Η Australian Centre for Contemporary Art (ACCA) στη Μελβούρνη εγκαινιάζει μια νέα έκθεση αφιερωμένη στη μοναξιά, συνδυάζοντας έργα 11 καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο. Η έκθεση λειτουργεί ως μια σύγχρονη τραγικωμωδία για όσους ζουν «διαρκώς online», εξερευνώντας τη διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και την απομόνωση, τη συνδεσιμότητα και την πραγματική σύνδεση.
Μια έκθεση για την εποχή της μοναξιάς
Στην είσοδο της έκθεσης, ένα χρυσόψαρο με το όνομα Pao Pao κοιτάζει από το λιτό ενυδρείο του. Ανήκει στον συν-επιμελητή της έκθεσης και καλλιτεχνικό διευθυντή της ACCA, Myles Russell‑Cook, ο οποίος το ονόμασε από τον «τελευταίο χρυσόψαρο στη Γη» της ταινίας μικρού μήκους Endling της Kelly Yu, που προβάλλεται στην επόμενη αίθουσα.
Η έκθεση αποτελεί την πρώτη της νέας σειράς της ACCA με θέμα «Τέχνη και Συναίσθημα» — με τις επόμενες ενότητες να αφορούν τη χαρά και την οργή. Συμμετέχουν καλλιτέχνες όπως ο Gideon Appah, ο Seth Brown, η Polly Borland, καθώς και η ηθοποιός και ζωγράφος Lucy Liu. «Η μοναξιά είναι σαν πείνα», λέει ο Russell‑Cook. «Δεν ξέρεις τι χρειάζεσαι ή τι θα σε ικανοποιήσει. Είναι σαν να έχεις πέσει έξω από τον κόσμο».
Το “Museum of Loneliness” του Patrick Pound
Στο κέντρο της έκθεσης βρίσκεται μια νέα ανάθεση της ACCA: το Museum of Loneliness του Νεοζηλανδού καλλιτέχνη και αρχειονόμου Patrick Pound, ο οποίος έχει συλλέξει πάνω από 70.000 φωτογραφίες και αμέτρητα αντικείμενα από το διαδίκτυο. Ο Pound περνά ώρες στο eBay αναζητώντας αντικείμενα που «μιλούν» στη μοναξιά:ένα λούτρινο ουρακοτάγκο της IKEA, διάσημο στο διαδίκτυο ως σύντροφος ενός μακάκου που απορρίφθηκε από το κοπάδι του,θρησκευτικά αντικείμενα,LPs, VHS, DVDs, και φυσικά, μια μικροσκοπική φιγούρα ενός άνδρα — «ο πιο μόνος άνθρωπος» της έκθεσης. «Το να περνάς έξι ώρες τη μέρα στο ίντερνετ είναι κάπως τραγικό», λέει ο Pound. «Αλλά εκεί έχω φτιάξει μια κοινότητα».
Η μοναξιά ως σωματική εμπειρία
Η συν-επιμελήτρια Sophie Prince περιγράφει τη μοναξιά ως μια χημική διαδικασία που επηρεάζει το σώμα. Στην έκθεση, ένα ξαπλωμένο κουκλάκι με απλωμένα χέρια συμβολίζει αυτή την ακινησία. «Ξαπλώνω κι εγώ έτσι όταν καταρρέω», λέει η Prince. «Προσπαθώ να σβήσω τον θόρυβο του μυαλού».
Lucy Liu: Η μοναξιά ως οριζόντια εμπειρία
Η Lucy Liu παρουσιάζει τρία μεγάλα έργα που αντλούν έμπνευση από την ιαπωνική ερωτική τέχνη shunga, απεικονίζοντας στιγμές ιδιωτικής απόλαυσης και σωματικής αυτονομίας. Η μοναξιά, εδώ, γίνεται μια προσωπική, οριζόντια εμπειρία.
Τεχνολογία, έρωτας και μοναξιά
Η έκθεση εξερευνά και τη μοναξιά της ψηφιακής εποχής: Στο έργο If I die, please delete my Soundcloud της Natasha Matila‑Smith, μια γυναίκα «σαπίζει στο κρεβάτι» ενώ στην οθόνη εμφανίζονται μηνύματα απογοήτευσης από dating apps. Ο Frank του Seth Brown — ένα μηχανικό μπουκάλι μουστάρδας με χοτ‑ντογκ για χέρι — κάνει ατελείωτο scroll στο Instagram αναζητώντας το «τέλειο» AI‑generated ψωμάκι του.Η έκθεση αναδεικνύει πώς η τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει τη μοναξιά, ακόμη κι όταν υπόσχεται σύνδεση.
πηγη: https://www.theguardian.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου