Το Αχίλλειον της Κέρκυρας ξαναζωντανεύει: Ψηφιακές εγκαταστάσεις φέρνουν την ιστορία στους κήπους

 

Μια νέα εποχή  έρχεται για το εμβληματικό ανάκτορο της γνωστής μας ως πριγκίπισσας Σίσσυ, με διαδραστικές εμπειρίες και αφηγήσεις που αγγίζουν την ψυχή του επισκέπτη. Το Αχίλλειον της Κέρκυρας ανανεώνεται με τη Τεχνολογία δεν είναι μόνο ένα παλάτι γεμάτο μνήμη και μεγαλείο,είναι ένα ζωντανό πολιτιστικό κύτταρο!

Στο χωριό Γαστούρι, δέκα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Κέρκυρας, στέκει το Αχίλλειον – ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα για την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας. Αργότερα, το παλάτι πέρασε στα χέρια του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄, αποκτώντας νέα πολιτική και ιστορική σημασία.

 Ψηφιακές εγκαταστάσεις: Η ιστορία ζωντανεύει στους κήπους του Αχίλλειου

Η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού, εγκαινιάζει μια σειρά από ψηφιακές εγκαταστάσεις που μεταμορφώνουν την εμπειρία του επισκέπτη. Τρεις διαδραστικοί σταθμοί, μία τριγωνική οθόνη και μία πολυγωνική κατασκευή φιλοξενούν πέντε υψηλής ποιότητας βιντεοπαραγωγές που αφηγούνται την ιστορία του Αχίλλειου, την κατασκευή του και τους δημιουργούς του.

 Από τη Σίσσυ στον Κάιζερ: Μια αφήγηση γεμάτη εποχές και συναισθήματα

Οι θεματικές παραγωγές ταξιδεύουν τον επισκέπτη από την ρομαντική εποχή της Σίσσυ – που έχτισε το Αχίλλειον ως προσωπικό της καταφύγιο – έως την περίοδο του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄, ο οποίος το μετέτρεψε σε σύμβολο ισχύος. Η αρχιτεκτονική, οι τοιχογραφίες, τα έπιπλα και τα αγάλματα του ανακτόρου αποκτούν νέα ζωή μέσα από την τεχνολογία.

 Γνωστοί Έλληνες ηθοποιοί δίνουν φωνή στην ιστορία

Οι αφηγήσεις αποκτούν βάθος και συναισθηματική ένταση χάρη στη συμμετοχή γνωστών Ελλήνων ηθοποιών όπως είναι ο Νίκος Κουρής, η Κόρα Καρβούνη, η Αφροδίτη Δορίτη και η Βίκυ Παπαδοπούλου. Η παρουσία τους προσδίδει θεατρικότητα και αυθεντικότητα στην εμπειρία.

 Το Αχίλλειον ως σύγχρονος χώρος πολιτισμού και γνώσης

Μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης και την πλήρη επαναλειτουργία του μουσείου, οι ψηφιακές εγκαταστάσεις προσφέρουν εκπαιδευτική και πολιτιστική αξία, προσελκύοντας τόσο Έλληνες όσο και διεθνείς επισκέπτες. Το Αχίλλειον δεν είναι πλέον μόνο ένα ιστορικό μνημείο – είναι ένας ζωντανός χώρος ανταλλαγής ιδεών και εμπειριών.

Όταν το βλέμμα μιλά: Η εξέλιξη του πορτραίτου -Έκθεση στο Μουσείο Prado

 

Από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή των selfies, το πορτρέτο παραμένει ένα από τα πιο ισχυρά μέσα έκφρασης της ανθρώπινης ταυτότητας. Δεν είναι απλώς μια απεικόνιση προσώπου — είναι μια ματιά στην ψυχή, μια σιωπηλή αφήγηση για το ποιος είσαι, ποιος θέλεις να είσαι ή πώς θέλεις να σε θυμούνται. Με αφορμή τη μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Prado στη Μαδρίτη,«Το Ισπανικό Πορτραίτο: Από τον Ελ Γκρέκο στον Πικάσο»  ας κάνουμε ένα ταξίδι στην ιστορία του πορτρέτου και τη διαχρονική του δύναμη.

 

Ο Βελάσκεθ ως χαρακτηριστικό παράδειγμα

Ο Ντιέγκο Βελάσκεθ, ζωγράφος της ισπανικής αυλής του 17ου αιώνα, δεν ήταν απλώς ένας τεχνικά άρτιος καλλιτέχνης. Ήταν ένας ψυχολόγος με πινέλο. Στο αριστούργημά του Las Meninas, δεν απεικονίζει απλώς τη βασιλική οικογένεια — δημιουργεί ένα παιχνίδι ματιών, ρόλων και προοπτικής που σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι κι εσύ μέσα στον πίνακα. Το βλέμμα της μικρής πριγκίπισσας, η παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη στον καμβά, και η αντανάκλαση των βασιλέων στον καθρέφτη, όλα συνθέτουν ένα έργο που μιλά για την ταυτότητα, την εξουσία και την ίδια την πράξη της παρατήρησης.

 

Το πορτρέτο ως εργαλείο εξουσίας

Στην εποχή των μοναρχιών, το πορτρέτο δεν ήταν απλώς Τέχνη — ήταν Πολιτική. Οι βασιλείς, οι ευγενείς και οι στρατηγοί χρησιμοποιούσαν τα πορτρέτα τους για να ενισχύσουν την εικόνα τους: σοβαροί, μεγαλόπρεποι, ατρόμητοι. Στην έκθεση του Prado, βλέπουμε πώς η τέχνη υπηρέτησε την εξουσία, αλλά και πώς ορισμένοι καλλιτέχνες, όπως ο Βελάσκεθ, κατάφεραν να αποδώσουν την ανθρώπινη ευθραυστότητα πίσω από τη βασιλική πανοπλία.

Από τον καμβά στον φακό

Με την έλευση της φωτογραφίας, το πορτρέτο έγινε πιο προσβάσιμο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Η φωτογραφική μηχανή κατέγραψε πρόσωπα καθημερινών ανθρώπων, εργατών, παιδιών, ηλικιωμένων — και έδωσε φωνή σε εκείνους που δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να ποζάρουν για έναν ζωγράφο. Σήμερα, με τα social media, το πορτρέτο έχει γίνει σχεδόν καθημερινή πράξη: μια selfie, ένα προφίλ, ένα στιγμιότυπο που λέει «εδώ είμαι».

Η τέχνη του πορτρέτου δεν είναι απλώς μια μορφή τέχνης. Είναι μια πράξη επικοινωνίας, μια γέφυρα ανάμεσα σε εμένα και εσένα, ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Από τον Βελάσκεθ μέχρι το Instagram, το βλέμμα συνεχίζει να μιλά — αρκεί να το ακούσουμε.

Γιατί να μη χάσεις την έκθεση στο Μουσείο Prado

Έως τον Σεπτέμβριο 2025, το Μουσείο Prado στη Μαδρίτη παρουσιάζει την έκθεση «Το Ισπανικό Πορτρέτο: Από τον Ελ Γκρέκο στον Πικάσο» — μια από τις πιο φιλόδοξες και πλήρεις εκθέσεις που έχουν γίνει ποτέ για την τέχνη του πορτρέτου στην Ισπανία.

 

 Γιατί αξίζει να τη δεις:

- 500 χρόνια ιστορίας μέσα από 87 αριστουργήματα από τον Ελ Γκρέκο, τον Βελάσκεθ, τον Γκόγια, τον Μιρό και τον Πικάσο.

- Πολλά από τα έργα δεν έχουν εκτεθεί ποτέ ξανά στην Ισπανία ή δανείζονται για πρώτη φορά από μουσεία όπως το Λούβρο, η National Gallery και το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης.

- Θα δεις τα δύο πορτρέτα της Δούκισσας της Άλμπα του Γκόγια μαζί για πρώτη φορά, καθώς και σπάνια αυτοπροσωπογραφία του Πικάσο.

- Η έκθεση δεν περιορίζεται σε μια εποχή ή στυλ — παρουσιάζει την εξέλιξη του πορτρέτου ως κοινωνικό, πολιτικό και καλλιτεχνικό εργαλείο.

Θα σταθείς μπροστά σε βλέμματα που σε κοιτούν από τον 16ο αιώνα και θα νιώσεις ότι σου μιλούν. Θα δεις πώς η τέχνη του πορτρέτου δεν είναι απλώς μια εικόνα, αλλά μια δήλωση ταυτότητας, εξουσίας και μνήμης.

Ποιητικές εικόνες της Ελλάδας του Πάρι Πρέκα

Εαρινές εικόνες της ελληνικής φύσης απαράμιλλης ομορφιάς... Οι 38 ακουαρέλες του Πάρι Πρέκα, φιλοξενούνται στην έκθεση με τίτλο Ποιητικές εικόνες της Ελλάδας, ΠΑΡΙΣ ΠΡΕΚΑΣ, Ακουαρέλες , η οποία εγκαινιάζεται το Σάββατο 5 Μαΐου, στο Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στο Ναύπλιο.

Τα έργα αυτά ανήκουν στους αθέατους θησαυρούς της Εθνικής Πινακοθήκης και οφείλονται στη γενναιόδωρη προσφορά της εικαστικού Μερόπης Πρέκα, συζύγου του καλλιτέχνη. Οι «ταξιδιωτικές» αυτές ζωγραφικές μαρτυρίες συνθέτουν ένα οδοιπορικό σε μια Ελλάδα, που ο καλλιτέχνης βιαζόταν να «διασώσει» από την απειλή της άναρχης ανάπτυξης: «Στα διαλείμματα της άλλης μου δουλειάς, του εργαστηρίου, παίρνω τις ακουαρέλες μου και γυρίζω την Ελλάδα αναζητώντας την ψυχή της, πριν πεθάνει και την χάσω, γιατί τη βλέπω να γερνά».

ώρα 20.00

Έως 31 Δεκεμβρίου 2018

Διεύθυνση: Σιδηράς Μεραρχίας 23, Ναύπλιο
Τηλ.: 27520 21915