«Ο σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο» ...επισκέπτεται τον αρχαιολογικό χώρο Ολύνθου

 

Το εμβληματικό παραμύθι της Γαλάτειας Γρηγοριάδου‑Σουρέλη παρουσιάζεται στις 22 και 23 Ιουλίου στον αρχαιολογικό χώρο Ολύνθου, σε μια σύγχρονη σκηνική εκδοχή που συνδυάζει θέατρο, χορό και πρωτότυπη μουσική. Η παράσταση της ομάδας 4PLAY μετατρέπει τον σπουργίτη σε αλληγορία για τον Άλλον, φωτίζοντας ζητήματα ευαλωτότητας, φόβου και φροντίδας μέσα σε ένα ποιητικό περιβάλλον που συνομιλεί με τον αρχαίο τόπο.

Ένα παραμύθι που γίνεται σύγχρονη σκηνική εμπειρία

Η παραγωγή αξιοποιεί το πρωτότυπο έργο της Γρηγοριάδου‑Σουρέλη για να εξερευνήσει τη θέση του διαφορετικού μέσα στην κοινότητα. Με τη χρήση αφήγησης, σωματικότητας και ζωντανής μουσικής, η παράσταση δημιουργεί ένα υβριδικό σκηνικό σύμπαν όπου η σιωπή, ο αυτοσχεδιασμός με επαφή και η κίνηση αποκαλύπτουν τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στη βία και την αλληλεγγύη.

Ο αρχαιολογικός χώρος ως ενεργός συνομιλητής

Η επιλογή του αρχαιολογικού χώρου Ολύνθου δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ενεργό στοιχείο της παράστασης. Η ομάδα 4PLAY αξιοποιεί τον ιστορικό τόπο για να θέσει το ερώτημα τι σημαίνει να παραμένει κανείς άνθρωπος απέναντι στο ανυπεράσπιστο, συνδέοντας το παρελθόν με σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.

Οι συντελεστές της παράστασης

Τη διασκευή, σκηνοθεσία και χορογραφία υπογράφει ο Πάρης Μαντόπουλος, ενώ την πρωτότυπη μουσική συνθέτει ο Νίκος Κυπουργός. Τα σκηνικά και κοστούμια σχεδιάζει η Αλεξία Θεοδωράκη, με τον Ρένο Βάρλα στον ήχο και τον φωτισμό. Στην παράσταση συμμετέχουν οι Ράνια Αθανασοπούλου, Μιχάλης Κουτσκουδής‑Βουρλής, Ιώ Λατουσάκη, Αντώνης Παπαδάκης και Ανατολή Τσελαρίδου. Η παραγωγή οργανώνεται από την ΑΜΚΕ 4PLAY.

Πληροφορίες παράστασης

Ημερομηνίες: 22–23 Ιουλίου 2026

Ώρα έναρξης: 20:00

Χώρος: Αρχαιολογικός χώρος Ολύνθου, Χαλκιδική

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, προτείνοντας μια σύγχρονη ανάγνωση ενός κλασικού έργου της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας.

Η παράσταση Παπλωματού με τα μάτια ενός παιδιού

Κυριακή μεσημέρι με τη 9χρονη Νικολέτα πάμε θέατρο να δούμε το παραμύθι που αγαπά «Παπλωματού» Όλο χαρά μπαίνουμε στο θέατρο Κ.Βασιλάκου που είναι γεμάτο από παιδικές φωνούλες σαν τιτιβίσματα νεοσσών. Αδημονούμε να αρχίσει η παράσταση ήδη από την ημιδιάφανη κουρτίνα  παρατηρούμε το σκηνικό.

της Μαρίας Αλιμπέρτη

  Η παράσταση αρχίζει  και η Νικολέτα παρακολουθεί όλο ενθουσιασμό, ανασηκώνεται σε στιγμές αγωνίας, είναι έτοιμη να χοροπηδήσει με την μουσική , χειροκροτώ με ρυθμό στα χορευτικά. Σας μεταφέρω  τη συζήτησή μας για την παράσταση.

 -‘Τι σου αρέσει πιο πολύ ; την ρωτάω στο διάλλειμα

-«Εεε η Παπλωματού ! Έχει και ωραία σκηνοθεσία η παράσταση» μου απάντησε με ύφος σοφής κουκουβάγιας!

- «Έχεις δίκιο, είναι πολύ ωραία η παράσταση και η πρωταγωνίστρια- Κική Τσαλίκη- έχε απίθανη φωνή! Εμένα μου άρεσαν πολύ και τα κουστούμια τους όπως κουνιούνται όταν χορεύουν» προσπαθώ να μάθω περισσότερα .

-        -«Ναι,  κι εμένα μου αρέσουν που φορούν ωραία κοστούμια και έχουν απαλά χρώματα».

-         -«Δεν είναι εντυπωσιακές αυτές οι φούστες που μοιάζουνε  σαν τα παλιά κρινολίνο;» θέλω να μου πει λεπτομέριες.

-        - «Ναι και κουνιούνται όταν παίζουν. Έχουν ωραίες ερμηνείες και χορεύουν όλοι μαζί πολύ καλά!» μου απάντησε με περισπούδαστο ύφος

-       -  «Και δεν στέλνει πολύ ωραία μηνύματα η παράσταση;» επιμένω.

-        - «Ναι είναι πολύ ωραίο παραμύθι, σου είπα το έχω διαβάσει και μου άρεσε!»

-        - «Και εγώ το είχα διαβάσει, αλλά  η θεατρική μεταφορά του είναι καλύτερη από ότι την φανταζόμουν. Δεν περνάμε ωραία;»

Εκείνη την ώρα στην αποκάτω σειρά φωνάζει μες ενθουσιασμό  ένα άλλο κοριτσάκι «Είναι η καλύτερη παράσταση που έχω δει μέχρι τώρα» και συμφωνούμε γελώντας οι άλλοι γύρω της.

 

Δράση, γέλιο και αλληλεπίδραση

Μετά το διάλλειμα όταν επιστρέψαμε στη θέση μας, ετοιμαστήκαμε για μια νέα θεατρική απογείωση και η παράσταση μας αντάμειψε: Το δεύτερο μέρος είναι ακόμη πιο δυναμικό με πιο ζωντανή μουσική πολλά χορευτικά τόσο που η Νικολέτα στριφογύριζε  στη θέση της έτοιμη να σηκωθεί να χορέψει. Ο δε κακομαθημένος βασιλιάς  που υποδύεται ο Σωκράτης Μαϊδώνης, χαρίζει πολύ γέλιο. Οι ηθοποιοί συνολικά μας συνεπήραν και συμμετείχαμε στην παράσταση είτε παροτρύνοντας είτε αποθαρρύνοντας τον βασιλιά.  Σε πολλές στιγμές τραγουδήσαμε φωναχτά και οι ενήλικες, λικνιοζόμενοι επί τόπου στο ρυθμό, προκαλώντας πολύ κέφι και στο ενήλικο κοινό. Νομίζω ότι μετά την  παράσταση βγήκαμε δυο παιδιά από το θέατρο, η Νικολέτα και εγώ, γιατί ένιωσα ότι το εσωτερικό μου παιδί να με κατακλύζει από χαρά!

Συγκινητικό αφιέρωμα και θερμό χειροκρότημα 

Αξίζει να αναφέρω ότι λίγο πριν αρχίσει η παράσταση οι συνεργάτες της
Μαριάννας Τόλη τίμησαν τι μνήμη της  με ένα συγκινητικό βίντεο, υπενθυμίζοντας με πόση αγάπη πρόσφερε παραστάσεις με περιεχόμενο για τα παιδιά.  Άλλωστε η παράσταση που υπογράφει ο  Σωκράτης Μαϊδώνης, αναβιώνει η δική της  σκηνοθεσία που αναδεικνύει τις ωραίες φωνές  τα δροσερά πρόσωπα και δίνει έμφαση  χαριτωμένη  κίνηση των νεαρών ηθοποιών. Πάνω απ’ όλα η  παράσταση  στέλνει σπουδαία μηνύματα, με εύπεπτο τρόπο, ενθαρρύνοντας μικρούς και μεγάλους στην  αλληλεγγύη και στο νοιάξιμο προς τους ευάλωτους, το ομαδικό πνεύμα, την εν συναίσθηση  και την Ανθρωπιά!
Όχι τυχαία οι ηθοποιοί έλαβαν Θερμό χειροκρότημα όχι μόνο στο τέλος αλλά και ανά τακτά διαστήματα κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Μια θάλασσα παραμυθιών και μουσικής στης Μαρώνειας το λιμάνι

 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Σωματείο «Αέναος Πλεύσις» και το Φεστιβάλ Μαρωνείας - Σαπών 2023 δημιουργούν μια θάλασσα παραμυθιών και μουσικής με τίτλο «Μια φορά κι ένα ζαμάνι στης Μαρώνειας το λιμάνι». Μικροί και μεγάλοι θα αποαλυσουν τις ιστορίες στο Αρχοντικό Ταβανιώτη στη Μαρώνεια την Παρασκευή 18 Αυγούστου 2023 και ώρα 19:30.

Την αφήγηση των παραμυθιών θα πραγματοποιήσει η Σμαράγδα Καρασιμοπούλου με τη συνοδεία των μουσικών Κυριάκου Πετρά, Γιάννη Παγκοζίδη και Γιώργου Παγκοζίδη.

Είσοδος ελεύθερη. Περιορισμένος αριθμός θέσεων

Ας ξαναγίνουμε παιδιά στο Μικρό Σχολείο Παραμυθιού

Συνέντευξη στην Μαρία Αλιμπέρτη

Μερικές φορές φτάνουν στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομικό κουτί άπειρα δελτία τύπου, ψαχουλεύω και μέσα εκεί βρίσκω θησαυρούς. Έτσι αισθάνθηκα όταν διάβασα για κάτι πολύ πρωτότυπο ένα σχολείο Παραμυθιού για μεγάλους! Από περιέργεια ζήτησα από την ηθοποιό και αφηγήτρια παραμυθιών Χριστίνα Λιόγαρη να μου εκμυστηρευτεί την αγάπη της για τα παραμύθια με αφορμή “Το Μικρό Σχολείο Παραμυθιού” που ανοίγει τις πύλες του αυτές τις ημέρες και θα πραγματοποιείται κάθε Δευτέρα από τις 17.30-21.30 στο Σχολείο Παιχνιδιού, στο Ψυρρή. 
Και πραγματικά άξιζε τον κόπο να ακούσω να  μου αφηγείται την δική της ιστορία στην “παραμυθοχώρα”.
Λοιπόν ...”Δώσε κλώτσο να γυρίσει παραμύθι να αρχινίσει” ...

-Πόσο καιρό ασχολείστε με το παραμύθι και την αφήγηση;

- "Είμαι ηθοποιός. Τελείωσα το Θέατρο Τέχνης και λίγα χρόνια μετά σπούδασα και το θεατρικό παιχνίδι. Με ενδιέφεραν τρόποι που το κοινό θα συμετείχε στις παραστάσεις. Ασχολήθηκα με το παραμύθι πρώτη φορά το 1997. Δούλευα ως ηθοποιός στο Θέατρο της Ημέρας, που ήταν και η σχολή του Θεατρικού Παιχνιδιού, και διαβάζοντας ένα λαϊκό παραμύθι άλλαξε όλη μου η ζωή. Οργάνωσα τις πρώτες παραμυθοπαραστάσεις σε σχολεία με τους τότε συνεργάτες μου. Στη συνέχεια στο Θέατρο Σκάλα στη Ζάκυνθο το καλοκαίρι του 1997, με τον Δημήτρη Αβούρη αφηγηθήκαμε δραματοποιημένα ένα ζακυνθινό παραμύθι, τον μικρό Βλάκα, με την συμμετοχή των παιδιών της παράστασης και από εκεί και πέρα τα πράγματα οδηγούσαν όλο και περισσότερο στο παραμύθι. Το 1998 δημιουργήσαμε με την Άνθη Ευσταθοπούλου την ομάδα « μία βαλίτσα ταξιδεύει » και δώσαμε πολλές παραστάσεις σε σχολεία δήμους και φεστιβάλ. Το χαρακτηριστικό μας ήταν ότι παίζαμε, περνούσαμε από την αφήγηση στη δραματοποίηση και χρησιμοποιούσαμε εικαστικά στοιχεία. Μέχρι το 2006, από κει και πέρα συνεχίζω μόνη μου, σταματάω- ξαναρχίζω .και συνεχίζω να αφηγούμαι σε ενήλικες επιπλέον."

-Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή;
"Έκανα αυτή την επιλογή γιατί ως άνθρωπος το παραμύθι μου ξύπνησε μνήμες και επίσης σαν ενήλικη με βοήθησε να δω τη ζωή μου με μία άλλη ματιά. Ως ηθοποιός γιατί βρίσκω ανεξάντλητο υλικό σε αυτό.

-Ποια είναι η διδακτική αξία του παραμυθιού;
-"Το παραμύθι μιλάει κατευθείαν στη καρδιά μας, μας παρηγορεί, άλλωστε παραμυθία σημαίνει παρηγορία..Είναι από το ρήμα παραμυθέομαι- ούμαι που σημαίνει παρηγορώ! Μας δίνει ελπίδα.. ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.. Επίσης ήταν το παρεξηγημένο παιδί της προφορικής λαϊκής λογοτεχνίας και με ενδιέφερε να αποκατασταθεί η φήμη του. Μεγάλωσα με παραμύθια από παππούδες Μικρασιάτες και οφείλω πολλές καλές επιρροές πού πήρα στα παραμύθια που άκουγα."


-Γιατί αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους;
"Παρουσιάζει εμάς, σε διαφορετικές φάσεις ή ηλικίες. Αφορά την πορεία του ανθρώπου, την ενηλικίωση του, την δύναμη του. Μαθαίνεις πολλά από τα παραμύθια και δεν είναι μόνο για παιδιά. Αντιθέτως υπάρχουν παραμύθια που δεν είναι καθόλου για παιδιά. Αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους γιατί η ανάγκη του ανθρώπου να ακούει και να διηγείται ιστορίες είναι ακατάπαυστη."

-Τι να περιμένουν οι συμμετέχοντες στο κύκλο σεμιναρίων "Μικρό Σχολείου του Παραμυθιού";
-"Τι να περιμένουν οι συμμετέχοντες? Καλή ερώτηση. Ομαδικότητα στη διάρκεια του μαθήματος, ενεργοποίηση του εκφραστικού τους δυναμικού και ανάπτυξη του αφηγηματικού τους λόγου. Ο αφηγηματικός  λόγος χρησιμεύει για να γινόμαστε κατανοητοί όποτε θέλουμε  και να ξέρουμε τι μήνυμα εκπέμπουμε, άσχετα αν είμαστε επαγγελματίες παραμυθάδες η όχι."


-Γιατί επιλέξατε το Σχολείο Παιχνιδιού για την πραγματοποίησή του;

-"Το Σχολείο Παιχνιδιού είναι μία σχολή για εμψυχωτές του Θεατρικού Παιχνιδιού, ενώ παράλληλα έχει εργαστήρια για παιδιά και γονείς. Δημιουργήθηκε από δύο αγαπημένους παλιούς μου δασκάλους την Μαντώ Κουρετζή και τον Στέλιο Βγαγκέ και στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό στη παλιά Αθήνα, κάτω από τη Ακρόπολη. Χρειάζονται άλλοι λόγοι;"