Σάββατο 25 Απριλίου 2026

Peggy Guggenheim στο Λονδίνο: Η γέννηση μιας συλλέκτριας παρουσιάζεται στη Βενετία







Η Πινακοθήκη Peggy Guggenheim στη Βενετία φωτίζει ένα από τα πιο καθοριστικά –και συχνά παραγνωρισμένα– κεφάλαια στη διαδρομή της θρυλικής προστάτιδας των τεχνών. Η έκθεση Peggy Guggenheim in London. Birth of a Collector ανασυνθέτει την εκρηκτική διετία 1938–1939, όταν η γκαλερί Guggenheim Jeune στο Λονδίνο αναμετρήθηκε με τον συντηρητισμό της βρετανικής σκηνής και συνέβαλε στη διαμόρφωση της σύγχρονης τέχνης στη χώρα.


Η έκθεση στη Βενετία

Από τις 25 Απριλίου έως τις 19 Οκτωβρίου 2026, η Peggy Guggenheim Collection παρουσιάζει τη μεγαλύτερη έως σήμερα μουσειακή έκθεση αφιερωμένη στην περίοδο του Λονδίνου και στην πρώτη γκαλερί της Guggenheim, που λειτούργησε στην Cork Street από το 1938 έως το 1939. Με την επιμέλεια των Gražina Subelytė και Simon Grant, η έκθεση αναδεικνύει τη στιγμή όπου η Guggenheim διαμορφώνει οριστικά την ταυτότητά της ως συλλέκτρια και υπερασπίστρια της πρωτοπορίας του 20ού αιώνα.


Λονδίνο 1938–1939: μια σκηνή σε μετάβαση

Η δράση της Guggenheim Jeune εντάσσεται σε ένα σύνθετο πολιτιστικό τοπίο: από τη μία, ο θεσμικός συντηρητισμός της Βρετανίας· από την άλλη, η αυξανόμενη επιρροή των ευρωπαϊκών πρωτοποριών. Η γκαλερί της Guggenheim, μαζί με χώρους όπως το Redfern Gallery και το Mayor Gallery, αμφισβήτησε τις παραδοσιακές εκθεσιακές νόρμες και έδωσε βήμα σε καλλιτέχνες και πρακτικές που τότε θεωρούνταν ριζοσπαστικές.


Είκοσι εκθέσεις σε δεκαοκτώ μήνες

Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο, η Guggenheim Jeune παρουσίασε περισσότερες από είκοσι εκθέσεις. Ανάμεσά τους τη πρώτη ατομική έκθεση του Βασίλι Καντίνσκι στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια έκθεση αφιερωμένη στον Ζαν Κοκτό, τη  πρώτη έκθεση αποκλειστικά για το κολάζ, μια παρουσίαση σύγχρονης γλυπτικής που προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, μια έκθεση έργων παιδιών, όπου εμφανίστηκε και έργο του νεαρού Λούσιαν Φρόιντ, σηματοδοτώντας το εκθεσιακό του ντεμπούτο.


Τα έργα και οι καλλιτέχνες

Η έκθεση στη Βενετία συγκεντρώνει περίπου 100 έργα από διεθνή μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, σχέδια, φωτογραφίες, μαριονέτες και αρχειακό υλικό, αναδεικνύοντας την πολυφωνία της Guggenheim Jeune.


Συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι:

Eileen Agar, Jean Arp, Barbara Hepworth, Kandinsky, Rita Kernn-Larsen, Piet Mondrian, Henry Moore, Cedric Morris, Sophie Taeuber-Arp, Yves Tanguy.


Δίκτυα, φιλίες και πνευματικές συμμαχίες

Κεντρικό στοιχείο της αφήγησης είναι οι σχέσεις που στήριξαν το έργο της Guggenheim. Συνεργασίες με προσωπικότητες όπως ο Samuel Beckett, ο Marcel Duchamp, ο Roland Penrose, ο Herbert Read και η Mary Reynolds διαμόρφωσαν το πνευματικό της περιβάλλον και ενίσχυσαν την επιρροή της στη σύγχρονη τέχνη.


Από την αφαίρεση στον σουρεαλισμό

Η έκθεση ανοίγει με έργα που συνδέονται με την αφαίρεση και τον σουρεαλισμό, δύο άξονες που καθόρισαν το πρόγραμμα της γκαλερί. Ακολουθούν ενότητες αφιερωμένες σε επιμέρους εκθέσεις της Guggenheim Jeune, όπως:


  • η αναδρομική του Καντίνσκι, η πρώτη στη Βρετανία
  • η έκθεση της Marie Vassilieff, που συνέδεε τέχνη, χειροτεχνία και σχεδιασμό
  • η έκθεση σύγχρονης γλυπτικής του 1938, καθοριστική για τη διάδοση νέων γλυπτικών γλωσσών


Πορτρέτα, πρωτοπορίες και νέες φωνές

Η ενότητα για τον Cedric Morris παρουσιάζει ένα ζωντανό πορτρέτο της λονδρέζικης καλλιτεχνικής κοινωνίας. Εκεί εντάσσεται και το έργο του νεαρού Lucian Freud, που σηματοδοτεί την πρώτη του δημόσια εμφάνιση.


Ακολουθούν ενότητες για τους Charles Howard και Heinz Henghes, που αποτυπώνουν το εύρος των καλλιτεχνικών αναζητήσεων της εποχής.





Atelier 17: η επανάσταση της χαρακτικής

Ιδιαίτερη θέση κατέχει το Atelier 17 του Stanley William Hayter, το εργαστήριο που εισήγαγε στη Βρετανία μια νέα, πειραματική προσέγγιση στη χαρακτική, βασισμένη στη συνεργασία και την τεχνική καινοτομία.


“Abstract and Concrete Art”: μια έκθεση με ιδεολογικό βάρος

Η αναβίωση της ιστορικής έκθεσης του Μαΐου 1939, Abstract and Concrete Art, αποτελεί κομβικό σημείο της διαδρομής. Σε μια Ευρώπη που βυθιζόταν στην πολιτική καταδίωξη και τον εξαναγκασμό σε εξορία, η έκθεση λειτούργησε ως δήλωση υπέρ της ελευθερίας της καλλιτεχνικής έρευνας και της διεθνούς ανταλλαγής.


πηγη: https://www.finestresullarte.info/


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου