Origami στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης: Η Ιαπωνία τιμώμενη χώρα της 90ής ΔΕΘ με ένα σμήνος χάρτινων πουλιών

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης καλωσορίζει την Ιαπωνία ως τιμώμενη χώρα της 90ής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης με μια εντυπωσιακή εγκατάσταση από χάρτινα πουλιά origami στο φουαγιέ του. Από τις 2 έως τις 13 Σεπτεμβρίου, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιαπωνική τέχνη της χαρτοδιπλωτικής και να τη συνδέσουν με αρχαία αντικείμενα της μόνιμης συλλογής του μουσείου.

Origami: η ιαπωνική τέχνη της χαρτοδιπλωτικής

Η παραδοσιακή τέχνη του origami βασίζεται στη δημιουργία τρισδιάστατων σχημάτων με ένα μόνο κομμάτι χαρτί και τα χέρια του δημιουργού. Το πιο χαρακτηριστικό σύμβολο της χαρτοδιπλωτικής είναι ο γερανός, που στην ιαπωνική κουλτούρα συνδέεται με την ευτυχία, την ειρήνη και την καλή τύχη. Κάθε χάρτινο πουλί αποτελεί μια ευχή ευημερίας, ένα μήνυμα ελπίδας που συνοδεύει την παρουσία της Ιαπωνίας στη φετινή ΔΕΘ.

Αρχαία γυάλινα αγγεία σε σχήμα πουλιού

Η εγκατάσταση συνομιλεί με αντικείμενα της μόνιμης έκθεσης του ΑΜΘ. Στην έκθεση «Θεσσαλονίκη, Μακεδονίας Μητρόπολις», οι επισκέπτες μπορούν να δουν κομψά γυάλινα αγγεία σε μορφή πουλιού – πιθανότατα περιστεριού. Τα αγγεία αυτά, χρονολογημένα από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., συνδέονται με την Αφροδίτη και τη γυναικεία ομορφιά και χρησιμοποιούνταν για τη φύλαξη καλλυντικών ουσιών. Αποτελούν από τις πρώτες μορφές συσκευασίας μιας χρήσης: για να χρησιμοποιηθεί το περιεχόμενο, έπρεπε να σπάσει η άκρη της ουράς τους.

Origami για όλους: οδηγίες και βίντεο

Το μουσείο προσκαλεί τους επισκέπτες να δημιουργήσουν τα δικά τους origami πουλιά, ακολουθώντας οδηγίες που διατίθενται σε ειδικό έντυπο ή μέσα από σχετικό βίντεο στον ιστότοπο του ΑΜΘ. Η δράση συνδυάζει την αρχαιολογία με τη σύγχρονη δημιουργικότητα, προσφέροντας μια διαδραστική εμπειρία για μικρούς και μεγάλους.

Ιαπωνικός πολιτισμός στο Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού – Από τις κούκλες Ningyo στη Ζεν ζωγραφική

 

Πώς μπορεί μια κούκλα να αφηγηθεί αιώνες παράδοσης και πνευματικότητας; Και πώς η σιωπή μετατρέπεται σε εικόνα; Το Μουσείο Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού παρουσιάζει δύο εκθέσεις που ανοίγουν ένα παράθυρο στη φιλοσοφία, την αισθητική και το βάθος του ιαπωνικού πολιτισμού.

Ningyo: Η τέχνη και η ομορφιά της ιαπωνικής κούκλας

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η κινητή έκθεση του Japan Foundation φέρνει 67 μοναδικά εκθέματα που αποκαλύπτουν την ιστορία, τους συμβολισμούς και την τεχνική αρτιότητα της ιαπωνικής κούκλας. Οι Ningyo είναι φορείς μνήμης, τελετουργίας και κοινωνικών αξιών, από τις παραδοσιακές hina-ningyo έως τις θεατρικές bunraku.

Ο Ήχος της Σιωπής: Ζεν ζωγραφική και τελετή τσαγιού

Η δεύτερη έκθεση παρουσιάζει σπάνιους ζωγραφικούς κύλινδρους από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, έργα μοναχών και καλλιτεχνών που αποτυπώνουν τη φιλοσοφία του Ζεν μέσα από ελάχιστες γραμμές και πολλή σιωπή.

Μια αφαιρετική παρουσίαση της ιαπωνικής τελετής του τσαγιού συμπληρώνει την εμπειρία, προσκαλώντας τον επισκέπτη σε έναν κόσμο εσωτερικής γαλήνης και συγκέντρωσης.

Πού και πότε

Κτήριο Περιοδικών Εκθέσεων Μουσείου Νεότερου Ελληνικού Πολιτισμού  

Κλάδου 9, Μοναστηράκι

Διάρκεια: 25 Ιουνίου – 23 Αυγούστου 2026

Ημέρες & ώρες: Πέμπτη – Κυριακή | 09:30 – 16:30

Είσοδος: 5€

Πληροφορίες:  

210 3243785 | 210 3239382

mnep@culture.gr

«Οικογένεια προς Ενοικίαση»: Μια συγκινητική ταινία για τη μοναξιά και τις πολιτισμικές αποστάσεις

Στη ταινία "Οικογένεια προς Ενοικίαση" (Rental Family) ξετυλίγεται το κουβάρι  μιας ιστορίας που αρχίζει από μια φαινομενικά παράδοξη υπηρεσία και καταλήγει σε μια βαθιά ανθρώπινη διαδρομή. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας Αμερικανός που ζει στο Τόκιο, χαμένος ανάμεσα σε ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες και μια καθημερινότητα χωρίς νόημα. 

Όταν του προτείνεται να εργαστεί ως «ενοικιαζόμενο μέλος οικογένειας» για λογαριασμό μιας ιαπωνικής εταιρείας, δέχεται σχεδόν μηχανικά — χωρίς να φαντάζεται πως αυτή η παράξενη δουλειά θα τον φέρει αντιμέτωπο με τις πιο εύθραυστες πλευρές της ανθρώπινης ανάγκης για συντροφικότητα.

Καθώς μπαίνει στα σπίτια αγνώστων και υποδύεται γιους, συζύγους ή αδέλφια, αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι οι ρόλοι που παίζει δεν είναι απλώς επαγγελματικές υποχρεώσεις. Είναι καθρέφτες μιας κοινωνίας που παλεύει με τη μοναξιά, της αμηχανίας μπροστά στο συναίσθημα και της βαθιάς δυσκολίας να ειπωθούν όσα πραγματικά πληγώνουν. Η ταινία χρησιμοποιεί την υπαρκτή ιαπωνική πρακτική των «rental families» όχι ως εξωτικό εύρημα, αλλά ως αφορμή για να φωτίσει τις σιωπές, τις ανείπωτες ανάγκες και τις ανοιχτές πληγές που συχνά κρύβονται μέσα στις οικογένειες.

Η σύνοψη της ταινίας

Ο Φίλιπ, ένας αποτυχημένος Αμερικανός ηθοποιός που ζει στο Τόκιο, προσλαμβάνεται από μια εταιρεία που «νοικιάζει» ηθοποιούς για να υποδύονται συγγενείς, φίλους ή συντρόφους. Μέσα από τις συναντήσεις του με ανθρώπους που ζητούν μια ψευδαίσθηση οικογένειας, αρχίζει να ανακαλύπτει ξανά την αξία της ανθρώπινης επαφής και το αίσθημα του ανήκειν .

Ερμηνείες – Ένας ήρωας ανάμεσα σε δύο κόσμους

Ο Μπρένταν Φρέιζερ, στον ρόλο του Φίλιπ, παραδίδει μια ερμηνεία χαμηλών τόνων, γεμάτη ευγένεια και εσωτερικότητα. Ο χαρακτήρας του προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πόλους: την ανάγκη για επαγγελματική επιβίωση και την επιθυμία να παραμείνει άνθρωπος.

Είναι ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος, «χωματένιος», που δεν διεκδικεί ηρωισμό. Η παρουσία του λειτουργεί ως καθρέφτης της σύγχρονης μοναξιάς: ένας άνθρωπος που παίζει ρόλους για να ζήσει, ενώ στην πραγματικότητα αναζητά έναν ρόλο στη δική του ζωή.

Σκηνοθεσία – Διακριτική ματιά, βαθιά ευαισθησία

Η Ιαπωνέζα δημιουργός Hikari  επιλέγει έναν τόνο τρυφερό, χωρίς υπερβολές. Δεν κοιτά τους ήρωες με περιέργεια, αλλά με κατανόηση. Η σκηνοθέτις, σεναριογράφος και παραγωγός, είναι γνωστή για το ευαίσθητο βλέμμα της πάνω σε θέματα ανθρώπινης επαφής, μοναξιάς και πολιτισμικών αποστάσεων. Έχει υπογράψει επίσης το 37 Seconds και έχει σκηνοθετήσει επεισόδια της σειράς Beef Αντί να καταγγείλει, παρατηρεί. Αντί να κρίνει, αγκαλιάζει. 

Η σκηνοθεσία εστιάζει στις δυσκολίες επικοινωνίας, στις πολιτισμικές αποστάσεις, στις σιωπές που βαραίνουν περισσότερο από τις λέξεις. Ταυτόχρονα, η ταινία προσφέρει όμορφα πλάνα από το Τόκιο, χρώματα που «διαλύονται» απαλά (dissolve), τοπία που αποτυπώνουν την απομόνωση αλλά και την ομορφιά της πόλης .

Γιατί αξίζει να τη δεις

Γιατί μιλά για κάτι βαθιά ανθρώπινο: ότι ο άνθρωπος, όσο κι αν ζει μέσα σε πλήθη, παραμένει κοινωνικό ον που χρειάζεται σύνδεση.  Με διακριτική ματιά και χωρίς ίχνος ηθικολογίας, η Χικάρι παρακολουθεί τους ήρωές της με ευαισθησία, επιτρέποντας στον θεατή να δει πίσω από τις μάσκες — όχι με περιέργεια, αλλά με κατανόηση: Οι σχέσεις δεν χτίζονται στην επιφάνεια, αλλά στην αλήθεια.

Ότι οι ανοιχτές πληγές της οικογένειας – οι σιωπές, οι προσδοκίες, οι αποστάσεις – μπορούν να θεραπευτούν μόνο όταν κάποιος τολμήσει να δει τον άλλον πραγματικά.

Ιαπωνία και Κίνα εντάσσονται στο πρόγραμμα «Taş Tepeler» – Νέες νεολιθικές ανασκαφέςστη Σανλιούρφα

Στους ασβεστολιθικούς λόφους της Σανλιούρφα, σε ένα από τα σημαντικότερα νεολιθικά τοπία του κόσμου, ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο διεθνούς συνεργασίας. Η Ιαπωνία και η Κίνα συμμετέχουν πλέον ενεργά στο φιλόδοξο αρχαιολογικό πρόγραμμα Taş Tepeler, το οποίο περιλαμβάνει εμβληματικούς χώρους όπως το Γκιομπεκλί Τεπέ και το Καραχάν Τεπέ. Οι δύο χώρες αναλαμβάνουν για πρώτη φορά συστηματικές ανασκαφές σε δύο νέους, ανεξερεύνητους λόφους της περιοχής: το Ayanlar Höyük και το Yoğunburç.

Ιαπωνική αποστολή στο Ayanlar Höyük – Μακροπρόθεσμη έρευνα με επιστημονική ακρίβεια

Όπως δήλωσε ο συντονιστής του προγράμματος, καθηγητής Νετζμί Καρούλ, η ιαπωνική ομάδα έχει ήδη ολοκληρώσει εκτεταμένες προετοιμασίες στο Ayanlar Höyük πριν από την έναρξη των ανασκαφών. Η Ιαπωνία προσεγγίζει το έργο με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επενδύοντας σε υποδομές, οικίσκους ανασκαφής και λεπτομερή τεκμηρίωση.

Ο Καρούλ υπενθύμισε ότι πέρσι η Πριγκίπισσα Ακίκο του Μικάσα επισκέφθηκε τον χώρο μαζί με τον Τούρκο Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, σηματοδοτώντας συμβολικά την έναρξη της συνεργασίας.

Η υπομονετική, συστηματική προσέγγιση των Ιαπώνων θεωρείται κρίσιμη, καθώς το Ayanlar Höyük ενδέχεται να προσφέρει νέα στοιχεία για τη μετάβαση των πρώτων κοινοτήτων από νομαδική σε μόνιμη εγκατάσταση κατά την απαρχή της νεολιθικής εποχής.

Η Κίνα την πρώτη της ανασκαφή στην Τουρκία – Το Yoğunburç στο επίκεντρο

Η δεύτερη μεγάλη εξέλιξη αφορά το Yoğunburç, που θα πραγματοποιηθεί η πρώτη κινεζική ανασκαφή στην Τουρκία. Το Κινεζικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας έχει ήδη εντοπίσει νέους λόφους με πιθανή νεολιθική δραστηριότητα και ετοιμάζεται να ξεκινήσει επίσημα το πεδίο εργασίας.

Η συμμετοχή της Κίνας προσδίδει στο πρόγραμμα Taş Tepeler μια νέα διεθνή διάσταση, ανοίγοντας έναν χώρο που μέχρι σήμερα δεν είχε ερευνηθεί.

Taş Tepeler – Ένα κοινό κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας

Η περιοχή Taş Tepeler αποτελεί σήμερα κεντρικό σημείο των διεθνών συζητήσεων για τις απαρχές της μόνιμης εγκατάστασης, της συλλογικής αρχιτεκτονικής και των πρώτων συμβολικών συστημάτων. Το Γκιομπεκλί Τεπέ και το Καραχάν Τεπέ έχουν ήδη ανατρέψει παλαιότερες αντιλήψεις για τις κυνηγετικές κοινωνίες και τα πρώτα μνημειακά κτίσματα. Τα Ayanlar και Yoğunburç αναμένεται να εμπλουτίσουν ακόμη περισσότερο αυτή την εικόνα. Ο καθηγητήςτόνισε ότι η νεολιθική περίοδος αποτελεί κοινή ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς αφορά την εμφάνιση της μόνιμης κατοίκησης, της παραγωγής τροφής, της οργάνωσης της εργασίας και της αρχιτεκτονικής.

Το πρόγραμμα υλοποιείται σήμερα με τη συνεργασία 36 επιστημονικών ομάδων – 15 από την Τουρκία και 21 από το εξωτερικό – και θεωρείται ένα από τα πιο εκτεταμένα αρχαιολογικά εγχειρήματα στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Ένα ζωντανό σχολείο για τη νέα γενιά αρχαιολόγων

Το Taş Tepeler λειτουργεί πλέον και ως εκπαιδευτικό πεδίο για νέους επιστήμονες. Πέρσι εργάστηκαν στο πρόγραμμα περίπου 200 αρχαιολόγοι, ανάμεσά τους έμπειροι ερευνητές και φοιτητές που συμμετείχαν για πρώτη φορά σε ανασκαφές. Η γνώση μεταδίδεται άμεσα στο πεδίο, από γενιά σε γενιά, δημιουργώντας μια νέα σχολή αρχαιολογικής πρακτικής στη Σανλιούρφα.

Με την είσοδο των ιαπωνικών και κινεζικών ομάδων, το πρόγραμμα περνά σε μια ακόμη πιο διεθνή φάση, με στόχο να φωτίσει πώς οι πρώτες κοινότητες της Άνω Μεσοποταμίας οργάνωσαν τον χώρο, έκτισαν συλλογικές δομές και διαμόρφωσαν νέους τρόπους συμβίωσης στην αυγή της μόνιμης ζωής.

πηγή : https://www.anatolianarchaeology.net/

Στο Βασίλειο του Παράξενου: 4 μουσεία της Ιαπωνίας που αψηφούν τη Λογική

Η Ιαπωνία είναι η χώρα, στην οποία το αλλόκοτο γίνεται τέχνη, η φαντασία αποκτά σάρκα και οστά, και το παρελθόν συνυπάρχει με το φουτουριστικό. Αν αναζητάς εμπειρίες που ξεφεύγουν από το συνηθισμένο, τα τέσσερα μουσεία που ακολουθούν είναι σταθμοί σε ένα ταξίδι μέσα στη συλλογική φαντασία και την πολιτισμική εμμονή.

Ayashiishounenshoujo Hakubutsukan: Το μυστηριώδες μουσείο για αγόρια και κορίτσια

Ένα μουσείο-καλειδοσκόπιο συλλεκτικής τρέλας, γεμάτο με τρομακτικούς κλόουν, φωσφορίζοντες Godzilla, βικτωριανές κούκλες και φιγούρες της Marilyn Monroe. Ο σκοπός της ίδρυσής του ήταν να στεγάσει αντικείμενα που δεν χωρούσαν σε καμία άλλη κατηγορία. Στον δεύτερο όροφο, οι επισκέπτες συναντούν yokai, φαντάσματα της ιαπωνικής λαογραφίας, σε φυσικό μέγεθος, μερικά από τα οποία κινούνται μηχανικά. Παρότι το όνομα του μουσείου παραπέμπει σε κάτι τρομακτικό, η ατμόσφαιρα είναι περισσότερο παιχνιδιάρικη παρά σκοτεινή, με ελάχιστα προκλητικά εκθέματα σε απομονωμένες γωνιές.

Maburoshi Hakurankai: Το μουσείο της ψευδαίσθησης και της πρόκλησης

Το αδελφικό μουσείο του Ayashiishounenshoujo είναι πιο σκοτεινό και πιο αμφιλεγόμενο. Ιδρύθηκε για να προκαλέσει και να αμφισβητήσει. Τα εκθέματα του περιλαμβάνουν πολιτικά φορτισμένα έργα τέχνης, φιγούρες με ερωτικό περιεχόμενο και αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από εφιάλτες. Η ατμόσφαιρα είναι θεατρική, σχεδόν κινηματογραφική, και κάθε γωνιά κρύβει μια ιστορία που δεν ειπώθηκε ποτέ φωναχτά.

Kaiyodo Figure Museum Miraiza Osaka Castle: Η Τέχνη της μικρογλυπτικής και της νοσταλγίας

Δίπλα στο ιστορικό κάστρο της Οσάκα, το μουσείο της Kaiyodo είναι ένας ναός της λεπτομέρειας και της φαντασίας. Ιδρύθηκε από την εταιρεία Kaiyodo για να αναδείξει την τέχνη της μικρογλυπτικής και να γεφυρώσει την παράδοση με τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν χαρακτήρες από anime, manga, ταινίες τρόμου και yokai, όλα φτιαγμένα με ακρίβεια και πάθος. Το μουσείο λειτουργεί σαν ένα ημερολόγιο συλλεκτικής λατρείας.

Yokai Museum: Το Μουσείο των Ιαπωνικών Φαντασμάτων

Το μουσείο αυτό είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στα yokai, τα πνεύματα και φαντάσματα της ιαπωνικής μυθολογίας. Ιδρύθηκε με σκοπό να διατηρήσει ζωντανή τη λαογραφική παράδοση και να εκπαιδεύσει το κοινό για τις βαθιές πολιτισμικές ρίζες αυτών των πλασμάτων. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν φιγούρες του kasa obake, του rokurokubi, του nurarihyon και άλλων μυθικών όντων, με πληροφορίες για την προέλευσή τους, τις ιστορίες που τα συνοδεύουν και τη θέση τους στην ιαπωνική κοσμολογία. Το μουσείο συνδυάζει την αισθητική του τρόμου με την εκπαιδευτική προσέγγιση, προσφέροντας μια εμπειρία
που είναι ταυτόχρονα μαγευτική και διαφωτιστική.

Η Ιαπωνία ως καθρέφτης της φαντασίας

Τα τέσσερα αυτά μουσεία δεν είναι απλώς χώροι έκθεσης. Είναι καθρέφτες της συλλογικής φαντασίας, της πολιτισμικής εμμονής και της ανάγκης του ανθρώπου να δώσει μορφή στο άυλο. Είτε πρόκειται για φαντάσματα, είτε για φιγούρες, είτε για προκλητικά έργα τέχνης, η Ιαπωνία αποδεικνύει πως το αλλόκοτο δεν είναι περιθωριακό. Είναι πολιτισμός.

:πηγή : en.osaka-info.jp/spot/kaiyodo-miraiza/

https://japantravel.navitime.com/

en.miraiza.jp

Ο Ήλιος της Ιαπωνίας ανατέλλει στην Τοσκάνη: Ιαπωνική κληρονομιά στο Μουσείο Stibbert

 

Ανάμεσα σε μουσεία και ιστορικά παλάτια της Τοσκάνης κρύβεται μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα σημαντική πολιτιστική κληρονομιά ιαπωνικής τέχνης, που μαρτυρεί τους δεσμούς και τις ανταλλαγές μεταξύ της Τοσκάνης και της Ιαπωνίας.

Ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό, αλλά η Τοσκάνη φυλάσσει στους πολιτιστικούς της χώρους ένα πλούσιο απόθεμα ιαπωνικής τέχνης, κατανεμημένο σε όλη την περιοχή και που έχει σχηματιστεί εδώ και δύο αιώνες, χάρη στις συλλογές, τις πολιτιστικές σχέσεις και τις επαφές μεταξύ καλλιτεχνών. Πρόκειται για μια μόνιμη παρουσία που διατρέχει όλη την Τοσκάνη, από τη Φλωρεντία μέχρι την Πράτο, από το Τσερτάλντο έως την Πιστόια, καταδεικνύοντας το βάθος και τη συνέχεια των δεσμών μεταξύ της γης της Αναγέννησης και του αρχιπελάγους του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Πολιτιστικό κεφάλαιο στα μουσεία 

Αυτό το πολιτιστικό κεφάλαιο βρίσκεται σε δημόσια και ιδιωτικά μουσεία, ιστορικές κατοικίες και σύγχρονες εικαστικές εγκαταστάσεις, και συνθέτει ένα πολύμορφο πολιτισμικό τοπίο που ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια της Φλωρεντίας. Μαρτυρεί μια ιστορική διαδρομή γεμάτη συναντήσεις και επιρροές, που έχει δομηθεί από φωτισμένους συλλέκτες, σύγχρονους καλλιτέχνες, ευγενείς οικογένειες και ιδρύματα, δημιουργώντας έναν μόνιμο διάλογο με τον ιαπωνικό πολιτισμό.

 Η περιήγηση αρχίζει από το Μουσείο Stibbert στη Φλωρεντία, ίσως το πιο γνωστό κόσμημα ιαπωνικής κληρονομιάς στην Τοσκάνη. Ο Φρεντερίκ Στίμπερτ, Άγγλο-Φλωρεντινός συλλέκτης που έζησε μεταξύ 1838 και 1906, αφιέρωσε σχεδόν πενήντα χρόνια στη δημιουργία του «δικού του μουσείου» στην έπαυλη του στο Μοντούγκι. Η ιαπωνική συλλογή, η οποία άρχισε γύρω στο 1870, αποτελεί την πρώτη ενιαία θεματική συλλογή ιαπωνικής τέχνης στην Ιταλία και μία από τις πρώτες στον κόσμο εκτός Ιαπωνίας.

Οι τέσσερις ιαπωνικές αίθουσες του μουσείου συγκροτούν ένα εξαιρετικό σύμπαν με περίπου 1.800 αντικείμενα εξαιρετικής καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας. Περιλαμβάνουν:

- 95 πλήρεις πανοπλίες

- 200 κράνη

- 285 ξίφη και λόγχες

- 880 φύλα σπαθιών (tsuba)

- υφάσματα, ζωγραφισμένα ρολά, κοστούμια και έπιπλα

Τα περισσότερα αντικείμενα προέρχονται από τις περιόδους Momoyama και Edo (1568–1868), ενώ υπάρχουν και παλαιότερα κομμάτια από τον 14ο αιώνα. Η έκθεση διατηρεί την σκηνογραφική παρουσίαση που οραματίστηκε ο Στίμπερτ, ενισχύοντας την αισθητική και συμβολική δύναμη των σαμουράι.

Στο Palazzo Coppini

Επίσης στη Φλωρεντία, το Palazzo Coppini, έδρα του Ιδρύματος Romualdo Del Bianco, αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα στο μουσειακό τοπίο της Τοσκάνης χάρη στον προσανατολισμό του στον διαπολιτισμικό διάλογο. Δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1990, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, βάσει της έμπνευσης του Paolo Del Bianco, και φιλοξενεί μόνιμες συλλογές με δωρεές από 83 χώρες του κόσμου.

Ανάμεσα στα πιο σημαντικά έργα της μόνιμης συλλογής περιλαμβάνονται παραδοσιακές ιαπωνικές ξύλινες μάσκες του θεάτρου Nō, αυθεντικά αριστουργήματα της ιαπωνικής δραματικής τέχνης, που αναδεικνύουν την αισθητική λεπτότητα και το πνευματικό βάθος της ιαπωνικής θεατρικής κουλτούρας. Οι μάσκες αυτές, κατασκευασμένες σύμφωνα με τεχνικές που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά τεχνιτών, απεικονίζουν ποικίλους χαρακτήρες από το ρεπερτόριο του Nō: από φαντάσματα και θεότητες, ως πνεύματα της φύσης και μυθικούς ήρωες.