Μια ξεχωριστή συνάντηση σύγχρονης τέχνης παρουσιάζεται στη Φτελιά Μυκόνου, εκεί που η γκαλερί ALMA φιλοξενεί έργα του διεθνούς φήμης Pat Andrea σε διάλογο με τον Θανάση Λάλα. Η έκθεση προτείνει ένα νέο σώμα για τη ζωγραφική: το αγγείο.
Η έκθεση στη Μύκονο – Ένας διάλογος δύο δημιουργών
Στις 26 και 27 Ιουλίου 2026, η Οικία Μαζαράκη στη Φτελιά Μυκόνου φιλοξενεί την έκθεση «The Vessel is the New Canvas», σε επιμέλεια της Μαρίας Αλμπάνη και κείμενα του Θανάση Λάλα.
Η γκαλερί ALMA παρουσιάζει για πρώτη φορά μια ενότητα 22 ζωγραφισμένων κεραμικών έργων: 11 του Pat Andrea και11 του Θανάση Λάλα. Τα έργα αποτελούν έναν εικαστικό διάλογο που επαναπροσδιορίζει τη σχέση της ζωγραφικής με τον χώρο και το αντικείμενο.
Εγκαίνια: 26 Ιουλίου 2026, 20:00
Διάρκεια: 26 – 27 Ιουλίου 2026
Χώρος: Οικία Μαζαράκη, Φτελιά Μυκόνου
Το αγγείο ως νέος καμβάς
Η έκθεση στηρίζεται σε μια κεντρική ιδέα: The Vessel is the New Canvas.
Το αγγείο δεν λειτουργεί ως επιφάνεια που φιλοξενεί την εικόνα, αλλά ως το ίδιο το σώμα της. Οι ανθρώπινες μορφές του Pat Andrea αναπτύσσονται οργανικά πάνω στις καμπύλες της πορσελάνης, ενώ ο συμβολικός κόσμος του Θανάση Λάλα — μάτια, οργανικές μορφές, πουλιά, φυτικά μοτίβα — μεταμορφώνει κάθε αγγείο σε έναν αυτόνομο εικαστικό οργανισμό.
Οι δύο καλλιτέχνες, παρότι προέρχονται από διαφορετικές εικαστικές παραδόσεις, συναντώνται σε μια κοινή αναζήτηση: πώς η ζωγραφική μπορεί να υπερβεί την επίπεδη επιφάνεια και να αποκτήσει φυσική παρουσία στον χώρο.
Η Μύκονος ως συμβολικός τόπος
Η επιλογή της Μυκόνου δεν είναι τυχαία. Στο Αιγαίο, που το αγγείο υπήρξε για χιλιάδες χρόνια φορέας μνήμης, πολιτισμού και καθημερινής ζωής, επιστρέφει σήμερα ως σύγχρονο έργο τέχνης που δεν μεταφέρει νερό ή κρασί, αλλά εικόνες, ιδέες και αφηγήσεις.
Η έκθεση προτείνει ότι η ζωγραφική του σήμερα μπορεί να έχει νέο σώμα: ένα τρισδιάστατο αντικείμενο που αναπνέει, φωτίζεται και μεταμορφώνεται μέσα στον χώρο.
Η ζωγραφική αποκτά σώμα
Οι μορφές του Andrea ακολουθούν τις καμπύλες του αγγείου σαν να γεννιούνται από τη γεωμετρία του. Οι εικόνες του Λάλα αφήνουν το αντικείμενο να γίνει αφήγηση.
Κανείς από τους δύο δεν αντιμετωπίζει την κεραμική ως διακοσμητική επιφάνεια. Το αγγείο γίνεται συνεργός της ζωγραφικής:η καμπύλη καθορίζει τη σύνθεση, ο όγκος μεταμορφώνει την εικόνα καθώς και το φως ολοκληρώνει το έργο.
Τα 22 έργα της έκθεσης δεν ανήκουν αποκλειστικά ούτε στη ζωγραφική ούτε στη γλυπτική, αλλά στον χώρο που οι δύο γλώσσες συναντιούνται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου