Οι Εκδόσεις Επίκεντρο διοργανώνουν την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Λίζας Μαμακούκα «Της γιαγιάς μου οι φιλενάδες», ένα σπονδυλωτό ιστορικό μυθιστόρημα που ζωντανεύει δώδεκα πορτραίτα γυναικών και τις ιστορίες τους μέσα στον χρόνο. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026, στις 7:30 μ.μ., στο Zatopek book cafe στην Καλλιθέα.
Η εκδήλωση και ο χώρος
Η παρουσίαση θα φιλοξενηθεί στο Zatopek book cafe, έναν χώρο αφιερωμένο στο βιβλίο και τον πολιτισμό, στην οδό Παναγή Τσαλδάρη 209. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά το έργο και τη δημιουργό του, μέσα από μια βραδιά αφιερωμένη στη γυναικεία μνήμη και αφήγηση.
Οι ομιλήτριες της παρουσίασης
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν δύο ειδικοί της λογοτεχνίας: Ιωάννα Παπασπυρίδου, επίκουρη καθηγήτρια Γαλλικής Λογοτεχνίας του ΕΚΠΑ και Χρύσα Καυκιά, φιλόλογος.Οι εισηγήσεις τους θα φωτίσουν τις θεματικές, τη δομή και τη λογοτεχνική αξία του έργου.
Ανάγνωση αποσπασμάτων
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν: ο ηθοποιός Παντελής Κοντογιάννης, η συγγραφέας Λίζα Μαμακούκα.Η ζωντανή ανάγνωση θα προσφέρει στο κοινό μια πρώτη γεύση από την ατμόσφαιρα και το ύφος του μυθιστορήματος.
Η ζωγραφική του Μπάμπη Παπαγιάννη μοιάζει να αναδύεται από μια εσωτερική καύση· σαν να αναζητά στον καμβά τον παλμό της ποίησης, το ίχνος της μνήμης, την υλικότητα του συναισθήματος. Στην έκθεση «ils s’enfoncent dans le ciel et l’amour», η τέχνη συναντά τον Νίκο Καρούζο σε μια διαδρομή όπου η ύλη πάλλεται και η χειρονομία γίνεται εξομολόγηση.
Η έκθεση στην αίθουσα τέχνης εκφραση – γιαννα γραμματοπουλου
Η γκαλερί παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Μπάμπη Παπαγιάννη, μια εικαστική έρευνα εμπνευσμένη από την ποίηση του Νίκου Καρούζου. Τα έργα —μικτές τεχνικές σε ακατέργαστο μουσαμά, κολάζ σε χαρτί και ύφασμα— εμφανίζονται ως θραύσματα μιας πειραματικής πορείας, σαν σημειώσεις ενός εσωτερικού ταξιδιού.
Η γλώσσα της ύλης: μια «βρώμικη» αφαίρεση
Η ζωγραφική του Παπαγιάννη συνομιλεί με μια μεσοπολεμική αισθητική και πλησιάζει μια αδρή, σχεδόν «βρώμικη» αφαίρεση.
Χαρακτηριστικά της:έντονες, χειρονομιακές πινελιές,πυκνές υφές, ανήσυχη, σκόπιμα ανομοιογενής χρωματική παλέτα, σχέδια με μολύβι και κάρβουνο, υλικά που διατηρούν τον πρωτογενή τους χαρακτήρα
Η μορφή δεν περιγράφεται· προκύπτει ως ίχνος εμπειρίας, ως αποτύπωμα της ανθρώπινης κατάστασης.
Από την ποίηση στο σώμα: μια εμπλοκή του θεατή
Ο καλλιτέχνης αντλεί έμπνευση από τα ίδια τα υλικά —λινό, βαμβάκι, σκόνες, λάδι— επιμένοντας στη σωματικότητα της ύλης. Το έργο δεν «αναπαριστά», αλλά «συμβαίνει».
Η έκθεση κινείται ανάμεσα στο πνευματικό και το βαθιά προσωπικό, αναστοχαζόμενη:τη μνήμη, το συναίσθημα, την ποιητική του βλέμματος, την ανθρώπινη εμπειρία
Δεν προτείνει απλώς μια θέαση· προτείνει μια εμπλοκή. Μια πρόσκληση προς τον θεατή να προσεγγίσει το έργο με το σώμα και το ένστικτο, αγγίζοντας τις σπλαχνικές διαστάσεις της ύπαρξης.
Η Τσιχάρου Σιότα υφαίνει τον κόσμο της με νήματα μνήμης, σώματος και απώλειας, δημιουργώντας εγκαταστάσεις που μοιάζουν να αναπνέουν μαζί με τον θεατή. Στη νέα της έκθεση «Two Home Countries», το προσωπικό τραύμα μεταμορφώνεται σε κοινή εμπειρία, σε μια ποιητική διαδρομή ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.
Η φιλοσοφία της Σιότα: Από το «εγώ» στο «εμείς»
«Ένα ξυλάκι είναι το “εγώ”, αλλά χρειάζεσαι δύο για να φας», λέει η Σιότα, εξηγώντας πώς η τέχνη της μετατρέπει την ατομική εμπειρία σε συλλογική. Η φράση ειπώθηκε μπροστά στα τρία βίντεο των performance έργων της —«Wall», «Bathroom» και «Earth and Blood»— που πραγματεύονται θέματα όπως η αποβολή, ο καρκίνος και ο θάνατος, χρησιμοποιώντας ωμά υλικά: αίμα, λάσπη, σώμα.Παρότι οι ιστορίες αυτές πηγάζουν από βαθιά προσωπικές στιγμές, η καλλιτέχνις επιδιώκει να τις μετατρέψει σε κοινό τόπο, σε ένα «εμείς» που ενώνει.
Το κόκκινο νήμα της μνήμης
Η έκθεση ανοίγει με μια εντυπωσιακή εγκατάσταση από κόκκινο νήμα. Ο επισκέπτης περνά μέσα από μια υφαντή σήραγγα, όπου κρέμονται σελίδες από αυθεντικά ημερολόγια Ιαπώνων στρατιωτών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το έργο «Diary» χρειάστηκε δέκα άτομα και δύο εβδομάδες για να στηθεί, χρησιμοποιώντας 20 μίλια κόκκινης κλωστής. Το δίκτυο των νημάτων θυμίζει νευρωνικά μονοπάτια, μια σκόπιμη επιλογή της Σιότα, που συχνά εξωτερικεύει το «εσωτερικό» του σώματος μέσα από τις εγκαταστάσεις της.
Η ασθένεια ως καλλιτεχνική γλώσσα
Η διεθνής αναγνώριση της Σιότα κορυφώθηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2015, μια περίοδο που συνέπεσε με τη διάγνωσή της με καρκίνο των ωοθηκών. Η εμπειρία αυτή διαμόρφωσε βαθιά το έργο της. Στο έργο «Beyond My Body», ένα χυτό μπρούντζινο καλούπι των ποδιών της στηρίζει ένα διάφανο δίκτυο από δέρμα. «Τα πόδια μου στέκονται, αλλά το σώμα και η ψυχή μου δεν είναι πια συνδεδεμένα», λέει η καλλιτέχνις.Το έργο «Cell» συνεχίζει την ίδια θεματική, με γυάλινα και υφασμάτινα αντικείμενα που θυμίζουν καρκινικές μάζες, εύθραυστες και ασταθείς.
Το κόκκινο ως σύμβολο ζωής και ταυτότητας
Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί στην έκθεση: νήματα, δέρμα, ύφασμα, αίμα. Για τη Σιότα, το κόκκινο είναι «οικογένεια, εθνικότητα, θρησκεία, κουλτούρα». Το έργο «Two Home Countries» αποτυπώνει τη δική της διπλή ταυτότητα: την Ιαπωνία όπου γεννήθηκε και τη Γερμανία όπου ζει. Σε κάθε χώρα, της λείπει η άλλη.
Η τέχνη ως φορέας μνήμης
Ο επικεφαλής επιμελητής του μουσείου, Ρόμπερτ Μιντζ, σημειώνει ότι σπάνια συναντά κανείς καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί τόσο άφοβα τις πιο ιδιωτικές του εμπειρίες για να μιλήσει για το καθολικό.
Η ίδια η Σιότα αναρωτιέται: «Τι θα μείνει όταν το σώμα μου φύγει;» Η τέχνη της επιχειρεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, μετατρέποντας αντικείμενα, νήματα και σκιές σε φορείς μνήμης.
Η μόδα και η τέχνη συναντιούνται ξανά σε μια εποχή που ζητά έκφραση, τόλμη και φαντασία. Η Elsa Schiaparelli, η σχεδιάστρια που έσβησε τα όρια ανάμεσα στο ένδυμα και το έργο τέχνης, επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από τη μεγαλύτερη έκθεση που έχει παρουσιαστεί ποτέ στο Λονδίνο για τον εμβληματικό οίκο της. Το Victoria & Albert Museum ανοίγει τις πόρτες του σε έναν κόσμο όπου το ύφασμα γίνεται γλυπτό, το χρώμα αφήγηση και η μόδα καθαρή δημιουργική πράξη.
Η έκθεση που αποδεικνύει ότι η μόδα είναι τέχνη
Η έκθεση «Schiaparelli: Fashion Becomes Art» παρουσιάζει περισσότερα από 400 εκθέματα —ρούχα υψηλής ραπτικής, έργα τέχνης, φωτογραφίες, αρχειακό υλικό— καλύπτοντας την πορεία του οίκου από τη δεκαετία του 1920 έως σήμερα.
Η Schiaparelli υπήρξε πρωτοπόρος: συνεργάστηκε με τον Salvador Dalí, τον Pablo Picasso και τον Man Ray, δημιουργώντας φορέσιμα έργα τέχνης που άλλαξαν για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το ένδυμα.Στην έκθεση παρουσιάζονται εμβληματικά κομμάτια όπως:το Skeleton Dress,το Lobster Dress,τα σουρεαλιστικά αξεσουάρ που σημάδεψαν την avant‑garde αισθητική της εποχής.
Τρία μέρη, μία δημιουργική κληρονομιά
Η έκθεση χωρίζεται σε τρεις ενότητες:
Τα πρώτα χρόνια στο Παρίσι (1927–1930s)
Η Schiaparelli επαναπροσδιόρισε το γυναικείο ντύσιμο, εισάγοντας πρακτικά αλλά και θεατρικά κομμάτια, κοστούμια με παντελόνι και βραδινά φορέματα με αντισυμβατικά υλικά.
Η μόδα συνομιλεί με την τέχνη
Ρούχα, πίνακες και αντικείμενα παρουσιάζονται μαζί, αναδεικνύοντας τις συνεργασίες της με κορυφαίους καλλιτέχνες και τη σουρεαλιστική της ματιά.
Η σύγχρονη εποχή του Daniel Roseberry
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου συνεχίζει την κληρονομιά της Schiaparelli με δημιουργίες που έχουν φορεθεί από τις μεγαλύτερες σταρ του Hollywood, διατηρώντας το πνεύμα της τόλμης και της υπερβολής.
Διάρκεια & Πληροφορίες Επίσκεψης
Η έκθεση «Schiaparelli: Fashion Becomes Art» παρουσιάζεται στο Victoria & Albert Museum (V&A), Λονδίνο.
Διάρκεια: Απρίλιος 2026 – Ιανουάριος 2027
(Η έκθεση είναι μεγάλης διάρκειας, όπως όλες οι μεγάλες θεματικές του V&A.)
Ώρες λειτουργίας:
Καθημερινά 10:00–17:45
Παρασκευές 10:00–22:00
Εισιτήρια: Απαιτείται προκράτηση μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του V&A.
Έναν νέο κύκλο πολιτιστικών περιπάτων εγκαινιάζει το Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χίου, με στόχο την επαφή του κοινού με την ιστορία, την αρχιτεκτονική και την πολυμορφία του νησιού της Χίου μέσα από επιλεγμένα σημεία ιδιαίτερης σημασίας. Η δράση απευθύνεται σε κατοίκους και επισκέπτες που επιθυμούν να γνωρίσουν βιωματικά την πολιτιστική κληρονομιά της Χίου.
Πρώτος περίπατος: Κυριακή 19 Απριλίου στο Κάστρο της Χίου
Ο πρώτος περίπατος θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Απριλίου, στις 11:00, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών (18/4). Το σημείο συνάντησης ορίζεται η είσοδος του Κάστρου (Porta Maggiore).
Η ξενάγηση είναι αφιερωμένη στο Κάστρο της Χίου, ένα από τα σημαντικότερα ενάλια οχυρωμένα σύνολα του Αιγαίου και μοναδικό παράδειγμα μεσαιωνικού κάστρου που κατοικείται αδιάλειπτα μέχρι σήμερα.
Η ιστορική διαδρομή μέσα από τα μάτια ειδικού
Τον περίπατο θα καθοδηγήσει ο συντηρητής αρχαιοτήτων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χίου, κ. Βασίλης Αγιαννίδης, ο οποίος θα παρουσιάσει την πολυεπίπεδη ιστορία του μνημείου, τις φάσεις οχύρωσης, τις μεταγενέστερες επεμβάσεις και τον ρόλο του Κάστρου στη διαμόρφωση της ταυτότητας της πόλης.
Δωρεάν συμμετοχή με κράτηση
Η συμμετοχή είναι δωρεάν, ωστόσο απαιτείται κράτηση θέσης λόγω περιορισμένου αριθμού συμμετεχόντων.
Η εκδήλωση και ο χώρος
