Χιονοθύελλες, πυρηνικό άγχος και μια εύθραυστη αδελφική σχέση: Η έκθεση Playing the Piano Upstairs της Sayuri Ichida στο Photographers’ Gallery του Λονδίνου (έως 13 Σεπτεμβρίου) παρουσιάζει μια βαθιά προσωπική φωτογραφική αφήγηση για τη σχέση της καλλιτέχνιδας με την αδελφή της. Η Ichida, που ζει στο Margate, εργάζεται πάνω σε θέματα αυτοταυτότητας, μνήμης και προσωπικών εμπειριών. Η σειρά Phoka καταγράφει την αργή, εύθραυστη μεταμόρφωση της σχέσης των δύο αδελφών, από την απόσταση της παιδικής ηλικίας έως την εγγύτητα που γεννήθηκε μετά τον θάνατο της μητέρας τους.
Οι εικόνες, χειροποίητες και φωτεινές, αποτυπώνουν την αδελφή της Ichida μέσα σε χιονισμένα τοπία της Νιιγκάτα, όπου μεγάλωσαν. Η καλλιτέχνις περιγράφει αυτά τα χιονισμένα τοπία ως «οπτικές μεταφορές της μνήμης: μεταβλητές, θολές, αλλά με μια απαλή λάμψη κάτω από την επιφάνεια». Η αδελφή της εμφανίζεται δίπλα σε φυσικές και γλυπτικές μορφές, σε εικόνες που μοιάζουν να αιωρούνται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό.
Πυρηνικό άγχος και παιδικές αναμνήσεις
Η οικογένεια μετακόμισε στη Νιιγκάτα όταν η Sayuri ήταν επτά και η αδελφή της τέσσερα, λόγω της δουλειάς του πατέρα τους στο τοπικό πυρηνικό εργοστάσιο. Η παραλία της περιοχής, όπου το εργοστάσιο δεσπόζει στον ορίζοντα, έγινε τόπος ανάμεικτων συναισθημάτων: παιδικός θαυμασμός για τα φώτα του εργοστασίου, αλλά και άγχος μετά το πυρηνικό δυστύχημα της Φουκουσίμα. Για την αδελφή της, η παραλία παραμένει χώρος γαλήνη για την Ichida, ένας τόπος όπου η νοσταλγία συναντά την ανησυχία.
Φως, χιόνι και αδελφική εγγύτητα
Η σειρά περιλαμβάνει εικόνες από την καθημερινότητα: μια δεξαμενή νερού μπροστά στο σπίτι τους, που το πρωινό ροζ φως αντανακλάται στην επιφάνεια· ένα μυστηριώδες τούνελ κάτω από τον αυτοκινητόδρομο, όπου οι δύο αδελφές βρήκαν καταφύγιο από μια χιονοθύελλα, το προαύλιο του δημοτικού σχολείου τους, φωτισμένο μόνο από τον φακό του κινητού. Σε μια από τις πιο δύσκολες λήψεις, η Ichida ισορροπεί σε μια σκάλα πάνω στο χιόνι για να φωτογραφίσει την αδελφή της σε ένα χιονισμένο ρυζοχώραφο, ενώ οι ανακοινώσεις έκτακτης ανάγκης ηχούν στην πόλη.
Η υλικότητα των εικόνων: μνήμη ως αφή
Οι εκτυπώσεις της Ichida μοιάζουν να λάμπουν. Η καλλιτέχνις τις δημιουργεί στο χέρι, συνδυάζοντας έντονα αρχειακά χρωστικά με την αργή, απαιτητική τεχνική της φωτοπολυμερικής φωτογραφίας σε ιαπωνικά χαρτιά washi. Η υλικότητα των εικόνων ενισχύει το συναισθηματικό βάθος της αφήγησης: μια ιστορία μνήμης, απώλειας, επανασύνδεσης και αδελφικής τρυφερότητας.
https://www.theguardian.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου