Μια νέα σειρά εντυπωσιακών ευρημάτων έρχεται στο φως στην αρχαία Σίδη, καθώς οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τμήμα μιας ρωμαϊκής οδού μήκους 390 μέτρων και το μνημειακό «Πύλη του Ηρακλή», μια πύλη που φέρει ανάγλυφα σχεδόν 1.800 ετών με σκηνές από τους Δώδεκα Άθλους του Ηρακλή και μορφές θεοτήτων του ελληνορωμαϊκού κόσμου.
Η Σίδη, στην περιοχή της Παμφυλίας, υπήρξε ελληνική αποικία ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ., και η οποία διατήρησε ισχυρή ελληνική πολιτισμική ταυτότητα για αιώνες — ακόμη και μέσα στη ρωμαϊκή περίοδο. Συγκεκριμένα, η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους από την Κύμη της Αιολίδας. Το όνομα Σίδη είναι αρχαιοελληνικό και σημαίνει ρόδι. Οι κάτοικοι της Σίδης μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, είχαν ελληνικούς θεσμούς, ενώ στην πόλη βρέθηκαν υπολείμματα από αγορά, θέατρο, ναούς και ελληνική νομισματοκοπία.
Ελληνιστική ακμή
Μετά τον Αλέξανδρο τον Μέγα, η Σίδη εντάχθηκε στα ελληνιστικά βασίλεια και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Τα μνημεία της (θέατρο, ναοί, ανάγλυφα) είναι ελληνιστικής τεχνοτροπίας. Παρότι εντάχθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Σίδη παρέμεινε εξελληνισμένη πόλη, με ελληνική παιδεία, τέχνη και δημόσια ζωή.
Στη Σίδη , οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν μια ρωμαϊκή οδό 390 μέτρων και την εντυπωσιακή Πύλη του Ηρακλή, με ανάγλυφα 1.800 ετών από τους Δώδεκα Άθλους. Ένα μνημείο που συνδέει δύο εποχές και δείχνει πώς η πόλη εξελίχθηκε από τη Ρωμαϊκή περίοδο στην Ύστερη Αρχαιότητα.
Μια οδός που συνδέει αιώνες ιστορίας
Η οδός εκτείνεται από τη βορειοδυτική γωνία του γυμνασίου της Σίδης έως την Ανατολική Πύλη. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν διαδοχικές οικοδομικές φάσεις που επιτρέπουν στους ερευνητές να παρακολουθήσουν πώς η πόλη εξελίχθηκε από τη Ρωμαϊκή περίοδο έως την Ύστερη Αρχαιότητα.
Στη βόρεια πλευρά της οδού εντοπίστηκε στοά του 2ου αιώνα μ.Χ., με δωμάτια που ανοίγονταν προς τον δρόμο, καθώς και τρεις μνημειακές εισόδους: τη Δυτική Πύλη, τη Πύλη του Ηρακλή,και την Πύλη των Βορείων Λουτρών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η οδός δεν ήταν απλώς ένας διάδρομος κυκλοφορίας, αλλά ένας άξονας που συνέδεε δημόσια κτίρια, εμπορικούς χώρους και μνημεία.
Η Πύλη του Ηρακλή: ένα μνημείο δύο εποχών
Η Πύλη του Ηρακλή ξεχωρίζει για τα ανάγλυφά της: σκηνές από τους Δώδεκα Άθλους, μορφές της Αθηνάς, του Δία, της Άρτεμης, της Υγείας και της Τύχης. Τα γλυπτά χρονολογούνται στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ., αλλά επαναχρησιμοποιήθηκαν κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, όταν ενσωματώθηκαν στη νέα μνημειακή πύλη.
Η πρακτική αυτή, γνωστή ω spolia, ήταν συνηθισμένη στη Μεσόγειο της εποχής, ιδιαίτερα σε πόλεις όπως η Σίδη που δεν διέθεταν δικό τους μαρμαρολατομείο. Το εντυπωσιακό είναι ότι τα ανάγλυφα διατηρούν καθαρά αναγνωρίσιμη μυθολογική εικονογραφία, παρότι εντάχθηκαν σε νέο αρχιτεκτονικό πλαίσιο αιώνες αργότερα.
Μεταμορφώσεις κατά την Ύστερη Αρχαιότητα
Κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ., η περιοχή βόρεια της οδού εντάχθηκε στο αναπτυσσόμενο Επισκοπικό Συγκρότημα της Σίδης, το οποίο περιλάμβανε βασιλική, βαπτιστήριο, επισκοπική κατοικία και άλλα κτίρια. Οι αλλαγές αυτές έκλεισαν παλαιές εισόδους, δημιούργησαν νέες μνημειακές διόδους, μετέτρεψαν την οδό σε επίσημο άξονα που οδηγούσε από την Ανατολική Πύλη στο κέντρο της χριστιανικής πόλης. Η Σίδη δεν εγκατέλειψε τη ρωμαϊκή της μορφή την προσαρμόσε στις νέες θρησκευτικές και διοικητικές ανάγκες.
Η Σίδη ως παράδειγμα αστικής συνέχειας
Οι ανασκαφές δείχνουν ότι η πόλη δεν ξαναχτίστηκε από την αρχή, αλλά αναδιαμόρφωσε τους ρωμαϊκούς δρόμους, τα μνημεία και τα υλικά της. Παρόμοιες μετατροπές έχουν εντοπιστεί και σε άλλους δρόμους της Σίδης, όπως στην οδό C1, που η περιοχή γύρω από την Κεντρική Πύλη φαίνεται να εξελίχθηκε σε Φόρουμ του Αρκαδίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου