.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Η κα Ιερομονάχου συνομιλεί με την Ιστορία της Τέχνης: από τον Tiepolo έως τον Watteau, τον Boucher και τον Fragonard, σύμφωνα με τον επιμελητή. Ένας κόσμος πολύ παραστατικός αναδύεται με πλάσματα χαριτωμένα.  Λες και έχουν ρίζες σε βάθος χρόνου, χωρίς να αποτελούν αντίγραφα του παρελθόντος. Η κίνηση στα έργα της αποπνέει παιχνίδι και αθωότητα, σαν μια ανάσα που διαπερνά τις εικόνες.

Σύμβολα, Μύθοι και Νέες Αναγνώσεις

Κοιτάζοντας το έργο Pik Nim,  διαπιστώνω ότι το σεληνόφως παραπέμπει στο «Γεύμα στη Χλόη», ενώ τα κρυμμένα πρόσωπα θυμίζουν μυστικό δείπνο. Η γάτα και ο κύκνος λειτουργούν ως φωτεινά σημεία, μικρά σύμβολα που ενεργοποιούν το βλέμμα.

Στο Europa Again, η ζωγράφος επιστρέφει στις ελληνικές ρίζες: ο ταύρος, η αφηρημένη μορφή της Αφροδίτης, η μνήμη του μύθου.

Η Αρπαγή της Ευρώπης: Μύθος και Τραύμα

Ξεχωριστή θέση κατέχει η Αρπαγή της Ευρώπης. Με γκρι τόνους που θυμίζουν ασπρόμαυρη φωτογραφία, η ζωγράφος επανενεργοποιεί τον μύθο όχι ως ρομαντική αφήγηση, αλλά ως ιστορία βίας και τραύματος. Το βλέμμα της γυναίκας αποδίδει φόβο, τα ζώα γύρω της φέρουν αναστάτωση, το σύννεφο συμβάλλει στη δραματοποίηση.

Το έργο θέτει ένα επίκαιρο ερώτημα: ποιος μεταφέρει σήμερα την Ευρώπη και προς τα πού; Στην παραγματικότητα λειτυργεί σαν αλλογορία για το σήμερα, για το που πορέυεται η κοινωνία μας.

Έρωτες, χρόνος και τρυφερότητα

Η μαϊμού που κρατά κλεψύδρα γίνεται μια παιχνιδιάρικη αναφορά για τον χρόνο. Τα πορτραίτα του φθινοπώρου, οι μικρές ιστορίες έρωτα, η «Μελαγχολία», η «Τσιγγάνα», τα «Γούρια» συνθέτουν έναν κόσμο που η τρυφερότητα και η αναμονή συνυπάρχουν.

Στο έργο Τι έχεις; η ζωγράφος αγγίζει τηνευαισθησία της ανθρώπινης απορίας. Στο Gentle Parenting, η τρυφερότητα γίνεται στάση ζωής. Γιρλάντες, ροκοκό χειρονομίες και μαύρο φόντο θυμίζουν τους μεγάλους δασκάλους, αλλά η ματιά παραμένει σύγχρονη, προσωπική.

Αναγεννάται το Νυμφαίο της Τρίπολης: 400 αρχαίοι λίθοι επανατοποθετούνται στο μνημείο

Στην Τρίπολη της δυτικής Τουρκίας, ένα από τα πιο εντυπωσιακά δημόσια μνημεία της ρωμαϊκής εποχής ανακτά σταδιακά το αρχικό του μεγαλείο. Η αναστήλωση του μνημειακού νυμφαίου, που χρονολογείται στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., εξελίσσεται με την επανατοποθέτηση 400 αυθεντικών λίθων. Το έργο, το οποίο υλοποιείται από Τούρκους και Ιταλούς αρχαιολόγους, αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2026, αποκαλύπτοντας ξανά ένα τριώροφο αρχιτεκτονικό θαύμα. 

Βρισκόταν στα όρια τριών ελληνικών περιοχών: Λυδίας, Καρίας και Φρυγίας, δηλαδή σε ένα σημείο όπου ελληνικοί πληθυσμοί και παραδόσεις συνυπήρχαν και αλληλεπιδρούσαν.  Ιδρύθηκε στην ελληνιστική περίοδο ως Απολλωνία, μετέπειτα ονομάστηκε Τρίπολις και για ένα διάστημα Αντωνινόπολις.  Ήταν πόλη του ελληνικού κόσμου που εντάχθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας, διατηρώντας ελληνική γλώσσα, λατρείες και αστική οργάνωση. Έκοβε ελληνικά νομίσματα με παραστάσεις της θεάς Λητώς, μητέρας του Απόλλωνα και της Άρτεμης.  Η περιοχή ήταν ελληνόφωνη και ενταγμένη στον ευρύτερο ελληνικό πολιτισμό από την αρχαιότητα έως και την ύστερη αρχαιότητα

Η αναστήλωση ενός τριώροφου μνημείου

Το νυμφαίο της Τρίπολης, με πρόσοψη μήκους περίπου 32 μέτρων και ύψος 15 μέτρων, συνδύαζε Ιωνικό, Κορινθιακό και Κομπόζιτ ρυθμό, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή αρχιτεκτονική σύνθεση πάνω από μια μεγάλη δεξαμενή νερού. Οι ανασκαφές μεταξύ 2016 και 2019 αποκάλυψαν περίπου 900 αρχιτεκτονικά μέλη, τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το σημερινό πρόγραμμα αναστήλωσης που ξεκίνησε το 2020. 

Διεθνής Ερευνητική Συνεργασία

Η ομάδα, στην οποία συμμετέχουν δύο Ιταλοί αρχαιολόγοι, έχει ολοκληρώσει το σχέδιο αναστήλωσης του πρώτου επιπέδου και πλέον επικεντρώνεται στην επανατοποθέτηση 400 λίθων των ανώτερων ορόφων. Ο Ιταλός αρχαιολόγος Τομάσο Ισμαέλλι τονίζει ότι η διαδικασία συνδυάζει διαφορετικές επιστημονικές μεθόδους και τεχνολογίες, επιτρέποντας την καλύτερη κατανόηση της αρχικής μορφής του μνημείου. 

Μάρμαρα και Γρανίτες από Όλη τη Μεσόγειο

Η κατασκευή του νυμφαίου αποκαλύπτει τον πλούτο και τις δυνατότητες της αρχαίας Τρίπολης. Οι οικοδόμοι χρησιμοποίησαν τοπικό πολύχρωμο τράβερτιν, αλλά και μάρμαρο και γρανίτη από το Δοκιμέιον, τη Δανιζλί, τη Χαλκηδόνα, τη Μαρμαρά, την Άσουαν της Αιγύπτου και τη Λάρισα της Θεσσαλίας. Η ποικιλία των υλικών υπογραμμίζει τη σημασία του μνημείου και τις εκτεταμένες εμπορικές διασυνδέσεις της πόλης. 

Ένα μνημείο που ανακατασκευάστηκε πολλές φορές

Το νυμφαίο δεν αναστηλώνεται για πρώτη φορά. Κατά την περίοδο των Σεβήρων (τέλη 2ου – αρχές 3ου αιώνα μ.Χ.) υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις, ενώ τον 5ο αιώνα μ.Χ. ανακατασκευάστηκε εκτενώς, με τους αρχαίους τεχνίτες να επαναχρησιμοποιούν λίθους σε διαφορετικές θέσεις, αλλάζοντας δραστικά την όψη της πρόσοψης. Αυτές οι μεταβολές δυσκολεύουν τη σύγχρονη αναστήλωση, καθώς οι ειδικοί πρέπει να διακρίνουν την αρχική ρωμαϊκή μορφή από τις βυζαντινές επεμβάσεις. 

Προς ένα ανοιχτό μουσείο Αρχιτεκτονικής

Το έργο αναμένεται να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου υπαίθριου μουσείου που θα αναδεικνύει τη ρωμαϊκή και βυζαντινή αρχιτεκτονική της Τρίπολης. Με την επανατοποθέτηση των 400 λίθων, το μνημείο θα ανακτήσει την τριώροφη μορφή του, προσφέροντας στους επισκέπτες μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της αρχικής του μεγαλοπρέπειας. 

πηγή: anatolianarcheological.com

Ποδηλατική περιήγηση στο Ηράκλειο στο πλαίσιο του κύκλου «Πόλη και Τουρισμός»

Στο πλαίσιο του κύκλου συζητήσεων και παράλληλων δράσεων «Πόλη και Τουρισμός», που συνδιοργανώνουν ο Δήμος Ηρακλείου, η Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών και το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουρισμού του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου, πραγματοποιείται ποδηλατική περιήγηση στις γειτονιές του ιστορικού κέντρου. Στόχος της δράσης είναι οι δημότες να γνωρίσουν σημεία της πόλης που παραμένουν αθέατα μέσα στην καθημερινή κίνηση των οχημάτων.

Συνεργασία με την ΚΟΙΝΣΕΠ COMMONSLAB

Η περιήγηση υλοποιείται με τη συνεργασία της ΚΟΙΝΣΕΠ COMMONSLAB, η οποία έχει αναπτύξει δίκτυο ποδηλατικών διαδρομών στις γειτονιές του Ηρακλείου. Η εκκίνηση θα γίνει από τον Κήπο του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στις 11:30.

Κράτηση θέσης – Όριο 20 συμμετοχών

Για την ομαλή διεξαγωγή της δράσης θα τηρηθεί όριο 20 συμμετοχών και σειρά προτεραιότητας.

Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση στο 2810 283219 (09:00–15:00).

Χρήσιμες πληροφορίες

Ημερομηνία: Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Ώρα συνάντησης: 11:00

Αφετηρία: Κήπος Ιστορικού Μουσείου Κρήτης

Διεύθυνση: Σοφοκλή Βενιζέλου 27 | Λυσιμάχου Καλοκαιρινού 7, Ηράκλειο

Συμμετοχή: Ελεύθερη με τηλεφωνική κράτηση

Νέα Καλλιτεχνική Διευθύντρια στο MOMUS–Πειραματικό Κέντρο Τεχνών η Σοφία Ελίζα Μπουράτση

Το MOMUS–Πειραματικό Κέντρο Τεχνών ανακοίνωσε την έναρξη της θητείας της Σοφίας Ελίζας Μπουράτση στη θέση της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας, μετά την ολοκλήρωση της διεθνούς πρόσκλησης ενδιαφέροντος και την επίσημη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η επιλογή σηματοδοτεί μια νέα περίοδο για τον οργανισμό, με έμφαση στην ενίσχυση της καλλιτεχνικής έρευνας και της σύγχρονης δημιουργίας.

Πολυδιάστατη πορεία στη σύγχρονη τέχνη

Η Σοφία Ελίζα Μπουράτση διαθέτει σημαντική επαγγελματική και ερευνητική διαδρομή στον χώρο της σύγχρονης τέχνης, συνδυάζοντας ακαδημαϊκή διδασκαλία, επιμέλεια εκθέσεων σε μουσεία και κέντρα τέχνης, καθώς και συμβουλευτική σε θέματα πολιτιστικών πολιτικών.

Το έργο της περιλαμβάνει διεθνείς δημοσιεύσεις, επιστημονικά άρθρα, κείμενα για καταλόγους και επιμέλεια εκδόσεων, ενώ η επιμελητική της προσέγγιση βασίζεται στη δημιουργία απρόσμενων συναντήσεων ανάμεσα σε θεσμούς, έργα και κοινότητες, αναδεικνύοντας την τέχνη ως έναν ζωντανό και συμπεριληπτικό δημόσιο χώρο.

Όραμα για το MOMUS–Πειραματικό Κέντρο Τεχνών

Στα νέα της καθήκοντα, η  κα Μπουράτση φέρνει ένα πρόγραμμα που εστιάζει στον πειραματισμό, τη διεθνή συνεργασία και την εξωστρέφεια, με στόχο την ενίσχυση του ρόλου του Πειραματικού Κέντρου Τεχνών ως κόμβου σύγχρονης δημιουργίας και έρευνας.