Co‑OPERAtive: Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει τη διαπολιτισμική παράσταση εφήβων «Μία ευχή που μπορεί και να βγει»

Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει την παράσταση μουσικού θεάτρου «Μία ευχή που μπορεί και να βγει», το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα του διαπολιτισμικού προγράμματος Co‑OPERAtive, του πρώτου φυτωρίου όπερας για εφήβους στην Ευρώπη. Η παράσταση, που δημιουργήθηκε μέσα από μια πολύμηνη εκπαιδευτική διαδικασία, ανεβαίνει την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Μια διαπολιτισμική συνάντηση εφήβων στη σκηνή της ΕΛΣ

Το Co‑OPERAtive φέρνει μαζί Αθηναίους εφήβους και ασυνόδευτους ανήλικους αιτούντες άσυλο, δημιουργώντας έναν χώρο συνύπαρξης, καλλιτεχνικής έκφρασης και αλληλοκατανόησης. Η παράσταση «Μία ευχή που μπορεί και να βγει» αποτελεί το αποτέλεσμα εβδομαδιαίων εργαστηρίων θεάτρου, μουσικής και κίνησης, όπου οι συμμετέχοντες διαμόρφωσαν συλλογικά το υλικό της παράστασης.

Η δημιουργική ομάδα και η καλλιτεχνική διαδικασία

Η παράσταση φέρει τη μουσική του Νίκου Γαλενιανού, το κείμενο και τη δραματουργία της Τζούλιας Διαμαντοπούλου και τη σκηνοθεσία της Σοφίας Βγενοπούλου, με συνεργάτιδα σκηνοθέτρια την Ελένη Ζαχοπούλου.Η επιμέλεια κίνησης ανήκει στην Αντιγόνη Γύρα, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Παύλος Θανόπουλος.

Το έργο γεννήθηκε μέσα από αυτοσχεδιασμούς, προσωπικές ιστορίες, πολυγλωσσικές αφηγήσεις και μουσικές δοκιμές, αναδεικνύοντας τη φωνή και τις εμπειρίες των εφήβων.

Έμπνευση από τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Με αφορμή το διήγημα «Ένας πολύ γέρος άντρας με τεράστια φτερά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, η παράσταση εξερευνά θέματα όπως η ξενότητα, η αποδοχή, η αλληλεγγύη και η ανάγκη για κατανόηση.

Ένα μυστηριώδες φτερωτό πλάσμα γίνεται ο καθρέφτης των φόβων, των προσδοκιών και των αναγκών μιας κοινότητας, φωτίζοντας ερωτήματα γύρω από τη μνήμη, τη μοναξιά και την αίσθηση του ανήκειν.

Η μουσική ως γέφυρα επικοινωνίας

Η μουσική του Νίκου Γαλενιανού, δημιουργημένη σε στενή σύνδεση με τις πρόβες, συνδυάζει ηλεκτρονικά στοιχεία, ζωντανό σύνολο και ρυθμικά φωνητικά μέρη.Το μουσικό υλικό λειτουργεί ως οργανικό κομμάτι της αφήγησης, συνομιλώντας με τις κινήσεις και τις φωνές των εφήβων επί σκηνής.

Ένα πρόγραμμα με διεθνή αναγνώριση

Το Co‑OPERAtive ξεκίνησε το 2019 και την ίδια χρονιά βραβεύτηκε από τον ευρωπαϊκό οργανισμό FEDORA. Στόχος του είναι η καλλιέργεια της τέχνης ως μέσου επικοινωνίας και συνύπαρξης, μέσα από τη συνεργασία εφήβων διαφορετικών καταβολών. Το πρόγραμμα υλοποιείται με την ευγενική χορηγία της Πειραιώς και σε συνεργασία με το Κοινωνικό ΕΚΑΒ, την Ευρωπαϊκή Έκφραση, τη Ζεύξις και το ΚΕΑΝ.

Πληροφορίες παραστάσεων

Κυριακή 31 Μαΐου 2026

Ώρες έναρξης: 18.00 και 20.30

Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ

Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας από 25 Μαΐου στις 12.00 μέσω ticketservices.

Σημείο Κάλλας: Η Μαρία Κάλλας «επιστρέφει» στην Επίδαυρο μέσα από μια εμβληματική εικαστική έκθεση

Με αφορμή την ανασύνθεση της ιστορικής Μήδειας του 1961, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει την έκθεση «Σημείο Κάλλας» στον περιβάλλοντα χώρο του Αρχαίου Θεάτρου Επιδαύρου, από τις 18 έως τις 21 Ιουνίου 2026. Η σκηνογραφική υπογραφή του Διονύση Φωτόπουλου και η σύγχρονη εικαστική γλώσσα του Παντελή Μάκκα συνθέτουν μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που επαναφέρει τη μορφή της Μαρίας Κάλλας στον τόπο όπου μεγαλούργησε.

Η Κάλλας ως ζωντανό ίχνος μνήμης στην Επίδαυρο

Η έκθεση «Σημείο Κάλλας» αναδεικνύει τη διαχρονική σχέση της μεγάλης ντίβας με την Επίδαυρο, έναν χώρο όπου η παρουσία της παραμένει ανεξίτηλη. Η ανασύνθεση της Μήδειας του 1961 λειτουργεί ως αφετηρία για μια νέα καλλιτεχνική ανάγνωση της εμβληματικής ερμηνείας της.

Η σκηνογραφική ματιά του Διονύση Φωτόπουλου

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνογράφος Διονύσης Φωτόπουλος επιμελείται την έκθεση, αξιοποιώντας την εμπειρία και το πάθος του για το θέατρο ώστε να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η Κάλλας «αναδύεται» μέσα από εικόνες, υλικά και μνήμες. Η προσέγγισή του συνδέει το παρελθόν με το παρόν, μετατρέποντας τον χώρο σε σκηνικό αναστοχασμού.

Video art και σύγχρονη εικαστική αφήγηση

Ο εικαστικός και video designer Παντελής Μάκκας δημιουργεί μια βιντεοεγκατάσταση που συνομιλεί με το φυσικό τοπίο και την αρχιτεκτονική του χώρου. Η σύγχρονη οπτική του προσφέρει μια νέα, δυναμική ανάγνωση της Κάλλας, μέσα από φως, κίνηση και ψηφιακή αφήγηση.

Μια έκθεση που ενώνει παρελθόν, μνήμη και σύγχρονη τέχνη

Η Εθνική Λυρική Σκηνή προτείνει μια εμπειρία που υπερβαίνει τα όρια της παραδοσιακής έκθεσης, συνδέοντας την ιστορική μνήμη με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Το «Σημείο Κάλλας» λειτουργεί ως φόρος τιμής στη μεγαλύτερη σοπράνο του 20ού αιώνα, αλλά και ως γέφυρα ανάμεσα στην κληρονομιά της και το σήμερα.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή ταξιδεύει στην Κρήτη – 56 παραστάσεις σε 29 χώρους, ένας μήνας γεμάτος μουσική και λυρική τέχνη

Μια από τις μεγαλύτερες περιοδείες στην ιστορία της πραγματοποιεί η Εθνική Λυρική Σκηνή τον Μάιο του 2026, ταξιδεύοντας σε έξι δήμους της Κρήτης με 56 παραστάσεις σε 29 διαφορετικούς χώρους. Στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ΕΛΣ ταξιδεύει στην Ελλάδα», η Κρήτη μετατρέπεται σε ένα ανοιχτό λυρικό θέατρο, που μουσική, όπερα, οπερέτα, παιδικές παραγωγές και ντοκιμαντέρ συναντούν το κοινό σε πλατείες, θέατρα, εκκλησίες, τζαμιά, πάρκα και ιστορικά μνημεία.

Μια μεγάλη πολιτιστική εξόρμηση σε όλο το νησί

Από τις 7 έως τις 31 Μαΐου, η ΕΛΣ θα βρεθεί σε Χανιά, Ρέθυμνο, Ανώγεια, Ηράκλειο, Σητεία και Ιεράπετρα, παρουσιάζοντας ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που φέρνει τη λυρική τέχνη πιο κοντά σε κάθε γωνιά της Κρήτης. Η περιοδεία αποτελεί συνέχεια του εκτεταμένου προγράμματος που ξεκίνησε το 2025 και υλοποιείται με τη στήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ενώ πραγματοποιείται σε συνεργασία με τους τοπικούς δήμους και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ, Γιώργος Κουμεντάκης, σημειώνει ότι η περιοδεία αποτελεί «μια εσωτερική επιστροφή στις αρχές και τις αξίες της κρητικής γης», τονίζοντας πως στόχος είναι η παρουσίαση της μουσικής σε όλες τις μορφές της, χωρίς όρια και στερεότυπα.

Αφιερώματα στον Μίκη Θεοδωράκη – Δύο μεγάλες συναυλίες

Η περιοδεία περιλαμβάνει δύο σημαντικά αφιερώματα στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη:100 χρόνια Μίκης Θεοδωράκης.   Με Παντελή Θαλασσινό, Νίκη Γρανά, δεκαμελές σύνολο της Ορχήστρας της ΕΛΣ και τοπικές χορωδίες.

Χανιά (10/5), Ρέθυμνο (12/5), Ανώγεια (13/5), Ιεράπετρα (15/5), Σητεία (17/5), Ηράκλειο (18/5).

Ασίκικο Πουλάκη  

Με τον Γιάννη Διονυσίου και την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Μαγνησίας.

Χανιά (18/5), Ρέθυμνο (19/5), Ανώγεια (20/5), Ιεράπετρα (21/5), Σητεία (22/5).

Συναυλίες, μουσικοθεατρικές παραστάσεις και μουσικά ταξίδια

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρεις ακόμη παραγωγές με επίκεντρο τη μουσική:

Πολλά εν θέλω να σου πω… με τον Ζαχαρία Καρούνη

Ρέθυμνο (8/5), Ανώγεια (9/5), Ιεράπετρα (10/5), Σητεία (11/5), Χανιά (12/5), Ηράκλειο (13/5).

Ροδινός: Ο θρυλικός λυράρης – μουσικοθεατρική παράσταση

Χανιά (14/5), Ηράκλειο (15/5), Ρέθυμνο (16/5), Ανώγεια (17/5), Ιεράπετρα (23/5).

Το σταυροδρόμι του κόσμου – Alcedo Folk Group

Χανιά (17/5), Ρέθυμνο (18/5), Ανώγεια (19/5), Ιεράπετρα (20/5), Σητεία (21/5).

Οπερέτα και λυρικό ρεσιτάλ – Η τέχνη στο προσκήνιο

Θέλω να δω τον Πάπα! του Θεόφραστου Σακελλαρίδη

Σητεία (19/5), Ιεράπετρα (21/5), Χανιά (23/5).

Ρεσιτάλ λυρικού τραγουδιού με Καραγιάννη, Χριστόπουλο, Σούρμπη

Ρέθυμνο (8/5), Σητεία (10/5), Ιεράπετρα (12/5), Χανιά (14/5).

Παραστάσεις για παιδιά και νέους

Ο Καραγκιόζης Ριγολέττος  

Χανιά (7/5), Ρέθυμνο (9/5), Ανώγεια (11/5), Ιεράπετρα (12/5), Σητεία (14/5).

Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει  

Χανιά (7/5), Ιεράπετρα (9/5), Σητεία (10/5), Ανώγεια (12/5), Ρέθυμνο (13/5).

Ντοκιμαντέρ για τη Μαρία Κάλλας

Το ντοκιμαντέρ «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία: Τα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας» θα προβληθεί σε:

Ανώγεια (15/5), Σητεία (20/5), Ιεράπετρα (24/5), Ρέθυμνο (25/5), Χανιά (31/5).

Monsieur Vénus στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ: Το τολμηρό μυθιστόρημα της Ρασίλντ γίνεται τραγουδιστό μονόδραμα

Ένα από τα πιο προκλητικά έργα της γαλλικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, το Monsieur Vénus της Ρασίλντ, ζωντανεύει για πρώτη φορά στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ. Η νέα παραγωγή, σε μουσική του Μαρτίν Ματαλόν και σκηνοθεσία της Ντιάνας Θεοχαρίδη σε συνεργασία με τον Αλφρέδο Άριας, παρουσιάζεται στις 30 Απριλίου και 2–3 Μαΐου 2026.

Ένα τολμηρό έργο που προηγήθηκε της εποχής του

Το Monsieur Vénus, γραμμένο το 1884, θεωρείται ένα από τα πιο ριζοσπαστικά και «κουήρ» μυθιστορήματα της εποχής του. Με θεματικές όπως η ανατροπή των έμφυλων ρόλων, η ρευστότητα της ταυτότητας και η αποδόμηση των κοινωνικών κανόνων, το έργο προκάλεσε σάλο, απαγορεύτηκε στο Βέλγιο και οδήγησε τη νεαρή συγγραφέα Ρασίλντ σε νομικές περιπέτειες. Η νέα όπερα μεταφέρει αυτή τη σκοτεινή, αισθησιακή και ανατρεπτική αφήγηση στη σκηνή με μινιμαλιστική αλλά έντονα θεατρική προσέγγιση.

Η υπόθεση και οι χαρακτήρες

Η ιστορία ακολουθεί τη Ραούλ ντε Βενεράντ, μια αριστοκράτισσα femme fatale, και τον νεαρό εργάτη Ζακ Σιλβέρ. Η σχέση τους εξελίσσεται σε ένα παιχνίδι εξουσίας, όπου η Ραούλ επιβάλλει την αντιστροφή των φύλων και των ρόλων, οδηγώντας σε πλήρη σύγχυση ταυτότητας. Η αφήγηση εξερευνά σκοτεινές επιθυμίες, κοινωνικές απαγορεύσεις και την αποδόμηση των έμφυλων κατασκευών, μέχρι την τελική μεταμόρφωση του Ζακ σε κέρινο ομοίωμα.

Η νέα παραγωγή της ΕΛΣ

Το έργο παρουσιάζεται ως «τραγουδιστό μονόδραμα» για υψίφωνο, ακορντεόν, αφηγήτρια και ηλεκτρονικά μέσα.

Συντελεστές:

Μουσική: Μαρτίν Ματαλόν

Σκηνοθεσία – Χορογραφία: Ντιάνα Θεοχαρίδη

Συνεργασία σκηνοθεσίας: Αλφρέδο Άριας

Κοστούμια: Χλόη Ομπολένσκι

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Ήχος: Ρεμί Λε Ταγιαντιέ

Ερμηνείες:

Ραούλ ντε Βενεράντ: Κλαρά Μπαρμπιέ Σερρανό

Αφηγήτρια: Ντιάνα Θεοχαρίδη

Το «Σώμα»: Οδυσσέας Πετράκης

Μουσικός: Αντονύ Μιγιέ (ακορντεόν & ακορντίνα)

Ένα έργο που γίνεται «ακτινογραφία» επιθυμίας

Οι δημιουργοί περιγράφουν την παράσταση ως μια «ακτινογραφία» της σχέσης Ραούλ–Ζακ, από την πρώτη συνάντηση έως την τελική μεταμόρφωση. Η άδεια σκηνή, το σώμα καλυμμένο με λευκό σεντόνι και η παρουσία της αφηγήτριας δημιουργούν ένα τελετουργικό περιβάλλον όπου η μουσική, η φωνή και η κίνηση αποκαλύπτουν τα σκοτεινά στρώματα της επιθυμίας και της ταυτότητας.

Πρακτικές πληροφορίες

Ημερομηνίες: 30 Απριλίου & 2–3 Μαΐου 2026

Ώρες: 20.30 (Κυριακή 19.30)

Χώρος: Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ

Συμπαραγωγή: Prima Donna

«Άννα Μπολένα» στην ΕΛΣ: «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος

Η Εθνική Λυρική Σκηνή εγκαινιάζει την άνοιξη του 2026 με μια μεγάλη νέα παραγωγή: την Άννα Μπολένα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι, σε μουσική διεύθυνση Ζακ Λακόμπ και σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση. Η όπερα θα παρουσιαστεί στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος του ΚΠΙΣΝ στις 26 και 29 Μαρτίου, καθώς και στις 2, 5, 15 και 19 Απριλίου 2026, ενταγμένη στον θεματικό άξονα της ΕΛΣ «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος». Στον ομώνυμο ρόλο κάνει το ντεμπούτο της η νεαρή υψίφωνος Μαρία Κοσοβίτσα.

Η ιστορική όπερα που σημάδεψε το ιταλικό ρομαντικό ρεπερτόριο

Η Άννα Μπολένα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα του ιταλικού μπελ κάντο, καθώς σηματοδοτεί τη μετάβαση από την καθαρή φωνητική δεξιοτεχνία σε μια πιο σύνθετη δραματουργική προσέγγιση. Η πρεμιέρα της το 1830 στο Μιλάνο γνώρισε τεράστια επιτυχία και καθιέρωσε τον Ντονιτσέττι διεθνώς. Το έργο αφηγείται τις τελευταίες ημέρες της βασίλισσας Άννας στην αυλή του Ερρίκου Η΄, καθώς η εύνοια του βασιλιά στρέφεται προς την Τζοβάννα Σεϋμούρ. Η επανεμφάνιση του παλιού της έρωτα, του λόρδου Περσύ, και η άτυχη εμπλοκή του νεαρού Σμέτον οδηγούν στην κατηγορία για μοιχεία και στη δραματική της πτώση. Στον Πύργο του Λονδίνου, λίγο πριν την εκτέλεσή της, η Άννα παραληρεί, συγχωρεί και αποδέχεται τη μοίρα της, ενώ την ίδια στιγμή ανακοινώνεται ο γάμος του βασιλιά με τη Σεϋμούρ.

Η όπερα δεν περιορίζεται στην ιστορική αφήγηση, φωτίζει ζητήματα εξουσίας, δημόσιας εικόνας και προσωπικής ευθραυστότητας, αναδεικνύοντας τη φωνή ως χώρο εσωτερικής σύγκρουσης και μνήμης. Η μουσική του Ντονιτσέττι, γεμάτη ένταση και λυρισμό, δίνει βάθος στους χαρακτήρες και καθιστά το έργο διαχρονικά επίκαιρο.

Από την Κάλλας στη σύγχρονη σκηνή

Η Άννα Μπολένα αποτελεί μέρος της «Τριλογίας των Τυδόρ» και γράφτηκε μέσα σε έναν μόλις μήνα. Παρέμεινε δημοφιλής για περίπου πενήντα χρόνια, αλλά στη συνέχεια ξεχάστηκε μέχρι τη θρυλική αναβίωσή της από τη Μαρία Κάλλας στη Σκάλα του Μιλάνου το 1957. Η ερμηνεία της Κάλλας, που συνδύαζε τεχνική αρτιότητα και τραγική εκφραστικότητα, θεωρείται μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς και καθοριστικός παράγοντας για την αναβίωση του μπελ κάντο.

Η σκηνοθετική ματιά του Θέμελη Γλυνάτση

Ο Θέμελης Γλυνάτσης, μετά την επιτυχία του Πύργου του Κυανοπώγωνα, προσεγγίζει την Άννα Μπολένα όχι ως ιστορικό μνημείο αλλά ως ζωντανό υλικό προς επανεξέταση. Η σκηνοθεσία του θέτει στο επίκεντρο το ερώτημα πώς ένα έργο του 19ου αιώνα μπορεί να παρουσιαστεί σήμερα χωρίς να εγκλωβιστεί σε μουσειακή αναπαράσταση. Η όπερα μετατρέπεται σε αστικό μελόδραμα, όπου η πολιτική σύγκρουση και η κρατική βία υποχωρούν για να αναδειχθεί η ανθρώπινη διάσταση των ηρώων: ένας ισχυρός άνδρας, μια σύζυγος-θύμα, μια αντίζηλος, ένας ξεχασμένος έρωτας.

Κεντρικό στοιχείο της παράστασης είναι η συνάντηση τριών διαφορετικών ιστορικοτήτων: της ρομαντικής, αλλά ανακριβούς, αφήγησης του Ντονιτσέττι· των ιστορικών κοστουμιών του Νίκου Γεωργιάδη από την παρουσίαση του έργου στην ΕΛΣ το 1976, και της σύγχρονης οπτικής του δημιουργικού επιτελείου. Τα κοστούμια του Γεωργιάδη αναβιώνουν μισό αιώνα μετά μέσα σε ένα νέο, τολμηρό σκηνικό περιβάλλον του Λέσλι Τράβερς, που ισορροπεί ανάμεσα στην ιστορική αυθεντικότητα και τη σύγχρονη εμπειρία.

Μια παραγωγή που συνδέει παρελθόν και μέλλον

Η νέα Άννα Μπολένα της ΕΛΣ εντάσσεται στον θεματικό άξονα «Η όπερα του μέλλοντος από τη μήτρα του παρελθόντος», επιχειρώντας να αναδείξει πώς τα κλασικά έργα μπορούν να αποκτήσουν νέα ζωή μέσα από σύγχρονες σκηνικές προσεγγίσεις. Με τη μουσική του Ντονιτσέττι, την ερμηνευτική πρόκληση του ρόλου της Άννας και τη δημιουργική συνομιλία παλιών και νέων αισθητικών, η παραγωγή υπόσχεται μια έντονη θεατρική εμπειρία.

Μουσική και αλήθεια:Το «Μπεν και Ίμο» του Μαρκ Ρέιβενχιλ έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Μια ιστορία δημιουργίας, φιλίας και σύγκρουσης στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ...Σαν να ανοίγει μια παλιά παρτιτούρα που κουβαλά μυστικά, πάθη και ανείπωτες αλήθειες, η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει την πρώτη της παραγωγή για το 2026: το «Μπεν και Ίμο» του Μαρκ Ρέιβενχιλ. Το έργο, που έκανε αίσθηση στη Βρετανία τα τελευταία χρόνια, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τις 22 Ιανουαρίου έως τις 14 Φεβρουαρίου 2026, σε σκηνοθεσία και μετάφραση του Γιώργου Σκεύα. Πρωταγωνιστούν ο Άρης Μπαλής και η Αγγελική Παπαθεμελή.

Η αληθινή ιστορία πίσω από δύο θρυλικές μορφές της μουσικής

Το έργο ζωντανεύει την ιδιαίτερη, συχνά ταραχώδη σχέση του συνθέτη Μπέντζαμιν Μπρίττεν και της μουσικού Ίμοτζεν Χολστ, δύο προσωπικοτήτων που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα. Βρισκόμαστε στο 1952, λίγο πριν από τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Ο Μπρίττεν έχει μόλις εννέα μήνες για να ολοκληρώσει τη νέα του όπερα, τη «Γκλοριάνα». Σε αυτή την περίοδο έντασης και δημιουργικής πίεσης, η Ίμοτζεν Χολστ εισβάλλει στη ζωή του ως συνεργάτιδα, σύμβουλος, αντίβαρο και τελικά ως μια βαθιά ανθρώπινη παρουσία που θα τον συνοδεύσει μέχρι το τέλος της ζωής του.

Η σχέση τους, γεμάτη συγκρούσεις, θαυμασμό, αφοσίωση και δημιουργικότητα, γίνεται ο πυρήνας ενός έργου που εξερευνά τι σημαίνει να δημιουργείς υπό πίεση, να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου και να βρίσκεις στο πρόσωπο του άλλου έναν καθρέφτη – ή έναν αντίπαλο.

Ο Ρέιβενχιλ σε μια νέα δραματουργική κατεύθυνση

Ο Μαρκ Ρέιβενχιλ, γνωστός για το ανατρεπτικό «Shopping and Fucking», στρέφεται εδώ σε έναν καθαρό ψυχολογικό ρεαλισμό. Το έργο γράφτηκε αρχικά για το BBC3 το 2013, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μπρίττεν, και παρουσιάστηκε ως σειρά επεισοδίων. Δέκα χρόνια αργότερα, ο συγγραφέας το αναδιαμόρφωσε για τη σκηνή, οδηγώντας το σε παραγωγές του Royal Shakespeare Company (2024) και του Orange Tree Theatre (2025).

Βασισμένος στα ημερολόγια της Ίμοτζεν Χολστ και στο αρχειακό υλικό του Ιδρύματος Τεχνών Britten–Pears, ο Ρέιβενχιλ συνθέτει ένα έργο για δύο ανθρώπους που παλεύουν με την τέχνη, τον εαυτό τους και τον χρόνο.

Η σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Σκεύα

Ο Γιώργος Σκεύας, γνωστός για την ποιητική και εικαστική του προσέγγιση, σημειώνει ότι η δραματουργία του έργου ακολουθεί τον ρυθμό ενός μουσικού δωματίου: δύο φωνές που κινούνται αντιστικτικά, δημιουργώντας έναν αφηγηματικό ιστό όπου η σύγκρουση γίνεται εργαλείο δημιουργίας.

«Τι συμβαίνει όταν ένας δημιουργός αισθάνεται ότι δεν είναι ποτέ αρκετός; Μπορεί η αποτυχία να γίνει καύσιμο για την τέχνη;» αναρωτιέται ο σκηνοθέτης, φωτίζοντας τον πυρήνα του έργου.

Συντελεστές και καλλιτεχνική ομάδα

Πρωτότυπη μουσική και μουσική επιμέλεια: Σήμη Τσιλαλή

Σκηνικά – κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας

Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας

Ερμηνεύουν: Άρης Μπαλής (Μπεν), Αγγελική Παπαθεμελή (Ίμο)

Συμμετέχει η Παιδική Χορωδία της ΕΛΣ υπό τη διεύθυνση της Κωνσταντίνας Πιτσιάκου

Θέλω να δω τον Πάπα! Αναβίωση της οπερέτας του Θεόφραστου Σακελλαρίδη στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ

Η Εθνική Λυρική Σκηνή επαναφέρει στη σκηνή ένα από τα πιο τολμηρά έργα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη. Η οπερέτα «Θέλω να δω τον Πάπα!» επιστρέφει στο ΚΠΙΣΝ από τις 12 Δεκεμβρίου 2025 έως τις 4 Ιανουαρίου 2026, προσφέροντας στο κοινό μια ανανεωμένη μουσικοθεατρική εμπειρία.

Η επιστροφή ενός έργου που προκάλεσε

Το έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1920 και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, σατιρίζει με χιούμορ και οξυδέρκεια την αστική κοινωνία της εποχής. Η υπόθεση επικεντρώνεται σε ένα νεόνυμφο ζευγάρι, του οποίου η σχέση δοκιμάζεται όταν η σύζυγος εκφράζει την επιθυμία να δει τον Πάπα κατά το γαμήλιο ταξίδι τους στη Ρώμη.

Δημιουργική ομάδα και ερμηνευτές

Η νέα παραγωγή παρουσιάζεται υπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Βασιλείου και τη σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη. Στη σκηνή εμφανίζεται ένα εξαιρετικό καστ λυρικών ερμηνευτών, ενώ η ενορχήστρωση έχει αποκατασταθεί και προσαρμοστεί για μικρό μουσικό σύνολο από τον Γιάννη Μπελώνη.

Η σημασία της αναβίωσης

Η αναβίωση της οπερέτας αναδεικνύει τη διαχρονικότητα του έργου και την ικανότητα του Σακελλαρίδη να συνδυάζει μουσική, θεατρικότητα και κοινωνικό σχόλιο. Η παράσταση προσφέρει στο κοινό την ευκαιρία να ξαναζήσει ένα κομμάτι της ελληνικής μουσικοθεατρικής ιστορίας με σύγχρονη ματιά.

Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει...στα Δωδεκάνησα, με ελεύθερη είσοδο

Η  παράσταση του έργου Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει του διακεκριμένου συνθέτη Νίκου Κυπουργού,  ταξιδεύει και φέτος στα νησιά. Συγκεκριμένα, στα Δωδεκάνησα «πιάνει» λιμάνι στην Πάτμο, στη Λέρο, στην Κω και στο ακριτικό Καστελλόριζο, από τις 30 Απριλίου έως και τις 19 Μαΐου 2025. Το λιμπρέτο υπογράφει ο Θωμάς Μοσχόπουλος με τη συνεργασία του συνθέτη, και τη σκηνοθεσία ο Θοδωρής Αμπαζής.

 

Αφετηρία θα έχει το φετινό ταξίδι την  Πάτμο (Πνευματικό Κέντρο Δήμου Πάτμου, 30/4 & 1, 2/5), ενώ στη συνέχεια θα σταθμεύσει στη Λέρο (Δημοτικό Κινηματοθέατρο Λέρου, Λακκί, 5, 6, 7, 8/5), στην Κω (Κινηματοθέατρο Ορφέας, Πλατεία Ελευθερίας, 12, 13, 14/5) και στο Καστελλόριζο (Πλατεία, 17, 18/5). Το πρόγραμμα της περιοδείας εμπλουτίζεται με εκπαιδευτικά εργαστήρια συμβουλευτικής και τεχνικής υποστήριξης για τη δημιουργία μουσικών συνόλων που παρουσιάζουν ο Νίκος Κυπουργός και η Ελίτα Κουνάδη, καθώς και με την προβολή της βιντεοσκοπημένης παράστασης για όλη την οικογένεια Ιζαντόρα Ντακ, βασισμένη στο ομότιτλο παραμύθι της Στέλλας Μιχαηλίδου, που παρουσιάστηκε με επιτυχία στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ.

 

Όλες οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

 

Ο Βασιλιάς της μουσικής δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος, όποιο μουσικό κομμάτι κι αν του παρουσιάζει ο Μουσικός της αυλής του. Τον Μουσικό από την απελπισία του έρχεται να βγάλει η Μούσα, που βρίσκει με τη σειρά της μια ευκαιρία να «ξαναμπεί στη δουλειά» από την οποία είχε αποκοπεί μετά τις ένδοξες εποχές του Σούμπερτ, του Μότσαρτ και του Μπαχ. Η Μούσα επιστρατεύει τις επτά νότες ως συμμάχους και εμπνέει στον Μουσικό ένα υπέροχο έργο. Ούτε κι αυτό, όμως, αφήνει ικανοποιημένο τον Βασιλιά! Είναι καιρός, λοιπόν, τη λύση να δώσει (όπως πάντα!) η φαντασία…

Το μιούζικαλ Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει του Νίκου Κυπουργού, ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του σύγχρονου ελληνικού μουσικού θεάτρου, αντλεί την έμπνευση του από το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1994 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ακροβατώντας δεξιοτεχνικά ανάμεσα στη λυρική παράδοση και τον παιγνιώδη μεταμοντερνισμό, το έργο αποτελεί μια ιδανική εισαγωγή τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων θεατών στις έννοιες, τις τεχνικές και τα εργαλεία της μουσικής γραφής. «Το Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει δεν είναι ένα έργο που γράφτηκε για παιδιά. Μόνο αφού ολοκληρώθηκε κάποιοι είδαν σε αυτό ότι έχει επιπλέον έναν εκπαιδευτικό χαρακτήρα, που το κάνει κατάλληλο και για παιδιά. Φάνηκε, λοιπόν, με έναν τρόπο, αυτό που πάντοτε πίστευα: ότι, δηλαδή, ανάμεσα στα έργα για μεγάλους και στα έργα για παιδιά, τα όρια δεν είναι πάντοτε σαφή και ευδιάκριτα», σημειώνει ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός.

 

O Θοδωρής Αμπαζής, σημαντικός δημιουργός που συνδυάζει στις δουλειές του το σύγχρονο θεατρικό με το μουσικό ιδίωμα σε αξεδιάλυτη ενότητα, υπογράφει τη σκηνοθεσία του έργου, δημιουργώντας μια ευφάνταστη και ευρηματική παράσταση με άπλετο χιούμορ, υπέροχες μελωδίες και εντυπωσιακά κοστούμια.

 

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Λιμπρέτο: Θωμάς Μοσχόπουλος (με τη συνεργασία του συνθέτη)

Μεταγραφή για μικρό σύνολο: Χαράλαμπος Γωγιός

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αμπαζής

Σκηνικό, κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Σωτηρόπουλος

Συνεργάτιδα σκηνοθέτρια: Ελεάνα Τσίχλη

 

Ερμηνεύουν: Αντώνης Κορδοπάτης (Βασιλιάς), Βάσια Ζαχαροπούλου (Μούσα), Δημήτρης Ναλμπάντης (Μουσικός)

 

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Σοφία Ευκλείδου (βιολοντσέλο), Χρήστος Σακελλαρίδης (πιάνο), Οδυσσέας Σιωζόπουλος (κλαρινέτο)

 

 

 

 

Πρόγραμμα περιοδίας

 

• Πάτμος – Πνευματικό Κέντρο Δήμου Πάτμου – 30 Απριλίου & 1 , 2 Μαΐου 2025^*

• Λέρος – Δημοτικό Κινηματοθέατρο Λέρου (Λακκί) – 5, 6, 7, 8 Μαΐου 2025^*

• Κως – Κινηματοθέατρο Ορφέας, Πλατεία Ελευθερίας – 12, 13, 14 Μαΐου 2025^*

• Καστελλόριζο – Πλατεία – 17, 18 Μαΐου 2025

 

^* Πρωινές παραστάσεις για σχολεία

 

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ, ΠΡΟΒΟΛΕΣ

 

Στο πλαίσιο της νέας περιοδείας της παράστασης του έργου Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει, ο συνθέτης Νίκος Κυπουργός και η ηθοποιός Ελίτα Κουνάδη θα πραγματοποιήσουν εκπαιδευτικά εργαστήρια συμβουλευτικής και τεχνικής υποστήριξης για τη δημιουργία μουσικών συνόλων, προσφέροντας την εμπειρία τους σε καλλιτέχνες και μουσικούς. Οι συμμετέχοντες θα αναπτύξουν τις ικανότητές τους και θα ανταλλάξουν ιδέες, ενώ παράλληλα θα παρέχονται συμβουλές και τεχνογνωσία για τη δημιουργία και την οργάνωση μουσικών σχημάτων.

