Στο σκοτεινό σύμπαν που η ομορφιά γίνεται παγίδα και η εικόνα αποκτά δική της βούληση, ο Ντόριαν Γκρέι επιστρέφει στη σκηνή σαν ηλεκτρικός παλμός. Η νέα διασκευή στο Θέατρο Πορεία δεν αφηγείται απλώς την ιστορία∙ την ανατινάζει. Στο κέντρο της έκρηξης, η Νάντια Κοντογεώργη γίνεται είκοσι έξι φωνές, είκοσι έξι σκιές, είκοσι έξι κομμάτια ενός εαυτού που θρυμματίζεται και ξαναγεννιέται.
Μια ερμηνεύτρια–σμήνος
Η Κοντογεώργη μεταμορφώνεται σε χαμαιλέοντα που αλλάζει δέρμα, ρυθμό και ψυχή. Από αθώους μέχρι δαίμονες, από φωτεινά πρόσωπα μέχρι καταρρέοντα είδωλα, η ηθοποιός γίνεται ολόκληρο σύμπαν που πάλλεται μέσα σε ένα σώμα. Η παράσταση λειτουργεί σαν τεστ αντοχής της φαντασίας, όπου κάθε μεταμόρφωση ανοίγει μια νέα ρωγμή στο ανθρώπινο.
Ο Ντόριαν στην εποχή της εικόνας
Η διασκευή αντιμετωπίζει το κλασικό έργο του Ουάιλντ σαν καθρέφτη της σύγχρονης εποχής: οθόνες, άβαταρ, τεχνητή νοημοσύνη, ψηφιακά είδωλα που ζουν παράλληλα με τον άνθρωπο. Ο Ντόριαν εύχεται να μείνει για πάντα νέος, αφήνοντας το πορτρέτο να σαπίζει στη θέση του. Η αθανασία του σώματος γίνεται ηθική διάβρωση, μέχρι την αναπόφευκτη αυτοκαταστροφή.
Η σκηνοθεσία ως ζωντανό παζλ
Ο Δημήτρης Αγιοπετρίτης Μπογδάνος στήνει μια σκηνική μηχανή που χτίζεται και γκρεμίζεται αδιάκοπα. Η αισθητική του είναι μαγνητική, σχεδόν φετιχιστική: σκοτάδι που λάμπει, ομορφιά που μαυρίζει, θραύσματα που συνθέτουν έναν κόσμο χωρίς βεβαιότητες. Το αποτέλεσμα είναι μια παράσταση που δεν παρακολουθείται∙ καταβροχθίζεται.
Δευτέρα και τρίτη στις 21.00
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου