13η Φθινοπωρινή Γιορτή Τέχνης: Τετραήμερο πολιτιστικών δρώμενων στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο

 

Από τις 3 έως τις 6 Νοεμβρίου 2026 πραγματοποιείται η 13η Φθινοπωρινή Γιορτή Τέχνης, στο πλαίσιο του νέου τετραήμερου Πολιτιστικών Δρώμενων Τέχνης, στην αίθουσα τέχνης του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου (Πλατεία Φιλικής Εταιρείας 2, 4ος όροφος, Κολωνάκι). Η διοργάνωση, υπό την αιγίδα του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου, φέρει την επιμέλεια της εικαστικού και εκπαιδευτικού Αργυρούλας Pappas Τσιώτα, με τη στήριξη της υπεύθυνης του Συνδέσμου Ανδριάνας Κουλουμπή.

Το πρόγραμμα ανοίγει την Τρίτη 3 Νοεμβρίου, στις 20:00, με τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής, αγιογραφίας, γλυπτικής και καλλιτεχνικού κοσμήματος με θέμα «Εικόνα Φθινοπωρινής Ακολουθίας». Η διοργανώτρια σημειώνει ότι η έκθεση επιχειρεί μια ενδόμυχη εμβάθυνση στη «μύχια περιοχή της ψυχής», αναδεικνύοντας τη δημιουργική ανανέωση που φέρνει κάθε νέα εποχή. Η βραδιά θα πλαισιωθεί από μουσική πιάνου βραβευμένου σολίστ του Πανελληνίου Πνευματικού Κέντρου Πειραιά «Φίλωνα» και απονομή τιμητικών διπλωμάτων στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες.

Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, στις 20:00, ακολουθεί η βραδιά Soirée de Talents, με διακεκριμένους καλλιτέχνες του Πνευματικού Κέντρου «Φίλωνας», υπό την προεδρία του Νίκου Σοφιανού. 

Την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, ο συγγραφέας και ιστορικός Στέφανος Μίλεσης, Πρόεδρος της Φιλολογικής Στέγης Πειραιώς, παρουσιάζει την ομιλία «Ξεκλειδώνοντας το κρυμμένο ταλέντο: Όταν η τέχνη συναντά την ευκαιρία – Το παράδοξο της βουβής ιδιοφυΐας». 

Το τετραήμερο ολοκληρώνεται την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου με τον ηθοποιό και πανεπιστημιακό Πάρι Κατσιβέλο, ο οποίος παρουσιάζει εισήγηση βασισμένη σε δύο κεφάλαια του πολυβραβευμένου βιβλίου «Με Πυξίδα το Φως», υπό την αιγίδα των εκδόσεων Εσοπτρον, της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών και του Παγκόσμιου Φιλοσοφικού Φόρουμ.

«Όνειρα σε Καμβά»: Η Sianti Gallery και τα Παιδικά Χωριά SOS παρουσιάζουν μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη της παιδικής δημιουργίας

Η τέχνη συναντά την προσφορά στη νέα έκθεση «Όνειρα σε Καμβά», που διοργανώνουν τα Παιδικά Χωριά SOS με την υποστήριξη της Sianti Gallery. Η πρωτοβουλία αναδεικνύει τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και το δικαίωμα κάθε παιδιού να εκφράζεται ελεύθερα μέσα από την τέχνη.

Ένας καμβάς γεμάτος ιστορίες και προσωπικές αφηγήσεις

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα ζωγραφικής που δημιούργησαν παιδιά από τα Παιδικά Χωριά SOS μαζί με φίλους τους. Ο καμβάς λειτουργεί ως μέσο ελεύθερης έκφρασης, επιτρέποντας σε κάθε παιδί να αποτυπώσει σκέψεις, συναισθήματα και όνειρα. Οι ζωγραφιές συνθέτουν έναν κοινό εικαστικό διάλογο γύρω από την ελπίδα και τη δύναμη της δημιουργίας, υπενθυμίζοντας ότι η τέχνη μπορεί να γίνει ουσιαστικό εργαλείο επικοινωνίας και σύνδεσης.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Η ιδέα και οι άνθρωποι πίσω από την πρωτοβουλία

Η έκθεση γεννήθηκε από την Έμμα Παπασταθοπούλου, η οποία θέλησε να προσφέρει στα παιδιά έναν χώρο όπου θα μπορούν να δώσουν μορφή και χρώμα στα όνειρά τους. Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχει η ζωγράφος Μάγδα Κούρκουλου, μαζί με τους εικαστικούς των Παιδικών Χωριών SOS, στηρίζοντας τα παιδιά στη δημιουργική τους πορεία και ενθαρρύνοντάς τα να εκφραστούν μέσα από τη ζωγραφική.

Δημιουργίες πέρα από τον καμβά

Παράλληλα με τα έργα των παιδιών, θα παρουσιαστούν μπλουζάκια σχεδιασμένα από την Έμμα, τον 11χρονο Ίωνα και τον Λάκη Γαβαλά. Οι δημιουργίες αυτές επεκτείνουν τη δράση σε μια ακόμη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στην τέχνη και την κοινωνική προσφορά.

Η τέχνη ως πράξη ενδυνάμωσης και προσφοράς

Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις των έργων και των δημιουργιών θα διατεθούν στα Παιδικά Χωριά SOS, στηρίζοντας το έργο τους και τις ανάγκες των παιδιών. Η έκθεση «Όνειρα σε Καμβά» αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης να ενώνει και να μετατρέπεται σε πράξη αγάπης, υπενθυμίζοντας ότι κάθε παιδί αξίζει χώρο, ευκαιρίες και ελευθερία για να δημιουργεί και να ονειρεύεται.

Μουσεία στις Μονές των Μετεώρων: Θησαυροί πίστης, τέχνης και ιστορίας

Εικόνες, χειρόγραφα, κειμήλια και ιστορικά αντικείμενα αποκαλύπτουν τον πλούτο δύο από τις σημαντικότερες μονές των Μετεώρων. Η Μονή Βαρλαάμ και η Μονή Μεγάλου Μετεώρου διατηρούν ζωντανή την ορθόδοξη παράδοση μέσα από μοναδικούς μουσειακούς χώρους που αφηγούνται αιώνες τέχνης και πνευματικότητας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Μονή Βαρλαάμ: Μεταβυζαντινή τέχνη και σπάνια χειρόγραφα

Η Μονή Βαρλαάμ διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες συλλογές μεταβυζαντινής τέχνης. Στο σκευοφυλάκιο εκτίθενται φορητές εικόνες από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, χρυσοκέντητα άμφια, επιτάφιοι, μικροτεχνήματα και αργυροχοΐα. Ξεχωρίζουν η αμφιπρόσωπη εικόνα της Σταυρώσεως και η Κοίμηση της Θεοτόκου του Θεοφάνη του Κρητός.

Η μονή διαθέτει περίπου 300 χειρόγραφα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται σε ειδικές αίθουσες. Η Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα του Εμμανουήλ Τζάνε (1668) και ο χρυσοκέντητος επιτάφιος του 1609 αποτελούν κορυφαία δείγματα της κρητικής και μεταβυζαντινής τέχνης.

Οι μουσειακοί χώροι περιλαμβάνουν αίθουσες χειρογράφων, νεομαρτύρων, θεολογικής πινακοθήκης, ιστορικού–λαογραφικού μουσείου, λιθογραφιών, καθώς και την παλαιά εστία, το κελλάρι–ξυλουργείο, το οστεοφυλάκιο και το ιστορικό αναβατόριο. Στην εξωτερική όψη της τράπεζας δεσπόζει η μεγάλη τοιχογραφία «Ο Βασιλεύς της Δόξης» του Βλάση Τσοτσώνη.

Μονή Μεγάλου Μετεώρου: Μουσειακοί χώροι με ανεκτίμητα κειμήλια

Η Μονή Μεγάλου Μετεώρου έχει διαμορφώσει μια σειρά από εντυπωσιακούς μουσειακούς χώρους που αναδεικνύουν τον κειμηλιακό πλούτο της και την εθνική κληρονομιά. Φορητές εικόνες, ξυλόγλυπτες παραστάσεις, χειρόγραφα, παλαιότυπα, λειτουργικά σκεύη και αυθεντικά εθνικά κειμήλια συνθέτουν ένα μοναδικό σύνολο.

Η παλιά τράπεζα, το νοσοκομείο, η εστία και το μαγειρείο αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα μοναστηριακής αρχιτεκτονικής. Το παρεκκλήσι των Τριών Ιεραρχών (1627) με τις θεσπέσιες τοιχογραφίες αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της μονής.

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν σε αίθουσες σκευοφυλακίου, χειρογράφων, νεομαρτύρων, θεολογικής πινακοθήκης, ιστορικού–λαογραφικού μουσείου, λιθογραφιών, καθώς και σε χώρους καθημερινής μοναστηριακής ζωής, όπως το κελλάρι, το ξυλουργείο και το αναβατόριο.

Ένας ζωντανός θησαυρός της ορθόδοξης παράδοσης

Οι δύο μονές των Μετεώρων αποτελούν ζωντανά μνημεία πίστης και πολιτισμού. Οι συλλογές τους αποτυπώνουν την ιστορική πορεία του μοναχισμού, την καλλιτεχνική εξέλιξη της μεταβυζαντινής τέχνης και την προσφορά των μονών στους εθνικούς αγώνες. Η επίσκεψη στους μουσειακούς χώρους τους είναι ένα ταξίδι στην καρδιά της ελληνικής πνευματικής κληρονομιάς.

Έκθεση φωτογραφίας των Maxim Rosenbauer και Tobias Ulbrich στη Blank Wall Gallery

Η Blank Wall Gallery παρουσιάζει μια νέα έκθεση αφιερωμένη στη ζωή του δρόμου, μέσα από δύο ξεχωριστές φωτογραφικές ματιές. Οι Maxim Rosenbauer και Tobias Ulbrich συναντιούνται στην Κυψέλη για μια εβδομάδα γεμάτη εικόνες, ρυθμό και καθημερινές ιστορίες από περισσότερες από 20 χώρες.

Έναρξη και διάρκεια της έκθεσης

Η έκθεση «EN ROUTE / STREET LEVEL» ανοίγει την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, στις 20:00, στη Blank Wall Gallery, Φωκίωνος Νέγρη 55, Κυψέλη. Θα διαρκέσει έως τις 11 Νοεμβρίου 2026, προσφέροντας στο κοινό μια σύντομη αλλά πυκνή περιήγηση στον κόσμο της street photography.

Την επιμέλεια υπογράφουν οι ίδιοι οι δημιουργοί, Tobias Ulbrich και Maxim Rosenbauer.

Δύο φωτογράφοι, δύο οπτικές, ένας κοινός τόπος: ο δρόμος

Οι δρόμοι αποτελούν τον φυσικό χώρο όπου οι δύο φωτογράφοι κινούνται, παρατηρούν και δημιουργούν. Με αφετηρία την κουλτούρα του skateboarding και τις υποκουλτούρες του δρόμου, οι Rosenbauer και Ulbrich καταγράφουν την καθημερινότητα μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις.

Ο Tobias Ulbrich παρουσιάζει τη σειρά En Route, ένα συνεχιζόμενο αναλογικό project που έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από 35 χώρες. Στις εικόνες του αποτυπώνει ανθρώπους σε δημόσιους χώρους, αναδεικνύοντας μικρές χειρονομίες και κοινές εμπειρίες που μας συνδέουν.

Ο Maxim Rosenbauer, από την άλλη, εστιάζει σε αυθόρμητες σκηνές του δρόμου, στιγμές από την κουλτούρα του skateboarding και απρόσμενες εικόνες από τα ταξίδια του σε όλο τον κόσμο. Η ματιά του είναι άμεση, γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική.

Η καθημερινότητα ως παγκόσμιο αφήγημα

Με φωτογραφίες από περισσότερες από 20 χώρες, η έκθεση μάς μεταφέρει σε αγορές, στενά δρομάκια, πλατείες και καθημερινές συναντήσεις. Οι εικόνες αποτυπώνουν φευγαλέες στιγμές, διακριτικές παρατηρήσεις και την ομορφιά της απλής ζωής, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο αφήγημα που συνδέει διαφορετικούς τόπους και πολιτισμούς.

Η Blank Wall Gallery προσκαλεί το κοινό να περιπλανηθεί στους κόσμους των δύο φωτογράφων, να ανακαλύψει τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από κάθε εικόνα και να δει τους δρόμους μέσα από μια νέα, προσωπική οπτική.

Πληροφορίες για το κοινό

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Blank Wall Gallery

Φωκίωνος Νέγρη 55, Κυψέλη

Τηλ. 211 4052 138 – 694 7725 521

www.blankwallgallery.com  

info@blankwallgallery.com

Ωράριο λειτουργίας:  

Δευτέρα – Τρίτη

Τετάρτη: 17:30–21:30

Σάββατο: 12:30–14:30

Tρίκαλα: Έκθεση «Στέφανος Δασκαλάκης – Ζωγραφική 1993–2026» στη Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού

Τα Τρίκαλα υποδέχονται μια σημαντική εικαστική διοργάνωση το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026, με τα εγκαίνια της έκθεσης «Στέφανος Δασκαλάκης – Ζωγραφική 1993–2026» στη Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού του Ιδρύματος Λεωνίδα Κ. Μακρή‑Ιατρού. Η έκθεση παρουσιάζει τρεις δεκαετίες δημιουργίας ενός από τους πιο αναγνωρισμένους εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής ζωγραφικής.

Η έκθεση και ο νέος θεσμός «Γέφυρες»

Η διοργάνωση αποτελεί την πρώτη εκδήλωση του νέου πολιτιστικού θεσμού «Γέφυρες», μιας πρωτοβουλίας του Ιδρύματος Λεωνίδα Μακρή που στοχεύει:

• στην πολιτιστική αποκέντρωση,
• στην ισότιμη πρόσβαση της περιφέρειας σε υψηλού επιπέδου εικαστικές δράσεις,
• στη δημιουργία σταθερού διαλόγου ανάμεσα στην τέχνη, την παιδεία, την κοινωνία και τον τόπο.

Με τη φιλοξενία σημαντικών εκθέσεων πανελλαδικής εμβέλειας, το Ίδρυμα επιδιώκει να ενισχύσει τον πολιτιστικό χάρτη των Τρικάλων.

Τριάντα χρόνια ζωγραφικής πορείας

Η έκθεση καλύπτει το διάστημα 1993–2026, προσφέροντας στο κοινό μια συνολική εικόνα της καλλιτεχνικής εξέλιξης του Στέφανου Δασκαλάκη.

Μέσα από διαφορετικές ενότητες και έργα, αναδεικνύονται:

• η συστηματική μελέτη της ανθρώπινης μορφής,
• η σχέση φωτός και ζωγραφικής επιφάνειας,
• η παραστατική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση του δημιουργού,
• η δύναμη της παρατήρησης που χαρακτηρίζει το έργο του.

Ο δημιουργός και η αναγνώριση του έργου του

Έργα του Στέφανου Δασκαλάκη βρίσκονται σε μεγάλες ελληνικές ιδιωτικές συλλογές και σε σημαντικά μουσεία, όπως:

η Εθνική Πινακοθήκη,

το Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή,

το ΜΙΕΤ,

η Συλλογή της Τραπέζης της Ελλάδος,

το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ,

το Μουσείο Φρυσίρα,

η Πινακοθήκη Κουβουτσάκη.

Ο καλλιτέχνης έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο της δημιουργίας του, ενώ πρόσφατα αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος για τη συμβολή του στις Τέχνες.

Επιμέλεια έκθεσης

Την έκθεση επιμελείται ο Δρ. Θοδωρής Κουτσογιάννης, Έφορος της Συλλογής Έργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων.

Πληροφορίες εγκαινίων

 Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026  

 19:30  

 Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού, Βύρωνος & Γαριβάλδη, Τρίκαλα

Η εκδήλωση αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού και των φίλων της σύγχρονης ελληνικής ζωγραφικής, προσφέροντας μια ουσιαστική συνάντηση με το έργο και την αισθητική του Στέφανου Δασκαλάκη.

Εγκαινιάστηκε η έκθεση «Μιμήσου τον ύπνο των λίθων» του Ουίλιαμ Κέντριτζ στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

 

Έναν απροσδόκητα μαγευτικό διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη και τις αρχαιότητες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου δημιουργεί ο διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης Ουίλιαμ Κέντριτζ, με την πρώτη ατομική έκθεσή του στην Ελλάδα «Μιμήσου τον ύπνο των λίθων: Ορφέας, Ευρυδίκη, Μεταμόρφωση και Επιστροφή». Η έκθεση εγκαινιάστηκε το βράδυ της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου και παρουσιάζεται παράλληλα με την ελληνική πρεμιέρα της όπερας Ορφέας του Κλάουντιο Μοντεβέρντι στην Εθνική Λυρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία του ίδιου του Κέντριτζ.

Ο μύθος ως αφετηρία δημιουργίας

Με αφετηρία τον αρχαιοελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, ο Κέντριτζ συγκεντρώνει έργα που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της παραγωγής της όπερας, καθώς και έργα από την ευρύτερη καλλιτεχνική του πρακτική. Ανάμεσα σε αντικείμενα που αναδύθηκαν από τη γη, ο καλλιτέχνης εξετάζει την επιθυμία ανατροπής της απώλειας, το ανέφικτο της επιστροφής σε ό,τι υπήρξε κάποτε και τις δυνατότητες που γεννιούνται μέσα από θραύσματα, ίχνη και απουσίες.

Ο Κέντριτζ, μιλώντας στα εγκαίνια, αναφέρθηκε στη δική του πρώτη επαφή με τους ελληνικούς μύθους, σε ένα παιδικό ταξίδι με τρένο όπου άκουσε για τον Περσέα και τον Ορφέα. Ο καλλιτέχνης τόνισε ότι η δύναμη των μύθων βρίσκεται στην ανθρώπινη επιθυμία να ελέγξουμε τον κόσμο, γνωρίζοντας ότι δεν μπορούμε. «Όσο συχνά κι αν ανεβαίνει ο Ορφέας τον λόφο, πάντα θα κοιτά πίσω. Όσο κι αν προσπαθεί ο Περσέας, πάντα θα σκοτώνει τον παππού του», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η πρώτη διεθνής σύγχρονη έκθεση του Μουσείου

Η πρόεδρος του ΔΣ του Μουσείου, Ιωάννα Δρέττα, χαρακτήρισε την έκθεση «δώρο και μεγάλη τιμή», σημειώνοντας ότι αποτελεί την πρώτη παρουσίαση διεθνούς σύγχρονου καλλιτέχνη στον χώρο. Η έκθεση σχεδιάστηκε από κοινού από τις ομάδες του Μουσείου και του Κέντριτζ, με στόχο τη δημιουργία μιας εμπειρίας μοναδικής αξίας.

Η επιμελήτρια Burcu Fikretoğlu αναφέρθηκε στη δυσκολία επιλογής έργων από τις χιλιάδες αρχαιότητες του Μουσείου και στη σημασία του μύθου του Ορφέα ως οδηγού. Η επιμελήτρια τόνισε ότι τα αντικείμενα που εντάχθηκαν στην έκθεση είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, αλλά έχουν ζήσει πολύ περισσότερο από κάθε σύγχρονο άνθρωπο, δημιουργώντας έναν συναρπαστικό διάλογο με τις νέες δημιουργίες του Κέντριτζ.

Η έκθεση «Μιμήσου τον ύπνο των λίθων» θα διαρκέσει έως τις 24 Ιανουαρίου 2026.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων: Ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο των μανιταριών και της φύσης

Γνωρίζατε ότι ο Ötzi, ο άνθρωπος των πάγων, που βρέθηκε μουμιοποιημένος στις Άλπεις, είχε μαζί του τρία μανιτάρια; Το ένα φαίνεται πως χρησίμευε για το άναμμα της φωτιάς, ενώ το άλλο πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση παρασίτων.

Γνωρίζατε, επίσης, ότι το μανιτάρι Clavariadelphus pistillaris είναι γνωστό ως«ρόπαλο του Ηρακλή», καθώς το σχήμα του παραπέμπει στο μυθικό όπλο του ήρωα; Από αυτή την ομοιότητα προέρχεται και η ονομασία του σε αρκετές χώρες. Ακόμη, η ονομασία του καισαρικού αμανίτη (Amanita caesarea) συνδέεται με τον Ιούλιο Καίσαρα και τη ρωμαϊκή παράδοση.

Και τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι το μανιτάρι Helvella crispa έχει συνδεθεί με μορφές που θυμίζουν το πόδι του τραγοπόδαρου Πάνα;

 Της Μαρίας Αλιμπέρτη 

Μια ξεχωριστή εμπειρία είχα κατά την επίσκεψή μου στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων.Το ενδιαφέρον  μου κίνησε κατά την επίσκεψή μου στην Καλαμπάκα, η έκθεση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων, στην Καλαμπάκα, με τη μοναδική συλλογή μανιταριών και τα εντυπωσιακά εκθέματά του. Πρόκειται για ένα μικρό, αλλά ιδιαίτερα περιεκτικό μουσείο, φιλικό προς τα παιδιά, το οποίο φιλοξενεί περίπου 350 είδη ζώων, μεταξύ των οποίων θηλαστικά και πτηνά, καθώς και μια συλλογή περίπου 250 ειδών μανιταριών. Όπως διαπίστωσα κατά την επίσκεψή μου, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τον πλούτο του ζωικού βασιλείου και να ενθουσιαστούν με τα εκθέματα, ιδιαίτερα οι μικροί επισκέπτες.

Προσωπικά στάθηκα αρκετά μπροστά από τις βιτρίνες με  εξαφανισμένα είδη πτηνών από την Αμερική και την Ευρώπη, αλλά και να γνωρίσουν είδη που απειλούνται με εξαφάνιση στη χώρα μας. 'Αλλωστε στόχος του μουσείου είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα ζώα, τη φύση και την προστασία των οικοσυστημάτων.

Η εντυπωσιακή συλλογή μανιταριών

Αυτό που κάνει το μουσείο να ξεχωρίζει είναι η ιδιαίτερη συλλογή μανιταριών. Η παρουσίασή της συνδυάζει τοιχογραφίες και προθήκες με ομοιώματα μανιταριών, προσφέροντας μια ξεχωριστή οπτική εμπειρία. Το στοιχείο που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η τρισδιάστατη απεικόνιση, η οποία αναδεικνύει τα μανιτάρια στις τοιχογραφίες και δίνει μια διαφορετική διάσταση στην παρουσίασή τους.

Η προσεγμένη αισθητική του μουσείου, οι ζωγραφικές παραστάσεις και οι τοιχογραφίες δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για τους επισκέπτες, καθιστώντας την περιήγηση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και εκπαιδευτική, κυρίως για τα παιδιά.

Χρήσιμες πληροφορίες για τα μανιτάρια

Φυσικά, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολλές χρήσιμες γνώσεις για τον κόσμο των μανιταριών. Ενημερώνονται για τα εδώδιμα και τα τοξικά είδη, τις πιθανές φαρμακευτικές χρήσεις τους, καθώς και για τους κινδύνους που συνδέονται με την κατανάλωση δηλητηριωδών μανιταριών. Μέσα από τα εκθέματα, αναδεικνύεται η μεγάλη ποικιλία των μανιταριών, αλλά και η σημασία της σωστής αναγνώρισής τους.

Εκπαιδευτικές δράσεις και έρευνα για τον φυσικό πλούτο

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων διοργανώνει πολλές ενδιαφέρουσες δράσεις, όπως το κυνήγι μανιταριών,τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τη Γιορτή της Τρούφας, φέρνοντας μικρούς και μεγάλους πιο κοντά στη φύση. Παράλληλα, συνεργάζεται με πανεπιστήμια, επιστημονικούς και τοπικούς φορείς, καθώς και με συλλόγους και μανιταρόφιλους από όλη την Ελλάδα.Μέσα από αυτές τις συνεργασίες, το μουσείο συμβάλλει στην έρευνα και την ανάδειξη του φυσικού πλούτου, με ιδιαίτερη έμφαση στην περιοχή της Πίνδου.

Η επίσκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για να γνωρίσουμε καλύτερα τον κόσμο των μανιταριών, να ανακαλύψουμε τη βιοποικιλότητα και να κατανοήσουμε πόσο σημαντική είναι η προστασία της φύσης.

Όταν τα ζώα μας επιστρέφουν το βλέμμα: Οι αρχέγονες μορφές του Θωμά Μπερτόλη

 Σάββατο μεσημέρι στoν φιλόξενο χώρο της Artshot Gallery: Από τον πηλό γεννιούνται μορφές ζώων, άλλες αφαιρετικές, άλλες σαν καρικατούρες, σαν να έχουν ξεπηδήσει από  παιδικά παραμυθια. Με την ήρεμη καθοδήγηση του καλλιτέχνη Θωμά Μπερτόλη, γινόμαστε ξανά παιδιά που πλάθουμε με τα χέρια. Ένα όμορφο συναίσθημα μας κατακλύζει καθώς η αίσθηση του πηλού μοιάζει με χάδι... 

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Στο πλαίσιο της έκθεσης «Γιατί μας κοιτάζουν τα ζώα του Θωμά Μπερτόλη», που επιμελείται και υπογράφει το κείμενο η Σοφία Βερύκιου  ο καλλιτέχνης μας  φιλοξένησε στην έκθεση του και μας χάρισε την ευκαιρία να γίνουμε  ξανά παιδιά. Με την αφορμή του workshop είχαμε  τη δυνατότητα να θαυμάσουμε την έκθεσή του που  ανατρέπει το εμβληματικό ερώτημα του Βρετανού ιστορικού τέχνης John Berger από το δοκίμιο «Γιατί κοιτάζουμε τα ζώα;». Ο κ. Μπερτόλης με τις  ιδιαίτερες μορφές  που  δημιουργεί , δίνει πνοή σε πλάσματα που ισορροπούν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.   Σαν να ξεπήδησαν από όνειρο και ερχονται εδώ στο σήμερα να μας  δώσουν ένα μήνυμα. 

O Θωμάς Μπερτόλης με την ζωγράφο και γραφίστρια
Σοφία Γαϊτάνη, ιδιοκτήτρια της Artshot Gallery/.

Τα ζώα που επιστρέφουν το βλέμμα

Τα κεραμικά ζώα του Μπερτόλη στέλνουν τα δικά τους νοήματα κοιτάζοντάς μας στα μάτια. Επιστρέφοντας το βλέμμα, επιβεβαιώνουν ότι για εμάς δεν είναι απλώς ζώα της φύσης. Είναι όντα με συμβολισμούς, έμψυχοι και άψυχοι σύντροφοι, αλλά και επισκέπτες του ύπνου μας. Όπως σημειώνει ο καλλιτέχνης, τα ζώα καταφέρνουν να προκαλέσουν στον άνθρωπο ένα «ανεπανάληπτο συναίσθημα που λειτουργεί σαν τη χαμένη παιδικότητα».  Δεν σε κάνει να τα φοβάσαι, αλλά να τα αγαπάες, να τα νιώθεις δικά σου πλάσματα. 

