Αγία Σοφία: Ανοίγουν στο κοινό οι μυστηριώδεις υπόγειες σήραγγες και τα ταφικά μνημεία 1.500 ετών

Η μεγαλύτερη αποκατάσταση στην ιστορία της Αγίας Σοφίας αποκαλύπτει άγνωστους υπόγειους χώρους κάτω από το εμβληματικό μνημείο της Κωνσταντινούπολης...Μια νέα και ιδιαίτερα σημαντική φάση εργασιών βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, καθώς οι τουρκικές αρχές σχεδιάζουν να καταστήσουν επισκέψιμα τμήματα του εκτεταμένου υπόγειου δικτύου του μνημείου, το οποίο παρέμενε μέχρι σήμερα απρόσιτο στο κοινό.

Σύμφωνα με τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Μεχμέτ Νουρί Ερσόι, οι εργασίες αποκατάστασης δεν περιορίζονται μόνο στο ορατό τμήμα του μνημείου, αλλά επεκτείνονται και στις υπόγειες σήραγγες, τις καμάρες, τους θαλάμους και τα ταφικά συγκροτήματα που βρίσκονται κάτω από το ιστορικό οικοδόμημα.

Η πιο εκτεταμένη αποκατάσταση 

Όπως δήλωσε ο υπουργός, πραγματοποιείται το μεγαλύτερο πρόγραμμα αποκατάστασης, συντήρησης και στατικής ενίσχυσης που έχει γίνει ποτέ στην Αγία Σοφία κατά την περίοδο της Τουρκικής Δημοκρατίας. Παράλληλα με τις παρεμβάσεις στον κεντρικό τρούλο, οι εργασίες επικεντρώνονται και στον ανατολικό ημισφαιρικό θόλο, πάνω από το μιχράμπ και τον μιναρμπάρ, σημεία που αποτελούν σημαντικά στοιχεία της ισλαμικής λατρευτικής αρχιτεκτονικής. Οι στατικές αναλύσεις και τα σύγχρονα μοντέλα προσομοίωσης έδειξαν ότι η συγκεκριμένη περιοχή απαιτούσε πρόσθετη ενίσχυση για τη μακροχρόνια προστασία του μνημείου.

Τρεις χιλιάδες τόνοι λάσπης απομακρύνθηκαν από τα υπόγεια

Εξίσου εντυπωσιακή είναι η πρόοδος που έχει συντελεστεί κάτω από την επιφάνεια του μνημείου. Από τον Φεβρουάριο του 2025, οι ειδικοί έχουν απομακρύνει περίπου 3.000 τόνους λάσπης και φερτών υλικών από υπόγειες σήραγγες, θολωτές κατασκευές και άλλους ιστορικούς χώρους. Η διαδικασία αποκάλυψε περιοχές που παρέμεναν απρόσιτες επί αιώνες, επιτρέποντας στους ερευνητές να μελετήσουν για πρώτη φορά σημαντικά τμήματα του υπόγειου δικτύου.

Μυστικά της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης κάτω από την Αγία Σοφία

Οι υπόγειες δομές παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η βυζαντινή Κωνσταντινούπολη. Οι αρχαιολόγοι εντοπίζουν στοιχεία που σχετίζονται με τη διαχείριση των υδάτων, τα συστήματα αποστράγγισης των ομβρίων και τα δίκτυα υδροδότησης της πόλης.

Ορισμένα από τα περάσματα είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μπορούν να διασχιστούν πεζή, ωστόσο οι ερευνητές εξακολουθούν να εξετάζουν τη συνολική λειτουργία και τις διασυνδέσεις του εκτεταμένου υπόγειου συστήματος.

Το υπόγειο ταφικό συγκρότημα που ίσως κρύβει παλαιότερα μυστικά

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα υπόγειο ταφικό συγκρότημα τεσσάρων θαλάμων στη βορειοανατολική πλευρά της Αγίας Σοφίας, γνωστό ως υπογαίο (hypogeum). Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη κατασκευή μπορεί να προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για περιόδους που προηγούνται ακόμη και της ανέγερσης της Αγίας Σοφίας από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, φωτίζοντας άγνωστες πτυχές της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης.

Πότε θα ανοίξουν οι υπόγειοι χώροι στους επισκέπτες

Σύμφωνα με τον Ερσόι, στόχος είναι να ανοίξουν στο κοινό τα τμήματα των υπόγειων εγκαταστάσεων που πληρούν όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας και συντήρησης. Οι αρμόδιες υπηρεσίες εξετάζουν ήδη σενάρια ανάδειξης και μουσειακής παρουσίασης των χώρων, ενώ η τελική επιλογή θα βασιστεί αποκλειστικά στα επιστημονικά πορίσματα και στις τεχνικές απαιτήσεις προστασίας του μνημείου.

Ένα μνημείο 1.500 ετών με μοναδική ιστορική διαδρομή

Η Αγία Σοφία οικοδομήθηκε μεταξύ 532 και 537 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Κατά τη διάρκεια των αιώνων λειτούργησε ως χριστιανικός ναός, οθωμανικό αυτοκρατορικό τέμενος, μουσείο και, από το 2020, εκ νέου ως μουσουλμανικό τέμενος, αποτελώντας σύμβολο της πολυκύμαντης ιστορίας της Κωνσταντινούπολης.

Η Τουρκία σχεδιάζει την επιστροφή της Formula 1

Παράλληλα, ο υπουργός Πολιτισμού παρουσίασε ένα τριεπίπεδο σχέδιο για την επιστροφή της Τουρκίας στο καλεντάρι της Formula 1. Η στρατηγική επικεντρώνεται στην αξιοποίηση του Grand Prix ως εργαλείου διεθνούς προβολής της Κωνσταντινούπολης και της χώρας συνολικά, με στόχο την ενίσχυση του τουρισμού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, οι ξένοι επισκέπτες θα ενθαρρύνονται να συνδυάζουν την παρακολούθηση του αγώνα με διακοπές σε άλλες περιοχές της Τουρκίας, όπως τα παράλια του Αιγαίου, ενισχύοντας έτσι τη συνολική τουριστική οικονομία.

 phgh https://www.hurriyetdailynews.com/

Καππαδοκία: Η τριώροφη υπόγεια πόλη δεν ήταν απλώς καταφύγιο αλλά ένας ολόκληρος κόσμος κάτω από τη γη

Η Καππαδοκία δεν σταματά να μας εκπλήσσει με τα μυστικά του υπόγειου κόσμου της. Στην περιοχή Γκιουζέλγιουρτ (Güzelyurt), μια εντυπωσιακή τριώροφη υπόγεια πόλη φέρνει στο φως στοιχεία που δείχνουν ότι οι χώροι αυτοί δεν λειτουργούσαν μόνο ως προσωρινά καταφύγια σε περιόδους κινδύνου, αλλά μπορούσαν να φιλοξενήσουν ανθρώπους για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Λαξευμένη στις ηφαιστειακές πλαγιές της Κοιλάδας των Μοναστηριών (Monastery Valley), στην επαρχία Ακσαράι της κεντρικής Τουρκίας, η υπόγεια πολιτεία διαθέτει περίπου 20 δωμάτια κατανεμημένα σε τρία προσβάσιμα επίπεδα. Οι εργασίες ανασκαφής και καθαρισμού που πραγματοποιήθηκαν το 1997 επέτρεψαν την αποκάλυψη ενός σύνθετου δικτύου στενών διαδρόμων και θαλάμων.

Ένας υπόγειος οικισμός με όλες τις υποδομές της καθημερινής ζωής

Το εσωτερικό της πόλης περιλαμβάνει φούρνους, αποθηκευτικούς χώρους, σιταποθήκες, εστίες μαγειρέματος, περιστερώνες αλλά και πηγάδι νερού. Παράλληλα, μεγάλες κυκλικές πέτρινες θύρες μπορούσαν να σφραγίσουν τις εισόδους και τους διαδρόμους, προστατεύοντας τους κατοίκους σε περιόδους απειλής.

Ωστόσο, η παρουσία εγκαταστάσεων προετοιμασίας τροφής και αποθήκευσης προμηθειών αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι δεν περιορίζονταν απλώς στο να κρύβονται κάτω από τη γη. Αντίθετα, φαίνεται ότι διατηρούσαν μια οργανωμένη καθημερινότητα, ικανή να υποστηρίξει τη διαβίωσή τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Το εύρημα ενισχύει τη συζήτηση γύρω από τον πραγματικό ρόλο των υπόγειων πόλεων της Καππαδοκίας. Ήταν προσωρινά καταφύγια ή μόνιμοι χώροι διαβίωσης; Η αρχιτεκτονική τους υποδεικνύει ότι πιθανότατα εξυπηρετούσαν πολλαπλές λειτουργίες, ανάλογα με την εποχή και τις ανάγκες των κατοίκων.

Η ηφαιστειακή γεωλογία που επέτρεψε τη δημιουργία υπόγειων πολιτειών

Η μοναδική υπόγεια αρχιτεκτονική της Καππαδοκίας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη γεωλογία της περιοχής. Οι εκτεταμένοι σχηματισμοί από ηφαιστειακό τόφφο, ένα σχετικά μαλακό πέτρωμα, διευκόλυναν τη δημιουργία πολύπλοκων δικτύων δωματίων και σηράγγων. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Engineering Geology έδειξε ότι τα ηφαιστειακά πετρώματα της περιοχής διαθέτουν εξαιρετικές θερμομονωτικές ιδιότητες, διατηρώντας σταθερές συνθήκες θερμοκρασίας. Το χαρακτηριστικό αυτό καθιστούσε τους υπόγειους χώρους ιδανικούς τόσο για κατοίκηση όσο και για αποθήκευση τροφίμων.

Πότε κατασκευάστηκαν οι υπόγειες πόλεις;

Παρά τη μεγάλη ιστορική τους σημασία, η ακριβής χρονολόγηση των υπόγειων πόλεων της Καππαδοκίας παραμένει αβέβαιη. Σύγχρονη έρευνα της αρχαιολόγου Elif Kahya Yıldırım επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή αρχαιολογικά και αρχαιομετρικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες οι πρώτες υπόγειες εγκαταστάσεις δημιουργήθηκαν κατά τη χεττιτική ή τη φρυγική περίοδο.

Τα πιο σαφή ιστορικά τεκμήρια συνδέονται με τη βυζαντινή εποχή. Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι η χρήση και η επέκταση αρκετών υπόγειων πόλεων σχετίζεται με τις αραβικές επιδρομές μεταξύ του 7ου και του 11ου αιώνα μ.Χ., όταν οι τοπικοί πληθυσμοί αναζητούσαν ασφαλείς χώρους προστασίας.

Η εντυπωσιακή παρουσία τουαλέτας σε υπόγεια πόλη

Ένα από τα πιο ασυνήθιστα χαρακτηριστικά της υπόγειας πόλης του Γκιουζέλγιουρτ είναι ένας μικρός χώρος που ταυτίζεται με τουαλέτα. Παρότι τέτοιες εγκαταστάσεις είναι σχετικά σπάνιες στις υπόγειες πόλεις της Καππαδοκίας, δεν αποτελούν μοναδικό φαινόμενο.

Ανάλογες υποδομές έχουν εντοπιστεί και στην υπόγεια πόλη Τατλαρίν της Νεβσεχίρ. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι χώροι αυτοί βρίσκονταν συνήθως στο τέλος διαδρόμων σχήματος «L», πιθανότατα για να αποτρέπεται η διάχυση δυσάρεστων οσμών στους κύριους χώρους διαβίωσης.

Η καθημερινότητα κάτω από τη γη

Το Πολιτιστικό Απόθεμα Ακσαράι-Γκιουζέλγιουρτ του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού έχει καταγράψει και άλλες υπόγειες εγκαταστάσεις στην Κοιλάδα των Μοναστηριών, όπου έχουν βρεθεί κουζίνες, φούρνοι ταντούρ, πηγάδια, δεξαμενές επεξεργασίας σταφυλιών και μικροί χώροι που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για υγειονομικές ανάγκες.

Τα ευρήματα σχηματίζουν μια ολοένα και πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τις υπόγειες κοινωνίες της Καππαδοκίας. Πίσω από τις βαριές πέτρινες πόρτες και τους αμυντικούς διαδρόμους κρύβεται ένας κόσμος που δεν σχεδιάστηκε μόνο για επιβίωση σε περιόδους κινδύνου, αλλά και για την οργάνωση της καθημερινής ζωής κάτω από την επιφάνεια της γης.

ΠΗΓΗ: ANATOLIANARCHEOLOGY.NET

Θέατρο Αποθήκη: Ένα Πολυφωνικό Καλλιτεχνικό Εγχείρημα Ανοίγει τον Διάλογο με την Κοινωνία

 

Με επίκεντρο τον άνθρωπο, την πολιτική σκέψη και τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής...Το Θέατρο Αποθήκη, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιάννη Κακλέα, παρουσιάζει για τη θεατρική περίοδο 2026-2027 ένα πολυσύνθετο πρόγραμμα παραστάσεων και δράσεων που φιλοδοξεί να μετατρέψει τη θεατρική εμπειρία σε πεδίο δημόσιου διαλόγου.

 Εκτός από τις θεατρικές παραγωγές, το πρόγραμμα περιλαμβάνει δωρεάν εργαστήρια για νέους ηθοποιούς, ανοιχτές συζητήσεις, συναντήσεις με καλλιτέχνες και παρεμβάσεις που επιχειρούν να συνδέσουν τη σκηνή με τα ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο πολίτη.

Η έναρξη αυτής της νέας καλλιτεχνικής διαδρομής πραγματοποιείται με τους «Δίκαιους» του Αλμπέρ Καμύ, ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά έργα του 20ού αιώνα. Το έργο εξερευνά το διαχρονικό ζήτημα της αντίστασης απέναντι στην καταπίεση, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα όρια της επαναστατικής δράσης. Μέσα από τη φιλοσοφική σκέψη του Καμύ, η παράσταση συνομιλεί με τις αγωνίες μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από κοινωνικές ανακατατάξεις, πολιτική αβεβαιότητα και υπαρξιακά διλήμματα.

Συζητήσεις και ανοιχτές εκδηλώσεις γύρω από το έργο του Καμύ

Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων, την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, μετά την παράσταση, η καθηγήτρια Θεατρολογίας Ελένη Γκίνη θα συνομιλήσει με τους συντελεστές και το κοινό για τα ζητήματα που αναδεικνύει το έργο, όπως η εξέγερση, η κοινωνική δικαιοσύνη, η ελευθερία και τα ηθικά όρια της πολιτικής βίας.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 12 Νοεμβρίου, το Θέατρο Αποθήκη φιλοξενεί ανοιχτή εκδήλωση αφιερωμένη στη φιλοσοφική και λογοτεχνική παρακαταθήκη του Αλμπέρ Καμύ. Η μεταφράστρια Ρίτα Κολαΐτη, ο συγγραφέας Δημήτρης Στεφανάκης και ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας θα αναπτύξουν τις απόψεις τους για το έργο του Γάλλου στοχαστή, με τη συμμετοχή των ηθοποιών Βερόνικας Δαβάκη και Κωνσταντίνου Μπιμπή. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Νίκος Θρασυβούλου, ενώ η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Μουσείο Ιστορίας και Γέφυρας Γοργοποτάμου: Παρουσιάζεται ο σχεδιασμός του νέου πολιτιστικού έργου

Ένα σημαντικό βήμα για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του Γοργοποτάμου πραγματοποιείται τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026. Ο Σύλλογος Νεολαίας Γοργοποτάμου «Η Ζωοδόχος Πηγή», με την υποστήριξη του Δήμου Λαμιέων και της Βουλής των Ελλήνων, παρουσιάζει τον σχεδιασμό του νέου Μουσείου Ιστορίας και Γέφυρας Γοργοποτάμου.

Στο επίκεντρο η ιστορία της εμβληματικής γέφυρας

Η παρουσίαση του έργου σηματοδοτεί ένα καθοριστικό στάδιο στην πορεία δημιουργίας ενός σύγχρονου μουσείου αφιερωμένου στην ιστορία του Γοργοποτάμου. Η νέα πολιτιστική υποδομή φιλοδοξεί να αναδείξει τη σημασία της περιοχής και τον ιστορικό ρόλο της γέφυρας, ενός από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης.

Το μουσείο σχεδιάζεται ως ένας χώρος που θα συνδυάζει την ιστορική τεκμηρίωση με σύγχρονες μουσειολογικές πρακτικές, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία γνώσης και μνήμης για τους επισκέπτες.

Παρουσίαση της μουσειολογικής μελέτης και της αρχιτεκτονικής πρότασης

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, η μουσειολόγος Ηλιάνα Ζιώγα και η ομάδα των συνεργατών της θα παρουσιάσουν αναλυτικά τη μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη του έργου. Παράλληλα, θα παρουσιαστεί η αρχιτεκτονική μακέτα, δίνοντας μια πρώτη ολοκληρωμένη εικόνα της μορφής και της λειτουργίας του νέου μουσείου.

Οι συμμετέχοντες θα ενημερωθούν για τη φιλοσοφία του σχεδιασμού, τη θεματική οργάνωση των εκθεσιακών ενοτήτων και τις σύγχρονες προσεγγίσεις που πρόκειται να αξιοποιηθούν για την παρουσίαση της τοπικής ιστορίας.

Ένα μουσείο για τη μνήμη, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό

Το Μουσείο Ιστορίας και Γέφυρας Γοργοποτάμου φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν ζωντανό χώρο ιστορικής γνώσης, εκπαίδευσης και πολιτιστικής δημιουργίας. Βασικός του στόχος είναι να διατηρήσει και να μεταδώσει στις νεότερες γενιές τη συλλογική μνήμη που συνδέεται με τα ιστορικά γεγονότα της περιοχής.

Παράλληλα, αναμένεται να ενισχύσει την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου και να συμβάλει στην ανάπτυξη της τοπικής εξωστρέφειας, προσελκύοντας επισκέπτες και ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σημαντικό ορόσημο για την πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής

Η παρουσίαση του σχεδιασμού αποτελεί ένα ουσιαστικό ορόσημο για την υλοποίηση ενός έργου με ιστορική, εκπαιδευτική και πολιτιστική αξία. Παράλληλα, αναδεικνύει τη σημασία της συνεργασίας φορέων και τοπικής κοινωνίας για τη δημιουργία υποδομών που διαφυλάσσουν και προβάλλουν την ιστορική κληρονομιά.

Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ανάδειξης του Γοργοποτάμου ως τόπου ιστορικής μνήμης, συνδέοντας το παρελθόν με τις σύγχρονες ανάγκες πολιτιστικής ανάπτυξης και εκπαίδευσης.

Πληροφορίες εκδήλωσης

Ημερομηνία: Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Ώρα: 19:30

Χώρος: Αίθουσα πρώην Δημοτικού Σχολείου Γοργοποτάμου

«French Cancan»: Η μαγεία της Belle Époque ζωντανεύει στο Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή

Μια κινηματογραφική επιστροφή στη θρυλική Μονμάρτρη του 19ου αιώνα...Μια από τις πιο λαμπερές κινηματογραφικές απεικονίσεις της παριζιάνικης Belle Époque παρουσιάζει το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, με την προβολή της κλασικής ταινίας «French Cancan» του Jean Renoir. Το αριστούργημα του σπουδαίου Γάλλου δημιουργού μεταφέρει το κοινό στη Μονμάρτρη των τελών του 19ου αιώνα, ανασυνθέτοντας με μοναδική ζωντάνια την ατμόσφαιρα των καμπαρέ, της νυχτερινής ζωής, της μουσικής και του χορού που χαρακτήρισαν μια ολόκληρη εποχή.

Με πρωταγωνιστές τους Jean Gabin, Françoise Arnoul και María Félix, η ταινία αποτελεί ένα πολύχρωμο κινηματογραφικό ταξίδι στην καρδιά του Παρισιού, εκεί όπου γεννήθηκαν μερικά από τα πιο εμβληματικά θεάματα της ευρωπαϊκής ψυχαγωγίας.

Το όραμα για την αναγέννηση του καν-καν

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Παρίσι της δεκαετίας του 1890 και ακολουθεί τον θεατρικό επιχειρηματία Henri Danglard, έναν άνθρωπο με πάθος για το θέαμα και τη δημιουργία. Ο Danglard οραματίζεται την αναβίωση του διάσημου χορού καν-καν και τη δημιουργία ενός νέου θεαματικού προγράμματος στο Moulin Rouge.

Στην πορεία ανακαλύπτει τη νεαρή πλύστρα Nini, η οποία διαθέτει έμφυτο ταλέντο στον χορό. Αποφασίζει να τη μεταμορφώσει σε πρωταγωνίστρια του νέου θεάματος, ενώ παράλληλα καλείται να διαχειριστεί τις ερωτικές αντιζηλίες και τις πολυάριθμες προκλήσεις που συνοδεύουν τον θεατρικό κόσμο.

Ένα αφιέρωμα στην τέχνη του θεάματος

Με τη σκηνοθετική υπογραφή του Jean Renoir και σενάριο των Jean Renoir και André-Paul Antoine, το «French Cancan» συνδυάζει τη γοητεία του μουσικού θεάματος με την ανθρώπινη διάσταση των χαρακτήρων του. Η μουσική του Georges Van Parys συμπληρώνει ιδανικά την αναπαράσταση μιας εποχής γεμάτης δημιουργικότητα, πάθος και καλλιτεχνική ελευθερία.

Η προβολή θα πραγματοποιηθεί με ελληνικούς υπότιτλους, προσφέροντας στο ελληνικό κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει ένα από τα σημαντικότερα έργα του γαλλικού κινηματογράφου.

Πληροφορίες προβολής

Η προβολή της ταινίας θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, στις 20:00.

Τα εισιτήρια διατίθενται μέσω της εφαρμογής Cinebur για συσκευές iOS και Android.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Jean Renoir

Σενάριο: Jean Renoir, André-Paul Antoine

Πρωταγωνιστούν: Jean Gabin, Françoise Arnoul, María Félix

Μουσική: Georges Van Parys

French Cancan, Jean Renoir, Ίδρυμα Γουλανδρή, Belle Époque, Moulin Rouge