Τρίτη 18 Αυγούστου 2026

Θα στείλει ο Άντι Μπέρναμ τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα; Τι είχε υποστηρίξει-Ποιες οι ελπίδες



Ο νέος Βρετανός πρωθυπουργός έχει στηρίξει επανειλημμένα την επιστροφή των Γλυπτών – αλλά η διαδικασία παραμένει περίπλοκη και εξαρτάται από το νομικό πλαίσιο των εθνικών μουσείων.Το 2023, ο Άντι Μπέρναμ – τότε δήμαρχος του Greater Manchester – είχε γράψει στο Twitter: «Στείλτε τα πίσω, χωρίς όρους. Ας χρησιμοποιήσουμε τον πολιτισμό για να αλλάξουμε τον τρόπο που η Βρετανία γίνεται αντιληπτή στον κόσμο.»

Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος είναι πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, και η δήλωση αυτή έχει αναζωπυρώσει τις ελπίδες όσων αγωνίζονται για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη απ’ όσο φαίνεται.


Οι τότε προσπάθειες και οι φρούδες ελπίδες

Ο Μπέρναμ έχει στηρίξει κάθε Early Day Motion υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών από το 2001, όταν μπήκε στη Βουλή των Κοινοτήτων. Παρ’ όλα αυτά, καμία από αυτές τις προτάσεις δεν πέρασε ποτέ.


Ακόμη και με έναν πρωθυπουργό που δηλώνει θετικός, η επιστροφή των Γλυπτώνδεν είναι τόσο κοντά όσο πιστεύουν ορισμένοι. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο πολιτική βούληση, αλλά και το νομικό πλαίσιο που δεσμεύει τα εθνικά μουσεία της Βρετανίας.


Βήμα πρώτο: Αλλαγή του νόμου για τις εθνικές συλλογές

Σήμερα, οι εθνικοί οργανισμοί – όπως το British Museum – απαγορεύεται να απομακρύνουν αντικείμενα από τις συλλογές τους, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις (διπλότυπα, αντικείμενα «ακατάλληλα», έργα που χάθηκαν στη ναζιστική περίοδο, ανθρώπινα κατάλοιπα).

Αυτό δημιουργεί ένα παράδοξο: Τι γίνεται με αντικείμενα που αφαιρέθηκαν βίαια, ή με κειμήλια που εκλάπησαν από οικογένειες;

Ο διευθυντής του V&A, Sir Tristram Hunt, έχει χαρακτηρίσει το ισχύον πλαίσιο «παρωχημένο και παιδαριώδες», τονίζοντας ότι οι διαχειριστές των μουσείων βρίσκονται σε νομικά αδιέξοδα όταν αντιμετωπίζουν περιπτώσεις με ισχυρό ηθικό βάρος.

Το 2022, η κυβέρνηση εξαίρεσε τα εθνικά μουσεία από τον νέο Charities Act, ο οποίος θα τους επέτρεπε να λάβουν αποφάσεις βασισμένες σε «ηθική υποχρέωση». Η λύση θα μπορούσε να δοθεί με ένα απλό Statutory Instrument που θα άρει αυτή την εξαίρεση.


Βήμα δεύτερο: Ενίσχυση της έρευνας προέλευσης

Η συστηματική έρευνα προέλευσης (provenance research) είναι κρίσιμη για να γνωρίζουν τα μουσεία πώς και από πού απέκτησαν τα αντικείμενα τους. Σήμερα, μόνο το V&A έχει επίσημο ρόλο σε αυτό.Η πρόταση της Anne Webber (Commission for Looted Art in Europe) είναι να προσληφθεί ένας κεντρικός ειδικός προέλευσης, που θα υποστηρίζει όλα τα μουσεία της χώρας. Το κόστος είναι μικρό σε σχέση με τις τιμές της αγοράς τέχνης, ενώ η αξία για τις δημόσιες συλλογές είναι τεράστια.


Τι σημαίνει αυτό για τα Γλυπτά του Παρθενώνα;

Ακόμη και με έναν πρωθυπουργό που έχει εκφραστεί υπέρ της επιστροφής, οι διαχειριστές του British Museum δεν δεσμεύονται από την κυβέρνηση. Το μουσείο λειτουργεί ως ανεξάρτητος οργανισμός και δεν μπορεί να υποχρεωθεί να επιστρέψει τα Γλυπτά. Επιπλέον, η υπόθεση είναι τόσο περίπλοκη που δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ηθική υποχρέωση» υπό το Charities Act. Άρα, η λύση δεν είναι η άμεση επιστροφή, αλλά η διαπραγμάτευση.

Ο Σερ Κιρ Στάρμερ είχε δηλώσει ότι η κυβέρνησή του δεν θα εμπλακεί αν υπάρξει συμφωνία μεταξύ British Museum και ελληνικής κυβέρνησης. Όμως οι διαπραγματεύσεις πάγωσαν.

Ωστόσο, η  νέα κυβέρνηση θα πρέπει να παίξει διευκολυντικό ρόλο: όχι να πιέσει, αλλά να εξασφαλίσει ότι οι συνομιλίες προχωρούν με συνέπεια και διαφάνεια. Χωρίς αυτό, η μακροβιότερη πολιτιστική διαμάχη στον κόσμο δύσκολα θα λυθεί.


https://spectator.com/



«Postcards from Beneath: Thessaly» – Μια εικαστική ανασκαφή στη θεσσαλική γη στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας

 





Η έκθεση εγκαινιάζει το 14ο Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης με ένα πολυφωνικό αφηγηματικό ταξίδι στον κάμπο! Η εικαστική έκθεση «Postcards from Beneath: Thessaly – Καρτ ποστάλ από τα έγκατα του κάμπου» εγκαινιάζεται την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026 στην αίθουσα «Χρονολόγιο» του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας. Η έκθεση σηματοδοτεί την έναρξη του 14ου Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης, εντάσσοντας τη σύγχρονη τέχνη σε έναν ευρύτερο πολιτιστικό διάλογο για τη μνήμη, τον τόπο και την αφήγηση.


Ένας στοχασμός πάνω στον κάμπο ως πεδίο μνήμης και ανασκαφής

Η έκθεση, σε σχεδιασμό και επιμέλεια της Αντιγόνης Καψάλη, προσεγγίζει τον θεσσαλικό κάμπο ως ένα δυναμικό πεδίο όπου το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν και επαναπροσδιορίζονται. Ο τίτλος λειτουργεί ως ανοιχτό σχήμα, μια πρόσκληση ανάγνωσης της γης μέσα από τα ίχνη της, σαν καρτ ποστάλ που αναδύονται από τα έγκατα του τόπου.


Η έμπνευση προέρχεται από τους πρώιμους περιηγητές του 17ου αιώνα, εκείνους που κατέγραψαν τη Θεσσαλία μέσα από το βλέμμα του ξένου και του διερχόμενου παρατηρητή. Σήμερα, στη θέση τους βρίσκονται οι σύγχρονοι εικαστικοί δημιουργοί, οι οποίοι λειτουργούν ως αφηγητές και «αρχαιολόγοι» της εικόνας, ανασύροντας ιστορίες, θραύσματα και μύθους από το υπέδαφος του κάμπου.


Η εικόνα ως νέα γλώσσα αφήγησης

Η έκθεση μετατοπίζει τη γλώσσα της αφήγησης από τον λόγο στην εικόνα, από την περιγραφή στην υλικότητα και τη χειρονομία. Η εικαστική πράξη λειτουργεί ως μέσο αποκωδικοποίησης και επανεπινόησης του τόπου, αναδεικνύοντας τη Θεσσαλία ως πεδίο όπου η μνήμη ενεργοποιείται και οι αφηγήσεις αναδύονται ξανά μέσα από τα στρώματα της γης.


Ιδιαίτερη σημασία έχει η συνάντηση Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών, που συγκροτούν ένα πολυφωνικό σώμα δημιουργίας. Η κοινή τους γλώσσα είναι η εικαστική αφήγηση, ενώ κοινός τόπος αναφοράς είναι η Θεσσαλία, ως πεδίο που γεννά ερωτήματα και ενεργοποιεί νέες αναγνώσεις.


Μια ιδιότυπη συλλογή καρτ ποστάλ από τα βάθη του κάμπου

Η έκθεση συγκροτείται ως μια συλλογή εικόνων που κινούνται προς την αποκάλυψη, ενεργοποιώντας θραύσματα εμπειρίας και μνήμης. Πρόκειται για καρτ ποστάλ που αναδύονται από τα έγκατα του κάμπου, ως ίχνη ενός τόπου που συνεχίζει να γράφεται και να επανεγγράφεται μέσα από το βλέμμα των άλλων.


Συμμετέχουν οι Άρτεμις Αλκαλάη, Άρτεμις Διαμαντή, Ζωή Ζηπέλα, Σοφία Κυριακού, Αγνή Ρούσσου, Μυρτώ Σακκά, Θεοδώρα Τσιάτσιου και Βιβή Τσιόγκα.


Πληροφορίες έκθεσης

Χώρος: Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας

Διεύθυνση: Λόφος Μεζούρλου, Περιφερειακή οδός Λάρισας–Τρικάλων

Διάρκεια: 25 Αυγούστου – 13 Σεπτεμβρίου 2026

Ωράριο: Καθημερινά 08.00–20.00

Είσοδος: Ελεύθερη



«Χρυσός Δίσκος»: Το ταξίδι της ανθρωπότητας από τη Γη στο Διάστημα στη σκηνή του Ισλαχανέ



Μια θεατρική αναδρομή στο ιστορικό αρχείο του Voyager και στο ερώτημα τι σημαίνει σήμερα “ανθρώπινο”...Η Θεσσαλονίκη φιλοξενεί στις 19 και 20 Αυγούστου την παράσταση «Χρυσός δίσκος», μια θεατρική δημιουργία εμπνευσμένη από το ιστορικό Golden Record που η NASA έστειλε στο διάστημα το 1977 με τις αποστολές Voyager. Πενήντα χρόνια μετά, το έργο επιστρέφει σε αυτό το εμβληματικό γεγονός για να επανεξετάσει την έννοια του ανθρώπινου πολιτισμού μέσα σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από πόλεμο και καταστροφή.


Ένα θεατρικό ταξίδι από το αρχείο του Voyager στο σήμερα

Η παράσταση συνδυάζει θέατρο ντοκουμέντο, μυθοπλασία και μουσικό θέατρο, αξιοποιώντας ιστορικές αφηγήσεις, προσωπικές μαρτυρίες και ζωντανή μουσική. Το αρχείο του Χρυσού δίσκου — φωτογραφίες, σχέδια και ηχητικά ντοκουμέντα από τη Γη — γίνεται αφετηρία για μια σύγχρονη αναζήτηση: πώς αφηγούμαστε σήμερα την ιστορία της ανθρωπότητας και τι επιλέγουμε να διασώσουμε ως πολιτισμικό ίχνος. Η παράσταση επανέρχεται μισό αιώνα μετά την εκτόξευση του Voyager, σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα διαπερνάται από κρίσεις, συγκρούσεις και απώλειες. Το ερώτημα «τι είναι σήμερα το ανθρώπινο» αποκτά νέα βαρύτητα.


Συντελεστές και δημιουργική ομάδα

Το κείμενο και τη σκηνοθεσία υπογράφει η Δανάη Λιοδάκη, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια σχεδιάζει ο Νικόλας Κανάβαρης. Τη μουσική σύνθεση έχει ο Γιώργος Χανός, με τη Στάλη Συμεών να αναλαμβάνει την κινησιολογία και τη σκηνοθετική υποστήριξη. Τη φωτογραφία και το βίντεο επιμελείται ο Νίκος Κατσαρός.


Στην παράσταση ερμηνεύουν οι Ευσταθία Λαγιόκαπα, Μαριέλα Δουμπού, Μαρία Κωνσταντά, Τίτος Γρηγορόπουλος και Γιάννης Μαστρογιάννης.Την οργάνωση παραγωγής έχει η Ευσταθία Λαγιόκαπα. ΑΜΚΕ: Beats Per Minute Cultural Group.

Ανθρωπόλειπος: Μια πολιτιστική ανάβαση στην πέτρα και στον ανθρώπινο ορίζοντα στη Μονή Αρκαδίου



Διήμερο αφηγηματικό και μουσικό εγχείρημα  πραγματοποιείται στη Κρήτη στο πλαίσιο του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός»: Η Ιερά Μονή Αρκαδίου φιλοξενεί στις 18 και 19 Αυγούστου την πρωτότυπη παραγωγή «Ανθρωπόλειπος – Η Άνοδος στην Πέτρα στο Άνοιγμα του Ορίζοντα», ένα καλλιτεχνικό και φιλοσοφικό ταξίδι που εξερευνά τη σχέση του ανθρώπου με την πέτρα, τη μνήμη και την υπέρβαση. Το έργο συνδυάζει λόγο, αφήγηση και μουσική σε μια ενιαία δραματουργική διαδρομή που αναστοχάζεται την ανθρώπινη πορεία από τον μύθο έως τον σύγχρονο κόσμο.


Ένα διήμερο αφιερωμένο στη μνήμη, τη φύση και την επανάσταση του πνεύματος

Η παραγωγή αντλεί έμπνευση από τα βουνά της Κρήτης, την ιστορική μνήμη του τόπου και την επαναστατική σκέψη που διατρέχει μορφές όπως ο Προμηθέας, ο Σίσυφος και ο Καμύ. Η θεματική της επικεντρώνεται στην εσωτερική επανάσταση του ανθρώπου, στη συνείδηση και στην υπέρβαση των ορίων, μέσα από μια πορεία που διαρθρώνεται σε τρία στάδια: Αναζήτηση, Αναλαμπή και Ανατροπή.


Στον εμβληματικό χώρο της Μονής Αρκαδίου, τόπο που παραμένει σύμβολο ελευθερίας και εθελοθυσίας, το έργο επαναφέρει το διαχρονικό ερώτημα που διαπερνά την ανθρώπινη ιστορία: Πολιτισμός ή Βαρβαρότητα;


Ο Λόγος: Φιλοσοφικές και κοινωνικές εισηγήσεις από το Πανεπιστήμιο Κρήτης

Το διήμερο ανοίγει με δύο εισηγήσεις που λειτουργούν ως νοηματικό προοίμιο της παράστασης, συνδέοντας τη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία και την οικολογική σκέψη με τον άνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον. Στις 18 Αυγούστου, ο Δρ. Νίκος Ερηνάκης παρουσιάζει την εισήγηση «Από τις ρίζες στον ορίζοντα: πέτρα, αυθεντικότητα και ελευθερία», εξερευνώντας τη σχέση της πέτρας με την ανθρώπινη αυθεντικότητα και την πνευματική ελευθερία.


Στις 19 Αυγούστου, ο Δρ. Λεωνίδας Οικονομάκης αναλύει την παραδοσιακή οικολογική γνώση του Ψηλορείτη μέσα από την εισήγηση «Η πέτρα και η παραδοσιακή οικολογική γνώση στον Ψηλορείτη», φωτίζοντας τη σύνδεση του ανθρώπου με το βουνό και τη βιωματική σοφία του τόπου.


Η Θεατρική Αφήγηση: Ο Ανθρωπόλειπος ως πορεία δημιουργίας και συνείδησης

Το δεύτερο μέρος παρουσιάζει το πρωτότυπο αφηγηματικό έργο «Ανθρωπόλειπος», ειδικά δημιουργημένο για τον θεσμό «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός». Το έργο συνομιλεί με τον Αισχύλο, τον Αλμπέρ Καμύ, τον Εδουάρδο Γκαλεάνο και τον Κωστή Παλαμά, μετατρέποντας τον μύθο, την ποίηση και τη φιλοσοφία σε μια νέα αφήγηση για την ανθρώπινη πορεία.


Ερμηνευμένο από τον Γιώργη Φασουλά, το έργο αφηγείται τη στιγμή που ο άνθρωπος ανακαλύπτει πως η πέτρα μπορεί να γίνει εργαλείο. Η πρώτη συντριβή της ύλης γίνεται η απαρχή της τεχνικής, της μνήμης και του πολιτισμού. Η πέτρα εμφανίζεται με πολλαπλές όψεις: εργαλείο, καταφύγιο, βουνό, τείχος, όπλο, μνημείο και θεμέλιο. Παράλληλα, ο άνθρωπος μεταμορφώνεται από δημιουργός σε ταξιδευτή, από ταξιδευτή σε αναζητητή και από αναζητητή σε επαναστάτη.


Το έργο υπογράφουν δραματουργικά ο Γιώργης Καλομοίρης και ο Γιώργης Φασουλάς, ενώ η δημιουργική σύλληψη προέκυψε από την ομάδα έμπνευσης των Καλομοίρη, Φασουλά και Αριστέας Ξυλούρη.


Το Μουσικό Μέρος: «Στις Κορυφές του Νου» – Μια ανάβαση στη μεγάλη Αλήθεια

Το τρίτο μέρος αποτελεί μια μουσικοαφηγηματική παράσταση με τον Θοδωρή Κοτονιά και τον Βασίλη Δραμουντάνη. Η μουσική, η ποίηση και η αφήγηση συνθέτουν μια «Ανάβαση» προς τις κορυφές του νου, εκεί όπου ο άνθρωπος συναντά τη μεγάλη του Αλήθεια κάτω από το φως των αστεριών. Εμπνευσμένος από τη μαντινάδα του Γυαλάφτη, ο κύκλος αυτός αφιερώνεται στην αδιάκοπη αναζήτηση του ανθρώπου για τον εαυτό του. Οι σκέψεις και οι μνήμες που γεννήθηκαν κατά τη διαδρομή του Ανθρωπόλειπου μετατρέπονται σε κοινό βίωμα, καθώς η αφήγηση παραδίδεται στη μουσική.


Συμμετέχουν οι μουσικοί Κώστας Ανετάκης, Στέργιος Κοντονιάς, Κώστας Μαυριδάκης και Γιώργος Κοντογιάννης, δημιουργώντας ένα σύνολο που συνοδεύει την πορεία προς την υπέρβαση.


Συντελεστές

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αργαστήρι – Androidus

Μουσικό σύνολο: Θοδωρής Κοτονιάς, Κώστας Ανετάκης, Στέργιος Κοντονιάς, Κώστας Μαυριδάκης, Γιώργος Κοντογιάννης, Βασίλης Δραμουντάνης

ΑΜΚΕ: Androidus Project Tank

Ρώμη: Έκθεση για τη Σαπφώ στα Uccelliere Farnesiane – Η ποιήτρια της αρχαίας Ελλάδας γίνεται μύθος και σύγχρονο σύμβολο

  

Η Ρώμη ετοιμάζεται να υποδεχθεί μια μεγάλη πολιτιστική παραγωγή αφιερωμένη στη Σαπφώ, την εμβληματική ποιήτρια της αρχαϊκής Ελλάδας. Από τις 16 Οκτωβρίου 2026 έως τις 31 Ιανουαρίου 2027, τα Uccelliere Farnesiane στον Παλατίνο λόφο θα φιλοξενήσουν την έκθεση Sappho, ένα ταξίδι που συνδέει αρχαιότητα, σύγχρονη τέχνη και δημοφιλή κουλτούρα, αναδεικνύοντας πώς η μορφή της Σαπφώς μεταμορφώθηκε σε μύθο και σύγχρονο πολιτιστικό σύμβολο.


 Μια πολυεπίπεδη διαδρομή ανάμεσα στην ιστορία, τον μύθο και τη σύγχρονη κουλτούρα

Η έκθεση, που διοργανώνεται από την Electa και τελεί υπό την αιγίδα του Colosseum Archaeological Park, αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας σειράς αφιερωμένης στις πιο σύγχρονες και διαχρονικές γυναικείες μορφές της αρχαιότητας. Ακολουθεί την επιτυχημένη έκθεση Penelope (2024–2025), συνεχίζοντας την εξερεύνηση της γυναικείας παρουσίας στον αρχαίο κόσμο και της επίδρασής της στη σύγχρονη φαντασία.


Δύο ενότητες – δύο Σαπφώ

Η έκθεση οργανώνεται σε δύο συμπληρωματικές ενότητες:


Η ιστορική και ποιητική Σαπφώ  

Στο πρώτο περίπτερο, αρχαία αντικείμενα —αγγεία, γλυπτά, χειρόγραφα— ανασυνθέτουν την εικόνα της ποιήτριας που οι αρχαίοι αποκαλούσαν «δέκατη Μούσα». Η παρουσία της Σαπφώς αναδεικνύεται μέσα από υλικά τεκμήρια και καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις που αποκαλύπτουν μια γυναίκα βαθιά συνδεδεμένη με τη δύναμη της ποίησης και τη διαχρονικότητά της.


Η μυθική και δημοφιλής Σαπφώ  

Το δεύτερο περίπτερο εξετάζει τη μεταμόρφωση της Σαπφώς σε πολιτιστικό σύμβολο από τον 19ο αιώνα έως σήμερα. Η ποιήτρια γίνεται μούσα της Art Nouveau, φιγούρα της βικτωριανής φαντασίας, εικόνα της Art Deco και σύμβολο της σύγχρονης κουλτούρας. Ο χώρος διαμορφώνεται ως ένας τεχνητός εσωτερικός κήπος, εμπνευσμένος από αισθητικές του 19ου αιώνα και πρώιμες αναπαραστάσεις της θηλυκότητας.


Μια έκθεση-εμπειρία: η βουτιά και η σελήνη

Η έκθεση δεν περιορίζεται σε ιστορική παρουσίαση. Δημιουργεί μια αισθητηριακή εμπειρία γύρω από δύο κεντρικές εικόνες της σαπφικής ποίησης:


Η βουτιά  

Ένα σύμβολο ανάμεσα στον θάνατο και την αθανασία, που παρουσιάζεται μέσα από ήχο και εικόνα, αποτυπώνοντας τη σχέση σώματος, επιθυμίας και μνήμης.


Η σελήνη  

Εμβληματικό μοτίβο στα ποιήματα της Σαπφώς, μετατρέπεται σε αρχιτεκτονικό και ηχητικό στοιχείο που δημιουργεί νυχτερινή, στοχαστική ατμόσφαιρα.


Διάλογος αρχαίου και σύγχρονου

Στο πρώτο περίπτερο, τα αρχαία έργα συνομιλούν με σύγχρονη τέχνη, λειτουργώντας ως γέφυρα ανάμεσα σε εποχές και αισθητικές. Στο δεύτερο, η Σαπφώ παρουσιάζεται ως διαχρονική φιγούρα που επανεφευρίσκεται συνεχώς.


Εμβληματικά έργα που παρουσιάζονται

Ανάμεσα στα εκθέματα περιλαμβάνονται:


Ερυθρόμορφος κρατήρας με τη Σαπφώ (480–470 π.Χ.)

«depicting Sappho, identified by the name appearing on the vase» — ένα από τα σημαντικότερα αρχαία εικονιστικά τεκμήρια της ποιήτριας.


Gustave Moreau – The Death of Sappho (1876)  

Έργο που αποτυπώνει τη ρομαντική πρόσληψη της ποιήτριας.


Federico Faruffini – Sappho (1865)  

Μνημειακό έργο της ιταλικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα.


Burri – ΣΑΠΦΩ (1973–1982)  

Έκδοση με ποιήματα και πρωτότυπες λιθογραφίες του Alberto Burri.


Ο χώρος ως αφήγηση

Τα Uccelliere Farnesiane, ένας υβριδικός χώρος ανάμεσα σε αρχιτεκτονική και κήπο, λειτουργούν ως ιδανικό σκηνικό για μια έκθεση που δεν επιδιώκει να ανασυνθέσει μια βιογραφία, αλλά να δημιουργήσει μια φαντασιακή εμπειρία γύρω από τη Σαπφώ.


Μια σύγχρονη Σαπφώ

Η έκθεση αναδεικνύει τρεις όψεις της ποιήτριας:την αρχαϊκή Σαπφώ, συνδεδεμένη με το φυσικό τοπίο και την αισθητηριακή εμπειρία, τη μυθική Σαπφώ, που επανερμηνεύεται επί αιώνες, τη σύγχρονη Σαπφώ, που γίνεται πολιτιστικό σύμβολο και εικαστική αναφορά

Η έκθεση θα συνοδεύεται από κατάλογο της Electa, ο οποίος θα αποτυπώνει τις πολλαπλές αναγνώσεις της μορφής της ποιήτριας.