Ο κ.Μπερτόλης πειραματίζεται με την αναπαράσταση και την αφαίρεση. Κααθώς κοίταζα τα έργα του ένιωθα ότι  τα κεραμικά του συνομιλούν με τις μορφές του Πικάσο .. Στην κεραμική του, η γλυπτή μορφή ανακαλεί μια πρωταρχική σχέση με τον κόσμο,  εκεί που άνθρωπος, ζώο και αντικείμενο διατηρούν μια σχέση θαυμαστής ισοτιμίας.

 Σκεφτόμουν ότι τα έργα του, αλλοτε θυμίζουν τοτέμ, άλλοτε απλά θυμίζουν μορφές αγαπημένων κατοικίδιων της παιδιής μας ηλικίας.  Αναμνήσεις, όνειρα, αδυναμίες μπλέκουν μέσα μας. Από την πλευρά του ο καλλιτέχνης  έχει δηλώσει ότι αντλεί έμπνευση από αρχαίους μύθους. Δίνοντας έμφαση στη μορφή περισσότερο, ο λόγος του μύθου μετατρέπει το γλυπτό σε ομιλούν αντικείμενο, σε έναν οικουμενικό εκφραστή της ανθρώπινης φωνής.

Το βλέμμα των ζώων στη σύγχρονη εποχή

Παρατηρώντας τα έργα του, νιώθω πεπεισμένη ότι ο κ.Μπερτόλης μάς φέρνει αντιμέτωπους με τα ζώα ως όντα μέσα από μια ενστυκτώδη αποτύπωση. Με έμφαση στη χειρονομία όχι στη τεχνική τελειότητα,  τα ζώα του μοιάζουν να ξυπνουν από μια παλαιολιθική εποχή και να μεταμορφώνονται σε σύγχρονα καλλιτεχνικά αντικείμενα. Το βλέμμα τους ανακαλεί τη μακρά ιστορία τους και μια συμπόρευση με την Ανθρωπότητα. Μέσα από την απλότητα η κεραμική φόρμα, αφηγείται πολλές διαδρομές των ιστοριών τους, μικραίνει  όμως την απόσταση ανάμεσα στην Τέχνη και την Ιστορία, στη φόρμα και το νόημα, ανάμεσα στο αντικείμενο, το ζώο και τον άνθρωπο.

AURA στη Ρώμη: Η συνάντηση Valentino – Ewa Juszkiewicz και η νέα ανάγνωση της γυναικείας εικόνας

Η έκθεση που ενώνει υψηλή ραπτική και σύγχρονη ζωγραφική...Στη Ρώμη, η έκθεση AURA. Valentino Garavani and Ewa Juszkiewicz φέρνει σε διάλογο δύο κόσμους που, φαινομενικά, δεν συναντιούνται ποτέ: τα ιστορικά ενδύματα του Valentino και τους πίνακες της Ewa Juszkiewicz, της ζωγράφου που «σβήνει» τα πρόσωπα των γυναικών. Όπως σημειώνεται στο άρθρο, «οι τοίχοι φιλοξενούν είκοσι έξι καμβάδες της Juszkiewicz… όπου αντί για μάτια και στόμα βρίσκουμε υφάσματα, μαλλιά, φρούτα, φύλλα και άνθη». Γύρω τους, 38 φορέματα από το αρχείο Valentino, από το 1963 έως το 2008, αναδεικνύουν τη δύναμη του υφάσματος ως γλυπτικής ύλης.

Πορτρέτα χωρίς πρόσωπο: Η ανατροπή των κωδίκων αναπαράστασης

Η Juszkiewicz ανατρέπει την ιστορική ασυμμετρία του πορτρέτου. Στους αιώνες όπου η γυναίκα έπρεπε να ποζάρει με συγκρατημένο βλέμμα και «κατάλληλη» έκφραση, το πρόσωπο λειτουργούσε ως πεδίο κοινωνικής πειθαρχίας. Η ζωγράφος αντιστρέφει αυτόν τον κώδικα: η αφαίρεση του προσώπου δεν είναι άμυνα, αλλά πράξη απελευθέρωσης. Η μορφή παύει να είναι παθητικό αντικείμενο και αποκτά νέα, οργανική παρουσία μέσα από υφάσματα, καρπούς, φύλλα και όγκους που δεν χρειάζεται να χαμογελάσουν ούτε να φανούν «ευπρεπείς».

Ο διάλογος με την υψηλή ραπτική του Valentino

Σε αυτό το σημείο, ο διάλογος με τον Valentino γίνεται ξεκάθαρος. Η υψηλή ραπτική λειτουργεί σαν γλυπτική: το κόκκινο duchesse satin, τα βελούδα και τα ταφτάδες των δεκαετιών του 1980 και του 2000 διαμορφώνουν το σώμα με μνημειακή αυστηρότητα. Η Juszkiewicz δανείζεται από τη ραπτική την εμμονή στη λεπτομέρεια, τη λάμψη του μεταξιού και τον τρόπο που το φως εισχωρεί στις πτυχές. Η ζωγραφική και η ραπτική συναντιούνται σε μια κοινή γλώσσα επιφάνειας και υλικότητας.

Όταν το ύφασμα γίνεται ανατομία

Το έργο Portrait in Valentino Red (2026), εμπνευσμένο από την Haute Couture συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2007–08, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ανταλλαγής. Το κόκκινο σατέν δεν λειτουργεί ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως αρχιτεκτονική μορφή που αντικαθιστά το πρόσωπο. Η πτυχολογία γίνεται ανατομία. Η μορφή αποκτά παρουσία όχι μέσω της φυσιογνωμίας, αλλά μέσω της ύλης.

Πού βρίσκεται τελικά η αύρα

Το ερώτημα του τίτλου παραμένει: πού κατοικεί η αύρα. Στην έκθεση, η αύρα δεν είναι η μοναδικότητα της μορφής όπως την όρισε ο Walter Benjamin, αλλά η ενέργεια που παραμένει όταν οι συμβάσεις έχουν αποδομηθεί. Όταν το πρόσωπο αφαιρείται, δεν ακολουθεί κενό. Μένει η στάση του λαιμού, η ένταση των ώμων, η πυκνότητα των χρωμάτων, το βάρος του υφάσματος. Μια παρουσία που δεν μπορεί να κατηγοριοποιηθεί.

Σε μια εποχή εμμονής με την ψηφιακή αναγνωρισιμότητα και την αδιάκοπη έκθεση του προσώπου, η έκθεση AURA προτείνει μια διαφορετική διαδρομή: για να ανακαλύψουμε την αλήθεια μιας μορφής, πρέπει μερικές φορές να μάθουμε να παρατηρούμε την μεταμόρφωσή της.

πηγη : finestresullart.info

Το άγαλμα του έφιππου νέου «Ακρόπολη 700» επανεκτίθεται στο Μουσείο Ακρόπολης

Το Μουσείο Ακρόπολης στην Αθήνα επανέφερε στην έκθεση το αρχαίο άγαλμα του έφιππου νέου, γνωστό ως «Ακρόπολη 700», χρονολογούμενο στο 510–500 π.Χ., μετά την ολοκλήρωση εκτεταμένων εργασιών συντήρησης και την αποκατάσταση της αυθεντικής επιγεγραμμένης βάσης του.

Το άγαλμα, που για ένα διάστημα είχε παραμείνει σε αποθήκευση στον βράχο της Ακρόπολης, εκτίθεται πλέον ξανά στην Αρχαϊκή Αίθουσα του Μουσείου, όπως ανακοίνωσε ο φορέας.

Αποκατάσταση και επανέκθεση

Για δεκαετίες, το άγαλμα παρουσιαζόταν πάνω σε βάση που είχε κατασκευαστεί μεταξύ 1956 και 1964, στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης του παλαιού Μουσείου Ακρόπολης υπό την επίβλεψη του αρχαιολογικού επιμελητή Γιάννη Μηλιάδη.

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συντήρησης, οι ειδικοί αφαίρεσαν τα παλαιά στηρίγματα από πλεξιγκλάς, προχώρησαν σε πλήρη καθαρισμό και σταθεροποίηση του γλυπτού και το επανατοποθέτησαν στην αρχαία επιγεγραμμένη βάση του. Η επέμβαση αποκατέστησε την αυθεντική παρουσίαση του έργου και ανέδειξε τη στενή σχέση του με τη βάση που το συνόδευε στην αρχαιότητα.

Ψηφιακή παρουσίαση για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Συντήρησης 2026

Με αφορμή την επανέκθεση, το Μουσείο Ακρόπολης δημοσίευσε βίντεο που παρουσιάζει τη διαδικασία συντήρησης και την επιστροφή του γλυπτού στην αίθουσα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ημέρας Συντήρησης 2026. Το υλικό είναι διαθέσιμο στην επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου.

Πηγή

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψηφιακή Έκθεση – Κώστας Παπανικολάου: Τέσσερις Εποχές

 

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζει την ψηφιακή έκθεση Τέσσερις Εποχές του ζωγράφου Κώστα Παπανικολάου, διαθέσιμη μέσα από την πλατφόρμα των ψηφιακών εκθέσεών της. Η έκθεση αξιοποιεί ως ερμηνευτικό εργαλείο το κατασκευασμένο σχήμα των τεσσάρων εποχών, προκειμένου να αναδείξει τους δύο βασικούς θεματικούς άξονες του έργου του ζωγράφου: το τοπίο και τη σύγχρονη ηθογραφία, είτε στο αστικό περιβάλλον είτε στην εξοχή.

Τέσσερις ενότητες – τέσσερις οπτικοί κόσμοι

Κάθε ενότητα οργανώνεται γύρω από ένα κεντρικό έργο, το οποίο λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Γύρω του αναπτύσσεται ένα σύνολο ζωγραφικών έργων, σχεδίων και υδατογραφιών, δημιουργώντας έναν πολυεπίπεδο διάλογο εικόνων και αφηγήσεων. Το σχήμα των εποχών επιτρέπει την εξερεύνηση του χρόνου, της ανθρώπινης εμπειρίας και της καθημερινότητας μέσα από απλές αλλά ουσιώδεις στιγμές: το κλάδεμα των δέντρων, το κύμα της θάλασσας, το ψάρεμα, την κουβέντα στο μπαλκόνι.

Η ανθρώπινη εμπειρία μέσα στον χρόνο

Η έκθεση θέτει ερωτήματα που διατρέχουν το σύνολο του έργου του Παπανικολάου:

Πώς εγγράφεται η ανθρώπινη ύπαρξη στους ρυθμούς της φύσης;

Πώς αποτυπώνεται η καθημερινότητα στις μικρές, σχεδόν τελετουργικές κινήσεις του βίου;

Πώς η ζωγραφική μπορεί να συλλάβει την απλότητα και ταυτόχρονα τη βαθιά συγκίνηση των στιγμών που συνθέτουν την ανθρώπινη εμπειρία;

Από τη φυσική έκθεση στη ψηφιακή εμπειρία

Η φυσική έκθεση παρουσιάστηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος έως τις 15 Φεβρουαρίου 2026. Η ψηφιακή εκδοχή της επιτρέπει στο κοινό να περιηγηθεί εκ νέου στο υλικό, να εξερευνήσει τις ενότητες με δικό του ρυθμό και να ανακαλύψει τις λεπτομέρειες που χαρακτηρίζουν τη ζωγραφική του Παπανικολάου.

Σαπφώ: Μεγάλη έκθεση στο Παλατίνο για τη μοναδική γυναικεία φωνή της αρχαϊκής ελληνικής ποίησης

 

Μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στη Σαπφώ, τη μοναδική μεγάλη γυναικεία φωνή που σώζεται από την αρχαϊκή ελληνική λογοτεχνία, παρουσιάζεται από τις 15 Οκτωβρίου 2026 έως τις 31 Ιανουαρίου 2027 στα Farnese Aviaries του Λόφου Παλατίνου, στο Αρχαιολογικό Πάρκο του Κολοσσαίου. Η έκθεση, που διοργανώνεται από το Colosseum Archaeological Park και την Electa, έχει την επιμέλεια της Silvia Romani και αποτελεί το δεύτερο μέρος ενός εκθεσιακού κύκλου αφιερωμένου στις πιο σύγχρονες γυναικείες μορφές της αρχαιότητας, μετά την έκθεση για την Πηνελόπη που παρουσιάστηκε το 2024–2025 στους ίδιους χώρους.

Η Σαπφώ ως παρουσία και εμπειρία

Η έκθεση δεν αφηγείται απλώς τη Σαπφώ. Την επικαλείται ως ζωντανή παρουσία, όπως η ίδια η ποιήτρια καλούσε την Αφροδίτη στο πλευρό της στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. Οι στίχοι της μετατρέπονται ξανά σε φωνή και σώμα, σε άρωμα και φως, σε μια εμπειρία που διατρέχει ταυτόχρονα τις αισθήσεις και τη μνήμη. Η αφήγηση οργανώνεται γύρω από δύο άξονες: τη Σαπφώ της ιστορίας και της ποίησης και τη Σαπφώ του μύθου και της λαϊκής φαντασίας, σε μια συνεχή συνομιλία ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον θρύλο, την αρχαιότητα και τη σύγχρονη εποχή.

Η ιστορική Σαπφώ: υλικότητα, εικόνες και αισθήσεις

Στο πρώτο περίπτερο των Aviaries παρουσιάζεται η «πραγματική Σαπφώ», μέσα από αρχαιολογικά τεκμήρια και τη μακρά εικαστική της πρόσληψη. Αγγεία, γλυπτά, ζωγραφικά έργα και χειρόγραφα συνθέτουν το πορτρέτο μιας ποιήτριας που γνώριζε τη δύναμη της ποίησης και τιμήθηκε από τους αρχαίους ως «δέκατη Μούσα».

Η ενότητα αυτή διαπερνάται από μια έντονη αισθητηριακή εμπειρία, βασισμένη σε δύο κεντρικές εικόνες του σαπφικού φαντασιακού: τη βουτιά και το φεγγάρι. Η βουτιά, αμφίσημη χειρονομία ανάμεσα στον θάνατο και την αθανασία, παρουσιάζεται ως οπτική και ηχητική εμπειρία. Το φεγγάρι, σταθερή παρουσία στα ποιητικά αποσπάσματα και στη μεταγενέστερη καλλιτεχνική πρόσληψη, γίνεται αρχιτεκτονικό και συμβολικό στοιχείο, μέσα από μια ατμοσφαιρική προβολή που ενισχύει τη νυχτερινή και στοχαστική διάσταση της ποίησης της Σαπφώ.

Η μυθική Σαπφώ: από τον 19ο αιώνα έως την ποπ κουλτούρα

Το δεύτερο περίπτερο είναι αφιερωμένο στη Σαπφώ του θρύλου, στις μεταμορφώσεις και επιβιώσεις της από τον 19ο αιώνα μέχρι τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα. Η ποιήτρια γίνεται εικονική μορφή, μούσα και προβαλλόμενη φιγούρα, διασχίζοντας την αισθητική του Art Nouveau και του Art Deco, τη βικτωριανή εικονογραφία και τις νεότερες αναγνώσεις της.

Η εγκατάσταση θυμίζει τεχνητό, εσωτερικό κήπο, με εικόνες και φωτογραφίες που παραπέμπουν σε κήπους του 19ου αιώνα και στις πρώιμες σύγχρονες μυθολογίες γύρω από τη γυναικεία μορφή. Το άρωμα τριαντάφυλλου στον χώρο ενισχύει την ατμόσφαιρα των σαπφικών αποσπασμάτων.

Ένας ιδανικός χώρος για μια ποιητική εμπειρία

Τα Farnese Aviaries, ένας χώρος που συνδυάζει ιστορική αρχιτεκτονική και κήπο, αποτελούν ιδανικό περιβάλλον για μια έκθεση που δεν επιδιώκει να αφηγηθεί μια αδύνατη βιογραφία, αλλά να προσφέρει μια εμπειρία. Η Σαπφώ παρουσιάζεται ως φωνή, ως μνήμη, ως αίσθηση, ως διαχρονική ποιητική παρουσία.

ΠΗΓΗ: https://colosseo.it/