Στο λυκόφως του αρχαιολογικού χώρου των Καβείρων και τόπου των τότε τελετουργιών τους, ο Φιλοκτήτης του Χάινερ Μύλλερ παρουσιάζεται στη Λήμνο . Η παράσταση, που "ανεβαίνει" στις 4 και 5 Αυγούστου στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός», μεταφέρει στο νησί ένα έργο που συνομιλεί με την αρχαία τραγωδία, αλλά και με τις πιο σκοτεινές πολιτικές διαδρομές του 20ού αιώνα. Στον χώρο όπου ο μύθος τοποθετεί την εξορία του ήρωα, το κείμενο του Μύλλερ αποκτά μια σχεδόν τελετουργική ένταση, σαν να επιστρέφει στο φυσικό του περιβάλλον.
Η πρώτη αναμέτρηση του Μύλλερ με την αρχαία δραματουργία
Ο Φιλοκτήτης του 1965 αποτελεί το πρώτο έργο στο οποίο ο Χάινερ Μύλλερ στρέφεται συνειδητά προς την αρχαία τραγωδία. Βασισμένος στον Σοφοκλή, αλλά απελευθερωμένος από την ανάγκη πιστής αναπαραγωγής, ο Γερμανός δραματουργός δημιουργεί ένα κείμενο που λειτουργεί ως πολιτικό σχόλιο για την εποχή του, για την κληρονομιά του σταλινισμού και για τα αδιέξοδα των επαναστατικών ιδεολογιών. Ο Μύλλερ δεν αναζητά λύτρωση ούτε θεϊκή παρέμβαση. Στον κόσμο του, ο ήρωας παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα σώμα που πονά και σε μια πολιτική που τον χρησιμοποιεί μέχρι εξάντλησης.
Το σώμα ως πεδίο εξουσίας και η πολιτική της εγκατάλειψης
Ο Φιλοκτήτης του Μύλλερ δεν είναι απλώς ένας τραυματισμένος πολεμιστής. Είναι το σώμα που εγκαταλείφθηκε από τους συντρόφους του, το σώμα που υπέφερε για τον κοινό αγώνα και τώρα διεκδικείται ξανά, όχι για τη ζωντανή του παρουσία αλλά για την αξία του ως σύμβολο. Στο μυλλερικό σύμπαν, ο ήρωας γίνεται χρήσιμος μόνο ως πτώμα, όταν πια δεν μπορεί να υπηρετήσει ζωντανός. Η σχέση σώματος και πολιτικής, η βία της εξουσίας και η διαρκής αναδιαμόρφωση του νόμου σύμφωνα με τις ανάγκες της, αποτελούν κεντρικούς άξονες του έργου και συνομιλούν άμεσα με τη θεματική του φετινού προγράμματος.
Η παράσταση στο Καβείριο της Λήμνου
Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ευκλείδη αξιοποιεί τον ίδιο τον χώρο ως δραματουργικό στοιχείο, επιτρέποντας στο μινιμαλιστικό κείμενο να αναπνεύσει μέσα στο φυσικό τοπίο. Η εικαστική εγκατάσταση και τα κοστούμια του Πέτρου Τουλούδη δημιουργούν ένα περιβάλλον λιτό, σχεδόν τελετουργικό, που ενισχύει την αίσθηση απομόνωσης και σωματικής φθοράς. Οι ερμηνείες των Σίμου Κακκάλα, Θανάση Ακοκκαλίδη και Πύρρου Θεοφανόπουλου κινούνται ανάμεσα στη σιωπή και την έκρηξη, στη σωματικότητα και τον λόγο, αναδεικνύοντας την ωμή ποιητικότητα του Μύλλερ.
Συντελεστές
Μετάφραση και δραματουργία: Ελένη Βαροπούλου
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ευκλείδης
Εικαστική εγκατάσταση και κοστούμια: Πέτρος Τουλούδης
Ερμηνεύουν: Σίμος Κακάλας, Θανάσης Ακοκκαλίδης, Πύρρος Θεοφανόπουλος
ΑΜΚΕ: PRO4arts
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου