Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026

Δημόσια διάλεξη: «Η Ψηφιακή Τέχνη Σήμερα» – Η Christiane Paul στο ΕΚΠΑ για την ιστορία και τις προκλήσεις της ψηφιακής δημιουργίας



Το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του ΕΚΠΑ φιλοξενεί στην Αθήνα μία από τις σημαντικότερες διεθνείς προσωπικότητες της ψηφιακής τέχνης, την Christiane Paul, σε μια δημόσια διάλεξη αφιερωμένη στην ιστορία και την εξέλιξη του πεδίου. Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο Πολιτιστικό Κέντρο «Κωστής Παλαμάς» και προσφέρει στο κοινό μια μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τη θεωρητικό που συνέβαλε καθοριστικά στη χαρτογράφηση της ψηφιακής τέχνης παγκοσμίως.


Μια διεθνής επιμελήτρια στο ΕΚΠΑ

Η Christiane Paul, Επιμελήτρια Ψηφιακής Τέχνης στο Whitney Museum of American Art και Ομότιμη Καθηγήτρια στο New School, αποτελεί μία από τις πιο επιδραστικές μορφές της σύγχρονης ψηφιακής δημιουργίας. Για περισσότερες από δύο δεκαετίες επιμελείται εκθέσεις που αξιοποιούν ψηφιακά μέσα, αναδυόμενες τεχνολογίες και πειραματικές πρακτικές, ενώ το θεωρητικό της έργο έχει συμβάλει στη συγκρότηση της ψηφιακής τέχνης ως αυτόνομου πεδίου της ιστορίας της τέχνης.


Οργάνωση και χαιρετισμοί

Την εκδήλωση οργανώνουν και προλογίζουν:


  • Αγγελική Πούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια ΕΚΠΑ και μέλος της Medea Electronique
  • Διομήδης Πηγής, εκδότης των εκδόσεων Utopia


Χαιρετισμό απευθύνουν:


  • Γιάννης Σκοπετέας, Πρόεδρος του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου
  • Δημήτρης Χαρίτος, Καθηγητής Τμημάτων Επικοινωνίας & ΜΜΕ και Ψηφιακών Τεχνών


Η διάλεξη: μια ιστορική και κριτική αναδρομή

Η Christiane Paul εξετάζει τις σημαντικότερες στιγμές της εξέλιξης της ψηφιακής τέχνης, από την εποχή των «νέων μέσων» έως τα εμβυθιστικά περιβάλλοντα, την τεχνητή νοημοσύνη και τα αλγοριθμικά συστήματα.

Η διάλεξη φωτίζει:


  • τις μετατοπίσεις στη σχέση τέχνης–τεχνολογίας,
  • τις νέες προκλήσεις για καλλιτέχνες, επιμελητές και μουσεία,
  • ζητήματα ακτιβισμού, κοινωνικών δικτύων και τηλεπαρουσίας,
  • την οικολογική τέχνη και τις πολιτισμικές προκλήσεις της Ανθρωπόκαινου.


Η συζήτηση που ακολουθεί θέτει κρίσιμα ερωτήματα για τη συγγραφή της ιστορίας της ψηφιακής τέχνης και τον ρόλο της σε έναν κόσμο που μετασχηματίζεται από δεδομένα, δίκτυα και τεχνητή νοημοσύνη.


Το βιβλίο «Ψηφιακή Τέχνη» – Ένα σημείο αναφοράς

Το εμβληματικό βιβλίο της Christiane Paul, Digital Art, κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Utopia (2025), σε επιστημονική επιμέλεια της Αγγελικής Πούλου.Στην επιμέλεια τμημάτων συμμετείχαν οι ερευνήτριες και καλλιτέχνιδες:Άννα‑Μαρία Γαλάνη, Ιουλιανή Θεωνά, Ιωάννα Ζούλη, Αλεξάνδρα Νιάκα, Πέννυ Παπαγεωργοπούλου, Ελένη Ρήγα, Άρια Σαρίδη.


Το βιβλίο εντάσσεται στη διεθνώς αναγνωρισμένη σειρά World of Art των εκδόσεων Thames & Hudson και θεωρείται μία από τις πληρέστερες εισαγωγές στην ιστορία και θεωρία της ψηφιακής τέχνης.


Σε ποιο κοινό απευθύνεται η εκδήλωση

Η διάλεξη απευθύνεται σε φοιτητές, ερευνητές, καλλιτέχνες, επιμελητές, επαγγελματίες του πολιτισμού και σε κάθε ενδιαφερόμενο για τις σύγχρονες σχέσεις τέχνης, τεχνολογίας και κοινωνίας.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.







Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026

Φοιτητές του ΕΚΠΑ στο Θερινό Πανεπιστήμιο Ανασκαφικής ArchLABS στη Σικελία για πέμπτη συνεχή χρονιά















Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών συμμετείχε στο Θερινό Πανεπιστήμιο Ανασκαφικής ArchLABS, ένα διεθνές πρόγραμμα που πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι στη Villa del Casale, την περίφημη υστερορωμαϊκή έπαυλη της Piazza Armerina στη Σικελία. Με τη συμμετοχή καθηγητών και φοιτητών από επτά χώρες, το ArchLABS έχει καθιερωθεί ως ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης στις σύγχρονες και παραδοσιακές τεχνικές ανασκαφής.


Διεθνής συμμετοχή και ακαδημαϊκή συνεργασία

Στο φετινό ArchLABS συμμετείχαν πενήντα καθηγητές και φοιτητές από Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρο, Σουηδία, Σλοβακία και Ηνωμένες Πολιτείες, εκπροσωπώντας δέκα πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα.

Το πρόγραμμα έχει αναδειχθεί σε σημαντικό κόμβο συνεργασίας για την αρχαιολογία της Ύστερης Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, προσφέροντας πρακτική εκπαίδευση σε ανασκαφικές τεχνικές, αποτύπωση αρχαιολογικών χώρων και μελέτη ευρημάτων.


Η Villa del Casale ως ζωντανό εργαστήριο

Η Villa del Casale, γνωστή για τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδά της, αποτελεί ιδανικό πεδίο για την εκπαίδευση νέων αρχαιολόγων.

Οι συμμετέχοντες εργάστηκαν σε ανασκαφικές τομές, παρακολούθησαν διαλέξεις και συμμετείχαν σε εργαστήρια τεκμηρίωσης, συνδυάζοντας θεωρία και πρακτική σε έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Σικελίας.


Πολιτιστικές δράσεις και το “Between Festival”

Το πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με πολιτιστικές δράσεις στην Piazza Armerina και την ευρύτερη περιοχή, στο πλαίσιο του “Between Festival”.

Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν κοντινούς αρχαιολογικούς χώρους και να παραστούν στα εγκαίνια της έκθεσης “Abiti di Roma, Trame di Sicilia”, η οποία αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ ρωμαϊκής ενδυμασίας και σικελικής υφαντικής παράδοσης.


Η παρουσία του ΕΚΠΑ

Το ΕΚΠΑ εκπροσωπήθηκε από τον καθηγητή Πλάτωνα Πετρίδη και έξι μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες του ΠΜΣ «Βυζαντινός Κόσμος», κατεύθυνσης Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης.

Η συμμετοχή τους ενισχύει τη διεθνή παρουσία του Πανεπιστημίου και προσφέρει πολύτιμη πρακτική εμπειρία σε ένα απαιτητικό και υψηλού επιπέδου αρχαιολογικό περιβάλλον.


ΠΗΓΗ: https://hub.uoa.gr/to-ekpa-gia-5i-chronia-sto-therino-panepistimio-anaskafikis-archlabs-5/


Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026

Μια βραδιά που η Ιατρική συναντά την Ποίηση



Στο πλαίσιο της ενότητας «Ποίηση: το αρνητικό της σιωπής», το πρόγραμμα «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη» παρουσιάζει την εκδήλωση «Καρδιά και Ποίηση», την 26η Φεβρουαρίου 2026, από 19:00 έως 21:00, στη Μεγάλη Αίθουσα του ΕΚΠΑ. Η δράση «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη» αποτελεί πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Αθηνών που φέρνει την ακαδημαϊκή γνώση σε ανοιχτό διάλογο με την κοινωνία, μέσα από εκδηλώσεις που συνδυάζουν επιστήμη, τέχνη, ιστορία και δημόσιο λόγο.


