Η Bρετανική κυβέρνηση επέβαλε προσωρινή απαγόρευση εξαγωγής στο πορτρέτο Catrina Hooghsaet του Ρέμπραντ, ένα από τα σημαντικότερα έργα της ύστερης περιόδου του ζωγράφου, με στόχο να δοθεί χρόνος σε μουσεία και ιδρύματα να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα ποσά για την αγορά του. Το έργο, που βρίσκεται στη Βρετανία από τα μέσα του 18ου αιώνα, έχει αποτιμηθεί σε 71 εκατ. λίρες (περίπου 83 εκατ. ευρώ), καθιστώντας το το ακριβότερο αντικείμενο που έχει χαρακτηριστεί ποτέ ως «εθνικός θησαυρός».
Η απόφαση της κυβέρνησης
Το πορτρέτο, έργο του 1657, θεωρείται κορυφαίο δείγμα της ύστερης δημιουργίας του Ρέμπραντ. Η προσωρινή απαγόρευση εξαγωγής στοχεύει να επιτρέψει σε βρετανικούς φορείς να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα κεφάλαια ώστε το έργο να παραμείνει στη χώρα και να εκτίθεται δημόσια.
Οι αρμόδιες αρχές τονίζουν ότι το έργο έχει εξαιρετική σημασία για την κοινή ιστορία και την πολιτιστική ζωή της Βρετανίας, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για την κοινωνία, το φύλο, τη θρησκεία και την ταυτότητα στη Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών.
Το πορτρέτο της Catrina Hooghsaet
Η Catrina Hooghsaet ήταν πλούσια μέλος της μεννονιτικής κοινότητας του Άμστερνταμ, γνωστή για τον ασυνήθιστο τρόπο ζωής της, καθώς ζούσε χωριστά από τον σύζυγό της. Ο Ρέμπραντ αποτυπώνει με μοναδική ψυχολογική διεισδυτικότητα τον χαρακτήρα και την ατομικότητά της, επιβεβαιώνοντας την ικανότητά του να αποδίδει την εσωτερική ζωή των μοντέλων του. Το έργο, λάδι σε καμβά (126 × 98,5 εκ.), φέρει επιγραφή και υπογραφή του καλλιτέχνη και ανήκει σε μια μικρή ομάδα μεγάλων πορτρέτων σε τριών τετάρτων προφίλ.
Μια μακρά ιστορία κατοχής
Η πορεία του έργου μέσα στους αιώνες είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένη: Από την ίδια την Catrina Hooghsaet (1607–1685) πέρασε στον τρίτο σύζυγό της, Jan Schildt. Στα μέσα του 18ου αιώνα βρέθηκε στη συλλογή του John Fane, Earl of Westmorland.
Αργότερα πέρασε στη συλλογή των Dashwood και στη συνέχεια στον έμπορο τέχνης Michael Peacock. Το 1836 εντάχθηκε στη συλλογή του Edmund Higginson. Δημοπρατήθηκε δύο φορές από τον οίκο Christie’s (1846 και 1860). Κατέληξε στη συλλογή του Baron Penrhyn και των απογόνων του. Το 2015 πωλήθηκε ιδιωτικά και ξανά το 2025 μέσω Christie’s στον σημερινό ιδιοκτήτη.
Η υπουργός Τεχνών Ruth Mackenzie δήλωσε ότι «η σημασία, η ομορφιά και η ιστορία αυτού του αριστουργήματος καθιστούν επιτακτική την προσπάθεια να παραμείνει στη χώρα». Ο Andrew Hochhauser, πρόεδρος της επιτροπής αξιολόγησης, τόνισε ότι το έργο «συγκαταλέγεται στα κορυφαία επιτεύγματα του Ρέμπραντ» και αποτελεί «θεμελιώδες τεκμήριο για την ιστορία της προσωπογραφίας και της συλλογής έργων του καλλιτέχνη στη Βρετανία».
Τα κριτήρια Waverley και η διαδικασία
Η επιτροπή εισηγήθηκε την απαγόρευση εξαγωγής επειδή το έργο πληροί και τα τρία κριτήρια Waverley, που καθορίζουν αν ένα αντικείμενο είναι τόσο σημαντικό ώστε η απομάκρυνσή του να συνιστά απώλεια για το έθνος: ισχυρή σύνδεση με την εθνική ιστορία, εξαιρετική αισθητική αξία, σημασία για την έρευνα και τη μελέτη.
Η τελική απόφαση για την άδεια εξαγωγής θα ληφθεί στις 26 Δεκεμβρίου 2026, ενώ οι ενδιαφερόμενοι φορείς μπορούν να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για αγορά στην τιμή των 71.696.324,90 λιρών (συν ΦΠΑ).Αν υπάρξει συμφωνία, θα ακολουθήσει δεύτερη περίοδος αναστολής διάρκειας εννέα μηνών.
πηγη:www.finestresullart.info
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου