Αρχαίο «κατάστημα» αλιείας στη Μετρόπολη: Αγκίστρια, οστά ψαριών και εργαλεία φωτίζουν άγνωστη πτυχή της πόλης

 

Νέα ευρήματα από τη Μετρόπολη της  σημερινής δυτικής Τουρκίας αποκαλύπτουν μια απροσδόκητη πτυχή της καθημερινής ζωής στην αρχαία πόλη. Παρότι δεν ήταν παραθαλάσσια, η Μετρόπολη φαίνεται πως είχε ενεργή σχέση με την αλιεία, όπως δείχνουν αντικείμενα που εντοπίστηκαν σε έναν μικρό χώρο πιθανής εμπορικής χρήσης.

Ένας μικρός χώρος με αντικείμενα αλιείας

Κατά τις ανασκαφές στη Μετρόπολη, στην περιοχή Τορμπαλί της Σμύρνης, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ένα δωμάτιο με ευρήματα που παραπέμπουν σε δραστηριότητες σχετικές με την αλιεία. Ανάμεσά τους βρίσκονται λαβές μαχαιριών σε σχήμα ψαριού, αγκίστρια, όστρακα και οστά ψαριών.

Η ομάδα του καθηγητή Σερντάρ Άιμπεκ από το Πανεπιστήμιο Dokuz Eylül εξετάζει το ενδεχόμενο ο χώρος να λειτουργούσε ως μικρό κατάστημα ή εργαστήριο, αν και η ακριβής χρήση του δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Προηγούμενες έρευνες ενισχύουν την ερμηνεία

Η υπόθεση αυτή ενισχύεται από παλαιότερη έρευνα που μελέτησε 20 πυραμιδοειδή μολύβδινα βαρίδια από τη Μετρόπολη και αναγνώρισε επτά ως πιθανές μολύβδινες μολυβιές για δίχτυα. Δύο από αυτά είχαν βρεθεί στη ρωμαϊκή εμπορική αγορά το 2022, μαζί με όστρακα, χάλκινες βελόνες για δίχτυα και χάλκινα εργαλεία για άνοιγμα οστράκων.Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η παραγωγή ή η πώληση αλιευτικού εξοπλισμού μπορεί να αποτελούσε μέρος της εμπορικής δραστηριότητας της πόλης. Παρότι η Μετρόπολη βρισκόταν στην ενδοχώρα, η γύρω περιοχή διέθετε ποτάμια, λίμνες και υγροτόπους που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αλιευτικές δραστηριότητες.

Ένα μνημειακό συγκρότημα με άγνωστη χρήση

Τα ευρήματα προέρχονται από έναν μεγάλο αρχιτεκτονικό χώρο που οι αρχαιολόγοι ερευνούν τα τελευταία δύο χρόνια. Το συγκρότημα διαθέτει μια μεγάλη τετράγωνη αυλή με στοές και μικρότερους χώρους πίσω από τις κιονοστοιχίες.

Πεσμένες κολόνες και αρχιτεκτονικά μέλη δείχνουν ότι επρόκειτο για ένα επιβλητικό κτίριο, το οποίο ίσως αναγκάζει τους ερευνητές να επανεξετάσουν το μέγεθος και τη σημασία της αρχαίας πόλης.

Η διάταξη θυμίζει αγορά ή εμπορικό κτίριο, αλλά εκτιμάται ότι η Μετρόπολη συχνά επαναχρησιμοποιούσε υλικά και κτίρια. Το συγκρότημα μπορεί να είχε διαφορετική χρήση στο παρελθόν, όπως ιερό ή ηρώο.

Η Μετρόπολη: εμπορικός κόμβος ανάμεσα στην Έφεσο και τη Σμύρνη

Η Μετρόπολη βρισκόταν σε στρατηγική θέση, πάνω από την εύφορη πεδιάδα του Τορμπαλί, σε δρόμους που συνέδεαν την Έφεσο με τη Σμύρνη.Η πόλη αναπτύχθηκε ως περιφερειακό κέντρο γεωργίας και εμπορίου, ιδιαίτερα τον 2ο αιώνα π.Χ. υπό την προστασία του βασιλείου της Περγάμου. μΚατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η εμπορική δραστηριότητα ενισχύθηκε με καταστήματα, εργαστήρια και κατοικίες.Τα νέα ευρήματα προσθέτουν μια πιο συγκεκριμένη διάσταση σε αυτή την εικόνα: η αλιεία και ο εξοπλισμός της φαίνεται πως είχαν θέση στην οικονομία της πόλης, ακόμη κι αν η Μετρόπολη δεν βρισκόταν κοντά στη θάλασσα.

πηγη : anatolianarchology.net

National Gallery του Λονδίνου: Η μεγαλύτερη έκθεση Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα στην ιστορία της

 Η National Gallery θα παρουσιάσει μια μνημειακή έκθεση αφιερωμένη στον Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα, συγκεντρώνοντας για πρώτη φορά μετά από αιώνες μερικά από τα σημαντικότερα έργα του Αναγεννησιακού ζωγράφου. Η έκθεση, από τις 2 Οκτωβρίου 2027 έως τις 30 Ιανουαρίου 2028, φιλοδοξεί να αποτελέσει τη μεγαλύτερη που έχει οργανωθεί ποτέ για τον καλλιτέχνη.

Μια ιστορική έκθεση στη Sainsbury Wing

Η έκθεση, με τον λιτό τίτλο «Piero della Francesca», θα φιλοξενηθεί στη Sainsbury Wing και θα συγκεντρώσει έργα από μουσεία όλου του κόσμου, μαζί με τα τρία έργα του ζωγράφου που ήδη ανήκουν στη συλλογή της National Gallery: «Η Βάπτιση του Χριστού», «Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ» και «Η Γέννηση».

Ανάμεσα στα σημαντικότερα δάνεια βρίσκεται το διάσημο διπλό πορτρέτο του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο και της Μπατίστα Σφόρτσα από τα Ουφίτσι, καθώς και το πολύπτυχο του Αγίου Αντωνίου από την Περούτζια. Η συγκέντρωση αυτών των έργων σε έναν ενιαίο εκθεσιακό χώρο επιτρέπει μια συνολική θεώρηση της καλλιτεχνικής πορείας του Πιέρο.

Το φως, η γεωμετρία και η προοπτική ως πυρήνας της τέχνης του

Η έκθεση εξερευνά τη μοναδική ζωγραφική γλώσσα του Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα, που η μελέτη του φωτός συνδέεται με τις μαθηματικές του αναζητήσεις και τη θεωρία της προοπτικής. Οι συνθέσεις του χαρακτηρίζονται από αυστηρή χωρική οργάνωση, φυσικά τοπία, αρμονική αρχιτεκτονική και μορφές που μοιάζουν να αιωρούνται σε μια ακινησία γεμάτη ένταση. Αυτή η ιδιότυπη εικαστική προσέγγιση επηρέασε βαθιά τον τρόπο απεικόνισης των θρησκευτικών ιστοριών και προσέλκυσε το ενδιαφέρον των πιο καλλιεργημένων αυλών της ιταλικής Αναγέννησης.

Ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα: ζωγράφος, μαθηματικός, θεωρητικός

Γεννημένος στο Μπόργκο Σαν Σεπόλκρο το 1412, ο Πιέρο υπήρξε όχι μόνο ζωγράφος αλλά και μαθηματικός και συγγραφέας θεωρητικών κειμένων για την προοπτική. Η πορεία του εκτείνεται σε ολόκληρη την κεντρική Ιταλία, από την Τοσκάνη και την Ούμπρια έως τις Μάρκες, όπου ανέπτυξε μια από τις πιο πρωτότυπες εικαστικές γλώσσες της Αναγέννησης. Τα έργα του συνδυάζουν επιστημονική ακρίβεια και ποιητική ατμόσφαιρα, δημιουργώντας εικόνες που παραμένουν εμβληματικές μέχρι σήμερα.

Η διαχρονική επιρροή του καλλιτέχνη

Η National Gallery επιδιώκει επίσης να αναδείξει τη μακροχρόνια επιρροή του Πιέρο στη σύγχρονη τέχνη, τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία. Η καθαρότητα των μορφών, η γεωμετρική δομή και η αίσθηση σιωπηλής δραματικότητας συνεχίζουν να εμπνέουν δημιουργούς σε διαφορετικά πεδία.

πηγη: finestresullart.com

«Όνειρα σε Καμβά»: Η Sianti Gallery και τα Παιδικά Χωριά SOS παρουσιάζουν μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη της παιδικής δημιουργίας

Η τέχνη συναντά την προσφορά στη νέα έκθεση «Όνειρα σε Καμβά», που διοργανώνουν τα Παιδικά Χωριά SOS με την υποστήριξη της Sianti Gallery. Η πρωτοβουλία αναδεικνύει τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και το δικαίωμα κάθε παιδιού να εκφράζεται ελεύθερα μέσα από την τέχνη.

Ένας καμβάς γεμάτος ιστορίες και προσωπικές αφηγήσεις

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα ζωγραφικής που δημιούργησαν παιδιά από τα Παιδικά Χωριά SOS μαζί με φίλους τους. Ο καμβάς λειτουργεί ως μέσο ελεύθερης έκφρασης, επιτρέποντας σε κάθε παιδί να αποτυπώσει σκέψεις, συναισθήματα και όνειρα. Οι ζωγραφιές συνθέτουν έναν κοινό εικαστικό διάλογο γύρω από την ελπίδα και τη δύναμη της δημιουργίας, υπενθυμίζοντας ότι η τέχνη μπορεί να γίνει ουσιαστικό εργαλείο επικοινωνίας και σύνδεσης.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Η ιδέα και οι άνθρωποι πίσω από την πρωτοβουλία

Η έκθεση γεννήθηκε από την Έμμα Παπασταθοπούλου, η οποία θέλησε να προσφέρει στα παιδιά έναν χώρο όπου θα μπορούν να δώσουν μορφή και χρώμα στα όνειρά τους. Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχει η ζωγράφος Μάγδα Κούρκουλου, μαζί με τους εικαστικούς των Παιδικών Χωριών SOS, στηρίζοντας τα παιδιά στη δημιουργική τους πορεία και ενθαρρύνοντάς τα να εκφραστούν μέσα από τη ζωγραφική.

Δημιουργίες πέρα από τον καμβά

Παράλληλα με τα έργα των παιδιών, θα παρουσιαστούν μπλουζάκια σχεδιασμένα από την Έμμα, τον 11χρονο Ίωνα και τον Λάκη Γαβαλά. Οι δημιουργίες αυτές επεκτείνουν τη δράση σε μια ακόμη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στην τέχνη και την κοινωνική προσφορά.

Η τέχνη ως πράξη ενδυνάμωσης και προσφοράς

Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις των έργων και των δημιουργιών θα διατεθούν στα Παιδικά Χωριά SOS, στηρίζοντας το έργο τους και τις ανάγκες των παιδιών. Η έκθεση «Όνειρα σε Καμβά» αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης να ενώνει και να μετατρέπεται σε πράξη αγάπης, υπενθυμίζοντας ότι κάθε παιδί αξίζει χώρο, ευκαιρίες και ελευθερία για να δημιουργεί και να ονειρεύεται.

Νέα ευρήματα στο Κουλτεπέ αποκαλύπτουν άγνωστο κεφάλαιο της ελληνιστικής πόλης

Ένα μωσαϊκό δάπεδο ηλικίας 2.000 ετών και διαδοχικά αρχαιολογικά στρώματα φέρνουν στο φως νέα στοιχεία για την ελληνιστική περίοδο στο Κουλτεπέ της κεντρικής Τουρκίας. Τα ευρήματα ανατρέπουν την έως τώρα εικόνα για τον οικισμό, αποκαλύπτοντας μια περισσότερο ανεπτυγμένη πόλη από ό,τι είχε τεκμηριωθεί.

Κατά την ελληνιστική περίοδο (323–30 π.Χ.) η  εν λόγω περιοχή της Ανατολίας βρέθηκε υπό την επιρροή των ελληνιστικών βασιλείων (κυρίως των Σελευκιδών). Γι’ αυτό στο Κουλτεπέ βρίσκουμε μωσαϊκά δάπεδα, τεχνικές δόμησης ελληνιστικής εποχής, εισαγόμενη κεραμική από Αθήνα και Κύπρο, στοιχεία ελληνιστικής αρχιτεκτονικής. Αυτά δείχνουν ελληνιστική επιρροή, όχι ελληνική πόλη.

Μωσαϊκό δάπεδο δίπλα στο ανάκτορο του Βαρσαμά

Οι ανασκαφές στο Κουλτεπέ–Κάνις, έφεραν στο φως ένα μωσαϊκό δάπεδο ελληνιστικής περιόδου. Το εύρημα εντοπίστηκε ανατολικά του ανακτόρου του Βαρσαμά, ενός από τα σημαντικότερα κτίρια της εποχής του Χαλκού.

Το μωσαϊκό, το πρώτο του είδους που εντοπίζεται στο Κουλτεπέ, σώζεται σε διαστάσεις περίπου 1,63 × 1,65 μέτρων, ενώ θραύσματα δείχνουν ότι το αρχικό δάπεδο εκτεινόταν πέρα από το αποκαλυφθέν τμήμα. Η κατασκευή του περιλαμβάνει στρώσεις από θρυμματισμένη πέτρα, λεπτό χώμα, ποταμίσια βότσαλα, κεραμικά θραύσματα και ασβέστη, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τις τεχνικές δόμησης της ελληνιστικής Ανατολίας.

Το μωσαϊκό βρέθηκε στο δεύτερο από τέσσερα διαδοχικά ελληνιστικά στρώματα, τα οποία επιτρέπουν την ανασύσταση των φάσεων κατοίκησης και της αρχιτεκτονικής εξέλιξης του οικισμού.

Ενδείξεις εκτεταμένου ελληνιστικού συγκροτήματος

Γύρω από το μωσαϊκό εντοπίστηκαν ίχνη τουλάχιστον τριών κτιρίων, πιθανότατα τμήματα μεγαλύτερου αρχιτεκτονικού συγκροτήματος. Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η ελληνιστική κατοίκηση στο Κουλτεπέ ήταν έως τώρα ελάχιστα κατανοητή, με περιορισμένα ευρήματα που δεν επέτρεπαν ασφαλή συμπεράσματα για την έκταση ή τον χαρακτήρα του οικισμού.

Ο Κουλακόγλου σημείωσε ότι το μωσαϊκό πιθανόν ανήκε σε κτίριο με ιδιαίτερη λειτουργία, ενδεχομένως θρησκευτική ή τελετουργική, καθώς η χρήση μωσαϊκών ήταν σπάνια στην κεντρική Ανατολία. Η ακριβής ταυτότητα του κτιρίου θα καθοριστεί με περαιτέρω ανασκαφές. Εξίσου σημαντική είναι η ανεύρεση κεραμικής από την Αθήνα και την Κύπρο, η οποία αποδεικνύει ότι το Κουλτεπέ διατηρούσε επαφές με τον ευρύτερο μεσογειακό κόσμο κατά την ελληνιστική περίοδο.

Η συμβολή της κορεατικής τεχνολογίας στην έρευνα

Η συνεργασία με το Εθνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Νότιας Κορέας έχει ενισχύσει την ανασκαφική διαδικασία με γεωφυσικές μεθόδους, τρισδιάστατη σάρωση και ψηφιακή τεκμηρίωση. Η χρήση γεωραντάρ και ηλεκτρικής αντίστασης επέτρεψε τον εντοπισμό υπόγειων δομών πριν την ανασκαφή, ενώ η ψηφιακή καταγραφή επιταχύνει την ταξινόμηση των χιλιάδων κεραμικών θραυσμάτων που ανασύρονται κάθε χρόνο.

Οι τεχνικές αυτές, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή στρωματογραφική ανάλυση, βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα τις διαδοχικές φάσεις κατοίκησης του Κουλτεπέ.

Ένα νέο κεφάλαιο για έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ανατολίας

Το Κουλτεπέ–Κάνις, περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καισάρειας, υπήρξε πρωτεύουσα του βασιλείου της Κάνις και κέντρο του παλαιού ασσυριακού εμπορικού δικτύου κατά τη 2η χιλιετία π.Χ. Η φήμη του οφείλεται κυρίως στις 23.500 σφηνοειδείς πινακίδες που έχουν βρεθεί στο κατώτερο τμήμα του οικισμού, το καρούμ, οι οποίες αποτελούν μοναδική πηγή για την οικονομία και την καθημερινή ζωή της εποχής.

Η νέα ελληνιστική ανακάλυψη καλύπτει ένα σημαντικό κενό στην ιστορική αφήγηση του χώρου. Αντί για ένα μεμονωμένο κτίσμα, το μωσαϊκό και οι γύρω δομές φαίνεται να ανήκουν σε μια ευρύτερη φάση αστικής ανάπτυξης, της οποίας η έκταση μόλις αρχίζει να αποκαλύπτεται.

Το Κουλτεπέ βρίσκεται στη λίστα προσωρινής ένταξης της UNESCO από το 2014. Οι τουρκοκορεατικές ανασκαφές θα συνεχιστούν το 2027, με στόχο την επέκταση των τομών και την πλήρη ανασύσταση της ελληνιστικής πόλης.

πηγη: anatolianarcheology.net

Μουσεία στις Μονές των Μετεώρων: Θησαυροί πίστης, τέχνης και ιστορίας

Εικόνες, χειρόγραφα, κειμήλια και ιστορικά αντικείμενα αποκαλύπτουν τον πλούτο δύο από τις σημαντικότερες μονές των Μετεώρων. Η Μονή Βαρλαάμ και η Μονή Μεγάλου Μετεώρου διατηρούν ζωντανή την ορθόδοξη παράδοση μέσα από μοναδικούς μουσειακούς χώρους που αφηγούνται αιώνες τέχνης και πνευματικότητας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Μονή Βαρλαάμ: Μεταβυζαντινή τέχνη και σπάνια χειρόγραφα

Η Μονή Βαρλαάμ διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες συλλογές μεταβυζαντινής τέχνης. Στο σκευοφυλάκιο εκτίθενται φορητές εικόνες από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, χρυσοκέντητα άμφια, επιτάφιοι, μικροτεχνήματα και αργυροχοΐα. Ξεχωρίζουν η αμφιπρόσωπη εικόνα της Σταυρώσεως και η Κοίμηση της Θεοτόκου του Θεοφάνη του Κρητός.

Η μονή διαθέτει περίπου 300 χειρόγραφα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται σε ειδικές αίθουσες. Η Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα του Εμμανουήλ Τζάνε (1668) και ο χρυσοκέντητος επιτάφιος του 1609 αποτελούν κορυφαία δείγματα της κρητικής και μεταβυζαντινής τέχνης.

Οι μουσειακοί χώροι περιλαμβάνουν αίθουσες χειρογράφων, νεομαρτύρων, θεολογικής πινακοθήκης, ιστορικού–λαογραφικού μουσείου, λιθογραφιών, καθώς και την παλαιά εστία, το κελλάρι–ξυλουργείο, το οστεοφυλάκιο και το ιστορικό αναβατόριο. Στην εξωτερική όψη της τράπεζας δεσπόζει η μεγάλη τοιχογραφία «Ο Βασιλεύς της Δόξης» του Βλάση Τσοτσώνη.

Μονή Μεγάλου Μετεώρου: Μουσειακοί χώροι με ανεκτίμητα κειμήλια

Η Μονή Μεγάλου Μετεώρου έχει διαμορφώσει μια σειρά από εντυπωσιακούς μουσειακούς χώρους που αναδεικνύουν τον κειμηλιακό πλούτο της και την εθνική κληρονομιά. Φορητές εικόνες, ξυλόγλυπτες παραστάσεις, χειρόγραφα, παλαιότυπα, λειτουργικά σκεύη και αυθεντικά εθνικά κειμήλια συνθέτουν ένα μοναδικό σύνολο.

Η παλιά τράπεζα, το νοσοκομείο, η εστία και το μαγειρείο αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα μοναστηριακής αρχιτεκτονικής. Το παρεκκλήσι των Τριών Ιεραρχών (1627) με τις θεσπέσιες τοιχογραφίες αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της μονής.

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν σε αίθουσες σκευοφυλακίου, χειρογράφων, νεομαρτύρων, θεολογικής πινακοθήκης, ιστορικού–λαογραφικού μουσείου, λιθογραφιών, καθώς και σε χώρους καθημερινής μοναστηριακής ζωής, όπως το κελλάρι, το ξυλουργείο και το αναβατόριο.

Ένας ζωντανός θησαυρός της ορθόδοξης παράδοσης

Οι δύο μονές των Μετεώρων αποτελούν ζωντανά μνημεία πίστης και πολιτισμού. Οι συλλογές τους αποτυπώνουν την ιστορική πορεία του μοναχισμού, την καλλιτεχνική εξέλιξη της μεταβυζαντινής τέχνης και την προσφορά των μονών στους εθνικούς αγώνες. Η επίσκεψη στους μουσειακούς χώρους τους είναι ένα ταξίδι στην καρδιά της ελληνικής πνευματικής κληρονομιάς.