Ρόδος: Η 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής μεταμορφώνει την πόλη – «Εκεί που Αρχίζει η Μέρα»

Μια μεγάλη διοργάνωση σύγχρονης τέχνης σε αρχαιολογικούς και ιστορικούς χώρους, φιλοξενείται στο αρχοντικό νησί της Δωδεκανήσου με την υποστήριξη του NEON. Η Ρόδος φιλοξενεί έως τις 31 Οκτωβρίου 2026 τη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής (Biennale of Contemporary Keramics – BCK), μια διοργάνωση που απλώνεται σε ένα δίκτυο εμβληματικών αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων της πόλης. Η έκθεση, με τίτλο «Εκεί που Αρχίζει η Μέρα // Where the Day Starts», αναδεικνύει τη σύγχρονη κεραμική ως ένα δυναμικό μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης και ως πλατφόρμα διαπολιτισμικού διαλόγου στη Μεσόγειο.

Μια περιπατητική εμπειρία μέσα στον αστικό ιστό της Ρόδου

Η Μπιενάλε δεν περιορίζεται σε έναν ενιαίο εκθεσιακό χώρο. Αντίθετα, αναπτύσσεται σε πολλαπλά σημεία της πόλης, προσκαλώντας τους επισκέπτες σε μια καθηλωτική διαδρομή που συνδέει την ιστορία με τη σύγχρονη δημιουργία. Αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία και ιστορικά κτίρια λειτουργούν ως σκηνικό για έργα κεραμικής που συνομιλούν με το παρελθόν και το παρόν της Ρόδου.

Επιμέλεια και υποστήριξη

Την επιμέλεια της διοργάνωσης υπογράφουν οι: Σταματία Δημητρακοπούλου, Λουκία Θωμοπούλου και Anissa Touati. Η Μπιενάλε πραγματοποιείται με την υποστήριξη του NEON, μέσω του ετήσιου προγράμματος χορηγιών του οργανισμού.

Καλλιτέχνες από τη Μεσόγειο και τον κόσμο

Συμμετέχουν δημιουργοί από την Ελλάδα, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Αμερική και τη Βόρεια Αφρική, συνθέτοντας ένα πολυφωνικό σύνολο που αναδεικνύει τη διεθνή δυναμική της σύγχρονης κεραμικής.

Ενδεικτικά συμμετέχουν:  

Etel Adnan, Μυρσίνη Αλεξανδρίδη, Darien Arikoski‑Johnson, Ελύσια Αθανάτου, Leonardo Bartolini, Elina Belou, Εμμανουήλ Μπόνης, Robert Brambora, Jorge Cabieses‑Valdes, Meriem Chabani – Gorbon Ceramics, Chous Ceramics, Katya Desnenko, Mauro Fariñas, Malek Gnaoui, Κυριακή Γονή, Luke Edward Hall, Διονύσης Καβαλλιεράτος, Lynn Kodeih, Tülay Kulbay, Βασιλική Κυριάκη, Anne Kwasner, Lucile Littot, Λίλιαν Λυκιαρδοπούλου, Αταλάντη Μαρτίνου, Fatima Mohisen, Asunción Molinos Gordo, Κώστας Νεοφύτου, Ben Wolf Noam, Μένανδρος Παπαδόπουλος, Zoë Paul, GianMarco Porru, Μυρσίνη Ρουμελιώτη, David Scanavino, Τερψιχόρη Σαββάλα, Ayla Tavares, Ναταλία Τριανταφύλλη, Alban Turquois, Lucille Uhlrich, Elif Uras, Γιώργος Βαβάτσης, Vuslat και Zoe Williams.

Μια διοργάνωση που συνδέει την τέχνη με τον τόπο

Η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής της Ρόδου επιβεβαιώνει τον ρόλο της κεραμικής ως μέσο που διασχίζει εποχές και πολιτισμούς. Η επιλογή των χώρων, η θεματική της έκθεσης και η διεθνής συμμετοχή δημιουργούν ένα πολιτιστικό γεγονός υψηλής δυναμικής, που ενισχύει την εξωστρέφεια της Ρόδου και αναδεικνύει τη Μεσόγειο ως πεδίο δημιουργικού διαλόγου.

«Η Τέχνη που Διατηρεί την Ιστορία»: Ανοιχτές ξεναγήσεις και δράσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Συντήρησης 2026, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης προσκαλεί μαθητές και επισκέπτες σε μια ημέρα αφιερωμένη στην τέχνη της συντήρησης και στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, το Εργαστήριο Συντήρησης του Αρχαιολογικού Μουσείου Αιανής ανοίγει για το κοινό, προσφέροντας μια σπάνια ευκαιρία γνωριμίας με την αθέατη εργασία των συντηρητών.

Πρόγραμμα επισκέψεων – Ξεναγήσεις για μαθητές και κοινό

Η δράση με τίτλο «Η Τέχνη που Διατηρεί την Ιστορία» περιλαμβάνει ειδικά διαμορφωμένες επισκέψεις:

Για σχολεία: 09:00 – 12:00

Για το ευρύ κοινό: 09:00 – 13:00

Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν από κοντά διαδικασίες συντήρησης, να δουν εργαλεία και τεχνικές και να κατανοήσουν πώς τα αρχαιολογικά ευρήματα προστατεύονται πριν φτάσουν στις προθήκες.

Θεματική διαδρομή: «Από το Εργαστήριο στην Προθήκη»

Παράλληλα, στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου Αιανής θα πραγματοποιηθεί η θεματική διαδρομή «Από το εργαστήριο στην προθήκη». Μέσα από επιλεγμένα συντηρημένα ευρήματα, οι επισκέπτες θα γνωρίσουν:

• τα στάδια συντήρησης ενός αντικειμένου,
• τις μεθόδους προληπτικής προστασίας,
• τον τρόπο με τον οποίο οι συντηρητές εξασφαλίζουν τη μακροχρόνια διατήρηση των αρχαιοτήτων.

Η δράση αναδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο της συντήρησης στη διατήρηση της ιστορίας και στη λειτουργία των μουσείων.

Ένας θεσμός που αναδεικνύει την επιστήμη της συντήρησης

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Συντήρησης αποτελεί πρωτοβουλία που στοχεύει στην ενημέρωση του κοινού για την επιστημονική εργασία πίσω από την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η συμμετοχή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κοζάνης ενισχύει την εξωστρέφεια των αρχαιολογικών υπηρεσιών και φέρνει τους πολίτες πιο κοντά στη διαδικασία διάσωσης των αρχαιοτήτων.

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου: Ένα σύγχρονο, ανοιχτό μουσείο που επαναπροσδιορίζει τον δημόσιο χώρο

Από κλειστά, αυστηρά γεωμετρικά κτίσματα για ειδικευμένο κοινό, τα μουσεία του 21ου αιώνα μετασχηματίζονται σε ανοιχτούς, προσβάσιμους οργανισμούς που συνομιλούν με την κοινωνία και το περιβάλλον τους. Το σύγχρονο μουσείο δεν αποτελεί πλέον απλώς χώρο φύλαξης και έκθεσης αντικειμένων, αλλά ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού, κοινωνικής συναναστροφής και εμπειρίας.

Σε αυτό το νέο πλαίσιο εντάσσεται ο σχεδιασμός του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου Ρεθύμνου, όπως παρουσιάστηκε στα «Απογεύματα Αρχιτεκτονικής» από τους αρχιτέκτονες Γιάννη Κίζη και Παναγιώτη Γραμματόπουλο.

Ένα μουσείο ανοιχτό στην πόλη – Η φιλοσοφία του σχεδιασμού

Το νέο μουσείο, τοποθετημένο στο δυτικό παραλιακό μέτωπο που σήμερα στεγάζεται το ΚΤΕΛ, φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν νέο ζωτικό πόλο έλξης για κατοίκους και επισκέπτες. Η βασική αρχή του σχεδιασμού ήταν η προσβασιμότητα: ένα κτίριο που δεν απομονώνει, αλλά ενώνει τον δημόσιο χώρο, δημιουργώντας μια φυσική, διαμπερή πορεία ανάμεσα στην παλιά μεσαιωνική πόλη, την οδό Ηγουμενικού Γαβριήλ και το θαλάσσιο μέτωπο.

 Με νευραλγικά σημεία στις εισόδους, υπαίθριους στεγασμένους χώρους και διαγώνιες διεισδύσεις στο σώμα του κτιρίου, ο περαστικός καλείται να περάσει μέσα από το μουσείο, να δει τη θάλασσα, να συνδεθεί με την παλιά πόλη, να συμμετάσχει σε εκδηλώσεις ή απλώς να καθίσει στο καφενείο.

Διευρυμένοι εσωτερικοί χώροι – Το μουσείο ως κοινωνικός οργανισμός

Οι αρχιτέκτονες τόνισαν ότι το αρχικό κτιριολογικό πρόγραμμα προέβλεπε ελάχιστους χώρους για εκδηλώσεις, περιοδικές εκθέσεις, αναψυχή και εκπαίδευση. Ανταποκρινόμενοι στις σύγχρονες τάσεις, προχώρησαν σε δραστική διεύρυνση των χώρων υποδοχής, εκπαίδευσης, εστίασης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Οι αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, οι χώροι εκπαίδευσης και οι νέες υποδομές εστίασης εντάσσονται σε μια συνολική φιλοσοφία που θέλει το μουσείο να απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό, να ανοίγει διαλόγους για σύγχρονα ζητήματα και να παραμένει οικονομικά βιώσιμο.

Αστικός μετασχηματισμός – Νέα πνοή στο δυτικό παραλιακό μέτωπο

Το νέο μουσείο δεν αποτελεί μόνο πολιτιστικό έργο, αλλά και εργαλείο αστικής αναζωογόνησης. Το δυτικό παραλιακό μέτωπο, μια περιοχή που σήμερα δεν διαθέτει ισχυρή αστική παρουσία, αναμένεται να αποκτήσει νέα ζωή μέσα από τη λειτουργία του μουσείου.

Ένα μουσείο για όλους – Ένα έργο που ενώνει

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου ενσαρκώνει τη σύγχρονη αντίληψη για το μουσείο ως ανοιχτό, διαπερατό οργανισμό.Ένα κτίριο που δεν απομονώνει τον δημόσιο χώρο, αλλά τον ενώνει. Ένα έργο που φιλοδοξεί να γίνει σημείο αναφοράς για την πόλη, να προσφέρει εμπειρίες, να ενισχύσει την κοινωνική ζωή και να αναδείξει τον πολιτισμό του Ρεθύμνου με τρόπο σύγχρονο και ζωντανό.

 πηγη: https://rethnea.gr/

Έρευνα για σεισμό ή παράνομη ανασκαφή; Αντιδράσεις για τις εργασίες στον τύμβο Μάντα

 

Έντονη ανησυχία προκαλούν οι εργασίες με βαριά μηχανήματα στον τύμβο Μάντα, κοντά στο χωριό Σαραϊτζίκ, στην περιοχή Σινάνπασα της Αφιονκαραχισάρ. Οι εκσκαφές παρουσιάζονται ως «έρευνα για σεισμική δραστηριότητα», ωστόσο κάτοικοι καταγγέλλουν ότι προκαλούν σοβαρή φθορά σε έναν ιστορικό χώρο μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας, ενώ δεν λείπουν οι υποψίες για παράνομη αναζήτηση θησαυρού.

Ο τύμβος Μάντα βρίσκεται στην επικράτεια της αρχαίας Φρυγίας, μια περιοχή που κατά την αρχαιότητα ήταν στενά συνδεδεμένη με τον ελληνικό πολιτισμό, ιδιαίτερα από την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο και μετά. Η Φρυγία εντάχθηκε στον ελληνικό κόσμο μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, απέκτησε ελληνικές πόλεις, ελληνική διοίκηση και ελληνική πολιτισμική επιρροή, φιλοξενεί μνημεία, τάφους και τύμβους που εντάσσονται στην ευρύτερη ελληνική αρχαιολογική παράδοση. Ο συγκεκριμένος τύμβος βρίσκεται σε περιοχή αρχαίας ελληνικής παρουσίας, ανήκει σε ζώνη αρχαιολογικής προστασίας πρώτου βαθμού, πιθανότατα συνδέεται με ελληνιστικά ή ρωμαϊκά ταφικά έθιμα, αν και η ακριβής χρονολόγηση δεν έχει ακόμη επιστημονικά τεκμηριωθεί.

Καταγγελίες για βαθιές τομές στο έδαφος

Σύμφωνα με μαρτυρίες, μια εταιρεία φέρεται να έχει ζητήσει άδεια από την Περιφερειακή Διοίκηση Αφιονκαραχισάρ για εργασίες στην περιοχή. Οι κάτοικοι, όμως, περιγράφουν βαθιές τομές στο έδαφος, ανοιγμένες με εκσκαφείς, οι οποίες στη συνέχεια καλύπτονται πρόχειρα με χώμα.

Πολλοί υποψιάζονται ότι ο πραγματικός στόχος είναι η αναζήτηση θησαυρού, αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο σκοπός των εργασιών παραμένει ασαφής.

Ο τύμβος Μάντα και η αρχαιολογική του σημασία

 Παρότι η ευρύτερη περιοχή διαθέτει σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα, η χρονολόγηση και η πολιτισμική ταυτότητα του συγκεκριμένου τύμβου δεν έχουν ακόμη τεκμηριωθεί επιστημονικά. Οι τύμβοι αποτελούν μεγάλα ταφικά μνημεία, δημιουργημένα με επιχωμάτωση πάνω από τάφους. Είναι καθοριστικά για την κατανόηση των ταφικών πρακτικών και της κοινωνικής οργάνωσης των αρχαίων κοινοτήτων. Η ανεξέλεγκτη εκσκαφή μπορεί να καταστρέψει τόσο τους τάφους όσο και τα αρχαιολογικά στρώματα που βοηθούν στην ανασύσταση του παρελθόντος.

Ασαφές νομικό καθεστώς των εργασιών

O τύμβος Μάντα βρίσκεται σε ζώνη αρχαιολογικής προστασίας πρώτου βαθμού. Ωστόσο, τα επίσημα έγγραφα που καθορίζουν τα όρια του χώρου και τις άδειες των εργασιών δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Η Περιφερειακή Διοίκηση Αφιονκαραχισάρ δεν έχει εκδώσει αναλυτική ανακοίνωση που να απαντά στις καταγγελίες των κατοίκων. Η κατάσταση παραμένει θολή και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση από τις αρμόδιες αρχές, ώστε να διαπιστωθεί αν πρόκειται για νόμιμη επιστημονική έρευνα ή για μη εξουσιοδοτημένη παρέμβαση σε προστατευμένο αρχαιολογικό χώρο.

«Μορφές»: Η ζωγραφική και η κεραμική συναντούν την Ιστορία της Τέχνης στην Andie Art Gallery

Η ανθρώπινη μορφή, όταν αντιμετωπίζεται ως φορέας μνήμης και όχι απλώς ως εικαστικό αντικείμενο, αποκτά τη δύναμη να γεφυρώνει εποχές, τεχνοτροπίες και αισθητικές αντιλήψεις. Στη διατομική έκθεση «Μορφές» της Ανθής Γκέρμαν και της Ελένης Κορωνάκη στην Andie Art Gallery, η μορφή λειτουργεί ως σημείο συνάντησης ανάμεσα στο αρχαϊκό και το σύγχρονο, στο υλικό και το άυλο, στο προσωπικό και το συλλογικό.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

 Οι δύο δημιουργοί προσεγγίζουν το πρόσωπο με μια ευαισθησία που δεν περιορίζεται στην αναπαράστασ,  το μετατρέπουν σε πεδίο ερμηνείας, σε χώρο που η ματιά του θεατή συναντά την εσωτερική ζωή των έργων. Το χρυσό φόντο, οι χρωματικές επιλογές και η καθαρότητα του βλέμματος συνθέτουν μια αισθητική που συνομιλεί με τη βυζαντινή παράδοση και τον μοντερνισμό, ανανεώνοντας τη γλώσσα της προσωπογραφίας.

Ένας σιωπηλός διάλογος ανάμεσα σε δύο κόσμους

Η έκθεση παρουσιάζει δύο αυτόνομες εικαστικές ενότητες που συναντιούνται σε ένα κοινό σημείο: την ανθρώπινη μορφή. Η ζωγραφική της Ανθής Γκέρμαν και τα κεραμικά ανάγλυφα της Ελένης Κορωνάκη δημιουργούν ένα δίδυμο που λειτουργεί αρμονικά, σαν δύο όψεις της ίδιας ιστορικής μνήμης.

Οι χρωματικές επιλογές – το μπλε‑τυρκουάζ της Γκέρμαν και το μωβ της Κορωνάκη – παραπέμπουν σε μεγάλους καλλιτέχνες και σε αισθητικές παραδόσεις που διατρέχουν αιώνες. Οι μορφές τους σε κοιτούν με τρόπο που μοιάζει να διαβάζει την ψυχή σου, όχι επιθετικά αλλά με αγάπη και κατανόηση.

Οι κεραμικές μορφές της Ελένης Κορωνάκη

Η Κορωνάκη αντλεί έμπνευση από τα αρχαϊκά ανάγλυφα, τα πορτρέτα φαγιούμ και τα βυζαντινά πρότυπα. Οι κεραμικές μορφές της, σμιλεμένες με φυσικότητα και αυστηρή έκφραση, μεταφέρουν μνήμη, γνώση και πνευματικότητα.

Μεταλλικές αντανακλάσεις, χρυσές λάμψεις και στιλπνά περιγράμματα δημιουργούν μια αίσθηση παλαιότητας και αγιοσύνης, ενώ οι έντονες χρωματικές αντιθέσεις προσδίδουν σύγχρονη δυναμική. Τα έργα της λειτουργούν σαν θραύσματα χρόνου, σαν εικόνες προγόνων που αναδύονται από το βάθος της ιστορίας.

Οι ζωγραφικές μορφές της Ανθής Γκέρμαν

Η Γκέρμαν δημιουργεί νατουραλιστικές προσωπογραφίες με αναφορές στην Art Deco, στον Modigliani και στην ιαπωνική χαρακτική Ukiyo‑e. Γυναικείες μορφές με μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια, λεπτά χαρακτηριστικά, επιμήκη λαιμό και αστική κομψότητα του Μεσοπολέμου συνθέτουν ένα σκηνικό μυστηρίου και γλυκιάς μελαγχολίας.

Η πλακάτη χρωματική επιφάνεια, οι σταθεροί τόνοι και οι χρυσές αντανακλάσεις δημιουργούν μια ποιητική ατμόσφαιρα, όπου η θηλυκότητα και η λεπτότητα της εποχής συναντούν τη σύγχρονη ματιά της δημιουργού.

Μια έκθεση που ενώνει παρελθόν και παρόν

Η «Μορφές» είναι μια έκθεση που προκαλεί το βλέμμα και τη σκέψη. Ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, οι δύο δημιουργοί συνομιλούν μέσα από τις μορφές τους, μεταφέροντας ιστορικά αποσπάσματα, συναισθήματα και μνήμες.

Ένα επιτυχημένο εικαστικό δίδυμο που ο θεατής θέλει να απολαύσει ξανά και ξανά.