Στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη, νέες εκθέσεις και επετειακές παρουσιάσεις του Κώστα Ευαγγελάτου

Με μεγάλη προσέλευση και έντονο ενδιαφέρον εγκαινιάστηκαν οι νέες εκθέσεις στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι, στο πλαίσιο των 26 χρόνων λειτουργίας του χώρου. Ο Κώστας Ευαγγελάτος παρουσίασε επετειακές ενότητες ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχειακού υλικού που αναδεικνύουν τη διαχρονική του παρουσία στην ελληνική τέχνη.

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια των εκθέσεων στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι, με πλήθος φιλότεχνων, εκπροσώπων φορέων και ανθρώπων της πολιτιστικής και εκπαιδευτικής ζωής να τιμούν την έναρξη. Οι εκθέσεις επιμελήθηκαν από τον ιδρυτή της Πινακοθήκης, Κώστα Ευαγγελάτο, με αφορμή τα 26 χρόνια λειτουργίας του πολυμορφικού αυτού πολιτιστικού χώρου.

Ομαδική έκθεση στο “Byron’s Room”

Στο δωμάτιο “Byron’s Room” παρουσιάζεται ομαδική έκθεση Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, με έργα εμπνευσμένα από τη ζωή και τη λογοτεχνική προσφορά του Λόρδου Βύρωνα. Τα έργα ανήκουν στη μόνιμη συλλογή της Πινακοθήκης και συνθέτουν ένα πολυφωνικό αφιέρωμα στον μεγάλο ρομαντικό ποιητή και φιλέλληνα.

“Μορφικές Αναπλάσεις”: 50 χρόνια από την πρώτη ατομική έκθεση

Επετειακά, πενήντα χρόνια μετά την πρώτη ατομική έκθεση του Κώστα Ευαγγελάτου στην Αθήνα (1976), εγκαινιάστηκε η νέα ατομική του έκθεση με τίτλο «Μορφικές Αναπλάσεις». Η παρουσίαση περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική και επιζωγραφισμένες κατασκευές, ενώ ο ίδιος ο καλλιτέχνης πραγματοποίησε ομιλία και ξενάγηση.

Εκτίθενται επίσης εμβληματικές «Νεφελογραφίες – Νεφελομορφίες», που είχαν παρουσιαστεί αναδρομικά στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών το 2016–17, καθώς και περιοδικά τέχνης, εικονογραφήσεις, συνεντεύξεις και ανθολογίες με ποιήματά του.

Καλλιτεχνική σύμπραξη και κοκτέιλ στον κήπο

Μετά τα εγκαίνια, οι επισκέπτες συμμετείχαν σε κοκτέιλ στον κατάφυτο κήπο της Villa Ροδόπη, με παραδοσιακά γλυκίσματα της «Βοσκοπούλας», κρασιά Gentilini και εκλεκτά εδέσματα.

Οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα του Ομίλου UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της International Action Art.

Οι εκθέσεις και οι αίθουσες παρουσίασης

Αίθουσα “Χρυσομοίρα Κ. Ευαγγελάτου”  

Ατομική έκθεση ζωγραφικής «Μορφοπλαστικές Αναπλάσεις» (8 Αυγούστου – 16 Σεπτεμβρίου 2026).

Αίθουσα “Ιφιγένεια Λαγάνα”  

Ενότητα «Νεφελογραφίες – Νεφελομορφίες» (1995–2016).

Αίθουσα “Lord Byron’s Room”  

Συνθέσεις των: Μ. Αγγελάκη, Ρ. Ανούση‑Ηλία, Λ. Βενιέρη, Π. Ζουμπουλάκη, Α. Κομιανού, Ιφ. Λαγάνα, Στ. Μέλη, Κ. Κρατημένου, Π. Παναγή‑Χατζηδάκη, Λ. Πετμεζά, Π. Πρέκα, Ελ. Σέρρας‑Χέρμαν, Γ. Σταθόπουλου, Ελ. Χατζηπουλίδου κ.ά.

Πληροφορίες επισκέψεων

Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη  

Ι. Μεσολωρά 7, 28100 Αργοστόλι

Ξεναγήσεις: κάθε Τετάρτη & Σάββατο, 20:30–22:00

Διάρκεια εκθέσεων: έως 12 Σεπτεμβρίου 2026

Τηλ.: 26710 28501, 6944 621286

Είσοδος ελεύθερη

Ντίνος Χριστιανόπουλος: Γράμματα σε έναν Σμηνίτη -Μια άγνωστη αλληλογραφία που φωτίζει τον ποιητή

Το βιβλίο «Γράμματα σε έναν Σμηνίτη» φέρνει στο φως μια σπάνια και αποκαλυπτική αλληλογραφία του Ντίνου Χριστιανόπουλου με τον νεαρό τότε ποιητή και ζωγράφο Κώστα Ευαγγελάτο, αναδεικνύοντας μια άγνωστη πλευρά του Θεσσαλονικιού δημιουργού. Μέσα από τις επιστολές του, ο Χριστιανόπουλος εμφανίζεται όχι μόνο ως αυστηρός κριτής, αλλά και ως άνθρωπος βαθιά ευαίσθητος, που αναζητά την ουσία της τέχνης και της ανθρώπινης σχέσης.

Μια αλληλογραφία που εξελίσσεται σε πνευματική μαθητεία

Το βιβλίο, που εκδίδεται από τις Εκδόσεις Όμηρος, συγκεντρώνει επιστολές του Χριστιανόπουλου προς τον Ευαγγελάτο από το 1982 έως το 2010. Αν και οι επιστολές του Ευαγγελάτου δεν σώζονται, το υλικό αποκτά τη μορφή ενός ιδιότυπου μονολόγου, μέσα από τον οποίο ο αναγνώστης ανασυνθέτει τη σχέση των δύο δημιουργών. Η αλληλογραφία ξεκινά κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του Ευαγγελάτου, συνεχίζεται με αναφορές στην καλλιτεχνική του πορεία και κορυφώνεται με τις τελευταίες επιστολές, που ο ποιητής εκφράζει συγκίνηση, νοσταλγία και βαθιά ανθρώπινη αγωνία, σύμφωνα με τη  Σοφία Μωραΐτη – Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Ε.Κ.Π.Α., Γενική Γραμματέας της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας, Κοσμήτορας του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

.

Ο «ιδιωτικός» Χριστιανόπουλος πίσω από τον δημόσιο μύθο

Οι επιστολές αποκαλύπτουν έναν Χριστιανόπουλο διαφορετικό από τον αυστηρό, συχνά εριστικό λογοτέχνη που γνώριζε το κοινό. Η γραφή του παραμένει λιτή, άμεση και εξομολογητική, με μια εσωτερική συγκίνηση που δεν επιδιώκει εντυπωσιασμό. Σε μια από τις πρώτες επιστολές του σημειώνει:

«Ο τρόπος που δεχθήκατε την αυστηρή κριτική μου δείχνει άνθρωπο με ευγένεια χαρακτήρα… Ελπίζω τα λόγια μου να τα ξαναθυμηθείτε ύστερα από πολύ καιρό». Η στάση του απέναντι στην τέχνη είναι αδιαπραγμάτευτη: η ποίηση, γράφει, «βγαίνει από τη συντριβή» και δεν χρειάζεται «βεντετισμούς ούτε χυδαιολογίες».

Αυστηρότητα, τρυφερότητα και υπαρξιακή αγωνία

Η αλληλογραφία συνδυάζει αυστηρή καθοδήγηση και βαθιά τρυφερότητα. Ο ποιητής συμβουλεύει τον νεαρό δημιουργό για την τέχνη, τη στάση ζωής, ακόμη και για τη στρατιωτική θητεία, την οποία θεωρεί «οδυνηρή ευκαιρία ωρίμανσης». Σε άλλη επιστολή του, αναφερόμενος στον ξενιτεμό, γράφει:

«Σας εύχομαι να μη χάσετε την ψυχή σας» και αλλού:«Η ψυχή που δεν ξέρει από σκοπιμότητες αντιδρά πάντα με τον ίδιο τρόπο: τη νοσταλγία». Πρόκειται για φράσεις που αποκαλύπτουν έναν άνθρωπο βαθιά ευάλωτο, με έντονη επίγνωση της ανθρώπινης μοναξιάς και της ανάγκης για εσωτερική ακεραιότητα.

Ένα πολύτιμο φιλολογικό και βιογραφικό τεκμήριο

Το βιβλίο λειτουργεί ως ντοκουμέντο μιας εποχής όπου η επιστολική επικοινωνία αποτελούσε μορφή πνευματικής ανταλλαγής. Παράλληλα, σκιαγραφεί το πορτρέτο του Κώστα Ευαγγελάτου μέσα από τις παρατηρήσεις του ποιητή, αλλά και το πολιτιστικό κλίμα των δεκαετιών 1980–2010. Πάνω απ’ όλα, όμως, αποκαλύπτει την αντίληψη του Χριστιανόπουλου για την τέχνη ως πράξη ευθύνης, αλήθειας και εσωτερικής δοκιμασίας.

Το «Γράμματα σε έναν Σμηνίτη» δεν είναι απλώς μια συλλογή επιστολών, αλλά μια συγκινητική μαρτυρία ανθρώπινης επικοινωνίας και μια σπάνια ματιά στον ιδιωτικό κόσμο ενός από τους σημαντικότερους ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Αύγουστος Τέχνης στην Κεφαλονιά με εικαστική έκθεση του Κώνστα Ευαγγελάτου

  

  

Εικαστική δημιουργία, λυρική ποίηση και διεθνής μουσική συνάντηση στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι... Η νέα εικαστική έκθεση του Κώστα Ευαγγελάτου, με τίτλο «Διαχρονικές Συνάφειες» περιλαμβάνει έργα εμπνευσμένα από βυρωνικές μορφές και νεορομαντικά μοτίβα, με έντονα συμβολικά στοιχεία και μοντερνιστική αισθητική. Παράλληλα, παρουσιάζεται ομαδική έκθεση Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών στο Lord Byron’s Room, με έργα αφιερωμένα στον Λόρδο Βύρωνα και το διεθνές κίνημα του Βυρωνισμού.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 6 Σεπτεμβρίου, με ελεύθερη είσοδο και ξεναγήσεις κάθε Τετάρτη και Σάββατο, 20:00–22:00.

 25η «Πανσέληνος στον Κήπο»: Ποίηση και μουσική κάτω από το φως του φεγγαριού

Στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος της Villa Ροδόπη πραγματοποιήθηκε για 25η χρονιά η επτανησιακή βεγγέρα «Πανσέληνος στον Κήπο», στον «Κήπο του Χαρίλαου». Η βραδιά άρχισε με απαγγελίες λυρικών ποιημάτων και ερωτικών σονέτων από τον Δρ. Ηλία Τουμασάτο και την Χριστίνα Τσιμάρα, ενώ ακολούθησε η μουσική performance «Μια σερενάτα για δύο νησιά» από τους διεθνώς καταξιωμένους μουσικούς José Salazar (Angel) και Thibault Vieux.

Με φόντο την πανσέληνο, η μουσική ένωση του Ιονίου με την Καραϊβική απέδωσε ένα τρυφερό αφιέρωμα στην αγάπη, τη νοσταλγία και την πολιτισμική ενότητα. Η κιθάρα, το βιολί και το παραδοσιακό cuatro της Βενεζουέλας αποτέλεσαν τα μέσα έκφρασης σε μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και αισθητική αρμονία.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της International Action Art, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

 Πληροφορίες:

 Ι. Μεσολώρα 7 (είσοδος έκθεσης)

Ανθρωποκεντρικά Μοτίβα του Κώστα Ευαγγελάτου: Λυρισμός, μορφή και ψυχή με φιλοσοφικό ύφος

Στο ημίφως της καλλιτεχνικής σκηνής, όπου ο χρόνος παγώνει και ο τόπος αποκτά διαστάσεις υπαρξιακές, η ανθρώπινη μορφή ξαναγράφεται. Όχι για να αποδοθεί ρεαλιστικά, αλλά για να αναδυθεί συμβολικά – ακέφαλη, αλλά γεμάτη σκέψη, απογυμνωμένη, αλλά φορτισμένη νόημα. Σε αυτό το ιδιότυπο λεξιλόγιο εικόνων, ο Κώστας Ευαγγελάτος μιλά για τον άνθρωπο με τρόπο βαθύ, ποιητικό και έντονα στοχαστικό.

Το σώμα ως καθρέφτης ψυχής

Η αναδρομική έκθεση “Ανθρωποκεντρικά Μοτίβα” του εικαστικού, λογοτέχνη και θεωρητικού της τέχνης Κώστα Ευαγγελάτου παρουσιάστηκε στο ιστορικό Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, κερδίζοντας τις εντυπώσεις με τη δυναμική της παρουσίας και την καθαρότητα της καλλιτεχνικής γραφής. Με εργαλείο τη σχεδιαστική αφαίρεση, ο Ευαγγελάτος αποδομεί την εξωτερική μορφή για να φανερώσει την εσωτερική ένταση. Δεν τον ενδιαφέρει η πιστότητα· τον αφορά η αποκάλυψη του ψυχισμού μέσα από τη σιλουέτα.

Μορφές, χρώμα και σιωπή

Τα χρώματα δεν «γεμίζουν» απλώς τις επιφάνειες, αλλά αναπνέουν μέσα στην ατμόσφαιρα των έργων. Συνομιλούν με τις φιγούρες και δημιουργούν ένα τοπίο ανάμεσα στο όνειρο και τη μνήμη. Ο σχεδιασμός, λιτός αλλά εύγλωττος, λειτουργεί ως βάση για να αναδειχθούν οι εκφράσεις, οι σκιές και τα υπονοούμενα που κρύβονται σε κάθε μορφή.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η σειρά με τα πορτρέτα ανδρών και γυναικών, στα οποία οι εκφράσεις «σπρώχνουν» τον θεατή πέρα από το προφανές: στην αναζήτηση μιας αλήθειας που δεν φαίνεται αλλά βιώνεται.

Ο έρωτας, η νύχτα, το φεγγάρι

Στα έργα του Ευαγγελάτου, η νύχτα και το φεγγάρι δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία αλλά σύμβολα εσωτερικών καταστάσεων. Το φανταστικό συναντά την πραγματικότητα μέσα από την επιθυμία, τον έρωτα, την αναμονή, την ελπίδα. Ο άνδρας της βιωματικής ημέρας μετατρέπεται σε πλάσμα ονείρου,  εκεί που η ψυχή γίνεται φως και το σώμα χώρος διαλογισμού.

Η πολλαπλότητα της ανθρώπινης μορφής

Η έκθεση αναδεικνύει και ένα άλλο μεγάλο ατού του καλλιτέχνη: την ικανότητά του να χρησιμοποιεί τα μοτίβα ως εννοιολογικά εργαλεία. Σε ορισμένα έργα, τα μοτίβα επαναλαμβάνονται, αποκτούν συμβολική βαρύτητα και μεταμορφώνονται σε δομικά στοιχεία ανθρώπινης ιδιομορφίας.

Από τα ακέφαλα σώματα ως εξιδανίκευση του κάλλους, έως τις αφαιρετικές παραστάσεις πορτρέτων, ο θεατής καλείται να ξαναδεί τον άνθρωπο όχι ως φυσική παρουσία, αλλά ως ψυχοπνευματικό πεδίο.

Βιογραφικό: Ο κόσμος του Κώστα Ευαγγελάτου

Ο Κώστας Ευαγγελάτος (Costas Evangelatos) γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς το 1957. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και την ποίηση, ενώ οι πρώτες του εκθέσεις έγιναν το 1973-74 στο Δημαρχείο Αργοστολίου και στο Μορφωτικό Κέντρο Ιθάκης.

Σπούδασε σχέδιο στην Αθήνα και είναι πτυχιούχος της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πορεία του διακρίνεται για τη συνύπαρξη των τεχνών: ζωγραφική, λογοτεχνία, θεωρία, περφόρμανς. Το έργο του, πολυπρισματικό και στοχαστικό, έχει παρουσιαστεί σε πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στην αναλογία του χρόνου και του τόπου

Η έκθεση “Ανθρωποκεντρικά Μοτίβα” δεν είναι απλώς ένας σταθμός στην πορεία του Κώστα Ευαγγελάτου. Είναι μια ποιητική διαδρομή μέσα στον χρόνο και τον τόπο, με οδηγό το ανθρώπινο σώμα και την ψυχή του. Μια εικεαστική εμπειρία που δεν μένει στο αισθητικό επίπεδο, αλλά μεταβαίνει στο υπαρξιακό.

Μια στάλα ποίησης από εικαστικό Κώστα Ευαγγελάτο

 

Ο γνωστός εικαστικός Κώστας Ευαγγγελάτος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης  μας χαρίζει μερικά από τα ανέκδοτα ποιήματά του:

 

Σκουτουφλιά.

Νύχτα με πανσέληνο στον κήπο ταξιδεύω.

Άνοιξη δίχως όνειρα, αρώματα και φύτρες.

Πέλαγος φόβου στραφταλιάζει ακτίνες.

Μάγμα επιδημίας, λατρεία απoδημίας.

Ιόνιο σκοτεινό αδόκιμης φυγής.

 

Αποσύνδεση.

Σε κοινόβιο του Μεσαίωνα έμαθες την πειθαρχία της χαράς

δουλεύοντας αμίλητος, συγγράφοντας εφύμνια.

Ξύπνησες μόνος σήμερα

χωρίς τη δύναμη να ζήσεις

σβήνοντας δεδομένα και επαφές.

Αποσυνδέεις πλέον τα φορτία.

Ακούς πολέμου ιαχές.

Βλέπεις την φρίκη.

Όλα εις μάτην.

 

 

 

Εσωτερικό ημερολόγιο.

 

Ημέρα Ποίησης.

Εσπέρα Οίησης.

Νύχτα προσποίησης.

Μέλλον Αποποίησης.

 

 

Διαθήκη.

Γράφεις στα σκοτεινά χαρτιά

το άγγιγμα των συλλαβών

της άναρθρης αγάπης.

Συντάσσεις με φτερό τη στωική παραίτηση

του τελθασμένου σώματος της νιότης.

 

Άσμα.

Κοιτάς λειμώνες αστραπών και σάψαλα χρωμάτων.

Στην παραλία του έρωτα γητεύεις τους αφρούς.

'Ομως στα βράχια φλέγονται δεμάτια των σφαλμάτων

με βλέμματα απόκοσμα σε μαύρους ουρανούς.

 

Περιήγηση.

Περιήγηση στα ζωγραφικά λιβάδια της ψυχής.

Φύτρωσαν σύμβολα και λέξεις

συγγράφοντας ανάσκελα στα κράσπεδα των τάφων.

Φύτρωσαν βέλη και μορφές

ψάλλοντας τα εξόδια στον ρου της πανδημίας.

-------

 

Από το πλούσιο βιογραφικό του σημείωμα αναφέρουμε κάποιες ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ:

Ποιήματα 1973-75. Αθήνα: Επτάλοφος, 1975.

. Στα ίχνη της αυγής. Αθήνα, 1976.

· Η τολμηρή επίλυση. «Τονικό συμφωνικό ποίημα σε Οοοο μείζωνα»,

  Α΄ γραφή. Αθήνα, 1977.

· Γραφήματα 1977. Αθήνα, 1978.

·Το δωμάτιο (έκδοση τέχνης). Αθήνα, 1980.

· Μυθογράφημα. Αθήνα, 1983.

· Η τετραλογία της υγρασίας. Αθήνα: Χάος και κουλτούρα, 1993.

· Η οθόνη των ονομάτων. Αθήνα: Απόπειρα, 1996.

· Η ροπή της μνήμης. Αθήνα: Απόπειρα, 1999.

· Αλέα προσομοίων (συγκεντρωτική έκδοση). Αθήνα: Απόπειρα, 2002.

· In the small mirror. (forward by Matthew Jennett). Athens: Apopeira, 2003.

· Η ελεγεία των Εκβατάνων. Αθήνα: Απόπειρα, 2006.

· Εγκάρσια Πτήση. (επιλογικό κείμενο Δρ. Ηλίας Τουμασάτος). Αθήνα:

  Απόπειρα, 2011.

· Chemins enchevêtrés, Athènes-Paris: Sylloges, 2011, 2012.

· Πολύσμιγος Αίνος. Αθήνα: Συλλογές, 2014.

.Σφουμάτο και Ξίφος». Αθήνα: Συλλογές, 2016.

· Offrandes Seculaires, Athènes-Paris: Sylloges, 2015, 2017.

. Ερμητικές Λαμπίδες. Αθήνα: Άπαρσις, 2017.

. Εγκάρσια Ρήματα. (συγκεντρωτική έκδοση) Αθήνα: Άνω Τελεία, 2021.

 

Αύγουστος Ροντέν και Καμίλ Κλωντέλ: Ο ερωτάς τους μας εμπνέει ακόμη!

Στα μονοπάτια του έρωτα ενός διάσημου καλλιτεχνικού ζευγαριού μας παρέσυρε ο εικαστικός Κώνστας Ευαγγελάτος αυτού του Ογκίστ Ροντέν και της Καμίλ Κοντέλ.

Ο παράφορος έρωτας του καθηγητή γλυπτικής και της μαθήτριας που έφερε σε επαφή ο καθηγητής Alfred Boucher «ξαναγεννήθηκε»

στο ιστορικό εντευκτήριο της Εθνικής Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών στην Αθήνα.

Το «παρών» έδωσαν γνωστοί λογοτέχνες, καλλιτέχνες, επιστήμονες και φιλότεχνοι στην ομιλία με θέμα: «Αύγουστος Ροντέν και Καμίλ Κλωντέλ - Αισθητικές συζεύξεις και διαζεύξεις».

Για το ζήτημα τοποθετήθηκαν ο εικαστικός, λογοτέχνης, θεωρητικός τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος, μέλος της Ε.Ε.τ.Ε.Λ. και η Δρ. Φιλοσοφίας Σοφία Μωραίτη, Γεν. Γραμματέας της Ε.Ε.τ.Ε.Λ..

Με εμπεριστατωμένα εποπτικά μέσα ανέπτυξαν οι ομιλητές την «συνάντηση» των δυο μεγάλων προσωπικοτήτων, την καλλιτεχνική και ερωτική σχέση του μεγάλου γλύπτη Αυγούστου Ροντέν (1840-1917) με την νεότερή του Καμίλ Κλωντέλ (1864-1943), αδελφή του μεγάλου ποιητή και δραματουργού Πωλ Κλωντέλ.

Η  παθιασμένη σχέση του άντεξε στο βάθος του χρόνου-1884-1893 και λίγο μετά. 

Ο έρωτας στάθηκε πηγή έμπενευσης αφού την εποχή εκείνη ο ιδιοφυής δημιουργός Αύγουστος Ροντέν που τόλμησε να εκφράσει στα μνηνειακά γλυπτά του το ανθρώπινο εσωτερικό πάθος φιλοτέχνησε ορισμένα από τα πλέον διάσημα έργα του,  Οι Πολίτες του Καλαί, Το φιλί, Δαναίδες, Ερωτικά γυμνά κ.ά. με την συνεργασία της πολυτάλαντης Κλωντέλ, μέχρι τον επίπονο οριστικό χωρισμό τους και την άδοξη κατάληξη της σπουδαίας γλύπτριας στο ψυχιατρείο. 

Οι συζεύξεις και οι διαζεύξεις του ζεύγους αναλύθηκαν πολλαπλά σε σχέση με την εποχή, τα βιογραφικά στοιχεία, τις μαρτυρίες, τις κοινωνικές επιπτώσεις και τις αισθητικές διαστάσεις των περίφημων έργων τους.

Ακολούθησε γόνιμη συζήτηση, σχετική και θετική με τις προσεγγίσεις των ομιλητών.

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής του Κώστα Ευαγγελάτου στη γαλλικής γλώσσα

Ο πολυσχιδής καλλιτέχνης, λογοτέχνης και θεωρητικός της Τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος παρουσιάζει την Παρασκευή  8 Μαίου 2015, την  ποιητική συλλογή του στη γαλλική γλώσσα με τίτλο: "OFFRANDES SECULAIRES" στο ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΛΩΝ.

Πρόκειται για μία ενδεικτική ανθολόγηση της ποιητικής γραφής του Κώστα Ευαγγελάτου, με επιλεκτική έμφαση στα λυρικά του ποιήματα. Είναι γνωστοί οι δεσμοί του κοσμοπολίτη δημιουργού με τη σύγχρονη Γαλλική καλλιτεχνική ζωή. Ιδιαίτερα οι επιτυχημένες ατομικές εκθέσεις έργων του στο Παρίσι και άλλες πόλεις  (1988-2012). Όλα τα επιλεγμένα ποιήματα που μεταγράφηκαν στη γαλλική γλώσσα περιλαμβάνονται στη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του "Αλέα Προσομοίων ", εκδόσεις Απόπειρα.

Την έκδοση  θα παρουσιάσουν οι κυρίες 

Μαράη Γεωργούση, Ιστορικός τέχνης, Άννα Χ. Μαρκοπούλου, δρ. Φιλοσοφίας της αγωγήςκαι Χρυσούλα Τσίγκρη, δρ. Γαλλικής φιλολογίας, αντιπρόεδρος Ι.τ.Ε.Μ.

Ο μουσικός Φοίβος Μποζάς θα ερμηνεύσει με το σαξόφωνο του γαλλικά τραγούδια.

Στο Ι.τ.Ε.Μ, παράλληλα με τα μόνιμα εκθέματα του, παρουσιάζεται έκθεση παλαιών φωτογραφιών της Κεφαλονιάς από το αρχείο του ιστορικού Άγγελο-Διονύση Δεμπόνου.

Αγίων Ασωμάτων 45, Θησείο, Αθήνα. τηλ: 210 7214381

ώρα 8μμ

«Η ΤΟΛΜΗΡΗ ΕΠΙΛΥΣΗ» εμπνέει Χοροθέατρο Λυδία Λίθος

«Η ΤΟΛΜΗΡΗ ΕΠΙΛΥΣΗ» ένα συμφωνικό ποίημα σε Όοοο μείζoνα του Κώστα Ευαγγελάτου   έδωσε το ερέθισμα στο  Χοροθέατρο Λυδία Λίθος και δημιούργησε μια σπουδή σε όλα τα  ανείπωτα της  νεότητας  που  μας  προκαλούσαν  δέος,  στους  νεανικούς έρωτες που μας πόνεσαν, μας διαμόρφωσαν και τους αφήσαμε ανεπιστρεπτί, στη διαφορά ανάμεσα στη Θεωρία και την Πράξη, στη σύγκρουση του παλιού με το καινούργιο, στο τολμηρό αλλά και τρομερό βήμα που κάναμε όλοι μας για να προχωρήσουμε σε αυτό το ελκυστικό μυστήριο που λέγεται Ζωή. Με  συνεχόμενα  flash  back  της  τοπικής  ηθογραφίας  της  εποχής,  με  το χιούμορ να επισφραγίζει την πρώτη γνώση, με μυστικιστική ατμόσφαιρα και με υπαρξιακές γεωμετρικές συνθέσεις  στο χώρο και  στο χρόνο, η ομάδα μας κλείνει το μάτι σε όλα τα κολασμένα μα εγώ, που αν τότε δεν είχαμε καεί μαζίτ ους, δεν θα είχαμε αποκτήσει φτερά για να πετάξουμε στο φως.
Σκηνοθεσία – Χορογραφία : Φένια ΑποστόλουΜουσική : Morton Feldman-String Quartet and OrchestraΕρμηνεύουν : Φένια Αποστόλου, Γαλήνη Γυρτάτου, Γιάννης Καραούλης, Ηλίας Μπαγεώργος
Είσοδος ελεύθερη
ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ ΤΗΣ ΦΕΝΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
  Πρώτη παρουσίαση: Τρίτη 10 Μαρτίου, ώρα 19:30 στο Polis Art Cafe

* Το ποίημα «Η ΤΟΛΜΗΡΗ ΕΠΙΛΥΣΗ», πρώτη έκδοση τέχνης, Αθήνα 1977,αναδημοσιεύτηκε  στην  συγκεντρωτική  συλλογή  ποιημάτων  του  ΚώσταΕυαγγελάτουΑλέα Προσομοίων, εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα 2002

Κώστας Ευαγγελάτος: “Η πραγματική Τέχνη μπορεί να αποτελέσει και μοχλό πίεσης για την επίλυση προβλημάτων”

Συνέντευξη στη Βίκυ Καλοφωτιά

Λίγες μέρες πριν, ένα ηλιόλουστο πρωινό του Νοεμβρίου ακολουθώντας την παραλιακή λεωφόρο με κατεύθυνση τη Γλυφάδα, βρεθήκαμε σε έναν χώρο όπου η αίσθηση της ζεστασιάς, της φιλοξενίας και της καθηλωτικής δύναμης της Τέχνης είναι διάχυτη σε κάθε τετραγωνικό του εκατοστό. Κάθε του γωνιά και ένας καμβάς με ιδιαίτερες δημιουργίες,

πινέλα και χρώματα πάνω στα λευκά τραπεζάκια, σε μουσαμάδες ολόγυρα και από τους τοίχους να “κλείνουν το μάτι” και να συναρπάζουν όποιον τις αντικρίζει, οι δημιουργίες του ζωγράφου, ποιητή, “performer” και θεωρητικού της Τέχνης, Κώστα Ευαγγελάτου. Δημιουργίες που έχουν τη μαγική ικανότητα να προσδίδουν στον Πολυχώρο “Artville”, όπου εκτίθενται αυτό το διάστημα, μια ξεχωριστή χροιά αναμεμειγμένη με το στοιχείο της φαντασίας, του μυστηρίου, του πάθους και της ρηξικέλευθης ματιάς στα καλλιτεχνικά δρώμενα. 

Μας υποδέχεται χαμογελαστός στην πόρτα και αφού μας κάνει μια λεπτομερή περιήγηση στο χώρο που φιλοξενεί τα έργα του, δεν βλέπω την ώρα να ξεκινήσει η συνέντευξή μας και να μας πει όλα όσα τον οδήγησαν εδώ, στο σήμερα, όπου γιορτάζει την επέτειο των 35 χρόνων ζωντανών εικαστικών έργων-performance, που φέρουν την υπογραφή του και προβληματίζουν, συγκινούν, δίνουν τροφή στο όνειρο και τη σκέψη και βήμα στον έρωτα, τη φύση και τη δημιουργία. Νιώθω ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει να πει πολλά και έτσι παίρνουμε τις θέσεις μας στα λευκά σκαμπό και τον ρωτάω πώς ξεκίνησε το ταξίδι του αυτό στα μονοπάτια της Τέχνης.

“Ξεκίνησα σε νεαρή ηλικία, μαθητής ακόμη, στο Αργοστόλι όπου γεννήθηκα και ανατράφηκα και όπου είχα και τις πρώτες μου σπουδές στο σχέδιο και στη ζωγραφική κοντά σε παλαιότερους και καταξιωμένους ζωγράφους του τόπου μου. Μετά ήρθα στην Αθήνα με σκοπό να σπουδάσω νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, που ήταν και ένας τρόπος ικανοποίησης των γονέων μου, οι οποίοι αρχικά δεν έβλεπαν με πολύ καλό μάτι την ενασχόλησή μου με την Τέχνη και παράλληλα για να συνεχίσω τις σπουδές στη ζωγραφική εδώ στην Αθήνα”, μου αναφέρει και για όσα λεπτά μου αφηγείται την ιστορία του, διακρίνω μια αχτίδα νοσταλγίας στα μάτια του που εκπέμπουν έναν παιδικό ενθουσιασμό και πραγματική αγάπη γι’αυτό που κάνει. 

 

“Το 1981 έκανα μια έκθεση στην Ελληνοαμερικανική Ένωση που ήταν η αφορμή για να λάβω μια υποτροφία από έναν αμερικανικό εκδοτικό οίκο ώστε να μπορέσω να παρακολουθήσω μαθήματα θεωρίας της σύγχρονης Τέχνης και ζωγραφικής στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, οπότε μετά τη στρατιωτική μου θητεία είχα τη δυνατότητα να φύγω για την Αμερική. Έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι στην Τέχνη με μεγάλη ένταση, πολλές εμπειρίες και με ποικίλους τρόπους αποτύπωσης των ιδεών και των αισθητικών μου κλίσεων και τάσεων”, προσθέτει και σιγά-σιγά αρχίζει και συμπληρώνεται το παζλ της ενασχόλησής του με τον τομέα που κάνει την ψυχή του να χαμογελά και εκείνον να αισθάνεται πλήρης και ευτυχισμένος. 

Καθώς η συζήτησή μας εκτυλίσσεται, μου γεννώνται διάφορα ερωτήματα σχετικά με το τι ακριβώς περιλαμβάνει η συγκεκριμένη τεχνοτροπία των “ζωντανών εικαστικών έργων”.

“Το φαινόμενο των “performance” μπορούμε να πούμε ότι συστηματοποιήθηκε-διότι φαινόμενα τέτοια υπήρχαν και σε παλαιότερους αιώνες και εποχές-στον 20^ο αιώνα με τους καλλιτέχνες του κινήματος του ντανταϊσμού, οι οποίοι συμπεριέλαβαν και στα ίδια

τους τα έργα και στις κατασκευές και στοιχεία ζωντανού φαινομένου, είτε σαν συμμετοχή κάποιου από το κοινό, είτε των ίδιων, οι οποίοι με την “performance” εξέφραζαν τις δικές τους υπερσύγχρονες τάσεις”, εξηγεί και δεν έχω παρά να ακούσω με προσοχή τα όσα ενδιαφέροντα μοιράζεται μαζί μας για μια τεχνοτροπία που όπως χαρακτηριστικά λέει και ο ίδιος “μπορεί ανάλογα με το στιλ που έχει, να προκαλεί ποικίλα και αντιφατικά συναισθήματα, από το να σοκάρει μέχρι το να συγκινεί ρομαντικά και ποιητικά”.

 

Τα έργα του αποπνέουν μια γαλήνη και συνάμα ένα πάθος που χαρακτηρίζει πνεύματα ανήσυχα, που αναζητούν νέα πράγματα, εικόνες, νοήματα και όλα αυτά “παντρεύονται” με τα στοιχεία της φύσης που με μια πιο ενδελεχή ματιά μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι παραπέμπουν στην όμορφη Κεφαλονιά, στον τόπο καταγωγής του Κώστα Ευαγγελάτου, που τόσο πολύ διακρίνεται η αγάπη που του έχει, κάθε φορά που μιλάει για το πανέμορφο αυτό νησί.

“Όταν ήμουν σε νεαρή ηλικία, ξεκίνησα να ζωγραφίζω εκ του φυσικού-και ειδικά έκανα ακουαρέλες από το φυσικό περιβάλλον-αλλά ποτέ δε ζωγράφισα αυτά που λέμε τουριστικά τοπία του τόπου μου. Αυτό που προσπαθούσα να βγάλω, ήταν ένα πνεύμα γενικότερα της φύσης εκεί και της φύσης του Ιονίου που είναι πολύ χαρακτηριστική και όλο αυτό απέδωσε αργότερα, όταν έκανα μια μεγάλη σειρά -η οποία ουσιαστικά γίνεται και τώρα και δεν έχει ποτέ σταματήσει-που τις ονομάζω “νεφελογραφίες”, όπου πρωταγωνιστούν στοιχεία της φύσης και τα χρώματα των νεφών διαμορφώνουν τη σύνθεση. Όλη αυτή η εμπειρία από το φυσικό γενέθλιο τόπο μου νομίζω ότι εκφράζεται μέσα σε αυτήν τη σειρά”.

 

Έργα που αγγίζουν την ψυχή όποιου τα παρατηρεί με καθαρή καρδιά και απαλλαγμένος από στερεότυπα. Καλλιτεχνικές δημιουργίες που αφήνουν να εξωτερικευτεί το προσωπικό ύφος ενός ανθρώπου που γεννήθηκε για να υπηρετεί την Τέχνη. 

Τι είναι αυτό που εκείνος πιστεύει ότι χαρακτηρίζει τις δημιουργίες του;

“Μία βασική ανάγνωση των έργων μου σαν στοιχείο ταυτότητας είναι η χρήση των συμβόλων και βέβαια αρχικό σύμβολο είναι ο άνθρωπος και το ανθρωποκεντρικό στοιχείο, αλλά σε όλη μου τη δουλειά ακόμη και στις “νεφελογραφίες” που ήταν εκ του φυσικού κατά κάποιον τρόπο, υπάρχει η γραφή συμβόλων, είτε είναι ονόματα προσώπων, είτε είναι έννοιες, είτε είναι μαθηματικά σύμβολα και γεωμετρικά τα οποία εμπλουτίζουν τη σύνθεση και δίνουν μια αίσθηση γενικότερου Σύμπαντος. Επίσης, είναι σημαντικό σε ένα έργο Τέχνης να σε συγκινεί αισθητικά αλλά ταυτόχρονα να σου δημιουργεί και μία τάση για σκέψη και ενδοσκόπηση”.

Τα λεπτά της ώρας κυλούν χωρίς να έχουμε αίσθηση του χρόνου και λίγο πριν η πολύ ενδιαφέρουσα αυτή συζήτησή μας λάβει τέλος, του υποβάλλω ένα ακόμη ερώτημα που, δεδομένης της κοινωνικο-οικονομικής και πολιτικής κατάστασης που διανύει η χώρα μας στα πλαίσια της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, απασχολεί συχνά αρκετούς από εμάς, είτε προέρχονται από το χώρο της Τέχνης, είτε από κάποιον άλλο χώρο: αν πιστεύει ως θεωρητικός της Τέχνης ότι ο Έλληνας σήμερα ασχολείται περισσότερο με την Τέχνη από ό,τι σε παλαιότερες εποχές. Και μου απαντάει. Άμεσα και αφοπλιστικά με την ειλικρίνεια και την ευθύτητα που διακρίνει εκείνον και το έργο του.

“Οπωσδήποτε οι Έλληνες ασχολούνται περισσότερο με την Τέχνη με την έννοια ότι υπάρχουν πάρα πολλές γκαλερί, εκθεσιακοί χώροι και πολιτιστικά, όπως επίσης και πληθώρα καλλιτεχνικών σχολών που διδάσκουν την Τέχνη, κάτι που δεν συνέβαινε βέβαια

τη δεκαετία του ’50, ’60 και του ’70. Δυστυχώς, όμως, η κρίση η οποία ενέσκηψε και στην Ελλάδα από το 2007 και μετά, είναι ένας τεράστιος ανασταλτικός παράγοντας όλων αυτών και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι θα προκύψει στο μέλλον. Ουσιαστικά διαπιστώνω ότι υπάρχει ένα πάγωμα στα καρδιές των ανθρώπων σχετικά με όλα αυτά-γιατί έχουν βασικότερα βέβαια θέματα καθημερινότητας να αντιμετωπίσουν-αλλά η Τέχνη υπάρχει πάντα και είναι διαχρονική”.

Τον ακούω να μιλάει και σκέφτομαι ότι ίσως η αποστολή της Τέχνης τη δεδομένη χρονική στιγμή να είναι ακριβώς αυτή: να “ξεκλειδώσει” τις καρδιές των ανθρώπων και να τους δείξει την όμορφη πλευρά της ζωής. Του το αναφέρω και συμφωνεί χωρίς δεύτερη σκέψη, προσθέτοντας:

“Δεν σημαίνει ότι η Τέχνη δεν θα ανθεί πάντα και δεν θα υπάρχουν καλλιτέχνες που θα δημιουργούν και θα εκφράζουν τον εσωτερικό τους κόσμο ακόμη και σε αντίξοες συνθήκες. Η πραγματική Τέχνη που εκφράζει την εποχή της και τα βαθύτερα προβλήματα και συναισθήματα των ανθρώπων της, μπορεί επίσης με βάση αυτά που έχουν πει μεγάλοι θεωρητικοί της Τέχνης να χρησιμεύσει και σαν όπλο και όχι μόνο σαν κάτι το οποίο μας δίνει μια εσωτερική πληρότητα, μια τάση γαλήνης, ευχαρίστησης και αισθητικής πληρότητας. Μπορεί να αποτελέσει και ένα μοχλό πίεσης και διαπίστωσης πολλών μεγάλων προβλημάτων που υπάρχουν και που πολλές φορές πρέπει να επιλυθούν”.

Τα καλλιτεχνικά σχέδια όμως του δημιουργού δεν σταματούν εδώ. Ως πνεύμα αεικίνητο και με την επιθυμία να μετέχει αδιάλειπτα στα δρώμενα της Τέχνης αφήνοντας τη δική

του προσωπική σφραγίδα, συνεχίζει τη δράση του και μετά τις 22 Νοεμβρίου, οπότε και ολοκληρώνεται η συγκεκριμένη επετειακή έκθεση των 35 χρόνων ζωντανών εικαστικών έργων-performance.

“Ετοιμάζω την παρουσίαση της νέας μου ποιητικής συλλογής με σχέδιά μου τα οποία εικονογραφούν κατά κάποιον τρόπο τα ποιήματα, εδώ στον Πολυχώρο “Artville”, στις 22 Νοεμβρίου. Επίσης, θα λειτουργήσουν και πάλι για τρίτη χρονιά τα λεγόμενα “Art Weekends” στο “Art Studio Est”, στο κέντρο της Αθήνας, όπου τα Σαββατοκύριακα οι φιλότεχνοι μπορούν να το επισκεφθούν για να βρουν έργα ιδιαίτερης αισθητικής και προσιτά και βέβαια πρόκειται να διεξαχθούν και δύο ακόμη ομαδικές εκθέσεις που θα συμμετάσχω, σε κάποιες γκαλερί των Αθηνών”.

Στο δρόμο της επιστροφής σκέφτομαι όλα όσα μοιραστήκαμε με τον σημαντικό αυτό δημιουργό, που όλη του η ζωή ξεκινά και τελειώνει στην Τέχνη και στα πολύτιμα μηνύματα που αυτή επικοινωνεί στους ανθρώπους, όποια συγκυρία κι αν βιώνουν στο παρόν. 

 

Άλλωστε, όπως υποστηρίζει και ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης, Edgar Degas: “Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν”. Και αυτό είναι κάτι που ο Κώστας Ευαγγελάτος το πετυχαίνει και με το παραπάνω. Φτάνει μόνο μια ματιά χωρίς παρωπίδες, στους πίνακές του για τη θάλασσα, τη ζωή, τον άνθρωπο.

Εκεί, καταμεσής της φύσης, του πανέμορφου νησιού της Κεφαλονιάς…

* Η έκθεση του Κώστα Ευαγγελάτου για τα 35 χρόνια των ζωντανών εικαστικών έργων-performance, θα διαρκέσει έως τις 22/11, στον Πολυχώρο “Artville”, Ιάσονος 5, Γλυφάδα.

Ώρες Λειτουργίας:

Δευτ., Τετ.-Παρ.: 16.00-21.00, Σάβ: 11.00-18.00