Τα 170 Τετραγωνικά επιστρέφουν στο Θέατρο Νέος Ακάδημος για 7η χρονιά

Ένα από τα πιο επιτυχημένα νεοελληνικά έργα της τελευταίας δεκαετίας επιστρέφει στη σκηνή. Η Happy Productions παρουσιάζει από τις 19 Απριλίου 2026 στο Θέατρο Νέος Ακάδημος τα 170 Τετραγωνικά του Γιωργή Τσουρή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Η επιστροφή ενός θεατρικού φαινομένου

Μετά από έξι σεζόν, 470 παραστάσεις και περισσότερους από 120.000 θεατές σε Ελλάδα και Κύπρο, το έργο που χάρισε στον Γιωργή Τσουρή το βραβείο Δημήτρης Χορν επανέρχεται για έβδομη χρονιά. Με χιούμορ, ένταση και αμείλικτες συγκρούσεις, τα 170 Τετραγωνικά στήνουν ένα οικογενειακό ρινγκ όπου τίποτα δεν μένει κρυφό και κανείς δεν βγαίνει αλώβητος.

Ένα έργο που ακουμπά το σήμερα

Η παράσταση τοποθετείται στο εδώ και το τώρα της ελληνικής πραγματικότητας, συνδυάζοντας κωμικές και δραματικές στιγμές με σκληρό ρεαλισμό. Πρόκειται για μια σύγχρονη οικογενειακή τραγωδία με πρόσωπα της διπλανής πόρτας, που έρχονται αντιμέτωπα με ακραίες αλλά οικείες καταστάσεις. Το έργο ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση, αποτυπώνοντας με ακρίβεια τις εντάσεις και τις αντιφάσεις της ελληνικής οικογένειας.

Η υπόθεση

Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, ο θάνατος του πατέρα φέρνει ξανά κάτω από την ίδια στέγη δύο αδερφές που είχαν απομακρυνθεί. Η μικρή αδερφή, έγκυος και ευάλωτη, ζει με τον σύντροφό της στο πατρικό σπίτι. Η μεγάλη αδερφή επιστρέφει μετά από χρόνια απουσίας με σκοπό να πουλήσει το σπίτι. Οι αντιθέσεις τους, βαθιές και ανεπούλωτες, δημιουργούν μια εκρηκτική ατμόσφαιρα.

Μια απρόσμενη απογευματινή επίσκεψη λειτουργεί ως καταλύτης. Όλοι οι αντιήρωες βρίσκονται αντιμέτωποι με το παρελθόν, το παρόν και κυρίως το μέλλον τους. Κρυμμένα μυστικά, ανατροπές και αποκαλύψεις οδηγούν σε ένα συναισθηματικό ντέρμπι κορυφής, όπου οι σχέσεις δοκιμάζονται και οι ισορροπίες καταρρέουν.

Ένα έργο που θέτει ερωτήματα

Τα 170 Τετραγωνικά δεν αφηγούνται απλώς μια οικογενειακή ιστορία. Θέτουν ερωτήματα για το πόσο πραγματικά γνωρίζουμε τους ανθρώπους που θεωρούμε πιο κοντινούς μας και για το ποιος τελικά μένει όρθιος όταν όλα γύρω του καταρρέουν. Η παράσταση συνεχίζει να συγκινεί και να προβληματίζει, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ως ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά έργα της εποχής.

Angel Energy Η νέα έκθεση της Αθηνάς Παππά αποκαλύπτει μια εικαστική γλώσσα όπου η ύλη μεταμορφώνεται σε ενέργεια

Η εικαστικός Αθηνά Παππά επιστρέφει στην Αθήνα με μια νέα έκθεση που εξερευνά τα όρια ανάμεσα στην ύλη, το φως και την πνευματικότητα. Το Σάββατο 25 Απριλίου εγκαινιάζεται η έκθεση Angel Energy στην Art Zone 42, συνεχίζοντας τη δημιουργική πορεία που άρχισε με την Anima στη Θεσσαλονίκη το 2024.

Από την Anima στο Angel Energy μια νέα εικαστική μετάβαση

Στην προηγούμενη έκθεσή της, η Αθηνά Παππά εστίαζε στη σχέση φύσης και θηλυκής ενέργειας μέσα από παραστατικά στοιχεία και συμβολισμούς. Στο Angel Energy η εικόνα απελευθερώνεται από τη μορφή και μετατοπίζεται σε μια πιο αφηρημένη, αλλά δομημένη οπτική γλώσσα.

Όπως σημειώνει η Θεανώ Γιαννέζη, οι μορφές διαλύονται σε χρωματικά πεδία, υφές και διαβαθμίσεις φωτός, ενώ τα στοιχεία του κολάζ επανασυντίθενται σε οργανικές δομές που θυμίζουν κρυστάλλους, σταγόνες ή θραύσματα φωτός. Η κάθετη διάταξή τους δημιουργεί την αίσθηση μιας συνεχούς κίνησης, σαν ένας οπτικός καταρράκτης που αιωρείται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη.

Η θηλυκή ενέργεια ως πνευματική δύναμη

Η νέα δουλειά της Παππά συνεχίζει να εξερευνά τη σχέση γυναίκας και φύσης, αυτή τη φορά μέσα από μια καθαρά πνευματική προσέγγιση. Στα έργα της εμφανίζονται φιγούρες που αιωρούνται ανάμεσα σε εικόνες ζώων, θαλάσσιων στοιχείων, ουρανού και γης, όλα ενσωματωμένα σε έντονα ποπ χρώματα. Το αποτέλεσμα είναι ένας εικαστικός διάλογος που λειτουργεί ως ωδή στη θηλυκότητα και στη δύναμη που αυτή εκπέμπει στο σύμπαν.

Η καλλιτέχνις πίσω από την έκθεση

Η Αθηνά Παππά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και από πολύ μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και τις τέχνες. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εικονογράφηση στο Birmingham City University.

Το έργο της εστιάζει στον συμβολισμό, στη σχέση ανθρώπου και φύσης και στην ενδυνάμωση του θηλυκού, ενώ συχνά αντλεί έμπνευση από την ποπ κουλτούρα, τη μαγεία και την πνευματικότητα. Έχει παρουσιάσει εννέα ατομικές εκθέσεις και προετοιμάζει τη δέκατη για το 2026 στην Αθήνα. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα, Αγγλία, Ισπανία, Αυστραλία και ΗΠΑ, ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί σε μεταξωτά αξεσουάρ, κόμιξ, ετικέτες κρασιών, τοιχογραφίες και εξώφυλλα δίσκων.

Η έκθεση Angel Energy στην Art Zone 42

Η νέα έκθεση αποτελεί μια εξελικτική συνέχεια της καλλιτεχνικής της πορείας, όπου η ύλη μεταμορφώνεται σε ενέργεια και η εικόνα λειτουργεί ως καθαρή δόνηση και ρυθμός. Η Art Zone 42 φιλοξενεί μια σειρά έργων που κινούνται ανάμεσα στο αφηρημένο και το παραστατικό, δημιουργώντας μια ενδιάμεση κατάσταση όπου το φως και η κίνηση γίνονται πρωταγωνιστές.

Tο Grand Palais παρουσιάζει “Matisse 1941–1954” – Η τελευταία επανάσταση του Ανρί Ματίς

Tο Grand Palais στο Παρίσι φιλοξενεί την έκθεση “Matisse 1941–1954”, μια εντυπωσιακή αναδρομή στα τελευταία, πιο ριζοσπαστικά χρόνια του Ανρί Ματίς. Με περισσότερα από 300 έργα – πίνακες, σχέδια, βιβλία, υφάσματα και τις εμβληματικές gouaches découpées – η έκθεση αποκαλύπτει πώς ο Ματίς, σχεδόν στα 80 του, επανεφηύρε τον εαυτό του και δημιούργησε μια νέα, παγκόσμια γλώσσα χρώματος και μορφής.

Η επανάσταση των découpage: Όταν το ψαλίδι έγινε πινέλο

Στις αρχές της δεκαετίας του ’40, ο Ματίς στράφηκε στα κομμένα χρωματιστά χαρτιά, μετατρέποντάς τα σε αυτόνομη εικαστική γλώσσα.

Απλές, καθαρές φόρμες και έντονα χρώματα συνθέτουν έργα που μοιάζουν ταυτόχρονα παιδικά και βαθιά σοφά.

Η έκθεση δείχνει πώς αυτή η τεχνική δεν αντικατέστησε τη ζωγραφική του, αλλά την απελευθέρωσε: ο χώρος, το χρώμα και η ενέργεια εκρήγνυνται σε νέες διαστάσεις.

Τα μεγάλα σύνολα της περιόδου 1941–1954

Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα που παρουσιάζονται:

• Intérieurs de Vence (1947–48)

• Το θρυλικό άλμπουμ Jazz

• Η σειρά Thèmes et variations

• Σχέδια με πινέλο και μελάνι

• Υλικό από το έργο για την Chapelle de Vence

• Τα μνημειακά πάνελ La Gerbe και Les Acanthes

• Οι εμβληματικές φιγούρες: La Tristesse du roi, Zulma, La Danseuse créole

• Και φυσικά, οι Nus bleus, συγκεντρωμένοι εξαιρετικά όλοι μαζί

Η έκθεση αναπαριστά το δημιουργικό σύμπαν του Ματίς σαν έναν «κήπο εικόνων», όπου κάθε δωμάτιο αποκαλύπτει μια νέα πτυχή της αστείρευτης φαντασίας του.

Μια πολυδιάστατη παραγωγή – Από υφάσματα έως βιτρό

Η έκθεση αναδεικνύει τον Ματίς ως έναν βαθιά διεπιστημονικό καλλιτέχνη.

Τα découpage συνυπάρχουν με υφάσματα, εικονογραφημένα βιβλία και σχέδια για βιτρό, δείχνοντας πώς ο Ματίς έβλεπε την τέχνη ως ενιαίο, ζωντανό οργανισμό.

Συνδιοργάνωση και ωράριο

Η έκθεση είναι συμπαραγωγή του Centre Pompidou και του GrandPalaisRmn, με τη συμμετοχή του Musée Matisse της Νίκαιας.

Έως τις 26 Ιουλίου 2026

Πως ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι την Αφροδισιάδα;

 

Το 1958, η αρχαία πόλη Αφροδισιάδα δεν είχε ακόμη τραβήξει το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας. Όλα όμως άλλαξαν όταν ο θρυλικός φωτογράφος Άρα Γκιουλέρ πήρε κατά λάθος μια λάθος στροφή σε έναν επαρχιακό δρόμο της νοτιοδυτικής Τουρκίας. Παρότι γεωγραφικά βρίσκεται στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία (σημερινή Τουρκία), η περιοχή αυτή ήταν για αιώνες ελληνικός κόσμος, με ελληνική γλώσσα, θρησκεία, τέχνη και πολιτισμό.

 Γιατί θεωρείται ελληνική;

Βρισκόταν στην Καρία, μια περιοχή που εξελληνίστηκε πλήρως από την αρχαϊκή εποχή. Το όνομα Αφροδισιάς προέρχεται από την Αφροδίτη, την ελληνική θεά. Το ιερό της Αφροδίτης ήταν ελληνικό κέντρο λατρείας. Η πόλη είχε ελληνική διοίκηση, ελληνική γλώσσα και ελληνική παιδεία. Η γλυπτική σχολή της Αφροδισιάδας ήταν ελληνιστική και ρωμαϊκή, αλλά με ελληνική τεχνοτροπία.Οι επιγραφές που βρέθηκαν είναι στην ελληνική γλώσσα. Η πόλη εντάχθηκε στον ελληνιστικό κόσμο μετά τον Μέγα Αλέξανδρο.

 Τι αλλάζει με τη ρωμαϊκή περίοδο;

Η Αφροδισιάδα γνώρισε τεράστια ακμή επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά η ταυτότητά της παρέμεινε ελληνική, όπως συνέβαινε με τις περισσότερες πόλεις 

Βρισκόταν σε αποστολή για να καλύψει ένα έργο φράγματος στην επαρχία Αϊδινίου. Η τυχαία του όμως παράκαμψη τον οδήγησε στο χωριό Γκιέρε—και σε κάτι πολύ αρχαιότερο από ό,τι είχε σκοπό να φωτογραφίσει.

Το τοπίο

Η τύχη το έφρερε η πόλη να αναδυθεί χάρη στον φωτογράφο. Αυτό που τράβηξε αμέσως την προσοχή του ήταν η αίσθηση ότι το παρελθόν βρισκόταν εκτεθειμένο παντού. Μαρμάρινα μέλη, αρχιτεκτονικά θραύσματα και γλυπτά ήταν ενσωματωμένα στην καθημερινότητα των κατοίκων. Σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες, χωρικοί παίζουν χαρτιά πάνω σε ένα ρωμαϊκό κιονόκρανο—χωρίς να γνωρίζουν την ιστορική του σημασία.

Ο Γκιουλέρ έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα: Άρχισε να φωτογραφίζει. Κατέγραψε κίονες, σαρκοφάγους, μισοθαμμένα κτίσματα και διάσπαρτα γλυπτά. Αν και ο χώρος ήταν γνωστός τοπικά, δεν είχε ακόμη προσελκύσει διεθνή προσοχή. Οι φωτογραφίες του άλλαξαν τα πάντα.

 Από τις Φωτογραφίες στις ανασκαφές

Οι εικόνες του δημοσιεύτηκαν στο εξωτερικό και έφτασαν στα χέρια αρχαιολόγων, ανάμεσά τους και ο Κενάν Ερίμ, ο οποίος ταξίδεψε σύντομα στην περιοχή. Οι συστηματικές ανασκαφές ξεκίνησαν το 1961 και οι επιγραφές επιβεβαίωσαν την ταυτότητα της πόλης: Αφροδισιάδα.

 Μια πόλη με πολύ βαθύτερο παρελθόν

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι η περιοχή κατοικούνταν ήδη από τη Χαλκολιθική περίοδο, γύρω στο 4000 π.Χ. Η πόλη άλλαξε ονόματα και ταυτότητες μέσα στους αιώνες.Συνδέθηκε με πρώιμες ανατολιακές παραδόσεις, αργότερα με την Καρία, και τελικά πήρε το όνομα Αφροδισιάς χάρη στο ιερό της Αφροδίτης. Στους χριστιανικούς χρόνους μετονομάστηκε Σταυρούπολις.

 Τέχνη, Μάρμαρο και Αυτοκρατορική Εύνοια

Στα ρωμαϊκά χρόνια, η Αφροδισιάδα εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο θρησκείας, τέχνης και παραγωγής. Ήταν αφιερωμένη στην Αφροδίτη. Ξεχώριζε για τη γλυπτική της σχολή. Διέθετε εξαιρετικής ποιότητας μάρμαρο. Απολάμβανε την εύνοια του αυτοκράτορα Αυγούστου, με φορολογικές απαλλαγές και πολιτικά προνόμια Κομβική μορφή υπήρξε ο Γάιος Ιούλιος Ζώιλος, απελεύθερος του Αυγούστου και ευεργέτης της πόλης, που ενίσχυσε τους δεσμούς της με τη Ρώμη.

Από την Ακμή στην Εγκατάλειψη – Και Πάλι στην Αναγνώριση

Όπως πολλές αρχαίες πόλεις, η Αφροδισιάδα υπέστη σεισμούς, οικονομικές μεταβολές και πολιτικές αλλαγές που οδήγησαν στη σταδιακή της εγκατάλειψη.Το χωριό Γκιέρε αναπτύχθηκε πάνω στα ερείπια, γεγονός που—παραδόξως—βοήθησε στη διατήρηση πολλών μνημείων.Σήμερα, η Αφροδισιάδα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, γνωστή για την εξαιρετική της διατήρηση και την καλλιτεχνική της κληρονομιά.

 

 

Οβίδιος σήμερα: Γιατί οι «Μεταμορφώσεις» παραμένουν πιο επίκαιρες από ποτέ

Μπορεί κανείς να πιστεύει ότι οι Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, η μεγάλη ποιητική συλλογή των ελληνικών μύθων γραμμένη γύρω στο 8 μ.Χ., ανήκουν σε έναν κόσμο μακρινό και ξεχασμένο. Κι όμως, οι ιστορίες του για επιθυμία, εξαπάτηση, μεταμόρφωση και βία μοιάζουν να συνομιλούν άμεσα με τις σύγχρονες αγωνίες: την κλιματική κρίση, την προσφυγιά, την έμφυλη βία, την αναζήτηση ταυτότητας.

Ένα έργο που καθόρισε τον δυτικό μύθο

Οι Μεταμορφώσεις δεν είναι απλώς μια συλλογή μύθων – είναι η συλλογή μύθων. Από τον Περσέα και τη Μέδουσα μέχρι τον Νάρκισσο που ερωτεύεται την αντανάκλασή του, ο Οβίδιος κατέγραψε τις πιο γνωστές εκδοχές των ιστοριών που διαμόρφωσαν τη δυτική φαντασία. Οι αφηγήσεις του για ζήλια, πάθος, εκδίκηση και μεταμόρφωση ενέπνευσαν αμέτρητους καλλιτέχνες και συγγραφείς – και εξακολουθούν να το κάνουν.

Γιατί ο Οβίδιος μοιάζει τόσο σύγχρονος

Η καθηγήτρια Fiona Cox εξηγεί ότι ο Οβίδιος είναι «εκπληκτικά σύγχρονος».

Η εμμονή του με τη ρευστότητα και την αλλαγή τον οδήγησε να εξερευνήσει:

• τα όρια του σώματος

• τις μετατοπίσεις φύλου και ταυτότητας

• τη σχέση ανθρώπου – φύσης

• τη θέση μας μέσα στο ζωικό βασίλειο

Σε μια εποχή όπου η συζήτηση για το φύλο, την οικολογία και την ανθρώπινη ευθραυστότητα βρίσκεται στο προσκήνιο, ο Οβίδιος μοιάζει να μιλά απευθείας στο σήμερα.

Μύθοι που αγγίζουν την ανθρώπινη κατάσταση

Όπως σημειώνει ο ιστορικός τέχνης Frits Scholten, οι ιστορίες του Οβίδιου είναι ιστορίες για «καθολικές αξίες και την ανθρώπινη κατάσταση». Οι μεταμορφώσεις των ηρώων του – από άνθρωπο σε δέντρο, από κορίτσι σε πουλί, από θεό σε ζώο – λειτουργούν ως αλληγορίες για:

• την απώλεια και την επιβίωση

• την καταπίεση και την αντίσταση

• την ανάγκη για αλλαγή

• την αναζήτηση ταυτότητας

Γι’ αυτό και οι Μεταμορφώσεις παραμένουν ένα από τα πιο ζωντανά κείμενα της αρχαιότητας.