
Μια ξεχωριστή έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη για την Ρώσικη Πρωτοπορία με τίτλο «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας. Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος»σε ταξιδεύει στο σύμπαν ενός καλλιτεχνικού ρεύματος και μιας εποχής. Μια εικόνα που έχουμε χάρη στον Έλληνα συλλέκτη Γιώργο Κωστάκη. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω ξενάγηση από απόγονό του και να μάθω πολλά για τη ζωή και τις περιπέτειες της οικογένειας στο σοβιετικό καθεστώς.
Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι πως η έκθεση, εκτός από τους καλλιτέχνες της ρωσικής πρωτοπορίας, αποκαλύπτει και το παρασκήνιο: πώς ένας Έλληνας διέσωσε έργα-ντοκουμέντα ενός κινήματος που ήταν απαγορευμένο και θα μπορούσε να έχει χαθεί ως καλλιτεχνικός θησαυρός. Για αυτό και η συλλογή του θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες συλλογές, η οποία χάρη στον εμπνευσμένο τότε υπουργό Πολιτισμού Θάνο Μικρούτσικο- τα καλά πρέπει να επισημαίνονται- παρέμεινε στην Ελλάδα.
της Μαρίας Αλιμπέρτη
Μια έκθεση με πάνω από 1.000 εκθέματα και πρωτοποριακή μουσειογραφία
Η έκθεση διαθέτει περισσότερα από 1.000 εκθέματα και ξεχωρίζει για τον τρόπο παρουσίασης: οι ενότητες είναι διακριτές, σκηνογραφικά δομημένες, με μια ομολογουμένως επιτυχημένη αρχιτεκτονική προσέγγιση. Ο χώρος είναι φιλικός στον επισκέπτη, με πολλές στάσεις ανάπαυσης, καθίσματα και βιντεοπροβολές, καθώς απαιτείται χρόνος για να απορροφηθούν τα πυκνά οπτικά ερεθίσματα. Αξίζει να αναφερθεί ότι είναι συγκινητικό να βλέπεις και φωτογραφίες του συλλέκτη, από τα οποία οπτικά ντοκουμέντα μπορείς να καταλάβεις πόσο αυθεντικά αγαπούσε τη Τέχνη, χωρίς σπουδές και χωρίς να είνει ειδήμωνας.
Η συμβολή του Κωστάκη: Πάθος, διάσωση και δικαίωση
Η συμβολή του Γιώργου Κωστάκη είναι τεράστια. Χάρη στο πάθος του διασώθηκαν έργα που η σοβιετική κυβέρνηση είχε απαγορεύσει, επιβάλλοντας τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό ως μοναδικό επιτρεπτό καλλιτεχνικό ύφος. Ο Κωστάκης, χωρίς ιδιαίτερη καλλιτεχνική παιδεία, αλλά με σπάνιο ένστικτο, αναγνώρισε την αξία της πρωτοπορίας και αφιερώθηκε στη διάσωσή της. Ήρθε η εποχή που δικαιώθηκε, καθώς οι αντικομφορμιστές καλλιτέχνες αναγνωρίστηκαν διεθνώς για την καλλιτεχνική τους σημασία. Και με αυτό το τρόπο σήμερα μπορούμε να απολαύσουμε στην εν λόγω έκθεση σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ήταν οι Kandinsky Vassily,Nikritin Solomon, Puni Ivan, Popova Liubov, Rozanova Olga κ.ά.
Άξιο μνείας είναι ότι η έκθεση αναδεικνύει πως το διαμέρισμα του Κωστάκη στη Μόσχα λειτούργησε ως ανεπίσημο μουσείο μοντέρνας τέχνης. Το 1977 έφυγε από τη Σοβιετική Ένωση, δωρίζοντας 834 έργα στην Πινακοθήκη Τρετιακόφ. Η συλλογή του ταξίδεψε σε Düsseldorf, Guggenheim και κορυφαία μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής. Το 1995 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλάζοντας την ιστορία των μουσειακών θεσμών. Το ελληνικό δημόσιο απέκτησε 1.277 έργα το 2000, ενώ η οικογένεια Κωστάκη δώρισε πάνω από 2.000 αρχειακά τεκμήρια. Σήμερα, η συλλογή και το αρχείο στο MOMus αποτελούν μοναδικό παγκόσμιο πόλο έρευνας για τη ρωσική πρωτοπορία και τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό.
Η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, σε συνεργασία με το MOMus – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης – Συλλογή Κωστάκη, πραγματοποιεί όχι τυχαία φέτος την επετειακή έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας. Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος», αλλά για να τιμήσει τα 30 χρόνια από την πρώτη παρουσίαση της συλλογής στην Ελλάδα.
Τρεις δεκαετίες μετά η έκθεση επανεξετάζει τη Συλλογή Κωστάκη μέσα από τη σχέση ανθρώπου και περιβάλλοντος, μια θεματική που στη Ρωσία των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα αποτέλεσε κρίσιμο πεδίο καλλιτεχνικής έρευνας. Μέσα απότις θεματικές – Πόλη, Φύση, Σύμπαν – αναδεικνύεται η μετάβαση από τον κανόνα στο πείραμα, από τη σύμβαση στην ουτοπία.
Η δομή της αφήγησης
Η έκθεση που έχουμε την ευκαιρία σήμερα να απολαύσουμε, ξεδιπλώνεται αφγγηματικά σε ενότητες βοηθώντας τη ροή στο μυαλό του επισκέπτη:
-Πόλη: Η νέα οργάνωση του χώρου και η αισθητική του Κονστρουκτιβισμού
-Φύση: Η οργανική κίνηση και η επιστροφή στο φυσικό περιβάλλο
-Σύμπαν: Ουτοπία, επιστήμη και νέες κοσμοθεωρίες
-Άνθρωπος: Ο συνδετικός κρίκος των θεματικών
Ο επισκέπτης μέσα από αυτους τους αφηγηματικούς κύκλους μπορεί να αντιληφθει τις επιδράσεις, την παρατήρηση και τους πειραματισμούς των καλλιτεχνών, την αλληλεπίδραση περιβάλλοντος και ανθρώπου. Ιδιαίτερα στην ενότητα του Σύμπαντος ο θεατής μπορεί να απολαύσει πιο αφηρημένες συνθέσεις έργα που σχετίζονται με ουτοπικές εξερευνήσεις, κοσμικές θεωρήσεις και την αναπαράσταση της ύλης του διαστήματος. Σουπρεματισμός και Κοσμισμός συνυπάρχουν με επιστημονικές προσεγγίσεις, δημιουργώντας εκρηκτικές συνθέσεις που επαναπροσδιορίζουν την καλλιτεχνική σκέψη.








