«Ο Μεγάλος Δικτάτωρ» : Η αντιφασιστική σάτιρα που γίνεται επίκαιρη ξανά το 2026

Ο άνθρωπος ήταν, είναι και θα είναι η τελική απάντηση...Σε εποχές που ο θόρυβος της ιστορίας μοιάζει να επαναλαμβάνεται με ανησυχητική ακρίβεια, το θέατρο επιστρέφει για να θυμίσει κάτι απλό και βαθιά ανθρώπινο: ότι απέναντι στον φόβο, τη βία και τον παραλογισμό, η τελευταία λέξη ανήκει πάντα στον άνθρωπο. Με αυτό το πνεύμα, ο «Μεγάλος Δικτάτωρ» του Ανδρέα Ζαφείρη ανεβαίνει στη σκηνή, μεταφέροντας στο σήμερα το διαχρονικό αντιπολεμικό μήνυμα του Τσάρλι Τσάπλιν.

Η νέα παράσταση, βασισμένη στο κινηματογραφικό αριστούργημα του 1940, αποτελεί μια ανελέητη σάτιρα απέναντι στον φασισμό, τον ρατσισμό και την πολιτική παράνοια. Η δράση μεταφέρεται στη Νέα Υόρκη του 2026, που ένας άτυχος κουρέας με καταγωγή από το Μεξικό και την Υπερδνειστερία μπλέκει σε μια καταιγιστική σειρά γεγονότων εξαιτίας του έρωτά του για μια μετανάστρια από την Αφρική. Η εντυπωσιακή ομοιότητά του με τον νυν πρόεδρο Τραπ γίνεται η αφορμή για μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο κωμικό και το πολιτικό, στο τρυφερό και το καυστικό.

Το έργο του Τσάπλιν, που το 1940 αποδόμησε με ευφυΐα τον παραλογισμό του φασισμού και τη νοσηρότητα των φυλετικών διακρίσεων, επιστρέφει σήμερα για να θέσει το ίδιο ερώτημα: Μήπως τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει;

Ο «Μεγάλος Δικτάτωρ» του 2026 ακολουθεί το αφηγηματικό μονοπάτι του μεγάλου δημιουργού, υπενθυμίζοντας ότι, παρά τις σκοτεινές εποχές, ο άνθρωπος παραμένει η τελική απάντηση.

Συντελεστές

Παίζουν:

Πάνος Γεωργουλής, Γιάννης Οιχαλιώτης, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Βαγγέλης Τζούρντος

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Ανδρέας Ζαφείρης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σταματίνα Κινατίδη

Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνα Μυλωνάκη, Δήμητρα Λυγούρα, Βασιλική Σταμούλη, Ζωή Νικόλα, Γρηγορία Ζιάκα, Ελένη Δήμου, Ντίνα Μήτρου

Πληροφορίες παράστασης

• Πρεμιέρα: 13 Μαρτίου

• Κάθε Παρασκευή στις 21:15 για 8 παραστάσεις

• Χώρος: Σκηνή BRECHT-2510, Γ’ Σεπτεμβρίου 38, Αθήνα

• Διάρκεια: 75 λεπτά

Εισιτήρια

• Κανονικό: 12€

• Μειωμένο / Φοιτητικό / Ανέργων / Άνω των 65 / Ομαδικές κρατήσεις: 10€

• Ατέλεια ηθοποιού: 8€

Κρατήσεις

6984202502, 6982781497

«Έξοδος 1826–2026»: Επετειακή έκθεση για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου

 

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (ΕΙΜ) και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας συνδιοργανώνουν στο Μεσολόγγι την επετειακή έκθεση «Έξοδος, 1826–2026», η οποία παρουσιάζει συνοπτικά τα γεγονότα της Β΄ Πολιορκίας, τον διεθνή αντίκτυπό τους και τον τρόπο με τον οποίο διαμόρφωσαν τη συλλογική μνήμη του νεότερου ελληνικού κράτους.

Την επιμέλεια της έκθεσης υπογράφουν οι επιμελήτριες του ΕΙΜ: Νατάσα Καστρίτη (ιστορικός τέχνης), Ρεγγίνα Κατσιμάρδου (ιστορικός) και Ιφιγένεια Βογιατζή (μουσειολόγος). Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν 20 Μαρτίου 2026, 18:00,  στο Μέγαρο Χρυσόγελου, Μεσολόγγι.

Δύο επίπεδα αφήγησης – Τρεις θεματικές ενότητες

Η έκθεση αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα και χωρίζεται σε δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος, αφιερωμένο στα ιστορικά γεγονότα, περιλαμβάνει τρεις θεματικές ενότητες:

1. Η Πολιορκία

2. Η Έξοδος

3. Η Μνήμη

Σπάνια κειμήλια, ζωγραφικά και χαρακτικά έργα, προσωπικά αντικείμενα, όπλα, ενδυμασίες, μετάλλια και παράσημα από τις συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, καθώς και έγγραφα, εφημερίδες και φωτογραφίες από τα αρχεία της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, μεταφέρονται στο Μεσολόγγι — πολλά εξ αυτών για πρώτη φορά.

Ανάμεσα στα σημαντικότερα εκθέματα:

• τμήμα του τυπογραφείου όπου τυπώνονταν τα «Ελληνικά Χρονικά»,

• το ακρόπρωρο του πλοίου «Άρης» του Ανδρέα Μιαούλη,

• επιστολές από το Αρχείο Κώστα Μπότσαρη,

• το «Σχέδιο της Φρουράς του Μεσολογγίου» του μηχανικού Μιχαήλ Κοκκίνη,

• προσωπογραφίες Εξοδιτών και κατάλογοι αιχμαλώτων και πεσόντων, προσβάσιμοι μέσω διαδραστικού flipping book,

• τεκμήρια από τους εορτασμούς των 100 και 150 χρόνων από την Έξοδο.

Έργα που ταξιδεύουν για πρώτη φορά στο Μεσολόγγι

Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στο Μεσολόγγι ο πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η Θυσία του Καψάλη» από την Εθνική Πινακοθήκη.

Επίσης εκτίθενται δύο ελαιογραφίες από τη συλλογή Μιχάλη και Δήμητρας Βαρκαράκη:

• A. Jaquème, Οι εναπομείναντες της φρουράς του Μεσολογγίου βάζουν φωτιά στην πυριτιδαποθήκη

• Horace Vernet, Σκηνή από την πολιορκία του Μεσολογγίου.,

Στο πλαίσιο συνεργασίας με το Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία Μεσολογγίου, η έκθεση περιλαμβάνει και την ενότητα «Το άλας του Αγώνα», μια τετραμερή αφήγηση κινουμένου σχεδίου που αναδεικνύει τον ρόλο των αλυκών κατά την πολιορκία.

Η Έξοδος στη δημόσια ιστορία – Προσεγγίσεις για το νεανικό κοινό

Το δεύτερο μέρος της έκθεσης παρουσιάζει σύγχρονες αποτυπώσεις της Εξόδου στη δημόσια ιστορία, με στόχο την προσέγγιση νεότερων ηλικιών:

• φιγούρες Εξοδιτών και σκηνές θεάτρου σκιών του Θανάση Τζοΐτη,

• διοράματα Playmobil ειδικής κατασκευής του Άγγελου Γιακουμάτου και της Βασιλικής Φατή,

• σελίδες από το graphic novel «21: Η Μάχη της Πλατείας» του Soloup, βασισμένο στα απομνημονεύματα του Νικολάου Κασομούλη, προσβάσιμες μέσω flipping book.

Ένα εμβληματικό γεγονός της Επανάστασης

Η έκθεση φωτίζει ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης, με ισχυρό διεθνή αντίκτυπο και καθοριστική συμβολή στη διαμόρφωση της ταυτότητας του νέου ελληνικού κράτους.

Πάνω από 50 αριστουργήματα του Kunsthistorisches Museum στη Ρώμη

Το Palazzo Cipolla στη Ρώμη φιλοξενεί, για πρώτη φορά στην Ιταλία, περισσότερα από 50 αριστουργήματα από τις συλλογές του Kunsthistorisches Museum της Βιέννης. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα των Ρούμπενς, βαν Ντάικ, Γιαν Μπρέγκελ του Πρεσβύτερου, Τιτσιάνο, Βερονέζε, Καραβάτζιο και πολλών ακόμη κορυφαίων δημιουργών.

Από τις 6 Μαρτίου έως τις 5 Ιουλίου 2026, το Museo del Corso – Museum Pole της Ρώμης υποδέχεται μια έκθεση που αφηγείται την ιστορία μιας συλλογής η οποία λειτουργεί ταυτόχρονα ως μουσείο και ως δυναστικό αυτοπορτρέτο: σύμβολο της αυτοκρατορικής λαμπρότητας και των πολιτιστικών φιλοδοξιών των Αψβούργων.

Η έκθεση «Από τη Βιέννη στη Ρώμη. Τα Θαύματα των Αψβούργων από το Kunsthistorisches Museum» διοργανώνεται από το Fondazione Roma σε συνεργασία με το Kunsthistorisches Museum, τελεί υπό την αιγίδα του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού και της Πρεσβείας της Αυστρίας στη Ρώμη, και υλοποιείται με την υποστήριξη της MondoMostre και τη χορηγία του Sella Group.

Οι Αψβούργοι ως συλλέκτες και προστάτες των τεχνών

Η έκθεση, σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Cäcilia Bischoff, συγκεντρώνει έργα που συλλέχθηκαν ή παραγγέλθηκαν από εξέχουσες μορφές της δυναστείας μεταξύ 16ου και 19ου αιώνα: τον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄, την αρχιδούκισσα Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, τον αρχιδούκα Λεοπόλδο Γουλιέλμο και τη Μαρία Θηρεσία. Μέσα από τα έργα αυτά αναδύεται το πορτρέτο μιας πολυεθνικής, πολυπολιτισμικής και πολυθρησκευτικής αυτοκρατορίας, όπου η τέχνη λειτουργεί ως εργαλείο εξουσίας, γνώσης και διαλόγου μεταξύ διαφορετικών κόσμων.

Από την αρχιτεκτονική του μουσείου έως το Palazzo Cipolla

Η έκθεση ανοίγει με ενότητα αφιερωμένη στην αρχιτεκτονική του Kunsthistorisches Museum, του επιβλητικού κτιρίου που σχεδίασαν οι Gottfried Semper και Carl Hasenauer και εγκαινιάστηκε το 1891 στο πλαίσιο του μεγάλου πολεοδομικού σχεδίου του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄.

Η αφήγηση συνδέει το βιεννέζικο μουσείο με το Palazzo Cipolla μέσω της προσωπικότητας του αρχιτέκτονα Αντόνιο Τσιπόλλα, ο οποίος συμμεριζόταν την ίδια ιστορικιστική αντίληψη για την αρχιτεκτονική ως δημόσιο χώρο φορέα πολιτιστικών αξιών. Στην ενότητα παρουσιάζονται επίσης αρχειακά τεκμήρια από το Ιστορικό Αρχείο του Ιδρύματος, που φυλάσσονται στο Palazzo Sciarra Colonna.

Ο πυρήνας της έκθεσης: Η ευρωπαϊκή ζωγραφική του 16ου και 17ου αιώνα

Η καρδιά της έκθεσης είναι αφιερωμένη στη ζωγραφική της Ευρώπης κατά τον 16ο και 17ο αιώνα, μέσα από τα κυριότερα είδη και καλλιτεχνικές εκφράσεις της εποχής.

Η μεγάλη φλαμανδική παράδοση του 17ου αιώνα εκπροσωπείται από τους Ρούμπενς, βαν Ντάικ και Γιαν Μπρέγκελ τον Πρεσβύτερο. Η Αμβέρσα αναδεικνύεται ως διεθνές καλλιτεχνικό κέντρο, όπου η αναγεννησιακή κληρονομιά, η ιταλική επιρροή και η παρατήρηση της φύσης συνδυάζονται σε δυναμικές, έντονα χρωματικές συνθέσεις.

Οι Kunstkammer και η τέχνη της λεπτομέρειας

Ιδιαίτερη θέση κατέχουν τα έργα μικρών διαστάσεων και τα αντικείμενα των περίφημων Kunstkammer, των «θαλάμων των θαυμάτων» της Αναγέννησης. Έργα των Gerard ter Borch, Gerard Dou και Jacob van Ruisdael συνομιλούν με πολύτιμα αντικείμενα που αποτυπώνουν μια αισθητική ακρίβειας, οικειότητας και επιστημονικής περιέργειας.

Η ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα

Η ενότητα για τη νεοσύστατη προτεσταντική και αστική κοινωνία της Ολλανδίας παρουσιάζει έργα των Frans Hals, Jan Steen και Johannes Lingelbach. Ο Hals ανανεώνει το πορτρέτο με ζωντανή πινελιά, ενώ ο Steen μετατρέπει τις σκηνές καθημερινότητας σε θεατρικές αφηγήσεις κοινωνικής συμπεριφοράς. Ο Lingelbach, επηρεασμένος από τους Μπαμποτσιάντι, μεταφέρει τις λαϊκές σκηνές στη Ρώμη του Μπαρόκ.

Η γερμανική ζωγραφική και η κληρονομιά του Cranach

Η γερμανική ενότητα αναδεικνύει τη συμβολή του Lucas Cranach στη διαμόρφωση ενός αυτόνομου καλλιτεχνικού ιδιώματος. Σε μεταγενέστερες περιόδους, οι Joachim von Sandrart και Jan Liss ενσωματώνουν την ιταλική μπαρόκ και κλασική παράδοση, αποτυπώνοντας τον συνεχή διάλογο Βορρά–Νότου.

Πορτρέτα, δυναστική εικόνα και η πολιτική της συλλογής

Έργα των Giuseppe Arcimboldo, David Teniers the Younger, Guillaume Scrots και Diego Velázquez φωτίζουν την πολιτική εικόνας των Αψβούργων. Ξεχωρίζει το εμβληματικό πορτρέτο της Infanta Margarita με γαλάζιο φόρεμα του Βελάσκεθ, υπόδειγμα ψυχολογικής διείσδυσης και αυλικής εκπροσώπησης.

Η ιταλική ζωγραφική ως κεντρικός άξονας της συλλογής

Η ιταλική τέχνη αποτελεί τον αισθητικό πυρήνα της συλλογής, χάρη κυρίως στις επιλογές του αρχιδούκα Λεοπόλδου Γουλιέλμου. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα των Τιτσιάνο, Τιντορέτο, Βερονέζε, Οράτσιο Τζεντιλέσκι, Γκουίντο Κανιάτσι και Τζοβάνι Μπατίστα Μορόνι.

Κορυφαία στιγμή της έκθεσης αποτελεί η «Στέψη με Ακάνθινο Στέφανο» του Καραβάτζιο (1603–1605), ένα από τα σημαντικότερα έργα του. Η δραματική ένταση, η αφοσίωση στη ρεαλιστική απόδοση και η βαθιά ανθρώπινη διάσταση του θέματος καθιστούν το έργο σημείο αναφοράς της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Πρέβεζα: Νέα ευρήματα από το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα

Ένα ακόμη κομμάτι της ιστορίας του Κάστρου του Αγίου Ανδρέα ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια των εργασιών ανάπλασης στην πλατεία Ηρώου της Πρέβεζας, επιβεβαιώνοντας ότι η περιοχή αποτελεί έναν από τους πιο πυκνούς σε αρχαιολογικά κατάλοιπα αστικούς χώρους της πόλης.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας, η οποία παρακολουθεί συστηματικά τόσο το έργο ανάπλασης της Τάφρου όσο και την κατασκευή του νέου Διοικητηρίου, εντόπισε νέα αρχαιολογικά στοιχεία που σχετίζονται άμεσα με το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα.

Σειρά ευρημάτων σε μικρή απόσταση από τις πρόσφατες ανακαλύψεις

Ο νέος εντοπισμός έγινε λίγους μόλις μήνες μετά την αποκάλυψη τμημάτων τοίχου και πλακοσκεπούς αγωγού ομβρίων εκτός του Κάστρου, καθώς και κινητών ευρημάτων όπως νομίσματα, κεραμικά και λουλάδες. Τα νέα στοιχεία εντοπίστηκαν σε απόσταση λίγων μέτρων από τα προηγούμενα, επιβεβαιώνοντας ότι η περιοχή λειτουργεί ως πραγματική «χρονοκάψουλα» της οχυρωμένης Πρέβεζας.

Μια περιοχή που συμπυκνώνει αιώνες οχύρωσης

Η πλατεία Ηρώου και ο περιβάλλων χώρος της Τάφρου αποτυπώνουν διαδοχικές φάσεις οχύρωσης της πόλης:

• Ενετοκρατία, 17ος αιώνας – περίοδος κατά την οποία διαμορφώνονται τα βασικά στοιχεία της οχύρωσης,

• 18ος–19ος αιώνας – επεμβάσεις και ενισχύσεις στα χρόνια του Αλή Πασά.

Τα ευρήματα βρίσκονται κυριολεκτικά λίγα εκατοστά κάτω από το σημερινό έδαφος, γεγονός που εξηγεί γιατί κάθε τεχνικό έργο στην περιοχή συνοδεύεται από αρχαιολογικές αποκαλύψεις.

Τι ακολουθεί

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας θα προχωρήσει στις απαραίτητες ανασκαφικές και τεκμηριωτικές εργασίες για τα νέα ευρήματα. Όπως δήλωσε στη Δημοτική Ραδιοφωνία Πρέβεζας η προϊσταμένη της υπηρεσίας, Ανθή Αγγέλη, μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα θα υπάρξουν αναλυτικότερες ανακοινώσεις για την ταυτότητα και τη χρονολόγησή τους.

πηγη: https://www.prevezanews.gr/

Θησαυροί στο Κλειδί Σαμικού: Νέα εντυπωσιακά ευρήματα από την ανασκαφή

H Ηλεία αποκτά ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στον αρχαιολογικό χάρτη, καθώς οι φετινές εργασίες στο Κλειδί Σαμικού έφεραν στο φως νέα, εντυπωσιακά στοιχεία για τον μνημειακό ναό που ανασκάπτεται τα τελευταία χρόνια. Η έρευνα πραγματοποιείται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλείας και το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, υπό τη διεύθυνση της Δρ. Birgitta Eder και της Δρ. Ερωφίλης‑Ίριδας Κόλια, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Gerda Henkel.

Ο ναός: Ένα μνημείο του 6ου αιώνα π.Χ. με δύο επιβλητικές αίθουσες

Ο ναός, μήκους 28 μ. και πλάτους 9,5 μ., χρονολογείται πιθανότατα στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. και αποτελείται από δύο μεγάλες, ανεξάρτητες αίθουσες, καθεμία με κεντρική κιονοστοιχία κατά μήκος του άξονά της. Η αρχιτεκτονική του υποδηλώνει σημαντική λατρευτική και διοικητική χρήση, ενώ τα ευρήματα των τελευταίων δύο ετών ενισχύουν την υπόθεση ότι μία από τις αίθουσες λειτουργούσε ως χώρος αρχειακής φύλαξης.

Τι αποκάλυψαν οι φετινές ανασκαφές

Οι εργασίες του 2025 επικεντρώθηκαν στη βορειοδυτική αίθουσα, όπου πέρυσι είχαν εντοπιστεί μια μεγάλη χάλκινη επιγραφή και ένα σχεδόν ακέραιο μαρμάρινο περιρραντήριο. Αφαιρέθηκε το παχύ στρώμα από κατεστραμμένα λακωνικά κεραμίδια της στέγης, αποκαλύπτοντας καθαρά ίχνη της πυρκαγιάς που κατέστρεψε το κτήριο στην αρχαιότητα.Στο δάπεδο της αίθουσας εντοπίστηκε μεγάλη συγκέντρωση αντικειμένων, μεταξύ των οποίων:

• συσσωρευμένα χάλκινα ελάσματα, παραμορφωμένα από τη φωτιά και την υγρασία,

• χάλκινο κάτοπτρο,

• σφραγιδόλιθος με παράσταση γονατιστής γυναίκας που λούζεται.

Τα χάλκινα ελάσματα, σε συνδυασμό με τη χάλκινη επιγραφή που είχε βρεθεί το 2024, ενισχύουν την άποψη ότι η αίθουσα είχε αρχειακή χρήση — πιθανότατα χώρος φύλαξης επίσημων εγγράφων ή διοικητικών καταλόγων.

Εντυπωσιακό εύρημα: Δισκοειδές ακρωτήριο διαμέτρου άνω του ενός μέτρου

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανεύρεση τριών θραυσμάτων πήλινου δισκοειδούς ακρωτηρίου, τα οποία επιτρέπουν την αποκατάσταση ενός μνημειακού διακοσμητικού στοιχείου, διαμέτρου τουλάχιστον ενός μέτρου. Το ακρωτήριο φέρει:

• μελανή και ερυθρή χρωματική διακόσμηση

• επάλληλες ανάγλυφες ταινίες

Πρόκειται για εύρημα που αναδεικνύει την υψηλή αισθητική και τεχνική ποιότητα του ναού.

Σημαντική διεθνής υποστήριξη

Το ερευνητικό πρόγραμμα στο Κλειδί Σαμικού υποστηρίζεται από to Ίδρυμα Gerda Henkel και τοΑυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. Η συνεργασία αυτή επιτρέπει την πολυεπίπεδη μελέτη ενός χώρου που φαίνεται πως διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λατρευτική και διοικητική ζωή της αρχαϊκής Ηλείας.

Ένας τόπος που συνεχίζει να αποκαλύπτει μυστικά

Με κάθε ανασκαφική περίοδο, το Κλειδί Σαμικού προσφέρει νέα στοιχεία για την αρχαϊκή αρχιτεκτονική, τη διοικητική οργάνωση και τις λατρευτικές πρακτικές της περιοχής. Τα φετινά ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι ο χώρος κρύβει ακόμη πολλά προς ανακάλυψη, καθιστώντας τον έναν από τους πιο υποσχόμενους αρχαιολογικούς τόπους της δυτικής Πελοποννήσου.