Η «Τρικυμία» του Σαίξπηρ στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

Στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων παρουσιάζεται σήμερα και αύριο η «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, ένα έργο που παραμένει επίκαιρο χάρη στη βαθιά του σκέψη για την εξουσία, την ανθρώπινη ωριμότητα και τη συμφιλίωση. Ο άνθρωπος, μέσα στη διαρκή του περιπέτεια, κατακτά τόπους ξένους προς τη δική του ιδιοσυγκρασία και συχνά επιλέγει να επιβληθεί με τον δικό του πολιτισμό. Στο έργο, όμως, ο Πρόσπερο θα περάσει μέσα από πέντε κρίσιμες αναμετρήσεις για να φτάσει στην απόλυτη ωριμότητα, απαρνούμενος τη βίαιη εξουσία και στρεφόμενος προς τη συγχώρηση.

Η φιλοσοφία της «Τρικυμίας»

Στο τελευταίο έργο του Σαίξπηρ, ο σοφός Πρόσπερο παρουσιάζεται ως κυρίαρχος μιας επικράτειας μέσω της μαγείας του. Ελέγχει τη φύση, τους ανθρώπους, τον χρόνο και τη ροή των γεγονότων, σαν ένας σκηνοθέτης που κινεί τα νήματα. Αυτή η δύναμη, όμως, τον έχει απομακρύνει από την αληθινή φύση του ανθρώπου, καθώς η γνώση του λειτουργεί ως μηχανισμός ελέγχου. Η παράσταση παρακολουθεί τη συνειδητή επιλογή του να γίνει και πάλι άνθρωπος, συναντώντας τη μενανδρική σκέψη ότι ο άνθρωπος γίνεται ωραίος όταν χρησιμοποιεί τη δύναμή του για το κοινό καλό.

Η καλλιτεχνική ομάδα

Η παράσταση φέρει τη δραματουργία και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Κοέν, ενώ η μετάφραση είναι του Νίκου Χατζόπουλου. Τη μουσική υπογράφει ο Γιώργος Πούλιος, ο οποίος βρίσκεται και επί σκηνής. Ο σκηνικός χώρος διαμορφώνεται από τη Μαρία Σιμωνίς Σακαλίδη Τσακίρη, τα κοστούμια από το Celebrity Skin, την κινησιολογία από τη Σοφία Μιχαήλ και τους φωτισμούς από τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου. Βοηθός σκηνοθέτη είναι η Άντζελα Σπυροπούλου, ενώ τη γραφιστική επιμέλεια έχει ο Πέτρος Παράσχης. Τις φωτογραφίες υπογράφει ο Νικίτα Κουνίτσκιι.

Οι ερμηνευτές

Στην παράσταση συμμετέχουν οι Σταύρος Τσακίρης, Γωγώ Μπρέμπου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Νεκταρία Γιαννουδάκη και η Αιμιλία Υψηλάντη. Η διεύθυνση παραγωγής ανήκει στον Λευτέρη Κώτση, ενώ την παραγωγή έχει η ΑΜΚΕ Εταιρεία Θεάτρου Υπερίων.

Η ουσία του έργου

Η «Τρικυμία» αποτελεί μια διαδρομή αυτογνωσίας, που ο Πρόσπερο επιλέγει να εγκαταλείψει την παντοδυναμία του και να επιστρέψει στην ανθρώπινη κατάσταση. Η παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων αναδεικνύει αυτή τη μετάβαση με τρόπο βαθιά συγκινητικό, φωτίζοντας την ανάγκη για συμφιλίωση, σοφία και κοινό καλό.

Η επαναξιολόγηση του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Λαυρεωτικής: η ζωντανή κληρονομιά της περιοχής

Με ένα πλούσιο πρόγραμμα επισκέψεων και περιηγήσεων συνεχίστηκε, τις προηγούμενες ημέρες, η επιτόπια επαναξιολόγηση του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Λαυρεωτικής. Οι ανεξάρτητες αξιολογήτριες της UNESCO, Naomi Foster και Leire Maria Barriuso Astigarraga, περιηγήθηκαν σε φορείς, μουσεία, ιστορικές συνοικίες και φυσικά τοπία, αναδεικνύοντας τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο η γεωλογική, βιομηχανική, αρχαιολογική και πολιτιστική κληρονομιά συνυπάρχουν στη Λαυρεωτική.

Επίσκεψη σε μουσεία και φορείς της Λαυρεωτικής

Το πρόγραμμα της ημέρας περιλάμβανε στάσεις στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Αειφορίας, στο Βιοτεχνικό και Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο, στο Μουσείο Μεταλλείας και Μεταλλουργίας, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λαυρίου, στο Ορυκτολογικό Μουσείο και στο Μουσείο Κεραμικής Βαλσαμάκη. Μέσα από τις επισκέψεις αναδείχθηκαν η μεταλλευτική ιστορία της περιοχής, η επαναχρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων της πρώην Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων και το πλούσιο ορυκτολογικό απόθεμα της Λαυρεωτικής.

Η κοινωνική και πολυπολιτισμική ιστορία της πόλης

Οι αξιολογήτριες περπάτησαν στο Φοινικόδασος, στη συνοικία Κυπριανός και στις ιστορικές γειτονιές του Λαυρίου, όπως τα Σαντορινέικα και τα Σπανιόλικα. Εκεί παρουσιάστηκε η κοινωνική ιστορία των πρώτων εργατών, η πολυπολιτισμική ταυτότητα της πόλης και η διαχρονική ανθρώπινη παρουσία από την προϊστορία έως την ύστερη αρχαιότητα.

Θρησκευτική παράδοση και τοπικές κοινότητες

Ο Δήμαρχος Λαυρεωτικής, Δημήτρης Λουκάς, ξενάγησε τις αξιολογήτριες σε σημεία ιστορικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος, όπως η Στέγη Φιλαρμονικής και ο Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέα στα Σπανιόλικα. Ακολούθησε επίσκεψη στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων στην Πλάκα Κερατέας, όπου οι αξιολογήτριες συμμετείχαν στην περιφορά της εικόνας, στο πλαίσιο των τοπικών θρησκευτικών εκδηλώσεων.

Η βιομηχανική ταυτότητα του Λαυρίου

Η ημέρα ολοκληρώθηκε με περιήγηση στο ιστορικό κέντρο του Λαυρίου, με στάσεις στο Δημαρχείο και πορεία προς τη Γαλλική Σκάλα. Η διαδρομή ανέδειξε τη βιομηχανική ταυτότητα της πόλης και τη στενή σχέση της με τη μεταλλευτική ιστορία που διαμόρφωσε την περιοχή.

Η επιστημονική ομάδα του Γεωπάρκου

Σημαντική ήταν η συμβολή της επιστημονικής ομάδας του Γεωπάρκου Λαυρεωτικής, με επικεφαλής την γεωλόγο Ευγενία Μωραΐτη, τον Ηρακλή Κατσάρο, τον Δρ. Αρχαιολόγο Frank Hulek, τον γεωλόγο και γεωμορφολόγο Ισίδωρο Καμπόλη και τη γεωλόγο Ρεγγίνα Κούτση. Η συνεργασία τους ανέδειξε τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του Γεωπάρκου, που η γεωλογία, η βιομηχανική ιστορία, η αρχαιολογία και η πολιτιστική κληρονομιά συνθέτουν ένα ενιαίο, ζωντανό σύνολο.

πηγη:https://www.lavreotiki.gr/

Η χαμένη βυζαντινή πόλη στο Δαχλά της Αιγύπτου: Μια μοναδική ανακάλυψη για την αστική ζωή του 4ου αιώνα

 

Στην καρδιά της Δαχλά Oasis, στις αρχαίες διαδρομές του χριστιανικού κόσμου, μια ολόκληρη βυζαντινή πόλη αναδύεται ξανά στο φως. Η πρόσφατη ανασκαφή στο Ain Al‑Sabil από την αποστολή του Supreme Council of Antiquities φέρνει στο προσκήνιο ένα άριστα διατηρημένο αστικό σύνολο του 4ου και 5ου αιώνα μ.Χ., προσφέροντας σπάνιες ματιές στην καθημερινότητα, την οικονομία και την πνευματική ζωή της ύστερης αρχαιότητας στην Αίγυπτο.

Η ανακάλυψη μιας χαμένης πόλης

Η Δαχλά παρουσιάζει έναν εντυπωσιακά οργανωμένο πολεοδομικό ιστό. Πλατιοί δρόμοι που εκτείνονται από βορρά προς νότο τέμνονται από ανατολικούς και δυτικούς άξονες, δημιουργώντας δημόσιους χώρους και διαδρομές που μαρτυρούν μια κοινωνία με σαφή αστική δομή. Στο κέντρο δεσπόζει μια χριστιανική βασιλική του 4ου αιώνα, η οποία λειτουργούσε ως θρησκευτικός και κοινοτικός πυρήνας.

Οικίες, πύργοι και καθηνερινή ζωή

Η ανασκαφή αποκάλυψε σπίτια από πλίνθους, φούρνους για ψωμί, κουζίνες και εγκαταστάσεις άλεσης σιτηρών, στοιχεία που συνθέτουν μια ζωντανή εικόνα της καθημερινότητας. Ξεχωρίζουν η οικία του ιερέα Tisos και εκείνη του Tabibos, την οποία οι αρχαιολόγοι θεωρούν πιθανό πρώιμο χώρο λατρείας πριν από την ανέγερση της βασιλικής. Δύο πύργοι παρακολούθησης και ένα οχυρωμένο κτίσμα συμπληρώνουν το αμυντικό προφίλ της πόλης.

Όστρακα, σύμβολα και οικονομία

Από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι περίπου 200 όστρακα με επιγραφές σε κοπτικά και ελληνικά. Εμπορικά συμβόλαια, οικονομικές συναλλαγές και προσωπική αλληλογραφία αποκαλύπτουν μια κοινωνία με οργανωμένη οικονομική δραστηριότητα και διοικητική λειτουργία. Η πόλη δεν ήταν απλώς ένας οικισμός της ερήμου, αλλά ένας ζωντανός κόμβος εμπορίου και επικοινωνίας.

Νομίσματα και χρονολόγηση

Η ανακάλυψη χάλκινων και χρυσών νομισμάτων με πορτρέτα βυζαντινών αυτοκρατόρων, συμπεριλαμβανομένων νομισμάτων της εποχής του Κωνστάντιου Β΄, επιτρέπει την ακριβή χρονολόγηση της κατοίκησης. Τα νομίσματα επιβεβαιώνουν ότι η πόλη άκμασε σε μια περίοδο κρίσιμη για τη διαμόρφωση της χριστιανικής Αιγύπτου.

Το Supreme Council of Antiquities χαρακτηρίζει την ανακάλυψη ως μία από τις σημαντικότερες βυζαντινές πόλεις που έχουν εντοπιστεί στη Δυτική Έρημο της Αιγύπτου. Η πόλη του Ain Al‑Sabil προσφέρει ένα σπάνιο παράθυρο σε μια εποχή μετασχηματισμών, όπου η χριστιανική κοινότητα, η οικονομία και η καθημερινή ζωή συνυπήρχαν σε ένα περιβάλλον απομακρυσμένο αλλά ζωτικό για την ιστορία της χώρας.

πηγη:https://www.heritagedaily.com/

Η χαμένη «Maternité» της Lê Thi Luu αναδύεται στη Γαλλία: Ένα σπάνιο έργο για τη μητρότητα

 

Η ανακάλυψη ενός άγνωστου έργου της Lê Thi Luu δεν είναι απλώς μια είδηση αγοράς, είναι μια μικρή ανατροπή στην ιστορία της βιετναμέζικης μοντέρνας τέχνης, ένα έργο που επιστρέφει από τη σιωπή των ιδιωτικών συλλογών για να φωτίσει ξανά μια πρωτοπόρο που συχνά έμενε στη σκιά των ανδρών συναδέλφων της. Η «Maternité» του 1973, ένα τρυφερό, φωτεινό πορτρέτο μητέρας και παιδιού, εμφανίστηκε απροσδόκητα σε μια κατοικία στη βόρεια Γαλλία, έπειτα από δεκαετίες ακινησίας. Η ιστορία της ανακάλυψης μοιάζει σχεδόν μυθιστορηματική: ένα έργο που ο ιδιοκτήτης δεν είχε καν σκεφτεί να δείξει, αναγνωρισμένο αμέσως από την ειδικό μάτι της Maître Lara Schweitzer, και τώρα έτοιμο να διεκδικήσει τη θέση του στη διεθνή αγορά.

Ένα έργο που επιστρέφει από τη λήθη

Η «Maternité» θα παρουσιαστεί στις 12 Σεπτεμβρίου 2026 από τον οίκο Artefact Enchères στη Λιλ, με εκτίμηση €150.000–€200.000. Το έργο δεν είχε καταγραφεί σε βάσεις δεδομένων και δεν είχε εμφανιστεί σε δημόσια πώληση για δεκαετίες, γεγονός που ενισχύει τη σπανιότητά του. Η ετικέτα της Galerie J. Le Chapelin στο πίσω μέρος του πλαισίου το συνδέει με έναν από τους λίγους γαλλικούς χώρους που στήριξαν τους καλλιτέχνες της École de Hanoï, πριν περάσει σε οικογενειακή συλλογή όπου παρέμεινε για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα.

Η λεπτή λάμψη του μεταξιού

Στο έργο, μια μητέρα με κίτρινο σαφρανί áo dài κρατά το παιδί της κοντά, τα πρόσωπά τους σχεδόν αγγίζονται, ενώ το βλέμμα του παιδιού στρέφεται προς τον θεατή. Η τεχνική —μελάνια και λευκή γκουάς πάνω σε μετάξι— δημιουργεί μια απαλή, σχεδόν ατμοσφαιρική θολότητα, χαρακτηριστική της ώριμης περιόδου της Lê Thi Luu. Η καλλιτέχνις θαύμαζε τον Ρενουάρ και τον Μπονάρ, και αυτή η ευγένεια της πινελιάς, η εσωτερική λάμψη της επιφάνειας, μαρτυρούν την προσπάθειά της να συνδυάσει ευρωπαϊκή ευαισθησία με βιετναμέζικη υλικότητα.

Η πρώτη επαγγελματίας ζωγράφος του μοντέρνου Βιετνάμ

Γεννημένη το 1911 στο Bắc Ninh, η Lê Thi Luu υπήρξε η πρώτη επαγγελματίας γυναίκα ζωγράφος του μοντέρνου Βιετνάμ. Εισήλθε στην École des Beaux-Arts d’Indochine μόλις στα 15 της, ως η μοναδική γυναίκα της τάξης, και αποφοίτησε πρώτη το 1933. Μετά την έκθεση του 1937 στο Παρίσι, εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία, όπου ανέπτυξε μια καριέρα παράλληλη με εκείνες των Lê Pho, Mai Trung Thu και Vu Cao Dam. Παρ’ όλα αυτά, η αγορά συχνά την αντιμετώπιζε πιο διακριτικά, παρά την ιστορική της σημασία.

Στη δεκαετία του 1950 εγκατέλειψε το λάδι και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη ζωγραφική σε μετάξι, δημιουργώντας μια γλώσσα που συνδύαζε δυτική σύνθεση με την απορροφητικότητα και τη σιωπηλή λάμψη του βιετναμέζικου μέσου. Η «Maternité» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σύνθεσης: μια μητρότητα που θυμίζει ευρωπαϊκές Μαντόνες, αλλά μεταμορφωμένη μέσα από το μετάξι, το χρώμα και μια βαθιά, προσωπική τρυφερότητα.

Η αγορά και η ανανεωμένη ζήτηση

Το ενδιαφέρον για τους καλλιτέχνες της École de Hanoï έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια, με συλλέκτες από Βιετνάμ, Κίνα, Σιγκαπούρη και Ευρώπη να αναζητούν έργα υψηλής ποιότητας. Οι μεταξωτές μητρότητες της Lê Thi Luu είναι από τις πιο περιζήτητες, με συγκρίσιμα έργα να φτάνουν €320.000–€590.000 σε πρόσφατες δημοπρασίες στη Γαλλία και το Χονγκ Κονγκ.

Έκθεση και δημοπρασία

Το έργο θα εκτεθεί στη Λιλ στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου, ενώ θα είναι διαθέσιμο για ιδιωτική θέαση στο Cabinet Chanoit στο Παρίσι έως τις αρχές Σεπτεμβρίου. Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί στις 12 Σεπτεμβρίου 2026, στις 14:00, στο Espace Inkermann-Châtillon, με διαδικτυακή συμμετοχή μέσω Drouot Digital και Interenchères.

πηγη:https://artdaily.com/

Το North Herts Museum επαναφέρει την εντυπωσιακή έκθεση «Blood and Bone» – Μια διαδραστική εξερεύνηση του ανθρώπινου σώματος

Το North Herts Museum υποδέχεται ξανά φέτος την ιδιαίτερα δημοφιλή έκθεση «Blood and Bone», μια εντυπωσιακή, διαδραστική εγκατάσταση που μετατρέπει την ανθρώπινη βιολογία σε έναν φαντασμαγορικό, εξερευνητικό κόσμο. Η έκθεση ανοίγει το Σάββατο 4 Ιουλίου 2026 και θα διαρκέσει έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2026, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Μια επιστροφή που γιορτάζει τα επτά χρόνια του Μουσείου

Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο North Herts Museum το 2019, όπου προσέλκυσε χιλιάδες επισκέπτες. Ήταν η πρώτη έκθεση που φιλοξένησε ποτέ το μουσείο, και η επαναφορά της αποτελεί έναν συμβολικό τρόπο εορτασμού της επταετούς λειτουργίας του.

Πίσω από την εγκατάσταση βρίσκεται η δημιουργική ομάδα Space Cadets Air Design, γνωστή για τις απρόβλεπτες, φαντασμαγορικές κατασκευές της. Για το «Blood and Bone», οι καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από τα κύτταρα και τους μικροοργανισμούς του ανθρώπινου σώματος, δημιουργώντας τεράστια, παιχνιδιάρικα φουσκωτά γλυπτά που προκαλούν περιέργεια και οπτική έκπληξη.

Γιγαντιαίες φουσκωτές δομές – Μια βιολογική περιπέτεια για όλη την οικογένεια

Η έκθεση προσφέρει μια πλήρως διαδραστική εμπειρία:οι επισκέπτες μπορούν να σέρνονται μέσα σε τούνελ, να ακουμπήσουν και να ακούσουν τις δομές, να εξερευνήσουν αισθητηριακές σπηλιές που μιμούνται όργανα, αιμοσφαίρια και οστικές επιφάνειες.

Οι υφές, οι ήχοι και οι φωτισμοί δημιουργούν ένα περιβάλλον που συνδυάζει εκπαίδευση και παιχνίδι, καθιστώντας την έκθεση ιδανική για παιδιά αλλά και για ενήλικες που θέλουν να γνωρίσουν τη βιολογία με έναν πρωτότυπο τρόπο.

Η Tamsin Thomas, μέλος του North Herts Council, δήλωσε:«Η έκθεση ‘Blood and Bone’ προσφέρει μια συναρπαστική, πρακτική ματιά στα θαύματα της ανθρώπινης βιολογίας. Είναι μια υπέροχη, δωρεάν εμπειρία που συνδυάζει επιστήμη, τέχνη και παιχνίδι. Μετά την εξαιρετικά δημοφιλή παρουσίασή της το 2019, ανυπομονούμε να καλωσορίσουμε ξανά οικογένειες και επισκέπτες κάθε ηλικίας στον μαγικό κόσμο που κρύβεται μέσα μας.»

Πληροφορίες επίσκεψης

Το North Herts Museum βρίσκεται στη Brand Street, Hitchin SG5 1JE.

Ώρες λειτουργίας:

Τρίτη–Σάββατο: 10:30–16:30

Κυριακή: 11:00–15:00

Η είσοδος είναι δωρεάν, ενώ το μουσείο διαθέτει και καφέ με ποικιλία ροφημάτων, σνακ και ελαφριών γευμάτων.

πηγη https://www.north-herts.gov.uk/