Δράκος στη σύγχρονη εκδοχή- Η έκθεση «Digging» του Θ.Διώτη στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη

 

Δράκος, είναι άγρυπνος φρουρός, φύλακας περιοχής  θησαυρού. Το νήμα της ιστορίας του μπορεί να αναζητηθεί στην Ιλιάδα, που αναφέρεται ως σύμβολο του Δία που προμήνυε  κατά τον μάντη Κάλχα την κατάληψη της Τροίας μετά από  εννέα χρόνια πολιορκίας. Από τους μύθους της αρχαιότητας ως την λαογραφία της Κρήτης ο δράκος του αγίου Μύρωνα, ο δράκος του Αγαλά στην Ζάκυνθο, ο δράκος στους βάλτους της Ρόδου που σκότωσε ο ιππότης De Gozon . Πέρα από την ελληνική επικράτεια  στη Μέση Ανατολή ο δράκος συναντάται στο έπος Ενούμα Ελίσσα (2000 π.χ.), είναιι ο Απώφις, ο δράκος του σκότους στην Αιγυπτιακή μυθολογία, στην Βόρεια Ευρώπη συναντάται στο έπος Νιιμπελούνγκεν . Ο Κινέζος δράκος συμβολίζει  τηδύναμη και τη τελειότητα, την τόλμη , τον ηρωισμό και την εμμονή.

Ο δράκος εμπνέει τον Θωμά Διώτη ο οποίος παρουσιάζει τα έργα του το οπτικό πέρασμα στην ιστορία του δράκου, από τη μυθική του σύνθεση στην ψηφιακή του υβριδοποίηση. Τα έργα του φιλοξενούνται στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη στην ατομική έκθεση  με τίτλο «Digging»  σε επιμέλεια της Αγγελικής Μπάρα. Ο κ.Διώτης θα παρουσιάσει έναν μνημειακών διαστάσεων δράκο, αλλά και σειρά από σχέδια σε διαφορετικής ποιότητας χαρτιά.

 

Όπως γράφει η Αγγελική Μπάρα, υποψήφια Διδάκτωρ της ΑΣΚΤ, στο κείμενο της: «Μυθικό πλάσμα υπό εξαφάνιση ή ένας από τους πρωταγωνιστές της ψηφιακής εποχής; Ο δράκος πρωταγωνιστεί σε κάθε ρήξη μεταξύ του καλού και του κακού, της ισορροπίας και της ανισορροπίας και άλλων αντίθετων δυνάμεων της λειτουργίας του κόσμου. Ο Θωμάς Διώτης, μέσα από την έκθεση, παρουσιάζει την εικόνα του δράκου στη σύγχρονη εκδοχή της, αποκαλύπτοντας νέες ερμηνείες και μέσα από έναν οπτικό πλεονασμό ενσωματώνει τόσο το παρελθόν όσο και την φαντασία.[…]

 

Αλχημικό σύμβολο συνδεδεμένο με τη φωτιά και το χάος, ο δράκος αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρισμένα μυθικά θηρία, άλλοτε εκπροσωπώντας την αίρεση, άλλοτε τη σοφία. Αγέρωχος και επιβλητικός, με εκτυφλωτικό βλέμμα από φανάρια οχημάτων και αεροδυναμικά φτερά από προφυλακτήρες και οστεόδερμα από 1500 πλαστικές καρέκλες. Ο κεντρικός δράκος αποτελεί ένα υβριδικό συνονθύλευμα αντικειμένων που εντόπισε ο καλλιτέχνης σε δρόμους της επαρχίας. Δίνεται η εντύπωση πως το έργο δεν φτιάχτηκε από ανθρώπινο χέρι, αλλά ότι γεννήθηκε σε κάποιο εργοστάσιο. Στην πραγματικότητα ο δράκος αυτός κατασκευάστηκε ασκητικά, στο υπαίθριο εργαστήριο του καλλιτέχνη, υπό τους ήχους των κεραυνών και του καμπαναριού. Η σύνθεση του δράκου ήταν αποτέλεσμα μιας ατέρμονης αναζήτησης στοιχείων. Οι επιφάνειές του ποικίλουν μεταξύ του απείρως λεπτού και του ογκώδους, ενώ η οργανική τους σύνθεση είναι αποτέλεσμα θερμικών συγκολλήσεων. Ο Διώτης, με έναν μοναδικό τρόπο, καταφέρνει να συνδέσει υλικά με τολμηρό ύφος αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα της έννοιας του δράκου μέσα από την οπτική της μεταφορά στον χώρο. 

Χαρτογραφώντας την παραδοξότητα του δράκου, ο κ.Διώτης παρουσιάζει παράλληλα σχέδια με μορφές καθοδηγούμενες από τη ροή του μελανιού που ακροβατούν ανάμεσα στη ζωολογική πραγματικότητα και τον κόσμο των συμβόλων. Εμπνέεται από εικόνες παρμένες από θρύλους και δημοτικά παραμύθια, στρέφοντας το βλέμμα από το παρελθόν στο μέλλον, αντιμετωπίζοντας τον δράκο σαν μια εξελισσόμενη δύναμη που διαμορφώνει τον πολιτισμό μας. Το ανύπαρκτο του δράκου παρουσιάζεται ως υπαρκτό και θριαμβεύει ενάντια στις αντιλήψεις που τον θέλουν εγκλωβισμένο στον δικό του μύθο».

 

Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα καλλιτέχνη:

Ο Θωμάς Διώτης (γ.1986) ζει και εργάζεται ανάμεσα στην Αθήνα και το Αγρίνιο. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 2019, υπό την επίβλεψη του Γιώργου Λάππα και της Αφροδίτης Λίτη, στο τμήμα γλυπτικής. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο πρόγραμμα MFA της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Το 2018 σπούδασε ως πανεπιστημιακός υπότροφος στο Tokyo University of Arts, Gedai, στο τμήμα γλυπτικής με επιβλέποντα τον Pr. Ohmaki Shingi. Ο Διώτης έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις και μία από αυτές πραγματοποιήθηκε στο Τόκιο. Τα περισσότερα έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και την Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις σε Μουσεία και Εκθέσεις Τέχνης στην Ελλάδα και την Ιαπωνία από το 2014 με αξιοσημείωτες συμμετοχές όπως: Ginza Chuouku, Τόκιο, Ιαπωνία (2018), Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα (2017), «Hydra School project "POW BLOP WIZZ", Ύδρα (2021), Back to Athens 7, Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης 2020, Αθήνα (2020), Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (2016), Μουσείο Μπενάκη (2016)

Neon και γλυπτική, μνήμη και ταυτότητα... Έκθεση της Άννας Φαφαλιού στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη

H Γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Άννας Φαφαλιού “There is a light that never goes out”. Η έκθεση που περιλαμβάνει μια σειρά από επιγραφές neon και δύο γλυπτά, εγκαινιάζεται στις 10 Ιανουαρίου.

Η δουλειά της εξερευνά τη σχέση αντικειμένων, μνήμης και ταυτότητας. Η πρακτική της βασίζεται στην διαστρέβλωση καθημερινών αντικειμένων, υλικών και φόρμας με σκοπό τη δημιουργία νέων διαλόγων μεταξύ αυτών και του θεατή.

Έως  τις 2 Φεβρουαρίου
Πλ. Κολωνακίου 20
Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πέ. & Παρ. 11.00 -15.00 &17.00–20.00
Τετ. 11.00-15.00 & Σάβ. 11.00 –14.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

White Power στη Αθήνα από τον Νίκο Τρανό

Μια λευκή δύναμη κατακλύζει το Κολωνάκι, έπιπλα σκουπίδια που εγκαταλείφθηκαν στους δρόμους της Αθήνας μετατρέπονται σε Τέχνη καθώς παντρεύονται με άργιλο, τα υπερμαγέθη κεραμικά που τα καταλαμβάνουν, τα καταπλακώνουν, τα εγκλωβίζουν ή και τα εξαφανίζουν.

Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει απόψε την εγκατάσταση με τίτλο «White Power» του Νίκου Τρανού και συγκεκριμένα μια από τις ενότητες του εγχειρήματος που έχει αφετηρία το 2007.

 Σε έναν σκηνοθετημένο περιβάλλον, μία φρίζα ύψους 30cm και 50 περίπου μέτρων μήκος με τίτλο Green Park  να διατρέχει όλους τους χώρους της γκαλερί αποτελώντας δομικό αφηγηματικό φόντο της έκθεσης με  250 σχέδια, 20χ30cm, ( ζωγραφισμένα με έγχρωμα στυλό σε χαρτί 250gr , προβάλλεται μία βιντεοσκοπημένη δράση του 2010, με τίτλο Ασκήσεις ομοιοπαθητικής για στρατηγούς. Ο Τρανός σκηνοθετεί πραγματικές εκρήξεις καταστρέφοντας οικοδομές από ζαχαρόκυβους.

Παράλληλα,  αρχίζει το «χτίσιμο» ενός βιβλίου με αποσπάσματα από διάφορα βιβλία, έργο σε εξέλιξη και με αρχή το Αρκάνα 17 (1944) του Αντρέ Μπρετόν σε πέντε γλώσσες. «Η Αρκάνα 17 είναι ποίημα ελπίδας βασισμένο στον έρωτα και στην ελευθερία» (Ν. Κάλας).

Και τέλος, "ξετυλίγεται" μπροστά στα μάτια του θεατή  την αλληλογραφία (1966-1971) ανάμεσα σε έναν μετανάστη στη Γερμανία και στη μάνα του στην Αθήνα.Όλα τα παραπάνω σκηνοθετούνται σε οικιακό και οικείο περιβάλλον σχολιάζοντας την καταστροφή σαν θέαμα.
 Η εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στα αντικείμενα που αλλάζουν κλίμακα ως προς τους χρήστες τους και γίνονται απειλητικά, καθώς και η αίσθηση του κινδύνου ανατροπής, προκαλούν στον θεατή μια κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» που ενδυναμώνει τον κοινωνικό προβληματισμό που διατρέχει το έργο του Τρανού στο σύνολό του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δείγματα του White Power παρουσιάστηκαν στην έκθεση Battlefield στον πολυχώρο TAF (2010), στην έκθεση Greek Art, στην γκαλερί Sem-Art στο Μονακό (2011), στην 4η Μπιενάλε της Αθήνας AGORA (2013) με το έργο Παγετώνας 1, στην 5η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης (2015) με το έργο Ένας παγετώνας στο τραπέζι μας –σχόλιο για τον «πυρηνικό χειμώνα» με αφορμή τη Φουκουσίμα.

Εγκαίνια ώρα 20.00

Έως 21 Απριλίου 2017

 Πλ. Κολωνακίου 20

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πέ. & Παρ. 11.00 -15.00 &17.00–20.00,

Τετ. 11.00-15.00 & Σάβ. 11.00 –14.00

Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

Ποιητικά Περιστατικά vs Notes on ambiguity

Iδιότυπες εικαστικές σημειώσεις του για τον κόσμο με απαλά χρώματα  και διαφανείς υφές έναντι συναισθημάτων που διαμορφώνονται από την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα...  Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει την έκθεση του εικαστικού έργου του Χριστόφορου Κατσαδιώτη και της Τζένης Κωδωνίδου. Η έκθεση αποτελείται από χαρακτικά και ζωγραφικά έργα και θα διαρκέσει από τις 12 Ιανουαρίου . 

Η νέα δουλειά του Χριστόφορου Κατσαδιώτη με τίτλο "Ποιητικά Περιστατικά" περιλαμβάνει χαρακτικά έργα φτιαγμένα με τις παραδοσιακές τεχνικές της οξυγραφίας, πάνω σε μήτρες από τσίγκο που στη συνέχεια τυπώνονται πάνω σε χαρτί.

Η Τζένη Κωδωνίδου, στη νέα σειρά έργων με τίτλο "Notes on ambiguity", εφαρμόζει ένα πλήθος εικαστικών πρακτικών όπως το κολάζ, η επιζωγράφιση, το σχέδιο και η οικειοποίηση. Με αυτά ως μέσα, η Κωδωνίδου συγκροτεί μια εικαστική γλώσσα με σκοπό την αφήγηση ιστοριών, αναμνήσεων, φόβων και προσδοκιών, ονείρων και εφιαλτών.

Οι δύο εικαστικοί προκαλούν και προσκαλούν το θεατή να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματά τους και να ανασυνθέσει με τη βοήθειά τους τη δική του εικόνα για τον κόσμο.

Ώρα εγκαινίων 20.00
Κριεζώτου 6, Αθήνα 
Έως τις 4 Φεβρουαρίου.