«Μόμπι Ντικ» από την πολυβραβευμένη ομάδα GAFF – Πρεμιέρα τον Οκτώβριο στο θέατρο Νέος Ακάδημος

Το έργο «Μόμπι Ντικ» μεταφέρεται στη σκηνή ως μια σύγχρονη θεατρική εμπειρία που εξερευνά: την εμμονή, τη ματαιοδοξία, την εξουσία, την πίστη, τη βία,την αυτοκαταστροφή.

Η Happy Productions εγκαινιάζει τη συνεργασία της με την πολυβραβευμένη ομάδα GAFF, παρουσιάζοντας μια σύγχρονη θεατρική μεταφορά του αριστουργήματος «Μόμπι Ντικ» του Herman Melville. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία και διασκευή της Σοφίας Καραγιάννη, κάνει πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου στο θέατρο Νέος Ακάδημος, φέρνοντας στη σκηνή ένα σκοτεινό, ποιητικό και βαθιά πολιτικό ταξίδι.

Η GAFF – Μια από τις πιο δυναμικές ομάδες του σύγχρονου θεάτρου

Τα τελευταία χρόνια, η ομάδα GAFF, με βασικούς δημιουργούς τη Σοφία Καραγιάννη και τον Ιωσηφ Ιωσηφίδη, έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο πολυσυζητημένες δυνάμεις του ελληνικού θεάτρου.

Με παραστάσεις όπως «Η Πανούκλα» «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» «Νεκρές Ψυχές, η GAFF έχει δημιουργήσει ένα προσωπικό θεατρικό σύμπαν έντασης, σωματικότητας και σκοτεινής ποιητικότητας.

Το έργο – Ένα ταξίδι στην ανθρώπινη εμμονή και αυτοκαταστροφή

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο καπετάνιος Αχαάβ (Ιωσηφ Ιωσηφίδης), ένας άνθρωπος παραδομένος στην ανάγκη να εκδικηθεί τη λευκή φάλαινα που τον σημάδεψε. Το ταξίδι του Pequod γίνεται μια σκοτεινή κατάβαση στα όρια της ανθρώπινης παράνοιας.

Σκηνοθετική ματιά – Ένας κόσμος θαλασσινός, σκληρός και εφιαλτικός

Η Σοφία Καραγιάννη δημιουργεί ένα σκηνικό περιβάλλον που θυμίζει πλοίο σε αδιάκοπο ταξίδι προς το άγνωστο. Με έντονη σωματικότητα, κινηματογραφική ατμόσφαιρα και πυκνό ηχητικό κόσμο, η παράσταση μετατρέπει τη σκηνή σε μια καθηλωτική εμπειρία υψηλής αισθητικής.

Σημείωμα σκηνοθέτη – Γιατί «Μόμπι Ντικ» σήμερα

Η Καραγιάννη σημειώνει ότι το έργο επιλέχθηκε γιατί «μοιάζει τρομακτικά με τον κόσμο που ζούμε». Ο Αχαάβ γίνεται η μορφή μιας εξουσίας που παρασύρει τους πάντες μέσα από φόβο, όραμα και υπόσχεση σκοπού, ενώ το πλήρωμα συμμετέχει, σιωπά, συναινεί.

Το έργο θέτει κρίσιμα ερωτήματα:Πόσο εύκολα μια κοινωνία παραδίδεται στην παράνοια; Πού αρχίζει η ευθύνη όλων; Ποιον ακολουθούμε και μέχρι πού;

Συντελεστές (αλφαβητικά)

Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Διονύσης Λάνης

Δημήτρης Μαμιός

Γιάννης Μάνθος

Χρήστος Παπαδόπουλος

Κωνσταντίνος Πασσάς

Πρεμιέρα: Δευτέρα 26 Οκτωβρίου

Χώρος: Θέατρο Νέος Ακάδημος

«Μπουμπουλίνας 18»: Η μαρτυρία που συγκλόνισε την Ευρώπη επιστρέφει στη σκηνή

 

Η παράσταση‑ντοκουμέντο για τη Δικτατορία ανεβαίνει ξανά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Ο πόνος διαπερνά τη λήθη, τα τραύματα πάλλονται μέσα στον χρόνο σαν ανοιχτές πληγές και σαν φάροι μνήμης... Η παράσταση «Μπουμπουλίνας 18» έρχεται ξανά στη σκηνή για να θυμίσει πως η τέχνη μπορεί να γίνει μαρτυρία, αντίσταση και δικαίωση.

Η παράσταση που σημάδεψε το κοινό επιστρέφει

Μετά την επιτυχημένη παρουσίασή της στο Φεστιβάλ Αθηνών, η παράσταση «Μπουμπουλίνας 18» επιστρέφει για νέο κύκλο στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Η σκηνική μεταφορά βασίζεται στη συγκλονιστική μαρτυρία της Κίττυς Αρσένη, γραμμένη το 1968, κατά τη διαδρομή της με το τρένο από το Παρίσι στο Στρασβούργο.

Η νεαρή τότε ηθοποιός είχε μόλις διαφύγει από την Ελλάδα για να καταθέσει στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τα βασανιστήρια που υπέστη στα κρατητήρια της οδού Μπουμπουλίνας, κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας. Η κατάθεσή της, μαζί με δεκάδες άλλες, συνέβαλε καθοριστικά στη διεθνή καταγγελία του καθεστώτος και οδήγησε στην αποχώρηση της Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η μαρτυρία πέρα από τη βία

Παρότι η Αρσένη υπέστη βασανιστήρια, η μαρτυρία της δεν εστιάζει στη βία. Αντίθετα, στρέφει το βλέμμα στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της, στο κοινό όραμα για ελευθερία, στη δύναμη της συντροφικότητας και της αντίστασης.

Η παράσταση φωτίζει αυτή τη λεπτή, ανθρώπινη διάσταση: την επιμονή στην αξιοπρέπεια, την πίστη σε έναν κόσμο δικαιότερο, την αλληλεγγύη που γεννιέται μέσα στο σκοτάδι.

Από το κολαστήριο στο καμαρίνι: η σκηνοθετική ματιά της Σοφίας Καραγιάννη

Οι τρεις μήνες εγκλεισμού οδήγησαν την Κίττυ Αρσένη σε μια σύγχυση μνήμης και πραγματικότητας, σε σημείο να μην ξεχωρίζει αν βρίσκεται στο κελί ή στο καμαρίνι της. Αυτή η εσωτερική ρωγμή γίνεται για τη βραβευμένη σκηνοθέτη Σοφία Καραγιάννη η αφετηρία για μια σκηνική μεταμόρφωση: το κολαστήριο της Μπουμπουλίνας γίνεται θεατρικό καμαρίνι, ένας χώρος όπου η μνήμη και η τέχνη συναντιούνται.

Η αιτία της σύλληψης της Αρσένη –μια κασέτα με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη– μετατρέπεται σε σκηνικό μοτίβο. Ο Θεοδωράκης κρατείται την ίδια περίοδο στο ίδιο κτίριο. Η Αρσένη δεν τον βλέπει ποτέ, αλλά ακούει το σφύριγμά του. Στην παράσταση, αυτό το σφύριγμα γίνεται ηχητικό τοπίο μνήμης, βίας και βαθιάς επιθυμίας για ελευθερία.

Η Αμαλία Αρσένη φέρνει τη μνήμη στη σκηνή

Η Αμαλία Αρσένη, ανιψιά της Κίττυς Αρσένη, ενσαρκώνει τη μαρτυρία με τρόπο που συνδέει προσωπική και συλλογική μνήμη. Η ερμηνεία της λειτουργεί ως φόρος τιμής στη γυναίκα που τη διαμόρφωσε και την οδήγησε στο θέατρο, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου η ιστορία γίνεται ζωντανή εμπειρία.

Social Media Copy