Ο Μάνος Στεφανίδης ξεναγεί το κοινό στην έκθεση «Γλυπτικής Εγκώμιον» στη Sianti Gallery

Μια μοναδική ξενάγηση από τον επιμελητή της έκθεσης, Μάνο Στεφανίδη, περιμένει το κοινό στη Sianti Gallery το Σάββατο 23 Μαΐου. Η έκθεση «Γλυπτικής Εγκώμιον» αναδεικνύει τη δύναμη της διδασκαλίας και της καλλιτεχνικής συνέχειας μέσα από το έργο 18 γλυπτών της ΑΣΚΤ.

Μια ξεχωριστή ξενάγηση από τον Μάνο Στεφανίδη

Το Σάββατο 23 Μαΐου, στις 12:00, ο επιμελητής της έκθεσης «Γλυπτικής Εγκώμιον», Μάνος Στεφανίδης, υποδέχεται το κοινό στη Sianti Gallery για μια ζωντανή, ερμηνευτική περιήγηση στα έργα των συμμετεχόντων καλλιτεχνών. Ο ίδιος θα μοιραστεί το σκεπτικό πίσω από αυτή τη σημαντική εικαστική συνάντηση, φωτίζοντας τις σχέσεις δασκάλου–μαθητών και τον διάλογο που αναπτύσσεται μέσα από τη γλυπτική.

Ένα εικαστικό αφιέρωμα στον Θεόδωρο Παπαγιάννη

Η έκθεση συγκεντρώνει 18 καλλιτέχνες από το Α’ Εργαστήριο Γλυπτικής της ΑΣΚΤ, οι οποίοι τιμούν τον δάσκαλό τους, Θεόδωρο Παπαγιάννη. Τα έργα τους αναδεικνύουν τη συνέχεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τη σημασία της διδασκαλίας και την προσωπική φωνή κάθε δημιουργού, που παραμένει ζωντανή και μοναδική μέσα στον χρόνο.

Η γλυπτική ως ζωντανός διάλογος

Πέρα από τον φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο γλύπτη, η έκθεση λειτουργεί ως υπενθύμιση του ρόλου της τέχνης ως πεδίου ανταλλαγής, εξέλιξης και προσωπικής έκφρασης. Η γλυπτική παρουσιάζεται ως μια πράξη που συνδέει γενιές, ιδέες και διαφορετικές προσεγγίσεις, δημιουργώντας έναν ενιαίο, δυναμικό διάλογο.

Πρακτικές πληροφορίες

Ημερομηνία: Σάββατο 23 Μαΐου, 12:00

Χώρος: Sianti Gallery

Είσοδος: Ελεύθερη

Εγκαίνια της έκθεσης «Τα εις Μορφέα» της Φιλιππίνας Λιβιτσάνου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

 

Τα σχέδια της Φιλιππίνας Λιβιτσάνου παρουσιάζονται στο κοινό τη Τρίτη 13 Ιανουαρίου, στις 5 μ.μ., στο Café του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η έκθεση, με τίτλο «Τα εις Μορφέα», εγκαινιάζεται παρουσία της καλλιτέχνιδας και της ιστορικού τέχνης Αιμιλίας Κουγιά, ενώ το κείμενο της έκθεσης υπογράφει ο καθηγητής και ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης.

Η τέχνη ανάμεσα στην αλήθεια και το όνειρο

Στο κείμενό του, ο Μάνος Στεφανίδης θέτει το κεντρικό ερώτημα που διατρέχει το έργο της Λιβιτσάνου: πού τελειώνει η αλήθεια της πραγματικότητας και πού αρχίζει η αλήθεια της φαντασίας. Η ζωγραφική, σημειώνει, λειτουργεί ως πεδίο που τα ψήγματα αλήθειας που δικαιούται ο άνθρωπος μπορούν να σωθούν, ακόμη κι όταν το σύμπαν παραμένει αινιγματικός παρατηρητής.

Ο Στεφανίδης διακρίνει τρεις κατηγορίες δημιουργών: εκείνους που εξιδανικεύουν την επιφάνεια των πραγμάτων, εκείνους που αναζητούν την κρυμμένη δομή τους και μια τρίτη ομάδα που κινείται στο μεταίχμιο εγρήγορσης και ύπνου. Σε αυτήν την τελευταία εντάσσει τη Φιλιππίνα Λιβιτσάνου, της οποίας τα σχέδια λειτουργούν σαν εικόνες που αχνοφέγγουν ανάμεσα στη ρέμβη και στον υπόγειο φόβο.

Το σώμα ως αίνιγμα και πεδίο κάθαρσης

Κεντρικό θέμα της ζωγράφου παραμένει το ανθρώπινο σώμα, το οποίο αντιμετωπίζει ως αίνιγμα, ως άθλο και ως πεδίο επιθυμίας. Είτε γυμνό είτε ντυμένο, ανδρικό ή γυναικείο, το σώμα στη ζωγραφική της Λιβιτσάνου εκφράζει τον λόγο του ίμερου, σε αντίστιξη με τον λόγο της φθοράς και της θνητότητας. Η τέχνη, υπογραμμίζει ο Στεφανίδης, προσφέρει στους αφοσιωμένους της «καθημερινές αναστάσεις», νικώντας τη φθορά και χαρίζοντας την ψευδαίσθηση της αθανασίας.

Τα όνειρα του Μορφέα ως εικαστικό τοπίο

Στην ενότητα «Τα εις Μορφέα», η καλλιτέχνις υιοθετεί μια χαμηλόφωνη, σχεδόν ονειρική ατμόσφαιρα. Ανασύρει εικόνες από τον συλλογικό μύθο αλλά και από τις προσωπικές της ιστορίες, αφήνοντας τις δύο αυτές πηγές να συναντηθούν σε ένα ενδιάμεσο πεδίο όπου ο θεατής καλείται να αναγνωρίσει τα δικά του όνειρα.

Οι μορφές της λειτουργούν σαν παλίμψηστα, σαν ψυχογραφήματα που διαβάζονται σε πολλαπλά επίπεδα. Η Λιβιτσάνου, αυτή τη φορά, απομακρύνεται από το κοινωνικό και πολιτικό στοιχείο που συχνά χαρακτηρίζει τη δουλειά της και στρέφεται στο προσωπικό, στο εξομολογητικό, σε μια ποιητική της εικόνας που φωτίζει για λίγο τον κόσμο των αοράτων.

Μια πρόσκληση σε έναν κόσμο τρυφερό και ανθεκτικό

Η έκθεση προτείνει μια διαδρομή μέσα από την τρυφερότητα, την ευθραυστότητα και την αντοχή της ανθρώπινης εμπειρίας. Όπως σημειώνει ο Στεφανίδης, «στο τέλος θα σωθούν μόνο οι τρυφεροί», γιατί η τρυφερότητα, όσο εύθραυστη κι αν μοιάζει, «είναι φτιαγμένη από ατσάλι».

Η έκθεση «Τα εις Μορφέα» θα παραμείνει ανοιχτή στο Café του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, προσκαλώντας το κοινό σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο όνειρο και την εγρήγορση, στο σώμα και στο άυλο, στη μνήμη και στη φαντασία.

Από τη Μεταβυζαντινή Ζωγραφική στη Γενιά του ’30: Σύγχρονες προοπτικές και διάλογοι για την ελληνική τέχνη

Μια σημαντική συζήτηση για τη ζωγραφική και κυρίως για τη σύγχρονη εκκλησιαστική τέχνη θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025 στις 19.00, με αφορμή το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά. Η εκδήλωση φιλοξενείται στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», Ξενοφώντος 4, και επιχειρεί να φωτίσει τη μετάβαση από τη μεταβυζαντινή παράδοση στη Γενιά του ’30, αλλά και τις προοπτικές που ανοίγονται σήμερα.

Το θέμα της εκδήλωσης

Η συζήτηση με τίτλο «Από τη μεταβυζαντινή ζωγραφική στη Γενιά του ’30. Οι σύγχρονες προοπτικές» εξετάζει τη συνέχεια και τις τομές της ελληνικής τέχνης, από την εκκλησιαστική εικονογραφία έως τις αναζητήσεις του μεσοπολέμου και τη σημερινή καλλιτεχνική παραγωγή.

Οι ομιλητές

Στην εκδήλωση συμμετέχουν δημιουργοί και μελετητές που έχουν καθορίσει τον διάλογο γύρω από τη ζωγραφική και την εκκλησιαστική τέχνη:

Μάρκος Καμπάνης, ζωγράφος

Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας

Γεώργιος Κόρδης, ζωγράφος, εικονογράφος, συγγραφέας

Μάνος Στεφανίδης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών – συγγραφέας

Ο χώρος της εκδήλωσης

Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στον «Ρήγα Βελεστινλή», έναν χώρο αφιερωμένο στην πολιτική σκέψη και τον πολιτισμό, που φιλοξενεί σταθερά εκδηλώσεις γύρω από την τέχνη, την ιστορία και τις σύγχρονες ιδέες.

Ξενάγηση του Μάνου Στεφανίδη στην έκθεση Mind the Gap ή Ιστορία και Ειρωνεία

 Ο Ιστορικός Τέχνης Μάνος Στεφανίδης θα πραγματοποιήσει ξενάγηση το Σάββατο 3 Ιουνίου, ώρα 13:00 στην Art Appel Gallery,  με αφορμή την ομαδική έκθεση "Mind the Gap ή Ιστορία και Ειρωνεία" .

Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Θράσος Αβαριτσιώτης, Αδριανός Σωτήρης , Στάθης Ανδρουτσάκης ,  Ανδρέας Δεβετζής, Νικόλας Κληρονόμος,  Εύα Κολιοπάντου , Δημήτρης Κούκος, Βασιλική Κουμπάνη,  Λουίζα Μίσσιου,  Κώστας Παπανικολάου, Ανδρέας Πατράκης, Βασίλης Σούλης.

 

Την ημέρα της ξενάγησης  θα πραγματοποιηθεί στη γκαλερί παρουσίαση του βιβλίου  "Aπό την εικόνα στις λέξεις" των Διονύση Παπακώστα και Θράσου Aβαριτσιώτη. Θα μιλήσουν οι συντελεστές του βιβλίου.

 

Η έκθεση: Mind the Gap ή Ιστορία και Ειρωνεία

«Το βιώνουμε έντονα στην εποχή μας: Η τέχνη έχοντας χάσει τη μεταφυσική της άλω γίνεται ή εξυπνακίστικη, ή μελαγχολικά διακοσμητική. Αφού δεν μπορεί να μιλήσει για τον κόσμο, να αναλάβει την ευθύνη του κόσμου, μιλάει ανέμπνευστα για τον εαυτό της. Κι όμως... Ο πιο ουσιαστικός σκοπός της τέχνης είναι να λειτουργήσει σαν το τετράγωνο έξω από το σκάκι όπως έγραφε ο Νίκος Καρούζος. Δηλαδή να γεμίσει το χάσμα ανάμεσα στα πράγματα και τη σημασία τους, να καλύψει το κενό ανάμεσα στο φαίνεσθαι και το είναι, να συμφιλιώσει την εικόνα και το νόημα και να μας κάνει λίγο πιο αναπαυτικά δυστυχισμένους ( πάλι ο Καρούζος).

Το βιώνουμε δραματικά στις μέρες μας:Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό από όλα τα ζώα που πρόδωσε τη φύση του και η ιστορία είναι ο τρόπος του για να τιμωρείται. Ο πολιτισμός του είναι συνδεδεμένος απόλυτα με την ευχαρίστηση - κάθε είδους - αλλά και την απόκτηση του επιπλέον προς οτιδήποτε αναγκαίο. Θα έλεγα με την ανάγκη του περιττού - κάθε μορφής» γράφει ο κ. Στεφανίδης μεταξύ άλλων για το περιεχόμενο της ομαδικής έκθεσης.

 

Art Appel Gallery | Νεοφύτου Βάμβα 5 Κολωνάκι | +30 211 11 540 30 

Διάρκεια έκθεσης: 25 Μαΐου – 17 Ιουνίου 2023
Ωράριο: Τρίτη έως Παρασκευή 3-8μμ  &  Σάββατο 11-3μμ

Είσοδος ελεύθερη

 

 

Minima Moralia από τον Θ. Παπαγιάννη- Η Τέχνη σήμερα λέει πολλά γιατί δεν μπορεί να δείξει πολλά

 

 

 

Βαθιά ελληνικότητα και αυθεντικότητα, αρχέγονες ανησυχίες,  ενστικτώδη δημιουργία, ηπειρώτικη λεβεντιά… αναδύουν τα έργα του Θεόδωρου Παπαγιάννη  στην έκθεση του Minima Moralia που φιλοξενείται στον Εικαστικό Κύκλο Sianti Gallery. Στο σύμπαν του πολυσχιδούς καλλιτέχνη μας ταξίδεψε ο καθηγητής ιστορικός Τέχνης και επιμελητής της έκθεσης Μάνος Στεφανίδης. Τα μικρά γλυπτά από τερακότα λες και εκείνη την ώρα έβγαιναν από την υψικάμινο, κέρδισαν το ενδιαφέρον των πολυπληθών παριστάμενων που έσπευσαν να θαυμάσουν και να συγχαρούν τον καλλιτέχνη. Οι φωτογραφικές μηχανές των κινητών επιχειρούσαν να αποθανατίσουν  την ιδιαιτερότητά τους, ενώ οι φιλότεχνοι δεν έχασαν την ευκαιρία να ζητήσουν από τον καλλιτέχνη να τους υπογράψει την  λεύκωμα με το έργο του, των εκδόσεων Νίκας.

της Μαρίας Αλιμπέρτη 

Η έκθεση έλαβε το τίτλο της από το ομώνυμο έργο του Τheodor Adorno  της Σχολής της Φρανκφούρτης που ήθελε να στείλει ένα μήνυμα ανάγκης μιας νέας ηθικής στον κόσμο που γεννιόταν μετά το Β’ Π.Π., όπως εξήγησε ο κ. Στεφανίδης σχολιάζοντας ότι σε αντιστοιχία ο καλλιτέχνης με απλές  φόρμες συνομιλεί τόσο με  εθνικό παρελθόν όσο και με το παγκόσμιο παρελθόν της Τέχνης και καταθέτει προτάσεις για το μέλλον.

Με άνεση δίνει πνοή σε μορφές από την παιδική ηλικία και την ύπαιθρο. Καθόλου τυχαία επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στην έκθεση το γλυπτό για τον χορό, ο οποίος είναι η πρώτη καλλιτεχνική έκφραση  του ανθρώπου, όπως μας μετέφερε ο επιμελητής της έκθεσης.  

Στο εντυπωσιακό έργο του η «Μεγάλη πορεία», τα μικρά γλυπτά από τερακότα, φέρουν στη πίσω πλευρά τους συχνά  στίχους ή ρητά.  Το κάθε γλυπτό είναι μοναδικό, μοιάζει να έρχεται από την μυκηναϊκή εποχή, να διασχίζει την κεραμική παράδοση του τόπου, να περνά μέσα από τα χέρια του Μπαρμπαγιάννη του κανατά στο Μαρούσι, όπως περιέγραψε ο κ. Στεφανίδης. Χάρη στην ενασχόλησή του με αυτά τα κεραμικά ο καθηγητής υποστήριξε ότι ο κ. Παπαγιάννης απέκτησε μια νέα νεότητα όπως είχε συμβεί με τα κεραμικά του Πικάσο.

 

Όσο για μεγαλόπρεπα ξοανικά γλυπτά, που φιλοξενούνται στην έκθεση ο κ. Στεφανίδης υπογράμμισε τον  πρωτόγονο στοιχείo, βασικό γνώρισμα της μοντέρνας τέχνης και την επίδραση από την Γιαννιώτικη Τέχνη αργυροχρυσοχοΐας και το υλικό από τα αποκαΐδια του  Πολυτεχνείου όταν το είχαν καταλάβει οι αναρχικοί και το έκαψαν. Ο καλλιτέχνης με πολύ πόνο μεταμόρφωσε τα καμένα  δοκάρια της στέγης σε νέες μορφές. Όπως υπενθύμισε ο κ. Στεφανής, μόνο στην ΑΣΚΤ κάηκαν 250 έργα, όπως ήταν του Μόραλη, του Νικολάου Λύτρα κ.ά. «Ο Ελληνικός Πολιτισμός είναι ένα κομπολόι πολιτιστικών καταστροφών» σημείωσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.

Για αυτή την πληγή μίλησε και ο καλλιτέχνης ο οποίος μοιράστηκε τον πόνο του γι’αυτή την καταστροφή από την πυρπόληση του κοσμήματος της νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής, δωρεάς του Καυτατζόγλου. «Είπα μόνος εγώ θα κάνω κάτι για αυτή την ιστορία, δεν μπορώ να την αφήσω να περάσει έτσι για  ένα «άνδρο» της γνώσης» διευκρίνισε για την απόπειρά του να μετατρέψει τα απομεινάρια της καταστροφής σε Τέχνη ο κ. Παπαγιάννης.  

 Καθώς η οικοδέσποινα Βασιλική Σιαντή του ζήτησε να μιλήσει για τα έργα του ο κ. Παπαγιάννης υποστήριξε ότι «ο καλλιτέχνης πρέπει να λέει λίγα. Δυστυχώς η Τέχνη σήμερα λέει πολλά γιατί δεν μπορεί να δείξει πολλά. Εάν δεν μπορούν να που το έργο αυτό που θέλουν, ότι κι αν πεις εσύ το παίρνει ο αέρας. Αυτά μας υποστηρίζουν στο χρόνο, εάν το έργο δεν έχει αξίες μέσα του…».

Τη ζωή και τα βιώματα του έχει κάνει τέχνη,  όπως μας εξήγησε ο κ. Παπαγιάννης γι’ αυτό  επέλεξε να ζει στην επαρχία  και να μετατρέψει σε Μουσείο στο χωριό του στο Ελληνικό  του νομού Ιωαννίνων ένα σχολείο χτισμένο από καταπληκτικούς μαστόρους. Στα 7 στρέμματα αυλής στήθηκε το Μουσείο Γλυπτικής και σε μια διαδρομή 5χλμ από την είσοδο του χωριού έως το μοναστήρι της Τσούκας έχουν τοποθετηθεί γλυπτά  Ελλήνων και Ξένων καλλιτεχνών που συμμετέχουν κάθε καλοκαίρι σε συμπόσιο.

Την προσφορά του καλλιτέχνη στον τόπο εξήρε και ο εκδότης Νίκος Νίκας δηλώνοντας εκστασιασμένος από την μεγάλη συμμετοχή του κόσμου στην εκδήλωση. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι εκδόσεις Νίκας σε  μια συνέργεια  με τον Εικαστικό Κύκλο Gallery Sianti και τον Μάνο Στεφανίδη κυκλοφορούν μια εκδοτική σειρά για σπουδές σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες.  

 

 

Ξενάγηση από τον καθηγητή Μάνο Στεφανίδη στην έκθεση "Η συνομιλία" της Παρασκευής Γαρδέλη

 «Νομίζω πως η πρώτη μορφή τέχνης είναι ο έρωτας. Επειδή αυτός λειτουργεί και ως έμπνευση και ως απόδραση και ως ψηλάφηση ενός άλλου κόσμου. Ενός κόσμου γεμάτου εικόνες πρωτόγνωρες. Και οι ερωτευμένοι είναι οι πρώτοι καλλιτέχνες.

Κι όταν ο έρωτας τελειώνει, η τέχνη τον αντικαθιστά. Η τέχνη, έτσι, γίνεται σταθερά ένα ερωτικό υποκατάστατο. Ένα παιχνίδι ανάμεσα στον χρόνο που θέλει να γίνει μορφή και να μιλήσει χωρίς λόγια για τους ανθρώπους, τις ιστορίες τους, τον πολιτισμό τους. Αυτές είναι και οι κυρίαρχες ιδέες της ζωγραφικής της Βιβής Γαρδέλη: χιούμορ, αίνιγμα, ένα ερωτικό παιχνίδι με τις εικόνες κι ένας στοχασμός σχετικά με την περιπέτεια των μορφών. Το υψηλό και το κοινότοπο. Ο Τολστόι, που θέλησε να ελευθερώσει τον καθημερινό άνθρωπο και ο σημερινός τυποποιημένος «μαζάνθρωπος»... Πώς μπορούμε να απελευθερωθούμε από την σύμβαση; Μέσα από την ατομική επανάσταση που λέγεται έρωτας…» γράφει μεταξύ πολλών άλλων ο Μάνος Στεφανίδης για την έκθεση «Η συνομιλία».

Το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος θα φιλοξενήσει τον καθηγητή ιστορίας της τέχνης Μάνο Στεφανίδη ο οποίος θα πραγματοποιήσει ξενάγηση σχετικά με τα έργα της έκθεσης "Η συνομιλία" της Παρασκευής Γαρδέλη.

Ώρα έναρξης :13.00

Λεμπέση 4 και Μακρυγιάννη

Τα μυστικά των εικόνων ...στη δημοτική Πινακοθήκη Αλίμου

  Ένα απίστευτο βουητό χαράς προκαλείται από το πολύχρωμο πλήθος. Σαν μαγεμένες πεταλούδες μπροστά στο φως... το κοινό στέκει μπροστά στα έργα, φυσικά εκείνο εκούσια. Άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους- άνθρωποι της διπλανής πόρτας και όχι εξεζητημένες προσωπικότητες, μιας οικονομικής ελίτ, οι οποίες συχνάζουν σε γκαλερί- εκφράζουν πραγματικά τον ενθουσιασμό τους στους καλλιτέχνες, τον δήμαρχο και στον καθηγητή. Και πως να μην είναι ευχαριστημένοι αφού η δημοτική Πινακοθήκη Αλίμου αποκτά μια σπουδαία συλλογή Τέχνης και δη μοντέρνας! Η αυθόρμητη αυτή υποστήριξη τόσων  ανθρώπων  κατέδειξε αυτό που υποστηρίζει και ο καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο

Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Μάνος Στεφανίδης,  στο κείμενο που συνοδεύει την έκθεση "Η γνώση της τέχνης μας, σύγχρονης και παλιότερης, δεν συνιστά απλή πολυτέλεια αλλά πράξη ουσιαστικής αυτογνωσίας. Η τέχνη μας είμαστε εμείς οι ίδιοι, η καθημερινή ζωή μας αλλά κάπως αλλιώς."


της Μαρίας Αλιμπέρτη

Την βραδιά των εγκαινίων που πραγματοποιήθηκαν την πρώτη του μήνα, ως καλός οιωνός,δημότες και μη προσέτρεξαν να θαυμάσουν την έκθεση  με τίτλο «Τα μυστικά των εικόνων – η γενιά του ‘60», πρώτο βήμα μιας στοχευμένης προσπάθειας ο δήμος Αλίμου να αποκτήσει μια  μόνιμη συλλογή και κτήριο που θα καλύπτει τις ανάγκες μίας μοντέρνας πινακοθήκης.
Το άκρως ενδιαφέρον του εγχειρήματος αυτού αποτελεί η ζύμωση που  επιτυγχάνεται μεταξύ στοιχείων όπως το παλιό και το καινούργιο, οι κλασικές δημιουργίες με τους νέους πειραματισμούς...

Το "αντάμωμα" αυτό  23 καλλιτεχνών με πρωτότυπα έργα - κυρίως καλλιτεχνών που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1920 και 1940 και πρωταγωνίστησαν στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή της μεταπολίτευσης: Γιάννης Γαΐτης, Παναγιώτης Τέτσης, Θανάσης Τσίγκος, Δανιήλ, Δημήτρης Περδικίδης, Ηλίας Δεκουλάκος, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Νίκος Κεσσανλής, Παύλος, Κώστας Τσόκλης, Χρίστος Καράς, Δημήτρης Μυταράς, Σωτήρης Σόρογκας, Αλέκος Φασιανός, Βασίλης Σπεράντζας, Όπυ Ζούνη, Μπία Ντάβου κ.ά. - κάνει αισθητή την εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής καθώς οι "μεγάλοι" συνυπάρχουν με  νεότερους καλλιτέχνες όπως ο ταλαντούχος Χρίστος Αντωναρόπουλος (φωτό κάτω δεξιά).
Αξιοσημείωτη είναι η αξιέπαινη  προσπάθεια  επιμέλειας του καθηγητή να μυήσει κάθε

επισκέπτη- φιλότεχνο και μη- αφού δεν αρκέστηκε σε μια λεζάντα τηλεγραφικού περιεχομένου, αλλά συνόδευσε κάθε έργο με ουσιαστικές, ακόμη και βιογραφικές πληροφορίες για τον καλλιτέχνη. Ακόμη και η έκθεση των έργων, η σειρά παρουσίασης ακολουθεί μια γόνιμη πορεία- την εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής. Για παράδειγμα στην είσοδο της αίθουσας το κοινό υποδέχονται έργα του Βασιλείου και του Γκίκα, ενώ ο επισκέπτης ακολουθώντας την νοητή εξέλιξη εισέρχεται στο κόσμο των μαθητών αυτών,  του Νίκου Κεσσανλή και της Όπυ Ζούνη. Ωστόσο σημαντικό ρόλο στο "στήσιμο" της έκθεσης διαδραμάτισε και η χρωματική και θεματική συνομιλία των έργων. 

Άλλωστε όραμα του καθηγητή , του δημάρχου και της δραστήριας ομάδας που τους υποστηρίζει είναι η δημοτική Πινακοθήκη να αποτελέσει χώρο καλλιτεχνικής παιδείας και έκφρασης, όπως τόνισε και ο δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης. Ευτυχώς  στο μεγάλο εγχείρημα υποστηρίζεται από  φιλότεχνους, καθώς κάποια από τα έργα ανήκουν σε ιδιώτες-συλλέκτες, οι οποίοι τα προσέφεραν για να τα θαυμάσει το κοινό στην συγκεκριμένη έκθεση. Μάλιστα,  ο δήμαρχος στην ομιλία του τόνισε ότι η Τέχνη αποτελεί μέσο εξόδου από την κρίση την οποία την απέδωσε στην απώλεια αξιών, όπως η αισθητική μας.
  Η προσπάθεια θα συνεχιστεί  με νέα έκθεση τον Σεπτέμβρη με έργα εξίσου σημαντικών καλλιτεχνών όπως του Π.Τέτση, του Αλ.Φασιανού, Δ.Κοκκινίδη,Δ. Μυταρά κ.ά..  Στο μέλλον ο δήμος φιλοδοξεί ότι θα μυήσει το κοινό και στους σύγχρονους μας καλλιτέχνες φιλοξενώντας ατομικές εκθέσεις.

Εικαστικά δρώμενα για τα παιδιά αλλά και ξεναγήσεις  έως τις 15 Ιουλίου 2017

Λειτουργία: Τετάρτη έως Σάββατο, 17:00 – 21:00

Λεωφόρος Ιωνίας 96, Άλιμος