Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων για τις νέες εξελίξεις στο έργο του αναβατορίου στη Μονεμβασιά


Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) τοποθετείται για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το εναέριο αναβατόριο στη Μονεμβασιά, μετά την πρόσφατη τροποποίηση του έργου και την απένταξή του από το Ταμείο Ανάκαμψης. Η ανακοίνωση αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα σχεδιασμού, σκοπιμότητας και προστασίας του ιστορικού οικισμού.


Αναλυτική τοποθέτηση του ΣΕΑ

Ο Σύλλογος ενημερώθηκε για την απόφαση της 11.09.2026 του υφυπουργού Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία το έργο του εναέριου αναβατορίου τροποποιείται και περιορίζεται αποκλειστικά στην προμήθεια του εξοπλισμού (βαγόνια), χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες εγκαταστάσεις για τη λειτουργία του. Το έργο απεντάσσεται από το Ταμείο Ανάκαμψης και μεταφέρεται εξ ολοκλήρου στους εθνικούς πόρους, με κόστος 5.018.394,46 ευρώ.

Παράλληλα, η νέα προθεσμία ολοκλήρωσης, που μετατίθεται για τον Οκτώβριο του 2026, χαρακτηρίζεται από τον ΣΕΑ ως «εντελώς ανέφικτη», καθώς οι εργασίες έχουν σταματήσει εδώ και μήνες. Ο Σύλλογος σημειώνει ότι η εξέλιξη αυτή δικαιώνει όσους είχαν καταγγείλει το έργο ως πλημμελώς οργανωμένο και επικίνδυνο για τον ιστορικό οικισμό και τον φυσικό βράχο της Μονεμβασιάς. Η αγορά εξοπλισμού για μια ανύπαρκτη εγκατάσταση αναδεικνύεται ως «σκανδαλώδης παράμετρος» ενός έργου με αδιευκρίνιστες σκοπιμότητες.


Σχόλιο για την επικαιρότητα και τους ιστορικούς οικισμούς

Με αφορμή την πρόσφατη έκρηξη σε οικία της Πλάκας (25.09.2026), ο ΣΕΑ υπενθυμίζει ότι οι ιστορικοί οικισμοί πρέπει να αντιμετωπίζονται με γνώμονα τη διατήρηση της φυσιογνωμίας τους και την εξασφάλιση ποιοτικών υποδομών για τους κατοίκους. Στη Μονεμβασιά, οι πραγματικές ανάγκες αφορούν έργα προστασίας από φυσικούς κινδύνους, σχέδια διαφυγής, βελτιωμένα δίκτυα υδροδότησης και αποχέτευσης, καθώς και καλύτερη πρόσβαση στο Κάστρο από τον οικισμό της Γέφυρας. Το τελεφερίκ, σύμφωνα με τον ΣΕΑ, δεν εξυπηρετεί καμία από αυτές τις προτεραιότητες και χρησιμοποιήθηκε το δικαίωμα πρόσβασης ΑμεΑ ως πρόσχημα, ενώ στην Άνω Πόλη δεν υπάρχει οργανωμένο δίκτυο διαδρομών.


Το έργο χαρακτηρίζεται ως ανεπαρκώς σχεδιασμένο, χωρίς σαφή προοπτική ολοκλήρωσης, και ως παράδειγμα μιας «μαυρογιαλούρικης» αντίληψης που εμπλέκει κατοίκους, επαγγελματίες και εργαζόμενους της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας σε αδιέξοδες διαδικασίες.


Παρέμβαση ειδικού – Μανώλης Κλόντζας

Ο Μανώλης Κλόντζας σχολιάζει ότι, πέρα από τα επιμέρους προβλήματα, πρέπει να τονιστεί το βασικό: το έργο ανατρέπει ένα αναγνωρισμένο μνημειακό σύνολο, αντίστοιχο σε σημασία με την Ακρόπολη Αθηνών, το Δικταίο Άντρο και την Παπούρα.

Η προστασία τέτοιων συνόλων απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση και σεβασμό όχι μόνο στην υλική υπόσταση, αλλά και στη συνολική πολιτιστική τους αξία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου