«DNA» του Ντένις Κέλλυ στο Νέο Ακάδημο – Ένα έργο που κοιτάζει την εφηβεία κατάματα

 

Η Εταιρεία Παραγωγής Μυθωδία παρουσιάζει από την 1η Νοεμβρίου στην Εφηβική Σκηνή του Θεάτρου Νέος Ακάδημος το εμβληματικό έργο DNA του Βρετανού συγγραφέα Ντένις Κέλλυ, σε μετάφραση και δραματουργική επεξεργασία της Έλσας Ανδριανού και σκηνοθεσία της Μαρίας Σαββίδου. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμά του στο National Theatre του Λονδίνου, το έργο παραμένει ένα από τα πιο δυναμικά και προκλητικά κείμενα της σύγχρονης εφηβικής δραματουργίας, διδασκόμενο επί σειρά ετών στο βρετανικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Η ιστορία μιας παρέας που ξεπερνά τα όρια

Το έργο παρακολουθεί μια παρέα εφήβων, της οποίας το καθημερινό «παιχνίδι» ξεφεύγει από τον έλεγχο και οδηγεί τον Άνταμ σε ένα ατύχημα. Ξαφνικά, οι ισορροπίες ανατρέπονται. Πανικόβλητοι, οι έφηβοι επιλέγουν να συγκαλύψουν την εμπλοκή τους λέγοντας ένα ψέμα που, απροσδόκητα, φαίνεται να λειτουργεί. Όμως το ένα ψέμα φέρνει το άλλο, και η ομάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ηθικό και υπαρξιακό αδιέξοδο.

Το ερώτημα παραμένει: Τι συνέβη στ’ αλήθεια στον Άνταμ;  

Κάθε χαρακτήρας αποκαλύπτεται, οι δυναμικές αλλάζουν και οι αποφάσεις έχουν συνέπειες που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει.

Θεματικές που αγγίζουν κάθε έφηβο

Το DNA φωτίζει με ειλικρίνεια και αιχμηρό χιούμορ ζητήματα που καθορίζουν την εφηβεία:η πίεση των συνομηλίκων, η ανάγκη για αποδοχή, η μίμηση, η συμμόρφωση στην ομάδα, η αναζήτηση ταυτότητας, αλλά κυρίως ο σχολικός εκφοβισμός σε όλες του τις μορφές. Το έργο εξετάζει το πέρασμα από την εφηβική στην ενήλικη ζωή, εκεί όπου η προσωπική και κοινωνική ευθύνη αρχίζει να αποκτά βάρος.

Η σκηνοθετική ματιά της Μαρίας Σαββίδου

Η σκηνοθεσία της Μαρίας Σαββίδου βασίζεται σε μια άμεση, σύγχρονη σκηνική γλώσσα που συνομιλεί ευθέως με τους εφήβους. Η παράσταση καθρεφτίζει γνώριμες συμπεριφορές, επιτρέποντας στους νέους θεατές να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους και στους ενήλικες να δουν πίσω από τις αντιδράσεις των παιδιών. Η αισιόδοξη διάσταση του έργου αναδεικνύεται χωρίς να αποφεύγονται τα δύσκολα ερωτήματα.

Αφιέρωμα: Museum of Death – Το πιο ακραίο μουσείο της Αμερικής

Ένα μουσείο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο...Το Museum of Death αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και ανατριχιαστικά μουσεία των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1995 από τους J.D. Healy και Catherine Shultz με στόχο να αντιμετωπίσει το ταμπού του θανάτου και να φέρει το κοινό αντιμέτωπο με την πραγματικότητα της θνητότητας. Ξεκίνησε στο Σαν Ντιέγκο και σύντομα μεταφέρθηκε στο Χόλιγουντ, που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο γνωστά «μακάβρια» αξιοθέατα της πόλης .

Λος Άντζελες: Η μεγαλύτερη συλλογή serial killer art στον κόσμο

Η έκθεση του Λος Άντζελες φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συλλογή έργων τέχνης κατά συρροή δολοφόνων παγκοσμίως. Επισκέπτες μπορούν να δουν αυθεντικές φωτογραφίες από τις υποθέσεις της οικογένειας Manson και της Black Dahlia, γράμματα δολοφόνων, καθώς και το αποκεφαλισμένο κεφάλι του Henri Landru, ενός Γάλλου serial killer που εκτελέστηκε με γκιλοτίνα .

Το μουσείο περιλαμβάνει επίσης αντίγραφα εκτελεστικών μηχανών, εργαλεία νεκροτομείων, βίντεο ιατρικών διαδικασιών και υλικό από το διαβόητο cult Heaven’s Gate. Η επίσκεψη είναι αυτοκαθοδηγούμενη και διαρκεί περίπου μία ώρα, με το περιεχόμενο να χαρακτηρίζεται «σοκ αλλά καλό σοκ» από τους επιμελητές .

Νέα Ορλεάνη: Η πιο ωμή ματιά στον θάνατο

Η έκθεση της Νέας Ορλεάνης βρίσκεται στην καρδιά του French Quarter και αποτελεί μια πιο «ωμή» εκδοχή του μουσείου. Εδώ ο επισκέπτης συναντά body bags, φέρετρα, κρανία, εργαλεία νεκροτομείων, φωτογραφίες εγκλημάτων και υλικό σχετικό με κανιβαλισμό. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης το «Theatre of Death», όπου προβάλλονται συνεχώς γραφικά βίντεο θανάτου και ιατροδικαστικών διαδικασιών .

Το μουσείο είναι μικρό σε μέγεθος αλλά πυκνό σε περιεχόμενο, με αυστηρή απαγόρευση φωτογραφίας και προειδοποίηση ότι δεν είναι κατάλληλο για παιδιά ή ευαίσθητους επισκέπτες. Η μυρωδιά φορμαλδεΰδης είναι συχνά έντονη, ενώ η εμπειρία χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «μια φορά και αρκετή» λόγω της σκληρότητας των εκθεμάτων .

Η φιλοσοφία πίσω από το μακάβριο

Οι ιδρυτές του μουσείου πιστεύουν ότι η αντιπαράθεση με τον θάνατο οδηγεί σε μεγαλύτερη εκτίμηση της ζωής. Η πρόθεση δεν είναι η φτηνή εντύπωση, αλλά η εκπαίδευση: η απομυθοποίηση του θανάτου, η κατανόηση της ιστορίας του εγκλήματος και η ανάδειξη της πολιτισμικής εξέλιξης των πρακτικών ταφής και θανάτου .

https://www.wickedcoolplaces.com/, https://www.atlasobscura.com/

Το UMAC 2026 στην Πάτρα με θέμα «Τα Πανεπιστημιακά Μουσεία ως φορείς Αειφόρου Ανάπτυξης»

 

Η ετήσια συνάντηση της Επιτροπής UMAC του ICOM φέρνει στην Ελλάδα κορυφαίους ειδικούς των πανεπιστημιακών μουσείων από όλο τον κόσμο.Από τις 12 έως τις 16 Οκτωβρίου 2026, η Επιτροπή Πανεπιστημιακών Μουσείων και Συλλογών (UMAC) του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) πραγματοποιεί την ετήσια διεθνή συνάντησή της στην Πάτρα. Το συνέδριο διοργανώνεται σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα του ICOM και το Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, φιλοξενώντας συμμετέχοντες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τόσο με φυσική παρουσία όσο και διαδικτυακά.

Πανεπιστημιακά μουσεία και αειφόρος ανάπτυξη

Το UMAC 2026 επικεντρώνεται στον ρόλο των πανεπιστημιακών μουσείων ως φορέων αειφόρου ανάπτυξης, αναδεικνύοντας τη συμβολή τους στην εκπαίδευση, την έρευνα, την κοινωνική συνοχή και την πολιτιστική πολιτική. Η θεματική του συνεδρίου εξετάζει πώς οι πανεπιστημιακές συλλογές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαστήρια καινοτομίας, ως χώροι διαλόγου και ως κόμβοι βιώσιμων πρακτικών μέσα στο σύγχρονο ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Διεθνής συμμετοχή και πολυγλωσσικό πρόγραμμα

Το συνέδριο θα διεξαχθεί σε τρεις γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά, διευκολύνοντας τη συμμετοχή διεθνών εκπροσώπων από πανεπιστήμια, μουσεία και ερευνητικά ιδρύματα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παρουσιάσεις, εργαστήρια, συζητήσεις και θεματικές συνεδρίες που εξετάζουν τις προκλήσεις και τις προοπτικές των πανεπιστημιακών μουσείων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο χώρος διεξαγωγής

Το UMAC 2026 φιλοξενείται στο Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, έναν χώρο που συνδυάζει επιστημονική γνώση, εκπαιδευτική δράση και πολιτιστική εξωστρέφεια. Η επιλογή του Μουσείου υπογραμμίζει τον ενεργό ρόλο των ελληνικών πανεπιστημιακών δομών στη διεθνή συζήτηση για τη βιωσιμότητα και την πολιτιστική διαχείριση.

Πληροφορίες και συμμετοχή

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερωθούν για το πρόγραμμα, τις θεματικές ενότητες και τις δυνατότητες συμμετοχής μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του συνεδρίου. Το UMAC 2026 αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για επαγγελματίες των μουσείων, ερευνητές, φοιτητές και στελέχη πολιτιστικών οργανισμών να συνδεθούν με τη διεθνή κοινότητα και να ανταλλάξουν εμπειρίες και πρακτικές.

Γιατί να επιστρέψουμε την Ταπισερί της Μπαγιέ στη Γαλλία αλλά να κρατάμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα;

Ο Simon Jenkins, σε άρθρο του στην εφημερίδα TheGuardian, θέτει ένα αιχμηρό ερώτημα: αν η Βρετανία δεν θα αρνιόταν την επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ στη Γαλλία, γιατί εξακολουθεί να κρατά τα Γλυπτά του Παρθενώνα;

Ο αρθρογράφος ξεκινά με μια ειρωνική υπόθεση: ότι η Ταπισερί της Μπαγιέ είναι «βρετανική», πιθανότατα φτιαγμένη στο Καντέρμπουρι από Αγγλίδες υφάντριες, και ότι θα ήταν «σκάνδαλο» να επιστραφεί στη Γαλλία. Η ειρωνεία αυτή λειτουργεί ως σχόλιο για τον φόβο του Βρετανικού Μουσείου πως, αν δανείσει τα Γλυπτά στην Αθήνα, δεν θα επιστρέψουν ποτέ.

Ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, Nicholas Cullinan, φάνηκε να συμφωνεί, λέγοντας ότι ο δανεισμός της Ταπισερί «ανοίγει ένα παράθυρο πιθανότητας» για συμφωνία σχετικά με τα Γλυπτά.

Η ιστορική αντιπαράθεση και η κοινή γνώμη

Το Βρετανικό Μουσείο έχει μακρά ιστορία άρνησης. Στη δεκαετία του 1980, ο τότε διευθυντής Sir David Wilson συγκρούστηκε δημόσια με τη Μελίνα Μερκούρη, η οποία δήλωσε μπροστά στις κάμερες: «Θέλω τα Μάρμαρά μου πίσω». Παρά τις δεκαετίες αντιπαράθεσης, η πλειοψηφία των Βρετανών σήμερα τάσσεται υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών στην Ελλάδα.

Οι διαπραγματεύσεις που άνοιξαν και ξαναέκλεισαν

Το 2022, ο George Osborne, ως πρόεδρος του Βρετανικού Μουσείου, ξεκίνησε επίσημες συνομιλίες με την Αθήνα. Το ερώτημα ήταν αν θα υπάρξει ανταλλαγή αρχαιοτήτων ή πλήρης επανένωση των Γλυπτών στο Μουσείο της Ακρόπολης. Η δεύτερη επιλογή θεωρήθηκε η πιο λογική, τόσο καλλιτεχνικά όσο και ιστορικά. Ωστόσο, η πολιτική παρενέβη. Η Ελλάδα αρνείται οποιαδήποτε συμφωνία που θα αναγνώριζε «ιδιοκτησία» του Βρετανικού Μουσείου. Η βρετανική νομοθεσία δεν επιτρέπει την αποδέσμευση αντικειμένων από τις συλλογές. Ο Boris Johnson και ο Rishi Sunak αρνήθηκαν να αλλάξουν τον νόμο.

Η στάση του Andy Burnham

Ο νέος πρωθυπουργός Andy Burnham είχε στο παρελθόν στηρίξει ένθερμα την επιστροφή των Γλυπτών. Ως βουλευτής είχε καταθέσει πρόταση νόμου για τη μεταφορά τους στην Ελλάδα. Το 2023 δήλωνε: «Στείλτε τα πίσω, χωρίς όρους».Σήμερα, όμως, έχει αλλάξει θέση, ακολουθώντας την πολιτική των προκατόχων του.

Νέα ένταση: δανεισμός θραυσμάτων σε έκθεση στη Φρανκφούρτη

Το Βρετανικό Μουσείο δάνεισε δύο μικρά θραύσματα του Παρθενώνα σε έκθεση στη Φρανκφούρτη. Η Αθήνα αντέδρασε έντονα, αρνούμενη να δανείσει εννέα δικά της θραύσματα, θεωρώντας ότι η «συγκατοίκηση» με τα βρετανικά θα υπονόμευε τη θέση της. Οι συνομιλίες έχουν παγώσει ξανά.

Το ουσιαστικό επιχείρημα του Jenkins

Ο αρθρογράφος καταλήγει ότι η εμμονή του Βρετανικού Μουσείου να κρατά τα Γλυπτά είναι ιστορικά αβάσιμη, ηθικά αδύναμη και πολιτιστικά αναχρονιστική,

Η επανένωση των Γλυπτών στον Παρθενώνα, στο φυσικό τους περιβάλλον, αποτελεί χρέος κάθε ιστορικού και αρχαιολόγου. Η διατήρηση τους στο Λονδίνο, μέσα από νομικίστικες δικαιολογίες και πολιτικές υπεκφυγές, είναι «παθητική, μικρόψυχη και πολιτιστικά φτωχή».

Αξός – Στο ΚΑΣ το πενταετές πρόγραμμα συστηματικών ανασκαφών

Στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) βρίσκεται πλέον το αίτημα για την έγκριση του πενταετούς προγράμματος συστηματικών ανασκαφών στην Αξό, ένα έργο που η τοπική κοινωνία διεκδικεί εδώ και χρόνια. Η γνωμοδότηση του ΚΑΣ θα καθορίσει αν θα εκδοθεί η σχετική υπουργική απόφαση, ώστε οι ανασκαφές να αρχίζουν επίσημα.

ΠΗΓΗ: https://data.gov.gr/en/dataset/apd-kritis-harv2-__-9

Η διαδικασία έχει ήδη λάβει σημαντική ώθηση: τον Σεπτέμβριο του 2025, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου, σε συνεργασία με τον Δήμο Μυλοποτάμου και την τοπική κοινότητα, κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση στον Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη. Ο τελευταίος ενέκρινε τη χρηματοδότηση, δεσμεύοντας 260.000 ευρώ για την έναρξη των ανασκαφών σε δύο θέσεις του αρχαιολογικού χώρου.

ΠΗΓΗ: https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr

Για την Αξό, ένα χωριό με τεράστια ιστορική και αρχαιολογική βαρύτητα που παραμένει ωστόσο στην αφάνεια, η εξέλιξη αυτή θεωρείται καθοριστική. Οι κάτοικοι αναμένουν την ουσιαστική ανάδειξη του τόπου τους και την ένταξή του στον χάρτη των σημαντικών αρχαιολογικών τοπόσημων της Κρήτης.

Ημερίδα «Γνωρίζοντας την Αξό» – Η αρχαία πόλη μέσα από τα μνημεία της

Στην πρόσφατη ημερίδα «Γνωρίζοντας την Αξό – Αρχαιολογία και Πολιτιστική Συνέχεια», η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ρεθύμνου Μαρία Πατεράκη παρουσίασε την εισήγηση «Αξός: Το ταξίδι μιας αρχαίας κρητικής πόλης μέσα από τα μνημεία και τα αρχαιολογικά της ευρήματα».

Με τεκμηριωμένο λόγο, ανέδειξε τη διαχρονική φυσιογνωμία της πόλης, φωτίζοντας την εξέλιξή της μέσα από:

– αρχιτεκτονικά κατάλοιπα

– κινητά ευρήματα

– ιστορικές αναφορές

Η Αξός παρουσιάστηκε ως διοικητικό και λατρευτικό κέντρο με οργανωμένη πολιτειακή ζωή, όχι ως απλός αρχαιολογικός τόπος. Η Πατεράκη ανέλυσε τα ευρήματα των ανασκαφών, προσφέροντας στο κοινό φωτογραφικό υλικό από την τελευταία περίοδο εργασιών και μια καθαρή εικόνα της στρωματογραφίας και της αρχαιολογικής πραγματικότητας.

Χριστιανικά μνημεία – Η συνέχεια της πόλης στους βυζαντινούς χρόνους

Οι αρχαιολόγοι Σταματίνα Δημάκη και Νικολέττα Πύρρου παρουσίασαν τα χριστιανικά μνημεία της Αξού, τεκμηριώνοντας ότι η πόλη υπήρξε έδρα επισκοπής και διατήρησε ισχυρή εκκλησιαστική παρουσία στους βυζαντινούς και μεταγενέστερους αιώνες.

Οι ναοί:

– Αγίου Ιωάννη

– Αγίου Γεωργίου

– Κοίμησης της Θεοτόκου

– Αγίας Ειρήνης

παρουσιάστηκαν μέσα από τις οικοδομικές φάσεις τους, τις τοιχογραφίες του 14ου αιώνα και τα εντοιχισμένα αρχιτεκτονικά μέλη, επιβεβαιώνοντας τη συνεχή κατοίκηση και την πολιτισμική ανθεκτικότητα του οικισμού.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις σκηνές της Δευτέρας Παρουσίας, που αποτυπώνουν θρησκευτικές και κοινωνικές αντιλήψεις της εποχής, καθώς και στα ευρήματα της βενετικής περιόδου – νομίσματα και κεραμικά – που δείχνουν την ένταξη της Αξού στο διοικητικό και οικονομικό πλαίσιο του Regno di Candia.

Η θεσμική ταυτότητα της Αξού – Η πόλη-κράτος μέσα από τις πηγές

Στο επιστημονικό σκέλος της ημερίδας, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Κωνσταντίνος Σπανουδάκης παρουσίασε μια πλήρη και τεκμηριωμένη εικόνα της θέσης της Αξού στον αρχαίο κόσμο, βασισμένη αποκλειστικά σε γραπτές και επιγραφικές μαρτυρίες.

Η Αξός καταγράφεται:

– στον Ψευδο-Σκύλακα (4ος αι. π.Χ.) ως πόλη της βόρειας Κρήτης,

– στον Απολλώνιο Ρόδιο (3ος αι. π.Χ.) ως «Οἰαξὶς γαῖα»,

– στον Στέφανο Βυζάντιο (5ος αι. μ.Χ.) με ετυμολογικές και μυθολογικές αναφορές.

Κομβικής σημασίας είναι το επεισόδιο της Φρονίμης στον Ηρόδοτο, που η Αξός εμφανίζεται ως βασιλική έδρα του Ετέαρχου, ενταγμένη σε έναν αποικιακό μύθο που συνδέεται με την ίδρυση της Κυρήνης.

Οι επιγραφικές πηγές επιβεβαιώνουν την πολιτειακή οργάνωση της πόλης:

– το ψήφισμα του 201 π.Χ. για την ασυλία των Τηίων («ἔδοξεν Fαξίων τοῖς κόσμοις καὶ τᾶι πόλι»),

– ο νόμος του 3ου αι. π.Χ. για τη μεταχείριση των εφήβων,

– το επιτάφιο επίγραμμα του 1ου αι. μ.Χ. από το Μουσείο Ηρακλείου.

Τα τεκμήρια αυτά αποδεικνύουν ότι η Αξός υπήρξε συγκροτημένη πόλη-κράτος, με θεσμούς, κοινωνική δομή και διαχρονική παρουσία από την αρχαϊκή έως τη ρωμαϊκή περίοδο.

 Η Αξός διεκδικεί τη θέση που της αξίζει

Το πενταετές πρόγραμμα ανασκαφών, εφόσον εγκριθεί από το ΚΑΣ, αναμένεται να αποκαλύψει ακόμη περισσότερα στοιχεία για μια πόλη με ιστορικό βάθος, πολιτειακή συγκρότηση και πολιτισμική συνέχεια.

Για την τοπική κοινωνία, η έναρξη των ανασκαφών δεν είναι απλώς ένα επιστημονικό έργο. Είναι η ευκαιρία να αναδειχθεί ένας τόπος με τεράστια ιστορική σημασία, να βγει από την αφάνεια και να ενταχθεί ισότιμα στον αρχαιολογικό χάρτη της Κρήτης.

ΠΗΓΈΣ :rethnea.gr, dimosmylopotamou.gr, www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr, data.gov.gr, cretanbeaches.com/,culturalroutes-efareth.culture.gov.gr/