«Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ»: Η εξορία της ψυχής ζωντανεύει στην Εθνική Γλυπτοθήκη

Κάθε εποχή επιστρέφει στη Μήδεια για να κοιταχτεί στον καθρέφτη της. Στις ρωγμές του μύθου, εκεί που η γυναίκα-ξένη, η μάνα-πρόσφυγας, η ερωτευμένη-προδομένη παλεύει με το βάρος της εξορίας, αναγνωρίζουμε ακόμη τις δικές μας μετακινήσεις, τις δικές μας απώλειες, τις δικές μας σιωπές.

Στην Εθνική Γλυπτοθήκη, ανάμεσα στα έργα που κουβαλούν μνήμη και υλικότητα, η «Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ» του Κωνσταντίνου Χατζή επιστρέφει για να αφηγηθεί ξανά την ιστορία μιας γυναίκας που δεν έπαψε ποτέ να μας αφορά.

Μια παράσταση εμπνευσμένη από τον Ευριπίδη

Η νέα σκηνοθετική δουλειά του Κωνσταντίνου Χατζή αντλεί τον πυρήνα της από τον αυτούσιο λόγο του Ευριπίδη, ακολουθώντας τη Μήδεια ως σύμβολο «ξεριζωμού». Η ηρωίδα παρουσιάζεται ως πρόσφυγας από την Κολχίδα, μια γυναίκα διπλά εξόριστη: από τον τόπο της και από το ίδιο της το γένος.

Στην Κόρινθο, τη δεύτερη πατρίδα της, βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό ως «ξένη» και την προδοσία του έρωτα στο πρόσωπο του Ιάσονα. Η παράσταση φωτίζει αυτή τη διαδρομή όχι ως μυθολογικό αφήγημα, αλλά ως ανθρώπινη εμπειρία που διαπερνά αιώνες.

Τρεις ερμηνευτές –Τζίνα Θλιβέρη, Θάνος Στασινός και ο ίδιος ο σκηνοθέτης– αφηγούνται την ιστορία, ενσωματώνοντας στο κείμενο αποσπάσματα από τη «Μήδεια» και την «Ιοκάστη» του Γιάννη Κοντραφούρη.

Διάλογος με τον Χαλεπά – Η Μήδεια μέσα στη Γλυπτοθήκη

Η παράσταση παρουσιάζεται στον χώρο της Εθνικής Γλυπτοθήκης, συνομιλώντας άμεσα με το έργο «Μήδεια ΙΙΙ» του Γιαννούλη Χαλεπά (γύψος, 72 × 44 × 26 εκ.).

Ο φωτισμός και οι αντανακλάσεις της γυάλινης προθήκης δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, όπου το γλυπτό μοιάζει να αναπνέει μαζί με τους ηθοποιούς, εντείνοντας τη δραματικότητα της αφήγησης.

Η επιλογή του χώρου δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ενεργός συνομιλητής: η Μήδεια του Χαλεπά γίνεται η σιωπηλή μάρτυρας της Μήδειας του Χατζή.

Συντελεστές και καλλιτεχνική ομάδα

• Σκηνοθεσία / Συρραφή κειμένων / Απόδοση: Κωνσταντίνος Χατζής

• Butoh: Ιωάννα Γκαραγκούνη

• Φωτισμοί / Κοστούμια: Ομάδα Χρώμα

• Φωτογραφίες: Άγγελος Χιλλ

• Ερμηνεύουν: Τζίνα Θλιβέρη, Θάνος Στασινός, Κωνσταντίνος Χατζής

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πρακτικές πληροφορίες

Μέρες: Τετάρτη έως Κυριακή

Ώρα έναρξης: 19:30

Διάρκεια: 70 λεπτά

Εισιτήρια: Διαθέσιμα μέσω του συνδέσμου της Εθνικής Πινακοθήκης

Ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος σε άτομα με κινητική αναπηρία και χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου.

Κυκλοφορεί το νέο βιβλίο της Άννας Εμμανουηλίδου για τη «Λέρο» και την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Σε λίγες ημέρες φτάνει στα βιβλιοπωλεία το νέο βιβλίο της Άννας Εμμανουηλίδου με τίτλο «…και ένα βράδυ έφεραν τους τρελούς. Η Λέρος και οι άνθρωποί της, μια διαρκής πρό(σ)κληση για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ή πώς το πλαίσιο αλλάζει την ιστορία», μια έκδοση που επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο ένα από τα πιο σκοτεινά και καθοριστικά κεφάλαια της ελληνικής ψυχιατρικής ιστορίας.

Το βιβλίο βασίζεται σε πρωτογενές υλικό και σε συγκριτική έρευνα των πρώτων παρεμβάσεων στο άσυλο της Λέρου, πριν αυτές ενταχθούν σε κρατικά προγράμματα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Η συγγραφέας, μέλος της πρώτης ομάδας παρεμβάσεων το 1989, καταγράφει από μέσα τις συνθήκες, τις συγκρούσεις, τις προσδοκίες και τις χαμένες ευκαιρίες μιας περιόδου που θα μπορούσε να είχε αλλάξει ριζικά την πορεία της αποϊδρυματοποίησης στη χώρα.

Στο οπισθόφυλλο σημειώνεται ότι οι πρώτες παρεμβάσεις —ξεκινώντας από το διαβόητο «περίπτερο των Γυμνών» και επεκτεινόμενες σε άλλα τμήματα του ιδρύματος— αποτέλεσαν προϊόν συνεργασίας του ασύλου της Λέρου με τη Μονάδα Επανένταξης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Τα ευρήματα της έρευνας, όπως αναφέρεται, ήταν τόσο δυναμικά ώστε θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση για μια ποιοτική και ουσιαστική συνέχεια της αποϊδρυματοποίησης, αν δεν είχαν ανακοπεί από τις πολιτικές αναταράξεις της εποχής και την προτεραιότητα της απορρόφησης κονδυλίων έναντι της ουσίας.

Η έκδοση αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, σε μια περίοδο όπου τα συστήματα ψυχικής υγείας δοκιμάζονται ξανά. Η Εμμανουηλίδου υπογραμμίζει ότι μια διαφορετική κατανόηση της «τρέλας» μπορεί να μεταμορφώσει τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας —και εκείνοι, με τη σειρά τους, να αλλάξουν την ίδια την ιστορία.

Η Αθήνα αναζητά τη μνήμη της: Προς τη δημιουργία Μουσείου Εθνικής Αντίστασης

Στην Αθήνα περπατάς πάνω στην ιστορία πολλές φορές χωρίς να το ξέρεις. Δρόμοι μοιάζουν ήσυχοι, αλλά κάτω από το τσιμέντο τους πάλλονται μνήμες, φωνές, σκιές ανθρώπων που αντιστάθηκαν όταν όλα έμοιαζαν χαμένα. Κι όμως, παρά το βάρος της, δεν απέκτησε ποτέ έναν χώρο  Εθνικής Αντίστασης που αυτή η μνήμη να στεγάζεται, να φωτίζεται, να συνομιλεί με το σήμερα. Τώρα, ένα νέο εγχείρημα έρχεται να αλλάξει αυτή τη σιωπή.φωτογραφίες, εκ΄τελεση 

Τη δημιουργία Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα προανήγγειλε ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, χαρακτηρίζοντας το έργο «απόλυτη προτεραιότητα» για την πρωτεύουσα. Η ανακοίνωση έρχεται σε μια περίοδο που ο δημόσιος διάλογος γύρω από τη μνήμη της Κατοχής και τις ιστορικές διεκδικήσεις της χώρας βρίσκεται σε ένταση.

«Η Αθήνα πρέπει να αποκτήσει επιτέλους ένα Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Θα στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις αυτή την πρωτοβουλία», δήλωσε ο δήμαρχος, ανακοινώνοντας τη συγκρότηση ομάδας εργασίας με εξειδικευμένους επιστήμονες. Παράλληλα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι ο πρόεδρος της Βουλής θα στηρίξει την προσπάθεια για την εξεύρεση χώρου και χρηματοδότησης.

Η συνάντηση που άνοιξε ξανά το νήμα της ιστορίας

Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο συνάντησης του δημάρχου με τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση και τον ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη.

Η συζήτηση επικεντρώθηκε στην ανάγκη ίδρυσης του μουσείου, ειδικά μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής το 1944 — ένα γεγονός-σύμβολο της Αντίστασης.

Ο Χάρης Δούκας υπογράμμισε:«Το χρωστάμε στην προηγούμενη γενιά, αλλά το οφείλουμε και στη νέα. Πρέπει να ξέρει τη σύγχρονη ιστορία μας». Από την πλευρά του, ο Αλέξης Χαρίτσης υπενθύμισε ότι η προσπάθεια είχε ξεκινήσει το 2018 από το Ίδρυμα της Βουλής, σημειώνοντας πως είναι η κατάλληλη στιγμή να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί.

Ένας χώρος μνήμης, έρευνας και τεκμηρίωσης

Το μουσείο θα λειτουργήσει  ως “πολυεργαλείο” για την ιστορική γνώση. Ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης ανέδειξε τη διττή αποστολή που θα μπορούσε να έχει το μουσείο: να λειτουργήσει ως χώρος μνήμης και εκπαίδευσης, αλλά και ως φορέας επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Όπως τόνισε ο ίδιος «Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης μπορεί να τεκμηριώσει επιστημονικά τις ανθρώπινες απώλειες και τις υλικές καταστροφές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δίνοντας στέρεα επιχειρήματα σε κάθε νομική, οικονομική ή πολιτική διεκδίκηση της Ελλάδας».

Γιατί η Αθήνα χρειάζεται αυτό το μουσείο τώρα

Η πρωτοβουλία φιλοδοξεί να καλύψει ένα διαχρονικό κενό: η πρωτεύουσα δεν διαθέτει έναν ενιαίο, σύγχρονο χώρο αφιερωμένο στην Κατοχή και την Αντίσταση, παρά το γεγονός ότι η πόλη υπήρξε κεντρικό πεδίο γεγονότων, μαχών, εκτελέσεων και αντιστασιακών δικτύων.

Σε μια εποχή που η ιστορική μνήμη συχνά αμφισβητείται ή εργαλειοποιείται, η δημιουργία ενός τέτοιου μουσείου αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την εκπαίδευση, τη δημοκρατική συνείδηση και τον δημόσιο διάλογο.

Τα επόμενα βήματα

Το προσεχές διάστημα αναμένεται να  αρχίσουν οι διαδικασίες για:

• εντοπισμό κατάλληλου χώρου

• εξασφάλιση χρηματοδότησης

• συγκρότηση επιστημονικής ομάδας

• διαμόρφωση μουσειολογικής πρότασης

Στόχος είναι το εγχείρημα να περάσει από τις εξαγγελίες στην υλοποίηση και να αποκτήσει η Αθήνα έναν χώρο αντάξιο της ιστορίας της.

πηγη: https://govnews.gr/

Εκδήλωση Megaron Plus: Ο Γκρέγκορυ Τζουσντάνις συζητά για τον Καβάφη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζουν τη δεύτερη εκδήλωση της σειράς «Συγγραφείς, βιβλία, ιδέες», τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος Megaron Plus.

Στο επίκεντρο ο Κ. Π. Καβάφης και η πρόκληση της βιογραφίας

Καλεσμένος της βραδιάς είναι ο διακεκριμένος καθηγητής και συγγραφέας Γκρέγκορυ Τζουσντάνις, ο οποίος θα συζητήσει με τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Ηλία Μαγκλίνη για τη διαδικασία και τις δυσκολίες της συγγραφής της βιογραφίας του Κωνσταντίνου Καβάφη, καθώς και για τη διεθνή απήχηση του έργου του Αλεξανδρινού ποιητή.

Ο Τζουσντάνις έχει συνυπογράψει με τον Peter Jeffreys το πρόσφατο έργο «Constantine Cavafy: A New Biography», μια νέα προσέγγιση στη ζωή και το έργο του ποιητή. Ο Ηλίας Μαγκλίνης, βραβευ

μένος συγγραφέας και δημοσιογράφος, συνομιλεί μαζί του για τις πηγές, τις αφηγήσεις και τις προοπτικές της σύγχρονης καβαφικής έρευνας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Το πρώτο βίντεο στην ιστορία του YouTube γίνεται έκθεμα στο Μουσείο V&A του Λονδίνου

Το «Me at the Zoo», το πρώτο βίντεο που ανέβηκε ποτέ στο YouTube, περνά πλέον από την οθόνη στο μουσείο. Το Victoria and Albert Museum (V&A) του Λονδίνου απέκτησε το ιστορικό 19δευτερόλεπτο κλιπ ως τεκμήριο μιας εποχής που άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο παράγουμε και μοιραζόμαστε περιεχόμενο στο διαδίκτυο.

Η αρχή μιας ψηφιακής επανάστασης

Στις 23 Απριλίου 2005, ο συνιδρυτής του YouTube, Jawed Karim, στάθηκε μπροστά από τους ελέφαντες στον ζωολογικό κήπο του Σαν Ντιέγκο και κατέγραψε μια απλή, σχεδόν αμήχανη φράση. Το βίντεο, που σήμερα έχει ξεπεράσει τις 382 εκατομμύρια προβολές, θεωρείται η «γέννηση» της πλατφόρμας που μετέτρεψε εκατομμύρια χρήστες σε δημιουργούς περιεχομένου και εγκαινίασε τη μετάβαση στο Web 2.0.

Γιατί το V&A το εντάσσει στις συλλογές του

Οι επιμελητές του μουσείου χαρακτηρίζουν το «Me at the Zoo» ως ένα από τα πιο καθοριστικά ψηφιακά αντικείμενα της σύγχρονης εποχής. Συμβολίζει τη στιγμή που το διαδίκτυο έπαψε να είναι ένας χώρος παθητικής κατανάλωσης πληροφοριών και έγινε μια πλατφόρμα συμμετοχής, δημιουργίας και κοινοποίησης. Το μουσείο το παρουσιάζει ως προπομπό της σημερινής «οικονομίας των δημιουργών», που εκατομμύρια άνθρωποι παράγουν περιεχόμενο για κοινό σε όλο τον κόσμο.

Ανακατασκευή της εμπειρίας του YouTube του 2006

Για την παρουσίαση του εκθέματος, το V&A συνεργάστηκε με το στούντιο σχεδιασμού oio, το οποίο ανακατασκεύασε την εμφάνιση της σελίδας του YouTube όπως ήταν το 2006. Χρησιμοποιήθηκε κώδικας από το ψηφιακό αρχείο Wayback Machine, ώστε οι επισκέπτες να δουν το βίντεο ακριβώς όπως το έβλεπαν οι πρώτοι χρήστες της πλατφόρμας.

Το έκθεμα στη σύγχρονη τεχνολογική αφήγηση

Το βίντεο εκτίθεται στη γκαλερί Design 1900–Now, έναν χώρο αφιερωμένο στην εξέλιξη της τεχνολογίας και του σχεδιασμού από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα. Η ένταξή του εκεί υπογραμμίζει τον ρόλο του YouTube ως πολιτιστικού φαινομένου που διαμόρφωσε νέες μορφές επικοινωνίας, ψυχαγωγίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

ΠΗΓΗ: https://www.rthess.gr/