Δεν είναι μια κινηματογραφική αφήγηση μιας ιστορίας, η ταινία «I Swear» ανοίγει έναν δρόμο κατανόησης. Βασισμένη η ταινία σε αληθινά γεγονότα, φωτίζει με τρυφερότητα και αλήθεια τη ζωή ενός ανθρώπου που μεγάλωσε με σύνδρομο Tourette, μετατρέποντας τις δοκιμασίες του σε μια βαθιά ανθρώπινη διαδρομή γεμάτη δύναμη, χιούμορ και συγκίνηση. Είναι μια ταινία που δεν επιδιώκει να προκαλέσει οίκτο, αλλά να υπενθυμίσει πως η καλοσύνη, η αποδοχή και η αλληλεγγύη μπορούν να αλλάξουν μια ζωή.
της Μαρίας Αλιμπέρτη
Μια ιστορία ενηλικίωσης μέσα από τον πόνο και την επιμονή
Η ταινία παρακολουθεί τον ήρωα από την παιδική του ηλικία, όταν τα πρώτα ανεξέλεγκτα τικ εμφανίζονται και ανατρέπουν τα όνειρά του. Ένα παιδί με προοπτικές, ο Τζον Ντέιβινσον ξαφνικά νιώθει ότι απογοητεύει τους γονείς του, ότι δεν χωράει στο σχολείο, ότι η κοινωνία τον απορρίπτει. Η ταινία δεν ωραιοποιεί τίποτα: δείχνει τη βαθιά πληγή της ματαίωσης, την ανασφάλεια, το αδιέξοδο. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή πορεία, αναδύεται μια αχτίδα φωτός.
Μια φιγούρα-«νεράιδα», ένας άνθρωπος που τον βλέπει με καλοσύνη, γίνεται ο καταλύτης που του επιτρέπει να ξαναβρεί τον δρόμο του. Και όχι μόνο, να βοηθήσει και άλλους ασθενείς να αντιμετωπίσουν αυτό που τους συμβαίνει. Η ταινία υπενθυμίζει πως η καλοσύνη δεν είναι αφέλεια· είναι δύναμη που μπορεί να σώσει.
Ερμηνεία που καθηλώνει
Ο πρωταγωνιστής Robert Aramayo (γνωστός από το The Rings of Power και το Game of Thrones)—σε μια ερμηνεία που δικαίως τιμήθηκε με BAFTA Α’ Ανδρικού Ρόλου— παραδίδει ένα ρεσιτάλ υποκριτικής. Η απόδοσή του αντανακλά πως έχει μελετήσει σε βάθος τη ζωή των ανθρώπων με Tourette, έχει ερευνήσει τη σωματικότητα, τις εκρήξεις, τις στιγμές αμηχανίας και την εσωτερική πάλη. Στην οθόνη δεν βλέπουμε έναν ηθοποιό που μιμείται, βλέπουμε έναν άνθρωπο που ζει. Η ερμηνεία του είναι τόσο πειστική που ο θεατής γίνεται ένα με τον ήρωα, νιώθει τον φόβο του, τον θυμό του, την ανάγκη του να αγαπηθεί, αλλά και τον θαυμασμό για το πώς μετατρέπει τον πόνο σε δύναμη. Είναι από εκείνες τις ερμηνείες που σε κάνουν να θέλεις να μάθεις περισσότερα για την πραγματική ιστορία, να αγκαλιάσεις αυτόν τον άνθρωπο που δοκιμάστηκε τόσο.
Σκηνοθεσία με επίκεντρο τον άνθρωπο
Η σκηνοθεσία του Kirk Jones εστιάζει στο ανθρώπινο κομμάτι της ιστορίας. Δεν αναζητά εντυπωσιασμούς, αλλά αλήθειες. Δείχνει πώς ένα παιδί με όνειρα νιώθει ότι απογοητεύει τους γονείς του, πώς η κοινωνική άγνοια μπορεί να γίνει πληγή, πώς η απόρριψη οδηγεί σε βαθιά μοναξιά. Και όμως, μέσα από αυτή την αληθινή ιστορία, ο σκηνοθέτης προσφέρει ένα μάθημα ανθρωπιάς: η καλοσύνη μπορεί να γίνει σωτήρια, η αποδοχή μπορεί να δώσει ζωή, η αλληλεγγύη μπορεί να δείξει τον δρόμο σε έναν άνθρωπο που παλεύει να σταθεί όρθιος.
Γιατί αξίζει να τη δεις
Η I Swear είναι μια ταινία που προσφέρει συγκίνηση χωρίς μελοδραματισμούς, χιούμορ χωρίς επιτήδευση και γνώση χωρίς διδακτισμό. Ανοίγει ένα παράθυρο κατανόησης για το σύνδρομο Tourette και μας κάνει πιο δεκτικούς στο διαφορετικό. Μας υπενθυμίζει πως πολλές φορές η κοινωνική συμπεριφορά είναι αυτή που δημιουργεί —ή θεραπεύει— τις πραγματικές αναπηρίες. Είναι μια ταινία που μένει μέσα σου, που σε κάνει να σκεφτείς, να νιώσεις, να θέλεις να μάθεις περισσότερα.