Κεντρικός ομιλητής: ο Θανάσης Δρίτσας

Ο διακεκριμένος καρδιολόγος, συνθέτης και συγγραφέας Θανάσης Δρίτσας, Αναπληρωτής Διευθυντής στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, θα μιλήσει για τη βαθιά και συχνά αθέατη σχέση ανάμεσα:

• στην καρδιολογία και τη μουσική,

• στη βιολογία του ανθρώπου και τη συναισθηματική του μνήμη,

• στην επιστημονική γνώση και την ποιητική εμπειρία.

Ο Δρίτσας είναι από τους πρώτους Έλληνες γιατρούς που ανέδειξαν τη θεραπευτική διάσταση της μουσικής, με διεθνείς δημοσιεύσεις και πολυετή δράση στον χώρο της μουσικοθεραπείας.


Μουσικό δρώμενο με πρωτότυπες συνθέσεις

Μετά την ομιλία, ο ίδιος θα παρουσιάσει στο πιάνο και στη φωνή ένα μουσικό πρόγραμμα βασισμένο σε ποίηση των Χρήστου Μπουλώτη και Ελευθερίας Ζαμπετάκη. Οι συνθέσεις του Δρίτσα χαρακτηρίζονται από λυρισμό, καθαρότητα και μια ιδιαίτερη ευαισθησία που γεφυρώνει τον επιστημονικό στοχασμό με την καλλιτεχνική έκφραση.


Σκηνική ποίηση από την ομάδα «Πλους»

Η θεατρική ομάδα «Πλους» του Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου του ΠΤΔΕ/ΕΚΠΑ θα παρουσιάσει σκηνική σύνθεση επιλεγμένων ποιημάτων, δίνοντας φωνή και σώμα σε κείμενα που συνομιλούν με την έννοια της καρδιάς ως μνήμη, τραύμα, παρηγοριά και δημιουργία. Η ομάδα «Πλους» έχει ξεχωρίσει τα τελευταία χρόνια για τις παραστάσεις της που συνδυάζουν ποίηση, θεατρικότητα και εκπαιδευτική έρευνα.


Το ΕΚΠΑ ανοίγει τις πόρτες του στην πόλη

Η εκδήλωση εντάσσεται σε μια σειρά δράσεων που επιδιώκουν να φέρουν το Πανεπιστήμιο πιο κοντά στους πολίτες, μετατρέποντας την πανεπιστημιακή γνώση σε ζωντανή εμπειρία. Η Μεγάλη Αίθουσα του ΕΚΠΑ, ένας από τους ιστορικότερους χώρους του ιδρύματος, θα φιλοξενήσει μια βραδιά όπου η καρδιά δεν είναι μόνο αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, αλλά και τόπος συγκίνησης, τέχνης και στοχασμού.


Πληροφορίες Εκδήλωσης


• Ώρα: 19:00–21:00

• Χώρος: Μεγάλη Αίθουσα ΕΚΠΑ

• Είσοδος: Ελεύθερη

• Διοργάνωση: «Το ΕΚΠΑ στην Πόλη» – Ενότητα «Ποίηση: το αρνητικό της σιωπής»

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2025

Eρευνητικό έργο Βιοποικιλότητα στους Αρχαιολογικούς Χώρους από το ΕΚΠΑ




Το γνωρίζατε ότι υπάρχουν περισσότερα από 10.000 είδη φυτών και ζώων  μόνο σε 20 Αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας; Ερευνητικό έργο έρχεται να συνεχίσει την έρευνα σε άλλους 35 Αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας!

Με στόχο τη σύνδεση της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος με την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, υπογράφηκε στις 2 Οκτωβρίου 2025 στην Αθήνα η Προγραμματική Σύμβαση για το ερευνητικό έργο «Βιοποικιλότητα στους Αρχαιολογικούς Χώρους – ΒΙΑΣ ΙΙ». Το έργο αποτελεί συνέχεια του επιτυχημένου ΒΙΑΣ Ι και φιλοδοξεί να επεκτείνει την καινοτόμο προσέγγιση σε πανελλαδικό επίπεδο.

Από την καταγραφή στη δράση

Το έργο ΒΙΑΣ Ι είχε καταγράψει περισσότερα από 10.460 είδη χλωρίδας και πανίδας σε 20 αρχαιολογικούς χώρους, πολλοί εκ των οποίων είναι ενταγμένοι στο δίκτυο Natura 2000 ή χαρακτηρίζονται ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το ΒΙΑΣ ΙΙ επεκτείνει την έρευνα σε 35 αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα, συνδυάζοντας βιολογική καταγραφή με μελέτη ιστορικών, αρχαιολογικών και φιλολογικών πηγών.

Διεπιστημονική προσέγγιση και καινοτομία

Η ερευνητική μεθοδολογία βασίζεται στη συνεργασία επιστημόνων από τους τομείς της βιολογίας, της αρχαιολογίας, της ιστορίας και της περιβαλλοντικής επιστήμης. Χρησιμοποιούνται πηγές όπως αρχαία κείμενα, επιγραφές, νομίσματα, εικονογραφικά τεκμήρια, καθώς και αρχαιοβοτανικά και ζωοαρχαιολογικά δεδομένα. Σκοπός είναι η αποτύπωση της δυναμικής σχέσης μεταξύ φυσικού περιβάλλοντος, κλίματος, μικροοικοσυστημάτων και ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Επιστημονική γνώση και βιώσιμη ανάπτυξη

Το έργο αναμένεται να προσφέρει νέα επιστημονικά δεδομένα και να λειτουργήσει ως εργαλείο για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς. Παράλληλα, θα ενισχύσει την εμπειρία των επισκεπτών στους αρχαιολογικούς χώρους και θα συμβάλει στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσω βιώσιμων πρακτικών διαχείρισης του περιβάλλοντος.

Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος, δήλωσε: «Μέσα από μια πρωτοποριακή διεπιστημονική προσέγγιση, συνδέουμε την προστασία της βιοποικιλότητας με την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, δείχνοντας πως τα μνημεία και το φυσικό τους περιβάλλον αποτελούν ένα ενιαίο και ζωντανό οικοσύστημα. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών δεσμεύεται να συμβάλει ουσιαστικά στην παραγωγή νέας γνώσης και στη διάχυση των αποτελεσμάτων στην κοινωνία».

Πέμπτη 6 Μαΐου 2021

Στα χρώματα της γαλανόλευκης το ΕΚΠΑ για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης




Την Επανάσταση του 1821 τιμά το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών όχι μόνο με την διακίνηση ιδεών μέσα από διεθνή συνέδρια, ημερίδες, εκδηλώσεις, εκθέσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα,  αλλά και με μια ακόμη δράση. Στα χρώματα της γαλανόλευκης τυλίχθηκε το κεντρικό κτίριο  δίνοντας οπτικά και μη ερεθίσματα για σκέψη σχετικά με την ιστορία και την πορεία του ελληνικού κράτους από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα.

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών θα φωταγωγηθεί κατά τις βραδινές ώρες από  έως τις 7 Μαΐου με γαλάζιο και λευκό χρώμα, ενώ θα προβάλλεται σε ειδικά σημεία μια οπτικοακουστική παρουσίαση για τη συμβολή του Ιδρύματος στη διατήρηση, τη μελέτη και την προβολή της ιστορικής μνήμης του Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

 


Επιδίωξη αποτελεί «η ανάδειξη της σημασίας της Επανάστασης ως ελληνικού και διεθνούς γεγονότος, η ενίσχυση της μελέτης της, και η εκλαΐκευση και η διάχυση της επιστημονικής γνώσης για το 1821 στο ευρύτερο κοινό» σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΕΚΠΑ.



Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή το γεγονός ότι η επέτειος των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 συμπίπτει αυτές τις μέρες με την επέτειο ίδρυσης του ΕΚΠΑ και συγκεκριμένα την συμπλήρωση  184 χρόνων λειτουργίας, από την ίδρυσή του στις 3 Μαΐου 1837, αρχικά ως Οθώνειο Πανεπιστήμιο. Το ΕΚΠΑ διέγραψε στον χρόνο μια παράλληλη τροχιά με το ελληνικό κράτος αφού ιδρύθηκε λίγα μόλις χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση του Ελληνικού Κράτους και αποτέλεσε το πρώτο Πανεπιστήμιο στην Βαλκανική Χερσόνησο. Αρχικά φιλοξενήθηκε στο κτήριο που είναι γνωστό ως «Οικία Κλεάνθους» ή «Παληό Πανεπιστήμιο», ένα κτίριο με ιστορία πιο μακρά από τον 18ο αιώνα και σήμερα αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα κτήρια της προ-οθωνικής περιόδου. Τώρα στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1987 στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 150 χρόνια από την ίδρυση του Ε.Κ.Π.Α., προκαλώντας τον επισκέπτη να αναζητήσει πτυχές του πολιτισμού και της ακαδημαϊκής κληρονομιάς του πρώτου πανεπιστημίου της χώρας στο βάθος του χρόνου.

 


Το 1932 έλαβε την ονομασία «Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήµιον Αθηνών». Για πολλά χρόνια ήταν  ο μόνος εκφραστής του θεσμού του Δημόσιου Πανεπιστημίου στη χώρα μας. Το Ίδρυμα με το προσωπικό και τους φοιτητές του συμμετείχε σε όλους τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες, ενώ καθοριστική υπήρξε η συμβολή του στη συγκρότηση και ανάπτυξη του ελληνικού κράτους.





Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2020

Το Παλαιό Χημείο του ΕΚΠΑ, γιατί κηρύχθηκε ιστορικό μνημείο και έργο Τέχνης;


To κτήριο του Παλαιού Χημείου του ΕΚΠΑ, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο, ιστορικό μνημείο και έργο Τέχνης θεμελιώθηκε το 1887 και εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 1890. Στο αμφιθέατρό του κάθισαν λαμπροί επιστήμονες αλλά και λογοτέχνες όπως ο Γρ. Ξενόπουλος, σε εποχές που οι φοιτητές έτρεχαν από το πρωί στην λασπωμένη Αθήνα για να προλάβουν μια θέση στα πολύβουα αμφιθέατρα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου.
Της Μαρίας Αλιμπέρτη
Σε επίσκεψη μας στο πλαίσιο ξενάγησης που οργάνωσε το Δίκτυο Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων και το ΕΚΠΑ βρεθήκαμε στον χώρο που  αποτελεί ιστορικό μνημείο γιατί έχει συνδεθεί με τους αγώνες της Νεολαίας, ιδιαίτερα την περίοδο της Κατοχής και της Δικτατορίας, όπως θυμίζει και αναμνηστική πλάκα που έχει αναρτήσει η Ένωση Χημικών στην πρόσοψη του κτιρίου.
Για περισσότερο από έναν αιώνα, το εν λόγω κτίριο στέγαζε τα μαθήματα και τα εργαστήρια Φυσικής και Χημείας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτεργάτης της ίδρυσης και οικοδόμησης του κτηρίου ήταν ο σπουδαίος καθηγητής Χημείας και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αναστάσιος Χρηστομάνος (1841-1906), ο οποίος και με την έγκριση του διάσημου χημικού August Wilhelm Hofmann, εκπόνησε το κτιριολογικό πρόγραμμα των εργαστηρίων και ήταν παρών σε όλες τις φάσεις κατασκευής του έργου.

Αρχικά υπήρξε η σκέψη στον χώρο να χτιστεί ένας ναός για να τονώσει το αίσθημα των φοιτητών ή ένα θέατρο σε μια συνοικία που είχε ήδη την αύρα των τεχνών και των γραμμάτων. Τελικά το πανεπιστημιακό κτήριο του Παλαιού Χημείου σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ernst Ziller, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Friedrich Zastrau.

Στο ημιυπόγειο προς την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη,  λειτούργησε και το πρώτο Πανεπιστημιακό οινοποιείο (1932)  ως εργαστήριο. Το κτήριο τον Αύγουστο του 1911, κατά την οποία κάηκε το  στο μεγαλύτερο μέρος του, ενώ σημειώθηκαν και ανθρώπινες απώλειες.
Μετά την αποκατάσταση των ζημιών, προστέθηκε ο δεύτερος όροφος και ανυψώθηκε το Κεντρικό Αμφιθέατρο κατά έναν όροφο. Καθώς οι ανάγκες της Φυσικομαθηματικής Σχολής αυξάνονταν συνεχώς, το 1926 προστέθηκε και ο τρίτος όροφος στεγάζοντας τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες της Φαρμακευτικής Χημείας. Έχουν κρατηθεί τα στοιχεία του σχεδιασμού που προέβλεπε ο Τσίλερ, κυρίως στην πρόσοψη, η οποία παραμένει κλειστή, αλλά είναι θέμα ημερών να ανοίξει με άδεια του ΥΠΠΟ.
Σήμερα στο ισόγειο φυλάσσονται οι συλλογές και στους υπόλοιπους ορόφους τα αναγνωστήρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα έπιπλα αγοράστηκαν με δωρεά του ΙΣΝ. Στα αμφιθέατρα αυτά δίδαξαν μεγάλες προσωπικότητες των φυσικών επιστημών, ενώ στα έδρανά τους μαθήτευσαν σπουδαίοι επιστήμονες, οι οποίοι έχουν επανδρώσει τα μεγάλα Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του Εσωτερικού και του Εξωτερικού.
Μεταξύ των καθηγητών που δίδαξαν στο κτήριο είναι ο καθηγητής Φυσικής Τιμολέων Αργυρόπουλος, ο καθηγητής Φυσικής Γεώργιος Αθανασιάδης, ο οποίος σημειωτέον φρόντισε και έλαβε από τη Γερμανία, με τις επανορθώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, χιλιάδες εργαστηριακά όργανα και εποπτικό υλικό απαραίτητο για τη διδασκαλία και τα πειράματα, ο καθηγητής της Φυσικής και Χημείας Κωνσταντίνος Ζέγγελης, ο καθηγητής Χημείας Γεώργιος Ματθαιόπουλος κ.ά..
Μνημείο  της Ιστορίας
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί διαπίστωσαν ότι από το κτήριο βγαίνουν κάποια σήματα. Έτσι έφθασαν στον χώρο. Ο καθηγητής Καίσαρ Αλεξόπουλος αποσύνδεσε και τον ραδιοπομπό τοποθέτησε ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου οπότε και σώθηκαν φοιτητές και καθηγητές.
Την ημέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς κατακτητές (12 Οκτωβρίου 1944) ο πειραματικός ραδιοσταθμός του εργαστηρίου της Φυσικής που βρισκόταν στο ισόγειο, μεταφέρθηκε στο Ζάππειο και  μετέδωσε πρώτος την είδηση της απελευθέρωσης. Η κεραία υπάρχει ακόμα στην ταράτσα του κτηρίου.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 1973 το φοιτητικό κίνημα δραστηριοποιήθηκε και στους χώρους του Παλαιού Χημείου,με την μεγάλη συνέλευση να πραγματοποιείται στο αμφιθέατρο, οδηγώντας στην κατάληψη της Νομικής και την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Επίσης, κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης έγιναν μεγάλες καταλήψεις που συνδέθηκαν με σημαντικά αιτήματα του φοιτητικού κινήματος.
Μετά την μεταφορά του ΕΚΠΑ στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου το κτήριο λειτούργησε ως Μουσείο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας (1996-2006). Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένοι μουσειακοί χώροι χαρακτηρίστηκαν ως διατηρητέοι in situ. Σήμερα, οι φοιτητές της Νομικής βρίσκουν χρήσιμα συγγράμματα στη Βιβλιοθήκη 93χιλιάδων τόμων βιβλίων και 100 χιλιάδων τόμων περιοδικών, ενώ έχει δρομολογηθεί η μεταφορά των πολύτιμων εκθεμάτων του Μουσείου Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας.