Βενετία: Τα «Aperitifs at the Museum 2026» επιστρέφουν με επιστημονικές συζητήσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις και δράσεις για τη φύση στη λιμνοθάλασσα

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βενετίας ανοίγει ξανά την αυλή του Fontego dei Turchi για μια σειρά θερινών εκδηλώσεων που συνδυάζουν επιστήμη, περιβάλλον, βιβλίο και κοινωνικό διάλογο. Τα «Aperitifs at the Museum 2026» προσφέρουν στους κατοίκους και στους επισκέπτες έναν χώρο συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών για τη λιμνοθάλασσα, τη φύση και την επιστημονική έρευνα, σε μια χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα.

Ένα καλοκαίρι συζητήσεων στην αυλή του Fontego dei Turchi

Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται καθ’ όλη τη θερινή περίοδο, με τη συνεργασία της ένωσης Laguna nel bicchiere, που προσφέρει γευσιγνωσία κρασιών από τα «ανακαλυμμένα ξανά» αμπέλια της Βενετίας. Στόχος είναι η ενίσχυση της επαφής του κοινού με την επιστήμη, την ιστορία και το περιβάλλον της λιμνοθάλασσας.

Επιστήμη και φύση στη Βενετία: Η Πύλη Βιοποικιλότητας

Πέμπτη 18 Ιουνίου, 18:30  

Με τους Fantina Madricardo (CNR ISMAR) και Luca Mizzan (Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Giancarlo Ligabue)

Η εκδήλωση παρουσιάζει τη «Venice Biodiversity Gateway», μια φυσική και ψηφιακή πύλη του National Biodiversity Future Center (NBFC) που συνδέει έρευνα, θεσμούς και πολίτες. Στόχος είναι η διάδοση της επιστημονικής γνώσης και η ενίσχυση της συμμετοχής της κοινότητας στην προστασία της βιοποικιλότητας.

Βιβλιοπαρουσίαση: Dragon Bones, Stone Tongues and Other Delusions

Πέμπτη 9 Ιουλίου, 18:30  

Με τον συγγραφέα Diego Sala και τον Mauro Bon

Μια ζωντανή αφήγηση για την ιστορία της παλαιοντολογίας, γεμάτη μύθους, δράκους, γίγαντες, λάθη και απρόσμενες ανακαλύψεις. Ένα ταξίδι στις πρώτες ερμηνείες των απολιθωμάτων, πριν από την εποχή των δεινοσαύρων.

Βιβλιοπαρουσίαση: Secrets of Ice. The Drift of Larsen B.

Πέμπτη 27 Αυγούστου, 18:30  

Με τις Beatrice Peruffo, Martina Bocci (Legambiente) και Luca Mizzan

Ένα μυθιστόρημα που συνδέει τη Βενετία με την Ανταρκτική, εξερευνώντας το ερώτημα: «Γιατί, ενώ γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε, δεν δρούμε για την κλιματική αλλαγή;». Τέσσερις νέοι ταξιδεύουν ως το παγόβουνο Larsen B, αντιμέτωποι με ένα σύστημα εξουσίας που εμποδίζει την ενεργειακή μετάβαση.

Ο λύκος στις πεδιάδες: Μια απροσδόκητη επιστροφή

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου, 18:30  

Με τους Mauro Belardi και Mauro Bon

Μετά από δεκαετίες απουσίας, ο λύκος επεκτείνει την παρουσία του στις πεδινές περιοχές της Ιταλίας. Η εκδήλωση εξετάζει τα επιστημονικά δεδομένα, τους μύθους και τις προκλήσεις της συνύπαρξης ανθρώπου και άγριας ζωής.

Πώς να συμμετάσχετε

Η συμμετοχή είναι δωρεάν με κράτηση, η οποία ανοίγει στις 08:00 το πρωί της Παρασκευής πριν από κάθε εκδήλωση.

Οι κρατήσεις γίνονται αποκλειστικά online, στην πλατφόρμα του Μουσείου, επιλέγοντας την κατηγορία «Special routes».

Peggy Guggenheim στο Λονδίνο: Η γέννηση μιας συλλέκτριας παρουσιάζεται στη Βενετία

Η Πινακοθήκη Peggy Guggenheim στη Βενετία φωτίζει ένα από τα πιο καθοριστικά –και συχνά παραγνωρισμένα– κεφάλαια στη διαδρομή της θρυλικής προστάτιδας των τεχνών. Η έκθεση Peggy Guggenheim in London. Birth of a Collector ανασυνθέτει την εκρηκτική διετία 1938–1939, όταν η γκαλερί Guggenheim Jeune στο Λονδίνο αναμετρήθηκε με τον συντηρητισμό της βρετανικής σκηνής και συνέβαλε στη διαμόρφωση της σύγχρονης τέχνης στη χώρα.

Η έκθεση στη Βενετία

Από τις 25 Απριλίου έως τις 19 Οκτωβρίου 2026, η Peggy Guggenheim Collection παρουσιάζει τη μεγαλύτερη έως σήμερα μουσειακή έκθεση αφιερωμένη στην περίοδο του Λονδίνου και στην πρώτη γκαλερί της Guggenheim, που λειτούργησε στην Cork Street από το 1938 έως το 1939. Με την επιμέλεια των Gražina Subelytė και Simon Grant, η έκθεση αναδεικνύει τη στιγμή όπου η Guggenheim διαμορφώνει οριστικά την ταυτότητά της ως συλλέκτρια και υπερασπίστρια της πρωτοπορίας του 20ού αιώνα.

Λονδίνο 1938–1939: μια σκηνή σε μετάβαση

Η δράση της Guggenheim Jeune εντάσσεται σε ένα σύνθετο πολιτιστικό τοπίο: από τη μία, ο θεσμικός συντηρητισμός της Βρετανίας· από την άλλη, η αυξανόμενη επιρροή των ευρωπαϊκών πρωτοποριών. Η γκαλερί της Guggenheim, μαζί με χώρους όπως το Redfern Gallery και το Mayor Gallery, αμφισβήτησε τις παραδοσιακές εκθεσιακές νόρμες και έδωσε βήμα σε καλλιτέχνες και πρακτικές που τότε θεωρούνταν ριζοσπαστικές.

Είκοσι εκθέσεις σε δεκαοκτώ μήνες

Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο, η Guggenheim Jeune παρουσίασε περισσότερες από είκοσι εκθέσεις. Ανάμεσά τους τη πρώτη ατομική έκθεση του Βασίλι Καντίνσκι στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια έκθεση αφιερωμένη στον Ζαν Κοκτό, τη  πρώτη έκθεση αποκλειστικά για το κολάζ, μια παρουσίαση σύγχρονης γλυπτικής που προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, μια έκθεση έργων παιδιών, όπου εμφανίστηκε και έργο του νεαρού Λούσιαν Φρόιντ, σηματοδοτώντας το εκθεσιακό του ντεμπούτο.

Τα έργα και οι καλλιτέχνες

Η έκθεση στη Βενετία συγκεντρώνει περίπου 100 έργα από διεθνή μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, σχέδια, φωτογραφίες, μαριονέτες και αρχειακό υλικό, αναδεικνύοντας την πολυφωνία της Guggenheim Jeune.

Συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι:

Eileen Agar, Jean Arp, Barbara Hepworth, Kandinsky, Rita Kernn-Larsen, Piet Mondrian, Henry Moore, Cedric Morris, Sophie Taeuber-Arp, Yves Tanguy.

Δίκτυα, φιλίες και πνευματικές συμμαχίες

Κεντρικό στοιχείο της αφήγησης είναι οι σχέσεις που στήριξαν το έργο της Guggenheim. Συνεργασίες με προσωπικότητες όπως ο Samuel Beckett, ο Marcel Duchamp, ο Roland Penrose, ο Herbert Read και η Mary Reynolds διαμόρφωσαν το πνευματικό της περιβάλλον και ενίσχυσαν την επιρροή της στη σύγχρονη τέχνη.

Από την αφαίρεση στον σουρεαλισμό

Η έκθεση ανοίγει με έργα που συνδέονται με την αφαίρεση και τον σουρεαλισμό, δύο άξονες που καθόρισαν το πρόγραμμα της γκαλερί. Ακολουθούν ενότητες αφιερωμένες σε επιμέρους εκθέσεις της Guggenheim Jeune, όπως:

• η αναδρομική του Καντίνσκι, η πρώτη στη Βρετανία
• η έκθεση της Marie Vassilieff, που συνέδεε τέχνη, χειροτεχνία και σχεδιασμό
• η έκθεση σύγχρονης γλυπτικής του 1938, καθοριστική για τη διάδοση νέων γλυπτικών γλωσσών

Πορτρέτα, πρωτοπορίες και νέες φωνές

Η ενότητα για τον Cedric Morris παρουσιάζει ένα ζωντανό πορτρέτο της λονδρέζικης καλλιτεχνικής κοινωνίας. Εκεί εντάσσεται και το έργο του νεαρού Lucian Freud, που σηματοδοτεί την πρώτη του δημόσια εμφάνιση.

Ακολουθούν ενότητες για τους Charles Howard και Heinz Henghes, που αποτυπώνουν το εύρος των καλλιτεχνικών αναζητήσεων της εποχής.

Atelier 17: η επανάσταση της χαρακτικής

Ιδιαίτερη θέση κατέχει το Atelier 17 του Stanley William Hayter, το εργαστήριο που εισήγαγε στη Βρετανία μια νέα, πειραματική προσέγγιση στη χαρακτική, βασισμένη στη συνεργασία και την τεχνική καινοτομία.

“Abstract and Concrete Art”: μια έκθεση με ιδεολογικό βάρος

Η αναβίωση της ιστορικής έκθεσης του Μαΐου 1939, Abstract and Concrete Art, αποτελεί κομβικό σημείο της διαδρομής. Σε μια Ευρώπη που βυθιζόταν στην πολιτική καταδίωξη και τον εξαναγκασμό σε εξορία, η έκθεση λειτούργησε ως δήλωση υπέρ της ελευθερίας της καλλιτεχνικής έρευνας και της διεθνούς ανταλλαγής.

πηγη: https://www.finestresullarte.info/

Πώς αλλάζει η εποχή των Μπιενάλε: Από την παγκόσμια άνθηση στην ανάγκη για ένα νέο μοντέλο διεθνούς έκθεσης

Η μορφή της διεθνούς μπιενάλε, που γεννήθηκε στη Βενετία το 1895 και εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Καθώς οι πολιτιστικοί θεσμοί επαναπροσδιορίζουν τον ρόλο τους σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, τεχνολογικών μετασχηματισμών και κορεσμού του θεσμού, τίθεται το ερώτημα: μπορεί η μπιενάλε να εξελιχθεί ή οδεύει προς την εξάντληση;

Από τους τροβαδούρους στις μαγικές προβολές: Πώς πεθαίνουν τα καλλιτεχνικά είδη

Η ιστορία της τέχνης δείχνει ότι κάθε μορφή έκφρασης εξαρτάται από τις δομές που τη στηρίζουν. Οι μεσαιωνικοί τροβαδούροι εξαφανίστηκαν όταν χάθηκαν τα φεουδαρχικά συστήματα που τους προστάτευαν. Οι μαγικές προβολές του 17ου αιώνα έσβησαν με την έλευση του κινηματογράφου.

Όπως σημειώνει το κείμενο, τα καλλιτεχνικά είδη συχνά φτάνουν σε ένα σημείο «ολοκλήρωσης» — δεν εξαφανίζονται απαραίτητα, αλλά συνεχίζουν υπό το βάρος της αίσθησης ότι ανήκουν σε μια προηγούμενη εποχή.

Η γέννηση και η παγκόσμια εξάπλωση της μπιενάλε

Η Βενετία του 1895 αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης ενός θεσμού που σήμερα έχει εξαπλωθεί σε δεκάδες χώρες, συχνά λειτουργώντας ως εργαλείο πολιτιστικής πολιτικής, τουρισμού και αστικής προβολής.

Στις δεκαετίες του 1990 και 2000, οι μπιενάλε έγιναν σύμβολο της παγκοσμιοποίησης: νέες διοργανώσεις εμφανίστηκαν σε πόλεις όπως η Αβάνα και το Γιοχάνεσμπουργκ, προτείνοντας ένα πολυκεντρικό, μη δυτικοκεντρικό μοντέλο τέχνης.

Η επιρροή θεωρητικών όπως ο Édouard Glissant ενίσχυσε την ιδέα της «σχέσης» και της πολιτισμικής αλληλεπίδρασης, μετατρέποντας τις μπιενάλε σε χώρους όπου η διαφορά δεν οδηγεί σε σύγκρουση αλλά σε δημιουργικότητα.

Η εποχή του «φεστιβαλισμού» και η κόπωση του θεσμού

Μετά το 1999, η κριτική προς τους επιμελητές που λειτουργούσαν ως «μετα-καλλιτέχνες» εντάθηκε. Ο κριτικός Peter Schjeldahl εισήγαγε τον όρο «festivalism», περιγράφοντας έργα που παράγονται για γρήγορη κατανάλωση, χωρίς βαθύτερη κριτική αξία.

Παράλληλα, η υπερπληθώρα μπιενάλε δημιούργησε ένα αίσθημα κορεσμού. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας του άρθρου, ακόμη και οι πιο ενεργοί επιμελητές της εποχής άρχισαν να αισθάνονται ότι το μοντέλο είχε φτάσει στα όριά του.

Η κλιματική κρίση και το τέλος της ατέρμονης μετακίνησης

Οι μπιενάλε βασίζονται σε ένα μοντέλο συνεχούς διεθνούς μετακίνησης έργων, καλλιτεχνών και κοινού. Σήμερα, με την κλιματική κρίση σε πλήρη εξέλιξη, αυτό το μοντέλο θεωρείται ολοένα και πιο προβληματικό.

Το άρθρο θέτει το ερώτημα: Μπορούμε να φανταστούμε νέες μορφές διεθνούς καλλιτεχνικής ανταλλαγής που δεν βασίζονται σε αεροπλάνα και μεταφορές υψηλού αποτυπώματος;

Προς ένα νέο υβριδικό μέλλον: Μικτή πραγματικότητα και πολυκεντρικές εκθέσεις

Ο συγγραφέας προτείνει ότι η λύση ίσως βρίσκεται σε τεχνολογίες μικτής πραγματικότητας και χωρικής υπολογιστικής. Παραδείγματα όπως η VR εγκατάσταση Voice of Void του Ho Tzu Nyen δείχνουν πώς πολλαπλά κοινά σε διαφορετικές πόλεις μπορούν να μοιραστούν την ίδια εμπειρία σε πραγματικό χρόνο.

Έτσι, οι μπιενάλε θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε δικτυωμένες, πολυκεντρικές εκθέσεις, όπου η φυσική παρουσία συνδυάζεται με ψηφιακή συμμετοχή.

 Η μπιενάλε δεν πεθαίνει — μεταμορφώνεται

Όπως δεν εξαφανίστηκαν εντελώς οι τροβαδούροι ή οι μαγικές προβολές, έτσι και η μπιενάλε δεν φαίνεται καταδικασμένη να χαθεί.

Αντίθετα, μπορεί να μεταλλαχθεί σε μια νέα μορφή τέχνης, προσαρμοσμένη στις τεχνολογικές και οικολογικές ανάγκες της εποχής μας. Η ανάγκη για διεθνή διάλογο, κοινή εμπειρία και φυσική συνύπαρξη παραμένει σταθερή — και ίσως αποτελέσει τη βάση για το επόμενο μεγάλο βήμα του θεσμού.

ΠΗΓΗ: https://www.artforum.com/

Μπιενάλε της Βενετίας: Όταν το Ελληνικό Περίπτερο γίνεται Πλατωνικό Σπήλαιο- Το «Escape Room»

 

Στη Βενετία του 2026, η Ιστορία της τέχνης συναντά την πολιτική της Ευρώπης, το Ελληνικό Περίπτερο στα Giardini μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο Πλατωνικό Σπήλαιο. 

Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης, ένας από τους πιο ανήσυχους και διεθνώς αναγνωρισμένους δημιουργούς της ελληνικής σκηνής, παρουσιάζει το «Escape Room», μια εγκατάσταση που δεν προσκαλεί απλώς τον θεατή να εισέλθει, αλλά να αμφισβητήσει, να συγκρουστεί και να επαναδιαπραγματευτεί την ίδια την έννοια της αλήθειας. Από τις 9 Μαΐου έως τις 22 Νοεμβρίου 2026, η Ελλάδα καταθέτει μια από τις πιο πολιτικά φορτισμένες και εννοιολογικά αιχμηρές συμμετοχές της τελευταίας δεκαετίας.

Ένα Πλατωνικό Σπήλαιο για την εποχή της μετα-αλήθειας

Ο Αγγελιδάκης επανενεργοποιεί την πλατωνική αλληγορία ως ένα εμβυθιστικό περιβάλλον που συνομιλεί με την εποχή της μετα-αλήθειας, της οθόνης ως νέου σπηλαίου και της ανόδου του εθνικιστικού λαϊκισμού. Το Ελληνικό Περίπτερο γίνεται ένας μηχανισμός αλήθειας που αποκαλύπτει τις πολιτικές και ιδεολογικές στρώσεις της ίδιας του της ύπαρξης. Ο καλλιτέχνης το περιγράφει ως «Παγωμένο Φασιστικό και Αποικιοκρατικό Σπήλαιο», έναν χώρο όπου η ιστορία δεν είναι παρελθόν αλλά επίμονη αντανάκλαση.

Το Περίπτερο ως δωμάτιο απόδρασης και ως ψυχαναλυτικό υποκείμενο

Το «Escape Room» λειτουργεί ως ένα παιχνίδι που δεν προσφέρει εύκολη έξοδο. Το κτίριο μοιάζει να προσπαθεί να ξεφύγει από τον ίδιο του τον εαυτό, από το έτος της γέννησής του, το 1934, όταν η Ευρώπη βυθιζόταν στον φασισμό και οι Ναζί ξεκινούσαν τους διωγμούς κατά των ομοφυλόφιλων. Ο επιμελητής Γιώργος Μπεκιράκης περιγράφει το Περίπτερο ως μια «κάψουλα» που ιστορικές και βιωμένες εκδοχές της ελληνικότητας συνυπάρχουν, συγκρούονται και αποκαλύπτουν τις πολιτισμικές καθηλώσεις που διαμορφώνουν την ταυτότητα.

Η GRECIA μετατρέπεται σε ένα ψυχαναλυτικό σώμα που αφηγείται τις αντιφάσεις της ευρωπαϊκής ταυτότητας, ενώ τα γλυπτά του Αγγελιδάκη λειτουργούν ως θραύσματα μιας ιστορίας που δεν ειπώθηκε ποτέ επίσημα.

Η μυθοπλασία ως εργαλείο αποδόμησης της αλήθειας

Ο Αγγελιδάκης χρησιμοποιεί συστηματικά τη μυθοπλασία για να αποδομήσει την αυθεντία της Ιστορίας. Με χιούμορ, παραμόρφωση και ανατροπή, δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια δεν είναι δεδομένη αλλά υπό διαπραγμάτευση. Το «queering» λειτουργεί ως μέθοδος αποσταθεροποίησης των μηχανισμών που ορίζουν την ταυτότητα, την πολιτισμική μνήμη και την αντίληψή μας για τον κόσμο.

Η ιταλική κυβέρνηση αποστασιοποιείται από τη συμμετοχή της Ρωσίας στη Μπιενάλε της Βενετίας

Έντονη συζήτηση έχει προκαλέσει στην Ιταλία η ανακοίνωση ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα συμμετάσχει στην 61η Διεθνή Έκθεση Τέχνης της Μπιενάλε της Βενετίας. Το ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού (MiC) έσπευσε να διευκρινίσει ότι η απόφαση ελήφθη αποκλειστικά και ανεξάρτητα από το Ίδρυμα La Biennale di Venezia, παρά τη διαφορετική θέση που έχει εκφράσει η ιταλική κυβέρνηση.

Η παρέμβαση του Υπουργείου ήρθε μετά από δηλώσεις του προέδρου της Μπιενάλε, Pietrangelo Buttafuoco, οι οποίες δημιούργησαν σύγχυση σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο και τις κυβερνητικές προθέσεις. Σε επίσημη ανακοίνωση, το MiC υπογράμμισε ότι η πιθανή συμμετοχή της Ρωσίας αποτελεί αποκλειστική επιλογή της Μπιενάλε, η οποία λειτουργεί ως αυτόνομος οργανισμός και λαμβάνει ανεξάρτητα τις καλλιτεχνικές της αποφάσεις.

Το Υπουργείο επανέλαβε επίσης τη σταθερή θέση της Ιταλίας απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, τονίζοντας τη συνεχή δέσμευση της χώρας στην προστασία της ουκρανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, η οποία έχει πληγεί σοβαρά από τις πολεμικές επιχειρήσεις. Ο υπουργός Πολιτισμού Alessandro Giuli έχει επαναλάβει σε πολλές συναντήσεις με ουκρανικές αρχές ότι η Ιταλία παραμένει ενεργός υποστηρικτής της διάσωσης και αποκατάστασης μνημείων που έχουν υποστεί ζημιές.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ιταλία έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες, μεταξύ των οποίων η συμβολή στην αναστήλωση του Ορθόδοξου Καθεδρικού Ναού της Μεταμορφώσεως στην Οδησσό, ενός από τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης, που υπέστη εκτεταμένες καταστροφές. Η δράση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο διεθνές πρόγραμμα στήριξης της ουκρανικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το MiC επισημαίνει ότι η απόφαση της Μπιενάλε για τη ρωσική συμμετοχή δεν αντικατοπτρίζει την επίσημη κυβερνητική θέση και ότι η κυβέρνηση δεν έχει τη δυνατότητα ούτε την πρόθεση να παρέμβει στις καλλιτεχνικές επιλογές ενός ανεξάρτητου πολιτιστικού θεσμού. Η Μπιενάλε, όπως υπενθυμίζεται, έχει πλήρη ευθύνη για την επιλογή των χωρών και των καλλιτεχνών που συμμετέχουν.

Η συζήτηση για τη συμμετοχή της Ρωσίας έρχεται σε μια περίοδο όπου η Μπιενάλε βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο αντιπαραθέσεων, καθώς η έκθεση του 2026 βασίζεται σε μια ημιτελή λίστα 111 καλλιτεχνών που είχε συντάξει η εκλιπούσα καλλιτεχνική διευθύντρια Koyo Kouoh, χωρίς την παρουσία Ιταλών δημιουργών. Η επιμελητική ομάδα έχει δηλώσει ότι η λίστα δεν μπορεί πλέον να τροποποιηθεί, γεγονός που έχει προκαλέσει περαιτέρω αντιδράσεις.

Η υπόθεση αναδεικνύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας θεσμός διεθνούς κύρους όταν οι καλλιτεχνικές επιλογές συναντούν την πολιτική πραγματικότητα, ενώ η ιταλική κυβέρνηση επιχειρεί να διαχωρίσει ξεκάθαρα τη θέση της από τις αποφάσεις της Μπιενάλε.

Η Βενετία της Αναλήψεως του Canaletto οδηγεί τις δημοπρασίες Old Masters στη Νέα Υόρκη

Ένα θεατρικό πανόραμα της Βενετίας, αριστοτεχνικά διατηρημένο, αναμένεται να σπάσει ξανά ρεκόρ...Το μνημειώδες έργο του Canaletto «Venice, the Bucintoro at the Molo on Ascension Day» θεωρείται η πιο εντυπωσιακή απεικόνιση της Βενετίας που φιλοτεχνήθηκε στην Αγγλία μεταξύ 1746 και 1755. Το έργο, που είχε δημοπρατηθεί πριν από 20 χρόνια από τον οίκο Christie’s ως μέρος της συλλογής Champalimaud, είχε τότε καταρρίψει κάθε προηγούμενο ρεκόρ για τον Ιταλό ζωγράφο.

Κορυφαίο έργο στην Old Masters Week του Φεβρουαρίου

Η εμβληματική αυτή σύνθεση θα ηγηθεί των δημοπρασιών Old Masters στη Νέα Υόρκη στις 4 Φεβρουαρίου 2026, με προεπισκόπηση από τις 29 Ιανουαρίου έως τις 3 Φεβρουαρίου στο Rockefeller Center. Το έργο, τολμηρό στη σύνθεση και εκθαμβωτικό στην παλέτα και την τεχνική του, παραγγέλθηκε γύρω στο 1754 από την οικογένεια King (μετέπειτα Κόμητες Lovelace) και παρέμεινε στην κατοχή της για σχεδόν δύο αιώνες.

Η Βενετία της Αναλήψεως: Τελετουργία και ιστορία σε έναν πίνακα

Η σκηνή απεικονίζει τη γιορτή της Αναλήψεως, μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στο ετήσιο ημερολόγιο της Βενετίας, θέμα στο οποίο ο Canaletto επανερχόταν συχνά για να αποδώσει την επισημότητα και τη λαμπρότητα της λιμνοθάλασσας. Πρόκειται για την τελευταία γνωστή εκδοχή του θέματος από αυτή την οπτική γωνία, με την πρώτη να έχει φιλοτεχνηθεί για τον πρώτο Πρωθυπουργό της Βρετανίας, Ρόμπερτ Γουόλπολ, και να έχει πωληθεί τον Ιούλιο του 2025 στο Λονδίνο για το παγκόσμιο ρεκόρ των £31.935.000 ($43.851.545).

«Αψεγάδιαστη διατήρηση – οπτική δύναμη»

Ο Andrew Fletcher, επικεφαλής του τμήματος Old Masters του Christie’s, δήλωσε: «Είναι συναρπαστικό να διαχειρίζεσαι την πώληση ενός τόσο θεατρικού αριστουργήματος του Canaletto, που μέσα από την κλίμακα, το χρώμα και τη σύνθεσή του, αποτελεί ένα από τα πιο οπτικά ισχυρά έργα του. Το γεγονός ότι διατηρείται σχεδόν ανέπαφο, όπως όταν βγήκε από το καβαλέτο του καλλιτέχνη, το καθιστά ακόμη πιο ελκυστικό για τους σημερινούς συλλέκτες που αναζητούν το απόλυτο.»

Περιοδεία πριν τη δημοπρασία

Το έργο θα παρουσιαστεί σε τρεις διεθνείς σταθμούς πριν τη δημοπρασία:

– 7-12 Νοεμβρίου: Christie’s Rockefeller Center, Νέα Υόρκη (20/21 Marquee Week)

– 20-21 Νοεμβρίου: Christie’s Henderson, Χονγκ Κονγκ (Luxury Week)

– 27 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου: Christie’s King Street, Λονδίνο (Classic Week)

 Canaletto, Βενετία, Christie’s, Old Masters, δημοπρασία 2026

πηγή:artdaily.cc

Salvador Dalí στη Βενετία: Η Galeries Bartoux εγκαινιάζει νέο χώρο με έργα από το Dalí Universe

Η Βενετία υποδέχεται έναν νέο πολιτιστικό προορισμό, καθώς σήμερα, 10 Οκτωβρίου 2025, εγκαινιάζεται η πρώτη ιταλική έδρα της Galeries Bartoux, στο ιστορικό κτήριο του πρώην Cinema Accademia, στην καρδιά του Dorsoduro. Η έκθεση περιλαμβάνει εμβληματικά γλυπτά του Salvador Dalí από τη συλλογή Dalí Universe, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία συνάντησης του σουρεαλιστικού ονείρου με τη διαχρονική γοητεία της Βενετίας.

Έργα-σύμβολα του σουρεαλισμού σε διάλογο με την πόλη

Ανάμεσα στα έργα που εκτίθενται ξεχωρίζουν τα "The Triumphant Elephant", "Profile of Time", "Triumphant Angel" και "Persistence of Time", γλυπτά που ενσαρκώνουν την εικαστική φιλοσοφία του Dalí και την εμμονή του με τον χρόνο, τη μεταμόρφωση και το φαντασιακό. Η έκθεση σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής για τη Galeries Bartoux, που φιλοδοξεί να συνδυάσει την Τέχνη με την Τεχνολογία, την ιστορία και την κοινότητα.

Ένας νέος πολιτιστικός κόμβος στη Βενετία

Το νέο εκθεσιακό κέντρο εκτείνεται σε 1.200 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει αίθουσες για μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις, έναν κινηματογράφο εμβύθισης 500 τ.μ., το Café des Arts και έναν ιδιωτικό κήπο γλυπτικής. Η διεύθυνση του χώρου έχει αναλάβει η Βενετσιάνα Lorenza Lain, με στόχο τη δημιουργία ενός διαλόγου ανάμεσα στη σύγχρονη δημιουργία και την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης.

Επόμενη στάση: «Dalí è Venezia» τον Δεκέμβριο

Η πρώτη μεγάλη έκθεση του νέου χώρου, με τίτλο «Dalí è Venezia», θα εγκαινιαστεί τον Δεκέμβριο και θα περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα, λιθογραφίες και ένα πρωτότυπο εμβυθιστικό φιλμ που αναπλάθει τη Βενετία μέσα από το βλέμμα του μεγάλου σουρεαλιστή. Η έκθεση απευθύνεται τόσο στο φιλότεχνο κοινό όσο και στους επισκέπτες της πόλης, ενισχύοντας τη θέση της Βενετίας ως παγκόσμιο εργαστήριο πολιτισμού.

Η Βενετία και το Μουσείο Palazzo Mocenigo τιμούν τη μνήμη του Casanova

 

Με αφορμή την 300ή επέτειο από τη γέννηση του Τζάκομο Καζανόβα, το Μουσείο Palazzo Mocenigo στη Βενετία παρουσιάζει μια φιλόδοξη έκθεση που αποκαλύπτει τις πολλαπλές πτυχές της προσωπικότητάς του. Από τις 29 Αυγούστου έως τις 2 Νοεμβρίου 2025, η έκθεση με τίτλο "Casanova 1725–2025. Η Κληρονομιά ενός Μύθου ανάμεσα στην Ιστορία, την Τέχνη και τον Κινηματογράφο" επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον θρυλικό Βενετσιάνο μέσα από αυθεντικά έγγραφα, έργα τέχνης του 18ου αιώνα και κινηματογραφικά τεκμήρια.

Η έκθεση Casanova στη Βενετία

Ο Τζάκομο Καζανόβα υπήρξε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες και γοητευτικές μορφές της ευρωπαϊκής ιστορίας. Συγγραφέας, ποιητής, διπλωμάτης και τυχοδιώκτης, έζησε ανάμεσα σε βασιλικές αυλές, φιλοσόφους και καλλιτέχνες, ενσαρκώνοντας την εποχή του Διαφωτισμού και της αντίφασης. Η έκθεση στο Palazzo Mocenigo παρουσιάζει τεκμήρια από το αρχείο του Aldo Ravà, πίνακες από τη Βιβλιοθήκη Correr, σκίτσα σκηνικών και κοστουμιών από τη συλλογή του Ιδρύματος Massimo και Sonia Cirulli, καθώς και αυθεντικά θεατρικά κοστούμια από τη Sartoria Teatrale Farani.

Τρεις αιώνες μύθου και πολιτισμικής κληρονομιάς

Το εκθεσιακό ταξίδι αρχίζει με την αντιπαραβολή ενός πορτρέτου του Καζανόβα, αποδιδόμενου στον Pietro Longhi, με την κινηματογραφική απεικόνιση του Federico Fellini από την ταινία του 1976. Ακολουθεί αφιέρωμα στον Φελίνι με σκηνές από τη βιογραφική του προσέγγιση, ενώ παρουσιάζονται και τα βραβευμένα κοστούμια του Danilo Donati. Η έκθεση συνεχίζεται με έργα του 18ου αιώνα που αποτυπώνουν τη μυθολογική και αισθησιακή ατμόσφαιρα της εποχής, καθώς και με ενότητες αφιερωμένες στη ζωή του Καζανόβα, από την απόδραση από τις φυλακές Piombi έως τα τελευταία του χρόνια στη Βοημία.

Η έκθεση ολοκληρώνεται με ένα αφιέρωμα στον Aldo Ravà, έναν από τους πρώτους μελετητές του Καζανόβα, παρουσιάζοντας σπάνιες εκδόσεις των έργων του σε πολλές γλώσσες, που μαρτυρούν τη διαχρονική γοητεία του θρυλικού Βενετσιάνου. Το Palazzo Mocenigo προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να ανακαλύψει κανείς τον Καζανόβα όχι μόνο ως εραστή και περιπετειώδη ταξιδευτή, αλλά ως πολιτισμικό φαινόμενο που εξακολουθεί να εμπνέει τρεις αιώνες μετά τη γέννησή του.

Εγκαινιάστηκε ο νέος Πολυμεσικός Χώρος στις Gallerie dell’Accademia της Βενετίας

 

 Oι Gallerie dell’Accademia στη Βενετία παρουσίασαν τον νέο Πολυμεσικό Χώρο, έναν διαδραστικό χώρο που προσφέρει μοναδική πρόσβαση στα Επιστημονικά και Συντηρητικά Εργαστήρια του μουσείου. Πρόκειται για το μοναδικό μουσείο στην Ιταλία με εσωτερικό επιστημονικό εργαστήριο και το πρώτο που διαθέτει ψηφιακό μικροσκόπιο 3D.

Τεχνολογία αιχμής για την ανάλυση των έργων τέχνης

Χάρη στην 3D ψηφιακή μικροσκοπία, οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν λεπτομέρειες αόρατες στο γυμνό μάτι, απαραίτητες για την κατανόηση της δομής, των τεχνικών εκτέλεσης και της κατάστασης διατήρησης των έργων. Οι εικόνες υπερυψηλής ανάλυσης αποκαλύπτουν στοιχεία που συμβάλλουν στην ανασύνθεση της ιστορίας των έργων.

Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου υπό νέο φως

Στο νέο χώρο, οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν το σχέδιο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου, με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Οι ψηφιακές μεγεθύνσεις αποκαλύπτουν την τρύπα από διαβήτη στον αφαλό και τη σφραγίδα AV (Accademia Veneta) στο κάτω μέρος του φύλλου, επιβεβαιώνοντας υποθέσεις που δεν είχαν τεκμηριωθεί μέχρι σήμερα.

Ψηφιακή πρόσβαση σε έργα που δεν εκτίθενται

Ο Πολυμεσικός Χώρος επιτρέπει την προβολή ευαίσθητων έργων που δεν μπορούν να εκτεθούν λόγω συντήρησης. Ανάμεσά τους, το Πορτρέτο Νεαρής Κοπέλας με Μπισκότο της Rosalba Carriera, έργο του 1888, που απεικονίζει ένα κορίτσι με μεγάλα γαλάζια μάτια και ένα παραδοσιακό βενετσιάνικο γλυκό Bussolà.

Αναγεννησιακά αριστουργήματα σε νέα διάσταση

Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να εξερευνήσουν το έργο Αλληγορία της Φρόνησης ή της Ματαιοδοξίας του Giovanni Bellini, το οποίο παρουσιάζεται στην έκθεση Modern Bodies: Η κατασκευή του σώματος στη Βενετία της Αναγέννησης, μαζί με έργα των Leonardo, Michelangelo, Dürer και Giorgione.

Σύγχρονη υποστήριξη και συνεργασίες

Το έργο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη των Venice International Foundation, Venice In Peril, Associazione Best Talent di Venezia και Banco Energia S.p.A. Società Benefit, ενώ ο Διευθυντής του μουσείου, Δρ. Giulio Manieri Elia, τόνισε τη σημασία της διαφάνειας και της σύνδεσης του κοινού με τις επιστημονικές δραστηριότητες του μουσείου.

Πηγές: https://www.finestresullarte.info/

«Η Βενετία ταξιδεύει ξανά»: Ο Canaletto σπάει ρεκόρ σε δημοπρασία στο Λονδίνο

 

Μια λιμνοθάλασσα γεμάτη φως, γόνδολες που γλιστρούν σαν σκιές πάνω στο νερό, και ένας ουρανός που μοιάζει να ανασαίνει μαζί με την πόλη. Η Βενετία του Canaletto δεν είναι απλώς μια τοπιογραφία — είναι μια τελετουργία μνήμης, μια εικαστική συμφωνία που αιχμαλωτίζει την ψυχή της πόλης. Και τώρα, σχεδόν τρεις αιώνες μετά τη δημιουργία της, αυτή η Βενετία ταξίδεψε ξανά — αυτή τη φορά όχι με γαλέρα, αλλά με σφυρί δημοπρασίας.

 Ένα αριστούργημα που έγραψε ιστορία

Ο πίνακας του Canaletto Venice, the Return of the Bucintoro on Ascension Day (1731–1732), που κάποτε κοσμούσε τα γραφεία του Ρόμπερτ Γουόλπολ, πρώτου πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, πωλήθηκε για 31,9 εκατομμύρια λίρες (43,9 εκατ. δολάρια) στον οίκο Christie’s στο Λονδίνο, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Ιταλού ζωγράφου. Το έργο ξεπέρασε κατά πολύ την αρχική εκτίμηση των 20 εκατ. λιρών και έγινε η δεύτερη υψηλότερη τιμή που έχει επιτευχθεί ποτέ για Old Master στον συγκεκριμένο οίκο, μετά τον πίνακα του Ρούμπενς Lot and His Daughters το 2016.

Με διαστάσεις 86 x 137 εκ., είναι η μεγαλύτερη σύνθεση του Canaletto που έχει εμφανιστεί στην αγορά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο οίκος Christie’s χαρακτήρισε το έργο ως «σε εξαιρετική κατάσταση διατήρησης» και δημιούργημα της «καλλιτεχνικής του ακμής». Η επικεφαλής της δημοπρασίας, Maja Markovic, δήλωσε πως το αποτέλεσμα «μαρτυρά την εξαιρετική ποιότητα και διαχρονική απήχηση του έργου».

 Από τη Downing Street στη δημοπρασία

Το έργο αποκτήθηκε το 1730 από τον Edward Walpole, στο πλαίσιο του Grand Tour που πραγματοποίησε για λογαριασμό του πατέρα του. Μαζί με το ζευγάρι του Grand Canal from Palazzo Balbi to the Rialto, κοσμούσε το σαλόνι της Downing Street 10 κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Walpole, προτού μεταφερθεί στο Houghton Hall το 1742.

Ο Canaletto, τότε στα 30 έτη  του, είχε ήδη αναπτύξει μια μοναδική τεχνική απεικόνισης της Βενετίας, συνδυάζοντας αρχιτεκτονική ακρίβεια με ατμοσφαιρική ευαισθησία. Η σκηνή της Αναλήψεως, με τον Δόγη να ρίχνει ένα δαχτυλίδι στη θάλασσα ως σύμβολο της ένωσης της πόλης με το νερό, αποτυπώνεται με τελετουργική μεγαλοπρέπεια. Μια παράδοση που συνεχίστηκε μέχρι την πτώση της Βενετικής Δημοκρατίας το 1797.

πηγή: https://news.artnet.com/

Τιντορέττο και η σύνδεσή του με τη Βενετία! Η πόλη τιμά την 500ή επέτειο από την γέννησή του!

Μεγάλη έκθεση για τον νεαρό  Tittorento (Τιντορέττο), τον σπουδαίο ζωγράφο της Αναγέννησης που συνδέθηκε, όσο κανένας άλλος καλλιτέχνης, με τη Βενετία, πραγματοποιείται στην Gallerie Dell' Accademia της ιταλικής πόλης και θα διαρκέσει τιτορεντο μέχρι τις 6 Ιανουαρίου. 

Όντας μια από τις μεγαλύτερες ιδιοφυίες της Αναγέννησης, ο Τιντορέττο (Jiacopo Robusti ήταν το πταγματικό του όνομα), θεωρείται ως ο πιο Βενετός από όλους τους καλλιτέχνες της περιόδου, καθώς είναι η προσωπικότητα που σημάδεψε περισσότερο την Γαληνότατη Δημοκρατία της Βενετίας με το αλάνθαστο στυλ του. 

Του Ανδρέα Αναγνωστόπουλου 

Ο Τιντορέττο, που κλήθηκε από τους αξιωματούχους της Βενετικής Αυτοκρατορίας να διακοσμήσει εκκλησίες και παλάτια στο ιστορικό κέντρο της πόλης, κατάφερε να εντυπωσιάσει και να επηρεάσει με τα θαυμαστά έργα του ολόκληρες γενιές καλλιτεχνών και εραστών της τέχνης, όπως τους συγχρόνους του, Δομίνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο), Ρούμπενς και Βελάσκεθ. 

Με αφορμή την 500ή επέτειο από την γέννησή του, ο Τιντορέττο "επέστρεψε" στην Βενετία, όχι μόνο στη Gallerie Dell' Accademia αλλά και σε ξεχωριστή έκθεση στο Παλάτι των Δόγηδων, η οποία είναι αφιερωμένη στα χρόνια της ωριμότητας του ιδιοφυούς ζωγράφου.

 Από τις 10 Μαρτίου 2019, πολλά αριστουργήματα του Ιταλού καλλιτέχνη θα εκτεθούν επίσης στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον, στις ΗΠΑ, στην πρώτη έκθεση εκτός Ευρώπης που είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στον Βενετό ζωγράφο.  

Όσον αφορά την έκθεση στην Accademia της Βενετίας, επικεντρώνεται στα χρόνια όπου η βενετική ιδιοφυία της Αναγέννησης πειραματίστηκε και υιοθέτησε ένα στυλ, ικανό να ανανεώσει ολόκληρο των κώδικα της ζωγραφικής. 

Οι επισκέπτες μπορούν να πραγματοποιήσουν ένα συναρπαστικό ταξίδι στους καλλιτεχνικούς πειραματισμούς του Τιντορέττο, μαθαίνοντας επίσης το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο έζησε και εργάστηκε ο μεγάλος Αναγεννησιακός ζωγράφος.  

Από το 1538, έτος των πρώτων έργων του καλλιτέχνη, μέχρι το 1548, όταν ο πρώτος πίνακάς του παρουσιάστηκε δημόσια στην Scuola Grande di San Marco (Μεγάλη Σχολή του Αγίου Μάρκου) και συνοδεύτηκε από τεράστια επιτυχία, ο Τιντορέττο διανύει μια περίοδο που ακόμα συζητείται μεταξύ των ιστορικών τέχνης. Αυτό συμβαίνει γιατί η δραστηριότητα του ζωγράφου, εκείνη την εποχή, δεν μπορεί ακόμα να οριστεί από ένα συγκεκριμένο εργαστήριο ή από μια πλήρως διαμορφωμένη προσωπικότητα. 

Για αυτόν τον λόγο, υπάρχει η ανάγκη να δώσουμε προσοχή στο καλλιτεχνικό και πολιτιστικό πλαίσιο που χαρακτήρισε τη Βενετία κατά τις δεκαετίες του 1530 και του 1540 - με την επίδειξη πινάκων των Τιτσιάνο, Πορντενόνε, Μπονιφάτσιο ντε Πιλάτι, Φραντσέσκο Σαλβιάτι και άλλων. Έτσι, μπορούμε να διαπιστώσουμε πώς ο Τιντορέττο μεταμόρφωσε τα καλλιτεχνικά μοντέλα του, προκειμένου να αναπτύξει την δραματική και επαναστατική μέθοδό του, που κατέστησε μοναδική την ζωγραφική του.  

Περίπου 60 έργα, εκ των οποίων 26 είναι πραγματικά εξαιρετικής ομορφιάς, αναπαριστούν την πρώτη δημιουργική δεκαετία του Τιντορέττο, μέσα σε μια έκθεση χωρισμένη σε τέσσερα τμήματα, τα οποία ακολουθούν χρονολογική σειρά.

Τα εκθέματα προέρχονται όχι μόνο από το βενετικό μουσείο, αλλά και, μεταξύ άλλων, από τον Λούβρο, το Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον, την Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης.

Παράλληλα, στα εκθέματα περιλαμβάνονται πίνακες και γλυπτά καλλιτεχνών που εργάστηκαν στο ίδιο περιβάλλον με τον Τιντορέττο, όπως οι Αντρέα Σκιαβόνε, Τζουζέπε Πόρτα Σαλβιάτι και Μπαρτολομέο Αμμαννάτι. 

Πηγές 

https://www.venetoinside.com/

Gallerie Dell' Accademia

http://www.gallerieaccademia.it/

Κοινό κίνημα πολιτών και οργανισμών της Μεσογείου για την προστασία της Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς

Ασπίδα προσπασίας για την Πολιτιστική Κληρονομιάςτην καθώς και την  προώθηση του βιώσιμου τουρισμού δημιουργούν ενεργοί πολίτες από τις πόλεις Ρόδος, Βενετία, Κέρκυρα, Ντουμπρόβνικ, Σαντορίνη και Πάφος! 

Εκπρόσωποι ΜΚΟ και ομάδων πολιτών από τους έξι μεγάλους τουριστικούς προορισμούς της ανατολικής Μεσογείου συναντήθηκαν στη Βενετία και έθεσαν επί τάπητος ζητήματα όπως οι επιπτώσεις της αυξανόμενης τουριστικής ανάπτυξης στις πόλεις τους, στο περιβάλλον και στην πολιτιστική κληρονομιά.

Οι συμμετέχοντες οργανισμοί συμφώνησαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να εκπροσωπήσουν ένα κοινό κίνημα, δίνοντας στους πολίτες βήμα και καθιστώντας τους ενεργό παράγοντα στη διαδικασία τουριστικής ανάπτυξης.

Εκ μέρους της Ρόδου, αντιπροσωπεία της RICHeS αποτελούμενη από το Χρίστο Ν. Μαλιαράκη και τη Χάννι Παλιού συμμετείχε στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Μεγάλη Αίθουσα του  υψηλού κύρους Ιδρύματος Ateneo Veneto, της Ακαδημίας της Βενετίας για τις Τέχνες, την Επιστήμη, τα Γράμματα και τον Πολιτισμό. Ο κ. Μαλιαράκης πραγματοποίησε ομιλία στη συνέλευση περίπου εκατό συμμετεχόντων, με την παρουσία δημοσιογράφων από μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες. 

Σύμφωνα με τον άξονα δράσης και συνεργασίας, εντός του 2018 , θα πραγματοποιηθεί μια δεύτερη συνάντηση όπου η συνεργασία αυτή θα επισημοποιηθεί. Οι στόχοι αυτής της συνεργασίας έχουν ήδη διατυπωθεί και περιλαμβάνουν: κοινή δέσμευση για την προώθηση του αειφόρου τουρισμού με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό, την προστασία του περιβάλλοντος και τη διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής μας κληρονομιάς. 

Για την επίτευξη των στόχων αυτών, οι οργανισμοί θα σχεδιάσουν δράσεις ευαισθητοποίησης, δικτύωσης, ανάπτυξης και ανταλλαγής καλών πρακτικών και θα υποστηρίξουν την προαγωγή και εφαρμογή καλύτερων πολιτικών. Τελικός στόχος είναι η διασφάλιση υψηλής ποιότητας ζωής τόσο για τις τοπικές κοινότητες όσο και για τους επισκέπτες.

Το δίκτυο των οργανισμών που προς το παρόν είναι ανεπίσημο, αποτελείται από τις έξι πόλεις που αναφέρθηκαν και αντιπροσωπεύονται από έξι διαφορετικούς οργανισμούς, και θα είναι ανοικτό για περαιτέρω ένταξη νέων μελών στο μέλλον.

Σύσκεψη στη Βενετία για τον υπερτουρισμό και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς

Πρόσκαιρα οφέλη- μακροπρόθεσμη απειλή; Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί ο μαζικός τουρισμός ή "υπερτουρισμός" για τοπικές κοινωνίες δημοφιλών προορισμών που ασφυκτιούν από την ροή τουριστών όχι μόνο σε επίπεδο καθημερινότητας ενώ απειλείται και η "βιωσιμότητα" των πολιτιστικών τους μνημείων, μόλυνση, κυκλοφοριακή συμφόρηση, έλλειψη νερού...

 Με πρωτοβουλία του “Gruppo25Aprile” της Βενετίας και του Συλλόγου “San Giacomo”

της Κέρκυρας έξι ΜΚΟ από έξι κορυφαίους προορισμούς της Ανατολικής Μεσογείου (Βενετία, Ντουμπρόβνικ, Κέρκυρα, Σαντορίνη, Πάφος και Ρόδος) θα συναντηθούν την προσεχή Παρασκευή 13 Απριλίου σε διεθνή σύσκεψη στη Βενετία για να συζητήσουν θέματα όπως ο υπερτουρισμός, η προστασία της πολιτιστικής - ιστορικής κληρονομιάς και η ασκούμενη πίεση στους φυσικούς πόρους. 

Στόχος είναι ηστενή συνεργασία πάνω σε σχετικά θέματα και στη δημιουργία μιας κοινής φωνής ώστε να αυξήσει τις πιθανότητες να ακουστεί από τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Η RICHeS θα εκπροσωπηθεί από τον κ. Χρίστο Μαλιαράκη (Πρόεδρο), ο οποίος θα μιλήσει στη συνεδρίαση της ολομέλειας, και την κα. Χάνι Παλιού (Ταμία).