Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζάππειο Μέγαρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζάππειο Μέγαρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025

Το έργο «Ερωτόκριτος και Αρετούσα» του Θεόφιλου παρουσιάζεται στη δημοπρασία Vergos στο Ζάππειο




Μια σπάνια ευκαιρία για τους λάτρεις της τέχνης προσφέρει η δημοπρασία «Νεοελληνική Ζωγραφική και Γλυπτική του 19ου & 20ού αιώνα» που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου στο Ζάππειο Μέγαρο. Ανάμεσα στα έργα που θα παρουσιαστούν, ξεχωρίζει το εμβληματικό «Ερωτόκριτος και Αρετούσα» του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ.

Έργο εμπνευσμένο από την κρητική λογοτεχνία

Το έργο του Θεόφιλου, λάδι σε ύφασμα διαστάσεων 59 x 59 εκατοστά, αποτυπώνει τη μυστική συνάντηση των δύο ερωτευμένων ηρώων του Βιτσέντζου Κορνάρου, οι οποίοι τιμωρήθηκαν και εξορίστηκαν για την αγάπη τους. Μέσα από τη χαρακτηριστική λαϊκή τεχνοτροπία του Θεόφιλου, αναδεικνύονται τα ιδανικά του έρωτα, της ανδρείας, της τιμής και της φιλίας, όπως τα εξυμνεί το κρητικό έπος.

Η τέχνη του Θεόφιλου στη σύγχρονη αγορά

Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (1871–1934), ένας από τους πιο αυθεντικούς εκπροσώπους της ελληνικής λαϊκής ζωγραφικής, συνεχίζει να συγκινεί με την αμεσότητα και την ειλικρίνεια της τέχνης του. Το έργο «Ερωτόκριτος και Αρετούσα» αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της θεματολογίας και της τεχνικής του, συνδυάζοντας λογοτεχνική έμπνευση με εικαστική αφήγηση.

Η δημοπρασία Vergos ως σημείο συνάντησης πολιτισμού και συλλεκτικής αξίας

Η δημοπρασία της Vergos αποτελεί θεσμό για τη νεοελληνική τέχνη, προσελκύοντας συλλέκτες και φιλότεχνους από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η παρουσία του έργου του Θεόφιλου ενισχύει το κύρος της διοργάνωσης, προσφέροντας στο κοινό τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με ένα κομμάτι της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.



Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020

Ζάππειο Μέγαρο, το "κόσμημα" της Αθήνας: Η δωρεά και οι αγώνες

 


 

Το μοναδικού κάλους Ζάππειο Μέγαρο, το νεοκλασικό κτίσμα που αποτέλεσε το πρώτο κτήριο για την εξυπηρέτηση Ολυμπιακών αναγκών εγκαινιάστηκε επίσημα μετά από περιπέτειες στις 20 Οκτωβρίου του 1888. Το Μέγαρο δημιουργήθηκε με δωρεά του Ευάγγελου Ζάππα με στόχο να αναβιώσουν αρχαίες τελετές και αγώνες.


Επιδίωξη του Ζάππα που θεωρείται εκ των σπουδαίων Εθνικών Ευεργετών ήταν να ενισχύσει την πατρίδα του, με την έμπνευση να του προσφέρει ο Παναγιώτης Σούτσος,  που θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης ελληνικής Ολυμπιακής ιδεολογίας και ο ουσιαστικός εισηγητής της ίδρυσης των παράλληλων πολιτιστικών δρώμενων και των εκθέσεων.  Πρότυπο γι’ αυτό το εγχείρημα αποτέλεσε η Α΄ Διεθνής Έκθεση του Λονδίνου (1851).


Μάλιστα, ο Ε. Ζάππας συνέταξε και έστειλε ένα υπόμνημα στις αρχές του 1856, με την πρόταση για διοργάνωση Αγώνων στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου 1857. Ο ίδιος διαβεβαίωνε ότι αναλάμβανε τα έξοδα αυτών, καθώς και την ανέγερση ενός Ολυμπιακού κτηρίου, όπου θα γινόταν η έκθεση των δειγμάτων της ελληνικής τέχνης και βιομηχανίας, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως μουσείο με αρχαιότητες για τους ξένους επισκέπτες.

 


Για τον σκοπό αυτό δώρισε 2.000 αυστριακά φλορίνια για τα έξοδα των Α΄ Ολυμπίων. Τα επόμενα δύο χρόνια είχε τακτική επαφή με τον εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης, τον υπουργό Εξωτερικών Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή, ο οποίος συνέτεινε και αυτός στην τελική διαμόρφωση του θεσμού.  Στην διαθήκη του αποτυπώθηκε με σαφήνεια ιδιαίτερα η επιθυμία του αφήνοντας εντολή στον εξάδελφό του Κωνσταντίνο να δημιουργήσει ένα μέγαρο για τα Ολυμπία.


Ο χώρος 

Κατάλληλος για την ανέγερση του μεγάρου των Ολυμπίων κρίθηκε ο χώρος στην κορυφή του Παναθηναϊκού Σταδίου. Ωστόσο, το μέγαρο κατασκευάστηκε λίγο πιο πέρα αφού  το 1869 η Βουλή των Ελλήνων διέθεσε περίπου 80.000 τετραγωνικά μέτρα δημόσιας γης μεταξύ του ναού του Ολυμπίου Διός και του τότε Ανακτορικού Κήπου. Το σημείο εκτιμήθηκε ότι πλησίαζε την επιθυμία του Ζάππα το κτήριο να βρίσκεται κατά το δυνατόν εγγύτερα στο Στάδιο.


Για το σχέδιο είχαν κληθεί ο Φ. Μπουλανζέ και στη συνέχεια, ο αρχιτέκτονας Αναστάσιος Θεοφιλάς αφού τελικά κατατίθεται ο θεμέλιος λίθος του Μεγάρου στις 20 Ιανουαρίου 1874. Όμως στα τέλη της δεκαετίας του 1880 ο Κωνσταντίνος Ζάππας αναθέτει στον Θεόφιλο Χάνσεν τη σύνταξη καινούριου σχεδίου, με την πρόθεση να κάνει εν ανάγκη θυσίες σε βάρος του ήδη οικοδομηθέντος τμήματος.

Κάτι οι ανταγωνισμοί μεταξύ των γνωστότερων αρχιτεκτόνων της εποχής και από την άλλη οι υπόνοιες για σοβαρές οικονομικές καταχρήσεις  το έργο όχι μόνο καθυστέρησε αλλά και διακόπηκε δυο φορές, με αποτέλεσμα τα εγκαίνια  να τελεστούν με κάθε επισημότητα στις 20 Οκτωβρίου 1888.
Ως προς την υψηλή αισθητική και αρχιτεκτονική του αξία το Ζάππειο Μέγαρο είναι ένα αριστούργημα του νεοκλασικισμού , με πρόπυλο κορινθιακού ρυθμού. Στις αρχές του 20ου αιώνα αποτελούσε τοπόσημο της Αθήνας με συνδυασμό με την τριτοξωτή λίθινη γέφυρα του Ιλισσού, η οποία ήταν και αυτή δωρεά του Ευαγγελή Ζάππα.

https://www.zappeion.gr/