«Οι Γυναίκες της Αλκυονίας» στη Λέρνα: Μια μουσικοχορευτική περιπλάνηση στον μυθικό υγρότοπο

Στον μοναδικό υγρότοπο της Λέρνας, εκεί όπου ο μύθος συναντά το νερό και η ιστορία γίνεται σώμα και φωνή, παρουσιάζεται η παράσταση «Οι Γυναίκες της Αλκυονίας». Για δύο ημέρες, 20 και 21 Αυγούστου, ο αρχαιολογικός χώρος μεταμορφώνεται σε σκηνικό μιας βιωματικής περιήγησης που συνδέει τον μύθο με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.

Μια θεαματική περιήγηση στον υγρότοπο της Λέρνας

Η Ήρα επιστρέφει στον τόπο της και ζωντανεύει μέσα από τη φωνή της Nalyssa Green, καλώντας τους θεατές σε μια μουσικοχορευτική διαδρομή που ξεκινά από τη λίμνη Αλκυονία και ακολουθεί τη ροή του νερού έως τη θάλασσα. Η χορεύτρια και χορογράφος Ειρήνη Αλεξίου ενσαρκώνει τις γυναίκες της μυθολογίας, σε μια παράσταση που συνδέει το σώμα με το τοπίο και την κίνηση με το υδάτινο στοιχείο.

Η Λέρνα, τόπος βαθιά μυθικός, γίνεται το φυσικό σκηνικό όπου αναδύονται μορφές γυναικών που αγωνίστηκαν, τόλμησαν και άφησαν το ίχνος τους στη μνήμη του τόπου. Η λίμνη Αλκυονία, απύθμενη και μυστηριακή, παραμένει η αφετηρία της περιπλάνησης, ενώ ο ποταμός Ποντίνος οδηγεί τους θεατές στη θάλασσα, σε μια διαδρομή που συνδέει το παρελθόν με το παρόν.

Μύθος, μουσική και σύγχρονη εικαστική δημιουργία

Η ηλεκτρονική μουσική του Θάνου Κοσμίδη συνοδεύει την παράσταση από την αρχή, δημιουργώντας ένα ηχητικό περιβάλλον που αναδεικνύει τη σχέση του νερού με την κίνηση. Η εικαστικός Βάσω Τζούτη σχεδιάζει τα κοστούμια και τα σκηνικά, ντύνοντας κάθε γυναικεία μορφή με στοιχεία που συνδέονται με τον μύθο και το φυσικό τοπίο.

Οι στίχοι και η σκηνοθεσία του Γιώργου Σαχίνη ξαναγράφουν τον μύθο της Λέρνας με έμφαση στο υδάτινο στοιχείο, φωτίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η φύση και ο άνθρωπος συνδέονται μέσα από την αντοχή, την ομορφιά και τη μνήμη. Η παράσταση εντάσσεται στο πρόγραμμα του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», με θεματικό άξονα τον στίχο του Μενάνδρου: «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ».

Ένα ταξίδι στον μύθο και στο νερό

Από τη λίμνη Αλκυονία έως τη θάλασσα, οι θεατές ακολουθούν την Ήρα σε μια διαδρομή όπου το νερό γίνεται φορέας μνήμης και αφήγησης. Γνωστές και άγνωστες γυναικείες μορφές της μυθολογίας αναδύονται μέσα από το τοπίο, φωτίζοντας ιστορίες αντοχής, αμφισβήτησης και μεταμόρφωσης. Η παράσταση λειτουργεί ως μια υπενθύμιση της σημασίας του υδάτινου κύκλου σε έναν κόσμο όπου το νερό γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμο.

Συντελεστές

Στίχοι – Σκηνοθεσία: Γιώργος Σαχίνης

Χορογραφία: Ειρήνη Αλεξίου

Περφόρμερς: Ειρήνη Αλεξίου, Nalyssa Green

Μουσική: Θάνος Κοσμίδης

Κοστούμια – Σκηνικά: Βάσω Τζούτη

Βοηθός σκηνοθέτη: Jo Cortez

Οργάνωση παραγωγής: UrbanDig Project

ΑΜΚΕ: Όχι Παίζουμε

Πληροφορίες Εκδήλωσης

Ημερομηνίες: 20–21 Αυγούστου 2026

Ώρα έναρξης: 18:45

Χώρος: Αρχαιολογικός χώρος Λέρνας, Αργολίδα

Γιεφίμ Μπρόνφμαν ερμηνεύει το Τρίτο Κοντσέρτο του Ραχμάνινοφ – Μουσική συνάντηση κορυφής με τον Διονύση Γραμμένο

Ένας από τους σημαντικότερους πιανίστες της εποχής μας, ο Ισραηλινός‑Αμερικανός Γιεφίμ Μπρόνφμαν, επιστρέφει στη σκηνή με ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του ρεπερτορίου: το θρυλικό Τρίτο Κοντσέρτο για πιάνο του Σεργκέι Ραχμάνινοφ. Με τη συνοδεία της ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του χαρισματικού Διονύση Γραμμένου, η βραδιά προμηνύεται ως μία από τις κορυφαίες μουσικές στιγμές της χρονιάς.

Το «Έβερεστ» των κοντσέρτων στο πιάνο

Το Τρίτο Κοντσέρτο του Ραχμάνινοφ θεωρείται ένα από τα δυσκολότερα έργα που έχουν γραφτεί για πιάνο, συνδυάζοντας τεχνική υπεροχή, εκρηκτική ενέργεια και βαθιά λυρικότητα. Ο Γιεφίμ Μπρόνφμαν, με την ώριμη αισθητική και την πολυετή εμπειρία του, έχει συνδέσει το όνομά του με ερμηνείες που θεωρούνται πλέον σημείο αναφοράς. Η συνεργασία του με τον Διονύση Γραμμένο, έναν αρχιμουσικό που ξεχωρίζει για το όραμα και τη δυναμική του, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ερμηνεία υψηλής έντασης και συγκίνησης.

Η συνέχεια με το Κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπέλα Μπάρτοκ

Μετά τον Ραχμάνινοφ, η βραδιά κορυφώνεται με το Κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπέλα Μπάρτοκ, ένα από τα πιο εκθαμβωτικά συμφωνικά έργα του 20ού αιώνα. Η σύνθεση αναδεικνύει τις δυνατότητες κάθε ομάδας οργάνων, μετατρέποντας την ορχήστρα σε πρωταγωνιστή ενός έργου γεμάτου χρώμα, ένταση και πολυφωνική δύναμη.

Πρόγραμμα Εκδήλωσης

ΣΕΡΓΚΕΪ ΡΑΧΜΑΝΙΝΟΦ (1873–1943)  

Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 3 σε ρε ελάσσονα, έργο 30

ΜΠΕΛΑ ΜΠΑΡΤΟΚ (1881–1945)  

Κοντσέρτο για ορχήστρα, Sz. 116

Μια μουσική συνάντηση που υπόσχεται κορυφαίες στιγμές

Η σύμπραξη ενός θρύλου του πιάνου με έναν ανερχόμενο αρχιμουσικό δημιουργεί ένα μοναδικό καλλιτεχνικό γεγονός. Η ένταση του Ραχμάνινοφ και η εκθαμβωτική πολυπλοκότητα του Μπάρτοκ συνθέτουν ένα πρόγραμμα που απευθύνεται τόσο στους λάτρεις της συμφωνικής μουσικής όσο και στο ευρύτερο κοινό.

Διάλεξη για την Τηνιακή Μαρμαροτεχνία στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού – Από τις απαρχές έως τη σύγχρονη δημιουργία

Το Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού συνεχίζει τον επιτυχημένο κύκλο διαλέξεων του θεσμού Νοοτρόφος Τήνος, παρουσιάζοντας μια ακόμη σημαντική ομιλία αφιερωμένη στην ιστορία και την εξέλιξη της τηνιακής μαρμαροτεχνίας.Απόψε Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026, ο δρ Αλέκος Φλωράκης θα αναπτύξει το θέμα «Η τηνιακή μαρμαροτεχνία. Από τις απαρχές στο σήμερα», φωτίζοντας μια τέχνη που έχει καθορίσει την ταυτότητα του νησιού και έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό.

Η ιστορική διαδρομή της τέχνης του μαρμάρου

Η ομιλία θα ταξιδέψει το κοινό στις μεσοβυζαντινές καταβολές της τηνιακής μαρμαροτεχνίας, αναδεικνύοντας την ακμή του 18ου αιώνα και τη σταδιακή διαμόρφωση μιας σχολής που επηρέασε την αρχιτεκτονική και τη γλυπτική σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο. Οι Τηνιακοί μάστορες, γνωστοί για την τεχνική αρτιότητα και την αισθητική τους, διέδωσαν την τέχνη τους σε πόλεις και νησιά της Ελλάδας, αλλά και σε περιοχές του ευρύτερου Ελληνισμού, δημιουργώντας ένα δίκτυο πολιτιστικής επιρροής που παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα.

Μια ζωντανή παράδοση με διεθνή αναγνώριση

Η μαρμαροτεχνία της Τήνου δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό κεφάλαιο, αλλά μια ζωντανή παράδοση που συνεχίζεται αδιάλειπτα από γενιά σε γενιά. Το 2015, η τέχνη αυτή αναγνωρίστηκε διεθνώς με την εγγραφή της στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της για την πολιτιστική ταυτότητα της ανθρωπότητας. Η διάλεξη του δρ Φλωράκη θα αναδείξει τη σύγχρονη δυναμική της τέχνης, τις νέες προσεγγίσεις και τη συμβολή των σημερινών δημιουργών στη διατήρηση και εξέλιξή της.

Σπάνια αρχαία κεφαλή από την Υεμένη επανεμφανίζεται στη διεθνή αγορά τέχνης

   

Μια σπάνια αλαβάστρινη κεφαλή από την αρχαία Νότια Αραβία, προερχόμενη από την περιοχή Bayhan της Υεμένης, επανεμφανίστηκε στη διεθνή αγορά τέχνης. Το αντικείμενο, που χρονολογείται μεταξύ 3ου αιώνα π.Χ. και 1ου αιώνα μ.Χ., μετακινήθηκε από τη δημοπρασία του Sotheby’s στο τμήμα ιδιωτικών πωλήσεων του Christie’s, αναδεικνύοντας τις αθέατες διαδρομές του παγκόσμιου εμπορίου αρχαιοτήτων.

Από τον οίκο Sotheby’s στο ιδιωτικό τμήμα πωλήσεων του Christie’s – Νέα διαδρομή για ένα πολύτιμο νοτιοαραβικό εύρημα

Το έργο, ύψους περίπου 13 εκατοστών, περιγράφεται από τον Christie’s ως νοτιοαραβική πορτραϊστική κεφαλή από αλάβαστρο. Σύμφωνα με τον ερευνητή υεμενιτικών αρχαιοτήτων Abdullah Mohsen, η κεφαλή ανήκε στη συλλογή των Antonin και Christian Bisse, οι οποίοι την απέκτησαν στην Υεμένη τη δεκαετία του 1960 και την εξήγαγαν από το Άντεν το 1967.

Το αντικείμενο είχε εμφανιστεί στη δημοπρασία του Sotheby’s στο Λονδίνο στις 7 Δεκεμβρίου 2021, ως Lot 14, στο πλαίσιο της συλλογής Bisse που περιλάμβανε αρχαία γλυπτά και έργα τέχνης.

Από δημόσια δημοπρασία σε ιδιωτική πώληση

Η νέα του εμφάνιση διαφέρει σημαντικά: ο Christie’s το έχει εντάξει στο σύστημα private sales, που οι συναλλαγές πραγματοποιούνται εκτός δημόσιας διαδικασίας πλειστηριασμού.

Σε αυτές τις πωλήσεις οι τελικές τιμές δεν δημοσιοποιούνται, οι ταυτότητες αγοραστών και πωλητών παραμένουν συχνά εμπιστευτικές,ο οίκος προσφέρει στοχευμένη αναζήτηση για συλλέκτες που αναζητούν συγκεκριμένα έργα.

Το 2025, ο Christie’s ανακοίνωσε ιδιωτικές πωλήσεις ύψους 1,5 δισ. δολαρίων, δείχνοντας το μέγεθος αυτού του παράλληλου – και συχνά αθέατου – τμήματος της αγοράς τέχνης.

Σημαντική μετακίνηση στην αγορά υεμενιτικών αρχαιοτήτων

Ο Mohsen υπογραμμίζει ότι η μετάβαση της κεφαλής από δημόσια δημοπρασία σε ιδιωτική πώληση είναι αξιοσημείωτη και δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο που υεμενιτικά αρχαιολογικά αντικείμενα εμφανίζονται, εξαφανίζονται και επανεμφανίζονται σε διαφορετικά κανάλια της διεθνούς αγοράς.

πηγή : www.yemenonline.info/

Αλεξάνδρεια στον Τίγρη: Το χαμένο ελληνιστικό λιμάνι του Μεγάλου Αλεξάνδρου -Αφιέρωμα

Η ταυτοποίηση της αρχαίας Αλεξάνδρειας στον Τίγρη, ενός από τα σημαντικότερα λιμάνια της ελληνιστικής εποχής, αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών στη Μεσοποταμία. Η πόλη, ιδρυμένη στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εντοπίστηκε στο Jebel Khayyaber, στο νότιο Ιράκ, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Για δεκαετίες η θέση της παρέμενε αμφιλεγόμενη, καθώς οι αρχαίες πηγές μιλούσαν για ένα μεγάλο λιμάνι κοντά στον Περσικό Κόλπο, γνωστό αργότερα ως Charax Spasinou, χωρίς όμως σαφή γεωγραφική ταύτιση.

Τα πρώτα ίχνη που εντοπίστηκαν 

Οι πρώτες ενδείξεις ήρθαν τη δεκαετία του 1960, όταν ο Βρετανός ερευνητής John Hansman εντόπισε σε αεροφωτογραφίες της RAF ένα τεράστιο περίγραμμα τειχών και ίχνη οικισμού. Η περιοχή όμως παρέμεινε απροσπέλαστη λόγω του πολέμου Ιράν–Ιράκ, καθώς στρατιωτικές εγκαταστάσεις κάλυψαν μεγάλο μέρος των ερειπίων. Μόλις το 2014 διεθνείς αρχαιολογικές ομάδες επέστρεψαν, συνοδευόμενες από τοπικούς φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς, και επιβεβαίωσαν ότι το Jebel Khayyaber κρύβει την Αλεξάνδρεια στον Τίγρη.

Ελληνιστικά χαρακτηριστικά

Αυτό που αρχικά φαινόταν ως χαμηλή ράχη στην πεδιάδα αποδείχθηκε ότι ήταν το τείχος μιας τεράστιας πόλης, μήκους άνω του ενός χιλιομέτρου και ύψους έως οκτώ μέτρων. Οι επιφανειακές διασκοπήσεις αποκάλυψαν πυκνές συγκεντρώσεις κεραμικής, τούβλων και βιοτεχνικών καταλοίπων σε έκταση μεγαλύτερη των 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Χιλιάδες φωτογραφίες πλέον από drones δημιούργησαν λεπτομερές μοντέλο του εδάφους, ενώ οι γεωφυσικές έρευνες με μαγνητόμετρα χαρτογράφησαν θαμμένες δομές, αποκαλύπτοντας μια πόλη οργανωμένη σε κάνναβο, με πλατείς δρόμους, μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα, ναούς, εργαστήρια, κανάλια και λιμενικές δεξαμενές.

Η πολεοδομική ανάλυση δείχνει τέσσερις διαφορετικούς προσανατολισμούς δρόμων, που αντιστοιχούν σε διαδοχικές φάσεις ανάπτυξης και χρήσης της γης. Θρησκευτικά κτίρια βρίσκονται δίπλα σε κατοικίες, ενώ οι βιοτεχνικές ζώνες συγκεντρώνονται κοντά σε παλιές υδάτινες οδούς. Ένα μεγάλο περιτειχισμένο τμήμα χωρίς εμφανές οδικό δίκτυο φαίνεται να αντιστοιχεί σε παλατιακό ή κηποτεχνικό συγκρότημα. Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν επίσης εκτεταμένα αρδευτικά κανάλια βόρεια της πόλης, συνδεδεμένα με μεγάλες αγροτικές εκτάσεις που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν έναν σημαντικό πληθυσμό.

Η ιστορική σημασία της πόλης 

Εξηγείται από το εμπορικό δίκτυο της εποχής. Από το 300 π.Χ. , το εμπόριο στον Ινδικό Ωκεανό και στις χερσαίες διαδρομές της Κεντρικής Ασίας γνώρισε μεγάλη άνθηση. Προϊόντα όπως μπαχαρικά, υφάσματα, πολύτιμοι λίθοι και μέταλλα κατευθύνονταν προς τις μεγάλες πόλεις της Μεσοποταμίας, όπως η Σελεύκεια και αργότερα η Κτησιφών (Ελληνιστική πόλη στην καρδιά της βαβυλωνίας), που λειτουργούσαν ως τεράστιες αγορές. Η Αλεξάνδρεια στον Τίγρη, στο σημείο όπου συναντιούνταν οι θαλάσσιες και οι ποτάμιες διαδρομές, αποτελούσε ιδανικό κόμβο μεταφόρτωσης και εμπορικής διακίνησης.

Η παρακμή της πόλης συνδέεται με περιβαλλοντικές μεταβολές. Γεωλογικές μελέτες δείχνουν ότι τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Τίγρης μετατόπισε την κοίτη του δυτικά, ενώ η ακτογραμμή του Περσικού Κόλπου μετακινήθηκε νοτιότερα λόγω προσχώσεων. Το λιμάνι έχασε την άμεση πρόσβαση στο ποτάμι και στη θάλασσα, η εμπορική δραστηριότητα μειώθηκε και η πόλη εγκαταλείφθηκε σταδιακά.

Μελλοντικές έρευνες

Η ανακάλυψη της Αλεξάνδρειας στον Τίγρη καλύπτει ένα κρίσιμο κενό στην ιστορία της ελληνιστικής Μεσοποταμίας, μιας περιόδου με περιορισμένες γραπτές πηγές. Οι έρευνες συνεχίζονται με στόχο την ακριβέστερη χρονολόγηση των οικοδομικών φάσεων, την κατανόηση της αστικής ανάπτυξης και τη σύνδεση της πόλης με τα μεγάλα εμπορικά δίκτυα της εποχής. Οι ανασκαφές θα προχωρήσουν όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, αλλά η μη επεμβατική έρευνα έχει ήδη αποκαλύψει μια από τις μεγαλύτερες και πιο οργανωμένες ελληνιστικές πόλεις που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα.

Πηγές:

https://www.smithsonianmag.com/history/, https://archaeology.org/, https://nypost.com/

https://archaeologymag.com/, https://www.futura-sciences.com/