Κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες το νέο μυθιστόρημα του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη, ένα βιβλίο που μετατρέπει τον χώρο του νοσοκομείου σε σκηνικό μνήμης, στοχασμού και προσωπικής εξομολόγησης. Με τίτλο Νοσοκομείο Σωτηρία, το έργο συνδυάζει βιωματική αφήγηση και ιστορική αναδρομή σε ένα πολυεπίπεδο λογοτεχνικό ψηφιδωτό.
Η αφήγηση μέσα από τον θάλαμο
Κεντρικός ήρωας είναι ο Μωυσής Παναγιωτίδης, βιβλιοπώλης και συγγραφέας, ο οποίος νοσηλεύεται στο Σωτηρία και γράφει μέσα από τον θάλαμο. Οι προσωπικές του αναμνήσεις, οι σαρκαστικές και συχνά ευτράπελες σημειώσεις, αλλά και οι στοχαστικές του καταγραφές επιχειρούν να ξορκίσουν τον φόβο της ασθένειας και το φάσμα του θανάτου. Το σχέδιο ενός βιβλίου για τη Μαρία Πολυδούρη και τη Φιλησία Στάθη-Πουλιοπούλου συνεχώς εκτρέπεται, καθώς τα τραύματα της προσωπικής ιστορίας μπλέκονται με τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Το Σωτηρία ως τόπος μνήμης και Ιστορίας
Το νοσοκομείο Σωτηρία λειτουργεί ως σκηνικό όπου η ατομική εμπειρία συναντά τη συλλογική μνήμη. Από την κοινωνική απομόνωση των φυματικών και τις παραγκουπόλεις που δημιουργήθηκαν γύρω του, μέχρι τις αντιστασιακές δράσεις της Κατοχής και τις πολιτικές εκτελέσεις στον περίβολό του, ο χώρος μετατρέπεται σε ζωντανό αρχείο της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.
Ένα θρυμματισμένο μυθιστόρημα για την απώλεια και τη γραφή
Το Νοσοκομείο Σωτηρία είναι ένα μυθιστόρημα-ψηφιδωτό για την ασθένεια, τη γραφή, την πατρότητα που δοκιμάζεται και την απώλεια που δεν επουλώνεται. Ένα βιβλίο για τις πληγές που αφήνει η Ιστορία και για τη μνήμη που λειτουργεί ως καταφύγιο απέναντι στη λήθη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου