Marc Chagall: Το “The Painter’s Bouquet” έφτασε τα 8.850 δολάρια στη δημοπρασία της Burchard Galleries στη Φλόριντα

Στη δημοπρασία της Burchard Galleries στις 19 Ιουλίου στη Φλόριντα, το λιθογραφικό έργο του Marc Chagall «The Painter’s Bouquet» σημείωσε τιμή 8.850 δολαρίων, συμπεριλαμβανομένου του buyer’s premium. Το έργο μοιράστηκε την κορυφαία θέση της δημοπρασίας με ένα περιδέραιο από χρυσό 14Κ και διαμάντια, που έφτασε την ίδια τιμή.

Το έργο του Chagall στην κορυφή της δημοπρασίας

Το «The Painter’s Bouquet», λιθογραφία του 1967, ξεχώρισε στη δημοπρασία της Burchard Galleries στο St. Petersburg της Φλόριντα, φτάνοντας τα 8.850 δολάρια. Η τιμή κινήθηκε στο μέσο της εκτίμησης, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή ζήτηση για έργα του Chagall στη δευτερογενή αγορά. 

Τι άλλο ξεχώρισε στη δημοπρασία

Την ίδια τιμή πέτυχε και ένα περιδέραιο από χρυσό 14Κ με μοτίβο φύλλων και διαμάντια, δείχνοντας το ενδιαφέρον των συλλεκτών τόσο για εικαστικά έργα όσο και για κοσμήματα υψηλής ποιότητας.

Συγκριτικά στοιχεία από άλλες δημοπρασίες Chagall

Άλλες πρόσφατες δημοπρασίες δείχνουν ότι τα έργα του Chagall συνεχίζουν να κινούνται δυναμικά:

– Το «Le Bouquet du Peintre» (1967) έχει εκτιμήσεις μεταξύ 8.000–12.000 δολαρίων σε διεθνείς οίκους.   

– Σε δημοπρασίες του 2026 εμφανίζονται επίσης σειρές λιθογραφιών και portfolio με τιμές που κυμαίνονται ανάλογα με την πληρότητα και την κατάσταση των έργων. LiveAuctioneersLiveAuctioneers. Marc Chagall (1887-1985); 13 Plates, From Les Quinze Dernières Lithographies De Marc Chagal... Auction

Πλήρης αναφορά

Η Burchard Galleries θα δημοσιεύσει αναλυτική αναφορά σε επόμενο δελτίο, με λεπτομέρειες για όλα τα lots και τις τελικές τιμές.

Marc Chagall: Ο ζωγράφος που έπλασε τον έρωτα με χρώμα

Ο Marc Chagall δεν ζωγράφιζε τον κόσμο όπως ήταν. Τον ζωγράφιζε όπως τον ένιωθε. Στους πίνακές του, οι άνθρωποι πετούν, τα σπίτια λυγίζουν, οι βιολιστές στέκονται στις στέγες και οι εραστές αιωρούνται πάνω από τις πόλεις. Ήταν ένας ποιητής με πινέλο, ένας ονειροπόλος που δεν φοβήθηκε ποτέ να αγαπήσει — και να το δείξει.

Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1887 στο Βιτέμπσκ της Λευκορωσίας, σε μια φτωχή εβραϊκή οικογένεια. Ο πατέρας του κουβαλούσε βαρέλια με ρέγγες, η μητέρα του διατηρούσε ένα μικρό παντοπωλείο. Το σπίτι τους ήταν γεμάτο παιδιά, προσευχές, μουσική και σιωπές. Από εκείνα τα πρώτα χρόνια, ο μικρός Μοϊσέι (όπως ήταν το εβραϊκό του όνομα) έμαθε να βλέπει τον κόσμο αλλιώς: όχι μέσα από τα μάτια, αλλά μέσα από την καρδιά.

Η οικογένειά του, η εβραϊκή του ταυτότητα, οι τελετές, οι γάμοι, οι θρήνοι, τα παραμύθια της γιαγιάς του — όλα αυτά έγιναν τα πρώτα του χρώματα. Δεν ζωγράφιζε για να εντυπωσιάσει. Ζωγράφιζε για να θυμάται. Για να κρατήσει ζωντανό έναν κόσμο που έσβηνε.

Και ύστερα ήρθε η Bella.

Τη γνώρισε το 1909. Ήταν κόρη χρυσοχόου, μορφωμένη, ευαίσθητη, με βλέμμα που έμοιαζε να διαβάζει πίσω από τις λέξεις. Όταν την είδε για πρώτη φορά, είπε: «Τα μάτια της είναι σαν μαύρα αμύγδαλα. Η σιλουέτα της, σαν φλόγα». Από εκείνη τη μέρα, η Bella έγινε το φως του. Η μούσα του. Η αιώνια νύφη στους πίνακές του. Η γυναίκα που αιωρείται δίπλα του στο The Birthday, που τον φιλάει στον αέρα στο Over the Town, που τον κοιτάζει με άπειρη τρυφερότητα στο Lovers in Blue.

Η Bella δεν ήταν απλώς μοντέλο. Ήταν η ψυχή του. Έγραφε ποιήματα, του διάβαζε, τον ενθάρρυνε, τον προστάτευε. Μαζί έζησαν εξορίες, πολέμους, φτώχεια και δόξα. Μαζί έφυγαν από την Ευρώπη για να σωθούν από τον ναζισμό. Μαζί μεγάλωσαν την κόρη τους, την Ida. Όταν η Bella πέθανε ξαφνικά το 1944, ο Chagall σταμάτησε να ζωγραφίζει για μήνες. Έγραφε μόνο. Έγραφε για εκείνη. Για τη σιωπή που άφησε πίσω της. Για την απουσία που έγινε παρουσία.

Κι όμως, η Bella δεν έφυγε ποτέ από τους πίνακές του. Συνέχισε να πετά δίπλα του, να τον κρατά από το χέρι, να του θυμίζει ότι η αγάπη είναι το μόνο χρώμα που δεν ξεθωριάζει.  Η δεύτερη σύζυγός του, Valentina (Vava) Brodsky, εμφανίζεται σε μεταγενέστερα έργα, αλλά η Bella παρέμεινε η αιώνια έμπνευσή του.

Ένας αιώνιος εραστής του χρώματος και της φαντασίας

Ο Chagall έζησε μέχρι τα 97 του. Ζωγράφιζε μέχρι τέλους. Οι πίνακές του βρίσκονται σήμερα στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου: στο MoMA, στο Centre Pompidou, στο Art Institute of Chicago, στο μουσείο που φέρει το όνομά του στη Νίκαια. 

 Πώς επηρέασαν τα βιώματά του την τέχνη του

 Η παιδική του ηλικία, η θρησκευτική παράδοση του Χασιδισμού, η φτώχεια, η εξορία, οι πόλεμοι και η απώλεια της Bella διαμόρφωσαν το σύμπαν του. Οι πίνακές του είναι γεμάτοι αιωρούμενες φιγούρες, μουσικούς, ζώα, χωριά, άγγελους και εραστές — όλα στοιχεία που συνθέτουν ένα ονειρικό, προσωπικό σύμπαν, γεμάτο νοσταλγία και πνευματικότητα.

Σημαντικά έργα και πού βρίσκονται

Ο Marc Chagall δημιούργησε μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του 20ού αιώνα, γεμάτα συμβολισμό, έρωτα και εβραϊκή μνήμη. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του:

- I and the Village (1911) – MoMA, Νέα Υόρκη

- The Birthday (1915) – MoMA, Νέα Υόρκη

- America Windows (1977) – Art Institute of Chicago

- The Ceiling of the Opéra Garnier (1964) – Παρίσι

- The Four Seasons (1974) – Chase Tower Plaza, Σικάγο

- The Bible Series – Musée National Marc Chagall, Νίκαια

- White Crucifixion (1938) – Art Institute of Chicago

 Στην Ιστορία έμειναν εκθέσεις του όπως στπ MoMA, Νέα Υόρκη (1946) – Πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση στο  Musée du Louvre, Παρίσι (1947, 1959, 1969) – Εθνική αναγνώριση.

 To Musée National Marc Chagall στην Νίκαια διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή έργων του. Αριστουργήματά του βρίσκονται στο MoMA, Νέα Υόρκη, στο Art Institute of Chicago και στο Tate Modern, Λονδίνο. Οι φιλότεχνοι μπορούν να θαυμάσουν έργα του στο Centre Pompidou, Παρίσι, στο  UN Headquarters, Νέα Υόρκη και στο Jerusalem Windows, Ισραήλ.

 Πόσο κοστολογούνται τα έργα του σήμερα

Τα έργα του Chagall έχουν πουληθεί σε δημοπρασίες  έως και 28,5 εκατομμύρια δολάρια. Το ρεκόρ κατέχει ο πίνακας Les Amoureux, που πουλήθηκε το 2017 στη Sotheby’s Νέας Υόρκης για 28.453.000 δολάρια.Τα έργα του πωλούνται για εκατομμύρια, αλλά η αξία τους δεν μετριέται σε χρήμα. Μετριέται σε συναίσθημα.

Γιατί ο Chagall δεν ζωγράφιζε απλώς εικόνες. Ζωγράφιζε αναμνήσεις. Ζωγράφιζε έρωτα. Ζωγράφιζε την Bella. «Η τέχνη πρέπει να είναι έκφραση αγάπης — αλλιώς δεν είναι τίποτα.» είπε χαρακτηριστικά ο Marc Chagall

Μια έκθεση για τον μάγο τους χρώματος και τoν ποιητή των εικόνων Marc Chagall

 

"Η τέχνη πρέπει να είναι μια έκφραση αγάπης, αλλιώς δεν είναι τίποτα." έλεγε ο Marc Chagall (1887-1985), ένας από τους πιο συναρπαστικούς καλλιτέχνες του μοντερνισμού. Οι φανταστικές και ποιητικές εικόνες του χαρακτηρίζονται από φωτεινά, έντονα χρώματα και μοτίβα που παραμένουν αινιγματικά μέχρι σήμερα και εξακολουθούν να μας γοητεύουν.

 

Στην τεσσαρακοστή επέτειο από το θάνατο του ζωγράφου, η έκθεση συγκεντρώνει περίπου 100 έργα από όλες τις φάσεις της καριέρας του. Η έκθεση  με τίτλο "Marc Chagall - Early Works" στο K20 της Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Albertina της Βιέννης, είναι μια μονογραφική έκθεση για το έργο του Ρωσο-Γάλλου ζωγράφου.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στα πρώιμα έργα που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1910 και 1923. Ως νεαρός καλλιτέχνης στο Παρίσι, ο Chagall πειραματίστηκε με τον Φωβισμό και τον Κυβισμό, συνδυάζοντας τις νέες στιλιστικές τάσεις με εβραϊκά μοτίβα και ρωσικό φολκλόρ. Αυτό ήταν μοναδικό για την εποχή του και τον κατέστησε το «παιδί-θαύμα του μοντερνισμού». Η έκθεση αποκαλύπτει όχι μόνο τις ζωγραφικές επιρροές στο πρώιμο έργο του Chagall.

Μπορεί επίσης ο επισκέπτης να ανακαλύψει τη λιγότερο γνωστή σκοτεινή και κοινωνικά επικριτική πλευρά του καλλιτέχνη, η οποία δεν έχει χάσει τη σημασία της μέχρι σήμερα. Ανάμεσα στα εκθέματα, ξεχωρίζουν πίνακες όπως "Der Geiger" (1911) και "Schlafende mit Blumen" (1972), που αναδεικνύουν τη μοναδική του χρήση χρωμάτων και φαντασιακών εικόνων. Ο Pablo Picasso είχε πει κάποτε: "Όταν πεθάνει ο Matisse, ο Chagall θα είναι ο μόνος ζωγράφος που καταλαβαίνει πραγματικά το χρώμα."

 

 

Εκτός από τις πρωτοποριακές επιρροές, η έκθεση ρίχνει φως και στις σκοτεινές και κοινωνικά επικριτικές πτυχές της τέχνης του, οι οποίες παραμένουν διαχρονικά επίκαιρες. Το έργο του Chagall είναι έντονα επηρεασμένο από την καταγωγή του από τη μικρή εβραϊκή ορθόδοξη πόλη Vitebsk (σήμερα Λευκορωσία). Πολλοί από τους πίνακές του αντικατοπτρίζουν τη ζωή και τις παραδόσεις της παιδικής του ηλικίας, αλλά και τις τραυματικές εμπειρίες των διώξεων και του αποκλεισμού. Στα μεταγενέστερα έργα του από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980, επεξεργάστηκε επίσης προσωπικές εμπειρίες και αντέδρασε στις παγκόσμιες κοινωνικές εξελίξεις.

 

 

 Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη

Ο Chagall μεγάλωσε στη μικρή πόλη Vitebsk (στη σημερινή Λευκορωσία) ως το μεγαλύτερο παιδί μιας ορθόδοξης εβραϊκής οικογένειας και προβληματίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του σχετικά με την καταγωγή του. Οι πίνακές του μιλούν για την καθημερινή ζωή και τα έθιμα, αλλά και για τον αποκλεισμό και τα πογκρόμ... το τραύμα των διώξεων, αλλά και με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής.

Έως 10 Αυγούστου 2025

Ο Marc Chagall, ιδρυτής της Λαϊκής Σχολής Καλών Τεχνών. Έκθεση για την Ρωσική Avant Garde

Μεγάλες καλλιτεχνικές προσωπικότητες σε μικρά στούντιο, πιεστική κριτική αλλά ανεμελιά στη τεχνική… Tο "δημιουργικό" δράμα δεν διδάσκεται σε σχολές παρά σε ελάχιστες όπως αυτή την βραχύβια σχολή που ίδρυσε ο Marc Chagall σ’ ένα επαρχιακό φυλάκιο της Ρωσίας. Στις τάξεις της, μαθητές και καθηγητές εργάζονταν κι ονειρεύονταν την ουτοπία.

 Το έτος 2018 σηματοδοτεί την 100ή επέτειο του διορισμού του Chagall ως Επιτρόπου Καλών Τεχνών στην περιοχή του Vitebsk, θέση που του επέτρεψε να πραγματοποιήσει την ιδέα του να δημιουργήσει μια επαναστατική σχολή Tέχνης στην πόλη του, ανοικτή σε όλους, δωρεάν και χωρίς περιορισμούς ηλικίας. Στην Λαϊκή Σχολή Καλών Τεχνών δίδαξαν κορυφαίοι εκπρόσωποι της ρωσικής avant-garde, όπως ήταν οι El Lissitzky και Kazimir Malevich!

Η διαφωτιστική έκθεση «Chagall, Lissitzky, Malevich: Η Ρωσική Avant Garde στο Vitebsk, 1918-1922», η οποία φιλοξενείται  στο Εβραϊκό Μουσείο της Νέας Υόρκης, ανασυνθέτει τα πέντε χρόνια διδασκαλίας στη Σχολή Λαϊκής Τέχνης του Vitebsk, μια μικρή πόλη δυτικά του Μόσχα, σήμερα στη δημοκρατία της Λευκορωσίας. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν υπέροχα έργα της ρώσικης πρωτοπορίας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Η Ρωσική Επανάσταση του 1917 είχε τεράστια επίδραση στον Marc Chagall.  Η νομοθεσία κατήργησε όλες τις διακρίσεις με βάση τη θρησκεία ή την εθνικότητα και του έδωσε για πρώτη φορά ως εβραίου καλλιτέχνη  την πλήρη Ρωσική υπηκοότητα. Αυτό ενέπνευσε μια σειρά από μνημειώδη αριστουργήματα, όπως το «Διπλό Πορτρέτο με Γυάλινο Κρασί» (1917), που γιορτάζει την ευτυχία του νυμφευμένου Chagall και της συζύγου του Bella. Καθώς οι μήνες πέρασαν, ο Chagall ένιωσε την ανάγκη να βοηθηθούν οι νεαροί κάτοικοι της πατρίδας του Vitebsk. Θεώρησε λοιπόν καλό να τονώσει την καλλιτεχνική εκπαίδευση και να στηρίξει κι άλλους Εβραίους.

Η σχολή
Ο Lissitzky ανέλαβε τα εργαστήρια εκτύπωσης, γραφιστικής και αρχιτεκτονικής, ενώ ο Malevich, ηγέτης του αφηρημένου κινήματος και ιδρυτής του Suprematism, ήταν ένας χαρισματικός θεωρητικός που γαλουχούσε και ενέπνεε τους νέους μαθητές. Το διάστημα της λειτουργίας της σχολής ήταν μια πυρετώδης περίοδος καλλιτεχνικής δραστηριότητας, μετατρέποντας το σχολείο σε επαναστατικό εργαστήριο. Κάθε ένας από αυτούς τους τρεις μεγάλους καλλιτέχνες προσπάθησε, με τον δικό του διακριτικό τρόπο, να αναπτύξει μια «αριστερή τέχνη» σε συμφωνία με την επαναστατική έμφαση στον κολεκτιβισμό, την εκπαίδευση και την καινοτομία.

Σε αντίθεση με το Bauhaus, όπου ο Walter Gropius πρότεινε ένα ενιαίο πρόγραμμα σπουδών σύμφωνα με ένα σχολικό μανιφέστο, ο Chagall ήθελε οι μαθητές της Λαϊκής Σχολής Τέχνης να επιλέξουν τη δική τους πορεία διδασκαλίας. Οι μαθητές αξιοποίησαν την ελευθερία αυτή και σύντομα προκάλεσαν στον καθηγητή Chagall έναν «επαναστατικό» πονοκέφαλο.

Ο Marc Chagall αποχώρησε μετά από ένα χρόνο, πικραμένος από τους μαθητές του που προτίμησαν  την τολμηρή αφηρημένη τέχνη των δύο άλλων καθηγητών. Ένα πολιτικό χάσμα ανοίχθηκε ανάμεσα στις ονειρικές και επιπλέουσες φιγούρες του Chagall και στα κόκκινα και μαύρα τετράγωνα του Malevich. Μάλιστα, οι αντιδράσεις των μαθητών τους εκφράστηκαν κι έξω από το σχολείο.

Η έκθεση

Μέσα από περίπου 120 έργα και έγγραφα που δανείστηκε το Εβραϊκό Μουσείο από μουσεία στο Vitebsk και το Μινσκ και μεγάλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές συλλογές, η έκθεση παρουσιάζει την καλλιτεχνική παραγωγή των Marc Chagall, El Lissitzky και Kazimir Malevich, καθώς και έργα σπουδαστών και δασκάλων του σχολείου Vitebsk, όπως ο Lazar Khidekel, ο Nikolai Suetin, ο Ilia Chashnik, ο David Yakerson, η Vera Ermolaeva και ο Yehuda (Yury) Pen, μεταξύ άλλων.

Η Λαϊκή Σχολή Καλών Τεχνών θα γίνει το σημαντικότερο σχολείο τέχνης στη Ρωσία, τουλάχιστον για λίγα χρόνια, και οι πρώτοι μαθητές της, πολλοί από τις εβραϊκές οικογένειες της εργατικής τάξης στο Vitebsk, εξελίχθηκαν σε καθηγητές που είχαν διαφορετικές, ενίοτε αντιφατικές απόψεις. Αξίζει να αναφερθεί η περίπτωση της Vera Ermolaeva, μια από τις πολλές γυναίκες στην avant-garde της ρωσικής τέχνης, ήταν η Cubo-Futurist του σχολείου και σχεδίασε σκηνικά για όπερες και μπαλέτα.

Στο Εβραϊκό Μουσείο Νέας Υόρκης παρουσιάζονται παράλληλα φορές τα φυλλάδια, οι αφίσες, τα σχέδια και οι ακουαρέλες που προσφέρουν μια απορροφητική άποψη της πολιτικής και της παιδαγωγικής της σχολής.

Πηγές: 
www.thejewishmuseum.org, 
www.nytimes.com, 
wowa.artlinkart.com, www.russianartandculture.com