Λεωνίδας Καβάκος στο Ωδείο Αθηνών: Μια δημόσια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης

 

Ο βιολονίστας και μαέστρος Λεωνίδας Καβάκος συναντά τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Ηλία Κανέλλη την Πέμπτη 18 Ιουνίου, στις 19.30, στο Ωδείο Αθηνών, στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου δημόσιων συζητήσεων «Κι αυτοί είναι η Ελλάδα – Συζητήσεις στο Ωδείο Αθηνών». Η εκδήλωση ολοκληρώνει έναν κύκλο συναντήσεων με προσωπικότητες που έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στη δημόσια ζωή.

Μια συζήτηση με τον σημαντικότερο Έλληνα μουσικό της εποχής

Η συνομιλία με τον Λεωνίδα Καβάκο αναμένεται να καλύψει όλο το εύρος της πορείας του: η μύηση στη μουσική από την παιδική ηλικία, το πρώιμο ξεκίνημα, η αφοσίωση, το δημιουργικό πάθος, οι ορχήστρες, η καθημερινότητα ενός διεθνούς σολίστα, η διαχείριση της επιτυχίας και η σχέση του με την Ελλάδα. Ο Καβάκος, ένας από τους κορυφαίους βιολονίστες παγκοσμίως, έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό The Strad ως “The Violinists’ Violinist”, τίτλος που συνοψίζει την τεχνική του αρτιότητα και τη βαθιά μουσική του σκέψη.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1967, ξεκίνησε βιολί στα 5 του χρόνια. Το 1984 έδωσε την πρώτη του συναυλία στο Φεστιβάλ Αθηνών και το 1985 κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό «Γιαν Σιμπέλιους». Έκτοτε έχει εμφανιστεί με τις σημαντικότερες ορχήστρες του κόσμου, ενώ παράλληλα έχει διαγράψει ξεχωριστή πορεία ως μαέστρος, διευθύνοντας κορυφαία σύνολα όπως η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου, η Συμφωνική της Βοστώνης και η Καμεράτα του Σάλτσμπουργκ. Το 2015 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.

Ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου συζητήσεων

Με τη συζήτηση αυτή ολοκληρώνεται ο πρώτος κύκλος εκδηλώσεων που άρχισε τον Οκτώβριο του 2025. Συμμετείχαν προσωπικότητες από τον χώρο των γραμμάτων, της πολιτικής, της επιστήμης και της δημόσιας ζωής:

Απόστολος Δοξιάδης, Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Στάθης Καλύβας, Κυριάκος Μητσοτάκης, Δημήτρης Δημητράκος, Κατερίνα Σακελλαροπούλου και Θεοδόσης Τάσιος.

Οι εκδηλώσεις αποτελούν συμπαραγωγή του The Books’ Journal και του Ωδείου Αθηνών.

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

«Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή: Μια παράσταση για την ανυπακοή, τη νεότητα και την αντίσταση στον κυνισμό

Σε μια εποχή όπου η πραγματικότητα συχνά μοιάζει να απαιτεί συμβιβασμούς, ο Γιώργος Κουτλής επιστρέφει με μια παράσταση που υπενθυμίζει πως η ανυπακοή δεν είναι απλώς πράξη αντίδρασης, αλλά πράξη βαθιάς πίστης. Με αφετηρία την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ —ένα από τα πιο πολιτικά και υπαρξιακά έργα του 20ού αιώνα— και με υλικά από τον σοφόκλειο μύθο και τη ζωντανή διαδικασία των προβών, ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια παράσταση που συνομιλεί με το σήμερα: με τη νεότητα που αρνείται να σιωπήσει και με την εξουσία που επιμένει να ορίζει το «σωστό».

Ο μύθος που γίνεται πολιτική αλληγορία

Μετά τον αλληλοσκοτωμό Ετεοκλή και Πολυνίκη, ο Κρέοντας αναλαμβάνει την εξουσία στη Θήβα και διατάζει να ταφεί μόνο ο πρώτος, ενώ ο δεύτερος να μείνει άταφος ως προδότης. Η Αντιγόνη, αδελφή τους, αποφασίζει να παραβεί τον νόμο και να τιμήσει τον νεκρό αδελφό της, γνωρίζοντας πως η πράξη της ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη.

Ο Ανούιγ, γράφοντας το έργο το 1944 μέσα στη γαλλική Κατοχή, μετατρέπει τον αρχαίο μύθο σε σύγχρονη πολιτική αλληγορία: όχι μια μάχη καλού και κακού, αλλά μια σύγκρουση δύο κόσμων — της νεότητας που αρνείται να συμβιβαστεί και της εξουσίας που επιβάλλει το «κοινό καλό».

Μια παράσταση-σύνολο από 20 νέους ηθοποιούς

Ο Γιώργος Κουτλής συνεχίζει την ενασχόλησή του με το πολιτικό θέατρο, δημιουργώντας μια παράσταση συνόλου όπου 20 νέοι ηθοποιοί —μαθητές και συνεργάτες του— λειτουργούν ως χορός, ως ομάδα, ως γενιά.

Ο μύθος ζωντανεύει στο παρόν και γίνεται εργαλείο κατανόησης μιας εποχής όπου ο κυνισμός παρουσιάζεται ως ωριμότητα και η πίστη σε ιδανικά ως αφέλεια. Η παράσταση επιχειρεί να αναδείξει την ανάγκη αντίστασης απέναντι σε κάθε τι που τσακίζει την ανθρωπιά, τα όνειρα και την ελπίδα.

Το σκηνοθετικό σημείωμα

Ο Κουτλής σημειώνει πως οι μύθοι επιβιώνουν επειδή δεν δίνουν απαντήσεις, αλλά θέτουν ερωτήματα. Είναι ιστορίες που μας αναγκάζουν να κοιτάξουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας.

Οι 20 νέοι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης «φυτεύουν» στη σκηνή τα υλικά της νεότητας: επαναστατικότητα, ρομαντισμό, αγάπη για τη ζωή, αλλά και βαθιά απογοήτευση για την εξουσία που καθορίζει τις ζωές μας. Μέσα από την «Αντιγόνη» και τον «Κρέοντα», επιχειρούν να κατανοήσουν τη δική τους θέση στον κόσμο.

Η δημιουργία της παράστασης

Η «Αντιγόνη» γεννήθηκε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με θίασο αποτελούμενο αποκλειστικά από απόφοιτους του 2025, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε συμπαραγωγή με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Μια βραδιά σκέψης και λόγου με τον Π. Τάσιο στο Ωδείο Αθηνών

Ο καθηγητής Θεοδόσιος Π. Τάσιος είναι ο επόμενος συνομιλητής του Ηλία Κανέλλη την Πέμπτη 23 Απριλίου στο Ωδείο Αθηνών, στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου δημόσιων συζητήσεων «Κι αυτοί είναι η Ελλάδα – Συζητήσεις στο Ωδείο Αθηνών», μια συμπαραγωγή του The Books’ Journal και του Ωδείου Αθηνών. Μια συνάντηση που αναμένεται να φωτίσει, με τον ιδιαίτερο τρόπο του καθηγητή, όψεις της ελληνικής σκέψης, της επιστήμης και της δημόσιας ζωής.

Ο άνθρωπος πίσω από τον επιστήμονα

Πολυσχιδής και διεθνώς αναγνωρισμένος, ο Θεοδόσιος Π. Τάσιος έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στην επιστήμη και τον δημόσιο διάλογο. Ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνο, τιμημένος με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών το 2025, έχει διακριθεί με πλήθος διεθνών βραβεύσεων. Επίτιμος διδάκτωρ εννέα πανεπιστημίων, πρόεδρος διεθνών επιστημονικών ενώσεων, μέλος της Επιτροπής Βραβείων του American Concrete Institute την περίοδο 2015–2018, εμπειρογνώμων του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το 2013 τιμήθηκε με το International Award of Merit in Structural Engineering από τη Διεθνή Ένωση Γεφυρών και Κατασκευών στη Ζυρίχη, ενώ το 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο Αντισεισμικής στην Ιαπωνία τον κατέταξε στους τέσσερις Legendary Figures, Old Masters. Έχει λάβει το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων και είναι επίτιμος δημότης τεσσάρων ελληνικών πόλεων. Το περιοδικό Νέα Εστία αφιέρωσε ειδικό τεύχος στο έργο του τον Σεπτέμβριο του 2024. Με περισσότερες από πεντακόσιες επιστημονικές εργασίες και εξήντα πέντε βιβλία, αποτελεί μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές της ελληνικής διανόησης. Πέρα όμως από τις διακρίσεις, ο Τάσιος παραμένει ένας απλός, προσιτός άνθρωπος. Στοχαστικός, καίριος, με χιούμορ και παιγνιώδη διάθεση, μοιράζεται απλόχερα τη γνώση και τη σοφία του, μετατρέποντας κάθε συζήτηση σε εμπειρία.

Ο κύκλος «Κι αυτοί είναι η Ελλάδα»

Ο πρώτος κύκλος των δημόσιων συζητήσεων, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2025, έχει ήδη φιλοξενήσει προσωπικότητες από διαφορετικά πεδία: τον συγγραφέα Απόστολο Δοξιάδη, τον ιστορικό Βασίλη Παναγιωτόπουλο, τον καθηγητή Στάθη Καλύβα, τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τον ομότιμο καθηγητή φιλοσοφίας Δημήτρη Δημητράκο και την τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Ο κύκλος ολοκληρώνεται τον Μάιο με τη συμμετοχή του Λεωνίδα Καβάκου.

Πληροφορίες εκδήλωσης

Ώρα 19.30

Ωδείο Αθηνών, Ρηγίλλης και Βασ. Γεωργίου Β΄ 17–19, Αθήνα

Είσοδος ελεύθερη

Η ιστορική ερμηνεία στο προσκήνιο: Σεμινάριο για Bach και Mozart στο Ωδείο Αθηνών

Σαν μια επιστροφή σε εποχές που η μουσική γραφόταν για να αναπνέει μέσα σε αίθουσες με φυσικό ήχο και όργανα άλλης υφής, το Κέντρο Παλαιάς Μουσικής του Ωδείου Αθηνών ανοίγει τον Φεβρουάριο τις πόρτες του σε ένα διήμερο αφιερωμένο στην ιστορική ερμηνεία. Ένα σεμινάριο που επιχειρεί να φέρει τους σύγχρονους μουσικούς πιο κοντά στον τρόπο με τον οποίο ο Bach και ο Mozart φαντάστηκαν τα έργα τους.

Το σεμινάριο «Ωδείου Αθηνών : Η ιστορική ερμηνεία ως παιδαγωγικό και καλλιτεχνικό μοντέλο σε έργα ρεπερτορίου» θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 9 και την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026, από τις 10:00 έως τις 15:00, στην Αίθουσα 3 του Κέντρου Παλαιάς Μουσικής στο Ωδείο Αθηνών. Τη διδασκαλία αναλαμβάνει η Φανή Βοβώνη, ενώ την εποπτεία και τον συντονισμό του Κέντρου έχει ο Δημήτρης Κούντουρας.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε σπουδαστές και νέους επαγγελματίες βιολονίστες, καθώς και σε σύνολα εγχόρδων με ή χωρίς πιάνο/τσέμπαλο. Οι συμμετέχοντες καλούνται να προετοιμάσουν έργα των Bach και Mozart — παρτίτες, σονάτες, κοντσέρτα — ενώ τα σύνολα μπορούν να παρουσιάσουν έργα έως και τον ύστερο κλασικισμό. Στο πλαίσιο του σεμιναρίου θα συγκροτηθεί μπαρόκ σύνολο, δίνοντας στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να εφαρμόσουν στην πράξη τις βασικές αρχές της ιστορικής ερμηνείας.

Το σεμινάριο είναι ανοιχτό τόσο σε ενεργούς σπουδαστές όσο και σε ακροατές. Ως ενεργοί μπορούν να συμμετάσχουν απόφοιτοι και σπουδαστές Ανωτέρας Σχολής Ωδείων, καθώς και φοιτητές και απόφοιτοι πανεπιστημιακών τμημάτων μουσικών σπουδών. Δεν απαιτείται ακρόαση· οι ενδιαφερόμενοι χρειάζεται μόνο να υποβάλουν σύντομο βιογραφικό και να δηλώσουν τα έργα που θα παρουσιάσουν στην ηλεκτρονική αίτηση εγγραφής, έως την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου.

Στο τέλος του σεμιναρίου θα δοθεί πιστοποιητικό παρακολούθησης σε όλους τους συμμετέχοντες, ενεργούς και ακροατές.

Πληροφορίες

Για εγγραφές και διοικητικά θέματα: Κεντρική Γραμματεία Ωδείου Αθηνών, 210 7240 673 (εσωτ. 106), Δευτέρα–Παρασκευή 13:00–20:00, Σάββατο 10:00–15:00, dchatira@athensconservatoire.gr

Για το πρόγραμμα του σεμιναρίου: Φανή Βοβώνη, 6972 193920, fani_vovoni@hotmail.com

Έργα αφετηρίες αναστοχασμού στην Art Athina 2018

Χρώματα, υλικά, άνθρωποι και συζητήσεις περί Τέχνης αποτελούν μια δημιουργική κυψέλη… Σαν ένα πολύβουο παραγωγικό μελίσσι μου μοιάζει η  23^η Art Athina, σημείο αναφοράς για δημιουργούς και φιλότεχνους, καθώς κατεβαίνω τις σκάλες και παρακολουθώ τον κόσμο στα περίπτερα και τους διαδρόμους. 

Ταλέντα της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής άδραξαν την ευκαιρία να μοιραστούν με το κοινό ένα μέρος της εικαστικής παραγωγής τους αλλά και να εξωτερικεύσουν την ψυχική τους ενέργεια και τις σκέψεις τους, διαμορφώνοντας πρόσφορο έδαφος για  ανταλλαγές, ζυμώσεις και «μπόλιασμα» με νέες ιδέες.

Αυτή τη χρονιά, η Art Athina  διακρεί περισσότερο, ενώ μεταφέρθηκε στο κέντρο της Αθήνας σ’ ένα χώρο ιδιαίτερης πολιτισμικής αξίας, το Ωδείο Αθηνών, όπως επεσήμανε η κα Γιάννα Γραμματοπούλου, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αιθουσών Τέχνης διευκολύνοντας την πρόσβαση των φιλότεχνων και προσβλέποντας σε άνοιγμα του κοινού, σύμφωνα με την καλλιτεχνική διευθύντρια της διοργάνωσης κα Σταματία Δημητρακοπούλου. Μάλιστα η αλλαγή περιόδου διεξαγωγής αποσκοπεί στην αξιοποίηση του ελληνικού καλοκαιριού και στην προσέλευση διεθνούς κοινού.

Με γνώμονα την πολυφωνία, η έκθεση απλώνεται σε δυο χώρους με την παραγωγή 53 γκαλερί από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ στο πλαίσιο της ενότητας Highlights φιλοξενούνται εικαστικοί χώροι με πρωτοποριακές ιδέες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Βέλγιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από αυτή την χρονιά θεσπίζεται βραβείο συμμετοχής Έλληνα καλλιτέχνη με οικονομικό έπαθλο αξίας 10.000 ευρώ σε συνεργασία με το Copelouzos Family Art Museum. Ο νικητής  αναδείχθηκε για το 2018 ο Χρήστος Μπουρονίκος, που εκθέτει με την Γκαλερί 7. Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν διαλέξεις-συζητήσεις που αφορούν καλλιτέχνες, εκπαιδευτικά προγράμματα, την προώθηση της Τέχνης κ.ά., αλλά και οι performances που θα εξελίσσονται παράλληλα.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

Σε μια πρώτη βόλτα στους χώρους της έκθεσης γυρίζει στο μυαλό μου μια φράση του Pablo Picasso που διάβασα στον κατάλογο της έκθεσης για την Τέχνη η οποία «ξεπλένει τη σκόνη της καθημερινής ζωής από τις ψυχές μας.» Με αυτό τον συλλογισμό αφέθηκα στην λύτρωση της Τέχνης, με τα οπτικά ερεθίσματα να με ωθούν από έργο σε έργο, για τα οποία και σας γράφω ανάλογα βέβαια με το δικό μου ταπεινό γούστο:

Την προσπάθεια απόδοσης των τριών διαστάσεων  του Δημήτρη Αλειθινού στα δυσδιάστατα έργα  του, θαύμασα νιώθοντας  ότι ο καλλιτέχνης σαν να προσπαθεί να αποδράσει από τον καμβά. (Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου)

Η σύλληψη της ιδέας ενός παγκόσμιου χάρτη-κέντημα της Alexia Xafopoulos μου κέντρισε το ενδιαφέρον, φέρνοντας μου στο μυαλό εργόχειρα που συνήθιζαν να κεντούν οι πρόγονοι μας. (Nitra Gallery)

Η πρωτότυπη τεχνική  της Κatia Varvaki σε συνδυασμό με την αναφορά σε έργα μεγάλων καλλιτεχνών (πορτραίτα της Φρίντα Κάλο, "Η καταγωγή του Κόσμου" του Κουρμπέ) μου κίνησε το ενδιαφέρον. Μικρά χαρτάκια κομμένα σε μικροσκοπικά φύλα, βαμμένα σε διαφορετικά χρώματα, περασμένα σε σύρμα που εισχωρεί στον καμβά συνθέτουν ένα καινοφανές ψηφιδωτό.(Αrt Prisma)

Για ακόμη μια φορά ταξίδεψα ως την παιδική μου ηλικία χάρη στη νοσταλγία της αθωότητας που αποπνέουν τα έργα της Καλλιόπης Ασαργιωτάκη.Τόσο η δαντελένια πινελιά της, όσο και η παλέτα της αντικατοπτρίζουν την αυθεντικότητα κάθε εύθραυστης -ευαίσθητης ψυχής.(Skoufa Gallery)

Με περισυλλογή επεξεργάστηκα τον πίνακα Minoteur του  Victor Koen σε μια προσπάθεια να αποκωδικοποιήσω τα νοήματα. Σε μονοπάτια συμβολισμού, μυθολογίας και ψυχανάλυσης με οδήγησε το έργο- αίνιγμα, που απονέει ένα vintage αέρα με τον συνδιαμσό ασπρόμαυρης φωτογραφίας και έγχρωμης γκραβούρας.(Nitra Gallery)

Ο διάλογος μεταξύ των καλλιτεχνών Αλέξη Ακριθάκη  και Γιώργου Λάππα (γλυπτό Ισορροπιστής) με έκανε να θέλω να εξερευνήσω περαιτέρω τον δίχρωμο κόσμο τους. Από τη μια πλευρά συνταυτίζονται χρωματικά και από την άλλη πλευρά  έρχονται σε αντίστιξη στην επιλογή μέσου έκφρασης, σινική μελάνη του Ακριθάκη και μέταλλο με τσόχα του Λάππα.  (Gallery Ersi) 

Το μάτι ένιωσα να μου κλείνει ο τσολιάς του Cacao Rocks, γνωστός όμως για την street art του. 

Τα πολλαπλά επίπεδα αφήγησης στο έργο του με έκαναν να σταθώ απέναντι του και να αναζητήσω την σημαιολογία του, τις συνδέσεις χρωμάτων και γραμμών και να θαυμάσω το "βύθισμα" του άνδρα με την εθνική φορεσιά-συμβόλου, σε τοπία, σχήματα και αντιθέσεις. Ένα σύνολο που μαντεύω ότι αντανακλά τις διαφορετικές και αντικρουόμενες πτυχές της εθνικής μας ταυτότητας. (Εικαστικός κύκλος SIANTI)

Η συνύπαρξη των γλυπτών του Τάσου Νυφαδόπουλου  με τους καμβάδες  της Pupet  με προκάλεσε την επιθυμία να καταδυθώ στον δικό τους διάλογο. Σημείο τομής αποτελεί το παιχνίδι με τις μορφές (Γκαλερύ Art Zone 42)

Τα χρώματα, η αίσθηση της θαλασσοταραχής και του ονείρου  με παρακίνησαν να ταξιδέψω  το σύμπαν του Θεοφάνη Γούλη. Η αφαιρετικότητα τη πινελιάς του δεν με εμπόδισε να μεταφερθώ στο τόπο και τον χρόνο της εξιστόρησής του, μαλλον με παρακίνησε  να εστιάσω περισσότερο στο έργο του. (Γκαλερί Αργω)

Στο ίδιο περίπτερο η αληθοφάνεια των  γλυπτών-ελιές του Άγγελου Παναγιωτίδη με βόηθησαν να "εισέλθω" στα ελληνικά τοπία της Μαρίας Κτιστοπουλου. Σαν να διασχίζω έναν ελαιώνα της Μάνης ένιωσα καθώς περπατούσα ανάμεσα στα έργα.

Στην πραγματικότητα της πολυδαίδαλης πόλης με επανέφερε ο Φίλιππος Φωτιάδης  με την σειρά έργων του «Κομπάρσοι». Το απρόσωπο και σύνθετο, η απόδοση πολλαπλών μηχανισμών και οι άνθρωποι -μινιατούρες αναδεικνύουν τον ασφυκτικό αστικό τρόπο ζωής στα πολυσύνθετα έργα του-κολάζ  με χαρτι, χαρτονι, μελάνι και ακουαρέλες (Agathi Kartalos).

Σε βαθύτερες σκέψεις περί θανάτου και ματαιότητας  με παρέσυραν τα έργα του καλλιτέχνη, συγγραφέα, ενδυματολόγου και ακαδημαϊκού Michael Vale χάρη και στην υποβλητική μουσική υπόκρουση. Οι απόκοσμες μορφές του, παρά το γεγονός ότι πραγματεύονται κάτι ανατριχιαστικό και κρύο, αποπνέουν όμως μια οικειότητα και έναν κυνισμό απέναντι στο θάνατο, λες και ο καλλιτέχνης αστειεύεται σε βάρος του σε σημείο να τον συμαπαθήσουμε κι όλας. (Anna Pappas Gallery)

Το μήνυμα και ο συμβολισμός της προσφυγικής Οδύσσειας με έκαναν να πλησιάσω και να θαυμάσω την φωτογραφία του εικαστικού δίδυμου Kalos&Klio στο περίπτερο της Kalfayan Galleries. Μέρος μιας σειράς 14 φωτογραφιών με τίτλο "Equilibrist of Memory"  με προκάλεσε ως θεατή μέσα από υψηλής αισθητικής ερέθισμα να αναστοχαστώ για τα υλικά και τα άυλα,κυρίως τις μνήμες που φέρουμε ως άνθρωποι ανεξαρτήτως του που μετακινούμαστε. Καθώς κοιτάζω την εικόνα μου έρχονται στο νου οι στίχοι του Καβάφη :

"Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή (...)

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. (...)
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις." 

Η Υπέρβαση της Άβυσσος ...στο Ωδείο Αθηνών

Το χειρόγραφο της Ασκητικής του Νίκου Καζαντζάκη σε διάλογο με τα έργα 34 σύγχρονων καλλιτεχνών... H έκθεση του ΝΕΟΝ Η Υπέρβαση της Άβυσσος παρουσιάζεται στο Ωδείο Αθηνών, σε επιμέλεια του Δημήτρη Παλαιοκρασσά και της Μαρίας Μαραγκού από τις 18 Νοεμβρίου. Η δημιουργία του έργου Passage through the Abyss αποτελεί νέα ανάθεση παραγωγής έργου του οργανισμού ΝΕΟΝ στους συνθέτες Γιώργο Κουμεντάκη και Σταύρο Γασπαράτο, σηματοδοτώντας τη σύμπραξη του ΝΕΟΝ και της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο πλαίσιο της έκθεσης.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Marina Abramović | Aλέξης Ακριθάκης | Matthew Barney | Hans Bellmer | Lynda Benglis | John Bock | Louise Bourgeois | Heidi Bucher | Βλάσης Κανιάρης | Paul Chan | Σάββας Χριστοδουλίδης | Abraham Cruzvillegas | Σταύρος Γασπαράτος | Gilbert & George | Robert Gober | Asta Gröting | Jenny Holzer | Κώστας Ιωαννίδης | Mike Kelley | Martin Kippenberger | Γιώργος Κουμεντάκης | Sherrie Levine | Στάθης Λογοθέτης | Ana Mendieta | Μάρω Μιχαλακάκου | Bruce Nauman | Αλίκη Παλάσκα | Ιωάννα Πανταζοπούλου | Doris Salcedo | Kiki Smith | Paul Thek | Κώστας Τσόκλης | Mark Wallinger | Gary Webb


Εως 21 Ιανουαρίου 2017
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή | 12.00 – 20.00
Σάββατο, Κυριακή | 11.00 – 19.00
Δευτέρα, Τρίτη | Κλειστά

Λεωφόρος Βασιλέως Γεωργίου Β 17, Αθήνα