 

Επιπλέον, στους χώρους παρουσίασης των παραστάσεων, θα πραγματοποιηθούν δωρεάν προβολές της βιντεοσκοπημένης παράστασης για όλη την οικογένεια Ιζαντόρα Ντακ, σε κείμενο και σκηνοθεσία Στέλλας Μιχαηλίδου και μουσική Κώστα Βόμβολου. Εμπνευσμένο από τη ζωή της σπουδαίας χορογράφου και χορεύτριας Ιζαντόρας Ντάνκαν, το έργο μιλάει για τη συμπερίληψη, την αποδοχή, τη δύναμη της συγχώρεσης και την αναγνώριση του μοναδικού «άλλου».

Στις αίθουσες το ντοκιμαντέρ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για την Μαρία Κάλλας

 

Σε οκτώ κεντρικές κινηματογραφικές αίθουσες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα προβάλλεται από τις 13 Φεβρουαρίου, το ντοκιμαντέρ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία: Τα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας, από το CINOBO.

Το ντοκιμαντέρ, σε ιδέα, έρευνα, σενάριο του Βασίλη Λούρα, σκηνοθεσία των Μιχάλη Ασθενίδη – Βασίλη Λούρα και παραγωγή της Στέλλας Αγγελέτου, φέρνει στο φως πολύτιμο αρχειακό υλικό και αποκαλύπτει για πρώτη φορά την τελευταία ηχογράφηση πρόβας που έκανε η Μαρία Κάλλας στο σπίτι της στο Παρίσι, ένα μήνα πριν τον θάνατό της.

 

 

Στόχος είναι να φωτίσει την περίοδο της προσωπικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης της Κάλλας στην Αθήνα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1937 έως το 1945, καθώς και τα χρόνια μετά το 1957, όταν η παγκόσμια πλέον ντίβα επανασυνδέεται με την Ελλάδα. Τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά επιτεύγματα, τα άγνωστα ντεμπούτα, οι προσωπικότητες που την καθόρισαν, τα ορόσημα της πορείας της, αλλά και οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα των δεκαετιών του ’40 και του ’50, οι άδικες επιθέσεις που δέχτηκε, αποτελούν βασικούς άξονες της αφήγησης της δύσκολης αλλά και μυθιστορηματικής ζωής της Κάλλας, η οποία κινήθηκε πάντα στο μεταίχμιο μεταξύ θριάμβου και τραγωδίας.

 

Πηγές για το ντοκιμαντέρ είναι  σπάνιο αρχειακό υλικό, ανέκδοτες ηχογραφήσεις, συνεντεύξεις, ηχητικά ντοκουμέντα,  για να αφηγηθεί την ιστορία των πρώτων ετών της Κάλλας: Με την άφιξή της στην Αθήνα το 1937 η δεκατετράχρονη Καλογεροπούλου πρωτοσυστήνεται ως Μαίρη στους συμμαθητές της στο Εθνικό Ωδείο, αλλά υπογράφει ως Μαριάννα στο πρώτο της συμβόλαιο με τη νεοσύστατη τότε Λυρική Σκηνή το 1940. Τον Μάρτιο του 1945, λίγο πριν φύγει από την Αθήνα για τη Νέα Υόρκη, εμφανίζεται σε συναυλία ως Mary Callas, καθώς ήδη ετοιμάζεται να ανοίξει τα φτερά της για τη μεγάλη καριέρα, οπότε θα γίνει διάσημη στα πέρατα του κόσμου ως Maria Callas. Στην πρώτη της επιστροφή στην Αθήνα το 1957, ως παγκόσμια πλέον σταρ της όπερας, εμφανίζεται στο Ηρώδειο ως Μαρία Μενεγκίνι Κάλλας.

 

Προβάλλονται αποσπάσματα συνεντεύξεων της ίδιας της Κάλλας, στο ντοκιμαντέρ περιλαμβάνονται επίσης παλαιότερες συνεντεύξεις της δασκάλας της στο Ωδείο Αθηνών Ελβίρας ντε Ιντάλγκο, των συναδέλφων της Ζωής Βλαχοπούλου, Μαρίκας Παπαδοπούλου, Άρντας Μαντικιάν, του συγγραφέα Νίκου Πετσάλη-Διομήδη, του μαέστρου Λεωνίδα Ζώρα, του φίλου της Κάλλας Βρετανού αξιωματούχου Ρέυ Μόργκαν κ.ά. Τέλος, στο ντοκιμαντέρ ακούγονται πολύτιμες μαρτυρίες ανθρώπων που συνεργάστηκαν με την Κάλλας στα χρόνια της Κατοχής, όπως του ιδρυτικού Διευθυντή της ΕΛΣ Κωστή Μπαστιά, του σκηνοθέτη της πρώτης της Τόσκας Ντίνου Γιαννόπουλου, της Διευθύντριας Χορωδίας της ΕΛΣ Έλλης Νικολαΐδη, της πιανίστας (corépétitrice) Ίρμας Κολάση, των συναδέλφων της καλλιτεχνών Σπύρου Σαλίγκαρου, Μίτσας Κουραχάνη κ.ά.

 

Βασικός κορμός της μουσικής αφήγησης του ντοκιμαντέρ είναι η ηχογράφηση από το ρεσιτάλ που έδωσε το 1957 στο Ηρώδειο, καθώς και άλλες θρυλικές στουντιακές και ζωντανές ηχογραφήσεις της Κάλλας. Επιπλέον στο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτονται για πρώτη φορά δύο πολύτιμες ανέκδοτες ηχογραφήσεις της Κάλλας: μία από το 1964 στη Λευκάδα και μία από το 1977 στο σπίτι της στο Παρίσι.

 

 

 

 

Πρόγραμμα προβολών 13-19 Φεβρουαρίου 2025

ΑΘΗΝΑ

CINOBO Όπερα 1: Παρασκευή – Κυριακή στις 18.15 & Δευτέρα – Τετάρτη στις 19.45

CINOBO Όπερα 2: Πέμπτη στις 17.30

Ταινιοθήκη της Ελλάδος 1: Πέμπτη έως Τετάρτη στις 19.00

ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2, Αμπελόκηποι: Πέμπτη έως Τετάρτη στις 18.00

ΝΑΝΑ 1 CINEMAX, Δάφνη: Πέμπτη & Δευτέρα – Τετάρτη στις 18.15

ΚΗΦΙΣΙΑ 1 CINEMAX: Πέμπτη & Δευτέρα – Τετάρτη στις 16.50

ΔΙΑΝΑ, Μαρούσι: Κυριακή στις 12.00

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ: Πέμπτη έως Τετάρτη στις 21.00

Τσαϊκόφσκι, παράσταση μπαλέτου που εμπνέεται από την προσωπική ζωή του συνθέτη και τις επιστολές του

 

Το μπαλέτο Τσαϊκόφσκι παρουσιάζεται για πρώτη φορά από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Μια νέα συναρπαστική παράσταση χορού για τη ζωή του σπουδαίου Ρώσου συνθέτη Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι ανεβαίνει με τον διακεκριμένο χορογράφο Καγετάνο Σότο συνυπογράφει με τον Ντάριο Σούσα. Μια παράσταση υψηλής έντασης για τον εσωτερικό διχασμό του συνθέτη, σε μουσική διεύθυνση Φιλίπ Φορζέ, με το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής . Από τις 14 Φεβρουαρίου 2025 και για πέντε μοναδικές παραστάσεις στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της ΕΛΣ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Το μπαλέτο με τίτλο Τσαϊκόφσκι εμπνέεται από την προσωπική ζωή του συνθέτη και τις χιλιάδες επιστολές του, οι οποίες εκδόθηκαν τα τελευταία χρόνια φέρνοντας στο φως τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Μας έχει εντυπωθεί η αξεπέραστη μουσική που συνέθεσε ο Τσαϊκόφσκι, ίσως δεν είναι γνωστό ότι ο κορυφαίος συνθέτης δεν κατάφερε να ζήσει τη ζωή του όπως εκείνος επιθυμούσε. Ο συνθέτης του Καρυοθραύστη, της Λίμνης των κύκνων, της Ωραίας κοιμωμένης, του Ευγένιου Ονιέγκιν, της «Παθητικής» Συμφωνίας φέρεται να ήταν διχασμένος ανάμεσα στις κοινωνικές συμβάσεις της ρωσικής κοινωνίας του τέλους του 19ου αιώνα και των προσωπικών του επιθυμιών, ενώ η πίεση της κοινωνίας κυριαρχούσε σε όλη του τη ζωή μέχρι τον τραγικό του θάνατο.

To μουσικό σενάριο της χορογραφίας περιλαμβάνει διάσημες χορωδιακές και ορχηστρικές συνθέσεις του Τσαϊκόφσκι όπως, μεταξύ άλλων, τον Ύμνο αρ. 6 από την Εσπερινή Λειτουργία, έργο 52, το εκπληκτικό Φινάλε της Έκτης («Παθητικής») Συμφωνίας, την αριστουργηματική Ελεγεία από τη Σερενάτα για έγχορδα σε ντο μείζονα, έργο 48, τη διάσημη Πολωνέζα από την Γ΄ Πράξη της όπερας Ευγένιος Ονιέγκιν, την Καντσονέτα από το Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε ρε μείζονα, έργο 35, το Σκέρτσο από τη Δεύτερη («Μικρή Ρωσική») Συμφωνία κ.ά. Περιλαμβάνει, όμως, και μουσικές του συνθέτη που δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό, ακόμα και μουσική που είχε απαγορευτεί από το σοβιετικό καθεστώς. 

Μέσα από την παράσταση, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον άνθρωπο πίσω από τον συνθέτη. Μέσω της ανάγνωσης αποσπασμάτων των επιστολών, θα γνωρίσουμε τις σκέψεις του για τη μουσική, την αγάπη και τις σχέσεις του, αλλά και τους φόβους και τις αμφιβολίες που είχε για τον εαυτό του. Μέσω της αφηγηματικής χορογραφίας –η οποία παρουσιάζεται σε μια αβανγκάρντ οπτική–, οι χορευτές καλούνται να αντιμετωπίσουν το έργο με υψηλή τεχνική, φαντασία και απέραντη ευαισθησία. 

Όπως σημειώνει ο Διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ Κωνσταντίνος Ρήγος: «Ο Καγετάνο Σότο, έχοντας χορέψει ένα πλούσιο ρεπερτόριο, έχει γνώση της κίνησης και θέλει να φέρνει τους χορευτές στα όριά τους: τόσο κινησιολογικά όσο και αισθητικά. Με έντονες αναφορές σε σύμβολα βγαλμένα από την ποπ κουλτούρα και χρησιμοποιώντας μια κουήρ αισθητική, δημιουργεί απόκοσμες, αλλά ταυτόχρονα λυρικές ατμόσφαιρες».

Ο ιδιοσυγκρασιακός χορογράφος Καγετάνο Σότο,υπογράφει τη χορογραφία και τη σκηνοθεσία του έργου.Ο Ντάριο Σούσα υπογράφει τη σκηνογραφία, τα κοστούμια και τους φωτισμούς.  Την Ορχήστρα της ΕΛΣ διευθύνει ο καταξιωμένος αρχιμουσικός και συνθέτης Φιλίπ Φορζέ, χρισμένος Ιππότης του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων στη Γαλλία.  

ην εξαιρετικά απαιτητική, γεμάτη προκλήσεις χορογραφία ερμηνεύουν οι χορευτές του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.